NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
O nie.
Ale ja...
Ojej. Może nic mu się nie stało.
Połóżmy go tu, niech wyschnie.
Chodź, pomalujemy. Zrobi ci się lepiej.
Ups! Przepraszam.
Spokojnie. Zaraz to posprzątamy.
Ale najpierw... Wiecie, co teraz będzie!
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Dziś w nocy idziemy na wycieczkę do muzeum!
Jako potwory musicie się nauczyć
o wszystkich stworzeniach żyjących na świecie.
Ale zanim wyjdziemy, musimy wszystko posprzątać.
Dobrze!
Okej, okej! Raz, dwa, trzy!
Posprzątam stół.
Nic się nie stało, Frankie. To był wypadek.
Wiem, co poprawi ci humor. Naprawię twoją gierkę.
Światła blask, pikseli brać. Napraw to, by Frankie mógł grać!
Przepraszam, Frankie. Muszę poćwiczyć to zaklęcie.
Autobus już tu jest!
Witam w Muzeum Historii Naturalnej!
Nazywam się Gadko. Jestem przewodnikiem!
A to jest Dipi Diplodok!
Jakie miał supermoce?
Ten dinozaur ważył więcej niż pięć aut!
I miażdżył wszystko!
Wybacz, nie można dotykać.
Nie chcemy niczego połamać, prawda?
Nie, nie chcemy.
Wspaniale! A więc w drogę!
Te figurki są słodkie.
Na pewno chciałyby pobiegać po lesie!
Nie używamy tu magii.
Te figurki muszą zostać na miejscu.
Hej, patrzcie na mnie! Znalazłem sforę!
Ja też!
Spokojnie, Frankie. Złapałam.
Chodźcie za mną! Jeszcze wiele przed wami.
Kolej na wystawę motyli!
Mastodont to rodzaj mamuta.
Jest spokrewniony ze słoniami
mieszkającymi w Ameryce Północnej i Środkowej
- między miocenem a pliocenem. - Frankie? Co się stało?
Poczujesz się lepiej, jak powiesz.
No, chodź, bo wszystko przegapimy.
Ich dieta była zróżnicowana.
Zdobywały pożywienie, pasząc się lub skubiąc liście.
Tak jak zwierzęta dzisiaj.
O nie!
Przepraszam!
Nie chciałem go wystraszyć. Wygłupiałem się.
Sądzę, że Frankie ma dziś ciężki dzień.
Musimy pójść za nim.
Pomyślmy...
Esmie i ja poszukamy po tej stronie muzeum.
Drac, ty sprawdź na zewnątrz.
Wy przeszukajcie resztę pomieszczeń.
I...
- posprzątajcie. - Dobrze!
- Znajdźmy go! - Damy radę!
Katyu, znasz odpowiednie zaklęcie?
Jasne. Nie ma sprawy. Zajmę się tym.
A przynajmniej tak sądzę.
Dobrze. Zaczynam.
Kości sterta na podłodze. Dinozaura z nich ułożę.
Nie to miało się zdarzyć!
Jeszcze raz.
Szkielet, który rósł i rósł. W coś nowego przemień znów.
O nie! W coś innego!
No, proszę cię!
Frankie! Gdzie jesteś?
Te figurki są takie cudne.
- Katya! - Co?
Chciałam się z nim chwilę pobawić.
Teraz wszystkie chcą się bawić!
Przepraszam was.
Znalazłeś Frankiego?
Nie. Ale mam coś innego.
Motyle, które uciekły z wystawy!
Muszą wrócić na miejsce.
To działa, Cleo! To...
Dobra robota, Straszaki! A teraz za Frankiem!
Frankie? Co ty tutaj robisz?
Staram się uspokoić.
Wszędzie cię szukaliśmy. Co jest?
Co jest? No, dalej, stary.
Nie wstydź się. Przecież to ja, Lobo.
Ty...
zgłodniałeś i szukasz jedzenia!
Przyszedłeś pobiegać!
Chcesz sobie beknąć w spokoju?
- Lobo! - Okej.
Chcesz do domu?
- Chcesz iść do domu, bo... - Bo wszystko niszczę!
Co masz na myśli?
Sowę, motyle, szkielet dinozaura.
Wystarczy, że na coś spojrzę!
Jakby moje ciało robiło, co chce.
To frustrujące! I żenujące...
Nie przewróciłbyś szkieletu, gdybym cię nie przestraszył.
- Tak, to był wypadek. - Każdy popełnia błędy.
Pamiętasz, jak wylądowałem w twoim torcie?
To było dość zabawne. Cały byłeś w tortowej masie.
To było przepyszne!
Wiecie co? Lepiej mi. Chyba dobrze jest z kimś porozmawiać.
Czasem nie potrafimy sami poradzić sobie z naszymi emocjami.
Możesz zawsze na nas liczyć, Frankie.
Dziękuję wam.
- Nie pożegnaliśmy się z panem Gadko. - Rzeczywiście!
- Myślicie, że nadal jest... - Sprawdzę!
Jak ja teraz stąd zejdę?
Trzymam pana!
- Dziękuję, Drac. - To my dziękujemy!
Wycieczka po muzeum była fajna. Jeszcze tu wrócę!
- Naprawdę? - Tak!
Pa!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
- Dobry wieczór, Lobo. - Dobry wieczór.
Przyniosłem coś ciekawego na prezentację!
Brzmi bardzo tajemniczo!
- Pościgamy się? - Czadu!
Ja też chcę!
Gdzie on się podział?
Tego szukasz?
Dziękuję!
Słońce zachodzi. A to oznacza...
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Teraz będą prezentacje?
Tak?
Prezentacje są ekscytujące, prawda?
Możemy się podzielić czymś dla nas ważnym.
Nauczyć się czegoś nowego o kolegach i koleżankach.
Mamy też inne ciekawe zajęcia na ten wieczór.
Plastykę i spacer do parku.
Ale najpierw prezentacje! Mam coś bardzo specjalnego!
Skoro to coś tak specjalnego,
musisz się z tym bardzo ostrożnie obchodzić.
Będę.
Mam to w kieszeni.
Mniam!
Lobo, jeśli powiesz mi, co przyniosłeś na prezentację,
obiecuję nie zepsuć niespodzianki.
Dobrze, to coś super.
Ojej! Cały srebrny dolar!
Moje ulubione ciastko!
Już czas na prezentacje!
Najpierw mieszam ziemię.
Podlewam ją, a wtedy...
Baseball jest super, gdy się umie latać.
Przyniosłam moje ulubione superwygodne i ekstrapuszyste ciapki!
Czyż nie są słodkie?
Zoe, nie widzimy, co jest w pudełku.
Jakie mięciutkie!
- Moja kolej? - Tak, Lobo. Twoja kolej.
Nie możemy się już doczekać.
Przyniosłem srebrnego dolara! Zarobiłem go, czyszcząc szczotki.
Gdzie się podział?
Może zajrzyj do plecaka?
Znalazłem kamyk z parku!
To ładny kamyk, ale chyba szukałeś srebrnego dolara.
Racja.
Tu go nie ma.
Pomóc ci go odnaleźć?
Nie, dziękuję. Na pewno dam sobie radę sam.
Dobrze, kiedy go znajdziesz, dokończymy prezentacje.
Szkoda, że nie pamiętam, gdzie go położyłem.
Mamy pomóc ci go szukać, Lobo?
- Znam jedno zaklęcie. - Nie trzeba. Na pewno sobie przypomnę.
Uwaga, dzieci! Pora na spacer.
Hura!
Jesteś dobry w jojowaniu, Lobo!
Odplączę cię.
Ale frajda!
A gdzie moje jojo?
Dasz mi się pobawić, Drac?
Pewnie, ale nie zgub kija, dobrze?
Obiecuję, będę uważał.
Ten kwiatek jest w kolorze mojej ulubionej kredki!
Króliku, dokąd idziesz?
Wzywam wszystkie Straszaki! Pora wracać do przedszkola.
Pa, króliku!
Poszukam mojego jojo.
Gdzie ono jest?
I gdzie jest zabawka Draca?
O nie!
Najpierw zgubiłem dolara, a teraz jojo i zabawkę Draca!
Czas wracać, Lobo.
- Co się stało, Lobo? - Zgubiłem jojo i zabawkę Draca.
Boję się mu powiedzieć. Będzie mu smutno.
Wiem, jak się czujesz, ale musisz mu powiedzieć.
Trzeba pilnować swoich rzeczy i rzeczy pożyczonych.
Drac...
Zgubiłem twoją zabawkę w parku. Bardzo, bardzo przepraszam.
O nie!
Zgubiłem też jojo i srebrnego dolara.
Może jeśli poszukamy razem, znajdziemy te rzeczy!
Świetny pomysł, Drac.
Pomóżmy Lobo i poszukajmy razem!
Poszukamy skarbu!
Nic tu nie ma.
Pusto.
Za ścianą też.
Tak samo pod krzesłem.
Tutaj też nie ma.
Staram się, ale nie pamiętam, gdzie położyłem dolara.
Może pomoże ci piosenka.
Chwilkę...
Stój, myśl, w zakamarki spójrz
Do szuflady, w każdy róg
Od sufitu po podłogę
Wywęsz zgubę, to pomoże!
Stój, myśl, w zakamarki spójrz
Do szuflady, w każdy róg
Od sufitu po podłogę
Wywęsz zgubę, to pomoże!
Masło orzechowe!
Jadłem na śniadanie kanapkę z masłem orzechowym.
Pokazałem Cleo mojego dolara, kiedy ją jadłem!
Mój srebrny dolar.
Wróćmy do parku, by poszukać twojego jojo i zabawki Draca.
Poszukajmy tutaj.
Stój, myśl, w zakamarki spójrz
Pamiętam, jak Frankie pociągnął za linkę, ja się kręciłem.
Od sufitu po podłogę...
Sufit? Może nie jest na ziemi.
Znalazłem!
Dzięki, Drac!
Teraz ja znajdę twoją zabawkę!
Stój, myśl, w zakamarki spójrz
Do szuflady, w każdy róg
Od sufitu po podłogę
Wywęsz zgubę, to pomoże!
Wyczuwam... futerko...
Króliczek!
Upuściłem zabawkę Draca, gdy zobaczyłem króliczka.
I ujrzałem kwiatka, który miał kolor mojej ulubionej kredki,
zanim go zacząłem gonić!
Oto i zabawka Draca!
Dzięki, Lobo!
Jestem dumna, że poświęciłeś czas i wróciłeś po swoich śladach,
by przypomnieć sobie, gdzie zostawiłeś zabawkę Draca.
Od tej pory będę bardziej uważał na to, gdzie zostawiam rzeczy,
żebym mógł je później znaleźć!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Napisy: Iza Lipian