Waiting for the Barbarians (2020) Vertaling: Janty
ZOMER De kolonel
Helemaal vanuit de hoofdstad.
Kolonel Joll?
Het is een eer dat u er bent.
Je moet wel uitgeput zijn. Alsjeblieft.
Zeg me eens, als je het niet erg vindt dat ik het vraag,
maar voor wat dient dat?
Ze beschermen iemands ogen tegen de verblinding van de zon.
Ze voorkomen scheel kijken.
Zie je? Geen rimpels.
Minder hoofdpijn.
Ja, thuis draagt ​​iedereen ze.
Je zou ze nuttig vinden hier in de woestijn.
Kent u deze delen van de grens?
Nee.
Niet dit deel, nee.
Het zuiden wel, maar niet dit deel, nog niet.
Nou, het is geen goede tijd van het jaar om op bezoek te komen.
Je voelt vast de hitte.
Ik ben er best aan gewend, aan de hitte.
Ik heb verlof, maar ik merk dat ik terughoudend ben om het te nemen.
Je word een onderdeel van een plek.
Ik zou me een buitenlander voelen als ik terug zou gaan naar de hoofdstad.
En de hoofdstad is vast ook veranderd, sinds ik er was.
Ik wil vroeg beginnen met mijn inspectie.
Ik wil vroeg ontbijten. - Ja, meneer.
Dus als je me wilt excuseren, ik moet wat rusten.
Ik kom morgenochtend langs om je op te halen.
Magistraat.
Maar een soldaat?
Ze sturen gewoonlijk geen soldaten voor inspecties, nietwaar?
Wie is nu de inspecteur?
Je bent veel te nieuwsgierig. Nee, hij is geen soldaat.
Hij draagt ​​een uniform, maar hij is geen soldaat.
Hij is een politieagent, een kolonel van de politie,
een zeer belangrijke persoon van de Nationale Veiligheidsdienst.
Eens in elke generatie zonder uitzondering, langs de grens,
is er een voorval van paniek over de barbaren.
Het is het gevolg van te versoepeling.
Waarom laten ze ons niet met rust? Ze hebben hun eigen territoria, nietwaar?
We moeten onszelf beschermen.
Onszelf beschermen, meisje? Waartegen? Tegen wie?
Tegen hen.
We beschermen ons tegen wilde dieren, tegen slangen.
Als een boze beer nadert, zou je het doden, magistraat, nietwaar?
Nee, mijn vrienden.
Ik zou heel tevreden zijn moest het rustig voorbijgaan...
en niet meer verdienen dan drie regels in de keizerlijke Staatscourant...
dat ik met een duwtje hier en een tikje daar, de wereld op koers hield.
Zijn we klaar om te gaan?
Ik moet je zeggen dat we geen goede voorzieningen voor gevangenen hebben.
Het is niet nodig.
Er is hier niet veel misdaad...
en de straf is meestal een boete of verplichte arbeid,
dus we gebruiken gewoon de oude barakken.
Waar we ook voorraden opslaan.
Een momentje. Laat me met ze praten.
Ik ken de taal een beetje.
Jongen.
We willen met je spreken.
Ik denk dat het aan je bril moet liggen.
Zoiets heeft hij waarschijnlijk nog nooit gezien.
Hij denkt misschien dat u blind bent.
Vader, luister naar me.
Je bent hier vanwege stelen.
Begrijp je me?
We weten niets over schapen stelen.
De soldaten hielden ons tegen voor niets.
We waren onderweg naar hier voor medicijnen.
Dit is de zoon van mijn zus.
Hij heeft een wond dat niet beter word.
Toon Zijne Excellentie uw wond.
Toon het aan Zijne Excellentie.
Het is de zoon van zijn zus.
Ze zijn gekomen om medicijnen.
Niets zal het genezen.
Excellentie.
Oké. Dank u.
Hoe je het ook noemt, banditisme,
schapen stelen, het stelt niet veel voor.
Deze nomaden, barbaren, zeg maar,
zullen over een maand weer de bergen ingaan.
Ze migreren. Ze zijn altijd onderweg.
Hij zegt dat hij om medicijnen kwam.
Misschien vertelt hij de waarheid. Wie weet?
Wie zou er nu een oude man en een zieke jongen hebben meegebracht...
op een rooftocht?
Toch zal ik ze in twijfel trekken.
Je kunt verrassende dingen leren.
Ik zal een van mijn mannen meenemen,
en ik heb iemand nodig om te helpen met de taal.
Ik zou graag helpen. - Nee.
Je zou het saai vinden.
We hebben procedures opgesteld.
En wat zijn uw procedures precies?
Geduld...
en druk.
Dat is de enige manier om tot de waarheid te komen.
Maar hoe weet je dat je de waarheid hoort?
Er is een bepaalde toon.
Een bepaalde toon in de stem.
Je gaat het herkennen met training en ervaring.
Kunt u zeggen of ik de waarheid vertel?
Je begrijpt het niet.
Ik heb het over bijzondere situaties, situaties waarin ik zoek naar de waarheid.
Eerst krijg je leugens te horen.
Eerst leugens, dan druk,
dan nog meer leugens, vervolgens meer druk...
dan meer leugens, meer druk...
en dan komt de doorbraak.
Na de doorbraak, meer druk...
en dan eindelijk de waarheid.
Dat is hoe je de waarheid verkrijgt.
Pijn is de waarheid.
Al het andere is aan twijfel onderhevig.
Nee, die zegt dat hetzelfde varken...
in zijn tuin blijft binnendringen en de producten beschadigd,
en wil het niet teruggeven tot hij een vergoeding ontvangt.
Excellentie, het varken is veel geld waard.
Zijn tuin is niets waard, niets.
En dat niets heeft geen goed hek.
Blijf rustig.
Iedereen weet dat hij geen goede naam heeft.
Hij kan geen hek plaatsen, omdat hij geen goede naam heeft.
Kom op. Laat hem je naam zien. - Wees alsjeblieft rustig.
Meneer...
als ik Zijne Excellentie kan spreken?
Ik heb hem vaak gewaarschuwd voor zijn varken,
en hij schenkt er geen aandacht aan.
Waarom moet ik lijden voor zijn varken?
"Zijn varken." Je hebt zijn varken.
Ik heb zijn varken,
en ik hou het totdat hij de schade heeft betaald.
Waarom zou ik betalen? Wie zegt dat ik moet betalen?
Geef hem zijn varken terug.
En?
En dat is alles.
Meneer.
Uw bed is klaar, meneer.
Nog iets? - Nee, dank u.
Wat is dat?
Het is een kinderschoen van lang geleden.
Een schoen?
Ga je het houden?
Wat staat erop?
Ik heb geen idee.
Het is een oud geschrift... van vroeger.
Niemand schrijft nog zo.
Je hebt een brief van de kolonel.
Heb je gezien wat er is gebeurd?
Doe het dicht.
Knoop het toe.
Wacht. Wacht even.
Wat hebben ze met hem gedaan?
Een mes.
Gewoon zo'n klein mes.
Hij wil water. Geef hem wat.
En...
laat dat hier onmiddellijk weghalen.
En wat betekent dit?
Het betekent dat we onze eerste bekentenis hebben,
en dat betekent dat ik doe waarvoor ik hier naartoe gestuurd ben.
Het betekent dat we beginnen te begrijpen wat er gebeurt aan de grens.
Vandaag hebben we informatie verzameld...
en zijn nu in de positie om erop uit te gaan en er meer te verzamelen.
Morgenvroeg ga ik op stap met die jongen...
Ja, diezelfde jongen als mijn gids.
Ik denk dat hij een goede gids zal zijn. Hij weet inmiddels wat ik wil.
Wat jou betreft, het zou nuttig zijn als je wat lastdieren zou verzamelen...
en wat proviand voor een week of zo en een dozijn van je mannen,
goede mannen die het land kennen.
Wat voor informatie, het stelen van schapen? Smokkel?
Dood je nu oude mannen omwille van schapen?
Het verslag van het verhoor.
Aan de kant.
Heb je de agent echt verteld dat je clan zichzelf bewapent?
Zei je echt dat er een grote oorlog zal komen tegen het Rijk?
Het is stom. Waarom vertel je zulke leugens?
Ik denk dat hij erg ziek is, meneer,
erg ziek en erg pijn lijdt.
Met alle respect, kolonel,
je hebt nog nooit eerder gestreden op deze ongastvrije grens...
Je hebt geen gids behalve een kind dat doodsbang voor je is.
Je kunt er niet op vertrouwen. Het zijn dienstplichtigen.
De meesten zijn nog nooit verder geweest dan 5 mijl van deze nederzetting.
De barbaren die je achtervolgt...
zullen in de woestijn verdwijnen voordat je ze ziet.
Ze wonen hier. Dit is hun land.
Ze kennen er elke centimeter van. Jij niet.
Ik heb bevelen op te volgen.
Mag ik u eraan herinneren, kolonel, dat als u verdwaalt,
het aan mij is om je te vinden
en je terug te brengen naar de beschaving.
Natuurlijk.
Zet uw leven niet op mijn kaarten, meneer. Ik ben geen landmeter.
Ik heb ze aan elkaar geplakt uit verhalen die reizigers mij hebben verteld.
Ik ben nog nooit geweest waar je heen gaat. Ik raad u ten zeerste af om te gaan.
82.
Waarom moet je...
mensen sturen...
zonder enige ervaring aan de grens...
om onrust te onderzoeken...
aan de grens?
Waarom...
Waarom kan je het niet gewoon...
laten rusten?
Ga verder.
Star?
Kom binnen.
Ik dacht dat jij een van hen was.
Ze geven me rillingen.
Is hij je vriend niet?
Degene met...
Wil je iets drinken?
Nee?
Kan ik niets voor je doen?
Is er soms iets?
Ze zullen weldra weg zijn.
Alles word weer terug normaal.
Ik wou dat ik je kon geloven.
Geef ze een schop.
Laat ze tenminste een latrine graven.
Meneer, kolonel Joll is hier.
We vertrekken vandaag.
Meneer.
Nu al? - Ja, we hebben ons onderzoek afgerond.
Nu moet ik snel terug en mijn verslag maken.
Kan ik iets doen om... - Nee.
Ik geloof dat we alles hebben waarvoor we kwamen.
Een kopje thee.
En uw vragen, kolonel, onder het nomadenvolk...
Waren ze succesvol?
Ja.
Ik denk dat ik kan zeggen dat we enig succes hebben gehad...
vooral als je bedenkt...
dat dit slechts een onderdeel is van een geweldige onderneming.
Soortgelijke onderzoeken worden elders uitgevoerd...
aan de grens op een zeer gecoördineerde manier...
met de samenwerking van de verschillende grensbeheerders.
Nou, dat is goed.
En is het te vroeg om te onthullen...
of we dit jaar iets te vrezen hebben van deze barbaren?
Kunnen we nog steeds veilig slapen in onze bedden?
Omdat het hier niet goed gaat en met de beste wil van de wereld...
kunnen we zeggen dat alles goed gaat hier aan je kleine stukje grens...
Ik verwacht dat er verdere maatregelen zullen worden genomen.
Ik wil dat alles opgeruimd is. - Ja, meneer.
Ik wil dat alles terug is zoals het was. Wat doe je?
Wat doe je? Laat die vrouw gaan. - Zoals je wilt, meneer.
Laat al deze mensen gaan. Laat hen gaan.
Geef ze hun spullen. Laat ze gaan.
Eruit jullie. Ga.
Eruit. Kom op.
Je hebt gehoord wat hij zei. - Wat doe je?
Ik wil deze mensen hier weg.
Ga maar. - Hier nu meteen weg.
Ga je gang. Ga.
Ik wil dat ze weg zijn.
WINTER Het meisje
Het is laat om nog buiten te zijn.
Naim. - Ja?
Ze vertelden me dat je blind bent.
Ik kan zien.
Ga zitten.
Kan je naar me kijken?
Dit is hoe ik eruit zie.
Waar woon je?
Ik leef.
We staan ​​geen zwervers toe in de stad.
Je moet ergens wonen.
Anders moet u teruggaan naar uw eigen mensen. Snap je dat?
Ik bied aan dat je...
hier komt werken.
Het is dat, of je gaat terug naar uw mensen.
Je kunt niet op straat bedelen. Ik kan dat niet toestaan.
Je moet een plek hebben om te wonen.
Als je hier werkt...
kan je hier ook slapen.
Kan ik gaan?
Ja, ga als je wilt.
Komen. Kom naar binnen.
Laat me even zien.
Ze hebben hem gebroken.
Mijn...
Je enkel. - Mijn enkel.
De andere ook.
Welkom, meneer. De magistraat wacht.
Dank u. - Compagnie, halt.
Proost.
Ondervond je geen problemen onderweg hiernaartoe?
Niets. Niets dat het vermelden waard is.
Ik denk dat we een tijdje gevolgd werden door barbaren, maar dat was alles.
Weet je zeker dat het barbaren waren?
Wat hadden ze anders kunnen zijn?
Op het hoofdkwartier, zeggen ze dat er een algemeen offensief...
komt tegen de barbaren in de lente.
Het plan is om ze terug te dringen naar de grens, terug de bergen in.
Ze menen ze niet.
De mensen die jullie barbaren noemen, zijn nomaden.
Ze zullen nooit toestaan om terug te trekken naar de bergen.
Om eerlijk te zijn. Is dat niet waar oorlog over gaat?
Iemand dwingen hen te kiezen die ze anders niet zouden maken?
Zeg me eens, meneer, als iemand die de regio kent...
Waarom zijn deze barbaren zo ontevreden?
Waar gaat het allemaal om?
Waar het allemaal om gaat?
Er was geen probleem waarvan ik weet...
totdat buitenstaanders zich gingen bemoeien.
We hadden rust.
Iedereen liet elkaar met rust.
Maar dat is nu allemaal veranderd.
Het zal jaren duren om de schade te herstellen...
dat kolonel Joll veroorzaakte in een week tijd.
Je lacht, maar ik zal je iets vertellen.
Wij, jij en ik,
denken dat dit land van ons is, als onderdeel van het Rijk.
We maken onszelf wijs dat we het land teruggewonnen van de woestijn,
we het beplant hebben, onze huizen hier hebben gebouwd,
maar zo zien zij het niet.
Ze zien ons nog steeds als bezoekers, passanten.
Ze zeggen tegen elkaar: "Heb geduld.
Op een dag zullen deze buitenlanders hun spullen pakken en vertrekken."
"Ze zullen het nooit volhouden in de woestijn."
Maar we gaan niet weg.
Nee?
Weet je dat zeker?
De grenssteden zijn de eerste verdedigingslinie van het Rijk,
dus er is geen sprake van om ze te verlaten.
Wat denk je dat ze daarboven doen?
Wat denk je? Zoals altijd.
Hij neemt meestal geen meisjes mee naar boven.
Hij was daar altijd erg strikt in. - Nou, hij wordt oud.
Hij is nog steeds een erg knappe man.
Heb je een oogje laten vallen op hem?
Heb je een oogje op hem, oma?
Zo is het genoeg. Kom op. Naar bed.
Goed zo. Bedtijd.
Handdoek. - Handdoek.
Kan je even naar boven komen?
Nu? - Ja. Nu meteen.
Wat is dat?
Het is waar ze me aanraken. - Waar hebben ze je aangeraakt?
Doet het pijn?
Wat hebben ze met je gedaan?
Zeg het dan.
In zijn verslag schreef kolonel Joll...
dat een van de gevangenen erna stierf.
Herinner je je die gevangene nog?
Weet je wat ze hem hebben aangedaan, wie hij was?
We hoorden dat hij gek werd en hen aanviel.
En?
Hij viel ze aan.
We moesten hem daarna tegenhouden.
Hij ademde vreemd,
heel diep en heel snel.
Toen stierf hij de volgende dag.
Hij was degene die ze het langst ondervroegen, meneer.
Had hij iemand bij zich?
Zijn dochter.
Wat is er met haar gebeurd? - Ze werd ook ondervraagd.
Ik hoorde haar huilen.
Ze had pijn.
Ze hebben haar voeten gebroken, denk ik.
Hebben ze dat gedaan voor zijn ogen, voor haar vader?
Ja, meneer.
Ze hebben iets met haar ogen gedaan, nietwaar?
Meneer, er waren veel gevangenen om voor te zorgen.
Ik weet dat ze het moeilijk had met haar voeten maar van de ogen...
dat wisten we pas later.
Je had het me moeten vertellen.
Je zou me alles moeten vertellen.
En dit...
Het kwam door een vork.
Een soort vork.
Ze staken het in een vuur totdat het heet was.
Toen raakten ze me ermee aan.
Ze hielden mijn ogen open.
Ze zeiden dat ze mijn ogen zouden verbranden.
Daarna kon ik niet meer zien.
Ik zie rondom, ja...
maar niet in het midden.
Er is wazigheid.
Wat voel je...
voor de mannen die je dit hebben aangedaan?
Ik ben het praten zat.
Je bent hier niet gelukkig bij mij, niet?
Je hoeft het maar te zeggen en ik zal je terugbrengen.
Is dat wat je wilt?
Ik kan niet beloven je terug te brengen naar je familie.
Ik weet niet waar ze zijn.
Wil je dat ik je terug breng?
Klaar?
Ja, meneer.
Waar wachten we dan op?
Het meisje gaat mee. - Was dat een vraag?
Ja, meneer.
We zijn niet meer dan een week weg.
Maximaal 10 dagen.
LENTE De terugkeer
Dank u.
Breng de paarden naar binnen. Snel.
Daar staat een paard.
Hier.
Hoelang duurt het nog voordat we...
Voordat we vinden wat we zoeken?
Morgen?
Misschien de volgende dag.
Kent u deze gebieden niet, meneer?
Nee, ik ben hier nog niet eerder geweest...
niet zo ver.
Meneer. Er staan ​​daar mensen.
Kom.
Ze zijn nergens te bespeuren. Ze zijn weg, meneer.
Zijn er geen sporen? - Niets.
Kom op.
Kom langzaam naar voren. Pak mijn paard.
Wacht. Nee, niet doen.
Goed.
Haal de krukken.
Stap af.
Goed zo.
Help haar.
Ze staan ​​hier voor ons.
Wacht hier.
Blind.
Je moet met ze praten.
Vertel ze waarom we hier zijn. Vertel ze je verhaal.
Ik wil dat je ze de waarheid vertelt.
Wil je echt dat ik het ze vertel?
Nou...
vertel ze wat je wilt.
Ik heb gedaan wat ik zei dat ik zou doen.
Laat me zeggen wat ik...
wat ik wil.
Wat ik wil vanuit mijn hart...
is dat je met mij terugkeert naar de stad.
Het is je eigen keuze.
Ik wil dat je met me terugkeert.
Begrijp je me? Dit is wat ik wil.
Waarom?
Nee. Ik wil niet terug naar die plek.
Ik heb...
Ik heb wat...
geschenken die ik je zou willen geven.
Vraag hen of we een van hun paarden mogen kopen.
Zeg dat ik in zilver zal betalen.
Gegroet, broeder.
Breng me alsjeblieft terug naar mijn familie.
Ik heb ver van huis vele beproevingen ondergaan.
Mijn vader werd vermoord.
Deze goede man heeft me geholpen...
en bracht me naar hier.
Hij wil een paard van je kopen.
Wat?
Een paard kopen?
Ik verkoop je geen paard.
Je bracht haar naar hier...
maar je hebt geluk, ik zal jullie levens sparen...
en laat je uw paarden houden...
zodat u terug kan keren naar jullie volk.
In plaats daarvan...
neem ik dit zilver.
Zilver is voor het paard dat hij je niet afneemt.
Hij neemt mijn paard niet af.
Hij neemt in plaats daarvan zilver.
Waar breng je me heen? - Vooruit.
Waarom heb ik moeten wachten?
Wat heb je met mijn mannen gedaan?
Kan ik je ergens mee helpen?
Mag ik kolonel Joll spreken?
Waar ben je geweest?
Ik ben op reis geweest.
Het doet me pijn dat ik er niet was toen je aankwam...
om u gastvrijheid te bieden.
U hebt op verraderlijke wijze omgegaan met de vijand.
Ontkent u het?
Ik heb geen weet van een vijand, tenzij we zelf de vijand zijn.
Wie heeft je toestemming gegeven om je post te verlaten?
Dat is een privéaangelegenheid. U zult me moeten geloven.
Ik ben niet van plan erover te discussiëren.
Ik zou graag kolonel Joll willen spreken.
Kolonel Joll is er niet.
Kolonel Joll voert operaties uit...
om de situatie recht te zetten die door u konden ontstaan.
Prima. - Magistraat.
Ik zou je graag willen voorlezen...
uit enkele verklaringen die ik heb verzameld...
sinds ik in deze stad ben aangekomen...
zodat u een idee hebt van de ernst van de aanklachten tegen u.
Ik citeer.
"Zijn gedrag tijdens z'n ambtsuitoefening liet erg te wensen over,
zijn beslissingen gekenmerkt door willekeur,
en hij handhaafde geen normaal systeem van de verantwoording van middelen."
Einde citaat.
Een inspectie van uw rekeningen bracht veel onregelmatigheden aan het licht.
"Ondanks dat hij hoofdbeheerder is, begon hij een relatie met een straatmeid...
dat gekleineerd werd door de gewone soldaten."
Einde citaat.
Een figuur in obscene grappen.
Laat me je nog een voorlezen.
"Op 1 maart...
kreeg ik de opdracht om me op een reis voor te bereiden in barbaars gebied.
Pas toen we vertrokken, kreeg ik te horen...
dat een jonge barbaarse vrouw ons zou vergezellen.
En op geen enkel moment werd ik gewaarschuwd...
dat we contact zouden maken met de barbaren...
en met hen zouden onderhandelen."
Heb je enig idee hoe slecht het eruit ziet?
Wanneer we moeten komen om de lokale besturen op te ruimen?
Het is niet eens onze taak.
Ik zal mezelf verdedigen in een rechtvaardige rechtbank.
Is dat zo?
Niemand zou die dingen in mijn gezicht durven zeggen.
Wie is verantwoordelijk voor de bewering over de zogenaamde straatmeid?
Laat me zien...
Is dat alles? Ik zou me graag willen wassen.
Ik hoop dat je me toestaat om me te wassen.
Knielen.
Op je knieën.
Sla hen. - Kom op. Sla de beesten.
Sla de beesten.
Sla hen.
Zo moet het.
Nee.
Jij. Je maakt deze mensen belachelijk.
Je...
Nee.
Nee. Wacht.
Je brak... Wacht.
Je hebt mijn arm gebroken.
Wacht even.
Nee, niet daarmee, niet met die hamer.
Je zou geen hamer op een beest gebruiken.
Kijk. Dit zijn mensen.
Mensen.
Onder de items gevonden in uw appartement zat deze houten kist.
De inhoud is ongebruikelijk.
Het bevat ongeveer 300 stukken wit populierenhout.
Ze zijn beschreven in een onbekend geschrift.
Een redelijke conclusie...
is dat deze enten berichten bevatten doorgegeven tussen uzelf en derden.
Het blijft aan jou om het uit te leggen...
van wie de berichten zijn,
en aan wie de berichten zijn.
Als u mij toestaat.
Het spijt me dat ik slecht nieuws moet sturen.
De soldaten kwamen en namen je broer mee.
Ik ben elke dag naar het fort geweest...
om te pleiten voor zijn terugkeer.
Gisteren stuurden ze een man erop uit om met mij te praten.
Hij zegt dat je broer hier niet meer is.
Hij zegt dat hij...
hij meegenomen werd.
Zeg het niet tegen je moeder, maar bid samen met mij voor hem.
Laten we eens kijken...
wat er op deze staat.
Ik ben je...
Ik ben je broer gaan halen.
Ze lieten me een kamer zien waar hij lag.
Dichtgenaaid in een laken.
Hij...
Hij had blauwe plekken over zijn hele lichaam,
en zijn voeten waren gebroken en gezwollen.
"Wat is er met hem gebeurd?" Vroeg ik de soldaat.
"Ik weet het niet", zei hij.
Zoals u ziet, bevat het een enkel teken.
Het is het teken...
Een barbaars teken voor "oorlog."
Hoewel het ook kan staan ​​voor "wraak",
en als je het zo ondersteboven draait,
kan het "gerechtigheid" betekenen.
Er is geen manier om te weten in welke zin het bedoeld is.
Dat is een onderdeel van barbaarse sluwheid.
Zo is het ook met de rest.
Enten, ze kunnen op veel manieren worden gelezen.
Ze kunnen worden gelezen als een oorlogsplan,
of we kunnen ze lezen als een geschiedenis...
van de laatste jaren van het Rijk.
Je kan het niet weten. Dank u.
Ik ben klaar.
Je hebt geen idee hoe vermoeiend je gedrag is.
Jij bent de enige ambtenaar aan de grens...
van wie we niet veel medewerking hebben gehad.
Toen ik terugkwam,
had ik besloten van zodra ik de antwoorden van jou had...
op een paar simpele vragen...
je terug mocht gaan naar je oude leven en je maîtresses.
Je lijkt echter een nieuwe ambitie te hebben.
U wilt naam maken als de enige rechtvaardige man.
Je bent gewoon een clown.
Je bent vies.
Je stinkt.
Ze kunnen je van een kilometer verderop ruiken.
U wilt uw naam in de geschiedenisboeken krijgen,
geschiedenis.
Dit is de grens. We zijn nergens.
Er is hier geen geschiedenis.
Mensen zijn niet geïnteresseerd...
in de geschiedenis van 't gat van de wereld.
We zullen deze problemen beëindigen, we zullen de vijand neerhalen,
en dan is het afgelopen ermee.
De vijand?
Deze beklagenswaardige wezens van jou,
zijn zij de vijand die ik moet vrezen, kolonel?
Nee, jij... jij bent de vijand, kolonel. - Onzin.
Je bent een onfatsoenlijke folteraar.
Je verdient het om opgehangen te worden.
En nu terug ter zake.
Ik zou graag een verklaring van je willen hebben...
over alles wat er tussen jou en de barbaren is gebeurd...
op uw recent en ongeoorloofd bezoek.
We zitten te wachten.
Ik weiger.
Je weigert?
Prima. Dan is ons verhoor afgelopen.
Hij is van jou.
Klim erop.
Trek hem omhoog.
Klim erop.
En wat wil je me zeggen?
Dat er niets gebeurde tussen de barbaren en mijzelf...
van militaire aard.
Het was een privéaangelegenheid.
Ik gaf het meisje terug aan haar volk...
niets meer.
HERFST De vijand
Kan ik soms eventjes mijn appartementen binnengaan...
om een paar van mijn spullen te halen?
Meneer, ik mag niet.
Ik mag echt niet.
Het geeft niks.
Kolonel Joll en zijn expeditieleger...
zijn al een lange tijd in de woestijn, toch?
Sinds wanneer?
Sinds augustus, meneer. - Augustus?
U maakt zich vast zorgen.
Nou, je moet de barbaren niet onderschatten.
Je dochter is weg, en liet de jongen bij je?
Hij is niet lastig.
Zoveel mensen zijn vertrokken,
al mijn meisjes... uw klerk, Naim.
Ze namen de oostelijke weg.
Totdat de rust terugkeert, zegden ze.
Mijn kamers zijn leeg.
Maar ze laten me niet binnen.
Ik maak wel een plaatsje vrij voor je.
Je bent een schat.
Je bent altijd ergens anders.
Ze zou hetzelfde zeggen...
je barbaarse meid.
Ze zei dat je altijd ergens anders was. Ze begreep je niet.
Ze wist niet wat je van haar wilde.
Ik wist niet dat jullie twee hecht waren. - We hebben wat gepraat.
Soms huilde ze en bleef maar huilen.
Welke vogel heeft het lef om te zingen...
in een struikgewas vol doornen?
O nee, het was niet wat ze haar aandeden.
Jij was het.
Je hebt haar erg ongelukkig gemaakt.
Oma.
Was ik het?
Ja, wist je dat niet?
Oma.
Ja.
Waarom niet? - Dat is wat ik tegen hem zei.
Jouw beurt.
Magistraat.
Je wordt weer dik.
Wat is er met je werk gebeurd?
Ik ben een gevangene in afwachting van een proces.
Gevangenen die hun proces afwachten hoeven niet te werken voor hun eten.
Dat is de wet.
We hebben geen dossier van u.
Hoe kon je een gevangene zijn? Hebben we een dossier van deze man?
Nee, meneer, dat hebben we niet.
Dan moet je een vrij man zijn.
De poorten staan open.
Vertrek maar als je wilt.
Een ogenblikje.
Er is iets dat ik graag zou willen weten voordat ik vertrek.
Vergeef me als de vraag brutaal lijkt.
Maar ik zou willen vragen...
Hoe kan je eten erna?
Nadat je...
mensen bewerkt hebt?
Ik meen het.
Vind je het makkelijk om achteraf te eten?
Ik kan me voorstellen dat je je handen wilt wassen,
om het bloed eraf te wassen,
maar om bij je familie en vrienden te zitten,
en te eten...
Maak dat je wegkomt.
Maak dat je wegkomt, ouwe gek.
Eruit.
Ga ergens dood, verrader.
"Deze terugtrekking is slechts een tijdelijke maatregel.
De strijdkrachten zullen blijven die geschikt zijn voor alle routinetaken.
Relevante bevelen worden gegeven op keizerlijk gezag...
en maken deel uit van een algemene afbouw van operaties...
langs de grens tijdens de winter."
Iedereen bedankt voor uw onvergetelijke gastvrijheid.
Oké, laten we gaan.
Dat is het laatste graan.
Neem haar mee. Kom op.
Hierheen.
Achteruit. - Erin.
Achteruit, of ik schiet.
Laat los.
Agent Mandel.
Waar is agent Mandel?
We moeten nieuwe paarden hebben.
Wie heeft er paarden nodig?
De kolonel. We hebben nieuwe paarden nodig.
Is hij hier?
We hebben nieuwe paarden nodig.
Er zijn geen paarden. Er is niets meer.
Kijk daar. - Oké.
We moeten opschieten, meneer.
Vertaling: Janty (2020)