ΧΙΟΝΑΤΗ
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα ειρηνικό βασίλειο
που το κυβερνούσαν ενάρετα μια βασίλισσα κι ένας βασιλιάς.
Πάνω απ' όλα εύχονταν να αποκτήσουν ένα παιδί.
Μια χειμωνιάτικη νύχτα, χιονοθύελλα σάρωσε τη χώρα τους,
πνίγοντας το βασίλειο σε πικρή θύελλα από χιόνι και πάγο,
που, όμως, τους άφησε ένα πολύτιμο δώρο.
Γεννήθηκε μια πριγκίπισσα.
Για να τιμήσουν τη νύχτα της άφιξής της, οι γονείς της ονόμασαν το κορίτσι Χιονάτη.
Καθώς μεγάλωνε, ο βασιλιάς κι η βασίλισσα δίδαξαν στη Χιονάτη
ότι η αφθονία της γης ανήκε σε όλους όσοι τη φρόντιζαν.
Της έδειξαν πώς να κυβερνά με αγάπη.
Διότι κάποια μέρα, το πεπρωμένο της θα ήταν να ηγηθεί.
Κοίτα αυτήν τη γη
Τη χώρα που έχουμε αγαπήσει
Με τον αέρα γεμάτο φως και μαγεία
Όπου φυτεύουμε έναν σπόρο τρυφερό
Σίγουροι ότι θα βλαστήσει, θα καρπίσει
Βασίλειο με δικαιοσύνη κι ελευθερία
Βαθιά μέσα στη γη
Μπορείς να βρεις θαύματα
Στα λιβάδια Και στους καρπούς που βγάζουν
Με θησαυρό ολόκληρο διαμάντια
Κρυμμένα κάτω από τα χώματα
Σε όμορφη πληθώρα τα μοιραζόμαστε
Από τα βουνά ψηλά
Ως το βαθύ ορυχείο
-Χρυσός ουρανός -Λάμπει το βασίλειο
Και δίνουμε στη χώρα αυτή
Με γενναιοδωρία ζηλευτή
Κι η γενναιοδωρία θα κυλά
Όπου τα καλά μεγαλώνουν γοργά
Για όσα θέλεις κάνε μια ευχή
Πες μας ποια θα ήθελες να δεις
Πήγαινε.
Νερό βλέπω εδώ πέρα
Μια μάνα, έναν πατέρα, μια θυγατέρα
Και τον σπόρο κάποιας που θα ηγηθεί
Και θα κάνει να μεγαλώσουν τα καλά
Κάποια ατρόμητη
Κάποια δίκαιη
Κάποια γενναία
Κάποια αληθινή
Μια ευχή κάνε
Και θα τη δεις ζωντανή
Από τα βουνά ψηλά
Ως το βαθύ ορυχείο
-Χρυσός ουρανός -Λάμπει το βασίλειο
Μαζεύουμε τη συγκομιδή
Και ζούμε όλοι μαζί
Καλά και παραδοσιακά
Όπου τα καλά μεγαλώνουν γοργά
Γεια σου.
Περήφανοι ο Βασιλιάς κι η Βασίλισσα
παρακολουθούσαν τη Χιονάτη να γίνεται όμορφη πριγκίπισσα.
Αλλά τότε, χτύπησε η τραγωδία.
Η μητέρα της Χιονάτης αρρώστησε βαριά.
Και η Καλή Βασίλισσα πέθανε.
Η Χιονάτη κι ο Βασιλιάς ήταν καταστενοχωρημένοι.
Ώσπου…
μια σαγηνευτική γυναίκα από χώρα μακρινή εμφανίστηκε στο παλάτι.
Η ομορφιά της ήταν τόσο μεγάλη που φαινόταν
ότι της έδινε δυνάμεις πέρα από τις συνηθισμένες.
Παντρεύτηκε τον βασιλιά,
αλλά δεν ήταν αυτό που φαινόταν.
Ήταν κακιά
και νοιαζόταν μόνο για την ομορφιά της
και τη δύναμη που της πρόσφερε.
Για να προστατέψει αυτήν τη δύναμη,
είχε έναν μαγικό καθρέφτη
που μπορούσε να απαντήσει σε μια μόνο απλή ερώτηση.
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;
Εσύ, Βασίλισσά μου,
απ' όλες τις γυναίκες που έχουν ομορφιά
είσαι η ωραιότερη, δεν συγκρίνεσαι με καμιά.
Η νέα βασίλισσα δεν έχασε καιρό κι άρπαξε την εξουσία.
Προειδοποίησε για μια τρομερή απειλή που ερχόταν πέρα από το Νότιο Βασίλειο.
Ο Καλός Βασιλιάς ορκίστηκε να υπερασπιστεί τον λαό του.
Ατρόμητη - Δίκαιη - Γενναία - Αληθινή
Φύλα το καλά
Ώσπου να γυρίσω κοντά σου
Μα ο βασιλιάς δεν επέστρεψε.
Ο φόβος κυρίευσε το βασίλειο.
Και η δύναμη της βασίλισσας αυξήθηκε.
Έκανε στρατιώτες τους αγρότες
πιστούς μόνο σ' εκείνη,
κι άρπαξε τον πλούτο του βασιλείου για τον εαυτό της.
Έκανε τη Χιονάτη υπηρέτρια
και την κλείδωσε πίσω από τα τείχη του κάστρου.
Μα όσο ο καθρέφτης απαντούσε στη βασίλισσα ότι ήταν η ωραιότερη,
η Χιονάτη παρέμενε ασφαλής από τη σκληρή ζήλια της βασίλισσας.
Από τα βουνά ψηλά
Ως το βαθύ ορυχείο
Πού είναι τα ουράνια τα χρυσά;
Έλαμπε ποτέ το βασίλειο;
Ήταν όμορφο τότε;
Θα το ξαναβρούμε ποτέ;
Μακάρι να βρεθώ εκεί ξανά
Καθώς τα χρόνια περνούσαν,
οι άνθρωποι σχεδόν λησμόνησαν
ότι υπήρχε μια πριγκίπισσα που την έλεγαν Χιονάτη.
Όπου τα καλά μεγαλώνουν γοργά
Και μάλιστα,
η Χιονάτη σχεδόν λησμόνησε τον εαυτό της.
Ποιος είναι;
Συγγνώμη.
Μπορώ να σε βοηθήσω;
Δεν πειράζει. Απλώς χαζεύω.
Θα σου ζητήσω να τα βάλεις πίσω αυτά.
Θα το έκανα, αλλά η βασίλισσα έχει πολλά.
Αυτή είναι η δικαιολογία σου για να κλέβεις;
Οι φίλοι μου πεινάνε. Εγώ πεινάω. Αυτή είναι η δικαιολογία.
Ίσως μπορώ να μιλήσω στη βασίλισσα.
Πιστεύεις ότι οι πάνω θέλουν να μοιράζονται με εμάς;
Η πριγκίπισσα ναι.
Η Χιονάτη.
Η Χιονάτη δεν έχει εμφανιστεί εδώ και πολλά χρόνια.
Αμφιβάλλω αν θα βοηθήσει κανέναν.
Σκέφτεται πώς να βοηθήσει τον λαό της.
Πρέπει να την ενημερώσεις, κάποια στιγμή,
ότι καλό θα 'ναι να μη σκέφτεται.
Ν' αρχίσει να πράττει.
Υπάρχει ένας εισβολέας στο κάστρο. Κλείστε τις πόρτες!
Πάρε για σένα.
Δώσε τα υπόλοιπα στην πριγκίπισσα.
Ίσως κανείς να μην της το έχει πει.
Αν η βασίλισσα ήξερε πόσο δύσκολα έχουν γίνει τα πράγματα,
θα μοιραζόταν ευχαρίστως.
Τουλάχιστον πρέπει να προσπαθήσω,
έστω κι αν είναι απλώς μια ευχή.
Χιονάτη, τελείωσες τις δουλειές σου;
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Όλοι μοιραζόμαστε τις δουλειές.
Γι' αυτό ακριβώς ήρθα να σου μιλήσω.
Για τη μοιρασιά.
Παρακαλώ.
Τι έλεγες;
Απλώς…
Μεγαλειοτάτη,
ο κόσμος υποφέρει και ίσως να μην είναι σπουδαίο,
αλλά όταν ήμουν μικρή, με τους γονείς μου μαζεύαμε μήλα.
Τα φτιάχναμε μηλόπιτες
-και πηγαίναμε στο χωριό… -Πίτες;
Οι πίτες είναι πολυτέλεια. Δεν χρειάζονται πολυτέλειες.
Μπερδεύονται.
Καμιά φορά, κάτι μικρό ή ακόμα και κάτι γλυκό,
σε κάνει να πιστέψεις ότι υπάρχει κάτι παραπάνω στη ζωή από επιβίωση.
Δεν θυμάμαι να ήσουν ποτέ τόσο…
ισχυρογνώμων.
Ζητώ συγγνώμη, απλώς…
Πιστεύω ότι χρειάζονται λίγη καλοσύνη.
"Ατρόμητη, δίκαιη, γενναία, αληθινή."
Πολύ γραφικό.
Κάποια μέρα, θα καταλάβεις πόσο άχρηστες είναι αυτές οι λέξεις.
Στο μεταξύ, όμως,
άκου μια μικρή πληροφορία.
Παρατήρησε.
Εξαίσιο, δεν είναι;
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Το ένα είναι αδύναμο, άχρηστο, εύθραυστο.
Το άλλο είναι σκληρό, αλύγιστο,
αιώνιο, άψογο,
όμορφο.
Οι υπήκοοί μου δεν θέλουν ένα λουλούδι.
Θέλουν ένα διαμάντι.
-Μεγαλειοτάτη… -Άφησέ με.
…πιάσαμε τον κακοποιό στην αποθήκη να κλέβει βασιλικές προμήθειες.
Είναι ψέμα.
Είσαι ένας απ' τους ληστές
που κρύβονται στο δάσος και κλέβουν στο όνομα του βασιλιά;
Όχι, Μεγαλειοτάτη.
Δεν είμαι "ένας από τους ληστές". Είμαι το αφεντικό.
Πιστός στον πραγματικό βασιλιά.
Βρείτε το σπίτι του και κάντε το στάχτη.
Το αστείο είναι
ότι δεν έχω σπίτι.
Πηγαίνετέ τον στο μπουντρούμι.
-Να ακούγονται οι κραυγές του. -Μεγαλειοτάτη…
Καταλαβαίνω την ανάγκη για δικαιοσύνη.
Όμως, αυτό δεν είναι δίκαιο.
Τι είπες;
Η τιμωρία δεν πρέπει να υπερβαίνει το αδίκημα.
-Ξέρω ότι ο πατέρας μου… -Ο πατέρας σου;
Ο πατέρας σου;
Ο πατέρας μου θα έδειχνε έλεος.
Με συγχωρείς, καλή μου. Έχεις δίκιο.
Αυτός ο κλέφτης έκλεψε από μένα.
Γι' αυτό κι εγώ θα κλέψω από εκείνον.
Πάρτε του πανωφόρι και μπότες και δέστε τον στην πύλη να παγώσει.
Να διαλέξω το μπουντρούμι;
Πάρτε τον!
Θα πεθάνει. Σε παρακαλώ, Μεγαλειοτάτη.
Χιονάτη!
Ορίστε…
κοιτάξου.
Αυτό δεν θέλεις;
Εμπρός,
μίλα στον λαό σου.
Οι υπήκοοί σου περιμένουν, Χιονάτη.
Τις πίτες σου και τα σοφά σου λόγια.
Τι θα τους πεις;
Ότι τους έφτιαξες επιδόρπιο;
Ζεις σ' έναν κόσμο ευχών.
Πήγαινε στο πηγάδι σου, Χιονάτη.
Μικρό κορίτσι σε πηγάδι σιωπηλό
Του λέει πάλι κάτι λυπηρό
Νιώθει παγιδευμένο ανάμεσα στους τοίχους
Νιώθει φυλακισμένο από τους τόσους μύθους
Άλλη μια μέρα που θα μαραζώσει
Χωρίς ανάστημα να ορθώσει
Μόνη ονειρεύεται όλη τη μέρα
Μυστικά μοιράζεται με την πέτρα
Ο πατέρας μου είπε πριν πολύ καιρό
Ότι αψήφησα θύελλα με χιόνι πικρό
Είναι ένα κορίτσι που έχασα για πάντα;
Κάνω μια ευχή
Κάτω από χίλιες σκεπές
Κορυφές ουράνιες αργυρές
Στέλνω έναν ψίθυρο στο νερό
Κάνω μια ευχή
Ελπίζοντας να έρθει ο καιρός
Ελπίζοντας κάπως, με τρόπο σωστό
Να γίνω του πατέρα μου η θυγατέρα
Κλείνω τα μάτια για να δω
Το κορίτσι που θα γίνω εγώ
Είναι κομμάτι μου που δεν βρήκα ακόμα;
Αναρωτιέμαι "Υπάρχει ελπίδα πια;"
Ή θα μείνω εδώ παντοτινά
Περιμένοντας μια ευχή;
Κοριτσάκι δίπλα σε δάσος σκοτεινό
Προσπαθεί να είναι παιδί καλό
Μα στη σκιά του βασιλείου που την κρατεί
Το δίκαιο έχει από καιρό λησμονηθεί
Θα υψώσει ανάστημα ή θα σκύψει το κεφάλι;
Θα ηγηθεί ή θα τη διατάζουν άλλοι;
Είναι κείνη που πάντα έλεγε ότι θα γίνει;
Κάνω μια ευχή
Κάτω από χίλιες σκεπές
Κορυφές ουράνιες αργυρές
Αδημονώ ν' αφήσω τα τείχη πίσω
Κάνω μια ευχή
Ελπίζοντας ότι κάποιο καιρό
Ελπίζοντας κάπως, με τρόπο σωστό
Ένα θαύμα να έρθει να με βρει εδώ
Κλείνω τα μάτια για να δω
Το κορίτσι που πρέπει να γινώ
Είναι κομμάτι μου που πρέπει να κρύψω;
Αναρωτιέμαι "Θα εμφανιστεί;"
Ή μια χρονιά ακόμα θα χαθεί
Περιμένοντας μια ευχή;
Λένε πως για να βγει αληθινή
Μια ευχή τόσο δυνατή
Πρέπει να την αφήσεις ν' αντηχήσει
Τη φωνή σου θα πάρει η ηχώ
Και θα κάνει τ' όνειρο αληθινό
Όταν θ' αντηχήσει, θ' αντηχήσει
Δυνατά και καθαρά ακούω την ηχώ
Μα ακόμα περιμένω εδώ
Εμπρός! Κουνηθείτε!
Κουνηθείτε!
Βούλωσ' το!
Δεν είναι πολύ, αλλά…
Πες μου πώς είναι εκεί έξω.
Γιατί δεν έρχεσαι να δεις;
Δεν μπορώ.
Σε είδα να μαλώνεις τη βασίλισσα.
Φαίνεσαι θαρραλέα.
Θαρραλέα;
Φρουροί, φυλάξτε το παλάτι!
Πρέπει να φύγεις. Τρέξε.
-Σ' ευχαριστώ. -Πήγαινε.
Κάνω μια ευχή
Πέρα από έναν ψίθυρο στο νερό
Κάνω μια ευχή
Αυτή η μέρα πλησιάζει;
Κάπως, με μια τύχη άλλη;
Θα γίνω του πατέρα μου η θυγατέρα;
Κάποια επιτέλους με καθαρή καρδιά
Ν' αρχίσει να μιλάει άφοβα
Κάποια που θα έχει ψυχή
Κάποια που δεν χρειάζεται να σωθεί
Πάντα να ονειρεύομαι
Μπορώ
Μα ξυπνώ κι είμαι πάλι εγώ
Κάνω μια ευχή
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;
Φημισμένη είναι η ομορφιά σου, Μεγαλειοτάτη.
Μα στάσου,
τώρα βλέπω μια όμορφη κόρη
που μαγεύει την πλάση όλη.
Τίποτα δεν μπορεί να κρύψει τη γλυκιά της φύση,
κι αληθινά
την ομορφιά σου ξεπερνά.
Όχι!
Κυνηγέ;
Μεγαλειοτάτη.
Πάρε τη Χιονάτη βαθιά μέσα στο δάσος.
Βρες ένα απόμερο ξέφωτο όπου μπορεί να μαζέψει μήλα,
και εκεί,
πιστέ μου Κυνηγέ,
σκότωσέ την.
Μα…
Μεγαλειοτάτη,
μικρό κορίτσι είναι.
Κι εγώ, η βασίλισσά σου.
Η Χιονάτη απελευθέρωσε τον ληστή.
Συνωμοτεί εναντίον μου.
Πες μου, λοιπόν,
είσαι κι εσύ εναντίον μου;
Είσαι; Ναι ή όχι;
Όχι,
Μεγαλειοτάτη.
Πήγαινέ τη στο δάσος.
Σκότωσέ την.
Ξερίζωσε την καρδιά της.
Βάλ' τη σ' αυτό το κουτί.
Και ως ανταμοιβή,
θα έχεις ό,τι επιθυμεί η καρδιά σου.
Θέλεις ένα;
Καλοσύνη σου.
Πέρασε η ώρα.
Γιατί;
Πρέπει να κρυφτείς στο δάσος.
-Η βασίλισσα είναι τρελή. -Δεν αφήνω το βασίλειο.
Είναι διαβολική, μικρή μου.
Είναι ψεύτρα.
Δεν σου είπε την αλήθεια για τον πατέρα σου.
-Τι; -Τρέξε!
-Τι έπαθε ο πατέρας μου; -Τρέξε! Σε παρακαλώ!
Πριν αλλάξω γνώμη!
Τρέχα!
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εδώ;
ΧΑΖΟΥΛΗΣ ΣΥΝΑΧΩΜΕΝΟΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ
Χάι-χο
-Χάι-χο -Χάι-χο
Χάι-χο, χάι-χο Πάμε δουλειά μ' ενθουσιασμό
Καλά ξυπνητούρια
Ντυθείτε με φούρια!
Χάι-χο, χάι-χο, χάι-χο Χάι-χο, χάι-χο
Ο κόκορας λαλεί το πρωινό
Ντυμένοι, ταϊσμένοι
Πάμε φρεσκαρισμένοι
Χάι-χο, χάι-χο
-Τέλεια μέρα για να πεις -Αψού!
-Πωπώ! -Γείτσες!
Ευχαριστώ.
Εγώ ξέρετε σε τι είμαι αλλεργικός;
Σ' εσάς τα σαΐνια
Βούλωσ' το, Γκρίνια!
Χάι-χο, χάι-χο Χάι-χο, χάι-χο
Να δουλέψω ανυπομονώ
Δεν λειτουργώ αν δεν χορτάσω ύπνο
Ξαναπέφτω να κοιμηθώ
Παρακαλώ;
-Είμαι υπναράς -Ναι, το ξέρουμε!
Όσο πιο πολύ μιλάμε Τόσο πιο λίγο περπατάμε
Εμπρός!
Χάι-χο
Στο σκοτάδι βαθιά
Η μαγεία μας συναντά Τη λάμψη που αρχίζει ν' αστράφτει
Τα πετράδια είναι πολλά Σηκώστε το χέρι ψηλά
Δυνατό φως το ορυχείο γεμίζει
Κανείς να μη σαστίζει Σκάψτε να βρείτε ένα διαμάντι
Με χαρά στη δουλειά
Ανασκουμπωθείτε
Τον βράχο τρυπήστε
Καθώς χτυπάμε
Πάντα τραγουδάμε
Χάι-χο
Μεγάλη η χαρά που ζω
Βγάζουμε καμπόσα Πετράδια μεγάλα τόσα
Κι έτσι Χαμόγελο μεγάλο αποκτώ
Λάμπω!
-Είμαι χαρούμενος! -Ναι, το ξέρουμε!
Μεγάλη αηδία νιώθω Έναν κουβά να ξαλαφρώσω!
Ωχ, ωχ!
Χάι-χο
Με ντιν, ντιν, ντιν, ντιν, ντιν, ντιν Σκάβουμε απ' το πρωί ως το βράδυ
Με ντιν, ντιν, ντιν, ντιν, ντιν, ντιν Σκάβουμε ό,τι λάμπει στο σκοτάδι
Διαμάντια βγάζουμε σωρό
Ρουμπίνια χίλια
Με το κιλό!
Σκάβουμε να βρούμε ό,τι αστραφτερό
Με ντιν, ντιν, ντιν, ντιν
Χάι-χο
-Χάι-χο -Χάι-χο
Χάι-χο, χάι-χο
Στο σπίτι σαν γυρνώ
Τέλειωσε η δουλειά!
-Σχολάσαμε; -Μια χαρά!
Χάι-χο, χάι-χο, χάι-χο
Χάι-χο, χάι-χο
Τραγουδήστε φορτίσιμο
Πωπώ, αχ-αχ
Σας πειράζει να μη μιλώ;
Ξέρετε, κάποιες φορές γίνομαι… Γίνομαι…
-Είναι ντροπαλός! -Ναι, το ξέρουμε!
Εμπρός, κουνηθείτε Στο μονοπάτι να βγούμε
Θέλω να είστε ζωηροί
Μας περιμένει το φαΐ!
-Θα κοιμηθούμε -Και μετά
Θα ξυπνήσουμε και ξανά
Πάμε δουλειά μ' ενθουσιασμό
Χάι-χο
-Χάι-χο, χάι-χο -Χάι-χο
-Χάι-χο
Χάι-χο, χάι-χο!
Σιγά την πόρτα, Σοφέ.
Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Είναι θαυμάσιο που επιστρέψαμε στον τόπο κατοικίας μας.
Είναι η ιδέα μου ή έχει σκόνη εδώ μέσα;
Η ιδέα σου.
Ανυπομονώ να πλύνω δόντια.
Είναι… Είναι…
Είναι…
Τι;
Πάλι το έκανε.
Ναρκοληπτική καταπληξία.
Νόμιζα πως…
κοιμάται όταν ανησυχεί.
Γιατί να ανησυχεί;
Καιρός ν' ανησυχήσουμε!
Αμπαρώστε την πόρτα!
Παιδιά, πού είναι ο Χαζούλης;
Μην κουνιέστε. Οι δράκοι μυρίζουν τον φόβο.
Δεν είναι δράκος. Είναι φάντασμα.
Να κρυφτεί;
Ή να βρυχηθεί;
Εξαρτάται από τον δράκο.
Δεν είναι δράκος!
Είναι κατσίκα δαίμονας.
Μην το κοιτάξεις στα μάτια.
Αν δεις εκτόπλασμα,
-μην το αγγίξεις. -Πετάει;
Πρόσεχε, Χαζούλη.
Μη φοβάσαι.
Ησύχασε.
Θέλω να σε γνωρίσω.
Πώς σε λένε;
Δεν μιλάς;
Δώσ' μας πίσω τον φίλο μας!
Σταθείτε. Σας παρακαλώ.
-Μα… -Είναι άνθρωπος.
Ε, ναι. Τι νομίζατε ότι είμαι;
-Τίποτα. -Φάντασμα.
-Από πού ήρθες; -Πεινάς;
Να γίνουμε φίλοι;
Πώς σε λένε;
Γιατί είστε τόσο ευγενικοί;
Οι μόνοι άνθρωποι που έρχονται στο δάσος είναι οι ληστές
-που πολεμούν στο όνομα του βασιλιά. -Τι;
Έχεις μπλεξίματα με τον νόμο, έτσι;
-Καλύτερα να πηγαίνω. -Σας το 'πα.
-Όχι. Στάσου. Περίμενε. -Άσ' τη να φύγει.
Τουλάχιστον πες μας ποια είσαι.
-Ναι. -Ναι.
Με λένε Χιονάτη.
-Χιονάτη; -Η πριγκίπισσα;
Λέει παραμύθια.
Χρειάζεται βοήθεια.
-Ακόμα πιστεύετε ότι είναι φάντασμα; -Περίμενε. Πού πηγαίνεις;
Όσο πιο μακριά από το κάστρο γίνεται.
-Δεν φτάνει αυτό. -Μα γιατί;
Η βασίλισσα προσπάθησε να με σκοτώσει.
Προσπάθησε να σε σκοτώσει;
Αυτό είναι τρομερό.
Και είναι ο λόγος που πρέπει να φύγεις.
Να μείνεις εδώ μέχρι ν' αποφασίσεις πού θα πας.
-Τι; -Τη βρίσκω υπέροχη ιδέα.
Περιμένετε.
Πρώτη φορά εμφανίζεται άνθρωπος σε αυτό το σπίτι
εδώ και 275 χρόνια
και της λέτε να μείνει;
Είπε μόλις
275 χρόνια;
Είναι 274, για την ακρίβεια.
Είμαστε γέροι όσο δεν παίρνει.
Οι γονείς μου έλεγαν ότι το δάσος είναι τόπος μαγικός.
Κι εγώ λέω ότι οι άνθρωποι φέρνουν μόνο μπελάδες.
Συγγνώμη. Δεν ξέρω τα ονόματά σας.
Επίτρεψέ μου να μας παρουσιάσω με αλφαβητική σειρά.
Ντροπαλός. Χαζούλης.
Γκρινιάρης. Χαρούμενος.
Υπναράς. Συναχωμένος.
Κι εγώ είμαι ο Σοφός.
Δεν μας παρουσίασες με αλφαβητική σειρά.
Το ξέχασε.
Θα τα πω εγώ.
Γκρινιάρης, Ντροπαλός, Σοφός, Συναχωμένος Υπναράς, Χαζούλης, Χαρούμενος.
Πωπώ.
Πώς το έκανε αυτό;
Η μητέρα με δίδαξε ότι πρέπει να μαθαίνουμε τα ονόματα.
Κατά σειρά πιο μακριών δαχτύλων ποδιών μέχρι πιο κοντών,
έχω τα πιο μακριά.
Αν αυτό βοηθάει.
Και τι ακριβώς κάνετε εδώ στο δάσος;
Δουλειά μας είναι να εξορύσσουμε στα ορυχεία.
Εδώ βρίσκεις ό,τι θες.
Όλα τα είδη από πέτρες λαμπερές.
Εδώ η μαγεία είναι ζωντανή.
Θα χαθεί αν μείνει αυτή!
Κοιτάξτε την ώρα.
Το σημαντικό είναι ότι η Χιονάτη είναι ασφαλής στην κατοικία μας.
-Έτσι, παιδιά; -Ναι.
-Βεβαίως. -Ένσταση.
Τη σημειώνω. Αγνόησέ τον.
Ίσως μείνω για μια νύχτα.
Μια νύχτα. Μετά θα φύγει.
-Έλα εδώ. -Τι μέγεθος παντόφλες φοράς;
Μ' αρέσουν τα πιτζάμα πάρτι.
Δεν κινδυνεύεις απ' τη βασίλισσα εδώ.
Καθρέφτη καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;
Πέρα από τα τείχη του κάστρου,
κάπου στο δάσος κατοικεί
η Χιονάτη,
που 'χει τη μεγαλύτερη ομορφιά.
Όχι.
Λέω αλήθεια όσο κι αν είναι πικρή.
Η πιο όμορφη ζει.
Και δεν είσαι εσύ.
Μας ήρθε μια αναποδιά
Κάποιος τα 'κανε θάλασσα
Και ποια είναι εδώ για να μαζέψει, φυσικά
Τα κομμάτια;
Μια μαντεψιά
Πώς φέρονται σ' έναν προδότη;
Σ' αυτόν τον άνανδρο, τον δειλό;
Τον μειώνω
Και τον τελειώνω
Επειδή εγώ
Μπορώ
Τόλμησες να με παρακούσεις;
Σ' εμένα δεν αξίζει έλεος.
Μα αν η καρδιά σου έχει έστω μια σταγόνα,
σε ικετεύω,
δείξ' το σ' εκείνη.
Ίσως να σε μπέρδεψα λιγάκι
Μα τη συμβουλή σου δεν τη θέλω
Και μάλιστα, το θεωρώ αστειάκι
Όταν λες φρόνιμα να παίζω!
Η φρονιμάδα δεν σε πάει μπροστά
Η φρονιμάδα σε υποτιμά
Τα φιλόδοξα κορίτσια Είναι κακά κορίτσια
Και, ναι, περνάν καλά!
Ναι, θα περάσω καλά!
Όλα είναι όμορφα όταν φοράς κορώνα
Είμαι βασίλισσα Και κάνω ό,τι αποφασίζω
Μπορώ να σε λυπηθώ
Ή να σε κάνω λιώμα
Κι από καπρίτσιο Ολόκληρο τον κόσμο γονατίζω
Μπορώ να συγχωρήσω, να λησμονήσω
Και να ζήσεις να σ' αφήσω
Όμως απ' την άλλη δεν έχω την καρδιά
Όπως ίσως θυμάσαι
Οπότε, όλα είναι ωραία
Όταν είσαι η πιο ωραία απ' όλες
Ίσως και να το 'χεις ακούσει αυτό
Η πιο αληθινή ομορφιά Λάμπει από μέσα
Αν κάποιος το είπε αυτό
Είναι ψέμα
Ο χρυσός και η λάμψη
Τα πετράδια, τα διαμάντια
Ομορφιά σημαίνει δύναμη
Εγώ γράφω τους κανόνες
Όλα είναι όμορφα
Όταν φοράς κορώνα
-Κι εσύ τολμάς να με αψηφάς; -Την αψηφά
Πρόσεχε, λοιπόν
Αν με απογοητεύσεις
Την απογοητεύσεις
Στο μπουντρούμι θα βρεθείς
Αν, όμως, κάνεις το σωστό
Τότε θα προχωρήσω κι εγώ
Χωρίς αμφιβολία και θα ρωτήσω
"Καθρέφτη καθρεφτάκι μου,
Ποια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;
Ποια έχει ομορφιά όσο άλλη καμιά;"
Εγώ είμαι θα πεις με τη μια
Λοχαγέ, ψάξε στο δάσος.
Βρες τη Χιονάτη
και μη γυρίσεις χωρίς αυτήν.
Όλα είναι όμορφα
Όταν είσαι η πιο όμορφη
Απ' όλες
Δεν είναι δίκαιο.
Ξημέρωσε κι ακόμα εδώ είναι αυτή.
Θα 'ρθουν να τη γυρέψουν
και άμα τη βρουν…
Τι έχεις να πεις γι' αυτό;
Γκρινιάρη, ξέρεις ότι ο Χαζούλης δεν μιλάει.
Επειδή είναι χαζός!
Επειδή τον λένε Χαζούλη
δεν σημαίνει πως είναι χαζός.
Φυσικά κι είναι αυτός ο λόγος.
Όπως λέμε εσένα Χαρούμενο επειδή είσαι χαρούμενος.
Κι εμένα με λέτε Γκρινιάρη επειδή είμαι…
παρεξηγημένος.
Α στο καλό!
Ορίστε.
Παιδιά, ας προσπαθήσουμε να είμαστε φίλοι.
Σταματήστε.
Ε! Γιούπι!
Τέλειωσες, κύριε.
Έλα δω!
Ησυχάστε.
Θα σου φάω το μακρύ δάχτυλο!
Γκρινιάρη, με γαργαλάς!
Το πόδι μου!
Ωχ, όχι!
Πιπέρι!
Θα φτερνιστεί.
Χαζούλη,
το πρωινό το βάζουν στο στόμα.
Όχι στο κεφάλι!
Η ζωή είναι χυλός;
Το πιάνεις; Χυλός!
Είσαι καλά;
Σε κάνουν να θες να κρυφτείς.
Φοβάσαι να μιλήσεις;
Μάλλον πρέπει ν' αρχίσουμε με κάτι μικρό.
Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου μ' έμαθε να σφυρίζω.
Οπότε, όταν φοβάμαι να μιλήσω, σφυρίζω.
Όταν σφυρίζεις, η καρδιά σου τραγουδάει.
Κι αυτή η φωνή,
που είναι κρυμμένη στην καρδιά σου,
μπορεί ν' ακουστεί.
Βλέπεις; Δοκίμασε κι εσύ.
Φύσα αρκετά για να τρεμοπαίξει ένα κερί.
Όχι να σβήσει.
Τα κατάφερες.
Ήμουν βέβαιη.
Έλα.
Έλα δω.
Δώσ' το πίσω!
Το πήρα.
Τι είναι αυτός ο θεϊκός και μαγευτικός ήχος;
Μήπως μπήκε κανένα πουλί απ' το παράθυρο;
Ο Χαζούλης.
Ακούγεται σαν αγγελάκι.
Είναι κόλπο.
Δεν είναι κόλπο.
Πώς το κάνεις αυτό;
Σφίγγεις τα χείλια,
βάζεις τη γλώσσα πίσω απ' τα δόντια και σφυρίζεις.
Εύκολο είναι.
Είναι φυσιολογικό ή το κάνετε μεταξύ σας σαν φίλοι;
Δεν είμαστε φίλοι.
Τσακώνεστε 275 χρόνια και δεν βαρεθήκατε.
274.
Μη μ' ανακατεύετε.
Είμαι ο μόνος λογικός εδώ.
Πιστεύεις ότι δεν ακούν τη λογική;
Ακριβώς.
Έχετε δίκιο, κύριε Γκρινιάρη.
Εσύ… Στάσου.
Τι;
Μου φαίνεται πως όλοι εδώ
θα τα καταφέρνατε καλύτερα αν ακούγατε ο ένας τον άλλο.
Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ.
Φύγε από δω!
Δεσποινίς Χιονάτη, μη…
Βολεύτηκε σαν στο σπίτι της.
Δεν τα θυμάμαι αυτά.
Εσύ θα πλύνεις τα πιάτα.
Εσύ θα συμμαζέψεις.
-Εντάξει. -Εμπρός.
Εσύ βγάλε τις αράχνες.
Κι αυτός θα χρησιμοποιήσει
τη σκούπα.
Εγώ;
Σφυρίξτε στη δουλειά
Και όλοι με χαρά
Θα συγυρίσουμε καλά
Πείτε χαρούμενο σκοπό
Με το τραγούδι βοηθό Τίποτα δεν θα 'ναι αργό
Θα 'χετε ρυθμό γοργό
Όταν κάνεις νοικοκυριό
Αυτό που ήταν βαρετό
Το νιώθεις σαν παιχνίδι
Κι όχι δουλειά που την είχες για θεριό
Σφυρίξτε στη δουλειά
Θα το μάθεις.
Όταν δουλεύουμε μαζί Το σπίτι γίνεται γυαλί
Γι' αυτό σφυρίξτε στη δουλειά
Σφυρίξτε στη δουλειά
Εύκολα τελειώνει έτσι
Όταν βάζουμε όλοι μαζί ένα χέρι
Πείτε χαρούμενο σκοπό
Το παίρνω εγώ!
Όταν χαίρεσαι τη δουλειά Όλα γίνονται γοργά
Στον μισό χρόνο που είχες σκεφτεί
Στάσου! Η βούρτσα είναι δική μου
Την έχω εγώ, για βολή μου
Θα κλατάρω Και τη βούρτσα αυτή θα πάρω
Και θα τη χώσω εκεί που ήλιος δεν λάμπει
Σφυρίξτε στη δουλειά
Οι τσακωμοί σας δεν βοηθούν
Γι' αυτό σφυρίξτε στη δουλειά
Γρήγορα θα τελειώσουμε Όταν το κάνουμε μαζί
Κοιτάξτε τον Χαζούλη!
Σφυρίξτε στη δουλειά
Όλοι μαζί τρίψαμε το σπίτι
Κι έγινε καθαρό πεντακάθαρο
Πείτε χαρούμενο σκοπό
Κι αυτή η τρελοπαρέα έδεσε ωραία
Έκανε συμμάζεμα σωστό
Κι ό,τι ήταν λερωμένο
Στο σπίτι αυτό παρατημένο
Τώρα σφυρίζει από πάστρα
Ήχους σφυριχτούς χαράς
Σφυρίξτε στη δουλειά
Όταν χαίρεσαι τη δουλειά Τελειώνει γοργά
Σου ζεσταίνει την καρδιά Να 'χεις συντροφιά
Με το τραγούδι βοηθό Θα 'χετε γοργό ρυθμό
Γι' αυτό σφυρίξτε στη δουλειά
Ξέχασα ότι η συνεργασία είναι διασκεδαστική.
Ξέχασα πως είχαμε φούρνο.
Όταν ήμουν μικρή, ήταν έτσι κάθε μέρα.
Κάθε μέρα;
Κάθε μέρα.
Όταν ο πατέρας μου ήταν βασιλιάς.
Ο Κυνηγός είπε ότι η βασίλισσα είπε ψέματα για τον πατέρα μου.
Είπε ψέματα για όλα.
Κι αν ζει ακόμα;
Πρέπει να τον βρω.
Είπατε ότι υπάρχουν ληστές στο δάσος που πολεμούν στο όνομα του βασιλιά.
Άνθρωποι κακοποιοί.
Αυτοί οι επαναστάτες είναι κλέφτες.
Είναι συμμορία πάλαι ποτέ ηθοποιών
των οποίων το εισόδημα έγινε ασταθές
λόγω των άπληστων πολιτικών της βασίλισσας
που τους εξώθησε στο περιθώριο
όπου η ηθική και τα κίνητρα είναι ασαφή.
Και πού βρίσκονται;
Αν ξέρουν την αλήθεια, πρέπει να τους βρω.
Σε συμβουλεύω να μην το κάνεις.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Μείνε μαζί μου.
Εννοώ, μαζί μας.
Παρατρίχα γλίτωσες από τη βασίλισσα την προηγούμενη φορά.
Γείτσες.
Αυτό πρέπει να το κάνω.
Άλλωστε, ο Γκρινιάρης έχει δίκιο.
Όσο πιο πολύ μένω μαζί σας, τόσο πιο πολύ σας βάζω σε κίνδυνο.
Επιτέλους.
-Στο καλό. -Γκρινιάρη!
Όχι.
Δεν πρέπει να κρύβομαι.
Σας ευχαριστώ που μου δείξατε καλοσύνη.
Για στάσου.
Ακόμα κι εσύ, Γκρινιάρη.
Λοιπόν,
θα μου δείξετε πού βρίσκονται;
Αργήσαμε για δουλειά!
Εμπρός, όλοι.
Θα φέρω το κολατσιό.
Έλα. Υπναρά, μ' ακούς;
Μην πεις λέξη.
Εσύ.
Αν πάμε από δω, θ' ανταμώσουμε τους άλλους.
Όταν σου είπα να δεις πώς είναι εδώ έξω, δεν περίμενα να φέρεις και τη μισή φρουρά.
Δεν τους προσκάλεσα ακριβώς.
Έπρεπε να το σκάσω.
Η βασίλισσα θέλει να πεθάνω.
Έλα.
Αναζητώ τον πατέρα μου.
Ελπίζω ότι θα με βοηθήσεις.
Είσαι πιστός στον πραγματικό βασιλιά.
Μάλιστα.
Ασφαλώς.
Ακούμε φήμες, ψιθύρους.
Κάποιοι λένε ότι τον φυλάκισαν στο Νότιο Βασίλειο, αλλά…
Δεν έχεις ιδέα πού είναι.
Λυπάμαι που σε απογοητεύω.
Θα με πέρασες για κανέναν ιππότη.
Κανείς δεν θα έκανε αυτό το λάθος.
Έλπιζα ότι κάτι θα ήξερες.
Φυσικά.
Οι πριγκίπισσες πάντα περιμένουν έναν πρίγκιπα ή έναν βασιλιά.
Ο πατέρας μου μπορεί να αποκαταστήσει το βασίλειο στην αλλοτινή του δόξα.
Είναι κάπως αργά, δυστυχώς.
Προφανώς, λησμόνησες πώς ήταν τα πράγματα,
όταν ο κόσμος ήταν καλός και δίκαιος.
Μακάρι να είχα χρόνο
για καλοσύνη και δικαιοσύνη.
Το πρόβλημα είναι ότι…
Τούτοι οι καιροί είναι σκοτεινοί
Πριγκίπισσα, δες και πιο κει
Οι μέρες μας αυτές είναι θλιβερές
Η πείνα είναι σκληρή
Τα όρνεα περιμένουν τη στιγμή
Κι οι προοπτικές μας είναι λιγοστές
Άκου να μαθαίνεις
Οι πιθανότητες αυτές θα 'ναι
Και πρέπει να διαλέγεις
Να φας ή να σε φάνε;
Αυτό δεν σου χαλάει το κέφι;
Αυτά τα βρίσκεις εσύ σωστά;
Ο αληθινός κόσμος
Δεν σε ρίχνει;
Όλα αυτά μού ακούγονται Προβλήματα πολύ πριγκιπικά
Δεν είναι δίκαιη η ζωή όπως καταλαβαίνεις
Μου φαίνεται πως έχεις Προβλήματα πριγκιπικά
Όταν σου λένε ψέματα δεν θυμώνεις;
Μπορώ να προσπαθήσω Να είμαι όπως λες "καλός"
Μα εγώ έχω προτίμηση Να μην είμαι νεκρός
Γι' αυτό κι εγώ δεν διστάζω
Κι ό,τι μπορώ αρπάζω
Αντί να ζω σε μια φαντασία
Τα πριγκιπικά σου προβλήματα Εμένα δεν με νοιάζουν
Δεν κλέβεις πια πατάτες;
Ταλέντα έχω πολλά.
Ωραίο κήρυγμα, τέλειωσες με το θέμα;
"Κανένας για όλους κι όλοι για κανένα"
Μεγάλη ελπίδα προσφέρεις!
Ξέρεις, ελπίδα δεν υπάρχει πολλή
Μα πρέπει να 'μαστε δυνατοί
Μήπως να προσπαθούμε να ζούμε;
Αυτό ήταν λοιπόν; Παραιτείσαι;
Μπα, να σκέφτεσαι αρχίζεις
Ο κόσμος δεν φτιάχνεται Με τις μηλόπιτες που ψήνεις
Έχουμε κλασική περίπτωση Με προβλήματα πριγκιπικά
Έξω κάνει κρύο μα το κάστρο είναι ζεστό
Ναι, ξέγραψέ τα Είναι προβλήματα πριγκιπικά
Και κράτα τον δικό σου εγωισμό
Λόγια σκληρά, μα είμαι περήφανος
Κοίτα που γίνεσαι κακιά
Το βασίλειο χρειάζεται βοήθεια
Να το πεις στη βασίλισσα
Εγώ συνεχίζω να τρέχω
Τον εαυτό μου προσέχω
Τα πράγματα δεν αλλάζουν
Τα πριγκιπικά σου προβλήματα Εμένα δεν με νοιάζουν
Μην κουνηθείς, κυρά μου.
Είσαι μπροστά στον Επαναστάτη Κουίγκ, μετρ της βαλλίστρας.
Ψηλά τα χέρια!
Απομακρύνσου από τον λοχαγό μας.
Και δεν θα πάθεις κακό.
Δεν έχεις βαλλίστρα.
-Μου την έκλεψαν. -Ηρεμήστε.
Είναι μαζί μου.
Λοχαγός;
Και οι συνεργάτες μου.
Πιστοί στον βασιλιά;
Είστε κοινοί κακοποιοί.
Με λένε Τζόναθαν, Πριγκίπισσα.
Όχι "Τζόναθαν Πριγκίπισσα".
Σκέτο "Τζόναθαν…"
Πριγκίπισσα.
Άκου…
Φαίνεσαι καλή κοπελιά
Με τα βασιλικά σου τα μυαλά
Η ζωή είναι σκληρή
Βλέπεις, τα πριγκιπικά σου προβλήματα
Δεν
Με
Νοιάζουν
Δεν με
Νοιάζουν
Είναι οι φρουροί του παλατιού.
Δύο στρατιώτες για καθέναν μας.
Αναζητούμε την πριγκίπισσα Χιονάτη.
Φύγε, Πριγκίπισσα.
Κι εσείς;
Μην ανησυχείς για μας. Αντέχουμε.
-Θα πολεμήσω μαζί σας. -Δεν σ' το ζήτησα.
Κάνω τη μάχη δίκαιη.
Το θέμα είναι ότι δεν μάχομαι δίκαια.
Μη ρίχνετε!
Ξέρουμε πού είναι η πριγκίπισσα.
Τώρα.
Δεν μπορώ να φύγω.
Θέλω τη βοήθειά σας.
Τελευταία ευκαιρία, ληστές.
Πείτε μας τι ξέρετε για τη Χιονάτη.
Αναζητάτε τη Χιονάτη;
Εδώ είμαι.
Από δω.
-Πάμε! -Κουνηθείτε!
Διασκορπιστείτε. Βρείτε τους.
Μάλιστα, κύριε!
Πού είναι τ' άλογό μου;
Φύγε.
Γύρισες.
Κάποιος πρέπει να λύσει το πριγκιπικό σου πρόβλημα.
Είπα ότι θα πολεμήσω.
-Μάλλον το εννοούσες. -Μάλλον.
Με εντυπωσιάζεις πάλι.
Ευχαριστώ.
Μου κάνει φιλοφρόνηση ένας εγκληματικός εγκέφαλος σαν εσένα.
Βεβαιωθείτε ότι ξεφύγαμε.
Ο κόσμος,
έχει ξεχάσει πώς ήμασταν.
Και μισούν τη βασίλισσα. Αλλά φοβούνται.
Γι' αυτό πολεμάμε στ' όνομα του βασιλιά.
Οι γονείς σου ήταν ατρόμητοι.
Μας έκαναν να νιώθουμε θαρραλέοι.
Έδιναν σε όλους ελπίδα.
Θα κόψουμε από το λαγκάδι.
Θα καλύψουμε τα ίχνη μας.
Τζόναθαν;
Τι ήταν αυτό;
Ωχ, όχι.
Έχουμε ένα προβληματάκι, Πριγκίπισσα.
Θα χρειαστεί γιατρό.
Αν και Σοφός, είμαι πρακτικός και όχι ιατρός
διότι ειδικεύομαι στη μελέτη
των ηφαιστειογενών και ιζηματογενών πετρωμάτων.
Ξέρετε, πέτρες.
Είμαι ο Επαναστάτης Κουίγκ,
μετρ της βαλλίστρας
και σε διατάζω να τον σώσεις.
Δεν έχουμε καν συστηθεί.
-Αλφαβητικά… -Σοφέ, δεν έχουμε χρόνο.
Είναι βαριά τραυματισμένος.
Μα είναι ληστές!
-Τι θα κάνετε γι' αυτό; -Έλα δω.
Έτσι θέλει να φερόμαστε η βασίλισσα.
Να αλληλοχτυπιόμαστε,
να είμαστε καχύποπτοι. Έτσι κερδίζει εκείνη!
Έχει πείσει τους πάντες ότι ο καθένας είναι για τον εαυτό του.
Αν όμως…
απαρνηθούμε τα λιγοστά μας υπάρχοντα,
θα κληρονομήσουμε αυτά που δικαιούμαστε.
Και είναι παραπάνω απ' όσα φανταζόμαστε.
Πρέπει μόνο…
να 'χουμε πίστη ο ένας στον άλλο.
Βοήθησέ τον.
Σε παρακαλώ.
Φέρτε τον μέσα.
Ζεστό γάλα.
Με βοηθάει να κοιμηθώ.
Ευχαριστώ.
Χρησιμοποίησα τον κλίβανο για να περάσω το βραχώδες υπόστρωμα,
μετά τρύπησα τη ρηγμάτωση
και πρόσθεσα ένα κατάπλασμα.
Μια δόση οξικού μόλυβδου,
θειικό οξύ αραιωμένο.
Αυτό ήταν…
-Δυσάρεστο. -Τα κατάφερες, Σοφέ.
Νόμιζα ότι πέθανε.
-Ευχαριστώ, Σοφέ. -Παρακαλώ.
Θα έκανα τα πάντα για το αγόρι της Χιονάτης.
Έχεις αγόρι.
Όχι.
-Όχι. -Τι;
-Θα έφερνα κάθε τραυματία. -Ακριβώς.
Συνηθισμένη καλοσύνη.
Εσένα δεν σε νοιάζει.
Αμηχανία.
Δεν είναι υπέροχο;
Ξέρετε τι ώρα είναι, παιδιά;
-Σε παρακαλώ, όχι. -Τι ώρα είναι;
Είναι ώρα για χορό.
Ναι!
Να παίξουμε χαρτιά;
Όχι, ευχαριστώ.
Μήπως εσύ;
Εσύ και η Μέιπλ χορεύετε ωραία.
Φίλοι είμαστε.
Μάλιστα.
Όπως εσύ με τον Τζόναθαν.
Είμαι βέβαιη ότι ο Τζόναθαν νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.
Κι έφαγε το βέλος για χάρη σου;
Τι;
Όλοι το είδαμε.
Ο εγωιστής κι άχρηστος κλέφτης;
Σου έσωσε τη ζωή.
Κάποτε πίστευα Πως ο δρόμος στο δάσος είναι μοναχικός
Σκοτεινό δάσος μπροστά μου
Η νύχτα πέφτει από πάνω βαριά
Κι ο άνεμος να φυσά
Μα τώρα δεν τρέμω στις σκιές
Όπου κι αν οδηγεί ο δρόμος αυτός
Δεν θα τον περπατήσω μόνη
Επειδή δυο χέρια πιάνονται σφιχτά
Λες και βρήκαν μια φωλιά
Και ξαφνικά Είδα τον κόσμο να ζωντανεύει
Και τώρα στη θέα του χάνομαι
Αρχίζω να ηρεμώ
Θέλω να παραδοθώ
Ω, είναι αφελές, το ξέρω
Όμως απόψε πιστεύω
Ότι κάτι καλό μπορεί να γίνει αληθινό
Και ίσως να είναι λιγάκι
Σχετικό
Μ' εσένα
Κάποτε πίστευα πως ο κόσμος αυτός Θα μείνει για πάντα χαλασμένος
Μοχθηρός και κακός
Καθένας να 'ναι για τον εαυτό του
Μα ποιος μπορεί να πει;
Όταν είμαστε μαζί ο χρόνος καθυστερεί
Ίσως, εκεί που δρόμος αυτός οδηγεί
Δεν χρειάζεται να πάω μόνος
Δυο χέρια πιάνονται σφιχτά
Κάτι που ήρθε αναπάντεχα
Και ξαφνικά Είδα τον κόσμο να ζωντανεύει
Και τώρα στη θέα του χάνομαι
Αρχίζω να ηρεμώ
Να ερωτεύομαι θωρώ
Κι ίσως να με πεις αφελή
Αλλά τη νύχτα αυτή
Κάτι καλό μπορεί να γίνει αληθινό
Και ίσως να είναι λιγάκι
Σχετικό
Μ' εσένα
Ίσως και να ονειρεύομαι
Μ' αρέσει η αίσθηση αυτή
Μα αν υπάρχει ένας κόσμος
Όπου θα με ξυπνήσεις
Υποσχέσου να με ξυπνήσεις
Μ' ένα φιλί
Δυο χέρια πιάνονται σφιχτά
Επιτέλους μια ζεστή αγκαλιά
Δεν είναι αφελές νομίζω
Να πιστεύω θ' αρχίσω
Πως ίσως κάτι καλό γίνεται εδώ
Και ίσως να είναι λιγάκι
Σχετικό
Ίσως να είναι απόλυτα σχετικό
Μ' εσένα
Γεια.
-Στρατιώτες! -Ωχ, όχι!
Πρέπει να φύγουμε.
Μάλιστα, Λοχαγέ.
Δεν πρέπει να σε βρουν.
-Έρχομαι μαζί σου. -Όχι.
Είναι πολύ επικίνδυνο. Εσένα αναζητούν.
Θα γυρίσω σε δυο μέρες.
Μαζί θα πάμε στο Νότιο Βασίλειο και…
θα βρούμε τον πατέρα σου.
Ορίστε.
Μου έδωσε αυτό.
Πάρ' το για καλή τύχη.
Δεν μπορώ να το δεχτώ.
Δεν σου το χαρίζω.
Σου δίνω λόγο να γυρίσεις.
Ποιος πολεμάει στ' όνομα του βασιλιά;
Εγώ!
Ελάτε, λοιπόν.
-Να προσέχεις. -Χωριστείτε.
Θα παρασύρουμε τους φρουρούς.
Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία.
Εδώ.
Από δω.
Τα καταφέρνεις, Τζονάκο.
Έγινες απ' τους καλούς.
Τίμιος, σταθερός, πιστός.
Έγινες ένας…
ηλίθιος.
Μου φαίνεσαι γνωστός.
Α, ναι.
Η κυρία με τις καλές πατάτες.
Πού είναι η Χιονάτη;
Χιονά-τι;
Την προστατεύεις.
Απάντησε στη Μεγαλειοτάτη.
Δείξτε μου πού τον βρήκατε.
Στο δάσος,
τετρακόσια μέτρα νότια απ' το σταυροδρόμι.
Νομίζεις πως τη βρήκες, Μεγαλειοτάτη.
Πίστεψέ με,
δεν ξέρεις με ποια έχεις να κάνεις.
Αντίθετα από σένα…
εγώ την ξέρω.
Μάλλον εννοείς "την ήξερες".
Είναι καιρός, η Χιονάτη κι εγώ,
να κάνουμε μια κουβεντούλα.
Εξαφάνισε κάθε ίχνος ομορφιάς
Γέρασέ με σαν μούμιας σκόνη
Κάνε τα σκοτεινά σου μαγικά
Γλυκό μου φίλτρο
Πρέπει
Σαν στρίγκλας φωνή στριγκιά
Καμπούρα γριά με πέτσα ζαρωμένη
Μακριά μαλλιά όλο λευκά
Τρόμος μια σταλιά
Το σχέδιό μου
Ν' αρχίσει
Μπορεί
"Φαρμακωμένο μήλο. Ο ύπνος θάνατος."
"Αντίδοτο."
"Το πρώτο αγάπης φιλί."
Αυτό δεν θα σ' ελευθερώσει.
Μια δαγκωνιά από μήλο ζουμερό
Καλόν ύπνο κι άντε στο καλό
Θα είσαι μοναδική Για να γίνεις ζηλευτή, κάποια θα χαθεί
Χρυσό μου, όλα είναι ωραία
Όταν είσαι η πιο ωραία
Aπ' όλες
Δεν μ' αρέσει.
Είναι επικίνδυνη η φρουρά της βασίλισσας.
Θα έρθουμε μαζί σου.
Πρέπει να φύγεις;
Θα μάθω την αλήθεια για τον πατέρα μου.
Αν υπάρχει περίπτωση να ζει…
Κι όταν βρεις αυτό που γυρεύεις,
θα γυρίσεις εδώ…
έτσι;
Θα γυρίσω.
Το υπόσχομαι.
Εντάξει.
Ελάτε, παιδιά. Πάμε.
Τζόναθαν;
Με συγχωρείς, καλή μου.
Σε τρόμαξα;
Όχι, περίμενα κάποιον άλλο.
Μπορώ να βοηθήσω;
Εγώ μπορώ να βοηθήσω εσένα.
Είσαι η Χιονάτη;
Η πριγκίπισσα;
Εσύ ποια είσαι;
Σου φέρνω ένα μήνυμα.
Απ' τον Τζόναθαν.
Απ' τον Τζόναθαν;
Δυστυχώς τον έπιασε η βασίλισσα.
Τον έπιασε; Όχι.
Μου έδωσε αυτό το μενταγιόν.
Είπε ότι ξέρεις τι σημαίνει.
Πρέπει να πάω κοντά του.
Δεν φοβάσαι τον κίνδυνο;
Τον αγαπάς;
Λοιπόν,
επειδή η αγάπη είναι τόσο πολύτιμη,
θα σε βοηθήσω.
Ορίστε.
Πάρε αυτό το μήλο
για να σε κρατήσει στον δρόμο.
Η Χιονάτη.
Θυμάμαι πόσο γενναιόδωρος ήταν ο πατέρας σου στον λαό του.
Γι' αυτό θα ήταν τιμή μου να επιστρέψω τη χάρη αυτή στη θυγατέρα του.
Ξέρω ότι δεν έχω πολλά να δώσω…
μα δίνοντάς σου αυτό το μήλο με κάνει να αισθάνομαι
ότι το πνεύμα του είναι εδώ.
Εμπρός!
Σ' ευχαριστώ.
Για εκείνον.
Για τον πατέρα σου.
-Εμπρός! -Πιο γρήγορα!
Τι συμβαίνει;
Κάτι δεν πάει καλά.
Γνώριζα τον πατέρα σου.
Πολύ καλά.
Τι εννοείς;
Ήξερα πως ήταν ανόητος!
Εσύ. Εσύ είσαι.
Ήταν πανεύκολο για μένα να βάλω να τον σκοτώσουν.
Η καλοσύνη τού στοίχισε τον θρόνο,
όπως θα στοιχίσει σ' εσένα τη ζωή σου.
Γι' αυτό…
πες μου, Χιονάτη…
ποια έχει τη μεγαλύτερη ομορφιά;
Η φθονερή καρδιά σου μπορεί να ησυχάσει.
Εσύ, Βασίλισσά μου,
έχεις τη μεγαλύτερη ομορφιά.
Χαίρε, βασίλισσα
πιο όμορφη απ' όλες.
Κάθε μέρα το κάνεις αυτό.
Δεν έχει κουνηθεί.
Ξέχνα το.
Ξέχασα.
Ξέχασα τι σημαίνει να 'χεις θάρρος,
να 'χεις ελπίδα, αλλά μετά…
γνώρισα τη Χιονάτη.
Πολέμησε για μας.
Με εμάς.
Όταν είχε κάθε λόγο να τρέξει.
Δεν μας εγκατέλειψε.
Εγώ δεν…
την εγκαταλείπω.
-Έλα. -Τράβα πιο δυνατά.
Άκου. Η μυστική είσοδος της βασίλισσας μάς βγάζει
ενάμισι χιλιόμετρο από τους στάβλους με τ' άλογα.
Θα κοιτάξω για φρουρούς. Πήγαινε.
Καλή τύχη.
Λυπάμαι πολύ.
Χιονάτη;
Είναι ζωντανή.
-Ξύπνησε. -Έγινε θαύμα!
Τζόναθαν.
Τι είναι;
Τι συμβαίνει;
Ο πατέρας μου…
Χάθηκε για πάντα.
Τον δολοφόνησε η βασίλισσα.
Πωπώ.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Ο πατέρας μού είπε
Πριν καιρό
Ότι αψήφησα θύελλα με χιόνι πικρό
Μα μ' απασχολεί
Το κοριτσάκι αυτό ζει μέσα μου ακόμα;
Η μητέρα, ο πατέρας για πάντα χάθηκαν
Μια επιθυμία πίσω τους άφησαν
Να μάθω ότι το βασίλειο αυτό είναι
Το πεπρωμένο μου
Καιρός να σταθώ με το κεφάλι ψηλά
Δεν θ' αφήσω κανέναν να με αψηφά
Θα γίνω η κοπέλα
Που πάντα έλεγα
Ότι θα γίνω
Ήρθε η ώρα.
Η ώρα;
Η ώρα να πάρουμε πίσω το βασίλειό μας.
Δεν θα 'ναι εύκολο.
Θα κάνει ό,τι μπορεί για να μας εμποδίσει.
Ας προσπαθήσει.
Άκουσα… Μήπως…
Χαζούλη;
Δεν φοβόμαστε.
Χαζούλη.
Όχι πια.
Καλά λες, Χαζούλη.
Ούτε κι εγώ φοβάμαι.
Ακολουθήστε με.
-Στην κεντρική πύλη! -Μάλιστα, κύριε.
Δεν στέλνω άλλους ψίθυρους στο νερό
Επειδή είσαι
Ό,τι είχα ευχηθεί κι ό,τι περίμενα
Ατρόμητη
Δίκαιη
Θαρραλέα
Αληθινή
Έμαθα ότι ψάχνετε να με βρείτε.
Στην πραγματικότητα,
πιστεύω ότι εσύ ψάχνεις να με βρεις.
Κάντε στην άκρη.
Αυτό είναι το σπίτι του πατέρα μου.
Εσύ τον σκότωσες.
Έκλεψες το βασίλειο από εκείνον, απ' όλους μας.
Ήρθαμε για να το πάρουμε πίσω.
Όμορφη…
δεν είναι;
Ντελικάτη, κομψή, εξαίσια.
Νομίζετε ότι θέλετε ένα λουλούδι.
Μα τα λουλούδια μαραίνονται.
Ένα λουλούδι δεν μπορεί να σας φυλάξει.
Ούτε να συγκεντρώσει στρατό,
ούτε να κυβερνήσει βασίλειο.
Ένα λουλούδι δεν μπορεί να σας δώσει ό,τι μπορώ εγώ.
Τελειότητα.
Δύναμη.
Ομορφιά.
Αν θέλεις τον θρόνο…
Πάρ' το.
Περιμένουν.
Φτάνει πια η κωμωδία.
Φρουροί, πιάστε την.
Εσύ.
Ας τη δει ο λαός να πεθαίνει.
Πoλ.
Ήσουν αγρότης.
Στην Ανατολική Κοιλάδα.
Έχεις μια γυναίκα.
Την Έλενορ.
Καλλιεργούσες κερασιές και όταν κάρπιζαν,
προσκαλούσες όλο το χωριό να μαζέψει.
Να τα μοιραστεί.
Μάθιου.
Ήσουν φούρναρης…
σαν τον πατέρα σου.
Ποτέ δεν έδιωξες κανέναν που πεινούσε,
ακόμα κι αν δεν είχε ούτε ένα νόμισμα.
Άρθουρ.
Αρκετά.
Ουίλιαμ.
Σας θυμάμαι.
Όλους σας.
Είπα "Αρκετά"!
Υπήρξε εποχή που ζούσαμε με την ελπίδα.
Όταν τα καλά θρέφονταν και επιτρεπόταν να αναπτυχθούν.
Εγώ θυμάμαι.
Εσείς;
Θυμάμαι.
Κι εγώ.
Φύγε.
Τώρα.
Και μην ξαναγυρίσεις.
Είμαι ο Επαναστάτης Κουίγκ,
μετρ της βαλλίστρας.
Όχι.
Δεν είναι αλήθεια.
Κοίταξέ με. Είμαι ακόμα η πιο όμορφη.
Φημισμένη είναι η ομορφιά σου.
Μα είναι επιδερμική.
Διότι η Χιονάτη,
έχει κι ομορφιά εσωτερική.
Έτσι, Βασίλισσά μου,
βλέπεις επιτέλους κι εσύ.
Πάντα θα 'ναι αυτή
πιο όμορφη απ' όσο εσύ.
Λες ψέματα!
Η Χιονάτη είναι πιο όμορφη απ' όσο εσύ.
Μια φορά κι έναν καιρό,
ήταν ένα ειρηνικό βασίλειο
και το κυβερνούσε μια ενάρετη βασίλισσα
που πίστευε ότι η πραγματική ομορφιά της χώρας της
δεν μετριόταν σε πετράδια και διαμάντια,
αλλά στους ανθρώπους του.
Η βασίλισσα κυβερνούσε με καλοσύνη κι αγάπη.
Ήταν ατρόμητη, δίκαιη, θαρραλέα κι αληθινή.
Και τ' όνομά της ήταν Χιονάτη.
Από τα βουνά ψηλά
Ως το βαθύ ορυχείο
-Χρυσός ουρανός -Λάμπει το βασίλειο
Τα βλαστάρια τα πιο δυνατά Θα μας δώσουν φρούτα πιο γλυκά
Ό,τι σπέρνουμε, θερίζουμε
Καλά και παραδοσιακά
Κι ο πλούτος θα κυλά
Όπου τα καλά μεγαλώνουν γοργά
Από τα βουνά ψηλά
Χρυσός ουρανός
Όπου τα καλά μεγαλώνουν γοργά
Τέλος
Χιονάτη
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης