Tamam, kamera aksın.
Bir filmdeki araba kazasını şiddet olayı olarak görmeyin.
Bu çarpışmalar, eskiye dayanan Amerikan iyimserliği geleneğinin parçası.
Geleneksel değer ve inançların tasdiki. Bir methiye.
Bu kazaları, Şükran Günü veya Dört Temmuz gibi düşünün.
O günlerde ölülerin yasını tutmaz, mucizeleri kutlamayız.
Hayır, bunlar laik iyimserliğin hâkim olduğu günlerdir.
Kendimizi methetmenin.
Her kaza öncekinden daha iyi olmalıdır.
Araçlar, beceriler, karşılaşılan engeller
hep geliştirilir.
Amerikalı bir yönetmen der ki
"Bu düz kasa kamyonetin havada çift takla atıp
10 metre çapında turuncu bir ateş topu çıkarmasını istiyorum."
Film karmaşık insani tutkulardan ayrışarak bize temel bir şey gösterir,
gürültülü, ateşli ve dolambaçsız bir şey.
Herhangi bir Amerikan filmindeki bir kazayı izleyin.
O an coşku zirve yapar,
tıpkı iyi bildiğimiz hava akrobasileri ya da uçak kanadında yürümek gibi.
Bu kazaları planlayan kişiler,
yabancı filmlerdeki araba kazalarında erişilmesi mümkün olmayan
gamsızlığı, pervasızca bir keyfi yakalamayı başarıyor.
"Ya onca kan ve cam kırığı?" diyebilirsiniz.
"Lastik gıcırtısı, ezilen bedenler, kopan uzuvlar? Bu ne biçim iyimserlik?"
Şiddetin ötesine bakın derim.
Masumiyet ve eğlenceyle dolup taşan fevkalade bir ruh var.
BEYAZ GÜRÜLTÜ
Hoş geldiniz!
DALGALAR VE RADYASYON
Sorularınızı sorun.
Hoş geldiniz. Gelin birinci sınıflar.
Selam arkadaşlar! Hoş geldiniz.
- Çıkalım. Çift sıra park ettik. - Sıkboğaz etme.
Trafik şu anda çok kötü.
Taşımama yardım etmeyecek misiniz? Çok eşyam var.
- Selam Buddy! - Hallederiz.
Oda arkadaşıma öyle dediğine inanamıyorum.
Onu tanımıyorsun, beni ilgilendiren şeyleri anlatamazsın.
- Zaten üç düğüm atmıştın. - Görünüşünü beğenmedim.
Fırsat varken bu amaçsız günlerin tadını çıkaralım.
- Orada olmalıydın. - Nerede?
Bugün steyşın arabalar günüydü.
Yine mi kaçırdım? Güya bana hatırlatacaktın.
Harikulade bir olaydı.
Müzik kütüphanesinden otoyola kadar
uzayıp gidiyordu.
Hatırlatmazsan unutuyorum Jack.
- Seneye yine gelecekler. - Umarım.
Hitler Çalışmaları programını 1968'de başlattığımı fark ettim.
Bu olaya 16 yıldır tanık oluyorum.
Steyşınlar umurumda değil. İnsanları görmek istiyordum.
Bu sene nasıllardı?
Kadınlar ekose etekle kalın örgü kazaklar giymişti.
Tahmin ettim. Erkekler de binici ceketi giymiştir.
- Binici ceketi ne yahu? - Rahatlar, paraya alışmışlar.
Doğal bir hak olarak görüyorlar. Üzerlerine nur inmiş gibi.
O gelir seviyesiyle ölümü bağdaştıramıyorum.
Belki bildiğimizin aksine ölüm sadece bir belge takasıdır.
- Astronot nasıl süzülür? - Havadan hafif.
Hava yok ki. Olmayan şeyden hafif olamazlar.
- Steyşınımız var gerçi. - Küçük ve kestane rengi.
- Uzayı soğuk sanırdım. - Kapısı paslı.
- Uzayın mı? - Steyşının.
Güneşin "korola" katmanı. Hava durumu kanalında gördük.
- Corolla'yı araba sanırdım. - Her şey araba.
Wilder nerede?
Wilder?
Wilder! Aç mısın?
Uzay çok mu soğuk?
Hâlâ mahkûmla mı oynuyorsun?
- Köşeye sıkıştı. - Kimi öldürmüştü?
- Baskı altındaymış. - Kaç kişiyi vurmuş?
- Beş. - Beş kişiyi mi?
Sonradan bir de eyalet polisini.
Planladığım öğle yemeği bu değildi. Yoğurt ve buğday rüşeymi düşünmüştüm.
Bunu nerede duymuştuk?
- Muhtemelen yine burada. - Alıp alıp yemiyorsun.
Steffie, Oğlak…
Babette "Alayım da mecburen yerim" diyor.
Ne hoş bir alışkanlık.
Beslenme konusunda disiplinli olması gereken benim.
"…kârlı bir işe gireceksiniz."
- Bu bip ne? - Duman alarmı.
- Yangın mı var? - Ya da pili bitti.
Jack, Başak. "Akıntıya karşı kürek…"
Çoğu yangının nedeni hatalı kablo tesisatı.
Göz ardı edilmeyecek bir gerçek.
- Eşya alacakmışsın. - Eskileri atarım.
Dinlememeye çalışıyor ama aslında istiyor.
Aşk ve nefret ilişkisi gibi.
Tanıdıklarını mı öldürmüş, yabancıları mı?
- Yabancıları. - Gaipten ses mi duymuş?
- Evet, TV'den. - Ne diyormuş?
Tarihe geçmesini söylüyormuş ama bence geçmeyecek.
Iron City medyada yer etmez.
Duşa giriyorum.
Sonra AVM'ye gideriz, ardından duruş dersi vermeye gideceğim.
Pringles'ımız varmış.
Bugün duşa girmemiş miydi?
Bir tane versene. Yok, iki tane.
En iyisi üç tane vereyim çünkü yine isteyeceksin.
Belki istemem.
Dylar.
DYLAR ÜÇ GÜNDE BİR TABLET
- Ne yapmak istersin? - Sen ne yapmak istersin?
- Senin için en iyisini. - O da seni mutlu etmek.
Seni mutlu etmeme izin verince mutlu oluyorum.
Bir erkeğin partnerine karşı düşünceli olması yanlış mı?
Tenis sırasında partnerinim. Bu arada tenise yine başlamalıyız.
Onun dışında karınım.
Sana kitap okuyayım mı?
Şahane fikir.
Ama lütfen erkeklerin
kadınların "içinde olduğu" ya da "içine girdiği" bir şey seçme.
- Tamamdır. - Biz lobi ya da asansör değiliz.
"Onu içimde istedim."
Sanki içeri komple girip defter imzalayacak, yiyip içecekmiş gibi.
Ne yaparlarsa yapsınlar, yeter ki girme ve girilme olmasın.
Hayat güzel Jack.
Bu da nereden çıktı?
Söylenmesi gerek gibi geldi.
Önce ben ölmek istiyorum.
Hevesliymiş gibi söylüyorsun.
Bu hayat sensiz dayanılmaz derecede üzücü ve yalnız olur.
Özellikle de çocuklar büyüyüp taşınırlarsa.
Şu anda güvendeyiz.
Burada oldukları sürece bize ihtiyaçları var.
Çocuklarla bir arada olmak güzel ama büyüyüp uzaklaştıklarında
önce ben ölmek isterim.
Hayır Jack.
Ölümün hayatımı kör bir kuyuya çevirir.
Sandalyelerle, yastıklarla konuşmaya başlarım.
Senin ölümün kör kuyudan da beter olur.
- Kör kuyudan beteri ne? - Derin bir uçurum.
Ölümün dipsiz bir boşluk olur…
- Bir hiçlik. - Pislik yapma.
Ölümünün benim hayatımda açacağı boşluk çok daha büyük.
Başa çıkarsın. Gezersin. Heyecanlı, yepyeni bir hayatın olur.
Bense cenazene giydiğim takımla şu koltukta ilelebet otururum.
Yanılıyorsun. Ayrıca aslında önce ölmek istemiyorsun.
Yalnız kalmak istemiyorsun ama ölmeyi de bir o kadar istemiyorsun.
Umarım ikimiz de ebediyen yaşarız.
Sendeleyerek, dişsiz,
karaciğer lekeleriyle kaplı ve hayaller görerek.
Bunlara kim karar veriyor?
Kim var orada?
Kimsin sen?
İnsanlar çaresiz kalıp korkunca büyülü şahıslara yönelir.
Efsanevi şahıslara.
Tehditkâr ve göz korkutucu azametli adamlara.
Stauffenberg'ün 20 Temmuz Hitler suikastı kumpasından
bahseder misiniz?
Tüm kumpaslar ölüm odaklıdır.
Kumpasların doğası budur.
Siyasi kumpaslar,
terörizm kumpasları, âşık kumpasları,
anlatısal kumpaslar,
çocuk oyunlarına dâhil olan kumpaslar.
Ne zaman kumpas kursak ölümün kıyısında gezeriz.
Bu, kumpasçının da hedeflerinin de
imzalaması gereken
bir anlaşmadır âdeta.
Bakayım.
Geri ver.
…yaş 45, kahverengi saç, kara gözler,
boy 1,82 ve kilo 74…
Göz kamaştırıcı bir olay.
Dilime iyi bak.
"Yarın salı."
Yarın salı değil. Yarın çarşamba.
Ama "Yarın salı."
"Yarın sa…" Pekâlâ.
"Patates salatası yiyorum."
Bu derslerden kimseye bahsetmezsen sevinirim.
Herhâlde bilmiyorsundur ama Hitler Çalışmaları'nda
Kuzey Amerika'nın en önde gelen isimlerindenim.
Ben J.A.K. Gladney.
College-on-the-Hill'da İleri Nazizm dersi veriyorum.
Anlayacağın üzere
Almanca bilmemek benim için büyük bir utanç kaynağı.
Koyu renk gözlük takmamın açıklaması bu olabilir
ama irdelememek en iyisi.
Fark etmişsindir,
dilimin arkasıyla damağım arasında sıkıntı yaşıyorum.
Öğrencilerime en az bir yıl Almanca görmelerini şart koşuyorum.
Hitler konferansı için acele ediyorum.
Baharda College-on-the-Hill'da yapılacak
ve Almanya'nın her yerinden akademisyenler katılacak.
O zamana kadar bana dilin temellerini öğretebilir misin?
Yelken dersi de veriyorum.
KASAP REYONU YAKINDA!
Kleenex Softique aracı, girişi kapatıyorsunuz.
Bak bu heyecan verici.
New York'ta bunlardan var.
Taze ekmek kokusu eşliğinde et döven üstü başı kanlı bir adam görmek
gerçekten çok heyecan verici oluyor.
Murray Suskind. Bu eşim Babette.
Murray bu yıl New York'tan üniversitemize geldi.
Uzmanlığı, yaşayan ikonlar.
Eşiniz son derece etkileyici Bayan Gladney.
Ülkedeki hiçbir üniversitede J.A.K.'e öyle ya da böyle selam çakmadan
kimse Hitler'in adını bile telaffuz edemez.
- Gerçek hayatta adı Jack. - O artık Gladney'nin Hitler'i.
Onunla ilgili yaptıklarına hayranım. Bunu Elvis için yapasım var.
- Benim o. - Sonuçta çöp.
Bu çocuklar sizin mi?
Şu Denise, tabii ki…
"Sıcak" ve "soğuk" iki kelime. Kelime kullanmamız lazım…
- Cam temizleyici lazım. - Homurdanamayız.
Şu Heinrich.
…tarihte en çok ölü şimdi var…
Şu da Steffie. İlk ve üçüncü eşlerimden.
- Şu Denise. - Neptün'e elmas yağıyor.
Babette'in ikinci eşinden.
Wilder bizim. İkimizin de dördüncü evliliği.
Fransızlar beze yiyor.
Aile, dünyaya dair yanlış bilgilerin kaynağıdır.
Aile hayatında gerçeklere meydan okuyan bir şey var.
Çünkü gerçekler mutluluk ve emniyeti tehdit eder.
Aşırı yakınlık, gürültü ve varoluş gailesi yüzünden.
Tegrin. Denorex. Selsun Blue.
Eşinin saçları fevkalade.
Evet, öyle.
- Saçlarında bir heybet var. - Sanırım anlıyorum.
- Umarım kıymetini biliyorsundur. - Elbette.
- Böyle kadın kolay bulunmaz. - Biliyorum.
Dristan Ultra. Dristan Ultra.
O şey laboratuvar hayvanlarını kanser yapıyor bu arada.
Şekersiz sakız çiğnemem senin fikrindi.
O zaman pakette uyarı yoktu. Sonra koydular. Görmediğine inanmak zor.
Ya şekerli ve suni boyalı sakız çiğnerim
ya da farelere zarar veren şekersizi. Sen seç.
Hiç çiğnememek aklına geldi mi?
Denise.
Steffie.
- Ya sakız ya sigara. - İkisini de yapsana.
İstediğin bu, değil mi? İstediğimizi yaparız, değil mi?
Yaşımız ve boyumuz tutmuyorsa yapamayız.
Boşuna olay çıkarıyorsun.
Sen de haklısın. Boş ver. Alt tarafı pakette bir uyarı.
- Alt tarafı fare. - Lüzumsuz kemirgenler.
Hem bu unutkanlıkla günde sadece iki tane çiğniyorsundur.
Neyi unutuyormuşum?
Önemi yok. Boş ver.
Neyi unutuyorum?
Sunny Delight.
- Leon! Maydanoz? - 79!
Yardım edeyim.
6. Reyon'da Cheerios döküldü.
Pardon, 4. Reyon'da.
- Şapkamı çalmışsın. - Hey, ver şunu…
Pardon. Lucky Charms dökülmüş.
- Denise'ten özür dile. - Belki sonra. Hatırlat.
Harika bir kız ve ablan olmak istiyor. İzin verirsen arkadaşın da.
"Arkadaş"ı bilemem. Biraz hükmedici değil mi?
Özür dilemenin yanı sıra kıza kitabını da geri ver.
Tıp dergisi. Hep onu okuyor, çok tuhaf.
- Hiç değilse bir şey okuyor. - İlaç listesi.
- Neden okuyor, biliyor musun? - Neden?
Babette'in ilacının yan etkilerini öğrenmek için.
- Baba ne kullanıyor? - Bana değil, Denise'e sor.
- Kullandığını ne biliyorsun? - Denise'e sor.
- Niye Baba'ya değil? - Baba'ya sor.
Unutkanlaştığımı biliyorum ama o kadar belli olduğunu bilmiyordum.
Değil.
Numarayı tuşlayıp kimi aradığımı unutuyorum.
- Marketten ne alacağımı unutuyorum. - Hepimiz öyle.
Bazen Steffie'ye Denise diyorum.
Park ettiğim yeri unutuyorum.
Kızlar ne derse desin. Sebebi çiğnediğim sakız olamaz.
Uzak bir ihtimal.
- Belki başka bir şeydendir. - Nasıl yani?
Belki sakız dışında bir şey alıyorsundur.
- Bunu nereden çıkardın? - Steffie'den duydum.
- O kimden duymuş? - Denise'ten.
Denise, Steffie'ye ne aldığımı söylemiş?
Ona sormadan sana sormak istedim. Birbirimize her şeyi söyleriz.
Hafızamı etkileyecek bir şey almıyorum Jack.
Bu günleri hatırlamak istiyorum.
Herkes bir şeyleri unutur. Çok şey oluyor.
Hayatım hep bir seçim. Ya normal sakız ya şekersiz sakız.
Ya sakız ya sigara. Ya sigara ya kilo almak.
Ya kilo almak ya da tribünlerde koşmak.
Sıkıcı bir hayata benziyor.
Umarım ebediyen sürer.
- Kahve içmeye başladın mı? - Hayır.
- Baba dersten dönünce içmeyi seviyor. - Dersi çok zorlayıcı. Kahve rahatlatıyor.
- O yüzden tehlikeli. - Neden tehlikeli?
Rahatlatan şeyler tehlikelidir.
Baba konusunda ne yapacağız?
O haplar yüzünden her şeyi unutuyor.
Kullandığından emin değiliz.
Lavabonun altındaki çöpün dibinde boş şişe gördüm.
- Onun olduğu ne malum? - Atarken gördüm.
İlacın adı yazıyordu.
- Dylar. - Dylar mı?
"Üç günde bir" yazıyordu.
Tehlikeli ya da alışkanlık yapıcı bir şeye benziyor.
- Kitabında Dylar için ne yazıyor? - Sorun da o.
Kitapta yok. Saatlerce aradım.
Dört fihrist var.
Yeni çıkmıştır ya da ismi farklıdır.
- Ben de bakayım mı? - Hayır, ben baktım.
- Hapı bulursak analiz ettirebilir misin? - Bunu büyütmek istemiyorum.
- Doktorunu arasak? - Herkes ilaç kullanır.
- Bazen bir şeyleri unutur. - Annem gibi değil.
- Ben hep unutuyorum. - Ne kullanıyorsun?
Tansiyon hapları, stres hapları, alerji hapları…
Göz damlası, aspirin.
İlaç dolabına baktım. Yeni bir şişe olabilir diye.
- Dylar yok muydu? - Hayır.
Belki bırakmıştır.
Bir terslik olabileceğine neden inanmıyorsun?
Sırlarımıza saygı göstermeliyiz, değil mi?
Tavan arasına okültizm kitapları saklamış.
Buldum.
Ayrıca bence bu akşam duruş dersine gitmedi.
- Neden öyle dedin? - Dur tabelasından sola değil, sağa döndü.
- Manzaralı yoldan gitmek istemiştir. - O da solda.
Çabuk gelin! Uçak kazası görüntüleri!
…manevranın adı ters Küba Sekiz…
Yeni Zelanda'da jet eğitim uçağı.
Yine gösterecekler.
…yetecek yer yoktu.
Uçak, Ball şirketi yakınındaki bir tarlaya çakıldı.
Neyse ki binlerce izleyici o bölgeye alınmamıştı…
- Sitcom falan izleyelim. - Hayır!
…görünüşe göre F-86 dönüş yapıyor ancak alan ve hız yetersiz kalıyor.
Baba?
Kendi içime düşüyormuşum gibi geldi.
İnsanın yüreğini ağzına getiren bir çakılma gibi.
Yanımızda biri vardı. Bir şey.
Gayet doğal.
İyi niyetli, düzgün insanların
televizyonda gördükleri bir felakete ilgi duyması normal.
Beyinlerimiz uyuşmuş vaziyette.
Kesintisiz bilgi bombardımanından kopmak için ara sıra felaket şart.
Akış durmuyor. Kelimeler, resimler, sayılar…
Anca felaket ilgi çekiyor. İstiyoruz. İhtiyacımız var.
Burada Kaliforniya devreye giriyor. Toprak kayması, yangınlar…
Sana bir hap getirsem…
- Hap mı? Bildiğimiz hap mı? - Evet, hap.
- Analiz edebilir misin? - Jack.
- Niye ben? - Çok zekisin.
Burada hepimiz zeki geçinmiyor muyuz?
Sen bana zeki dersin, ben sana derim…
Kaliforniya bunu hak ediyor.
Yaşam tarzı konseptini yarattılar. Sırf ondan bile bu kadere mahkûmlar.
- Jack… - Kimse bana zeki demiyor.
Kurnaz diyorlar, afili bir mevzuya kapak attığımı…
TV felaketlerine ilgi duymak az çok evrenseldir diyorsun.
- Hap nerede? - Önce bulmam lazım.
- Jack. - Ne hissetsem?
- Ortak deneyim iyi bir şey mi? - Kötü.
Parmakla diş fırçalar mısın?
Yardımın lazım.
Bölümde bir Elvis Presley destek tabanı kurmak için.
Alfonse ne diyor?
Kral öldüğünde Cotsakis, Memphis'te olduğu için
öncelik hakkı onda diye düşünüyor. Dostları ve ailesiyle görüşmüş.
- Oturaksız tuvalete kaka yaptın mı hiç? - Müthiş bir erkekler tuvaleti…
Cotsakis için Elvis sadece Elvis. Fakat Elvis benim Hitler'im.
Nasıl yardım edebilirim?
Bugün dersime uğrayıp katkıda bulunarak desteğini gösterebilirsin.
Prestijin, şahsen orada bulunman çok anlamlı olur.
Kar üstüne işeme fetişim de var.
Bunlar öğretilmeyen şeyler. Oturaksız tuvalet, lavaboya işemek…
Umumi tuvalet kültürü. Batı'da her yerde lavabolara işedim.
Manitoba ve Alberta'da lavaboya işemek için sınırı geçtim.
Plajda birkaç gün yandıktan sonra
- bir kadına derinizi soydurdunuz mu? - Cocoa Beach, Florida. Müthişti.
İkinci veya üçüncü en şahane deneyimim.
- Çıplak mıydı? - Belden itibaren.
Hangi tarafı?
YANICI MADDE 15 METREYE KADAR SİGARA İÇİLMEZ
Annesi, Elvis'in
genç öleceğini biliyor muydu?
Suikastçılardan bahsetti.
"O hayat"tan bahsetti.
Bu denli muazzam seviyede bir yıldızın hayatından.
İradeyi erkenden kırmaya yönelik bir hayat, değil mi?
Amaç bu, değil mi?
Kurallar, ilkeler var.
Annelere dair bir sezgim var.
Anneler gerçekten bilir.
Bu efsane doğru.
Hitler de annesine hayrandı.
Klara'nın bebekken ölmeyen ilk çocuğuydu.
Elvis ve Gladys birbirlerine sokulur, koklaşırlardı.
Fiziksel olgunluğa erişmeye başlayana dek beraber yattılar.
Çocuk sesiyle konuşurlardı.
Hitler tembel bir çocuktu.
Karnesi zayıflarla doluydu.
Gladys onun uyurgezerliğinden endişeliydi.
Ona sataşan her çocuğa fırça atardı.
Elvis'i her gün okula götürüp getirirdi.
- Sokak kavgalarında onu savunurdu. - Ama Klara oğlunu severdi.
Şımartırdı.
Babasının göstermediği ilgiyi gösterirdi.
Elvis, Gladys ile dertleşirdi. Kız arkadaşlarını tanıştırırdı.
Hitler annesine bir şiir yazdı.
Piyano dersleri aldı, müze ve villa çizimleri yaptı.
Elvis askere gidince Gladys hastalanıp depresyona girdi.
Hitler ana kuzusu dediğimiz türdendi.
Elvis, Gladys'i gözünün önünden ayırmıyordu.
Durumu kötüleşince hastanede nöbet tuttu.
Annesi ağır bir hastalığa kapılınca
Hitler ona yakın olmak için mutfağa yatak koydu.
- Gladys ölünce Elvis yıkıldı. - Ev işleri yaptı, mezarında ağladı.
- Tabutta onu sevdi, kokladı. - Depresyona girdi, zavallılaştı.
Çocuk sesiyle konuştu.
- Hitler, Noel süslerine asla yaklaşmadı… - Gladys'in ölümü Kral'ın dünya bakışını…
…zira annesi Noel ağacına yakın ölmüştü.
…kökten değiştirdi.
- Yıllar sonra… - Elvis dünyadan uzaklaşıp…
- …derin bir ıssızlığın pençesinde… - …ölümüne yaklaştı.
Obersalzberg'deki karargâhına annesinin portresini astı.
Sol kulağı çınlamaya başladı.
Elvis üstlendiği rolün gereklerini yerine getirdi.
Aşırılık,
kötüye gitme, kendini mahvetme, grotesk davranışlar…
- Kilo alma… - Kahretsin.
…ve kendi beyninde yol açtığı bir sürü hasar.
Efsane statüsü sağlam.
Korkunç ve gereksiz bir şekilde erkenden ölerek kuşkucuları susturdu.
Artık kimse onu inkâr edemez.
Annesi bunu muhtemelen kendi ölümünden yıllar önce
19 inç ekranda gördü.
Hitler'i hayal edin.
Sonlara doğru
yanan şehrin altında, Führerbunker'inde mahsur.
İktidarının ilk günlerini düşünüyor, kalabalıkların gelişini.
İnsanlar akın akın avluya doluşuyor,
vatan şarkıları söylüyor,
duvarlara, hayvanların böğrüne svastikalar çiziyorlar.
Dağdaki villasına gelen kalabalıklar.
Onu dinlemeye gelen kalabalıklar.
Cinsel arzuyla tahrik olmuş kalabalıklar,
bir zamanlar "tek gelinim" dediği kitle.
O kalabalıklar ki onun sesiyle, parti marşlarıyla,
meşaleli geçit törenleriyle kendilerinden geçerlerdi ama o da ne?
Bunlar ne kadar tanıdık geliyor bize.
Sıradanlığa ne kadar yakın.
Kalabalıklar gelir, coşarlar,
omuz omuza verirler,
mest olmaya heveslidirler. Sıradan değil mi bu?
Bunu hepimiz biliriz. O kalabalıkların parçası olmuşuzdur.
Ama bu kalabalıklarda bir fark olmalıydı. Neydi o?
Size o korkunç kelimeyi fısıldayayım,
eski İngilizce,
eski Almanca
ve eski Norsçadan…
Ölüm.
Bu kalabalıklar ölüm adına toplanmıştı.
Ölüleri anmaya gelmişlerdi.
Ama ölmüşleri değil.
Ölecekleri.
Aramızda yaşayan ölüleri.
Tören alayları, şarkılar, konuşmalar, ölülerle diyaloglar,
ölülerin isimlerinin okunması.
Cenaze ateşlerini, alevli tekerleri,
yarıya indirilen binlerce bayrağı,
tek yürek binlerce yaslıyı görmeye gelmişlerdi!
Saflar, bölükler, özenle hazırlanmış alaylar,
kırmızı flamalar, siyah üniformalılar vardı.
Kalabalıklar kendi ölümlerine kalkan oluşturmaya gelmişti.
Kalabalık olmak, ölümü uzak tutmaktır.
Kalabalıktan ayrılmak ise bireysel olarak ölümü,
tek başına ölmeyi göze almaktır!
Kalabalıklar en çok bu sebeple gelmişti.
Bir kalabalık olmak için.
Bu okul için bir lütufsun.
HAVADAN YAYILAN TOKSİK OLAY
Günler amaçsız olsun.
Mevsimler akıp geçsin.
Eylemi bir plana göre sürdürme.
Dekonjestan, antihistamin, öksürük şurubu, ağrı kesici.
Merhaba. Ne görüyorsun?
Radyoda dediğine göre vagon raydan çıkmış ama öyle durmuyor.
Galiba bir şey ona çarpıp delik açmış.
Çok duman var, hayra alamet değil.
Neye benziyor?
- İtfaiye arabaları gördün mü… - Her yerdeler.
Ama ona pek yaklaşmıyor gibiler.
Epey zehirli ya da patlayıcı olmalı.
- Bu tarafa gelmez. - Ne malum?
Gelmez işte.
Pencere pervazına çıkmamalısın, kayarsın. Baba endişeleniyor.
Sana göre, o endişeleniyor dersen suçluluk duyup yapmam.
Ama sen endişelendiğini söylersen hep yaparım.
Pencereyi kapat.
Ödevin bitti mi?
Tavan arasından duman huzmesini gördün mü?
- Huzme değil. - Evden ayrılacak mıyız?
- Tabii ki hayır. - Ne malum?
Öyle işte.
Okulda sızıntı olduğu gün tahliye edilmiştik.
O içerideydi. Bu dışarıda.
Üzerine bir şeyler püskürtüyorlar.
- Ne gibi şeyler? - Bilmem, zararsız hâle getirecek şeyler.
- Duman için ne yapacaklar, belli değil. - Büyümesini önlüyorlar.
Yemek ne zaman?
Büyürse rüzgâr olmasa da bize ulaşır.
- Ulaşmaz. - Ne malum?
Ulaşmaz işte!
Radyoda duman huzmesi diyorlar ama değil.
- Babam da öyle dedi. - Ne peki?
Şekilsiz, büyüyen bir şey. Karanlık, kara duman üfleyen bir şey.
- Niye huzme diyorlar? - Yayın süresi kısıtlı…
- Hangi kimyasalmış? - Niyodin Türevi ya da Niyodin T.
Okulda bir zehirli atık filminde gördük.
- Etkisi ne? - Fareleri çekmişlerdi.
İnsana etkisi belirsizdi. Farelerde yumrular çıkıyordu.
- O filmdeymiş. Radyo ne diyor? - Deride tahriş ve avuçta terleme.
- Farede mi? - Filmde değil, radyoda.
Bulantı, kusma, nefes darlığı diye güncellendi.
- Hangisi? - İkisi de.
- Bu tarafa gelmez. - Ne malum?
Gelmez işte. Hava gayet sakin ve durağan.
Hem bu mevsimde rüzgâr bu tarafa esmez.
- Ya eserse? - Esmez.
- Bu seferlik eserse? - Esmez. Neden essin?
- Otoyolu kısmen kapatmışlar. - İyi etmişler tabii.
- Neden? - Neden iyi?
Öyle işte. Makul bir önlem.
- Hareketi kolaylaştırmak için… - Dur Helen. Jack burada.
Stover'lar diyor ki tankerden 35.000 galon sızmış.
- Kızlarının avuçları terliyormuş. - O güncellenmiş. Söyle, kusmaları lazım.
Bulantısı olan var mı?
Tamam. Sağ ol Helen.
Haberleşelim. Glassboro'daki hava durumu merkeziyle konuşmuşlar.
Artık duman huzmesi demiyorlarmış.
- Ne diyorlarmış? - Kara bulut dalgası.
Daha net. Demek bu şeyi çözüyorlar. Güzel.
Kanada'dan bir hava kütlesi gelmesi bekleniyormuş.
- Kanada'dan hep hava kütlesi gelir. - Doğru. Alışılmadık bir şey değil.
Kanada kuzeyde, yani bulut dalgası güneye eserse
bizi haydi haydi es geçer. Yemek ne zaman?
Bulut dalgasını daha mı ciddiye alsak?
- Çocukları korkutmak istemesek de… - Bir şey olmaz.
Bir şey olmaz, ben de biliyorum, sen de biliyorsun
ama her ihtimale karşı bunu düşünmeliyiz.
Ciddi mi değil mi, ne zaman öğreniriz?
Bunlar korunmasız bölgelerdeki insanların başına gelir.
Toplum öyle bir yapılanmıştır ki
doğal ve insan kaynaklı felaketler
üzücü olsa da en çok yoksul ve eğitimsizleri vurur.
Cidden üzücü.
Televizyondaki sellerde sokağında kürek çeken bir profesör
gördün mü hiç?
- Niye erkenden acıktın? - Öğlen yemedim.
- Acılı tavuk kızartma yapayım mı? - Şahane fikir.
- Wilder nerede? - Bilmem.
- Cübbeni ütüledim. - Sağ ol.
- Telefon faturasını ödedin mi? - Bulamadım. Doğalgaz ve elektriği ödedim.
Bulut dalgasını biraz daha düşünsek?
Ya tehlikeliyse?
Vagon tanklarındaki her şey tehlikelidir ama etkileri uzun vadeli olur.
- Yani sonra mı ölürüz? - Ölmeyiz. Bundan değil.
- Yeter ki uzak duralım. - Aklımızın bir köşesinde dursun.
Wilder buradaymış.
Baba acılı tavuk kızartıyor.
Kara bulut dalgası diyorlar.
- Stover'lar da öyle dedi. Güzel. - Nesi güzel?
Kardeşine de söyledim, daha ciddiyetle inceliyorlar.
Yardım etsene.
Tamam.
Hâlâ aynen duruyor.
Yerinden kıpırdamıyor gibi.
Wilder şu asbestin oraya girmesin.
Yani sence buraya gelmez mi?
Bilmediğim bir şey bildiğin sesinden belli.
Buraya gelir mi, gelmez mi?
Gelmez dememi bekleyip elindeki veriyle saldıracaksın.
- Gel ufaklık. - Ne dediler?
Dedikleri gibi bulantı, kusma, nefes darlığı yapmıyormuş.
Ne yapıyormuş?
Çarpıntı ve dejavu hissi.
Dejavu mu? Daha neler.
Beynin yanlış tarafını mı ne etkiliyormuş.
- İnanmam. - Sadece o değil.
Artık kara bulut dalgası demiyorlar.
- Ne diyorlar? - Havadan yayılan toksik olay.
İsimler önemli değil. Yeri önemli.
O orada. Biz buradayız. Wilder!
- Kanada'dan hava kütlesi geliyor. - Zaten biliyorduk.
- Yine de önemli olabilir! - Olabilir de olmayabilir de. Değişir.
Hava değişmek üzere.
- Bu akşam biraz erken yemiyor muyuz? - Neye göre erken?
- Aradan çıkarmak için mi? - Neyi aradan çıkarmak için?
- Bir şey olursa diye. - Ne gibi?
Eline sağlık Baba. Yemiyorsun canım.
- Denise, iyi misin canım? - Demode semptomlar gösteriyor.
Steffie, rica etsem…
- Baba, mısırı uzatabilir misin? - Tabii.
Çok teşekkürler.
- Daha iyi misin? - Bu biberlerin harika bir…
- Galiba itfaiyeden geliyor. - Tatlı olarak ne var?
Öldürücü kimyasal bulutu.
Tüm konutları boşaltınız.
Öldürücü kimyasal bulutu.
Tüm konutları…
Boşaltmamızı istiyorlar.
Sence yalnızca bir öneri gibi miydi yoksa zorunlu mu?
İtfaiye şefiydi…
Yani tonlamadaki nüansı ayırt etme imkânın yoktu.
Sirenden ötürü.
Avaz avaz bağırıyordu,
"Tüm konutları boşaltın. Öldürücü kimyasal bulutu."
"Öldürücü kimyasal bulutu."
Yok bir şey.
Jack, bırak şunu!
Kayak maskemi gören var mı?
BAŞKA DÜNYALARIN TANRILARI OKÜLTİZM TARİHİ
- Kayak maskemi bulamadım. - Onu ne yapacaksın?
- Bu durumda alınması gereken bir şey gibi. - İnsanların birçok hareketi boş.
Bitki lazım mıydı, bilemedim ama…
- Herkes burada mı? - Tamamız.
Herkes gitmiş bile.
Geç kaldık.
Doğudaki Blacksmith sakinleri
dördüncü hizmet bölgesine giden bulvardan Kung Fu Palace restoranına devam etsin.
Zambaklı havuzlarla canlı geyikler olan yer mi?
Aynen öyle.
- Biz nereye gidiyoruz? - Söylerler.
- Karışık kasetimi çalsak? - Sonra canım.
Bu kış hafif mi geçti, sert mi?
- Neye göre? - Bilmem.
- Şehrin batısındaysanız hedefiniz… - Biz.
…10. Otoyol'daki Daffodil adlı izci kampı.
Kızıl Haç gönüllüleri
- meyve suyu ve kahve dağıtacak. - İşte plan.
Inerson'ın Ford bayisini geçince 10. Otoyol…
Sıçtık.
…ilçe sınırı ve 5. Otoyol arasındadır. Belirlenenin dışında bir yere
sığınmaktan kaçınmanızı önemle vurgulamamız istendi.
Sör Albert Einstein'ın tek amacı…
İleride dört şeride çıkınca trafik açılır.
- Güneşte durulmaz. - "Eğer" dedi zaten.
Crown Victoria'dakiler korkmamış.
Evet, gülüyorlar.
- Bunlar gülmüyor. - Hani?
- Country Squire'da. - Yıkılmış gibiler.
Diğer arabalarda ne yaptıklarının ne önemi var?
- Ne kadar korkmam gerek, merak ediyorum. - Şu aşamada belirsiz.
- Bu beni daha çok korkutuyor. - Korkma.
- Karşı taraftan gelen yok. - Polis yolu kapatmıştır.
Polis nerede? Bizi kendi hâlimize mi bıraktılar?
Buralardalar.
Neden bir hava olayında mobilyacıda durmuşlar?
İndirim var.
- Belki bilmediğimiz bir şey biliyorlar. - Belki çıkış yok.
Belki Niyodin T yağıyor.
Bu mümkün mü?
Bina içinde olanların içeride kalmaları isteniyor.
- Niye böyle diyorlar? - Çıkmamız söylendi.
İçerideyseniz kalın.
Tahliye edildiyseniz derhâl sığınak bulun.
Tekrarlıyoruz, bina içindeyseniz içeride kalın.
Değilseniz yetkililer en kısa zamanda bir binaya girmenizi öneriyor.
Bizi geçiyorlar baba.
Teknik olarak yasaya aykırı…
Babette yemekte acılı tavuk kızarttı.
Babamın favorisi.
Babam "Endişelenmeyin, huzme gelmez" dedi
ama huzme değil, havadan yayılan toksik bir olaydı.
Aceleyle toplanıp araca koştuk ama meğer tahliyeye geç kalmışız.
Tüm yaşananlar mı bunlar?
Yağmur damlaları steyşınımızın tavanına pıt pıt çarpıyordu.
Huzur verici ağaç ve çalılarımızı geride bırakıp trafiğe çıktık.
Babam bilgi almak için radyoyu taradı.
Trafik otoyolda ışıklı domino taşları gibi uzayıp gidiyordu.
Telaşlı insanların yanından geçtik.
Yoldaşlarımızla dillendirilmemiş bir bağ kurduk.
Sonra bir kaza.
Bir araç takla attı.
- İnsanlar yardıma koştu. - Zavallıcıklar.
Biz yanlarından geçerken yalnızca acıma ve hayretle izleyebildik.
O ne?
İlerle Jack.
Gırtlağın kasıldı. Bir şey yuttun.
Sadece nane şekeri. Sen yola bak.
Ağzına nane şekeri attın ve emme aşamasını atlayıp yuttun mu?
Ne yutması? Hâlâ ağzımda.
Bir şey yuttun, gördüm.
Yalnızca ağzımda birikmiş gereksiz tükürüktü.
İlerler misin?
- Sizin için çok korkutucudur. O kesin. - Evet.
Çok tehlikeli bir kimyasalla, karşı karşıyayız.
Birçok insanı etkileyebilir.
Glassboro'da kaç kişi tahliye edildi, biliyor musunuz?
- Benzin bitiyor. - Bilmiyorum.
- Hep ekstra olur. - Nasıl olabilir?
Depo öyle yapılmış. Bitmesin diye.
- Hep ekstra olamaz. Gidersen biter. - Sonsuza kadar gidemezsin.
- Ne zaman durman lazım? - Benzinlikten geçerken.
Bakın.
Kimse yok.
Çalışıyor.
Ödemedin baba.
Kimse yoktu.
Tezgâha para bırakabilirdin.
Acelem vardı.
- Çek yollarım. - Muhtemelen yollamazsın.
Ya köpeklere bulaşırsa?
- Köpeklere bir şey olmaz. - Ne malum?
- Jack'e sor. - Heinrich'e sor.
Doğru olabilir.
İnsan hastalıkları farelerde deneniyor, demek aynılarına yakalanıyoruz.
Köpeklere zararı olsa onları kullanmazlar.
- Neden? - Köpek bir memeli.
- Fare de öyle. - Fare haşere.
- Genelde kemirgen diye geçer. - Ayrıca haşere.
- Hamam böceği haşere. - Hamam böceği böcek.
Bacak sayısından anlaşılıyor.
- Ve haşere. - Hamam böceği kanser olur mu?
Aile, dünyaya dair yanlış bilgilerin kaynağıdır.
…ikisi de haşere ama o daha çok hamam böceği gibi.
Fare ve insan kanser oluyor ama böcek olmuyor.
Yani iki memelinin ortak özellikleri iki haşereden daha çok.
Yani fare hem haşere hem kemirgen, hem de memeli mi diyorsun?
Kahretsin.
Ucu bucağı yok.
- Bakabilir miyim? - Ben de.
Paylaşın çocuklar. Hadi.
- Paylaşıyoruz! Hayır… Önce ben! - Hayır, gerçekten paylaşın.
Daffodil Kampı'na hoş geldiniz.
208. OYMAK DAFFODIL KAMPI
Sabah erkenden eve dönebilirmişiz.
Dönmesem de olur.
Kayınvalidem bizde kalıyor. Bu bir mola gibi oldu.
- İki hafta sürebilirmiş. - Hükûmet biliyor, söylemiyor.
Bir yığın haber geliyor.
Bir halt söylemiyorlar.
Helikopter toksik buluta girip yok olmuş.
- Aklıma en az yedi olasılık geliyor. - Bana altı. Yedinci ne?
Senin altı olasılığı bilmiyorum ki.
New Mexico'dan gelen köpekler
gece paraşütle çayıra riskli bir iniş yapmışlar.
İşte esas kahramanlar.
"Dünyaca ünlü bir enstitü,
hipnozla önceki yaşamlarında piramit inşaatçısı, değişim öğrencisi
ve dünya dışı varlık olan yüzlerce insana geçmiş deneyimlerini hatırlattı."
Reenkarnasyon hipnozcusu Ling Ti Wan,
"Sırf geçen yıl benim yardımımla yüzlerce kişi önceki yaşamlarına dönüp…"
Sızıntının üzerine soda külü sıkmışlardır. Ama geç ve yetersiz oldu.
Tahminimce hava aydınlanınca ilaçlama uçaklarıyla
toksik bulutu soda külü bombardımanına tutarlar,
o da milyon tane zararsız duman kümesine ayrılıp dağılır.
Soda külü sodyum karbonatın yaygın ismidir
ve cam, seramik, deterjan ve sabun yapımında kullanılır.
Karbonat yapımında da kullanılır,
eminim dağıttığınız gecelerin sonunda kafaya dikmişsinizdir.
Sürekli duyduğumuz Niyodin T nedir diye merak etmişsinizdir.
İyi ki sordunuz.
Toz hâlindeyken renksiz, kokusuz ve müthiş derecede tehlikelidir.
- İki yağmacı öldü. Dördü yaralı… - Tam bu bölgede birkaç UFO görüldü.
Casablanca'da aslında Reagan oynayacakmış, biliyor muydun?
- Heinrich kabuğunu kırıyor gibi. - Nerede? Onu görmedim.
Şu topluluk var ya?
Kalkma. Bizimki tam ortalarında.
Toksik olayla ilgili bildiklerini anlatıyor.
- Ne biliyormuş? - Epey bilgisi varmış meğer.
Bize niye anlatmamış?
Ailesine karşı komik ve sempatik olmaya tenezzül etmemiştir.
Aşması gereken engel biz değiliz.
Gidip bu önemli anında baba desteği göstermen gerekmez mi?
- Beni görürse sinir olur. - Ben gitsem?
- Ben yolladım sanır. - Bu çok mu kötü?
- Sadece nane şekeri mi? - Ne?
Sadece ağzında biriken gereksiz tükürük mü?
Nane şekeriydi.
- Bana da ver. - Sonuncuydu.
- Neliydi? Çabuk. - Vişneli.
Dikkat, dikkat.
Şayet toksik hava olayına
on saniyeden uzun süre maruz kaldıysanız lütfen öne…
Ne dediğini duymadın mı?
- Maruziyetle ilgili bir şey. - Evet.
Bizimle ne ilgisi var?
- Bizimle değil. Seninle. - Neden benimle?
Benzin doldurmak için inen sen değil miydin?
O sırada hava olayı tepemizde değildi.
Önümüzdeydi.
Hatırlasana, arabaya döndüğünde ışıkların içinden belirdi.
- Ne güzeldi. - Evet.
Yani indiğimde bulut üzerime yağacak kadar yakın olabilir miydi?
Senin suçun değil
ama iki buçuk dakika boyunca resmen tam içindeydin.
- Ne kadar dışarıdaydınız? - Denise iki buçuk dakika dedi.
Uzun mu, kısa mı sayılıyor?
Emisyon deri ve gözenekle temas ettiyse bir sorunumuz var demektir. Niyodin T…
Tebrikler!
…yepyeni bir toksik atık. En ileri türü.
Milyonda bir parçacığı fareyi bitkisel hayata sokar.
Ya arabadakiler?
Girip çıkarken kapıyı açtım.
Onlar için risk minimum diyebilirim.
Ama iki buçuk dakika boyunca altında durmak endişe verici.
- SİMUTAH neyin kısaltması? - "Tahliye simülasyonu".
Ödenek bekleyen yeni devlet programı.
- Ama bu simülasyon değil. Gerçek. - Biliyoruz. Model olarak kullanırız dedik.
Yani fırsattan istifade gerçek olayla simülasyon provası mı yapıyorsunuz?
- Direkt uygulamaya geçirdik. - Nasıl gidiyor?
Yerleşim eğrisi umduğumuzdan değişken.
Mağdurlar, gerçek bir simülasyonda istediğimiz yerde değiller.
Bu gece her şey gerçek, bunu da hesaba katmak gerek.
Ya bilgisayarlar?
Sistemde arattığınız gerçek veri mi, tatbikî mi?
İzleyin.
Sadece iki buçuk dakika çıktım.
Maruz kaldığı tek şey şans.
Kaç saniye ediyor?
Parantez içinde yanıp sönen yıldızlı sayılar geliyor.
Bu ne demek?
- Ölecek miyim yani? - Öyle değil.
- Nasıl yani? - Öyle ifade edemeyiz.
Nasıl ifade ederiz?
Burada sözler değil, yıllar önemli. 15 yıla belli olur.
- O arada kesinlikle bir sorunumuz var. - 15 yıla ne belli olur?
O zaman hâlâ hayatta olursanız çok daha fazla şey bileceğiz.
Niyodin T'nin ömrü 30 yıl olduğu için bunu yarılamış olacaksınız.
Yani anca 70'lerimde mi bu maddeden kurtulmuş olacağım?
Göremediğiniz ve hissedemediğiniz şeyleri dert etmeyin.
Ben olsam hayatıma devam ederim.
Evlenin, yuva kurun, çocuk yapın.
Mevcut bilgilere göre bunları yapmanıza mâni yok.
- Ama sorunumuz var, dediniz. - Ben demedim, bilgisayar dedi.
Ama kol bandınızda yazana rağmen
bilgisayarın dediği simülasyon değil, gerçek.
Evet, gerçek.
Teşekkürler.
Murray!
- Buradasın. - Jack.
Selam koca oğlan.
- Her beyazın favori bir Elvis şarkısı var. - Bayramda New York'a gidecektin.
Kazalı filmlere bakmak için kaldım.
Hayat kadınları olduğunu duyup incelemeye geldim.
Biri çıtçıtlı kasığım var, dedi.
- Sence ne demek istedi? - Meşgul görünmüyorlar.
Bence insanı cinsel taşkınlığa sürükleyecek bir felaket değil bu.
Er geç fırsat kollayan bir iki tip çıkabilir
ama en azından bu gece bir seks âlemi güruhu görmeyiz.
- Sizin grupta dejavu atağı oldu mu? - Hayır.
Sizin grupta dejavu atağı oldu mu?
Niye bunların önceden yaşandığını düşünüyoruz?
Basit. Zira geleceğe dair vizyonlar olarak önceden zihnimizde yaşandılar.
Doğaüstü işler.
Belki de ölünce diyeceğimiz ilk şey,
"Bu hissi biliyorum, daha önce bunu yaşadım" olur.
Sen nasılsın?
Ölüyorum Murray.
İki buçuk dakika toksik buluta maruz kaldım.
Beni doğrudan öldürmese de vücudumun içinde benden uzun yaşayacak.
Uçak kazasında ölsem bile bedenim mezara girerken
Niyodin T içimde serpilecek. Bilgisayar söyledi.
Çok üzüldüm dostum.
Ama bilgisayarlar hata yapar.
- Halıdaki elektrikten olabilir. - Barakada halı yoktu.
Tiftik. Devrelere kaçmış tüy. Hatalar hep olur.
Babette'e bundan bahsetme.
- Yıkılır. - Elbette.
Bazen ölümün soluğunu ensemde hisseder gibi oluyorum.
Özellikle geceleri.
Hep korktuğum şey başıma geldi işte.
Ölümden kaçış yok, hepimiz biliyoruz. Bu kahreden bilgiyle nasıl başa çıkıyoruz?
Baskılıyor, saklanıyoruz. Sen baskılamayı bilmiyorsun.
Keşke bir şey yapabilsem. Sorunu düşünerek çözebilsem.
Hitler seni korur sandın. Bazı insanlar gerçekliğin sınırını aşar.
Hitler de ölümün sınırını aşıyor. Çok iyi anlıyorum.
Öyle mi? Keşke ben de anlasam.
Gayet açık.
Ezici dehşet karşısında kendi ölümünün önemi kalmıyor.
Yaptığın cesurca. Cesur bir girişim. Cesur ama aptalca.
Keşke kendimle ilgilenmeyi bırakabilsem.
Şunu al. Evde ocağın altındaki çekmecede bir tane daha var.
Elinde tut. Hisset.
Dolu.
Ufak tefektir ama gerçek mermi atar.
25 kalibre Zumwalt otomatik silah. Alman yapımı. Tam senlik.
Ben… Bunu istemiyorum.
Bence dünyada iki tür insan vardır Jack.
Katiller ve ölenler. Çoğumuz ölenleriz.
Katil olmak için gereken mizaca, öfkeye sahip değiliz.
Ama teoride birini öldürmenin ne kadar heyecan verici olduğunu düşün.
O ölürse sen ölemezsin.
Onu öldürmek yaşam kredisi kazanmak gibi.
Kim bilir? Belki şiddet bir tür yeniden doğuştur.
Belki de ölümü öldürebilirsin.
Ne yapacaklarını bilemedikleri için kaçıyorlardı.
Kasabalılar korkuyordu.
Buluta huşuyla bakıyorlardı, tepede muhteşem görünüyordu…
Burada kalacak Niyodin köpekleri
Söylemiyor hükûmet bildiği her şeyi
Farmington kasabasında UFO görüldü
Yağmacılık her yerde aldı yürüdü
Üç geyik öldü Kung Fu Palace'ta
O bulutların güzelliğine aldanma
Bakın Mylex giysili adamlara
Geliyorlar yakıp yağmalamaya
Fark etmez oy verdiğin parti
Bulut hepimizin peşinde
Fark etmez oy verdiğin parti
Bulut peşimizde
Bir kez daha.
Toksik! Her yer toksik! Her yer toksik!
Jack! Jack, uyan, gitmeliyiz!
Araçlarınıza ilerleyin!
- Anne! - Beş dakika daha.
Vakit yok!
Kadın niye her şeyi tekrarlıyor? İlkinde duyuyoruz.
Kendi sesine hayran.
Toksik yaklaşıyor!
Toksik!
Koruyucu maske takmak zorunludur.
Dikkat edin!
Durun, durun!
- Jack! - Baba!
- Steffie, Bun Bun'ı düşürmüşsün! - Ne?
- Tavşanım! Babette, Bun Bun'ı düşürdüm! - Jack!
Jack!
Steffie, Bun Bun'ını kaybetti.
Jack!
Steffie'nin tavşanını getir! Tavşan!
- Tavşanını düşürdü! - Orada!
Anahtar! Jack, anahtar lazım! Araba anahtarı!
Anahtar!
Teşekkürler.
SİLAH KONTROLÜ ZİHİN KONTROLÜDÜR
Aldım.
- Jack! - Yanlış yöne gidiyoruz!
Ne yapıyorsun?
Bence bu Land Rover hayatta kalmayı biliyor.
Tanrım!
- Korkma canım. - Yol değil bu.
Yat hadi.
- Farlar dokuz yönünde. - Tamamdır.
Aman Tanrım.
Işıklar hiç yaklaşmıyor.
Şimdi de oradalar.
Şimdi arkamızdalar.
Yap hadi.
- Saat 14.00 yönünde. - Çok iyi.
- Sudayız baba. - Şimdi ben de fark ettim.
Baba, motoru kapat.
- Koyunun kirpiği olur mu? - Babana sor.
- Yana gidiyoruz. - Koyunun kirpiği olur mu baba?
Şu an olanlara dikkatini vermek isteyen yok mu?
Babanız dereyi aştığı için övgü bekliyor.
Hayır, beklemiyorum. Boş verin, konuşmanıza dönün.
- Ya şelale varsa? - Baba, şelale var mı?
Motoru çalıştır.
Gazı kökle.
Güm.
Buna fazla yaklaşılırsa öldürür mü yoksa sadece tahriş edici bir şey mi?
Teşekkürler.
…Niyodin T'deki bazı toksik maddelere doğuştan gelen bir yönelimi var.
Bulut batıya ilerlerken
sakinlere Iron City'ye gitme talimatı verildi.
Buradaki yerel işletmeler
evlerinden tahliye edilenleri konuk etmek için kapılarını açıyor.
Şalt sahasında ölen iki kişinin Mylex giysilerinde asit görüldü.
Herkes dinlesin! Konuşmayı kesin!
Binadan çıkmak yasak! Tamam mı?
Biriniz gelip de "Çıkabilir miyim?" derse
ona da bu dediğimin aynısını söyleyeceğim.
Binadan çıkmak yasak.
- Babette nasıl? - Son söylenti hoşuma gitmedi.
Söyle.
Toksik bulutun merkezine mikroorganizma yerleştirmek için
ordu helikopterleriyle teknisyenler yolluyorlarmış.
- Nesi hoşuna gitmedi? - Bilmiyorum.
Bilimsel yenilik ne kadar büyükse o kadar korkuyorum.
Haberlerde ne tek bir söz ne de görüntü var.
Glassboro kanalında yalnızca 52 kelime sarf edildi.
Video görüntüsü yok.
Canlı haber yok.
Bu sıkça olan bir şey mi ki kimse umursamıyor?
- Ölümüne korktuk! - Hâlâ korkuyoruz!
Evlerimizden ayrıldık.
Yağmur fırtınasını aştık.
O ölümcül gulyabaniyi gördük.
Gökte süzülen o ölüm gemisini.
Bize "Bu önemsiz" mi diyorlar?
Bunu sadece televizyonda mı sanıyorlar? Gerçek olduğunu bilmiyorlar mı?
Sokakların kamera ve muhabirlerle dolu olması gerekmez mi?
Pencereden bağırmamız gerekmez mi "Rahat bırakın! Canımız burnumuzda!" diye?
Aptalca sorularından bezme hakkını kazanmadık mı?
Evet!
Şu hâlimize bakın.
Karantinadayız.
Evet!
Orta Çağ'daki cüzzamlılar gibiyiz.
Öyleyiz!
Sevdiğimiz ve uğruna çalıştığımız her şey ciddi tehlike altında.
Büyük can kayıpları olmasa da
ızdırabımızdan ötürü ilgiyi hak etmiyor muyuz?
- Yaşadığımız dehşetten ötürü? - Evet!
Korkunun haber değeri yok mu?
Evet!
Biz önemliyiz! Gerçek bu!
Bunu daha önce gördüm.
Neyi gördün?
Sen orada duruyordun, ben burada duruyordum.
Yüz hatların son derece net.
Hepsi daha önce oldu. Borulardaki uğultu.
Diken diken olan küçücük tüylerin, yüzünde bire bir aynı ifade.
Ne ifadesi?
Evhamlı.
Solgun.
Kaybolmuş.
Anca dokuz gün sonra eve dönebileceğimizi söylediler.
Hoş geldiniz efendim.
Toksik olaydan sonra
süpermarketin değişmediğini görmek rahatlatıcı.
Hatta süpermarket daha da iyi olmuş.
Paketlenmemiş etler ve taze ekmeklerle Acem pazarını andırıyor.
Her şey yolunda
ve süpermarket saçmalamazsa öyle olmaya devam edecek.
Tibetlilere göre
ölüm ve yeniden doğuş arasında bir geçiş süreci varmış.
Buraya gelince onu anımsıyorum.
Süpermarket bir bekleme alanı. Ruhen enerjimizi yeniliyor.
Bir geçit.
Baksana, nasıl da parlak.
Nasıl da psişik verilerle, dalgalarla ve radyasyonla dolu.
Her harf, her rakam mevcut, spektrumun tüm renkleri,
tüm insan sesleri ve diğer sesler, şifreli kelimeler ve ritüelistik ifadeler.
Sadece çözmeyi öğrenmeliyiz.
Aman!
Şahane karın nasıl?
Nedense olaydan bu yana değişti.
Kolektif travma geçirdik.
Hep eşofmanıyla geziyor.
Pencereden dışarı bakarak sebepsizce ağlıyor.
Nasıl yardım ederim, bilmiyorum. Hitler konferansına
- hazırlanarak oyalanıyorum… - Çocuklar?
Okula döndüler.
Steffie artık maskesini takmıyor.
Sen peki?
Yarın yine doktor randevum var.
- Ölüme mahkûm olmana ne diyor? - Ona söylemedim.
Bir terslik bulmadığı için de konusunu açmayacağım.
- Doktorlara hep yalan söylerim. - Ben de.
Ama neden ki?
Bana Elvis meselesinde yardım etmiştin ya?
Biraz trajik ama, zaten ben kazanacakmışım.
- Ne oldu? - Rakibim Cotsakis…
Artık yaşayanlar âleminde değil.
- O… - Ölmüş.
Malibu'da sörf yaparken kaybolmuş.
Ara tatilde.
Bir saat önce, gelmeden öğrendim.
Benden duymanı istemezdim. Bilhassa durumun yüzünden.
Zavallı Cotsakis.
Sörf yaparken mi kaybolmuş?
Dağ gibi adam.
- Hakikaten iriydi. - Heyula gibiydi.
- 130 kilo vardı. - Rahat.
Ölmüş ha! O koskoca adam.
Öleni tanıyınca kötü. Yine de bizim ölmemizden iyidir.
Öyle dağ gibisin ve ölüyorsun.
Onu gözümde çok net canlandırabiliyorum.
Belki ölümü inkâr etmeyi bırakırsak ölme yolunda sakince ilerleyebiliriz.
Döner kapıya doğru öylece yürürüz.
Şimdi. Güzel.
Crush. Jolt. Hi-C.
Nancy? Hazır kahve.
Hazır kahve, Nancy.
Ya ölüm sesten ibaretse?
Ebediyen duyuyorsun. Ses dört bir yanı sarıyor.
Tekdüze, beyaz.
Bir bakıma tuhaf, değil mi?
Ölenleri gözümüzde canlandırabilmek.
Son duyuru iptal. İptal.
Bir dakika, ne?
Yok, iptal değil.
Bu check-up'lar neden Bay Gladney?
Eskiden bir terslik olduğunu öğrenmekten hep korkardınız.
Hâlâ korkuyorum.
Hasta statünüzü nihayet ciddiye almanıza sevindim.
Statümü mü?
İnsanlar muayene sonrası hasta olduklarını unuturlar.
Ama doktorun doktorluğu mesai sonunda bitmez.
Hastanınki de bitmemeli.
Potasyum seviyenizden memnun kalmadım.
- Bu ne demek? - Açıklamaya vakit yok.
Bir gerçek, bir de yalancı yükselme var. Onu bilseniz yeter.
Potasyumum tam ne kadar yükselmiş?
Tavan yapmış gibi görünüyor.
Peki kendini yeni belli etmeye başlayan bir rahatsızlığın
belirtisi olabilir mi bu?
Maruziyete veya istemsiz sızıntı emilimine bağlı bir rahatsızlık,
havadaki ya da yağmurdaki bir madde yüzünden olabilir mesela?
Öyle bir maddeyle temas ettiniz mi?
Buluta mı maruz kaldınız?
Değerler olası bir maruziyete mi işaret ediyor?
Maruz kalmadıysanız hiçbir şeye işaret edemezler.
- Değil mi? - Hemfikiriz yani.
Yalan söylemek için de sebebiniz olmaz.
Sizi ileri tetkikler için Glassboro'ya sevk edeceğim.
Güz Hasadı Çiftlikleri adında yepyeni bir tesisleri var.
Duymuş muydunuz?
Işıl ışıl yeni ekipmanları var.
Işıldıyorlar. Kesinlikle.
Sonuçları mühürlü zarfla verip sizi bana yollasınlar.
Hasta ve doktor olarak beraberce
ikimizin de ayrı ayrı yapamayacağı şeyler yapabiliriz.
Dr. Lu, Dylar'ı duydunuz mu?
- Basra Körfezi'nde bir ada mı? - Hayır, bir…
Batı için elzem bir petrol terminali.
Küçük, beyaz bir tablet.
Hiç duymadım.
Blacksmith ve çevresinde
yavaş ama emin bir şekilde hayat normale dönüyor.
Alman çoban köpeklerinin
şehrin sınırında sadece çok düşük seviyede toksik madde kokusu aldığı bildirildi.
Ancak artık insanlar veya hayvanlar için tehlike arz etmiyor.
Kalan son acil durum personeli köpekleri alıp gitmeye hazırlanıyor.
Asıl sorun her gün bizi çevreleyen radyasyon.
Radyo, televizyon, mikrodalga fırın, evin önündeki elektrik hatları.
Toksik bulut hikâye. Elektriksel ve manyetik alanlar önemli.
Bu soruşturmaların gerçek sonuçları duyurulsa endüstri çöker.
Wilder suskunlaştı mı?
Gerçekleri duyursalar milyarlık davalar açılır.
- Biraz abartı değil mi bu? - Dediklerim mi, olacaklar mı?
- Dağlar neden taşrada olur? - Dağlar hep taşradadır.
Açıkla.
Böylece baharda kar eriyince sular şehir yakınındaki barajlara akar,
onlar da bu yüzden alçak uçta olur.
- Bu doğru mu? - Sence?
- Cidden bilmiyorum. - Dinleyin çocuklar.
Karşıya geçerken el ele tutuşun, olur mu?
Havuz kenarında dikkatli olun.
Birinde çocuk kaçıran tipi varsa muhtemelen öyledir.
Nereye?
Bana kilisede yeni bir ders açtılar.
- Ne üzerine? - Yeme içme.
- Bariz değil mi? - Ne öğretilir ki?
Hem geç değil mi? Gece oldu.
Gece nedir ki? Haftada yedi kere oluyor. Ne özelliği var?
Jack.
Yemek sonrası ödevime yardım eder misin?
Ödev kandırmacaydı. Bir şey göstereceğim.
Dylar.
Dört tane kalmış. Birini kanıt olarak al. Bize somut kanıt lazım.
- Baba'ya bir şey demeyelim. - Tamam.
Neden koyduğumu unuttum deyip geçer.
Sabah erkenden eczaneye gidip eczacıya Dylar'ı sorarım.
- Ben sordum bile. - Ne zaman?
- Noel zamanı. Üç eczaneye gittim. - Ne dediler?
Hiç duymamışlar.
- Hiçbir listede yok. - Liste dışı.
- Onun doktorunu aramalıyız. - Yarın ararım.
Şimdi ara!
Bu iş ciddi Jack. Onda bir terslik var.
Şimdi ararım. Evinden ararım.
Şaşırt onu.
Evinden ararsam resepsiyonist de geçiştiremez.
Evinden ara. Uyandır onu. Faka bastır, sorumuzun cevabını al.
Evinden arayıp uyandıracağım. Faka bastırıp sorumuzun cevabını alacağım.
- Alo? - Dr. Hookstratten.
Ben Jack Gladney. Eşim Babette hastanız.
Tamam.
Evden aradığım için özür dilerim ama Babette için endişeliyim.
Sorunun sebebinin yazdığınız ilaç olduğundan eminim.
- Ne sorunu? - Hafıza kaybı.
Bunu konuşmak için mi bir doktoru evden aradınız?
Her hafızasını kaybeden doktoru evden arasa ne hâle düşeriz?
Dalga etkisi muazzam olur.
Hafıza kaybı sık oluyor.
Sık ve uzun süreli.
Bir doktoru gecenin 10'unda arayıp
"hafıza kaybı" mı diyorsunuz?
Gazı var falan desenize. Gaz için evden arayın beni.
Sık ve uzun süreli oluyor doktor. İlaç yüzünden olmalı.
Hangi ilaç?
- Dylar. - Dylar.
- Hiç duymadım. - Küçük, beyaz bir tablet.
- Şişesi kehribar rengi. - Şişesi kehribar…
Bir tableti küçük ve beyaz diye tanımlayıp
gece 10'dan sonra evinden aradığınız doktordan cevap bekliyorsunuz.
Yuvarlak da deyin, tam olsun. Çözüm için hayati önem taşıyor.
Liste dışı bir ilaç.
Hiç görmedim. Eşinize de kesinlikle yazmadım.
- Peki doktor, rahatsız ettim. - Üç eczaneye gittim…
Doktorlarla konuşurken dilim tutuluyor.
Tableti alıp
okulun kimya bölümünden birine analiz ettiririm.
Onu da yapmadıysan tabii.
Bildiğimiz anlamda bir tablet değil.
Dylar'daki ilaç bir polimer zarla kaplı.
Sindirim sistemindeki su
özenle belirlenmiş kontrollü bir hızla zarın içine sızıyor.
- Su ne işe yarıyor? - Zarın içindeki ilacı çözüyor.
Daha sonra ilaç küçük bir delik yoluyla polimer tabletten çıkıyor.
- Deliği görmem uzun sürdü. - Çünkü lazerle açılmış.
Küçücük olması bir yana, boyutları şaşırtıcı derecede kusursuz.
Lazerler, polimerler, ne bu?
Bu işin uzmanı değilim Jack ama küçük, harika bir sistem diyebilirim.
- Twinkie! - Bu titizliğin amacı ne?
İlaç uzun vadede belirli hızlarda salınıyor.
Verimli bir sistem.
Etkilendim. Hatta hayrete düştüm.
Söylesene, bu ilaç ne yapmak üzere tasarlanmış?
Dylar nedir?
- Bilmem. - Biliyorsundur.
- Çok zekisin. Herkes öyle diyor. - Ne desinler?
Nörokimyacıyım. Kimse ne olduğunu bilmiyor ki.
Kesin olan tek şey şu, Dylar'daki madde bir tür psikofarmasötik.
İnsan korteksinin ücra bir kısmına erişmek üzere tasarlanmış.
Keşke fazlasını bilsem ama şunu söyleyebilirim.
Piyasada yok.
Sıradan bir reçeteli şişede buldum.
Nerede bulduysan buldun.
Bilinmeyen bir şey.
Uzun uzadıya konuşmanın zamanı geldi. Sen de biliyorsun, ben de biliyorum.
Dylar'ı bulduk.
Dylar ne?
Yapma Baba. Radyatör kapağına bantlanmıştı.
Niye radyatör kapağına bir şey bantlayayım?
Denise tam da böyle diyeceğini tahmin etmişti.
- Genelde haklı çıkar. - Bana Dylar'ı anlat.
Benim için değilse kızının hatırı için.
Endişeleniyor. Ödü kopuyor.
Ayrıca kaçacak yerin kalmadı. Seni köşeye sıkıştırdık.
Tableti bir uzmana analiz ettirdim.
Dylar neredeyse
bulut dalgasını yiyen mikroorganizmalar kadar dâhiyane.
Savunmana derinden zarar verecek bir şey daha biliyoruz.
Dylar'ın kamuya açık olmadığını öğrendik.
Bildiğin üzere, insanların üstüne gitmek mizacıma aykırı.
Ama Denise'in karakteri farklı.
Soruma cevap vermezsen küçük kızını üstüne salarım.
Tüm bildikleriyle sana saldırır. Tepene binip seni bezdirir.
Haklıyım, biliyorsun Babette.
Kendimce anlatmama izin ver.
Acele etme.
Vaktimiz bol.
Gerektiği kadar oturup dinlerim.
Tam olarak ne zaman başladı, bilmiyorum.
Belki bir buçuk yıl önce.
Gelip geçici bir şey sandım.
Hayatımdaki bir mihenk noktası.
"Mihenk taşı" ya da "dönüm noktası".
Alışma sürecidir dedim. Orta yaş. Öyle bir şey.
Bu rahatsızlık geçer gider, unuturum sandım.
- Ama geçmedi. - Ne rahatsızlığı?
- Şimdilik onu boş ver. - Seni hiç böyle görmedim.
Babette'in bütün özelliği budur. Neşeli bir insandır.
Kedere, kendine acımaya teslim olmaz.
- Bırak anlatayım Jack. - Tamam.
Beni bilirsin. Bence her şey düzeltilebilir.
İnsan doğru tavırla
zararlı bir durumu en basit parçalarına indirgeyip değiştirebilir.
Kütüphanelere, kitapçılara gittim, kablolu televizyon izledim,
liste ve şemalar yaptım, Iron City'de Sih bir din adamıyla konuştum.
Okültizm kitapları bile okudum.
Denise'le sen bulup meraklanmayın diye tavan arasına sakladım.
Hepsini benden habersiz mi yaptın?
Babette'in bütün olayı benimle konuşması, içini açıp sırlarını paylaşmasıdır.
Bu hikâyenin konusu suskunluğuma duyduğun hüsran değil,
benim duyduğum acı ve onu bitirme teşebbüslerim.
Peki.
Araştırmalar yaptım ama bir yere varamadım.
Rahatsızlık hayatımı esir almıştı.
Bir gün süpermarkette, sıradayken gözüme bir gazete takıldı.
Bir ilan vardı. Ayrıntılarını boş ver.
Gizli bir araştırma için gönüllüler arandığını bilmen yeterli.
İlana cevap verdim
ve psikobiyoloji araştırmaları yapan küçük bir firmaya görüşmeye gittim.
Şirkete Gray Araştırma diyelim ama gerçek adı bu değil.
İrtibat kurduğum kişiye de Bay Gray diyelim.
Bay Gray bir bileşim.
Daha sonra firmadan üç, dört ya da daha çok kişiyle temas kurdum.
Elektrikli telleri ve göze çarpmayan çalıları olan
geniş, alçak, soluk, tuğla binalardan.
Merkezlerini görmedim. Sebebini boş ver.
Asıl mesele şu ki test üstüne teste girdim.
Duygusal, psikolojik, motor tepkiler, beyin faaliyetleri.
Bay Gray üç finalistten biri olduğumu söyledi.
Ne finalisti?
Son derece deneysel ve gizli bir ilacın geliştirilmesinde denek olacaktık.
Kod adı:
Dylar.
İnsan beyninde bir Dylar reseptörü bulmuştu
ve tablete son rötuşları yapıyordu.
Uzun zamandır ilk kez umutluydum.
Ama insanlar üzerinde test yapmanın birçok tehlikesi vardı.
Bunların yanı sıra ölüme neden olabilirdi. Ya da yaşasam da beynim ölebilirdi.
Kelimelerle eşyaları karıştırabilirdim,
mesela biri "hızlı mermi" derse kendimi yere atıp korumaya alacaktım.
Ama sonuçta beni sadece unutkanlaştırdı.
Yine de test hayvanı gibi devam etmene izin mi verdiler?
Hayır, vermediler.
Sonunda fazla riskli olduğunu söylediler. Yasal olarak, etik olarak falan.
İyi bari.
Hayır.
Bunu kabullenmedim.
Sonrasında olanları anlamaya çalışmanı istiyorum.
Bu hikâyeyi anlatacaksam bu kısmını da katmalıyım,
insanlığın bu küçük ve pis yönünü.
Babette sırrını paylaşır demiştin ya?
- Babette'in olayı bu. - Güzel.
İçimi açıp sırrımı paylaşacağım.
Ama olanları bilmek istemezsin.
İstediğini sanıyorsun ama istemezsin.
Bay Gray ile özel bir anlaşma yaptım.
Deneyleri kendimiz yapacaktık.
Benim rahatsızlığım geçecekti,
o da bu müthiş tıbbi gelişmeden ötürü takdir görecekti.
Peki.
Sağduyudan yoksun bir anlaşmaydı.
Bay Gray'in bana ilacı kullandırmasının tek yoluydu.
Son çarem, son umudumdu.
Önce ona zihnimi sunmuştum.
Sonra da bedenimi sundum.
Üç ya da daha çok kişinin bileşimine bedenini nasıl sunabilirsin?
Bu insan bir alaşım.
Cinsel organlara odaklanalım.
Kaç parça organdan söz ediyoruz?
Tek bir kişi Jack.
Esas kişi, proje müdürü.
Yani bir bileşim olan Bay Gray'den söz etmiyoruz artık.
Artık tek bir kişi.
Küçük ve pis bir motel odasına gittik.
Yerini ve zamanını boş ver.
Tavana yakın bir televizyon vardı.
Tek hatırladığım bu.
O kadar utandım ki kayak maskesi takıp yüzümü kapattım.
Buna sağduyusuzluk mu diyorsun? Hap karşılığında seks yapmışsın.
- Jack… - Yanmaz halıda yalın ayak yürüdün.
Bay Gray kiralık araba anahtarını şifonyere bıraktıktan sonra
senin içine girdi.
Lütfen o ifadeyi kullanma. O kelimeyle ilgili fikrimi biliyorsun.
Giriş eylemini icra etti.
Başka bir deyişle kendini senin içine soktu.
Kimse kimsenin içinde değildi.
Yapmam gerekeni yaptım. Mesafeliydim.
Ben…
Bedenimin dışındaydım.
Kapitalist bir alışverişti.
Sana her şeyi anlatan karına değer veriyorsun.
O kişi olmak için elimden geleni yapıyorum.
Sadece anlamaya çalışıyorum.
O motele kaç kere gittin?
Aşağı yukarı birkaç ay düzenli olarak.
Anlaşma böyleydi.
Peki…
Onunla seksten zevk aldın mı?
Ben… Ben sadece…
Tek hatırladığım bize dönük olan tavana yakın televizyon.
Espri anlayışı iyi miydi?
Kadınlar seks şakaları yapabilen erkeklerden hoşlanır.
Maalesef ben beceremiyorum ve bu olayın ardından
öğrenmem için pek bir şans kaldığını sanmıyorum.
Onu Bay Gray olarak bilmen en iyisi. Hepsi bu.
Ne uzun ne kısa, ne genç ne de yaşlı.
Gülmüyor, ağlamıyor. Kendi iyiliğin için.
Hayır, kim olduğunu söylemelisin.
Hayır. Onu öldürmeyeceğini nereden bileceğim?
Çünkü katil değilim.
Erkeksin, Jack.
Erkeklerin çılgın kıskançlık öfkelerini hepimiz biliriz.
- Erkekler bunda çok iyidir. - Ben değilim.
Çöp poşetlerini döndürüp dolayarak bağlayan biriyim. Ben…
Bu hâlâ sürüyor mu?
- Hayır. - Neden?
Çünkü ilaç işe yaramadı.
En azından bende.
Belki de gitmeliyim.
Bir otel odası tutayım.
Bilemiyorum.
Hayır.
Bana bu kadarını anlattın,
bu çileyi çektirdin.
Bilmem lazım. Rahatsızlığın ne?
Ölmekten korkuyorum.
Kendi ölümümden korkuyorum.
Sen mi?
Daha gençsin.
Tribünde yukarı aşağı koşuyorsun.
Makul bir korku değil bu.
Ben bir türlü
hepimizin yok oluşa doğru sürüklendiğine inanamıyorum.
Hepimizin.
Aklımı esir alıyor Jack. Geçmiyor.
Baba, herkes ölümden korkar.
Ama Bay Gray benim özellikle duyarlı olduğumu,
bütün benliğimle korktuğumu söyledi. O yüzden beni kullanmaya hevesliydi.
Baba, bu ailede ölüme takıntılı olan benim.
Hep ben oldum.
Seni seviyorum.
Ama ölüm korkum, sana sevgimden güçlü. Hem de seni gerçekten çok sevmeme rağmen.
Bir şeyi sana söylememek için kendime söz vermiştim.
Belirsiz bir tarihte öleceğim.
Yarın ya da ertesi gün değil.
Ama süreç işliyor.
Yani artık korkudan, pusudaki bir dehşetten söz etmiyoruz.
Bu somut ve elle tutulur gerçeğin ta kendisi.
Meğer kapıdan benzinlik pompasına yürüdüğüm sırada
havada o kadar çok kimyasala maruz kalmışım ki…
Ölümünü hayal etmek çocukça kendine acımanın
en ucuz, adi ve tatmin edici şekillerindendir.
Çocukken öldüğünüz hayalinden ne kadar zevk alırdınız?
Hâlâ ölümümü hayal ederim. Bir şeye canım sıkılınca
tüm dost, akraba ve meslektaşlarımı tabutumun başında hayal ederim.
Sağken bana daha iyi davranmadıklarına çok üzgündürler.
Çocuklar kendine acımakta çok iyidir, demek bu doğal ve önemli.
Kendine acımaktan daha çocukça ve tatmin edici bir şey var,
kendimi mütemadiyen ölü hayal etmemi açıklıyor.
Ölüm, hastalık, uzay. Hepsi burada daha net.
- Kahvaltıya başlarken… - …buna bağlanıyor.
- Ömrümüz başkalarına veda etmekle geçer. - Evet ama kendine nasıl veda edersin?
- Dilini göster. - Jack, Hitler konuşmanı iple çekiyoruz.
Panasonic.
Bizim çocuklar pepperoni'yi çok seviyor,
o yüzden pepperoni dilimleri koyacağım…
Pişmiş jambon veya sucuk…
Artıklardan kurtulmak için bire bir.
Buzdolabında ne varsa sandviçime malzeme olabilir,
en azından bizim evde.
Biraz mozzarella var, ortaya dolduralım.
Ne yapıyorsun?
Merak etme. Benim.
Kim olduğunu biliyorum.
Ne aradığını da biliyorum.
Şişeyi ne yaptın? Üç tablet kalmıştı.
Benim aldığım ne malum?
İkimiz de biliyoruz.
Dylar'ın ne işe yaradığını söylersen bir yere varabiliriz.
Annen ilacı bıraktı.
Onu saklama sebebin her neyse artık geçersiz.
İşlevini söylersen veririm.
Peki.
Yakınlarda bir korku yaşadım.
Berbat bir şey olacağını düşündüm. Şükürler olsun ki yanılmışım.
Ama etkileri hâlâ sürüyor.
Bana Dylar lazım.
- Sorun nedir? - Sorunun varlığını bilmen yetmez mi?
Kandırılmak istemiyorum.
Kandırma söz konusu değil. Sadece ilaç lazım.
Anneme vereceksin, bu arada o da kayak maskemi çaldı bence.
- Bağımlı mı? - Bu doğru değil, biliyorsun.
Boşanmayacaksınız, değil mi?
Niye böyle bir şey soruyorsun?
Çekyatta yatıyorsun. Rahatsız.
Ölümden bahsediyoruz.
Ondan korkuyorum.
Tablet muhtemelen işe yaramıyor ama belki bende yarar.
Yaramasa bile olsun, yine de denemeye istekliyim.
- Bu biraz aptalca değil mi? - Çaresizler bu hâle düşer.
Radyoda bulut dalgasının avuçları terlettiğini duyunca
avuçların terlemişti ya?
Telkinin gücü kimilerini hasta, kimilerini iyi eder.
Bana yarayacağını düşünürsem yarar.
- Şişeyi attım. - Atmış olamazsın. Nereye?
Çöp sıkıştırıcıya attım.
- Ne zaman? - Günler önce.
ÖLÜM?
ÖLÜMDEN Mİ KORKUYORSUNUZ?
GİZLİ ARAŞTIRMA İÇİN GÖNÜLLÜLER ARANIYOR.
Alo?
Dylar almak istiyorum.
- Korkuyu at. - Korkuyu at.
Zihni temizle.
Alman Mahallesi'ndeki Roadway Motel.
Sekiz numaralı oda.
Evet.
Git, git. Evet…
- Konuşma harikaydı Jack. - Çok su içtin baba.
Bu gece beni bekleme.
- Ama araba lazım. Ders var. - Arabayı sen al.
Araba bana lazım değil.
Havada bir serinlik var.
Havada serinlik ne demek?
Ne demek?
Kayak maskeni tak.
Hitler'in köpeğine dair söylenecek ne çok şey varmış.
Elvis de köpek severdi.
Köpeklerinin adları Woodlawn, Muffy Dee, Champagne…
Bir de Muffin. Wendell da vardı ama o kediydi tabii.
- Murray, araba anahtarların lazım. - Peki.
Satın alacağına çal.
Konuşacağına vur.
Erkeksin, Jack.
Erkeklerin çılgın kıskançlık öfkelerini hepimiz biliriz.
Satın alacağına çal.
Konuşacağına vur.
Belki şiddet bir tür yeniden doğuştur.
Belki de ölümü öldürebilirsin.
Kalbin mi hasta, ruhun mu?
Seni tanıyorum.
Evet. Buralardaydım.
Hem pilicim hem peynir.
Nerede kalmıştım?
Ne istiyorsun?
Dylar istiyorum.
Peki ne istiyorsun?
Yaşamak istiyorum.
Ama ölüyorsun.
Ama istemiyorum.
O zaman anlaştık.
Bir odaya girmek belli bir şekilde davranmakta anlaşmaktır.
Sokak ya da otopark gibi değildir mesela.
Odaların özelliği içeride olmalarıdır.
İyi tespit.
Odaya giren kişiyle odasına girilen kişi arasında
yazılı olmayan bir anlaşma vardır.
Oda içeridedir.
Çayır, çimen ve tarladakilerden farklı olarak
odalardaki insanlar bunda anlaşmalıdır.
Son derece mantıklı.
Fahrenhaytı santigrada çevirmek. Yaptığın bu.
Hep şu anda gördüğün gibi değildim.
Ben de öyle düşündüm.
Önemli işler yapıyordum.
Kendime imrenirdim.
Korku yoksa ölüm olağan bir şeydir.
Onunla yaşayabilirsin.
Yani korku unsuru olmadan bildiğimiz şekliyle ölüm yok mudur?
- Ona adapte mi oluruz? - Dylar başarısız oldu…
Gönülsüzce.
Herkeste mi?
Her bedende.
Ama kesinlikle gelecek.
Belki şimdi, belki de hiç.
Yani eninde sonunda etkili bir ilaç olacak mı diyorsun?
Aramızda kalsın ama, bunu şeker gibi yutuyorum.
Ben de bunu düşünüyordum.
Ne kadar almak istiyorsun?
- Bana ne kadar gerekir? - İri adamsın. Orta yaş?
Izdırabını tanımlar mı bu?
Seni koyu kahverengi ceketin
ve şampanya rengi pantolonunla
bir insan olarak görüyorum.
Ne kadar haklıyım, söyle.
İngilizceyi Amerikan televizyonundan öğrendim.
Kaybolup gitmeden önce bu odada yaşadıklarımı unutmuyorum.
Kayak maskeli bir kadın vardı…
…ama şu anda adını anımsayamıyorum.
Amerikan seksi.
Emin ol, İngilizceyi böyle öğrendim.
Kelimelerle eşyaları karıştırabilirdim.
Biri "düşen uçak" derse kendimi yere atıp korumaya alacaktım.
Düşen uçak.
Çakılan hava aracı.
- Neden buradasın beyaz adam? - Satın almak için.
- Çok beyazsın, biliyor musun? - Çünkü ölüyorum.
Bu seni iyileştirir.
- Yine de öleceğim. - Ama önemi olmayacak.
Yani aynıya geliyor.
Kurşun yağmuru.
Yaylım ateşi.
Adım Jack Gladney ve seni öldürmeye geldim.
Katile dönüşen eski bir ölenim.
Karım Babette'i tanıyorsun.
Kayak maskesini takan oydu.
Yüzümü öpmemek için kayak maskesi takıyordu,
Amerikanlığa uygun değilmiş.
Ona "Oda içeridedir" dedim.
Bunu kabul etmiyorsan girme.
Yeni oluşan kıyı şeritleri ile kıta levhalarının aksine, asıl mesele bu.
Ya da…
Doğal tahıl yersin,
sebze, yumurta…
Balık yok,
meyve yok.
Ya da meyve,
sebze,
hayvansal proteinler…
Tahıl yok, süt yok.
Ya da…
B12 için bol bol soya sütü,
insülin salınımını düzenlemek için bol bol sebze
ama et yok,
balık yok, meyve yok.
Uygulanabilir sonsuz kombinasyon var.
Hiç merak ettin mi, 32 diş içinde neden en çok bu dördü sorun çıkarıyor?
Birazdan cevabıyla karşında olacağım.
Jack?
Baba?
Vurulmuşsun!
Sen de.
Özür dilerim.
Bu bir sıcak hava cephesini temsil ediyor olabilir.
- Herhâlde bileğimden sekti. - Ve bacağımı sıyırdı.
Burada olacağımı nasıl bildin?
Erkekler katildir.
- Ona yardım lazım. - Hadi, götürelim.
Bize yardım lazım.
Ona neden dolu silah verdin?
Onu üç kez vurdum sanıyordum ama iki kez vurmuşum.
Ve planım…
Bilmiyorum, belli ki sıçmışım.
Murray'nin arabasını sonra alırım.
Boğuluyor.
Beni kim vurdu?
Ben…
Sen vurdun.
Seni sen vurdun.
- Seni kim vurdu? - Sen vurdun.
Silah elinde.
Ne mesaj vermeye çalışıyordum?
Kontrolden çıkmıştın.
- Sorumlu sayılmazdın. - Seni affediyoruz.
Kimsiniz siz? Gerçekten?
Yoldan geçenleriz. Dostuz.
Önemi yok.
Bazı kırkayakların gözleri vardır, bazılarının yoktur.
- Tamam. - Oldu.
Radyo vericisi takılmış olan
bazı şen yunuslar var.
Uzaklara yolculuklarından bir şeyler öğrenebiliriz.
Yayındasınız!
ACİL
Başını tuttun mu?
Tenis, millet? Millet, tenis?
Vurulduk!
Vurulduk.
Buna burada sık rastlarız.
Sedye.
Niye sadece iki sedyemiz var?
Rahibe Hildegard!
Şişirilmiş, düzeltilmiş, gerçek gelir.
Deniz kuşlarının neden San Miguel'e gittiğini kimse bilmez.
Adınız ne?
Rahibe Hermann Marie.
Bu aralar Kilise cennet hakkında ne diyor?
Hâlâ böyle bildiğimiz cennet mi?
Bizi aptal mı sanıyorsunuz?
İşimiz hasta ve yaralılara bakmak.
Sadece bu. Cennetten konuşacaksanız başka yer bulun.
Peki neden duvarda bu resim asılı?
Bizim için değil, başkaları için.
Bir rahibe olarak cennete inanmıyor musunuz?
- Siz inanmıyorsanız ben niye inanayım? - İnansanız biz de inanabilirdik.
İnansam inanmanıza gerek kalmayabilirdi.
Biri inanıyor gibi yapmalı.
O hâlde ölüm bir son mu? Hayatta kalan bir şey var mı?
Neye inandığımı mı soruyorsunuz, neye inanıyormuş gibi yaptığımı mı?
Bunları duymak istemiyorum. Korkunç.
- Rahibesin! - Öyle davran!
Karı koca bir kişiyi ayağından sürükleyerek
sokaktan geldiniz
ve gökte yaşayan meleklerden mi söz ediyorsunuz?
Hadi oradan!
Buraya gelip de meleklerden bahsedenler kalın kafalıdır.
Bana tek bir melek gösterin.
Lütfen!
Görmek istiyorum.
Bir aziz gösterin.
Bir azizin vücudundan tek bir tüy gösterin!
Bizim dünyadaki görevimiz kimsenin inanmadığı şeylere inanmak.
Bu inançları terk edersek insan ırkı yok olur.
O yüzden buradayız.
Küçücük bir azınlık.
Biz bunlara inanıyor gibi yapmasaydık dünya çökerdi!
İnançsız yer cehennem olur.
Dua ederiz,
mum yakarız, heykellerden sağlık ve uzun ömür dileriz.
Ama uzun sürmez.
İnananları kaybedersin.
O yüzden birbirinize inanmayı denemelisiniz.
Herr Dokter.
Herr… Herr Dokter?
O iyileşecek mi?
Zaman alacak. Ama hayatta kalacak.
Keşke rahatsızlığımdan sana bahsetmeseydim.
Neden?
Çünkü o zaman ilk senin öleceğini söylemezdin.
Dünyada en çok istediğim iki şey
senin önce ölmemen
ve Wilder'ın ebediyen bu hâliyle kalması.
Bir keresinde sevişmeden önce tozluk giymeni isteyecektim.
Neden istemedin?
Bir terslik olduğundan şüphelenirsin diye.
Develerin hörgüçlerinde gıda mı var, su mu?
Cinsine bağlı. Tek ve çift hörgüçlüler var.
Çift hörgüçlüler birinde gıda, diğerinde su mu taşır?
Önemli olan, deve etinin az bulunan bir lezzet olması.
- Timsah eti değil mi o? - Senin dediğin lama olmasın?
Deveyi Amerika'ya ilk getiren kim?
Murray, düşmanca gerçeklerle çevrili hassas varlıklar olduğumuzu söylüyor.
- Bolivya'da kalay var. - Şili'de bakır ve demir.
Benden başka çarşambaları seven duymadım.
Süt bitmiş.
Kaliforniya beyin takımı yeni dünya savaşı tuz için çıkabilir dedi.
Sürprizlerin sonu yok.
Bize ve kendi felaketlerimizde oynadığımız garip role üzülüyorum.
Ama içimize yerleşmiş olan büyük çaplı yıkım hissinden
umut sağıp duruyoruz.
GIDA MARKET
Ve burada bekliyoruz…
Beraberce.
BEYAZ GÜRÜLTÜ
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya