คุณคุยโทรศัพท์กับใครเหรอ
อะไรนะ อ๋อ ใช่
ลำบากใจที่จะบอกผมเหรอ
ก็ได้
ผมไม่อยากรู้แล้วล่ะ
คุยกับหมอโทอินบอมน่ะ
ที่จริงเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง
เขาเป็นลูกชายของป้าฉัน
ให้ตายสิ คุณยอ
คุณยอ
เขาฝืนสู้กับเครื่องช่วยหายใจครับ สัญญาณก็เลยดัง
เราจะถอดเครื่องออกให้เขา
(ถอดเครื่องช่วยหายใจ)
- คุณโอ - คะ
ขอเดกซาเมทาโซนหนึ่งหลอดให้เขาด้วย
ได้ค่ะ
คุณยอ ผมจะถอดท่อออกนะ
เครื่องดูด
ผมจะถอดท่อให้นะ
(ถอดท่อช่วยหายใจออก)
หลอดดูด
คุณยอ
คุณผ่อนคลายและสูดหายใจลึกๆ ได้ครับ
หายใจเข้าช้าๆ
แล้วก็หายใจออก
รู้สึกยังไงบ้างครับ คุณยอ
พอหายใจเองได้ใช่มั้ย
ดีแล้วนะ
ดีแล้ว
ขอโทษด้วยครับ คุณยอ
ผม…
ไม่ได้ทำตามที่รับปากคุณไว้
ผมก็ยังสงสัยอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ผมขอนัดคุยกับประธานชินไปสามสี่ครั้ง
แต่เธอก็ไม่ได้ติดต่อกลับมาเลย
เธอยุ่งอยู่กับปัญหาเรื่องจัดการมรดกน่ะ
แต่ก็ใกล้จะเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ทันทีที่เธอกลับมา
ฉันเชื่อว่าเธอจะมีคำตอบให้คุณ สำหรับเรื่องที่ขอมา
ผมรู้มาว่าคุณไปที่โรงพยาบาลทลดัมด้วย
คุณรู้ได้ยังไงคะ
ฉันมั่นใจว่าหมอคิมไม่ได้บอกคุณ
ผมก็พอมีคนที่เป็นหูเป็นตาอยู่ที่นั่นบ้าง
ดูท่าทาง…
หมอคิมจะยังกวนใจคุณอยู่สินะ
เปล่าเลย
ผมแค่อยากรู้ความเป็นไปที่ทลดัมเท่านั้น
ยิ่งตอนนี้ประธานชินมยองโฮจากไปแล้ว
พูยงจูก็ไม่มีเส้นสายใหญ่โตเหลือแล้ว
ผมไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องเขาอีกแล้ว
คุณน่าจะต้อง…
คอยคุมเขาให้อยู่นะ
เขายังพอมี…
เส้นสายเหลืออยู่บ้าง
"โปรเจกต์แกะดำ" เหรอ
เป็นชื่อแบบไหนกัน มันคืออะไรน่ะ
- การบ้านจากหมอคิมน่ะ - การบ้านเหรอ
เมื่อกี้ฉันเจอพ่อของมุนจองที่นี่ด้วย
ทั้งคู่หน้าตาขุ่นมัวเชียว
เขาไม่ค่อยลงรอยกับพ่อรึเปล่านะ
ทำไมคุณถึงห่วงเรื่องของคนอื่นนักหนา
มุนจองเป็นคนที่เป็นมิตรกับทุกคน
เขาเป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ แถมยังใจเย็น
เขาช่างแสนดี มีน้ำใจ สุภาพ และอ่อนโยน
สมัยเรียนแพทย์ฉันถึงได้ปลื้มเขามาก
ฉันถึงกับไปเข้าชมรมกระดูก เพื่อให้ได้เจอหน้าเขาเลยนะ
คุณทำจริงเหรอ
มีอยู่วันนึงนะ มีคนบอกฉันว่า เขาดื่มแต่เอสเปรสโซ
ฉันก็เลยดื่มแต่เอสเปรสโซอยู่พักนึง
มันขมสุดๆ
ตอนนี้ต่อให้ได้ดื่มฟรี ฉันก็ขอผ่าน
ตลกดีเนอะ
- ทำไมคุณมองฉันแบบนั้นล่ะ - ผมเกลียดสุดๆ
- เกลียดอะไร - กาแฟดำ
แค่อยากบอกให้รู้ไว้
ที่ผ่านมา แกหดหัวอยู่ในที่แบบนี้ตลอดเลยงั้นสิ
ผมไม่ได้หดหัวสักหน่อย
ผมแค่ไม่ได้ติดต่อไปหาพ่อ
นี่แก…
ยังช้ำใจกับเรื่องที่หย่ากับแฮวอนงั้นเหรอ
ในโลกนี้…
เรื่องเดียวที่ทำให้ผมปวดใจก็คือพ่อ
พ่อก็รู้นี่
ที่จริงปีนึงมันก็เกินพอแล้วนะ ตัดอกตัดใจซะแล้วก็กลับบ้าน
ผมกะว่าจะใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปอีกสักพัก
อย่าคาดหวังอะไรจากผมเลย
แกอุตส่าห์ร่ำเรียนแทบตายเพื่อให้ได้เป็นหมอ
แต่กลับมาอยู่บ้านนอกแบบนี้เพื่ออะไร
ชีวิตแบบนี้มันมีค่าและมีความหมาย
มากกว่าเป็นลูกชายที่พ่อใช้ประดับบารมี
คุณยังไม่กลับอีกเหรอ ผมได้ยินว่าพ่อคุณมา
ใช่ เดี๋ยวเขาก็กลับแล้วล่ะ
เหรอ
ไม่แน่ใจว่าคุณคือหมอซออูจินใช่มั้ย
ใช่ครับ
คนเราควรใช้ชีวิตในแบบที่ให้คนอื่นหยิบยืม
ไม่ใช่เอาแต่หยิบยืมจากคนอื่น
คุณยังหนุ่มยังแน่น
อย่าเดินตามรอยเท้าพ่อเชียวล่ะ
ว่าไงนะครับ
คุณควรจะสำนึกบุญคุณ…
ลูกชายผมตลอดไปนะ
พอทีเถอะ
นั่นเขาพูดเรื่องอะไร
มันอะไรยังไงนะ
ก็ไหนเคยบอกว่ากินแต่กาแฟดำ
ทำไมถึงไม่ยอมบอกแต่แรกว่าไม่ชอบล่ะ
- คุณจะเอาก่อนมั้ย - ไม่ล่ะ ผมกินแต่กาแฟดำ
นี่ เอากาแฟไปด้วย
ผมกดปุ่มผิด
คุณเอาไปเถอะ
เดี๋ยวนะ
เพราะเขาอยากให้ฉันก่อนเหรอ
ไม่เอาน่า ไม่มีทางหรอก
เป็นไปไม่ได้
เธอคิดมากเกินไปแล้ว
(อาจารย์โอ)
ไง อึนแจ ไม่ได้คุยกันซะนาน
สบายดีมั้ย
ค่ะ ฉันสบายดี คุณล่ะคะ
ผมงานยุ่งหัวฟูเลยล่ะ
คืองี้ ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้แล้ว คุณน่าจะกลับมาที่โรงพยาบาลหลักนะ
- คะ - ผมรู้มาว่าคุณหายคลื่นไส้แล้วนี่
หมอคิมโทรบอกผมแล้ว
หมอคิมโทรบอกเขาเหรอ
ตอนแรกผมคิดว่าคุณคงเป็นศัลยแพทย์ไม่ได้แน่ ก็เลยถอดใจจากคุณไปแล้ว
แต่แหม เขานี่เก่งสมคำร่ำลือจริงๆ เหลือเชื่อเลยที่เขารักษาคุณจนหาย
ทำไมหมอคิมต้องโทรบอกเขาด้วย
คุณรู้ชื่อบริษัทเงินกู้นอกระบบนั่นได้ยังไง
ผู้ชายคนที่คุณเจอเมื่อกี้เป็นประธานของบริษัทนั้น
ผมนึกว่าเขาเป็นพ่อของคุณ
ใช่ ถูกต้อง
เขาเป็นพ่อของผมเอง
เขาเป็นขาใหญ่ในมยองดง
และเป็นเจ้าของบริษัทเงินกู้นอกระบบที่พ่อคุณ…
ไปยืมเงินมา
ทำไม…
เรื่องแบบนี้…
ถึงได้เกิดขึ้นไม่จบไม่สิ้น
สัปดาห์หน้ามาที่โรงพยาบาลหลักเลยนะ
ผมจะคุยกับหมอคิมเอง
เข้าใจมั้ย
ทำไมชีวิต…
ถึงไม่ปล่อยให้เราอยู่อย่างสงบบ้าง
(กฎของการเติบโต)
สวัสดีค่ะ
พยาบาลจอง ช่วยมาให้ตรงเวลาด้วยนะ
พยาบาลจู
หมอยุนกับพยาบาลพัคเป็นอะไรน่ะ
(แผนกพยาบาล)
เห็นมั้ย ฉันพูดถูก
ถูกเรื่องอะไร
เรื่องคบซ้อนไง
พยาบาลพัคคงจับได้แล้วมั้ง
ดูสิ
นี่ พยาบาลพัค
ครับ หมอยุน
ทุกอย่างโอเคมั้ย
หมายความว่าไง
ก็เรื่องคุณยอกับนั่นโน่นนี่น่ะ
ตอนนี้เขาก็รู้สึกตัวดีแล้ว
เหรอ
แล้วเรื่องของเราล่ะ
เราไม่ได้โกรธกันใช่มั้ย
โธ่ คุณยอ
คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ
นี่มัน…
อะไรเต็มไปหมด
นี่สายอาหาร โดพามีน โดบูทามีน
(การให้สารอาหารผ่านหลอดเลือด)
แล้วก็มียาละลายเสมหะกับยาปฏิชีวนะด้วย
(ยาละลายเมือกเสมหะ)
คุณให้ยาผม…
เยอะแยะเชียว
เรา…
ถอดสายพวกนี้ออกดีกว่านะ
แต่คุณยอ…
คนเราใช้ชีวิตไปตามที่ชะตากำหนด
เมื่อถึงเวลาเราก็ต้องไป
ในเมื่อคุณเคารพชีวิตของผม
ก็ช่วยเคารพ…
การจากไปของผมด้วย หมอคิม
อาจารย์พัค
(จดหมายลาออก)
ครับๆ
อ้าว ประธานโท
คุณมาเหรอครับ
ผมมาหาอาจารย์พัค
เขายังไม่มาทำงานครับ
เชิญนั่งก่อนครับ
เดี๋ยวผมโทรติดต่อให้
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
ติดต่อเขาไม่ได้งั้นเหรอ
วันนี้เขาไม่มาทำงาน
แถมปิดมือถืออีกต่างหาก
ผมเจอจดหมายนี่บนโต๊ะเขา
(จดหมายลาออก)
คุณบอกว่าคุณยอต้องการอะไรนะคะ
ตายอย่างภาคภูมิงั้นเหรอ
ใช่
เขาบอกหมอคิมแบบนั้น
แล้วหมอคิมจะทำตามนั้นเหรอ
ถ้าคุณยอตัดสินใจแบบนั้น
เราก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำตาม
ว่าไง
มีเรื่องอะไร
คือว่า
เมื่อคืนนี้อาจารย์โอโทรหาฉันค่ะ
เขาบอกให้ฉันกลับไปที่โรงพยาบาลหลัก
งั้นก็เป็นข่าวดีน่ะสิ
เหรอคะ
คุณอยากกลับไปที่นั่นตลอดนี่นา
ไม่ใช่ข่าวดีรึไง
คุณไม่อยากให้ฉันอยู่ช่วยที่นี่แล้วเหรอคะ
ฉันว่าฉันก็ทำงานได้ดีอยู่นะ
ไม่ใช่เหรอคะ
ถ้า…
คุณอยากให้ผมขอให้คุณอยู่ต่อ ก็คงไม่ล่ะ
ผมจะไม่ทำแบบนั้น อึนแจ
ก็แปลว่าคุณไม่ต้องการฉันแล้วใช่มั้ย
ที่พูดก็คือผมไม่อยากให้ความเห็นของผม ไปมีผลกับหน้าที่การงานของคุณ
แต่คุณก็น่าจะให้คำแนะนำฉันได้
นั่งก่อนสิ
คืองี้นะ
ถ้าคุณตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ ทุกอย่างมันจะ…
วุ่นวายโกลาหลกว่าที่ผ่านมา
และคุณจะต้องเสียสละหลายอย่าง
คุณจะต้องวิ่งเข้าห้องผ่าตัดแทบจะตลอดเวลา เพื่อช่วยคนไข้
และเพราะต้องรักษาคนไข้ ที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย
คุณก็อาจเหนื่อยล้าและหมดสภาพได้เลย
แต่ว่า…
ยังไงก็ต้องมีใครสักคนที่ทำงานนี้
ภาระอันหนักอึ้งที่คุณแบกรับในด่านหน้า
อาจกลายเป็นความทรมาน
แต่เมื่อได้เห็นคนไข้ที่คุณช่วยไว้ได้ในแต่ละวัน
นั่นจะทำให้คุณภาคภูมิใจในความเป็นหมออยู่เสมอ
แต่ถ้าคุณกลับไปที่โรงพยาบาลหลัก…
ถ้าฉันกลับไปล่ะคะ
คุณก็จะได้เติบโตในหน้าที่การงาน
ภายใต้เงื่อนไขที่ดีกว่านี้เยอะ
คุณจะได้รับเงินทุนทำวิจัยก้อนโต
มีโอกาสรู้จักคนใหญ่คนโต
ซึ่งจะทำให้คุณมีโอกาสดีๆ มากมายในชีวิต
และผลตอบแทนที่คุณได้
ก็จะสมน้ำสมเนื้อกับประสบการณ์และทักษะที่คุณมี
แต่ก็นั่นแหละค่ะ คุณหมอ…
ถ้าคุณถามว่าแบบไหน ที่เหมาะกับคนเป็นหมอมากกว่า
แบบไหนเป็นชีวิตที่ดีกว่า
และด้านไหนที่มีความหมายมากกว่า
ผมว่า…
มันไม่ใช่สิ่งที่เราจะตัดสินกันได้
ชีวิต…
ไม่ใช่เรื่องของการเอาตัวเรา ไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
แต่เป็นเรื่องของเส้นทางที่เราเลือกเดิน
แต่ผมมั่นใจอยู่เรื่องนึงนะ
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน คุณจะทำได้ดีเสมอ
ไม่ว่าคุณจะเดินเส้นทางไหนหรือเลือกอะไร
จงอย่าได้สงสัยในตัวเอง อึนแจ
เข้าใจใช่มั้ย
หมอซอ
คุณมีอะไรจะพูดกับผมเหรอ
ผมว่าเราน่าจะคุยกันหน่อยนะ
ขอโทษนะ
พอดีตอนนี้ผมมีเรื่องต้องคิดเยอะ
ใช่ ผมโกรธ
แต่ผมไม่รู้ว่าผมโกรธใคร
แล้วผมคงปิดบัง ด้วยการบอกว่ามันเป็นเรื่องในอดีต
ว่าเป็นเรื่องระหว่างพ่อแม่เราไม่ได้หรอก
บอกตามตรงว่ามันทุเรศและงี่เง่ามาก
แต่มันก็ไม่ใช่…
ความผิดของคุณ
คุณจะสบายใจขึ้นมั้ย…
ถ้าผมไปจากโรงพยาบาลนี้
ผมเจอเรื่องแบบนี้มาบ่อยจนชินแล้วล่ะ
มันทำให้ผมต้องเสียเพื่อน…
และเสียคนที่ผมรัก
ผมไม่อยากเจออะไรแบบนั้นอีกแล้ว
ผมก็เลยหนีมาไกลถึงนี่
แต่…
ทุกอย่างมันก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป
(ศัลยกรรม เวชศาสตร์ครอบครัว)
คุณเป็นอะไรไป
คุณโดนหมอคิมดุมารึไง
รู้อะไรมั้ย อูจิน…
ว่าไง มีอะไร
เขาบอกให้ฉันกลับไป
อาจารย์โอบอกให้ฉันกลับไปที่โรงพยาบาลหลัก
เมื่อไหร่
กลับไปได้เลย เริ่มงานสัปดาห์หน้า
ข่าวดีนี่นา
ดีใจด้วยนะ
(ศัลยกรรม เวชศาสตร์ครอบครัว)
ช่วยให้โอกาสอาจารย์พัคอีกครั้งเถอะครับ
ถ้าคุณให้โอกาสเขาอีกครั้ง เราสัญญาว่าจะพลิกสถานการณ์ให้ได้
คุณชื่ออะไร
ยังโฮจุนครับ
ผมทำงานกับอาจารย์พัคมาสิบกว่าปีแล้ว
ผมพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเขา
สั่งผมมาได้เลยครับ
ไหนบอกซิ
คุณยอมทุ่มเทเพื่ออาจารย์พัคได้แค่ไหน
(จดหมายลาออก)
(19 ธันวาคม ปี 2019 พัคมินกุก)
หมอซอทำการบ้านไปถึงไหนแล้ว
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
คงหนักหนาสาหัสน่าดูนะ
อาการแบบนี้มันก็ยากอยู่ ถ้าจะให้แพทย์เฉพาะทางปีสองวินิจฉัย
คุณรู้มั้ยว่าหมอคิมเป็นอะไร
ผมไปก่อนนะ
แหม แสดงว่ารู้ล่ะสิ
นี่
นี่ มุนจอง
นี่ รอเดี๋ยวสิ
นี่
คุณรู้รึยัง อึนแจจะกลับไปที่โรงพยาบาลหลัก
อ๋อ รู้แล้ว
เรากำลังคุยกันเรื่องจัดงานเลี้ยงส่งให้เธอ
ก็ดี งั้นพยาบาลออมเป็นแม่งานก็แล้วกัน
ได้ค่ะ จัดไป
ที่ไหนก็ได้ยกเว้นร้านวันซ์อินอะไวล์นะ พยาบาลออม
ร้านนี้แหละเจ๋งสุดแล้ว
ให้ตายสิ ฉันเบื่อร้านวันซ์อินอะไวล์จะแย่แล้ว
คนไข้เป็นอะไรมาเหรอ
ไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน
เขาเคยตัดปอดออกบางส่วน
ผมว่าน่าจะเป็นกลีบปอดซ้ายล่าง
ตรงนี้ไม่ใช่น้ำในเยื่อหุ้มปอดใช่มั้ย
ไม่นะ ก็ดูปกติดีนี่
หลังตัดกลีบปอด มันก็บอกยากนิดนึง
ว่าใช่ของเหลวในปอดมั้ย โดยเฉพาะในระยะแรกของโรคปอดบวม
แต่คนไข้คนนี้ดูไม่มีปัญหาอะไร
เหรอ
งั้นก็โอเค
มีอะไรอีกมั้ย
ไม่มี หมดแล้ว
โอเค
โอเค ดี
สองคนนั้นเป็นอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
พวกเขาเลิกกันแล้วเหรอ
- อะไรนะ - อะไรนะ
เดี๋ยวนะ สองคนนี้คบกันอยู่เหรอ
ไม่ใช่เหรอ ฉันก็นึกว่าคู่นี้คบกันมาตลอด
แหม ขนาดหมาของเพื่อนบ้านย้ายไปอยู่ที่อื่น
เรายังไม่เมินเฉยขนาดนี้
แล้วนี่ใครที่ไหน คนที่จะไปคือฉันนะ
เขาเมินเฉยขนาดนี้ได้ยังไง
คุณว่ามันไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ
เธอบอกว่าจะกลับไปสัปดาห์หน้า
แต่ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกรู้สา เหมือนเธอพูดถึงคนอื่นงั้นแหละ
เธอไม่ถามผมด้วยซ้ำว่ารู้สึกยังไง
แน่ล่ะ ถึงเขาจะขอร้องให้ฉันอยู่ ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะเปลี่ยนใจหรอกนะ
แน่ล่ะ…
ไม่ใช่ว่าผมจะขอร้องให้เธออยู่หรอกนะ
แต่ถึงงั้นก็เถอะ เขาก็ไม่ควรเมินเฉยไม่แยแสแบบนี้
แต่เธอก็น่าจะนึกถึงใจผมบ้าง ว่ามั้ย
ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลยล่ะ
อ๋อ คือผมกำลังพยายามตามให้ทันอยู่น่ะ
ตอนแรกผมนึกว่าคุณโกรธผมอยู่
แต่คุณก็พรวดพราดเข้ามา
แล้วก็เริ่มเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง
แล้วยังไง ผมทำให้คุณอึดอัดเหรอ
เปล่านะ ไม่เลย
ผมรับได้…
ถ้าคุณรับได้เหมือนกันนะ
ว่าแต่…
ทำไมคุณถึงอยากหนีไปให้ไกลจากพ่อล่ะ
ผมเคยเล่าให้คุณฟังรึยังเรื่องที่ผมหย่า…
หลังจากแต่งงานได้เดือนเดียว
ยังเลย
เธอเป็นลูกสาวของส.ส. คนที่พ่อผมสนับสนุน
เธอบอกว่าที่แต่งกับผม ก็เพราะเงินของพ่อผม ไม่ใช่ตัวผม
พ่อคิดว่าเงินแก้ปัญหาทุกอย่างได้
พ่อก็เลยใช้เงินซื้อลูกสะใภ้ด้วย
แต่ผมชอบเธอจริงๆ
ผมไม่อยากเป็นหุ่นเชิดของพ่อแล้ว
ดูเหมือน…
ชีวิตคุณก็ห่วยแตกเหมือนกัน
แต่ก็ไม่หนักหนาเท่าชีวิตของคุณหรอก
ผมควรทำไงดีเรื่องอึนแจ
ชวนเขาไปเดตก่อนสิ
ฉันจะทำแบบนั้นได้ไงล่ะ
เราเรียนห้องเดียวกัน ทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกัน
ถ้าเราเลิกกันขึ้นมา จะทำไงล่ะ
มันไม่เร็วไปเหรอที่จะมานั่งกลุ้มเรื่องเลิกกัน
ทั้งที่พวกคุณยังไม่ได้เป็นแฟนกันเลย
ฉันว่าฉันคงไม่รุ่งทั้งเรื่องงาน และเรื่องแฟนพร้อมกันแน่
งั้นก็ยอมรุ่งน้อยหน่อย
คุณไม่ต้องรุ่งทั้งสองเรื่องก็ได้
ฉันอิจฉาจัง
ทำไมทุกอย่างในชีวิตคุณถึงง่ายไปหมดนะ
แล้วทำไมทุกอย่างในชีวิตคุณมันถึงยากนักล่ะ
คุณมีหมอซอ คุณเป็นแพทย์เฉพาะทาง แถมตัวสูงอีก
ถ้าเทียบกับมาตรฐานของฉัน คุณเพียบพร้อมทุกอย่าง
เธอก็พูดถูกนะ
ทำไมทุกอย่างในชีวิตฉันมันถึงยากนักล่ะ
จะกลับแล้วเหรอ
ใช่ จะกลับแล้ว
ที่จริง
ฉันมีเรื่องจะถามคุณ
เรื่องอะไร
ทำไม…
คุณไม่ขอร้องให้ฉันอยู่ต่อ
ฉัน…
ไม่มีความหมายกับคุณเลยเหรอ
ผมกลัวน่ะ
ผมไม่อยากเห็นแก่ตัวและล้ำเส้น…
และเสียคุณไป
คุณพูดเรื่องอะไร
คนที่ล้ำเส้นคือฉันต่างหาก
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
แต่คุณอยากกลับไปนี่นา
คุณก็เลยไม่อยากขอร้องให้ฉันอยู่สินะ
ถ้าคุณเกิดเสียใจภายหลังล่ะ
งั้นฉันก็…
จะทำแบบที่…
คุณเคยบอกฉันไง
แบบไหนที่ผมบอกคุณ
ตั้งต้นใหม่
โทษที
ฉันจู่โจมเร็วไปนิดนึงใช่มั้ย
พอดีว่าฉันเป็นพวกเรียนรู้เร็ว…
(ห้องหัตถการหนึ่ง)
หมอแพ
- จะกลับบ้านแล้วเหรอ - ไง หมอยัง
- ยังไม่กลับเหรอ - แหม ก็นะ
อาจารย์พัคไม่มาทำงาน
ผมก็เลยต้องอยู่ดูแลความเรียบร้อย
ว่าแต่…
หมอคิมเป็นโรคอื่นนอกจาก พังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือด้วยเหรอ
หมายความว่าไง
พอดีผมได้ยินคนคุยกันเรื่องนี้
แค่ข่าวลือน่ะ
แบบว่า…
ผมก็ไม่แน่ใจ
อ๋อ งั้นเหรอ
เข้าใจแล้ว
งั้นก็โอเค
ไว้เจอกัน
วันนี้
เราจะถอดเครื่องช่วยชีวิตให้คุณยอ…
ตามความต้องการของเขา
ทุกคนที่…
อยากบอกลาเป็นครั้งสุดท้าย…
ก็ไปบอกลาซะ
เข้าใจตรงกันนะ
ตอนที่เขาบอกเราเรื่องการบอกลาครั้งสุดท้าย
น้ำเสียงเขาสงบนิ่งกว่าที่คิด
และ…
การบอกลาครั้งสุดท้ายของเรา
ก็ไม่ได้สลดหดหู่เหมือนที่คาดไว้
ถ้าฉันสอบใบอนุญาตฯ ไม่ผ่าน คุณจะรับฉันกลับมาทำงานที่ทลดัมมั้ยคะ
- หมอจอง - ครับ
เรื่องนี้คุณคิดว่ายังไง
ผมว่าเธอกังวลเกินเหตุ
พอได้แล้ว ก็ตั้งใจทำสอบให้ดีสิ
พวกคนเรียนเก่งมักกังวลตลอดเวลา
ฉันก็อยากกังวลเกินเหตุอยู่หรอกนะ
(โรงพยาบาลทลดัม)
พยาบาลออม
ขอโทษค่ะ ฉันก็ไม่ได้อยากร้องไห้ แต่…
อย่าร้องไห้เลย
ถึงมันจะเศร้าที่เราต้องบอกลา
แต่บางที…
ความตาย…
อาจไม่ได้เศร้าเหมือนที่เราคิดก็ได้
ฉันร้องเพลงให้คุณฟังดีมั้ยคะ
อารึม
อย่าเลยดีกว่า
คุณไม่ใช่นักร้องเสียงดีซะหน่อย
ผมอยากฟังคุณร้องเพลง หมอยุน
ได้ค่ะ ฉันจะร้องเพลงเด็กสุดโปรดให้คุณฟัง
เพลงเด็กเหรอ ทำไมล่ะ
แย้มบานได้ทุกแห่งหน
แย้มบานแม้ไม่มีชื่อเรียกขาน
จะรูปร่างแบบใดก็ยังแย้มบาน
เพราะพวกมันคือดอกไม้งาม
แย้มบานบนภูเขาก็ยังเป็นดอกไม้
แย้มบานในทุ่งกว้างก็เป็นดอกไม้
แย้มบานข้างถนนก็ป็นดอกไม้
เพราะพวกมันคือดอกไม้งาม
แย้มบานได้ทุกแห่งหน
จะรูปร่างแบบใดก็ยังแย้มบาน
แย้มบานแม้ไม่มีชื่อเรียกขาน
เพราะพวกมันคือดอกไม้งาม
เชิญครับ
หมอคิม
คุณยอรอคุณอยู่ค่ะ
ได้
ไปกันเลย
(รักษาผู้ป่วยดั่งคนในครอบครัว)
คุณโอ
ช่วยผสมเพทิดีน 100 มิลลิกรัมในน้ำเกลือด้วย
ได้ค่ะ
ถอดสายอาหาร
โดพามีนและโดบูทามีนออกได้
ค่ะ
ผมทำให้เอง
คุณยอ
เราถอดทุกอย่างที่ยื้อชีวิตคุณออกให้แล้ว
น่าเศร้าที่…
เราทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ขอบคุณ
ผมเสียใจที่เราต้องบอกลากันแบบนี้
แต่สำหรับผมแล้ว
ผมซาบซึ้งใจ
และเป็นสุขเหลือเกินที่ได้บอกลาซะที
ผมขอให้ทุกคน…
พบเจอแต่สิ่งดีงาม
แล้วก็หมอคิม…
ครับ ว่ามาเลย
คุณอยากเปิดศูนย์อุบัติเหตุ
ผมขอให้…
คุณทำได้ดังใจหวัง
ขอบคุณครับ
ผมสัญญา…
ผมจะต้องทำให้ได้
จนกว่าเราจะพบกันใหม่ครับ
ไม่ว่าจะอำลากันแบบไหน
การบอกลาก็มักฝากแผลใจไว้เสมอ
มันทิ่มแทงใจเรา
และทำให้เราเจ็บปวด
มันทำให้เราเสียใจ
หรืออ้างว้าง
และเพราะแบบนั้น เราจึง…
ไม่อยากต้องบอกลาใครอีกแล้ว
(รักษาผู้ป่วยดั่งคนในครอบครัว)
แต่ว่า…
(ห้องหัตถการหนึ่ง ห้องหัตถการสอง)
มีอะไรรึเปล่า
เรื่องการบ้านที่คุณให้…
ผมว่าผมรู้คำตอบแล้วครับ
(โปรเจกต์แกะดำ)
ทำไงดีเนี่ย
ไม่เจอคำใบ้อะไรเลย
ทำไมคุณไม่จำกัดวงให้แคบลงก่อนล่ะ
- ยังไงเหรอ - จำสิ่งที่หมอคิมพูดได้มั้ย
ผมว่าเคสนี้ไม่ต้องขอความเห็นศัลยแพทย์ทั่วไป
เอาทุกแฟ้มที่เป็นศัลยกรรมทั่วไปออก
(โปรเจกต์แกะดำ)
ถ้าไม่ใช่พังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือ ศัลยกรรมกระดูกก็ไม่เกี่ยว
ศัลยกรรมกระดูกก็เอาออกเหมือนกัน
(โปรเจกต์แกะดำ)
ศัลยกรรมหัวใจล่ะ
ฟังจากอาการที่เขาเล่า ผมว่าไม่เกี่ยวกับศัลยกรรมหัวใจ
งั้นก็ตัดศัลยกรรมหัวใจออกไปด้วย
เหลืออะไรบ้าง
(โปรเจกต์แกะดำ อีเอ็ม)
เหลือเวชศาสตร์ฉุกเฉิน
(อีเอ็ม: เวชศาสตร์ฉุกเฉิน)
งั้นเราก็ต้องหาเคสฉุกเฉิน
ที่ไม่ได้รักษาด้วยการผ่าตัด
เราเริ่มเก็บข้อมูลการรักษา สำหรับโปรเจกต์นี้เมื่อสองปีก่อน
แต่คนเก็บข้อมูลส่วนใหญ่คือหมอยุนซอจอง
มีใครที่รู้เรื่องโปรเจกต์นี้ดีเท่าเธออีกมั้ย
ครับ ผมอยู่ในโปรเจกต์นี้มาตั้งแต่ต้น
คุณถามทำไมเหรอ
หมอคิมให้การบ้านเขาน่ะ
เขาไม่ยอมผ่ารักษาพังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือ จนกว่าหมอซอจะทำการบ้านเสร็จ
บอกอาการผมมาสิ ผมจะช่วยพวกคุณหา
(เอ็นยู: ประสาทวิทยา)
(ประวัติการรักษา โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
(การวินิจฉัยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
(แขนขาอ่อนแรง)
(โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
ในเมื่อคุณเป็นหมอของผม งั้นก็ช่วย…
ไปคุยกับศัลยแพทย์กระดูกและนัดวันผ่าตัดให้ที
ตามนั้นนะ
ครับ
นี่เป็นจุดที่เรามองเห็น…
วิวที่สวยที่สุดของทะเลสาบ
คนเราเกิดมาทำไมนะ
ไม่น่าเชื่อเลยว่าผมมัวแต่ยุ่งอยู่กับงาน จนไม่มีเวลามาดูวิวสวยๆ แบบนี้
คุณอยากเจอผมทำไม
ผมนัดวันผ่าตัดข้อมือขวาแล้ว
- แล้วไง - ช่วงสามสัปดาห์หลังผ่าตัด
ผมจะผ่าตัดคนไข้ไม่ได้
แล้วไงล่ะ
มันคงจะดี…
ถ้าได้คุณมาช่วยผ่าตัดคนไข้แทนผมในช่วงนั้น
บอกตามตรง ผมไม่เข้าใจว่า ทำไมคุณถึงต้องมาขอร้องผมแบบนี้
เพราะคุณยังเป็นผู้อำนวยการ ของโรงพยาบาลทลดัมอยู่
ขอโทษที แต่ผมลาออกแล้ว
ซึ่งก็แปลว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผม
ไปขอร้องคนอื่นเถอะ
คุณจะวิ่งหนีอีกแล้วเหรอ
รู้มั้ย ถ้าคุณวิ่งหนีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
คุณจะหนีอะไรไม่พ้นสักอย่าง
คุณคงเคยชินกับการทำตัว เป็นอาจารย์และเจ้านาย
ให้พวกโง่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวสินะ
คุณถึงพยายามสั่งสอนทุกคนที่คุณเจอ
อย่ามาสั่งสอนผมเหมือนผมเป็นพวกโง่นั่น
เพราะผมไม่ชอบ
คนพวกนั้นไม่ใช่คนโง่
พวกเขาเป็นแค่คนที่มีแผลใจ
ทุกคน ซึ่งรวมทั้งเราด้วย
ต่างก็มีแผลใจกันทั้งนั้น
แค่สามสัปดาห์เท่านั้น
ผมไม่ได้ขอให้คุณทำเพื่อใคร
ในฐานะเพื่อนหมอด้วยกัน
ช่วยเก็บไปคิดดูด้วยเถอะ
อาจารย์
คุณมาแล้ว
ผมติดต่อคุณไม่ได้เลย แถมคุณก็ไม่มาทำงานอีก
ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่
คุณเอาจดหมายลาออกของผมไปใช่มั้ย
- ใช่ครับ - เอาคืนมาเดี๋ยวนี้
ผมโยนทิ้งไปแล้ว
กล้าดียังไงถึงทำแบบนั้นโดยที่ผมไม่อนุญาต
ขอโทษครับ
แต่ว่า
คุณจะลาออกไปเฉยๆ
โดยที่ไม่บอกผมไม่ได้
คุณรู้มั้ยว่าผมลงทุนลงแรงและเสียเวลาไปกับคุณ
ตั้งเท่าไหร่
- ว่าไงนะ - คุณรู้มั้ย…
ผมเดิมพันข้างคุณหมดหน้าตัก
ดังนั้นคุณจะถอดใจง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะครับ
ต้องไม่ใช่ที่โรงพยาบาลบ้านนอกเน่าๆ และเพราะหมองี่เง่าคนนั้น
ฟังนะ หมอยัง…
ผมจะไม่ยอมรับ…
จดหมายลาออกของคุณ
คุณทำทุกอย่างตามใจตัวเองมาตลอด
ตัดสินใจทุกเรื่องด้วยตัวเอง แต่การตัดสินใจลาออกครั้งนี้…
ผมจะไม่ยอมเด็ดขาด
เข้าใจใช่มั้ย
ให้ตายสิ คุณนี่น่าสมเพชชะมัด
แน่ล่ะ คุณจะว่าผมน่าสมเพชก็ได้
ผมไม่สนด้วยซ้ำว่าคุณจะเรียกผมว่าไอ้งั่ง
หรือไอ้ปัญญาอ่อนจอมตื๊อ
ขอแค่ให้คุณอยู่ในที่ของคุณเท่านั้น
เข้าใจมั้ย
นี่คุณบ้าไปแล้วรึไง
ตอนที่คุณตัดสินใจย้ายมาที่นี่
ผมก็ตามคุณมาโดยไม่ปริปากสักคำ
ผมเป็นเพื่อนนั่งดื่มและคนขับรถให้คุณ
ผมจัดการสารพัดเรื่องให้คุณ…
โดยที่ไม่เคยบ่นอะไรเลย
คุณรู้มั้ยว่าทำไมผมถึงทำแบบนั้น
เพราะผมอยากได้ดิบได้ดีเหมือนกัน
เข้าใจมั้ย
ผมอยากช่วยงานอาจารย์พัคผู้โด่งดังและมากฝีมือ
และได้ดิบได้ดีเหมือนคนอื่นเขา
แต่ถ้าคุณถอดใจไปตอนนี้ แล้วผมจะทำยังไง
คุณจะใช้ชีวิตต่อไปยังไงก็ได้
แต่ผมล่ะ
ตำแหน่งเดิมของคุณที่โรงพยาบาลหลักยังว่างอยู่
ผมจะคุยกับพวกเขาให้รับคุณกลับไป
ผมยอมเป็นขี้ข้าของคุณได้
แต่จะไม่ยอมถูกมองว่าเป็นไอ้ขี้แพ้
ผมจงรักภักดีต่อคุณมาตลอดสิบปี
ตอนนี้ถึงตาคุณบ้าง
อย่าหนีไปอีก
อยู่ที่นี่…
และตอบแทนช่วงเวลาที่ผมทุ่มเทให้คุณไป
(ซีทีเอส เอชเอ็นพี เอ็มเอส)
(ปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
เอาล่ะ ลุยกันเลย
พวกคุณรอผมเหรอเนี่ย
ไปกันเถอะ
(เขตหวงห้าม ห้องผ่าตัด)
(ห้องผ่าตัดหนึ่ง ห้องผ่าตัดสอง)
มาทำอะไรกันเนี่ย
ถ้างั้นก็… ช่วยดูแลผมให้ดีด้วยนะ
- เข้าไปกันเลยเถอะ - หมอคิม
พวกเขาก็มาส่งคุณด้วยค่ะ
โอ้โฮ
โอ้โฮ คุณกู
(เขตหวงห้าม ห้องผ่าตัด)
ทีนี้
ผมขอถามคำถามสุดท้าย
ทำไมคุณถึงให้การบ้านชิ้นนี้กับผม
คุณบอกว่าอยากมีสัญชาตญาณและโชคที่ดีกว่านี้
คุณพูดถูก
ศัลยแพทย์อย่างเรา
การมีสัญชาตญาณและโชคเป็นเรื่องสำคัญ
แต่การจะมีสัญชาตญาณและโชคขนาดนั้น…
คุณจะต้องทุ่มเทและสั่งสมประสบการณ์ ไปพร้อมกันด้วย
จงอย่าลืมเรื่องนี้เด็ดขาด
ในแฟ้มพวกนั้น
จะมีข้อมูลของเคสฉุกเฉินทั้งหมด
ที่ผมเป็นคนผ่าตัด
และรักษาตั้งแต่เริ่มทำงานกับทลดัม
ศัลยแพทย์ทุกคนที่เข้าร่วมโปรเจกต์นี้
อ่านทุกเคสซ้ำไปมาตั้งแต่ห้าจนถึงหลายสิบรอบ
เราคิดตรึกตรองแต่ละเคสหลายครั้งหลายหน
และทดลองรักษาในสถานการณ์จำลอง หลายรูปแบบ
เราเรียนรู้จากเคสที่ประสบความสำเร็จ
และเคสที่ผิดพลาด
"มันจะมีวิธีที่ดีกว่านี้มั้ย
มีทางไหนที่เราจะลดความเสี่ยงให้คนไข้ได้อีก"
นี่คือผลลัพธ์ของงานวิจัยและความทุ่มเทของเรา
มีคนไข้มา
เส้นเลือดอินเตอร์คอสทัล
ที่จะบอกก็คือการที่ผมรู้ว่าเป็นภาวะปอดรั่ว และเจอเส้นเลือดอินเตอร์คอสทัล
ไม่ใช่เพราะสัญชาตญาณหรือโชคเท่านั้น
ทางเดียวที่เราจะฝึกฝนตัวเอง ให้ลดความผิดพลาดลงได้
ก็คือสั่งสมประสบการณ์ให้มากที่สุด
เราจึงรวบรวมเคสทั้งหมดที่เคยเจอ เพื่อใช้เป็นแนวทางการรักษาใหม่
และนี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่า
"โปรเจกต์แกะดำ"
คงใช้เวลานานน่าดู ในการรวบรวมข้อมูลทั้งหมดนั่นขึ้นมา
ทำไมถึงให้ผมอ่านล่ะ
เพราะคุณก็เป็นแกะดำคนนึงไง
แค่นี้…
ตอบคำถามคุณรึยัง
เครื่องถ่าง
ขออีกอันครับ
พยาบาลจู ส่องไฟด้วยครับ
ค่ะ
ดูเป็นไงบ้าง หมอแพ
เครื่องถ่างแผล
เอาล่ะ เจอแผ่นเอ็นที่เป็นหลังคา ของโพรงประสาทแล้ว
(แนวเยื่อแผลเป็นใกล้ข้อมือ)
อักเสบรุนแรงเชียว
ใช่
เป็นหนักขนาดนี้ยังผ่าตัดให้คนไข้ตลอด
ทีนี้เราก็แค่ต้องตัดเยื่อหุ้มเอ็นออก
(ปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
(ผู้อำนวยการพัคมินกุก)
(จดหมายลาออก)
ย้ายคนไข้นะ หนึ่ง สอง สาม
เอาแผ่นกระดานออก หนึ่ง สอง สาม
คุณมีโรคประจำตัวมั้ยคะ รักษาตัวที่ไหนอยู่มั้ย กินยาอะไรรึเปล่า
ไม่มี ไม่เคย
แต่ผมปวดท้องจะตายอยู่แล้ว
สัญญาณชีพเป็นไง
- อยู่ที่ 120/70 ชีพจร 110 - ขอกดท้องหน่อยนะครับ
ตรงนี้ตับด้วยสิ ให้น้ำเกลือและตรวจแล็บด้วย
ใส่สายออกซิเจนให้คนไข้ สองลิตร
ขอทรามาดอลหนึ่งโดสด้วย
ได้ค่ะ
ถ้าใส่สายน้ำเกลือแล้ว ทำซีทีสแกนและเอกซเรย์ด้วยนะ
- หมอยุน - คะ
ผมจะสั่งการเอง อัลตราซาวนด์ช่องท้องก่อนทำซีทีสแกนนะ
ได้ค่ะ
คุณคะ เราขอทำอัลตราซาวนด์ก่อนนะ
อะไรกัน
นี่อะไร
ไปเถอะ ทางนี้ใกล้เสร็จแล้วล่ะ
ก็ได้
(อาจารย์โอ)
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ว่าไงนะ อวัยวะภายในสลับข้าง
อวัยวะกลับซ้ายเป็นขวาเนี่ยนะ
ดูเหมือนอวัยวะเขาสลับข้างกันหมด
ซึ่งก็คือภาวะอวัยวะกลับข้างทั้งหมด
คุณเคยเจอแบบนี้มั้ย
ไม่เคย แต่เคยอ่านเจอ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตา
มีสารทึบรังสีรั่วออกมาตรงนี้
ผมว่าหลอดเลือดแดงเยื่อแขวนลำไส้น่าจะฉีก
แต่ผมว่าอุบัติเหตุไม่น่าทำให้ม้ามฉีก
ดูเหมือนเขาจะมีม้ามหลายอันนะ
อวัยวะกลับข้างเกิดจากการหมุนตัวที่ผิดปกติ ของลำไส้ขณะปฏิสนธิ
เคยมีรายงานว่าคนไข้ที่มีภาวะการหมุนผิดปกติ จะมีม้ามหลายอัน
(ความผิดปกติของการหมุนตัว ของลำไส้ส่วนกลาง)
เขาต้องผ่าตัด
ทำไงดีล่ะ
หมอคิมผ่าตัดไม่ได้ด้วย
อาจารย์พัค เดี๋ยวครับ
เรามีคนเจ็บจากอุบัติเหตุรถชน
เขามีอวัยวะกลับข้าง
เป็นแบบกลับข้างกันทั้งหมดและมีม้ามหลายอัน
เขาต้องเข้าผ่าตัดทันที เพราะมีเลือดออกในช่องท้อง
แต่ผมไม่เคยผ่าตัดเคสแบบนี้
ผมอยากให้คุณช่วย
คุณจะวิ่งหนีอีกแล้วเหรอ
รู้มั้ย ถ้าคุณวิ่งหนีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
คุณจะหนีอะไรไม่พ้นสักอย่าง
ผมไม่ได้ขอให้คุณทำเพื่อใคร
ในฐานะเพื่อนหมอด้วยกัน ช่วยเก็บไปคิดดูด้วยเถอะ
อาจารย์
- คนไข้อยู่ที่ไหน - ในห้องไฮบริดครับ
เขาเป็นไงบ้าง
อัลตราซาวนด์ช่องท้อง
(ซีทีเอส เอชเอ็นพี เอ็มเอส)
พูยงจู ไอ้ตัวแสบ
เขาปิดเรื่องนี้เป็นความลับสินะ
เรา…
ไล่หมอคิมออกเพราะเรื่องนี้ได้มั้ยครับ
มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราทำให้เรื่องนี้ดูเป็นยังไง
แต่ต้องขอชมว่าคุณทำดีมาก
คุณทำในสิ่งที่แม้แต่พัคมินกุกก็ยังทำไม่ได้
คุณชื่ออะไรนะ
ยังโฮจุนครับ
จากนี้ไป…
ผมคงจำชื่อคุณได้แม่นเลย
หมอยังโฮจุน
(ห้องผ่าตัดหนึ่ง ห้องผ่าตัดสอง)
ทำอะไรน่ะ
รอผมอยู่เหรอ
ดื่มกาแฟกันมั้ย
อร่อยดี
ว่ามาสิ
ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องจะพูด
อะไรเนี่ย
เดี๋ยวนี้เป็นนักอ่านใจด้วยเหรอ
ผมอ่านใจคุณออกมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว
แค่มองหน้าคุณครั้งเดียว
ก็รู้ว่าคุณกำลังอารมณ์ดีหรืออารมณ์บูด
รู้ว่ากำลังเครียด
กำลังเขิน
หรือกำลังอยากพูดอะไร
ผมอ่านออกขนาดนั้นเลย
เรื่องก็คือ
อาจารย์โอโทรหาฉัน
ตอนนี้มีเคสด่วนเข้ามาเยอะมาก
ตารางผ่าตัดของเขาคาบเกี่ยวกันตั้งสามเคส
เขาก็เลยขอให้ฉันไปช่วย
ใช้เวลาแค่สองหรือสามวัน
งั้นคุณก็จะกลับไปที่โรงพยาบาลหลักใช่มั้ย
เขาเป็นอาจารย์ของฉันนะ จะให้ปฏิเสธได้ไงล่ะ
ฉันขอไปสักสองสามวันนะ ได้มั้ย
ได้สิ
(โรงพยาบาลทลดัม)
(ไปรษณีย์)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์
ไง
อรุณสวัสดิ์วันแสนง่วง
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ หมอยุน
เล่ามา สอบเป็นไงบ้าง
จะรู้ผลเมื่อไหร่คะ
ใครอยากดื่มกาแฟบ้าง
ฉัน
ทำไมคุณมานั่งอยู่คนเดียวล่ะ
กำลังคิดหาวิธีว่าจะหลบหน้าทุกคนได้ยังไง
คุณยังไม่ทันรู้ผลสอบเลย อย่าเพิ่งกลุ้มสิ
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าทุกคนที่ทลดัมเป็นอัจฉริยะ
แต่ทำไมฉันถึงโง่จัง
ผมว่าคุณก็เป็นอัจฉริยะนะ
- ฉันเนี่ยนะ - ใช่
อัจฉริยะด้านรอยยิ้ม
แหม
ตอนนี้คุณกลับมาเป็นคนเดิมในแบบที่ฉันชอบแล้ว
คุณมึนตึงใส่ฉันอยู่พักนึง ฉันก็เลยแอบกลัว
คงไม่ใช่ "มึนตึง" หรอก
ผมแค่ทำตัวเป็นไอ้ขี้แพ้
บอกตามตรง ตอนที่ผมรู้ว่า คุณกับหมอโทเป็นญาติกัน…
จะพูดยังไงดี
ผมรู้สึกว่ามันมีช่องว่างแปลกๆ ระหว่างเรา
เขามาจากครอบครัวคนใหญ่คนโตก็จริง
แต่ครอบครัวฉันธรรมดามากนะ
พ่อฉันเป็นแค่ครูโรงเรียนประถม
ป้ากับลุงฉันงานยุ่งอยู่ตลอด
เขาก็เลยมาเล่นที่บ้านเราบ่อยๆ
ฉันเริ่มตามตอแยเขาก็ตอนที่เรียนหมอนี่แหละ
ทำไมคุณอารึมถึงชอบผมล่ะ
ก็เพราะคุณหล่อน่ะสิ
หน้าตาก็หล่อ
จิตใจก็ดี
หัวใจก็งดงาม
จากนี้ไป
ผมจะพยายามทำตัวเป็นแฟนที่ดีกว่านี้นะ
ได้
เอาล่ะ ไหนดูซิ
มาดูกัน
- รู้สึกยังไงบ้างครับ - ดีเลย
อาการเจ็บเรื้อรังที่เคยทรมานผมก็ไม่มีแล้ว
แถมขยับข้อมือได้ง่ายขึ้นด้วย
ถ้าเป็นแบบนี้ผมก็น่าจะลงไปผ่าตัดคนไข้ได้เลย
ไม่ได้ครับ
ห้ามผ่าตัดและงดกิจกรรมที่ต้องออกแรง
ไม่ต้องห่วงน่า หมอ
ข้อมือแบบนี้ ให้ผมทำงานต่อไปอีก 30 ปีก็ยังสบายๆ
กินยาอย่างต่อเนื่องนะครับ
สัปดาห์หน้าเราจะเริ่มทำกายภาพบำบัดกัน
ทำตามที่ผมสั่งนะ
ได้เลย หมอกระดูก
หมอคิม
ในที่สุดมันก็มาถึงแล้ว
นี่ครับ ดูสิ
โอเค ไว้ทีหลังนะ
เอาไว้เราค่อยคุยกัน
ได้ครับ
รับทราบ
(ไปรษณีย์ด่วนพิเศษ)
ผมว่าเราไม่ต้องห่วงแล้วล่ะ
การผ่าตัดราบรื่นดี และเขาฟื้นตัวเร็ว
ดูเหมือนเขาจะระมัดระวังตัวเองดีด้วย
โอเค ก็ดี
ว่าแต่อึนแจเป็นไงบ้าง
เธอยังไม่ติดต่อมาอีกเหรอ
สองวันเหรอ
สองหรือสามวัน
สองวันพอ
ก็ได้ สองวัน
ถ้าคุณไม่กลับมาผมจะไปตามถึงที่เลย
นี่
หนุ่มที่ฉันรักหัวปักหัวปำอยู่ที่นี่นะ
ฉันจะไม่กลับมาได้ไงล่ะ
จริงมั้ย
ขับรถดีๆ นะ
ได้
อึนแจกล่าวไว้เช่นนั้น
แต่นี่มันสัปดาห์นึงแล้ว
ไม่ใช่สัปดาห์นึงสิ
เกือบสิบวันแล้ว แต่เธอก็ยังคงเงียบหายไป
ไปแล้วไปลับไม่กลับมา
อาจารย์โอคงดูแลเธอดีล่ะสิ
ใครๆ ก็รู้ว่าเขาชอบคนมีความสามารถ
เมื่อไหร่ที่เขาเจอคนเก่ง ก็จะรีบคว้าไปทำงานด้วยทันที
แถมดูแลลูกทีมดีอีกต่างหาก
ตกลงจะไม่กินบะหมี่ใช่มั้ย
- มันอืดหมดแล้ว - จริงด้วย
แต่ก็นะ ผมว่าอึนแจ…
เธอไม่กลับมาแน่ หมอซอ
ขอเครื่องดูด
เครื่องดูด
ไหมเย็บแผล
- ตัด - ตัด
ไปอยู่ทลดัมมาสองเดือน ทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้เนี่ย
เป็นเพราะหมอคิมคนเดียวเลยค่ะ
ฉันได้เรียนรู้จากเขาเยอะมาก
ไหนๆ คุณก็มาแล้ว
รับเคสตัดกลีบปอดไปอีกเคสดีมั้ย
แต่ฉันผ่าตัดเกินกว่าที่ตกลงกัน ไปสามเคสแล้วนะคะ
ด้วยทักษะที่คุณมีตอนนี้
อีกปีหรือสองปีคุณก็ขึ้นคุมแผนกได้เลย
จะกลับไปที่โรงพยาบาลบ้านนอกทำไม
ถ้าคุณทำงานกับผม รับรองคุณจะต้องก้าวหน้าเร็วแน่
ผมจะดันคุณให้รุ่งเอง
คุณน่าจะชวนฉันตั้งนานแล้ว
ตอนที่ฉันยังหลงทางและฝีมือห่วยแตก
ตอนที่ฉันผล็อยหลับหรือเป็นลมในห้องผ่าตัด
ทำไมตอนนั้นคุณถึงไม่เชื่อมั่นในตัวฉัน และคอยแนะนำฉัน
ก็ตอนนั้นคุณมันเละตุ้มเป๊ะนี่นา
คุณรู้จักกฎของปลาคาร์ปมั้ยคะ
มันคืออะไร
ขนาดของตู้หรือบ่อที่ปลาอยู่จะเป็นตัวกำหนดว่า
มันจะเติบโตได้แค่ไหน
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณล่ะ
ขอโทษด้วยค่ะที่ทำให้ผิดหวัง
แต่ฉันคิดว่าฉันโตเกินกว่าที่จะอยู่ในตู้ปลา
ที่คุณเตรียมไว้ให้แล้ว
ขอตัวก่อนนะคะ
ยายบ้านั่น
หมอคิมเคยพูดไว้
ถ้าเราเชื่อมั่น คนคนนั้นย่อมทำได้ ยิ่งเราเอาใจใส่ เขาก็ยิ่งเติบโต
ยิ่งเรายอมรับ เขาก็ยิ่งพัฒนา
เขาบอกว่าสถานการณ์ที่ฉันเลือกและทัศนคติที่ฉันมี
จะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่แตกต่างอย่างมหาศาล
ผมได้ยินว่าในสัปดาห์เดียว คุณผ่าตัดไปตั้ง 15 เคส
เจ้าหน้าที่ทุกคนชื่นชมคุณมาก ที่โชว์ฝีมือผ่าตัดขั้นเทพ
ถ้าคุณผ่าตัดฉุกเฉินได้เก่งขนาดนี้
ทำไมที่ผ่านมาถึงรับแต่งานผ่าตัดคนไข้มะเร็งล่ะ
ผมเคยบอกคุณตั้งแต่แรกแล้ว
ผมชอบทำอะไรที่มันเป็นกิจวัตร
ผมชอบเห็นรูปแบบที่แน่นอน และอยู่ในสถานการณ์ที่ผมควบคุมได้
ผมรับรองเลยว่าคุณน่ะ
อาจารย์พัค
เป็นคนอย่างพวกเรา
คุณใช้ผมเป็นข้ออ้างเพื่อมาที่นี่
แต่ที่จริงคุณอยากมาอยู่แล้ว จริงมั้ย
ไม่จริง คุณเข้าใจผมผิดแล้ว
มาร่วมมือกันเถอะน่า
ศัลยแพทย์หัวรั้นอย่างคุณกับผม ทำงานกับคนไข้วีไอพีไม่ได้หรอก
คุณน่ะเป็นคนประเภทที่
จะมีความสุขกว่าถ้าได้อยู่ช่วยผู้คน ที่โรงพยาบาลบ้านนอก
ไม่ใช่ไปได้ดิบได้ดีในเมืองใหญ่
จริงมั้ย
เพราะงั้นก็…
เลิกวิ่งหนีได้แล้ว
ถ้าผมตกลงใจจะอยู่ที่นี่
คุณนั่นแหละที่จะต้องปวดหัว
มันก็เข้าท่าอยู่นะ
ถ้าได้ร้อนรนกระวนกระวายบ้าง
อีกเรื่องก็คือผมทนทำงานกับระบบแบบนี้ไม่ได้
คุณมีแผนอะไรมั้ยล่ะ
ถ้าผมจะอยู่ที่นี่ต่อ
ภายในสามปี
ผมอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นศูนย์อุบัติเหตุที่รัฐสนับสนุน
ผมอยากเปิดศูนย์อุบัติเหตุมากกว่าใครทั้งนั้น
ถ้าจะทำแบบนั้น เราจะต้องเล่นการเมืองเยอะเลยนะ
คุณรับมือไหวรึเปล่า
ไหวสิ ลุยกันเลย
โอเคมั้ย
รู้อะไรมั้ย
หมอคิม คุณน่ะ…
เป็นไอ้บ้าตัวพ่อ
ไง ต่อสายถึงรัฐมนตรีช่วยอี ที่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการให้ผมที
นั่นคือวิธีที่หมอคิมเริ่มก่อร่างสร้างฝัน
ที่จะกลายมาเป็นโรงพยาบาลทลดัมในอนาคต
(ผลสอบใบอนุญาตฯ เลขที่สอบ: 204631 ชื่อ: ยุนอารึม)
วันนี้ผลสอบออกแล้วสิ
รัวกลองหน่อย…
รัวกลอง…
อะไรเนี่ย
- อ้าว - ทำไมคะ
มีอะไร
ฉันสอบตกใช่มั้ย
ไม่เป็นไรหรอกนะ
ฉันจะตั้งใจอ่านหนังสือให้มากกว่านี้ และสอบใหม่ปีหน้า
เพื่อทำฝันในอีก 20 ปีของฉันให้เป็นจริง
แค่ปีเดียวฉันรอได้
คุณสอบผ่าน
อะไรนะ
จริงเหรอ ฉันสอบผ่านจริงๆ เหรอ
จริงสิ คุณผ่าน
คนสอบผ่านกันตั้ง 96 เปอร์เซ็นต์
ขอดูหน่อย
ใช่เลย นี่ชื่อของฉัน
มีชื่อฉันด้วย สุดยอด ฉันสอบผ่านแล้ว
ยินดีด้วยนะ
- ยินดีด้วย - ยินดีด้วย
- ยินดีด้วยค่ะ - เลี้ยงข้าวด้วยนะ
ว่าแต่ความฝันในอีก 20 ปีของคุณคืออะไรเหรอ
อ๋อ ความฝันของฉันน่ะเหรอ
ในอีก 20 ปี
ฉันอยากเป็นหมอคิมแห่งทลดัมคนต่อไป
- โอ้โฮ - นี่
เด็ดแฮะ
เดี๋ยวนะ ในอีก 20 ปี ผมจะ…
- อายุ 68 ปี - เฮ้ย
งั้นฉันก็จะเป็นคุณโอแห่งทลดัมคนต่อไป
- โอ้โฮ - โอ้โฮ
เจ๋ง สุดยอดเลย
คุณจะเป็นหมอคิมในอีก 20 ปี ส่วนคุณเป็นคุณโอในอีก 20 ปี
เข้าท่าแฮะ
หมอคิมกับคุณโอต้องทำงานให้หนักขึ้นแล้วนะ
ไม่งั้นสองคนนี้ตามทันแน่
แหม ถ้าเป็นสองคนนี้ ฉันยินดีหลีกทางและยกตำแหน่งให้เลย
- เห็นด้วยมั้ยคะ - เห็นด้วยสุดๆ คุณโอ
พักหลังนี่คุณสองคน เห็นพ้องต้องกันไปซะทุกเรื่องเลยนะ
- กลับไปทำงานได้แล้ว - กลับไปทำงาน
นี่ เดี๋ยวสิ
ไง หมอคนใหม่
เราจะทำอะไรก่อนดี
- ทำนี่แหละ - ผมพูดจริงนะ
เดี๋ยวผมแฉเรื่องจีบกันแน่
(ความหวัง ความรัก การบริการ)
คราวนี้มาทำไมอีกล่ะ
ที่มาหาคุณที่นี่ก็เพราะผมมีเหตุผลแค่สองข้อ
หนึ่ง เพื่อไล่คุณออก
แล้วอีกข้อล่ะ
เพื่อปิดโรงพยาบาลทลดัมไปพร้อมกันเลย
ประธานโท คุณนี่เสมอต้นเสมอปลายดีจริงๆ
เรื่องนี้ผมยอมรับเลย ขอชื่นชมจริงๆ
คุณเป็นโรคเอ็มเอส
(ปลอกประสาทเสื่อมแข็ง)
แล้วยังไง
คุณทำคีมหนีบผ้าก๊อซหล่นในห้องผ่าตัด
และคุณผ่าตัดรักษาพังผืดกดทับเส้นประสาทข้อมือ
มือคุณใช้การไม่ได้ และตอนนี้เส้นประสาทก็เสียหาย
คุณยังคิดว่าจะมีปัญญาเข้าห้องผ่าตัดอีกเหรอ
ทำไมจะเข้าไม่ได้ล่ะ
ผลการผ่าตัดพังผืดฯ ของผมราบรื่น และผมก็ฟื้นตัวได้ดี
ส่วนโรคเอ็มเอสก็ไม่ได้รุนแรงอะไร ผมกินยาควบคุมมันได้
แต่…
ถ้าเราจะทำให้เรื่องเอ็มเอส…
เป็นปัญหาขึ้นมา เราก็ทำได้อยู่แล้ว
ก็จริง
ถ้าคุณอยากสร้างปัญหา
ทุกเรื่องก็เป็นปัญหาได้ทั้งนั้น
เพราะเหตุนี้…
คณะกรรมการมูลนิธิคอซาน
จึงกำลังพิจารณาเรื่องปลดคุณออก
แล้วทำไมต้องถ่อมาถึงที่นี่ด้วยล่ะ
คุณไม่รู้เหรอ
มูลนิธิมีอำนาจตัดสินใจ
ในเรื่องการแต่งตั้งบุคลากร ของโรงพยาบาลคอซาน…
และโรงพยาบาลในเครืออย่างทลดัม
คุณจาง
(ห้องธุรการ)
ครับ
เอาซองนั่นมาให้ผมที
เยี่ยมเลย
เอานี่
(ใบอนุญาตความร่วมมือทางการแพทย์)
แหม มันเพิ่งส่งมาถึงวันนี้เอง
(ชื่อ: มูลนิธิการแพทย์ทลดัม ประธาน: พูยงจู)
- นี่มันอะไร - คุณไม่รู้เหรอ
โรงพยาบาลทลดัม
ตอนนี้เป็นองค์กรแยกต่างหาก
ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคอซานแล้ว
- อะไรนะ - เราจะได้รับ
เงินจากมูลนิธิคอซานเป็นจำนวนสี่พันล้านวอนต่อปี
แต่ระบบงานและการบริหารจัดการ จะแยกจากมูลนิธิ…
โดยเด็ดขาด
นี่เป็นข้อกำหนดในพินัยกรรม ของประธานชินมยองโฮผู้ล่วงลับ
เธอยุ่งอยู่กับปัญหาเรื่องจัดการมรดกน่ะ
คุณน่าจะต้อง…
คอยคุมเขาให้อยู่นะ
เขายังพอมี…
เส้นสายเหลืออยู่บ้าง
(ประธานโทยุนวาน)
ไงคะ ประธานโท ไม่ได้คุยกันซะนาน
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ใช่ค่ะ
มันอยู่ในพินัยกรรมของพ่อฉัน
ที่เราจัดการมรดกล่าช้าก็เพราะเรื่องนี้แหละ
ทำไงได้ล่ะคะ
ถ้าฉันไม่ปกป้องโรงพยาบาลทลดัม พ่อบอกว่าจะไม่ให้ฉันสักแดงเดียว
ฉันก็เลยต้องทำแบบนั้น อย่าเสียใจไปเลยค่ะ
จริงสิ
หมอคิมสบายดีมั้ยคะ
ไม่มีใครอยู่ข้างฉันเลย
ไม่มีเลย
นี่ ประธานโท
ไม่มีสักคน ไม่มีใครอยู่ข้างฉันเลย
ประธานโท
อย่าได้เสนอหน้ากลับมา ที่โรงพยาบาลทลดัมอีกนะ
หุบปาก
ไม่ต้องคอยสอดแนมทลดัมด้วย
แล้วก็เลิกมาก้าวก่ายเรื่องของเราซะที
อีกเรื่องนะ เลิกตบตาและบิดเบือนความจริง
เพื่อทำให้ข้อโต้แย้งงี่เง่าของคุณฟังขึ้นได้แล้ว
ไม่งั้นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาอาจคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง เข้าใจมั้ย
ไอ้สารเลว พูยงจู
- เขาจะทำอะไรน่ะ - อย่าไปยุ่ง
ปล่อยเขานะ
- นี่แก… - ปล่อยนะ
ให้ตายสิ เสื้อยับหมดเลย
เลิกโวยวายและกลับไปซะทีได้มั้ย
หลีกไป
ถอยไป
แกไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นใคร ไอ้งั่ง
ประธานเชียวนะ
ฉันเป็นประธานนะ ไอ้งั่ง
คุณกู
ช่วยออกไปด้วยครับ
ประธานโท
หมอคิม แย่แล้วค่ะ
มีเรื่องอะไร
มีไฟไหม้ใหญ่ที่ซาวน่าค่ะ
มีคนบาดเจ็บกี่คน
- ตอนนี้ตาย 24 คน - โอเค
และเจ็บหนักเจ็ดคนค่ะ
- ทุกคนได้ยินแล้วนะ - ครับ
ตอนนี้แค่ 24 แต่ตัวเลขอาจเพิ่มขึ้นอีก
- คุณโอ - คะ
บอกให้พวกเขาคัดแยกคนเจ็บตามระดับอาการ
ส่งคนที่เจ็บเล็กน้อยไปโรงพยาบาลใกล้เคียง และส่งคนที่เจ็บหนัก
- มาที่โรงพยาบาลทลดัมทันที - ได้ค่ะ
อูจิน หมอกระดูก พยาบาลพัค
ไปช่วยหมอจองและตรวจอาการคนเจ็บทุกราย
- ที่เข้ามา - ครับ
- รีบไปกันเถอะ - หมอยุน
- ส่วนคุณจาง… - ครับ หมอคิม
โทรตามอาจารย์พัคและ…
ผมอยู่นี่แล้ว
ยืนนิ่งทำไมล่ะ จะไม่ทำงานรึไง
ทำครับ
ผมจะรีบไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้เลย
เอาล่ะ เราไปเตรียมห้องผ่าตัดให้พร้อมกันดีกว่า
แหม ฉันกะว่าวันนี้ จะไปเล่นเกมกับลูกชายสักหน่อย
เห็นนั่นมั้ย
นี่แหละคือคนที่เราเรียกว่าหมอ
กฎของการรักษาไว้ซึ่งความโรแมนติก
คนส่วนใหญ่รู้ว่าคุณค่าของมันมีอยู่
แต่ก็ไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหวังว่าจะมีใครสักคน
สงวนรักษาคุณค่าที่งดงามนั้นไว้
ชีวิตเป็นเรื่องของการเดินไป บนเส้นทางใหม่ในแต่ละวัน
ไม่สำคัญว่าเราจะต้องการหรือไม่
มันเป็นเรื่องของการเผชิญหน้ากับความจริง ที่พรั่งพรูเข้ามาในแต่ละวัน
คนไข้มาแล้ว
หมอจอง เตียงหนึ่ง
ได้เลย เตียงหนึ่ง
ไปที่ห้องไฮบริดเลย
เตียงสอง
ทางนี้เลยค่ะ
สอง สาม
คุณครับ ตื่นก่อน
ย้ายเขาเลย
ในแต่ละวินาทีของชีวิต เราอาจยังไม่เจอคำตอบที่ถูกต้อง
แต่หมอคิมก็ยังพูดคำนี้เสมอ
จงอย่าหยุดตั้งคำถาม
ว่าเรามีชีวิตอยู่ทำไมและมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
วินาทีที่เราหยุดตั้งคำถาม
ความโรแมนติกของเรา…
ก็จบสิ้นลงด้วย
เข้าใจมั้ย
เขาพูดไว้แบบนั้น
ผู้ปกครองของคุณคิมดาอึลมารึยังครับ
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
(โรงพยาบาลทลดัม)
(เราขอขอบคุณนักแสดง ทีมงาน และทุกท่านที่ให้ความอนุเคราะห์)
(ขอบคุณที่ติดตามชมดอกเตอร์โรแมนติกภาคสอง)
คำบรรยายโดย จิรายุ พัฒโนภาษ