เป็นอะไรเหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนจะตายเลย
คุณยังเวียนหัวอยู่เหรอ
ฉันอับอายต่างหาก
ฉันจะทำยังไงดี
ฉากนั้นมันวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน เหมือนแผ่นเสียงตกร่องเลย
ฉันอ้วก เป็นลมแล้วก็ถูกอุ้มออกไป ฉันอ้วก เป็นลมแล้วก็ถูกอุ้มออกไป
- เลิกเก็บมาคิดมากแล้วลืมมันไปซะ - ฉันจะลืมได้ยังไง
ฉันทำสามสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ในห้องผ่าศพพร้อมกันเลย
ฉันพลาดครั้งเดียวก็เสียภาพพจน์เท่ๆ หมด
ให้ตายสิ นี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด
คุณอยากให้ผมสาธิตวิธีให้ดูมั้ย
- วิธีอะไร - วิธีเริ่มต้นความคิดใหม่ไง
ยังไง
แบบนี้
คุณจะทำอะไร
ไม่ได้ผลเหรอ
ไม่ได้ผลน่ะสิ
- จริงเหรอ - จริง
แบบนี้ล่ะ
พอช่วยให้คุณเริ่มต้นใหม่ได้มั้ย
คุณมัน…
ไอ้คนเฮงซวย
คุณทำอะไรน่ะ
ฉันถามว่าคุณทำอะไร
คุณไม่รู้จริงๆ หรือแค่ถามให้แน่ใจ
นี่ล้อฉันเล่นงั้นเหรอ มันไม่ตลกนะ
ผมถึงได้บอกไงว่าเราไม่ควรจริงจัง
ทันทีที่เราเริ่มจริงจัง ทุกอย่างก็เริ่มน่าเบื่อและไร้ความหมาย
- นี่ ซออูจิน - ฉะนั้นขอล่ะ
อย่าเสียใจเพราะเรื่องของคนอื่นเลย
มันชวนให้สับสน
(ซอและยูตายในที่เกิดเหตุ)
(ลูกชายวัยรุ่นเข้าโรงพยาบาล)
ครับ
คุณยังอยู่อีกเหรอ
เดี๋ยวก็ไปแล้วครับ อีกสักพักผมจะกลับแล้ว
ได้เข้าไปห้องทำงานผมบ้างหรือเปล่า
อ๋อ ครับ
ผมเอาเอกสารชี้แจงเหตุตัดงบประมาณ สำหรับคณะกรรมการประเมินผลไว้บนโต๊ะคุณน่ะ
มีอะไรอีกมั้ย
ไม่ครับ ไม่มีเลย
โอเค
งั้นก็พยายามเข้านะ
คุณก็รับสายสิ
อ๋อ ครับ
ฮัลโหล
ใช่ครับ คุณเจออะไรหรือเปล่า
ส่งเข้าอีเมลผมเหรอ
แป๊บนึงนะ
(เอกสารที่คุณขอ)
(การกู้เงินของซอจินโฮ)
(ธุรกรรมเงินกู้และหลักทรัพย์ที่จดทะเบียน)
(สัญญากู้ยืม: 20 ล้านวอน)
(ยี่สิบล้านวอน)
(แปดสิบล้านวอน)
(ห้องหัตถการสอง)
หมอคิม
ว่าไง
เป็นอะไรครับ คุณเจ็บงั้นเหรอ
เปล่า ผมไม่เป็นไร ไม่มีอะไร
(เจ้าของแฟรนไชส์ร้านขายไก่)
(ภรรยา: ยูฮีแจ)
(บุตร: ซออูจิน)
(แสนสาหัส)
นี่คือนักศึกษาพยาบาลปีสอง จากมหาวิทยาลัยพยาบาลคอซาน
ซึ่งจะมาอยู่กับเราจนถึงเดือนหน้า
ปรบมือ
ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันโอมยองชิม เป็นหัวหน้าพยาบาล
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ตายจริง พวกคุณซ้อมทักทายกันมาหรือเปล่าเนี่ย พวกคุณนี่พร้อมเพรียงเชียว
โรงพยาบาลของเรามีผู้ป่วยอุบัติเหตุเยอะ
น่าจะได้เห็นและได้ประสบการณ์กันเยอะ
มันจะช่วยคุณได้มากเวลาทำงานจริง
คุณออมฮยอนจองและคุณจูยองมี จะคอยแนะนำพวกคุณในเดือนนี้
- ฝากตัวด้วยนะคะ - ฝากตัวด้วยนะครับ
- พยายามเข้าล่ะ - ค่ะ
ฉันจะแบ่งพวกคุณเป็นกลุ่มละสองคนนะ
คุณไปห้องฉุกเฉิน ไอซียู แผนกผู้ป่วยทั่วไป
และคลินิกผู้ป่วยนอก
พวกคุณสองคนที่ได้ห้องฉุกเฉินอยู่ตรงนี้นะ
ที่เหลือตามฉันมา มาเร็ว
พวกนี้เป็นนักศึกษาพยาบาลสินะ
ใช่ ช่วงนี้ของปีจะมีนักศึกษาพยาบาลมาฝึกงานน่ะ
อย่างนี้นี่เอง
ตอนนี้เราไม่มีผู้ป่วย เพราะงั้นคอยหลบและพยายามดูเอานะ
ว่าอะไรอยู่ตรงไหนในห้องฉุกเฉิน
พวกเบอร์เตียงอะไรแบบนั้นน่ะ
อย่าไปขวางทางหมอก็พอ เข้าใจมั้ย
- เข้าใจค่ะ - เข้าใจค่ะ
หลีกหน่อย
(ยังโฮจุน ซออูจิน ชาอึนแจ)
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
เรามีห้องหัตถการว่างอยู่สองห้อง
อาจารย์ชิมใช้ไปหนึ่งห้อง
ส่วนเราสามคน
ต้องใช้ห้องที่เหลือร่วมกัน
ทำไม
- มีปัญหางั้นเหรอ - เปล่านี่
ฉันรู้ว่าให้หมอซออูจินมาที่นี่ เพราะเขาเป็นศัลยแพทย์ทั่วไป
แต่ให้ฉันมาทำไมเหรอ
ฉันเป็นศัลยแพทย์หัวใจนะ ให้ฉันมาที่นี่ทำไม
ก็เห็นคุณบอกว่าคุณจะลุยต่อ
ผมเลยให้โอกาสคุณได้ต่อกรกับผม
ให้หนำใจคุณเลย
ถ้าคุณไม่ชอบใจก็ไสหัวไปซะ
ไม่ค่ะ
ฉันจะอยู่
ใครก็ได้ไปชงกาแฟให้ผมที
ผมขออเมริกาโนใส่น้ำตาลแค่สองช้อนชา
ห้ามขาดห้ามเกิน
ผมไปเอง
คุณรู้มั้ยว่าอาจารย์พัคเกลียดอะไรมากที่สุด
- คะ - เกลียดเวลาคนสองคนในที่ทำงานชอบกัน
แล้วเริ่มคบกันไง
คุณหมายความว่าไง
ผมไม่ได้หมายความว่าอะไรทั้งนั้นแหละ
ผมแค่จะบอกให้คุณระวังตัวไว้
(ห้องไฮบริด)
- หมอยุน - คะ พยาบาลพัค
ว่าไงนะ
ไม่สิ พยาบาลออม
พยาบาลออม มีอะไรเหรอคะ
เราเพิ่งมีผู้ป่วยอาการหอบหืดมาหนึ่งคน
เขาอยู่เตียงสาม
งั้นเหรอคะ
ได้ค่ะ
ฉันจะไปดูให้นะคะ
คุณอยากได้เจ้านี่มั้ย
จริงเหรอ
นี่ให้ฉันเหรอ
ตายจริง ขอบคุณนะ
ขอบคุณ
ค่ะ
ให้ตายสิ คุณออม
คุณนี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ทำอะไรอยู่น่ะ หมอยุน เตียงสามค่ะ
ค่ะ ไปแล้วค่ะ
ตาเถร
คุณทำผมตกใจแทบตายแน่ะ คุณโอ
มีเรื่องอะไรดีๆ เหรอคะ
ก็แบบว่าเช้านี้อากาศดีไง
อรุณสวัสดิ์ รู้สึกเป็นคนใหม่ในทุกเช้า
พักนี้คุณเรียนภาษาอังกฤษอยู่เหรอ
พระอาทิตย์ตกเร็ว
ราตรีก็ช่างยาวนาน
ไม่มีใครรอเกาหลังให้ผมอยู่ที่บ้าน
ค่ำคืนที่ยาวนานแบบนี้ ผมจะทำอะไรคนเดียวได้ล่ะ
ผมเลยเข้าเมืองไปลงทะเบียน
เรียนวิชาภาษาอังกฤษระยะสั้น
ว่าแต่…
ทำแบบนั้นเพื่ออะไร
อะไรนะ
คราวนี้คุณหมายถึงอะไรเหรอ
ก็ห้องทำงานผู้อำนวยการไง
ผมเตรียมของพวกนี้ไว้ให้โดยเฉพาะครับ คุณพัค
เครื่องชงกาแฟที่คุณอยากได้ โต๊ะและเฟอร์นิเจอร์
จากยี่ห้อที่คุณระบุไว้
ยิ่งกว่านั้น…
นั่นอะไร
นั่นเป็นของที่ระลึกแทนคำขอบคุณจากผมเอง
ปกติโรงพยาบาลทลดัม
มักจะทำให้คุณเวียนหัวบ่อยๆ
คุณเวียนหัวเมื่อไหร่ก็มาพักผ่อนที่นี่ได้
เข้าใจล่ะ คุณออกไปได้แล้ว
ว่าไงนะครับ
ได้ครับ ขอตัวนะ
คุณมันไม่มีศักดิ์ศรีหรือไม่เคยเรียนรู้หรือไง
สามปีก่อนคุณก็โดนคุณซงหลอกใช้แล้วทิ้ง
ทำไมคุณยังทำแบบนี้อีก
เขามันคนละระดับกัน
คุณซงเป็นแค่หัวหน้าแผนกศัลยกรรม แต่เขาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล
แล้วไง
คุณจะเอาใจผู้อำนวยการ เพื่อให้การงานก้าวหน้างั้นเหรอ
ผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเองนะ
ผมกำลังปูทางเพื่อโรงพยาบาลของเรา
จะปูทางหรือปูเสฉวนฉันก็ไม่สน
การคว่ำบาตรแก้ปัญหาไม่ได้ทุกอย่างหรอก
สุดท้ายคุณอาจถูกทิ้งไว้ข้างหลังคนเดียว
ฉันยอมค่อยเป็นค่อยไปดีกว่าเป็นพวกฉวยโอกาส
ฉันจะเดินตามจังหวะตัวเอง ความเร็วตัวเอง
ไม่ต้องเครียดและไม่กดดัน
เงินเดือนและค่าโอทีของเรา
ได้ขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์
คุณรู้มั้ยว่าเป็นเพราะฝีมือใคร
ใช่ ฝีมือของผมเอง
มันเป็นผลงานของจางกีแทคนนี้
ผู้อำนวยการพัค…
ตอนนี้อยู่ในมือของผมแล้ว
คุณต้องไว้ใจผมสิ คุณโอ
ครับ คุณพัค ผมเอง
คนเรานี่ไม่เคยเปลี่ยนเลย
ครับ ตอนนี้เหรอครับ
มือถือของฉันแบตหมดซะงั้น
คราวนี้ไม่ใช่ของฉัน…
ให้ตาย อึดอัดเป็นบ้าเลย
- พอคุณเก็บของเสร็จแล้ว - ค่ะ
- ช่วยไปดูเตียงสองด้วย - ได้ค่ะ
(ศัลยกรรม เวชศาสตร์ครอบครัว)
คุณโอ ทำอะไรอยู่ คุณไม่ไปด้วยกันเหรอ
ไปไหนคะ
ผมโดนเรียกประชุมประจำสัปดาห์ไง
คุณไม่โดนเรียกเหรอ
ฉันจะถามคุณจางดูนะ คุณไปก่อนเลย
ได้ครับ
ห้องธุรการครับ
ว่าไง คุณโอ
คุณจางเหรอ
เขาไปเข้าประชุมประจำสัปดาห์น่ะ
มีอะไรหรือเปล่า
งั้นเหรอคะ
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
เดี๋ยวฉันโทรเข้ามือถือของเขาเอง
(โอมยองชิม)
- ให้ตายสิ ขอโทษที่ผมมาสายนิดหน่อย - ไม่เป็นไร นั่งเถอะ
หมอซอ นั่งฝั่งนี้เลย
กาแฟที่คุณสั่งได้แล้วครับ
(ผอ.พัคมินกุก)
โอเค ขอบใจนะ
ค่อยจ่าย 500 วอนให้ผมทีหลังก็ได้
หมอยัง นี่คุณใช้เขาไปซื้อกาแฟ โดยไม่ให้เงินเขางั้นเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
พวกศัลยแพทย์ทั่วไปยังรังแกรุ่นน้องอยู่สินะ
หมอห้องฉุกเฉินเลิกให้รุ่นน้อง ไปซื้อกาแฟให้นานแล้วนะ
เราควรเลิกรังแกรุ่นน้องได้แล้วมั้ง
ยุคสมัยนี้แล้ว
แหม ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ
เอาล่ะ
ดูเหมือนพวกคุณมากันครบแล้ว
งั้นมาเริ่มประชุมกันเลย
หัวหน้าแผนกศัลยกรรมล่ะ
คือที่จริงผมแวะไปดูที่ห้องทำงานของเขาแล้ว
หมอคิมครับ
หมอคิม
เขายังไม่มาทำงานเลยงั้นเหรอ
ครับ
เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่โทรมาบอก
งั้นเริ่มประชุมกันดีกว่า
ขอโทษครับ คุณโอยังไม่มาเลย
นั่นก็เพราะ…
จากนี้ไปการประชุมประจำสัปดาห์ จะมีแค่คนในห้องนี้
- ว่าไงนะ - เราจะประชุมประจำสัปดาห์
โดยไม่มีหัวหน้าพยาบาลของเราเหรอ
เรื่องที่เธอต้องรู้…
หัวหน้าฝ่ายบริหารจะไปบอกเธอเอง
(โอมยองชิม)
แล้วหมอชาล่ะ ทำไมเธอถึงไม่มา
เดี๋ยวเธอก็ย้ายไปโรงพยาบาลอื่นแล้ว
ชาอึนแจน่ะเหรอ
เธอจะย้ายไปไหน
ทำไม มีเหตุผลอะไร
มีเรื่องเกิดขึ้นน่ะ
พวกคุณรู้กันแค่นั้นก็พอแล้ว
กะทันหันแบบนี้เลยเหรอ
(แผนการดำเนินงาน)
นั่นคือแผนการดำเนินงานในอนาคตของเรา
จากนี้ไปโรงพยาบาลทลดัม จะพบกับการปฏิรูปครั้งใหญ่
ก่อนอื่นเราจะลดจำนวนผู้ป่วยอุบัติเหตุ และผู้ป่วยฉุกเฉินลง
ว่าไงนะ
ผู้ป่วยอุบัติเหตุกับผู้ป่วยฉุกเฉิน ถือเป็นผู้ป่วยส่วนใหญ่ของเรานะ
คุณจะลดยังไง
เราจะเปลี่ยนระบบเพื่อหันไปเน้น
คลินิกผู้ป่วยนอกและการผ่าตัดทั่วไป
แต่เราไม่มีผู้ป่วยนะคะ
ผู้ป่วยของผมที่มีนัด
ผ่าตัดที่โรงพยาบาลหลัก จะเริ่มเข้ามาตั้งแต่วันพรุ่งนี้
หมอยัง ช่วยไปจัดตารางการรักษา
- ตามความสะดวกของผู้ป่วยทีนะ - รับทราบครับ
เราบริหารโรงพยาบาลนี้ต่อไป โดยไม่วางแผนไม่ได้
พอเราเริ่มใช้ระบบนี้
เราจะเริ่มใช้ระบบประเมินตามผลงาน
กับแต่ละแผนก
ขอให้จำกันไว้และตั้งใจทำงานด้วย
เหมือนเขามีอาการอุจจาระร่วงเฉียบพลัน
เริ่มต่อสายแล้วก็ให้น้ำเกลือเขานะ
พอหมอจองประชุมเสร็จ
เราจะยืนยันผลแล็บทันที
เข้าใจแล้วค่ะ
พวกคุณถอยไปหน่อยได้มั้ย
- ได้ค่ะ - ได้ค่ะ
คุณคนไหนเคยให้น้ำเกลือมาก่อนมั้ย
ฉันรู้จักแต่ทฤษฎี แต่ฉันยังไม่เคยปฏิบัติค่ะ
ทฤษฎีเหรอ ช่างมันเถอะ คุณทำเป็นหรือเปล่า
ฉันเองก็เพิ่งมาฝึกงานครั้งแรก แต่ฉันลองทำดูก็ได้ค่ะ
ช่างเถอะ ฉันปล่อยให้คุณฆ่าผู้ป่วยไม่ได้หรอกนะ
นักศึกษาพยาบาลประหม่าน่าดูเลยนะคะ
มาฝึกงานวันแรกก็แบบนี้แหละ
ฉันเองก็ซุ่มซ่ามมากเหมือนกัน
สมัยฉันฝึกงานปีแรก
ฉันไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร
ฉันทำอะไรก็ไม่เป็น แถมไม่มีใครบอกฉันด้วย
ถ้ามีรุ่นพี่สักคนมาช่วยฉันคงดีไม่น้อยเลย
หมอยุน
ฉันเข้ากะดึกมาสองวันติดแล้ว
เราขาดคนและเรามีผู้ป่วยเยอะแยะ
ฉันไม่มีแรงไปดูแลนักศึกษาพยาบาลหรอกนะ
ถ้ามีแรงเหลือ ฉันก็ควรไปดูผู้ป่วยเพิ่มเติมดีกว่า
แหม เรื่องนั้นฉันรู้ค่ะ
ฉันเข้าใจ แต่ยังไง…
คือว่า…
ฉันเข้าใจที่คุณพูดนะ
แต่คุณอย่ายุ่งดีกว่า
เราจะจัดการแผนกของเราเอง
คุณโอ ผมขอเวลาสักครู่ได้มั้ย
อะไรนะ ฉันต้องไปอยู่โรงพยาบาลอื่นเหรอ
ใครบอก
หมอยังเหรอ
ใช่ เขาประกาศออกมาเลย
ตอนประชุมกับผู้อำนวยการ
โอ้โฮ ไม่อยากเชื่อว่า เขาจะแทงฉันข้างหลังแบบนี้
เขาบอกให้ฉันต่อกรกับเขา แต่เปลี่ยนใจแล้วงั้นเหรอ
มีอะไรกัน ทำไมเขาถึงเกลียดคุณนัก
เรื่องมันยาวมากเลยน่ะ
อาจต้องใช้โซจูสักขวด กับปลาตากแห้งสักห้าตัวถึงเล่าจบ
คุณนี่เจอปัญหาใหญ่แฮะ
หมอคิมว่าไงบ้างคะ
เขาไม่เชื่อสิ่งที่หมอยังพูดใช่มั้ยคะ
ผมไม่แน่ใจว่าคุณโชคดีหรือเปล่า แต่เขาไม่ได้มาประชุม
เขาไม่มาเหรอ
เขาไม่อยู่ที่ทำงานเหรอ
ไม่อยู่
คุณจางบอกว่าเขายังไม่มาทำงาน
- ผมโทรหาเขาสองครั้งแล้ว เขาไม่รับสาย - เกิดอะไรขึ้นนะ
- เขาไม่เคยเป็นแบบนี้นี่ - หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
ว่าแต่…
แขนของเขาเป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ท่าทางเขาเจ็บมากเลย
ข้อมือของเขาน่ะเหรอ
เขาเริ่มเจ็บข้อมือเมื่อสามปีก่อน
และเขาจะเจ็บมากขึ้นเวลาผ่าตัดเยอะๆ
หรือหักโหมเกินไป
ข้อมือเหรอ
แต่ที่ฉันเห็นเมื่อวานมันไม่ใช่…
(หมอคิม)
(ฐานข้อมูลโรงพยาบาลทลดัม)
(ไม่มีผลลัพธ์)
(บูยงจู)
(เวชระเบียน)
(ชื่อผู้ป่วย: บูยงจู)
(ผลวินิจฉัย: กลุ่มอาการประสาทมือชา)
(อาการของโรค: เส้นประสาทมีเดียนเสียหาย)
(แผนก: กระดูกและข้อ)
(นายแพทย์: แพมุนจอง)
ครับ
หมอซอ
ขอโทษที
ผมมีบางอย่างจะบอกคุณ
บอกผมเหรอ
แล้วเรื่องอะไรล่ะ
เกี่ยวกับหมอคิมน่ะ
(สถานีขนส่งนัมบู)
(นัมโดอิล)
(การลดผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน)
หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถ…
เขาไม่รับสายเลย
เขาไปอยู่ส่วนไหนของโลกนะถึงไม่ยอมรับสาย
มยองชิม คุณจะไปไหน
นี่ คุณโอ
(รักษาด้วยใจ ความหวัง ความรัก การบริการ)
ขอโทษนะ คุณโอ
คุณโอ เดี๋ยว
คุณลงมาก็ดีแล้ว ฉันกะขึ้นไปข้างบนอยู่พอดี
คุณคุยกับผมก็ได้ คุณโอ
นี่คือเหตุผล
ที่คุณไม่ให้ฉันเข้าประชุมประจำสัปดาห์ใช่มั้ย
ลดผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน แล้วปิดชั่วคราวนี่น่ะเหรอ
งั้นผู้ป่วยอุบัติเหตุทั้งหมด
จะไปอยู่ไหนมิทราบ
นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องกังวล
โดยเฉลี่ย
เรามีผู้ป่วยอุบัติเหตุสัปดาห์ละ 30-40 คน มาที่โรงพยาบาลทลดัม
และครึ่งนึงอยู่ในอาการปางตาย
ทำแบบนี้จะให้พวกเขาตายบนถนนหรือไง
ทำไมพวกเขาต้องตายด้วย
รัฐบาลสร้างศูนย์อุบัติเหตุประจำท้องถิ่น ไว้ทั่วประเทศแล้วนี่
ศูนย์อุบัติเหตุที่ใกล้ที่สุด ใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมง 50 นาที
เวลารถติดก็อาจใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมง
คุณรู้หรือเปล่า
งั้นคุณรู้มั้ยว่า
โรงพยาบาลทลดัมขาดทุนไปเท่าไหร่ ในช่วงสามปีที่ผ่านมา
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราอาจต้องปิดตัวลง ภายในไม่กี่เดือน
คุณรู้เรื่องนั้นหรือเปล่า
ผมมารับตำแหน่งเพื่อช่วยเหลือที่นี่แท้ๆ คุณน่าจะขอบคุณผมสิ
คุณกล้าดียังไงถึงมาอวดเก่งใส่อารมณ์กับผมแบบนี้
คุณพัค
หมอนัม ขอล่ะ
งั้นคุณก็น่าจะปิดที่นี่ไปซะ
คุณโอ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
โรงพยาบาลทลดัมเป็นสถานที่…
ที่ผู้ป่วยรีบเข้ามาด้วยความหวังอันน้อยนิด
ก่อนช่วงเวลาอันมีค่าจะหมดลง
แล้วคุณจะบอกให้เราทำไม่รู้ไม่ชี้
เพราะเราไม่ได้กำไร และดำเนินการโดยที่ยังขาดทุนเหรอ
งั้นคุณก็ไม่ควรพยายามพัฒนาระบบอะไรนั่นด้วยซ้ำ
ปิดๆ ไปเลย
- คุณโอ - ถ้าหมอ
และโรงพยาบาล
เอากำไรมาก่อนผู้ป่วย
ก็แปลว่าโรงพยาบาลนั้นจบสิ้นแล้ว
เราควรปิดมันไปซะ
คุณพัค
ให้ตายสิ
คุณพัค
โอ้โฮ
คุณโอนี่แรงใช่เล่นนะ
ไม่มีการแบ่งรุ่นและลำดับขั้นอะไรเลย
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอจะด่าผู้อำนวยการซึ่งๆ หน้า
โอ้โฮ
โรงพยาบาลของเราก็แบบนี้แหละ
เราไม่มีการแบ่งรุ่นหรือลำดับขั้น
แต่ว่า…
พวกเราเคารพซึ่งกันและกัน
แถมยังมีพวกช่างฝันอยู่ด้วยนะ
พวกคุณคิดจะทำอะไรต่อไปล่ะ
ทั่วทั้งโลกต่างก็บ้าวัตถุนิยม
ถ้าได้เงินมากพอ
คนเราก็ยอมขายได้ทุกอย่าง แม้แต่ศักดิ์ศรีและตัวตน
แต่มันก็น่าจะมี…
ที่ไหนสักที่ที่ไม่เป็นแบบนั้น
คุณจะบอกว่าที่นั่นคือที่นี่เหรอ
ถ้าไม่ใช่
เราก็ไม่มีเหตุผลให้อยู่ที่ทลดัม
คุณโอ
(โรงพยาบาลทลดัม)
ผมขอโทษด้วย
คุณโอมักจะ…
เป็นห่วงผู้ป่วยอย่างมาก
คุณจะบอกว่าเธอห่วงผู้ป่วยแต่เราไม่ห่วงงั้นเหรอ
เปล่า ผมไม่ได้จะสื่อแบบนั้น
คุณเลือกข้างให้ดีๆ นะ คุณจาง
ถ้าคุณเล่นเหยียบเรือสองแคมแบบนี้
คุณคงไปไม่ถึงฝั่งแน่
ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะมาหยั่งเชิงเรา
เดี๋ยวนี้คุณจะไม่ทักทายกันแล้วเหรอ
- อะไร - ฉันมั่นใจว่าคุณได้ยินตอนประชุมแล้ว
ว่าฉันจะไปอยู่โรงพยาบาลอื่น
แล้วไง
คุณจะไปเหรอ
ไม่ ทำไมฉันต้องไปด้วย เดี๋ยวนี้เขานิยมเดินหน้าลุยต่อกัน
ฉันจะลุยต่อที่นี่และยืนหยัดต่อกรกับเขา จนกว่าจะได้กลับไปโรงพยาบาลหลัก
ฉันจะลุยให้เต็มที่เลย
งั้นก็ดีแล้ว
(ศัลยศาสตร์กระดูกและข้อ)
คุณหาอะไรอยู่เหรอ มีอะไร
(พังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือ เส้นประสาทอัลนาร์และปลอกเอ็นข้อมืออักเสบ)
นี่ หมอซออูจิน
คุณได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่าเนี่ย
คุณจะเมินฉันไปเรื่อยๆ แบบนี้น่ะเหรอ
ถ้าเกิดผมไม่เมินคุณ จะให้ผมสานต่อเรื่องของเรางั้นเหรอ
เดี๋ยว อะไรนะ
เพื่อนร่วมรุ่นคนเดียวของคุณ
จะโดนรุ่นพี่สุดชั่วใส่ร้าย
แล้วก็ แบบว่า โดนแทงข้างหลัง
แถม ก็กำลังจะโดนไล่ออกด้วยนะ
- ทำไมคุณพูดตะกุกตะกักล่ะ - ฉันเปล่านะ
"แล้วก็ แบบว่า ก็…"
สมองคุณสั่งการไม่ทันแล้ว
ก็ฉันโมโหนี่
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าหมอยังจะทำแบบนี้
แล้วคุณล่ะ
ในฐานะเพื่อนร่วมงาน คุณก็น่าจะห่วงกันบ้าง
ไม่ใช่แค่พูดว่า "งั้นก็ดีแล้ว" แล้วเดินออกมา
"งั้นก็ดีแล้ว" แค่นี้เนี่ยนะ
ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร
คุณรู้อะไร ฉันไม่ได้พูดอะไรเสียหน่อย
ผมเป็นแค่เพื่อนร่วมงานของคุณ
คุณเลยไม่อยากให้ผมล้ำเส้น
ผมเข้าใจ
ทำไมคุณถึงทำตัวแบบนี้ล่ะ
ก็แบบ ฉันพยายามก้าวข้ามไง
คือว่า เรื่องที่คุณทำผิดพลาดเมื่อวาน
ถึงได้มาพูดกับคุณแบบนี้…
มันไม่ใช่ความผิดพลาด
ก็ฉันพยายาม…
ช่วยไม่ให้เรามีความสัมพันธ์ ที่อาจกระอักกระอ่วน…
ผมไม่กระอักกระอ่วนเลยสักนิด
ยังไงก็เถอะ
คุณไม่เห็นเหรอว่าฉันพยายามมากแค่ไหน
ผมกำลังบอกให้คุณเลิกพยายามไง
ผมเข้าใจสิ่งที่คุณพูดแล้ว
โอเคมั้ย
แล้วหาโรคพังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือทำไม
คุณเจ็บข้อมือเหรอ
ไม่ใช่ผม
- หาให้ผู้ป่วยเหรอ - ถ้าใช่ก็ส่งไปแผนกกระดูกและข้อแล้ว
งั้นหาให้ใคร
ถ้าไม่ใช่คุณหรือผู้ป่วย
ใครเหรอ
หมอคิม
หมอคิมเหรอ
ว่าไงนะ
หมอคิมเป็นซีทีเอสเหรอ
ใช่ ฉันได้ยินมาแบบนั้น
หมอแพ คุณรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ก็ไม่นานนัก
ก่อนหมอซอกับหมอชามาเข้าร่วมกับเรามั้ง
เขามาหาผมพร้อมอาการข้อมือติดขัด ผมเลยตรวจให้เขา
เป็นเพราะอะไรคะ
สามปีก่อนเขาได้รับบาดเจ็บที่ข้อมือ และเขาทำงานหักโหมมานาน
เขาควรเข้ารับการผ่าตัดนานแล้ว
แต่เขาก็เลื่อนมาเรื่อยๆ เพราะเป็นห่วงผู้ป่วย
คุณโอและหมอนัมไม่รู้เรื่องใช่มั้ย
ใช่
เขาบอกว่าเมื่อนัดผ่าตัดแล้วเขาจะบอกเอง
ผมเลยไม่ได้บอกใคร
ผมขอถามหน่อย
ผู้ป่วยโรคซีทีเอสจะปวดหรือรู้สึกชาที่ข้อศอกได้มั้ย
ไม่นะ ผู้ป่วยโรคซีทีเอสจะไม่เป็นแบบนั้น
สัปดาห์ก่อนเขาบอกว่า เขางอข้อมือมาข้างหลังไม่ได้
เราสแกนเอ็มอาร์ไอดูว่ากระดูกทับเส้นหรือเปล่า
แต่ก็ไม่เจออะไร
งั้นเหรอครับ
จริงสิ เมื่อกี้คุณก็ถามผมนี่ คุณถามทำไมงั้นเหรอ
คุณสงสัยอะไรหรือเปล่า
มีมั้ย
มีอะไร
เปล่าครับ ผมยังไม่แน่ใจน่ะ
เอานี่
นี่เป็นรายชื่อผู้ป่วยวีไอพีของผู้อำนวยการพัค และผลการวินิจฉัย
เราจัดตารางโดยอิงตามตัวเลข ที่อยู่ข้างชื่อของพวกเขา
และจะมีหมอประจำบ้าน มาจากโรงพยาบาลหลักอีกสี่คน
ฝากคุณดูแลด้วยนะ
อย่าลืมให้พวกเขากินมื้อค่ำ และพาพวกเขาไปหอพักด้วย
ผู้อำนวยการพัคเลือกพวกเขามากับมือ โดยดูจากความสามารถในห้องผ่าตัด
เขาดูแลผู้ป่วยทั้งหมดนี่เลยเหรอ
แหม เคสง่ายๆ ผมก็ดูแลได้
จริงสิ อีกอย่างนึง
เรื่องที่มีเจ้าหนี้มาก่อเรื่องที่นี่
อย่าให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีกล่ะ
ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นอีก ตอนผู้ป่วยของผู้อำนวยการพัคอยู่ที่นี่
คุณโดนไล่ออกแน่
คุณคิดว่าเขาได้ยินเราคุยกันมั้ย
ถ้าเขาได้ยิน เขาคงถามไปแล้วล่ะ
พยายามอย่าให้พวกเขารู้เรื่อง อาการปวดข้อมือของหมอคิมดีกว่า
ไม่เอาน่า อาการซีทีเอสก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่นะ
หลังผ่าตัดสามสัปดาห์ก็หายแล้ว
ยังไงก็เถอะ
ตอนนี้เราปิดเป็นความลับก่อนดีกว่านะ
ค่ะ รับทราบ
ตอนนี้เราจะเก็บเป็นความลับไปก่อน
- โอเคมั้ย - ได้
ครับ
(ชองฮโยดัง)
มาดื่มกัน
ดื่ม ทุกคน
ดื่ม
- ดื่ม - ดื่ม
ประธานโท เรายินดีด้วยจริงๆ
ที่คุณกลับมา
ไม่ต้องมาพูดเลย
ช่วงที่ผมไม่อยู่ก็เห็นว่าสุขสบายกันดีนี่
ไม่ พูดแบบนี้ผมเสียใจนะครับ
คุณไม่รู้หรอกว่าผมรอนานแค่ไหน
เพื่อให้คุณกลับมา
ถ้างั้นทำไมคุณไม่มาหาผมให้เร็วกว่านี้ล่ะ
ว่าไงนะครับ
คือ…
ตายจริง โปรดอภัยให้ผมด้วย ท่านประธาน
ผมอยากมาหาคุณ ตั้งแต่วันที่คุณเข้ารับตำแหน่งแล้ว
แต่ผมได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าศูนย์
ทั้งที่ผมไม่มีคุณสมบัติ ผมเลยไม่ได้มา
ยังไงก็อภัยให้ผมด้วย ผมขออนุญาตรินให้อีกแก้วนะ
ผมจะคอยภักดีต่อคุณและจะอยู่รับใช้คุณตลอดไป
มาดื่มฉลองให้ประธานโทกัน ดื่ม
- ดื่ม - ดื่ม
ว่าแต่…
อาจารย์พัคทำงานได้ดีหรือเปล่าครับ
ที่จริง
เขาทำให้ผมปวดหัวมากกว่า
โธ่
ผมกะแล้วเชียว
ทำไมเขาถึงอาสาไปบริหารทลดัมนะ
จะว่าไป
คุณจะประกาศการก่อสร้าง โรงพยาบาลมีแรเมื่อไหร่เหรอ
เพราะคุณบอกเราไว้
ผมเลยให้เมียผมซื้อที่ไว้แล้ว
แต่คุณไม่ยอมบอกข่าวเพิ่มเติมเลย
มีข่าวแพร่ไปทั่วแล้วนะครับ
ในวงการนายหน้าน่ะ
ทำให้ที่ดินแถบนั้นราคาเพิ่มขึ้น 30 เปอร์เซ็นต์
แค่ตอนนี้ก็ได้เงินมาขนาดนั้นแล้ว
แต่ผมไม่ได้ลงทุนเพื่อเอาเพิ่ม แค่ 30 เปอร์เซ็นต์นี่
คุณน่าจะรู้ดีกว่าใคร
งั้นเหรอ
ยังไงก็ตาม
เรามาเดินหน้าให้มันเสร็จกันดีกว่า
เราหวังพึ่งคุณคนเดียวเลยนะ
ได้อยู่แล้ว
ทุกคนพยายามอย่างหนักเพื่อทำให้ผมกลับมาได้
ดังนั้นผมต้องตอบแทนพวกคุณอยู่แล้ว
ไม่ต้องห่วง ผมจะเริ่มโครงการเร็วๆ นี้
ถ้าคุณซงเป็นคนจัดการ
โรงพยาบาลทลดัมคงไม่เหลือแล้ว เราเองก็จะได้เริ่มก่อสร้างสักที
ว่าไงนะครับ
ผมเหรอ
- คุณจะว่าไง - ครับ
คุณอยากเป็นคนจัดการมั้ย สนใจหรือเปล่า
แหม สนใจอยู่แล้วครับ
ถ้าคุณอยากให้ผมจัดการ ผมก็ยินดี
แต่ว่า…
อาจารย์พัคอาจไม่ยอมอ่อนข้อให้นะครับ
คุณก็รู้ เขาเป็นคนฉลาด
แต่เขาเพ้อฝันมากเกินไป
ผมเคยรับมือกับเขาสองสามครั้ง การทำงานกับเขามันน่าหงุดหงิดมากเลย
และเขายังหัวรั้นมากด้วย
มีแขกมาค่ะ
ขอโทษที่ผมมาสาย
ตายจริง ผู้อำนวยการพัค
ทางนี้เลย
มานั่งด้วยกัน
นั่งนี่ครับ คุณไม่ได้มาสายเลย
ให้ตาย หนาวจัง
นี่ เรียกแท็กซี่กันเถอะ
นี่ นั่งรถไปใช้เวลา 40 นาที
ขึ้นรถเมล์ดีกว่า
ไง โดอิล
คุณหายไปไหนทั้งวัน ไม่รับโทรศัพท์ผมด้วยซ้ำ
ผมยุ่งๆ น่ะ
ใช่ ผมกำลังจะขึ้นรถเมล์แล้ว อีก 30-40 นาทีก็น่าจะถึง
รถเมล์เหรอ
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
ผมไปถึงแล้วค่อยคุยนะ
- ตายจริง - อ้าว
ตายจริง
เชิญก่อนเลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
- ระวังนะครับ - ขอบคุณค่ะ
- ทางนี้ครับ - ขออนุญาตค่ะ
- ครับ - คันนี้ไปโรงพยาบาลทลดัมมั้ยคะ
ใช่ คันนี้ไปถึงโรงพยาบาลทลดัมเลย
เห็นมั้ย บอกแล้วว่าไม่ต้องต่อรถ ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ติดต่อหมอคิมได้มั้ย
เขาเพิ่งรับสายเมื่อกี้เลย
เขาหายไปไหนทั้งวัน
เขาไม่ยอมบอก
เขาบอกว่าเดี๋ยวก็มาถึง เรารอก่อนดีกว่า
คนทรยศ
คุณมันใจเสาะ ให้ทำอะไรก็ทำ
อะไร มีปัญหาอะไร
คุณต่างหากที่ทรยศ ไม่ใช่ผม
คุณนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ คุณจาง
กล้าดียังไงมาหาว่าฉันเป็นคนทรยศ
คุณสนใจแต่ผู้ป่วยหรือไง
แล้วพวกเราล่ะ
เพื่อนร่วมงานคุณไม่สำคัญบ้างเลยเหรอ
คุณพูดเรื่องอะไรกัน
ฉันไปพูดแบบนั้นตอนไหน
คุณทำใจง่ายนักเหรอ
ถึงแนะนำให้ปิดโรงพยาบาลแบบนั้น
พวกนั้นพยายามเปลี่ยนทุกอย่าง เกี่ยวกับโรงพยาบาลของเรา
- เราจะปล่อยให้พวกเขาทำงั้นเหรอ - โอเค ก็ได้
สมมติโรงพยาบาลนี้ปิดไป
หมอคิม หมอนัมและตัวคุณ
อาจไปหางานทำที่อื่นได้ตลอด
โรงพยาบาลทุกแห่งล้วนขาดบุคลากรทางการแพทย์
คงมีงานเสนอให้คุณเยอะแยะ
แต่ว่า… พวกเราล่ะ
ทุกคนในแผนกธุรการรวมถึงผม และพนักงานทำความสะอาด
มีพนักงานเกือบ 20 คนที่ไม่ใช่หมอหรือพยาบาล
และส่วนใหญ่ล้วนเป็นเสาหลักของครอบครัว
ถ้าโรงพยาบาลนี้ปิดไปพวกเขาจะเป็นยังไง
เราไม่เหมือนพวกคุณ ตำแหน่งของเราไม่ได้มั่นคง
คนอย่างพวกเราหางานทำยาก
คุณอยากให้พวกเราไปลงเอยข้างถนนหรือไง
คุณก็พูดเกินไปนะ คุณจาง
เธอไม่ได้อยากให้โรงพยาบาลทลดัมปิดสักหน่อย
ฟังนะ
ผมก็อยากใช้ชีวิตเหมือนพวกคุณสองคน
ทำตัวสง่างาม
และเป็นปากเสียงให้คนหมู่มาก
และปกป้องศักดิ์ศรีตัวเอง
ผมเองก็อยากใช้ชีวิตแบบนั้น
แต่จนกว่าจะถึงวันที่ผมตาย…
รวมถึงคนที่เหลือ
เราใช้ชีวิตแบบนั้นไม่ได้ ทำไมน่ะเหรอ
เพราะคนอย่างเรามันหาคนมาแทนได้ง่าย
ไม่ต้องเป็นผมก็ได้
ใครๆ ก็มาแทนผม
และทำงานของผมได้
และนั่นทำให้ผมทำได้แค่ยิ้ม
แม้แต่ตอนที่โดนด่าว่าใจเสาะ ให้ทำอะไรก็ทำ
แม้แต่ตอนคุณด่าว่าผมทรยศ ผมก็ทำได้แค่โค้งรับเท่านั้น
ผมต้องเอาตัวรอด
ผมต้องทนทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด
ดังนั้นขอล่ะ คุณโอ
อย่าพูดว่า…
ควรปิดโรงพยาบาลนี้เลย
คุณจาง
เดี๋ยวก่อนสิ
เดี๋ยวนี้เขาอ่อนไหวเกินไปนะ
เขาก็รู้ว่าคุณไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
คุณจาง
น้ำ
- ผมขอน้ำ - ได้ครับ
นี่ครับ
- ไม่เป็นไรนะ คุณจาง - ไม่เป็นไร ขอเวลาเดี๋ยว
โธ่เอ๊ย
- คุณไหวหรือเปล่า - ไม่เป็นไร
เมื่อกี้นี้…
ผมพูดอะไรกับเธอไป
ว่าไงนะ
ผมนี่โง่จริงๆ
เหมือนหัวใจของผมมันจะระเบิด
ผมไม่อยากเชื่อว่าผมจะตะคอกใส่เธอ
ดังนั้นขอล่ะ คุณโอ
อย่าพูดว่า…
ควรปิดโรงพยาบาลนี้เลย
- พยาบาลออม - คะ
- ข้างนอกหิมะตกล่ะ - หิมะตกเหรอ
หิมะตก
โห จริงด้วย
สวยจัง
(โรงพยาบาลทลดัม)
หิมะตก
- โอ้โฮ - พระเจ้า
ตอนนี้มีซุปร้อนๆ กินกับโซจูก็คงดี
ฉันอยากอาบน้ำอุ่นแล้วก็เข้านอนเลย
ผมภาวนาว่าอย่าให้มีอุบัติเหตุเลย
พวกคุณกลับได้แล้ว คืนนี้ผมควรนอนที่นี่
อย่าดื่มล่ะ ขอร้อง
เราอาจมีเหตุฉุกเฉิน เข้าใจนะ
ในที่สุดพยากรณ์อากาศก็แม่นยำ
มันบอกว่าวันนี้มีแนวโน้มจะมีหิมะตก
ผมเลยเอาร่มมาด้วย
ไง ที่รัก
ขอโทษนะ
แม่คุยไม่หยุดเลย ฉันก็เลยกลับช้าน่ะ
โทษที
ฮยองชิกกินข้าวหรือยัง
ดีแล้วล่ะ
ตอนนี้หิมะกำลังตก
พรุ่งนี้เราให้เขาอยู่บ้านดีมั้ย
นั่นสิ
- เอาล่ะ - นี่
- เล่นปาหิมะกันมั้ย - เราไปเล่นสกีกันก็ได้นะ
- น่าไปจริงๆ ไปกันนะ - ตกลง
อะไรน่ะ
ช่วยด้วย
พังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือเหรอ
ครับ
อาการที่ข้อมือของหมอคิมคงกำเริบ
วันนี้เขาเลยไม่มาทำงาน
เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วน
พอผ่าตัดเสร็จ เขาก็จะทำงานไม่ได้ไปสามถึงสี่สัปดาห์
ครับ
ได้ครับ รับทราบ
ผมจะจัดตารางการผ่าตัดแล้วแจ้งให้ทราบอีกที
บายครับ
ให้ตายสิ
ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะครับ
ทุกคนกำลังสนุกเลยนะ
ผมต้องกลับโรงพยาบาลน่ะ มีงานต้องทำ
ไม่เอาน่า จะทำงานทำไมนักหนา
อู้บ้างอะไรบ้างก็ได้
พยายามหาคนทำงานแทนดีกว่า
ถ้าคุณทำงานหนักเกินไป บุคลากรจะเครียดเอานะ
ถ้าผมกลับเข้าไปบอกลาตอนนี้ จะรังแต่ทำให้เสียบรรยากาศ
ฉะนั้นฝากบอกลาแทนผมด้วยนะ
ชีวิตคนเรา
ต้องไหลตามน้ำให้เป็น
เราเห็นอยู่ว่ากระแสน้ำไปทางไหน อย่าไปฝืนให้เปลืองแรงเลย
คุณหมายตาตำแหน่งผมงั้นเหรอ
ฟังนะ ผู้อำนวยการพัค
ผมไม่ได้ทะเยอทะยานขนาดนั้น
คติผมคือ "นิ่งเข้าไว้แล้วไปให้ไกล"
ผมขออยู่ปลอดภัยยาวๆ
โดยไหลไปตามกระแสน้ำดีกว่าจะยอมเป็นคนนอก
อีกอย่าง
ผมไม่อยากเรอ…
ไปทางโรงพยาบาลทลดัมด้วยซ้ำ
ดังนั้นขอล่ะ
อย่าลากผมเข้าไปในแผนของคุณเลย
ทำตามที่ท่านประธานสั่งเถอะ
ผมขอตัวนะ
ถึงคราวจำเป็นหัดก้มหัวบ้างก็ดี
ไม่งั้นก็ไม่มีอะไรเป็นดั่งใจหรอกนะ
- ไอ้คนหัวแข็งเอ๊ย - เขาหายไปไหน
ให้ตาย วันนี้ฉันมาที่นี่ทำไมนะ
นี่ คุณอยู่ไหน
มาดื่มอีกแก้วเถอะ
- ผมอยู่นี่ - ดี
- ได้ - เดี๋ยวผมรินให้
- หมดแก้ว - ได้
ยอดมากเลย
- ลองนี่สิ - อร่อยดี
พัคมินกุก
หมอนั่นคิดบ้าอะไรอยู่นะ
(สถานีขนส่ง)
แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลทลดัมค่ะ
หมอคิมเหรอคะ
อะไรน่ะ
กลับมาทำไมกัน
เราปล่อยให้คุณเท่อยู่คนเดียวไม่ได้น่ะสิ
เธอบอกว่าเราไม่ควรให้คุณ เตรียมพร้อมอยู่คนเดียวน่ะ
แล้วก็ลากฉันกลับมาที่นี่
โธ่ ไม่เอาน่า
ที่นี่น่ะ ทุกคนจะอยู่ที่โรงพยาบาล
เวลาฝนหรือหิมะตก
ทุกคนเหรอคะ
ใช่ ส่วนใหญ่นะ เว้นแต่จะมีใครมีธุระด่วน
ใครเป็นคนตั้งกฎนี้กัน
หมอคิมเหรอคะ
ใช่ หมอคิมเป็นคนเริ่ม
แล้วเราก็ทำตาม
อะไรกัน บ้าสิ้นดี เท่ากับอาสาทำโอทีฟรีงั้นเหรอคะ
นี่ ถ้าบังคับแล้วใครจะยอมทำ ต่อให้ได้เงินพวกหนุ่มๆ สาวๆ ก็ไม่ทำแน่
สมัยนี้การใช้ชีวิตให้สมดุลก็สำคัญนะคะ
ฉันเองก็อยากกลับเร็วมากกว่าทำโอที
เห็นมั้ย เขาพูดกันแบบนี้แหละ
- แล้วไม่เหนื่อยเหรอคะ - ผมทำแบบนี้มาสามปีแล้ว
เลยคิดว่าพอทนได้
แล้วไม่มีไม่พอใจบ้างเหรอ
ไม่พอใจเหรอ
นอกจากต้องอยู่ห่างจากลูกเมียแล้ว…
บางครั้งการดูแลผู้ป่วยมันก็ง่ายกว่านะ
เป็นไปได้ยังไง
นั่นน่ะสิ
สงสัยที่นี่…
ทำผมเป็นแบบนี้มั้ง
จะว่าไป
ฉันขอสั่งจกบัล ไก่ทอดและบะหมี่มากินได้มั้ย
ได้สิ เชิญเลย ผมเองก็หิว
กินกันก่อนดีกว่า
โอเค งั้นฉันจะสั่งล่ะนะ
หมอซออูจินพูดครับ
(ศัลยกรรม เวชศาสตร์ครอบครัว)
มีรถเมล์คว่ำ
หมอคิมเพิ่งโทรมาบอกฉัน
อุบัติเหตุอยู่ไม่ไกลโรงพยาบาลเรา
นั่งรถไปสิบนาทีก็ถึง
หมอคิมเอง…
ก็อยู่บนรถเมล์ตอนเกิดเรื่องด้วย
ว่าไงนะ
คุณว่าไงนะ
หมอคิมประสบอุบัติเหตุเหรอ
แล้วไง เขาเป็นอะไรหรือเปล่า
- เขาบาดเจ็บหนักหรือเปล่า - เดี๋ยวก่อน
ฮัลโหล หมอคิม
ทุกคนอยู่ที่นี่ครับ
ครับ รอเดี๋ยวนะ
ฮัลโหล นี่หมอคิมพูดนะ
ตายแล้ว หมอคิม เกิดอะไรขึ้นครับ
รถเมล์คว่ำเหรอ
ทำไมคุณไปอยู่บนรถเมล์ได้ล่ะ
ว่าไงครับ เป็นอะไรหรือเปล่า
ตอนนี้มีใครอยู่บ้าง
ทุกคนเลยครับ
ทั้งหมอฉุกเฉิน ศัลยแพทย์ทั่วไปและศัลยแพทย์หัวใจ
พยาบาลทุกคนก็อยู่เช่นกัน
เข้าใจล่ะ
ขอบคุณ
สถานการณ์เป็นไงบ้าง
ถ้านับคนขับด้วย…
ผมเห็นผู้โดยสารราว 12 คน
เราควรทำไงดี
ก่อนอื่น ซออูจินและชาอึนแจ
- ค่ะ หมอคิม - ครับ
ผมอยากให้คุณสองคน
มาที่นี่เดี๋ยวนี้
รีบมาให้เร็วที่สุด
อย่าลืมเอาเครื่องมือแพทย์ฉุกเฉินมาด้วย
- รับทราบครับ - ผมจะไปเอาเครื่องมือแพทย์นะ
- ไปเอากุญแจแล้วเจอกันที่ลานจอดรถ - ตกลง
ให้ตายสิ
ผู้หญิงท้องแก่คนนึงท่าทางไม่ค่อยดีเลย
เตรียมรับตัวเธอไปด้วย
- แต่เราไม่มีสูตินรีแพทย์… - นี่
ติดต่อสูตินรีแพทย์แถวนี้กันเถอะ
พยาบาลออม ติดต่อโรงพยาบาลจองอิล และคลินิกสูตินรีเวชจุงอัง
แล้วก็ให้หออภิบาลทารกแรกเกิดภาวะวิกฤต เตรียมตัวเผื่อไว้ด้วย
เข้าใจแล้วค่ะ
หมอจองอินซู
ครับ หมอคิม
ตอนนี้
ให้คุณเป็นหัวหน้าศูนย์อุบัติเหตุของเรานะ
ว่าไงนะครับ
อะไรนะ ผมเหรอ
คุณทำได้ใช่มั้ย
ทำได้ครับ ไม่ต้องห่วง
โอเค
ตอนนี้ผมเห็น…
ผู้โดยสารสองคนที่บาดเจ็บสาหัส
เข้าใจแล้วครับ เราจะเตรียมตัวรอพวกเขาอย่างเต็มที่
เอาล่ะ ทุกคนได้ยินแล้วใช่มั้ย
- ค่ะ - ครับ
อีกเดี๋ยวจะมีผู้ป่วยมาที่นี่ 12 คน
มีคนท้องด้วย มีสามคนที่ได้รับการยืนยันว่าเจ็บสาหัส
เตรียมเตียงไว้ให้ใกล้ทางเข้าที่สุด แล้วเตรียมของให้พอ ทั้งน้ำเกลืออุ่น
ผ้าพันแผลแบบยืดและชุดทำแผล ไปได้
- ค่ะ คุณหมอ - ครับ คุณหมอ
ส่วนหมอนัม
ผมรู้แล้ว ผมจะเตรียมห้องผ่าตัดให้พร้อม
พยาบาลออม
ช่วยโทรหาหมอชิมหน่อย
ค่ะ
ฮัลโหล ฉันโทรจากแผนกฉุกเฉินทลดัมค่ะ
หมอคิมคะ
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
คุณเป็นอะไรมั้ย หมอคิม
ผม…
ผมไม่เป็นไร
ทันทีที่เจ้าหน้าที่กู้ชีพมาถึง
ผมจะสะสางเรื่องที่นี่แล้วกลับไป
เข้าใจนะ
ค่ะ
งั้นเจอกันที่นี่นะคะ
มีอะไรเหรอ
ไม่รู้สิครับ
พระเจ้า
ผมว่ารถเมล์คงพลิกคว่ำน่ะ
รถติดจริงๆ
เจอกันที่นั่นนะ
อะไรนะ
นี่ ซออูจิน เดี๋ยว
นี่ ปัดโธ่
ให้ตายสิ
- ขอชุดทำแผลเพิ่มด้วย - ได้ค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
- ทางนี้ - เอาคนขับออกมาก่อน
- เข้าไป - เป็นอะไรมั้ยครับ
เร็ว เข้าไป
หนึ่ง สอง สาม
ใครที่ยังขยับได้
- มาหาผมด้วย - เรามาช่วยแล้ว
- เดินระวังนะ - ระวังด้วย
ระวังด้วยครับ เดินระวังๆ
ถ้าใครที่ยังขยับได้
ช่วยมาหาผมด้วย
ก้าวระวังนะ
เจ้าหน้าที่กู้ชีพๆ
ผมหมอคิมจากโรงพยาบาลทลดัม
ผมต้องการผ้าห่มกับเตียงด่วน
ผู้หญิงท้องคนนี้บาดเจ็บสาหัส
รับทราบ เราจะหาทางไปจากข้างหลังนะ
- โอเค - เอาค้อนกับเครื่องตัดมา
ผ้าห่มด้วย เร็วเข้า
- ถอยไปครับ - เกิดอะไรขึ้น
- เข้าไปไม่ได้นะครับ - ผมเป็นหมอ
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลทลดัม ขอทราบข้อมูลผู้บาดเจ็บด้วย
เราเพิ่งเอาตัวคนขับออกมา
แล้วเราก็เริ่มช่วยเหลือผู้โดยสาร
ในรถเมล์มีหมออยู่คนนึง
เขากำลังดูคนเจ็บให้เรา
- หมอเหรอ - ครับ
ไง ฉันเอง
ผอ.ครับ มีรถเมล์พลิกคว่ำใกล้โรงพยาบาล
ผมรู้แล้ว
ตอนนี้ผมอยู่ที่เกิดเหตุ
เรื่องของเรื่องก็คือ…
หมอคิมอยู่บนรถเมล์ด้วย
คุณเป็นหมอเหรอคะ
ใช่
ผมเป็นหมอ ดังนั้นไม่ต้องห่วงนะ
ได้โปรดช่วย…
ลูกของฉันด้วย
ได้ รับรองว่าผมช่วยแน่ คุณไม่ควรพูดนะ
- เก็บแรงไว้ดีกว่า - แต่ลูกของฉัน…
ลูกของฉัน
ได้โปรดช่วย…
คุณครับ คุณครับ
คุณครับ แข็งใจไว้
- คุณครับ - หมอคิม
ดูท่าจะแย่แล้วล่ะ
- ครับ อูจินพูด - อยู่ไหนแล้ว
ผมกำลังไป
เร็วเข้า มาเร็วๆ
เข้าใจแล้ว
หัวใจของเธอหยุดเต้นแล้ว
เครื่องตัดอยู่ไหน คนเจ็บหัวใจหยุดเต้นแล้ว เร็วเข้า
ผอ.ครับ
ฉันนึกว่าฉันจะหนีพ้นแล้วเชียว
ผอ.ครับ
ฉันนึกว่า…
ฉันจะหนีพ้นแล้วแท้ๆ
ผมมาถึงแล้ว หมอคิม
แต่ปรากฏว่า…
ฉันหนีจากมันไป…
ไม่ได้เลย
ถ้าเราไม่เอาเด็กออกมาก็อาจตายทั้งคู่
เราได้รับสายจากเหยื่อที่โดนข่มขืน
หมอยุน อยู่ข้างในหรือเปล่า
คุณว่าผมชอบแบบไหนล่ะ
อารึม
ยกรถขึ้นสิ
ถ้าเราย้ายเขาตอนนี้ หัวใจของเขาอาจหยุดเต้นได้
ทั้งคู่ยังไม่ตาย
และผมจะช่วยทั้งสองคนให้ได้
คุณเข้าใจมั้ย
- หมอคิม คุณโอเคนะ - แท่งผ้าก๊อซ
เขาจะผ่าตัดในสภาพนั้นเหรอ
หมอคิม
คำบรรยายโดย ศักดิ์ดา ดวงอินทร์