NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
- Pierwszy, pierwszy! - Lobo, znasz zasady.
W klasie nie biegamy. Zwolnij.
Przepraszam, już nie będę. Wybacz, Cleo.
Jesteś podekscytowany, Lobo. Nie byłeś nigdy w lunaparku?
Ależ byłem, ale urosłem
i mogę się w końcu na wszystkim przejechać.
Niestety nie sądzę, byśmy dziś mieli na wszystko czas.
Patrzcie! Już czas!
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
To idziemy teraz?
Proszę!
Wyjaśnię, co będziemy dziś robić.
Będziemy się bawić! Bawić, bawić! W lunaparku!
- Co tu jeszcze wyjaśniać? - Tak.
Ale będziemy tam uczyć się prostych zasad bezpieczeństwa.
Bezpieczeństwa?
Jestem superszybkim straszakiem.
Jeśli napotkam niebezpieczeństwo...
ucieknę przed nim!
Nie biegamy po klasie, zapomniałeś?
Są zasady,
których nawet najstraszniejsze straszaki muszą przestrzegać.
Łącznie z tobą, Lobo.
No, racja.
Glorb chce z nami pójść.
Zasady bezpieczeństwa są proste.
Zasada pierwsza: wszyscy trzymamy się razem.
Zasada druga:
korzystasz z atrakcji, na które masz pozwolenie.
Dobrze, kumam, czaję, łapię! W drogę, w drogę!
Lobo?
Racja. Zasada pierwsza: trzymamy się razem.
- Tak! - Super!
Ale tu fajnie!
Patrzcie tylko!
Fajnie!
Pojeździjmy na torze!
Samochodzikami mogę się rozbijać!
Tor jest w prawo.
- A może karuzela? - Jest po lewej.
Jestem za rollercoasterem. Jeździ się do góry nogami!
A może skorzystamy po kolei z atrakcji, które wybierzecie.
W sumie z sześciu, bo tyle was jest.
Chciałem przejechać się wszystkimi.
Ja wybiorę pierwsza, bo lubię być pierwsza.
Popływajmy na kajakach.
Dobrze, w drogę, w drogę!
Słyszałeś, Henri?
Będziesz pruł przez wodę w kajaku.
Henri nie lubi wody.
Chcesz tam zostać, Henri?
Dobrze, wrócę tu później po ciebie.
Tak!
Szybciej, Straszaki! Kajaki czekają!
Tak!
Proszę wsiadać!
Siedzę! Ja już siedzę!
Glorb siedzi. Siedzimy!
Kajaki nie ruszą,
dopóki wszyscy w nich nie usiądziemy, Lobo.
Dobrze, twoja kolej, Zoe. Gdzie chcesz teraz iść?
Na kolejkę linową?
Albo...
Filiżanki?
Zamiast rozmawiać o tym, gdzie iść, moglibyśmy już na czymś jechać.
Racja, Glorb!
Pójdziemy tak szybko, że nie zauważą, że nas nie ma!
A z moim nosem nie zgubimy ich.
Kręciacho, jesteśmy!
Proszę!
Tam poszli!
Miałeś rację, Glorb! Nikt nie zauważył, że nas nie było.
Skorzystamy ze wszystkich atrakcji lunaparku!
Cztery, pięć... i sześć.
Są wszyscy.
Proszę bardzo!
Poszli tam!
- A gdzie jest... - Lobo.
Jestem! I mogę tym jechać!
Tak!
Wybacz, mały. Zamykam diabelski młyn, mam przerwę.
Czekam tylko, aż oni wysiądą.
Ale ja muszę na diabelski młyn.
Wybacz, ale musisz poczekać. Takie są zasady.
Nie możemy, Glorb. Takie są zasady.
Glorb! Co ty zrobiłeś?
Koło stoi, a obsługujący poszedł na obiad!
Och, Glorb, przepraszam.
Nie utknąłbyś,
gdybym posłuchał pana Igora i nie odłączał się od reszty.
Wszystko będzie dobrze.
Znajdę pozostałych i ściągniemy cię stamtąd.
Są tam!
Sprawdźmy. Lobo nie miał jeszcze szansy wybierać.
- Lobo? - Jestem! Jestem!
Ale nie było mnie tu.
Chciałem tylko wszystko wypróbować. Glorb też.
Nie powinniśmy się odłączyć.
I teraz Glorb utknął w diabelskim młynie.
Boi się.
My mu pomożemy!
- Zgadza się! - Biedny Glorb.
Drac, poleć do diabelskiego młyna i powiedz Glorbowi, że już idziemy.
Robi się!
Cześć, Glorb. Ściągniemy cię stąd.
Nie mogę!
Odsuń się, Frankie. Zakręcę tym młynem jak wiatrakiem.
Hej! Mogłabyś ostrzegać!
Wybacz, Drac.
Trzymaj się, Glorb! Pora użyć magii!
Glim glam Glorb, uwolnię cię. Zaraz będziesz obok...
mnie?
Cześć, Henri. Obudziłam cię?
Obsługujący wrócił! On nam pomoże!
Klucz...
Musiałem go gdzieś zostawić.
Chciałbym mieć taki wzrok!
Świetna robota, dzieciaki!
Już dobrze, już jesteś bezpieczny.
Przepraszam, że nie przestrzegałem zasad.
Chciałem wszystko wypróbować, ale Glorb utknął i...
Nie doszłoby do tego, gdybyśmy trzymali się grupy.
Glorb przeprasza. Nie powinien wsiąść, bo pan nie pozwolił.
Zasady nie są po to, żeby utrudnić zabawę.
Są po to, byśmy byli bezpieczni.
Została nam jeszcze chwila. Co wybierzemy?
Diabelski młyn!
Dobrze, Glorb, zostanę z tobą tutaj.
Przejadę się innym razem.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Witaj, Lobo.
Co to za pyszności?
Dziękuję. To na naszą składkową kolację.
Pomagałem je dekorować. Podobają się pani?
Mnie na pewno tak.
Cieszę się, że będziesz na kolacji, mamusiu.
Będzie świetna zabawa!
Ja też bardzo się cieszę.
Ale pamiętaj,
na kolacji będzie dużo osób, więc zachowuj się bardzo grzecznie.
Dobrze, mamusiu.
Bo?
Dobre maniery są bardzo ważne.
Dokładnie.
Dziękuję za podwiezienie.
Nie ma za co, Cleo.
Uwielbiam takie imprezy!
Każdy coś przynosi i wszyscy się dzielimy.
Mam babeczki!
Pyszne! A ja sałatkę.
Mój tato przyrządzi słynny transylwański gulasz.
Jest przepyszny!
Razem z tatą zrobiliśmy purée ziemniaczane.
Ja zgniotłem wszystkie ziemniaki.
Uwielbiam wszystko zgniatać!
Uwaga, dzieci, jeszcze nie całkiem pora na kolację,
ale już najwyższa pora na coś innego.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Ta kolacja jest świetną okazją, by pokazać rodzicom,
co najbardziej lubicie w przedszkolu.
Pokażę tacie nasz wspaniały plac zabaw.
Chcę mu pokazać, jak dobrze latam.
Lobo i ja wykonamy taniec.
Tańczyć, tańczyć, kocham tańczyć!
A co ty pokażesz tacie?
Pokażę mu prace plastyczne Zoe. Spodobają mu się.
Dziękuję, Frankie.
A mojemu tacie spodoba się nasz kazoo band.
A ty, Cleo? Co pokażesz mamie?
Was, oczywiście. Opowiadałam o was mamie.
Chwila, czy twoja mama nie jest przypadkiem królową?
A co?
Nigdy nie spotkałem żadnej. A jeśli narozrabiam?
- Spokojnie. - A jeśli przyniesiemy ci wstyd?
Co mam mówić? Co robić? Ukłonić się? Dygnąć?
Nie musicie niczego takiego robić.
- Naprawdę? - Nie.
Tylko bądźcie grzeczni.
Mama zawsze mówi, że dobre maniery są bardzo ważne.
Czyli musimy pamiętać, żeby mówić „proszę”, „dziękuję”,
a wszystko będzie dobrze?
Oczywiście!
Znam grę, która wam pomoże.
Dobrze, gra nazywa się „Potworze, czy mogę?”.
Musicie mówić „proszę” i „dziękuję”, inaczej się nie ruszycie.
A to jest linia startu.
A tam jest linia mety?
Wygrałem!
Lobo! Nie wyjaśniłam jeszcze zasad!
No tak, wybacz.
Aby się dostać do mety, musicie na zmianę pytać:
„Proszę, potworze, czy mogę?”.
Ja będę potworem i mnie musicie pytać o pozwolenie na ruch.
Rozumiem!
Proszę, potworze, czy mogę skakać jak królik?
Tak, możesz.
- Dziękuję, Cleo. - Nie ma za co, Zoe.
To mi się podoba.
- Dla mnie bomba! - Super.
Jeśli zapomnicie powiedzieć „proszę”
i „dziękuję” na końcu,
musicie wrócić na linię startu.
Potworze, czy mogę zrobić w powietrzu pętlę?
Och, zapomniałbym. Proszę.
Tak, możesz.
Bułka z masłem, kaszka z mleczkiem.
Nie tak szybko, Drac.
Co? Jestem za metą, wygrałem, tak?
Nie powiedziałeś „dziękuję”!
Wybacz, Drac. Wracaj na start.
Proszę, potworze, czy mogę...
Kicać jak królik!
Tupać jak potwór!
Gnać jak wilk!
Skakać jak kot!
Kręcić pętle!
Tak, możecie.
- Dziękuję! - Nie ma za co.
Proszę, potworze, czy mogę...
Tak, mo...
...żecie!
Ta gra to świetny sposób na przypomnienie, że trzeba mówić „proszę” i „dziękuję”.
Dobre maniery to nie tylko „proszę” i „dziękuję”.
Trzeba umieć zachować się przy stole.
Masz rację.
Myślę, że Esmie ma plan, jak nam w tym pomóc.
Poćwiczmy grzeczne jedzenie na udawanej herbatce.
Tak!
Ale ja nie muszę ćwiczyć, ja to robię codziennie!
Bułka z masłem!
Lobo, jednak przydałaby ci się mała powtórka z manier przy stole.
Kiedy siadacie za stołem, najpierw bierzecie serwetkę i...
Zakładamy, tak?
Niezupełnie, Lobo.
Bardzo ładnie, ale nie do końca tak, Zoe.
Patrzcie na to.
Przestańcie.
Ćwiczymy dla mamy Cleo, zapomnieliście?
Dzięki, Katyu.
Dobrze, kiedy siadacie, serwetkę kładziecie na kolanach.
Gotowe.
Pani Esmie, poczęstuje się pani ciasteczkiem?
Dziękuję, Cleo.
Proszę pani, nie wszyscy wzięli ciasteczko.
Och, przepraszam was. Cleo ma rację.
Uprzejmie jest zaczekać, aż wszyscy dostaną jedzenie,
zanim zaczniemy jeść.
Teraz wszyscy mają jedzenie, więc możemy zacząć jeść.
Frankie, choć to tylko jedzenie na niby, powinniśmy jeść z zamkniętą buzią.
Racja. Dziękuję, Cleo.
Dziękuję wam, że tak się staracie.
Mama będzie zachwycona waszymi manierami!
Myślę, że wszyscy rodzice będą.
Ojej, skoro o nich mowa... będą tu za chwileczkę!
A my jeszcze nie jesteśmy gotowi!
- Zajmę się tym! - Ja też!
Do dzieła!
Szkolna ławo, taka mała. Masz być wielka i wspaniała!
Nieźle!
Tak!
To królowa! Wszyscy się wyprostujcie!
Witaj. Ty musisz być Frankie.
Mogę to od pani wziąć, Wasza Wysokokość?
Dziękuję.
Tak!
Jestem Lobo. Miło panią poznać, Wasza Królewskość.
Dobry wieczór, jestem Katya, a to Henri.
Witam, Najjaśniejsza Pani. Jestem Drac.
A ja jestem Zoe. Jest nam bardzo miło.
Mnie jest również miło was poznać. Wszyscy macie takie dobre maniery.
Dziękujemy, ćwiczyliśmy je.
Naprawdę?
Cleo mówiła, że są ważne dla królowej.
Lobo, dobre maniery są ważne dla wszystkich, nie tylko dla mnie.
Dzięki nim pokazujemy innym, że są przez nas mile widziani.
Witamy serdecznie na przedszkolnej kolacji dla rodziców.
Jakie piękne!
Cieszę się, że poznałaś moich przyjaciół!
Ja też.
Straszaki mają strasznie dobre maniery. Czułam się przy nich strasznie dobrze.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Dobra robota, Straszaki.
Napisy: Iza Lipian