NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
Czy ktoś bawi się z Glorbem?
- Nie. - Patrzcie.
Klatka jest otwarta, a on zniknął.
Ja go nie brałam.
- Ani ja. - Ja też nie.
Mogłem zostawić ją otwartą, kiedy bawiłem się z nim wcześniej.
Musimy go odnaleźć!
Znalazłam!
Wielkie dzięki!
Przepraszam, że cię nie zamknąłem.
Musimy się nim lepiej zajmować.
Racja, Cleo.
Od nas zależy bezpieczeństwo naszych zwierzątek.
Prawda, Glorb?
Co się dzieje?
Wiem, co chcesz powiedzieć.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Glorb!
Pewnie jesteś bardzo głodny. Ale nie powinieneś jeść naszego jedzenia.
Słusznie. Glorb ma specjalny pokarm dla chomipotworów.
A skoro o tym mowa.
Odebrałam nowy pokarm od jego pani weterynarz.
Bardzo ważne jest, by go podawać zgodnie z zaleceniami.
„Karmienie: jedna porcja raz na noc”. Powtórzcie.
Jedna porcja raz na noc.
Świetnie!
Kto chciałby podać Glorbowi jego nowy pokarm?
Cleo!
Wybacz, Glorb. Jedna porcja raz na noc.
Masz mnie!
Najlepszy szukacz chowanego!
Dobrze. Ociupinkę, w ramach nagrody.
Kto jest najsłodszym potworkiem?
Glorbek! Tak, Glorbek!
Odrobinka więcej ci nie zaszkodzi.
Co masz taką minkę?
Jesteś głodny?
To nasz sekret, dobrze?
Chyba możesz jeszcze zjeść odrobinkę.
Czy on nie wygląda inaczej?
Chyba trochę urósł.
Tak. Zdecydowanie rośnie.
Dlaczego tak się dzieje?
Spokojnie, Glorb. Znajdziemy dla ciebie jakieś miejsce.
Może magazynek?
Idealnie.
To tylko na chwilkę. Wymyślimy, jak ci pomóc.
- Co tu się dzieje? - Jak do tego doszło?
Katyu, miałaś jakiś problem z czarami?
To nie przeze mnie, naprawdę.
Pomyślmy.
Jedyna zmiana, jaka dziś zaszła, to nowe jedzenie Glorba.
Dałam mu tylko jedną porcję, według zaleceń.
I ja dałam mu troszkę.
- Był taki głodny. - Ode mnie też dostał dokładkę.
Czy ktoś jeszcze dał Glorbowi więcej pokarmu?
Nie wiedzieliśmy, że stanie się coś złego.
Jeśli zalecenie to jedna porcja,
podanie większej ilości może być potworne w skutkach.
Weźmy stąd Glorba, zanim za bardzo urośnie.
Katyu.
Przydałoby się zaklęcie zmniejszające.
Niech pomyślę.
Magio, magio, blasku najlżejszy, niech Glorb będzie jaśniejszy.
- Ale świeci! - Moje oczy!
Miało być „mniejszy”, nie „jaśniejszy”.
W przód, w tył, w lewo, w prawo. Niech magia odwróci się żwawo!
To też nie to.
Trzymam cię!
Tak!
Zabierzmy go stąd i pomyślmy, co zrobić.
Za mną! Dawaj, mały!
Halo? Doktor Jekyll? Potrzebujemy pani pomocy.
Odsuńcie się!
Ma tu dużo miejsca.
Ma wystarczająco miejsca. Leci do miasta!
Za tym chomipotworem!
Glorb! Glorb!
Wracaj!
O nie!
Pani Esmie!
Wielkie nieba!
Straszaki, to pani doktor Jekyll. Przyszła nam pomóc.
- Witajcie. - Czy Glorb przestanie rosnąć?
Spokojnie. Z Glorbem wszystko będzie dobrze.
Jest tylko bardzo duży.
Podejdźcie tu wszyscy.
Przygotujemy magiczny eliksir zmniejszający.
- Naprawdę? - Super!
Liczymy na ciebie, Drac.
Nie zawiodę was!
Masz, Glorbiku! Patrz, co ci przyniosłem!
Dobrze, Drac.
Dawaj mu eliksir po troszeczku!
- To działa! - Tak!
Jeszcze odrobinę, Drac!
Glorb, nie!
O nie!
Gdzie jest Glorb?
Stój!
Ojej!
I co teraz?
Musimy działać szybko, jeśli chcemy, by wrócił do chomiczych rozmiarów,
zanim wzejdzie słońce.
Tylko jedna rzecz pomoże mu urosnąć.
- Nowy pokarm? - Mądry Straszak.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Udało się!
Od teraz będę bardziej ostrożny z Glorbem.
- Jak my wszyscy. - Będziemy go karmić tyle, ile trzeba.
Jedna porcja raz na noc.
Wybacz, Glorb.
Próbujemy tylko dobrze się tobą opiekować, rozumiesz?
Pa, mamo!
Cześć, Cleo! Cieszysz się, że idziemy dziś do zoo?
Jasne!
My nie możemy się doczekać!
W zoo jest mnóstwo potwornych zwierząt.
Takich jak ty, Glorb!
Jeśli są tam takie zwierzaki jak Glorb, to świetnie.
Bardzo go lubię.
Nie wszystkie będą jak Glorb.
W zoo są różnego rodzaju potworne zwierzęta.
Może będą mieli gryfa!
Albo feniksa, o takiego!
Nie słyszałam o takich zwierzętach!
Spokojnie, Cleo. Będzie fajnie.
Nie masz się czego bać.
Ja się nie boję. Nigdy się nie boję.
Ale znam już wszystkie zwierzęta, jakie powinnam znać: Henriego i Glorba.
- Tak! - Pora iść do zoo!
Chyba wszyscy cieszą się na wycieczkę.
- O tak! - Idziemy!
Trzeba tylko zrobić jedną rzecz przed wyjściem.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Zoo! Nadchodzimy!
Ale fajnie!
Pamiętacie doktor Jekyll?
Glorb jest jej podopiecznym. Pani doktor prowadzi to zoo.
Witaj, Glorb! Witajcie, Dzieciaki Straszaki!
Chodźcie, zapoznam was ze zwierzętami.
- Tak! - Super!
- Bawcie się dobrze! - W razie czego jesteśmy tutaj.
Wiesz, Cleo, strach jest czymś normalnym.
Przy zwierzętach, których nie znasz, dobrze jest zachować ostrożność.
Ale wszystkie zwierzęta w zoo są bardzo przyjazne.
Są przyzwyczajone do ludzi i do potworów.
To jest Ospałek. Straszny leniwiec.
Jest łagodny, lubi się bawić,
ale porusza się bardzo powoli, jak każdy leniwiec.
Mogę to zmienić! Chodź, stary, pobiegamy!
Ostrożnie, Lobo!
Zwierzęta są przyjazne, ale bądź delikatny.
Podchodź do nich powoli, żeby ich nie wystraszyć.
Obserwuj mnie.
- Możemy je nakarmić? - Oczywiście.
Ale uwaga, możecie je karmić tylko tym pokarmem.
Coś innego może im zaszkodzić.
Patrzcie! To szakalopek Jerry. Chcecie go poznać?
Szakalopki są małe, ale potrafią skakać bardzo wysoko!
Potrafiłby wskoczyć wyżej?
Dobrze! A jeszcze wyżej?
To feniks?
Tak, to Fifi. Uwielbia robić pętle w powietrzu.
Chyba znalazłem kolegę do zabawy.
Super!
To nasz najnowszy mieszkaniec. To mały gryf, Gryfik.
Nie może się doczekać latania!
Nie chciałbyś poruszać się ciut szybciej?
Spróbujmy razem!
Chodź, mały!
Poradzisz sobie!
Cleo, to jest Gryfik.
Cześć.
Cleo! Zaczekaj! Gryfik chce się przywitać!
No dobrze.
Nie bój się go.
Masz nowego przyjaciela, Cleo.
Jesteś głodny, Gryfiku?
Nie!
Nie! Puść mnie!
- Jejku! - Co się stało?
Ten mały gryf mnie podrapał!
Ojej. Usiądź, rzucę na to okiem.
Nie chcę się już nigdy bawić z żadnymi dziwnymi zwierzętami!
Gotowe. Jak się czujesz?
- Boli cię? - Nie, niespecjalnie.
Mogę zostać tu z wami?
Nie chcę się już zbliżać do tych zwierząt.
Jeśli tak chcesz.
Tak chcę.
Ale frajda!
Świetnie ci idzie karmienie tych maluchów, ale przyszła pora na drzemkę.
Mogę im w tym pomóc.
Skakały, teraz pora łóżka słać. Dajmy leciołkom wreszcie spać.
Spójrz, jakie mają słodkie i ciepłe piżamki!
Potrzebują jeszcze tylko łóżek.
Wyglądają słodko w tych piżamkach.
Bo te zwierzątka są słodkie i bardzo delikatne.
Naprawdę?
Naprawdę! Leciołki są jednymi z najdelikatniejszych zwierząt.
Przyłącz się do nas.
Opowiem leciołkom bajkę na dobranoc.
Nie, tu jest mi dobrze.
Chodź. Nic ci nie zrobią. Obiecuję.
Nie bój się.
Ona tylko pokazuje, że cię lubi.
Gryfik?
Czy to ty?
Biedny Gryfik.
Podrapałeś dziobek o moją koronę.
Przykro mi. To był wypadek.
Tak, też się skaleczyłam. Ale wiem, że to też był wypadek.
Już ci lepiej?
Nie umiem latać, ale popatrzę, jak ty to robisz.
Mogę stworzyć ci pomyślny wiaterek do pomocy.
Gotowy?
Tak się cieszę, że dałaś zwierzętom jeszcze jedną szansę
i chcesz poznać je lepiej.
Miała pani rację. One są słodkie, szczególnie mały Gryfik.
To mój przyjaciel.
Jak on lata! Świetny lot, Gryfiku!
Uwaga, dzieciaki!
Pora pożegnać się ze zwierzętami i wrócić do szkoły.
- Strzałka! - Do zobaczenia.
Na razie!
- Do widzenia. - Słodkich snów.
Żegnamy się tylko na chwilę.
Niedługo znowu cię odwiedzę. Obiecuję.
Dziękujemy za zaproszenie do zoo.
Jest cudowne!
Nie ma za co, Frankie.
Cieszę się, że mogliście poznać nasze zwierzątka
i nauczyć się nimi opiekować.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Napisy: Iza Lipian