Let op, lieverds, anders houden jullie deze dames niet bij.
Jane, onze onverschrokken schrijfster, deed een verhaal over een congreslid...
en merkte dat alles politiek is.
Schrijf je over me? - Echt.
Politiek leidt tot vreemde, maar sexy combinaties.
Kat zag een virtual reality, die soms beter is dan haar echte realiteit...
maar niet altijd.
ADENA: Kan ik je persoonlijk spreken?
En Sutton bedroog Lauren met Oliver.
Modeafdeling... Kantoor van Lauren Park.
Betrapt. Lastig.
Maar ik moet verder.
Geeft niet voor vrouwen van The Bold Type.
SUTTON: Jane is nog altijd niet terug van haar 'date' met Streepje.
KAT: Waarom staat 'date' tussen aanhalingstekens?
SUTTON: Jane wil het niet zo noemen. Ze zijn aan het 'hangen'.
KAT: Ze denkt weer te veel na. Moeten we ingrijpen?
Waar is je kamer? - De deur.
KAT: Hallo?
KAT: Ingrijpen?
Vertel me wat je wilt.
KAT: Is donderdagavond oké?
SUTTON: Zo te horen heeft ze alles onder controle.
SUTTON: En ik heb donderdag Pilates.
KAT: Prioriteiten, schat. Ze heeft onze hulp nodig.
SUTTON: Wedje leggen? 50 dollar?
KAT: Ja. Maak er maar 100 van.
SUTTON: Super. Nu kan ik me Pilates veroorloven.
Ik zit vol energie. Zit jij vol energie?
Niet echt.
Jij bent echt geweldig.
Post -orgasmekoffie voor Jane en een slaaptekortkoffie voor Sutton.
Wat? Heb je het haar al verteld?
Kom op, zeg. Ze sms'te me terwijl jullie bezig waren.
Nu je geweldige seks hebt...
moet ik waarschijnlijk melden dat de muren erg dun zijn.
Wacht, hoe is dat gebeurd?
Ik kwam gewoon m'n hoofd uit. En hij zei: 'Vertel me wat je wilt.'
Is hij Batman?
Het leuke stuk komt nog. Vertel maar.
Ik heb een lamp kapotgemaakt. - Meerdere lampen.
Is 'lampen' een eufemisme?
Want ik heb veel meer details nodig. Kast?
JACQUELINE: Kom zo snel mogelijk naar mijn kantoor.
Ik heb maar vijf minuten tot Lauren er is.
Jacqueline wil me spreken. Nu. Denk je dat ze het weet?
Ze heeft je vast gehoord.
ADENA: Ik kom eraan.
Jacqueline, wilde je me spreken?
Ja, Jane. Ga maar zitten.
Ken je The Writer's Room in het centrum?
Zij geven korte seminars over schrijven en journalistiek.
Vanavond is er een over politieke journalistiek. Daar ga jij naartoe.
Wil je dat ik schrijfles volg?
Nee, je bent uitgenodigd om deel te nemen aan het panel.
Het heet: 'Rijzende politieke stemmen van onder de 30.'
Je stuk over het congreslid heeft opschudding veroorzaakt. Goed zo.
Geef dit aan ze, en een biografie en een foto.
En laten we die selfie niet als je portretfoto gebruiken.
Natuurlijk niet.
Ik zal er vanavond ook zijn. - Dit is geweldig.
Jacqueline, ontzettend bedankt.
Ik heb alle vertrouwen in je. Je zult het geweldig doen.
Ik zal m'n best doen.
En ik stuur Alex naar je toe voor een verslag voor de site.
Oké. Bedankt.
Ja, dus...
Wat heb je nodig? - Jou.
Zeg tegen de directie dat ik een nieuwe rubriek wil.
Politiek, beide partijen. Dagelijkse updates.
Dat is veel meer dan gewoonlijk.
Ja, maar onze politieke stukken krijgen heel veel aandacht.
Loop je weer eens vooruit op de trend?
Ik loop een keer achter.
Jongen vrouwen willen politiek betrokken zijn. Dat geven wij hen.
Oké, ik zal het voorstellen. - Geweldig.
Adena.
Kat. Wat leuk je te zien.
Ja, jou ook.
Is dit oké? Ik voel me schuldig omdat ik je onderbreek.
Nee, het klinkt belangrijk.
Klopt. Kan ik je even privé spreken?
Ja, wil je even koffie gaan halen of zo?
Super.
Ik ben een beetje nerveus omdat ik dit van je moet vragen.
Je mag me alles vragen.
Ik wil proberen om m'n werkvisum te laten verlengen.
Dat is geweldig.
Ik heb het gevoel dat ik hier nog niet klaar ben.
Coco moet voor werk terug naar Frankrijk, maar ik wil blijven.
Maar goed, het proces is een nachtmerrie.
Ze hebben allerlei documenten en aanbevelingen nodig...
en ik hoopte dat jij er een voor me zou willen schrijven.
Ja, absoluut. Dat zou me een eer zijn.
Echt? - Ja.
Wat een opluchting. Ik weet dat het veel werk is.
Het zijn toch maar 140 karakters, hč?
Bedankt, ik denk dat een brief van Scarlet echt zal helpen.
Oké. Ja. Van Scarlet.
Ik dacht echt dat Adena kwam zeggen dat ze gevoelens voor me had.
En nu schrijf ik een aanbevelingsbrief.
O, hoi. Eindelijk. Details. Alsjeblieft.
Later. Help me om kleding uit te zoeken voor m'n portretfoto.
Waarom heb je die nodig? - Omdat...
ik in een panel voor jonge, invloedrijke verslaggevers zit.
Dat meen je niet. Geweldig.
Ja, ik heb er erg zin in. En Jacqueline leek onder de indruk.
Leuk, maar ik word hier gek van.
Je hebt net je eerste orgasme gehad. - Kom op.
Ik kan later wel terugkomen.
Of eigenlijk niet. Sutton. - O, heeft Lauren me nodig?
Oliver heeft je nodig. Hij wil je meteen spreken.
Mijn god. Dit gaat over de modebaan, hč?
Oliver. - Ik ben bezig.
Je wilde me spreken.
O, ja. Sorry. Kom binnen.
Ik heb even geen assistent. En daarom ben jij hier.
Er zijn niet veel andere kandidaten, dus je maakt een goede kans.
Ik vraag alle sollicitanten om een moodboard te maken.
Gebruik mode om me te vertellen wie je bent.
Oké, dat kan ik wel. - Sutton. Zorg dat ik iets voel.
Absoluut.
Bedankt dat je me overweegt. - Bedank Lauren maar.
Volgens mij heb ik haar nog nooit zo enthousiast gehoord.
Het was verontrustend. Maar eigenlijk gaf ze me twee namen.
Jij en nog iemand, maar dat meisje heeft nul mode -ervaring.
Zelfs niet in een winkelcentrum. Wie heeft daar nou niet ooit gewerkt?
Ik vind het leuk dat je op de FIT hebt gezeten.
Er zijn wel meerdere kandidaten.
Met gunsten en zo. Maar jij hebt wel een voorsprong.
Oliver, het zit zo... - Ik moet Jacqueline spreken. Dag.
Dag.
Hij denkt dat ik de andere aanbeveling ben.
Die van het Fashion Institute of Technology.
Oké, we weten wel wat FIT is.
Dan weet je ook dat ik er niet heb gestudeerd.
O, wat is dit erg. Wat is dit goed.
Wat leuk. Dat kan ik aan naar het panel.
Je bent hier goed in. Vertel hem de waarheid.
Waarom, zodat hij haar uit de running kan halen?
Dit is haar schuld niet. - Wil je zeggen dat ik moet liegen?
Nee, dat je voordeel moet halen uit deze omstandigheden.
Hij komt er uiteindelijk wel achter. - Hoe dan?
Hij kan naar haar diploma vragen. - Dat heb ik zelfs nooit opgehaald.
Misschien ben ik wel niet eens afgestudeerd. Stel dat dat zo is?
Daarom heb je vast steeds die angstdromen.
Die waarin ik de laatste op school ben en punten te kort kom...
Mijn god. Kunnen we Kats droom een andere keer analyseren?
Absoluut. Ja.
Laat me raden. Sap halen?
Ja. - Eet ze ook wel vast voedsel?
Ik ga aan dit bureau sterven. - Luister.
Je moet alleen maar indruk op hem maken met dat mood -ding.
Nee, Jane heeft gelijk. Ik moet het hem vertellen.
Ik moet het hem toch vertellen, hč?
Ja. - Nee.
Er zijn dus drie panelleden?
Ja, drie andere panelleden, allemaal politiek schrijvers.
Het heet 'Jonge Invloedrijke Verslaggevers'.
Kun je eens flink lachen? - Ik wil er ook een paar doen...
waarop ik wat serieuzer kijk.
Zie ik eruit alsof ik invloed heb?
Sorry, geef me een momentje.
Wat doe jij hier? Is dit voor een artikel? Nee, niet zeggen.
Ik wil niet weten waarom je dit bekijkt.
Ze zeggen dat jullie een verborgen kuuroord hebben.
Dat wilde ik zien. - Echt waar?
Ik vond het gisteren erg leuk. Het leek erop alsof jij dat ook vond.
Dat klopt.
Mooi. Want je hebt toegegeven...
dat je vroeger het plezier wel gefaket hebt.
Ik heb plezier gehad.
Ik heb zelfs twee keer plezier gehad.
Oké dan.
Ben je hier om te controleren hoeveel plezier ik echt heb gehad?
En om je uit te nodigen voor vanavond. Wat zeg je ervan?
Kon dat maar, maar ik zit in een panel van The Writer's Room.
Zit jij in dat 'Invloedrijke Verslaggevers' -panel?
Dat klopt. - Jeetje. Dan kom ik kijken.
Wil je naar m'n panel komen?
Is dat niet oké? Is het niet voor iedereen toegankelijk?
O, nee. Ja. Natuurlijk wel.
Dan zie ik je daar wel.
Mag ik... - Je mag hem hebben.
Oké. Cool.
Volgens dit moet ik zeggen wat Adena's unieke talenten zijn.
Zie je wel? Nu snap ik waarom ze wil dat ik het doe.
'Ingediend op officieel briefpapier.'
Ik snap niet waarom dat belangrijk is.
Triest dat ik de meest respectabele persoon ben die iemand kent.
Of hoe jij haar ziet is echt belangrijk voor haar.
Ik kan haar maar niet peilen.
Bizar idee, maar vraag haar eens wat ze voor je voelt.
Of gebruik de brief als excuus om tijd samen door te brengen.
Sutton Brady, vraag je me nu om te liegen?
Nee, maar wel om je voordeel te halen uit deze situatie.
Zeg dat je de brief goed wilt doen, maar dat je vragen hebt.
En kijk dan wat je voelt terwijl je die vragen stelt.
Dat is eigenlijk geen slecht idee.
En dit ziet er trouwens echt goed uit.
Hoi, Richard. Kom binnen.
Ik heb een aantal belangrijke directieleden gesproken.
En weet je wat? Ik sta wel terwijl jij loopt.
Nee, hoeft niet. Wat is er?
Je weet hoeveel respect ze voor je hebben, hč?
Ja.
Scarlet is ons grootste blad. Ze willen geen risico's lopen.
We zijn misschien wel de grootste juist omdat we risico's lopen.
Maar zelfs een deel van de lezers kwijtraken is nu een groot risico.
Dat risico vind ik het nemen waard. Ze moeten me vertrouwen.
Wat doe je vanavond?
Ik weet het niet... - Jane Sloan...
onze jongste schrijfster, zit in een panel over jongeren en politiek.
Daar gaan we heen.
Ik kijk ernaar uit.
Na jou.
Oliver overweegt mij als z'n modeassistente.
Dat is geweldig. - Weet ik, maar hij...
Je kunt dit.
Hij wil iemand die mode heeft gestudeerd, zei hij.
Wat zei je nou net?
Dat hij iemand wil die mode heeft gestudeerd.
Hij mag zich met jou gelukkig prijzen.
Wilde hij al gaan voor hij wist dat jij meedeed?
Nee. - Dit is dan geen casual seks meer.
Nee. Het is Streepjesman.
Dus? - Nu vind ik dat we moeten gaan.
Er staat al genoeg druk op me nu Jacqueline gaat.
Wist je dat Richard ook gaat? - Waarom?
Jacqueline wil het politieke deel van het blad uitbreiden.
Ze wil hem laten zien hoe 'woke' wij zijn.
O, oké. - Mijn god.
Niet grappig. De politieke toekomst van dit blad ligt in mijn handen.
En de man die me m'n eerste orgasme gaf zit op de voorste rij.
Wat moet ik doen? - Oké, rustig.
Normaliter moet je je het publiek naakt inbeelden.
Maar omdat het 'Streepje, ' Jacqueline en Richard zijn...
Laat haar mijn vriendje niet naakt inbeelden.
Ja, dat is goor.
Hij is niet goor. Hij is vast...
Ja, het is al oké.
Oké, op Jane. En op haar panel.
Je zult het geweldig doen. - Ja, wij zetten geen druk op je.
Ik waardeer het echt dat je deze brief zo serieus neemt.
Ja, natuurlijk. Het leek me alleen gemakkelijker om af te spreken.
Het is perfect. Ik ben geen beller en het is een mooie avond.
Ja.
Zullen we iets gaan drinken?
O, ja. Jij drinkt niet.
Zie je wel, ik leer nu al meer over je.
Maar ik eet wel.
Dat is goed.
Laten we iets te eten halen. Ik Yelp wel wat.
Kat. Zullen we gewoon wandelen...
en stoppen als we iets zien wat er goed uitziet?
Ja, oké.
Dat is wel logisch.
Heel slim.
Mijn god. Sutton. Oliver zei dat Lauren jou had aanbevolen.
Ik wist niet dat jij ook op FIT hebt gezeten.
O, ja. Wat is de wereld toch klein, hč?
Hoe wist ik dat niet? We kennen vast dezelfde mensen.
Ik weet het. Geen idee.
Ik was te geconcentreerd bezig om erg sociaal te zijn.
Had je design van Peterson? - Ja. Hij was...
Maf, hč? Altijd weer een rare hoed. - Hoed.
Die rare hoeden. Ja. Ik was dol op hem.
Echt?
Hij heeft mij minstens drie keer laten huilen.
Ik dacht dat iedereen hem haatte. - Het was een liefde...
en haat -verhouding, weet je?
Nee. Maar als je Peterson aankon...
lukt het bij Oliver ook wel. Veel succes.
Bedankt.
O, god.
Welkom in The Writer's Room.
Zoals jullie zien hebben we een geweldig panel...
van indrukwekkende, hooggewaardeerde journalisten.
Eerst Darren Molina van The Boston Blaze.
Darren is vooral bekend om z'n frontlinie -reportages...
waarmee hij verspilling bij het leger blootlegde...
die zelfs tot beleidswijzigingen in het Pentagon zorgden. Welkom.
Dan een Peabody Award -winnares van The Economist, Miss Lydia Brooks.
Naast haar zit Sean Carpenter, een bejubelde Witte Huis -verslaggever...
die binnenkort z'n eerste boek over politiek activisme zal uitbrengen.
Welkom, Sean.
En tenslotte, van Scarlet Magazine, politiek modecommentator Jane Sloan.
Laten we met jou beginnen, Jane. Waarom ben jij hier vanavond?
Waarom is het belangrijk dat wij dit gesprek voeren?
Ik ben blij dat je dat vraagt, want het antwoord is ontzettend simpel.
Jonge mensen willen geëngageerd worden.
Er is nu veel om bang voor te zijn, en als je bang bent...
heb je stemmen nodig die je kunt vertrouwen. Dat moeten wij zijn.
Dat vind ik eigenlijk te simpel.
Dit is een tijdperk...
waarin je op het vluchtige Internet het eerst en het hardst moet roepen.
De waarheid is dus eigenlijk van secundair belang.
Oké.
Wat? - Ik neem deze in beslag.
Oké, je hebt je punt gemaakt.
Maar het werk zou kunnen bellen... - Zo laat nog?
Kijk. Luister.
Ga op in het moment.
Goed.
Het draait niet alleen meer om verslag uitbrengen.
Mensen zoeken aansluiting en willen een ervaring delen.
Ja. Zelfs als dat betekent... - Laat me even uitpraten.
Ik heb een heel hoofdstuk van m'n boek hieraan gewijd.
En mijn onderzoek heeft tot onverwachte conclusies geleid.
Mensen maken ruzie omdat ze zich daardoor geëngageerd voelen.
En dat is wat mensen nu willen. Zich geëngageerd voelen.
Ik denk dat we daarmee ons gesprek zullen beëindigen.
Ik wil alle panelleden bedanken voor hun aanwezigheid.
Ik had assertiever moeten zijn en me niet moeten laten overschreeuwen.
Kom op, dat is jouw schuld niet.
Er zaten hier een directielid en m'n baas en ik heb niks gezegd.
Je hebt het vast beter gedaan dan je dacht.
Ja. Bedankt.
Geef toe, het is fijn om iets leuk te vinden zonder het te 'liken'.
Ik weet het niet.
Mag jij wel een gsm hebben, maar ik niet?
Dat is m'n moeder. Ze belt vanuit het buitenland.
Spreek toch Engels, kreng.
Wat zei je daar?
Ik zei dat je vriendin Engels moet praten...
of het land uit moet gaan.
Kom op, hij is het niet waard. - Bied je excuses aan, nu meteen.
Oké. - Raak me niet aan, theedoek.
Wat krijgen we nou?
Ben je gestoord?
Is er hier een probleem, meneer? - Ja.
Ja, er is een probleem. Zij viel me aan.
Kom op, dat is gelul. Nee.
Hij duwde m'n vriendin. Adena, zeg wat er gebeurd is.
Zij heeft mij geslagen. - Adena?
U moet de auto in. - Ik kan...
M'n vriendin weet wat er gebeurd is.
Mevrouw. - Hé.
Pardon, raak me niet aan. Blijf van me af. Adena.
Nee, die zijn er nog niet.
Eén telefoontje? Kat...
Gaat het? Heb je iets nodig?
Het gaat wel. Echt.
Ik schaam me alleen een beetje dat m'n baas me moest ophalen.
Maar verder ben ik oké.
Bedankt voor je komst.
Graag gedaan.
Maar hij haatte haar zo ontzettend...
zonder enige reden, en...
Ik weet niet wat er gebeurde. Ik reageerde gewoon.
Goedemorgen, Oliver.
Ik heb gehoord dat je een nieuwe assistente zoekt? Heb je al gekozen?
Nog niet. Er zijn een paar interne kandidaten.
Lauren heeft me haar assistente aanbevolen.
Sutton Brady. Ik had onlangs een informeel gesprek met haar.
Ik was erg onder de indruk.
Ze heeft dan wel geen modediploma, maar ze is heel erg slim.
Ze is al heel lang bij het bedrijf en het lijkt me geweldig...
als we haar een kans geven. - Staat genoteerd.
Mooi.
Hé, ik ben net klaar met dat artikel over je.
Bestaat het uit twee zinnen? Want meer heb ik niet gezegd.
Je bent te streng voor jezelf. De livestream is goed bekeken.
Je had slimme, goede inzichten. - Waarom was ik daar überhaupt?
Ik hoor niet naast Lydia Brooks. Zij heeft een Peabody Award.
Niemand weet wie Jane Sloan is.
Jane Sloan begint nog maar net.
Je zat voor een reden in dat panel. Mensen willen je stem horen.
Ik heb een eerste opzet gestuurd. Laat maar weten wat je denkt.
Een avond van opkomende politieke stemmen.
Is dit het?
Dit is het.
Ik kan de FIT -invloed echt zien.
Echt?
Sutton, ik ga je een vraag stellen.
Heb je echt op de FIT gezeten?
Nee.
En ik had iets moeten zeggen... - Maar dat deed je niet.
Het eerste wat je hebt gedaan, was tegen me liegen.
Ik weet het. Ik weet niet waarom...
Ik ook niet, Sutton. Bedankt.
In de cel? En Jacqueline heeft je eruit gehaald.
Ja. Heb je het nu verwerkt?
Absoluut niet. - Waarom belde je ons niet?
Omdat Adena m'n gsm had meegenomen.
En Scarlet is letterlijk het enige nummer dat ik ken.
Wacht, had Adena je gsm meegenomen?
Ze wilde dat we samen 'opgingen in het moment'.
Maar niet genoeg om te blijven...
en aan de politie uit te leggen wat er was gebeurd.
Het spijt me. Je mag vanavond met me mee naar Findos...
waar ik m'n zorgen zeker te weten ga verdrinken in alcohol.
Schat, ik vind het zo erg.
Nee, tegen Oliver liegen was mijn keuze.
Het was mijn suggestie. - Mijn keuze.
Hoe is Oliver erachter gekomen? - Dat weet ik niet.
Maar nu denkt hij dat ik iemand ben die meteen liegt.
Nou, wij weten dat je zo niet bent. - We kennen je beter dan wie dan ook.
Beter dan Oliver. - Ja.
Bedankt, maar ik denk niet dat het ertoe zal doen.
Kat, Adena El -Amin is hier voor je.
Oké.
Nou, dit wordt leuk.
Gelukkig ben je in orde. Ik maakte me zorgen om je.
Echt? Maakte je je zorgen om me? Ging je er daarom vandoor?
Kat... - Nee, je liet me in de steek.
En ik heb de nacht in de cel doorgebracht.
Ik had niet echt een keuze. - Iedereen heeft een keuze.
Nee, dat heb je mis.
Jij hebt een keuze.
Maar ik ben een lesbische moslima in het Amerika van nu.
Mijn keuzes zijn heel beperkt. - Oké, en dan?
Wat? Gaan we dan niks doen en hen dan maar laten winnen?
Het is duidelijk dat we uit twee totaal verschillende werelden komen.
Hier is je telefoon.
Het spijt me echt heel erg.
Met het kantoor van Lauren Park. - Hoi.
Ik wilde even hallo zeggen.
Wat fijn om je stem te horen.
Ik heb echt een rotdag. - Vertel.
Ik krijg de baan niet.
Wat? Een uur geleden was je nog de beste kanshebber.
Wat? Hoe kun jij dat nou weten?
Ik kwam Oliver tegen. - En toen heb je over mij gepraat?
Ik wilde een goed woordje voor je doen.
Volledig professioneel. Ik wilde gewoon helpen.
O, god.
Hoe kon je dat nou doen? Dan ben ik het echt aan het verprutsen.
Waar heb je het over? Ik heb gezegd...
Maakt niet uit. Ik krijg de baan niet.
Oké, even achteruit. Wat is er met de baan gebeurd?
Hij dacht dat ik op de FIT had gezeten. Dat was een misverstand.
Nee, ik heb gezegd dat je geen mode had gestudeerd.
Jij hebt gezegd...
Sutton, het spijt me zo. - Nee.
Het is mijn schuld.
Ik moet dit zelf oplossen.
Ik wilde je gewoon even bedanken.
En ik wilde je laten weten dat die vent geen aanklacht indient.
Dat is een opluchting. - Ja.
Hoe gaat het met Adena?
Goed. Ja, prima.
Dat klinkt niet prima. - Ongelofelijk dat ze me achterliet.
Ze zei dat ze geen keuze had, maar iedereen heeft een keuze.
Misschien voelde het voor haar niet zo.
Ze wil haar visum verlengen. Dit had dat moeilijker kunnen maken.
Maar wij stonden in ons recht.
Was dat maar het enige wat telt.
Maar helaas is gelijk hebben niet altijd genoeg.
Denk je...
dat ze het land uitgezet had kunnen worden?
Dat is een reële mogelijkheid, denk ik.
Nogmaals bedankt. - Graag gedaan.
Wat ben je aan het doen? - Ik was er zo dichtbij.
Ik heb eindelijk iets gevonden wat ik wil en waar ik goed in ben.
En je had gelijk. Ik kan dit.
Als ik ten onder ga, wil ik vechtend ten onder gaan.
Ik moet Oliver dus laten zien wie ik echt ben.
Oké. Maar wat is dit allemaal?
Dat is duidelijk m'n baljurk. - Ja, dat is duidelijk.
En dat is het U2 -topje dat ik droeg...
toen ma zei dat ze geen studie kon betalen.
Heb je die zelf gemaakt? - Ja. En dit is...
m'n dagboek van de middelbare school.
O, dat is de brief van je pa.
Ja.
Als ik deze baan moet verliezen...
dan wil ik dat ik degene ben die deze baan verliest.
En niet een nep FIT -meisje.
Wat?
Ik heb niet op de FIT gezeten. En dat had ik moeten zeggen.
Ik zat op Penn State en woonde thuis, want meer kon ik niet betalen.
Ik heb helemaal geen mode -achtergrond.
Ik heb zelfs nooit in een winkelcentrum gewerkt.
Maar als kind verslond ik al modetijdschriften.
En ik heb geweldige smaak.
Ik wil dit meer dan ik ooit iets gewild heb...
en ik zou me kapot werken voor je.
Dit zijn alle andere dingen die je moet weten.
Richard, ik wil het over die politieke rubriek hebben.
Sorry, maar dit gevecht kun je niet winnen.
Omdat ik dit gevecht ook niet aanga.
Ik werd er onlangs aan herinnerd wie onze lezers precies zijn.
Ze zijn vol passie, enthousiast, betrokken.
Ze vragen niet om toestemming en ik ga dat ook niet doen.
Jacqueline. - Zeg maar dat Scarlet Magazine...
een politieke rubriek gaat starten.
Het eerste stuk wordt een persoonlijk verslag van Kat Edison.
Ze zullen het geweldig vinden.
Sutton. Kan ik je even spreken?
Als je het niet met gevoel kunt doen, doe het dan niet.
Wie heeft dat gezegd?
Patsy Cline.
Indrukwekkend.
Weet je waar ik was toen ik haar voor het eerst hoorde zingen?
Achterin de pick -up van m'n vader.
Ik zal het altijd ontkennen, dus bel de roddelpers maar niet...
maar onder al die designerkleding ben ik een dorpsjongen uit Oklahoma.
Zonder modediploma, en ik heb niet op een Ivy League -school gezeten.
Echt?
Dat verberg je heel goed.
Misschien wel iets te goed.
Dat besefte ik pas toen...
ik je moodboard zag.
Je hebt me ontroerd.
Het is echt.
Echt is goed.
Echt is wat je maakt tot wie je bent.
Wat wil je nu precies zeggen?
Je krijgt één leugen. En je hebt de jouwe al opgebruikt.
Nu wil ik dat je iets voor me doet.
Tegen Lauren zeggen dat ik haar assistente inpik.
Jacqueline. Het spijt me echt van het panel.
Waarom? - Omdat ik niet veel heb gezegd.
Hoeveel je zegt doet er niet toe.
En wat je hebt gezegd heeft mensen echt geraakt.
Heb je je Twitter onlangs nog bekeken?
Jongens. Dit. 'Jonge mensen willen geëngageerd worden.
Je hebt stemmen nodig die je kunt vertrouwen. Dat moeten wij zijn.'
Heeft Lydia Brooks mij geciteerd?
Loop even mee. - Lydia Brooks heeft mij geciteerd.
Super, maar het draait nu om mij. - Oké.
Kom mee.
Kom je? - Oké.
Oké. - Oké, wat is er?
Sorry. Bleef maar doen waar je mee bezig was.
Wacht, gaat het wel? - Ik word zenuwachtig van je.
Raar. Oké.
Ik heb de baan.
Ik zei het toch.
Ja.
Voel je je al beter? - Ja.
Mooi, dan kun je je 'invloedrijke stem' gebruiken...
voor iets anders, zoals voor het vertellen wat je wilt.
Wat?
Je klinkt als Batman als je dat doet.
Dat is toch positief, hč?
Ja, dat is positief.
Kat.
Ik moet je m'n excuses aanbieden.
Je hebt gelijk, we komen uit verschillende werelden.
En ik wil echt dat je in mijn wereld blijft.
Dus heb ik een brief voor je geschreven.
Van veel meer dan 140 karakters.
Ik heb geschreven over hoe uniek je talent is...
en hoe waardevol je kunst is...
want dat is wat de immigratiedienst wil horen.
Dat is perfect.
Maar wat ik echt wilde zeggen...
was...
was hoe fantastisch jij bent.
Je bent dapper en attent en eerlijk.
En je bent de enige persoon die ik ooit heb ontmoet...
die me volledig van m'n stuk brengt.
En...
Ik...
Ik denk dat ik je echt leuk vind.