NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
Patrzcie! Zbuduję najfajniejszą budowlę na świecie!
Lobo? Myślałem, że razem zbudujemy jedną wielką budowlę.
Możemy zbudować najwyższą wieżę!
Możemy zbudować domek Henriemu.
Albo jakiś zamek!
Pracując razem i wykorzystując wszystkie pomysły,
zbudowalibyście coś niesamowitego!
Świetnie!
Nie, dzięki. Ja lubię być niesamowity sam ze sobą.
No dobrze,
ale jest coś niesamowitego, co możecie zrobić razem.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Kto chce zbudować superstraszną superbudowlę?
Ja nie, mam swój własny pomysł.
Poczekajcie, aż zbuduję mój niesamowity casa del Lobo!
- Tak! - Klawo!
To się nazywa współpraca!
Mój superdomek nie jest zbyt super.
Fajnie jest pracować samodzielnie,
ale czasami trzeba połączyć siły w grupie, żeby stworzyć coś wyjątkowego.
Rozumiem.
Autobus już jest!
Czy wszyscy są gotowi na wycieczkę?
- Tak! - Uwielbiam wycieczki!
Dziś wieczorem dowiecie się, jak powstaje...
pizza!
Super!
Uwielbiam pizzę!
Dowiecie się dziś, jak działa prawdziwa pizzeria
i nauczycie się, jak robić pizzę.
Ale super!
Witam was w Pizzerii Luigich. Ja jestem Luigi.
Dziękujemy za zaproszenie.
Nasi uczniowie chcą się dowiedzieć, jak pracuje się w pizzerii.
Rodzina Luigich robi pizzę od pokoleń.
Mój pradziadek, Luigi, był najlepszym pizzerem we Włoszech.
Mój dziadzio, Luigi, dostarczył pierwszą pizzę w pudełku!
Mój papa, Luigi, zrobił pierwszą pizzę w Mrocznym Lesie.
A teraz ja, Luigi, robię najlepszą pizzę w mieście!
Luigi dostarcza to, co najlepsze!
Wy, Dzieciaki Straszaki, macie supermoc,
a ja, Luigi, władam mocą pizzy!
Chodźcie, pokażę wam!
Super!
Najlepszą pizzę robi się z trzech składników.
Najlepszego ciasta, sosu i najlepszych dodatków.
Obserwujcie Luigiego!
Spokojnie, powoli, żeby ciasto było w sam raz.
Nie za szybko, nie za wolno.
Czaję!
Jeden pomidor na raz!
Sekret tkwi w sosie!
Mozzarella! Nie za dużo, nie za mało.
Zawsze ostrożnie w kuchni Luigich.
Tylko dorosły wkłada pizzę do pieca, wyciąga piękną i złotą!
Perfetto.
Kto z was jest gotowy zrobić pizzę?
- Ja! - Ja chcę!
- Ja. - Proszę!
Nie wierzę, że robimy sos według sekretnego przepisu Luigich!
I będziemy jeść pizze! Tak!
Ostrożnie, Drac!
Hej!
Wolniej, Lobo! Słyszałeś, co pan mówił.
Mój sposób jest lepszy.
Im szybciej zrobimy ciasto, tym szybciej zjemy pizzę!
O to właśnie chodzi!
O nie!
Mamy pepperoni, mamy ser...
Czy jest coś innego, co można dodać do pizzy?
Wiesz, pan Luigi mówił, że możemy dodać, co chcemy.
Uwielbiam ananasy!
I oliwki, i pieczarki, i paprykę!
Ojej!
Mama mia!
Pizzeria Luigich, w czym mogę pomóc?
Dwadzieścia pizz na śniadanie? Gotowe tuż po wschodzie słońca?
To duże zamówienie na jednego Luigiego.
Możemy pomóc Luigiemu?
To byłoby coś wyjątkowego.
Mówiła pani, że czasami trzeba połączyć siły w grupie,
żeby stworzyć coś wyjątkowego.
Dwadzieścia pizz to bardzo dużo, nawet jak na waszą grupę.
Damy radę! Prawda?
- Tak! - Pewnie!
Tak mi przykro.
Ale nie dam rady zrobić dwudziestu pizz na śniadanie.
- Pomożemy panu. - Damy radę!
- Sam pan mówił... - „Luigi dostarcza to, co najlepsze!”
- Proszę się nie martwić. - Wszystkim się zajmiemy!
Dwadzieścia pizz? Oki-doki. Z jakimi dodatkami?
Tak, dobrze. Uno, due...
Ruszajmy do pracy!
- Tak! - Super!
Proszę, byście pracowali razem superszybko,
ale także superostrożnie. Dacie radę?
Oczywiście!
Jesteśmy Straszakami!
Ale najpierw posprzątajmy ten bałagan!
Wspaniale! Grazie, Cleo.
Bardzo proszę!
A teraz będziemy robić pizzę!
- Mam rację? - Tak!
Hura!
Odrobina mąki na stole i paluszki nie kleją się do ciasta!
Patrz. Najpierw bach, bach, bach!
Tak!
Zamiast tego spróbujmy ugnieść ciasto. Delikatnie, jak Luigi!
Odrobinę tego, szczyptę tamtego...
Delizioso!
Teraz ser!
Nie za dużo, nie za mało.
Zuch chłopiec!
Jedna pizza z ananasem!
Pomidor, pomidor, pomidor.
Okej, Katyu! Jesteśmy gotowi!
I trzy pizze z warzywami! Skończone!
Świetny z was zespół, Straszaki!
Piękna i złota!
Wiedziałem, że się uda, bo pracowaliśmy razem!
Jeszcze jedna pizza, nadchodzi!
Ale już mamy dwadzieścia! Liczyłam.
Racja, Zoe.
Straszaki zrobiły dwadzieścia pizz na zamówienie.
A ja zrobiłem specjalną grazie pizza dla was.
To „pizza dziękuję”.
Trzeba się nią dzielić z przyjaciółmi.
Pycha!
Dziękujemy panu bardzo, ale musimy już iść.
- Jak Luigi ma się wam odwdzięczyć? - To była dla nas przyjemność.
Łatwo było, bo pracowaliśmy razem. Było też fajnie!
Pa!
Do zobaczenia!
- Do widzenia! - Niedługo wrócimy!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Podejdźcie tu.
Dziś tato Lobo opowie nam wszystko o zawodzie strażaka.
Wspaniale jest uczyć się o zawodach,
które możecie wykonywać, kiedy dorośniecie.
Możecie być, kim chcecie: lekarzami, inżynierami, astronautami
albo możecie zostać strażakami, jak pan Wyjec!
Nie możemy się już doczekać.
Ale najpierw... to nasza ulubiona pora dnia.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Zawód strażaka jest bardzo fascynujący,
ale chodzi w nim o znacznie więcej niż gaszenie pożarów.
Ratujemy ludzi z różnych niebezpiecznych sytuacji.
- Chcielibyście zobaczyć kilka przykładów? - Tak!
Glorb będzie udawał, że jest w niebezpieczeństwie.
Poćwiczymy ratowanie go.
Ale w rzeczywistości nie należy udawać, że dzieje się coś złego.
Jak chłopiec, co wołał wilkołaka?
Zgadza się. Chłopiec wciąż wołał o pomoc,
ale tak naprawdę udawał, że jest w niebezpieczeństwie.
I wilkołak przestał przychodzić z pomocą.
Gdy chłopiec naprawdę miał kłopoty, nikt mu nie wierzył i nie pomógł.
Dokładnie. Czy wszyscy to rozumieją?
Dobrze, więc teraz będziemy udawać, że Glorb utknął na drzewie.
Biedak jest przerażony.
W niektórych sytuacjach używamy drabiny.
Najlepiej mieć kogoś, kto przytrzyma ją na dole.
Mogę ja? Mam supermoc.
Dziękuję, Frankie.
Na drabinę mogą się wspinać dorośli lub dzieci pod okiem dorosłego.
Jak widzicie, czasami ofiara jest oszołomiona.
A co to znaczy?
Wybacz, Glorb. To znaczy zszokowany lub zdumiony.
Mogę spróbować.
Już dobrze, Glorbiorku.
Zoe demonstruje, jak inaczej pomagamy ludziom w opresji.
Pokrzepiamy ich, pocieszamy i uspokajamy.
Uwaga, Katyu, twoja kolej!
Tam wysoko Glorb ma kłopot. Bańkę zrobię, będzie spoko!
Nieziemsko! Drac?
Nadchodzi Drac z odsieczą!
Tak!
Ostrożnie!
Jeśli piłka leci na ulicę, nigdy za nią nie biegnij.
Po prostu ją zostaw.
Dobra rada, Lobo.
To kolejna rzecz, którą robią strażacy.
Pomagamy zidentyfikować potencjalne zagrożenie i go uniknąć.
Dziękuję, że mogłem wam opowiedzieć o strażakach i ratowaniu ludzi.
- Było wspaniale! - Dziękujemy!
Podziękujmy też pomocnikowi, Glorbowi!
Hura!
Spójrz, Henri. Tym razem ty utknąłeś na drzewie.
Świetna poza, Glorb, ale próbuję narysować wóz strażacki.
- Świetny wóz strażacki! - Chciałbym się takim pobawić.
Co?
Dzięki, Katyu!
Ratunku!
Ojej! Glorb ma kłopoty!
O nie!
Biedak boi się zejść!
Powinniśmy zadzwonić po tatę?
Chyba poradzimy sobie sami.
Spokojnie, zajmę się tym.
Już po strachu.
Pora odłożyć farby i coś przekąsić.
Ratunku!
Co tym razem?
Trzeba to sprawdzić.
Ratunku! Pomocy!
Zajmę się tym.
Mój bohaterze!
Wiem, że fajnie jest być w centrum uwagi.
Ja też wiem!
Pamiętasz historię o chłopcu, który wołał wilkołaka?
Jeśli będziesz udawał, że jesteś w tarapatach...
Ludzie nie uwierzą, kiedy naprawdę będziesz w potrzebie.
Przyda ci się chwila dla siebie.
Ratunku!
Pomocy!
O nie! Glorb uciekł z klatki?
Myślicie, że teraz nie udaje?
Zaczekajmy chwilę, może przestanie.
Henri, pomóż mi, proszę!
O nie!
Pomocy!
Henri?
Są kompletnie oszomo...
Osz... oszmoło...
- Oszołomieni! - Oszołomieni!
Tak.
Może ja pomogę.
Ostrożnie, Drac!
Jestem zbyt słaby.
- Ja nie, ale to dla mnie za wysoko! - Zajmę się tym!
Wieczna magio, zaklęta w smudze, z tobą gargulca wnet obudzę!
Na sowę! Zaklęcia nie działają na gargulców.
Wiem, co trzeba zrobić!
- Chyba pora zadzwonić po tatę. - Masz rację, Lobo. Najwyższa pora.
Halo, straż pożarna?
Trzeba wiedzieć, kiedy poprosić o pomoc dorosłego.
I kiedy wezwać wykwalifikowanych specjalistów.
- Drac, mógłbyś ich jakoś uspokoić? - Robi się!
Słuchajcie! Wszystko będzie dobrze. Wyciągniemy was stamtąd.
- Damy radę! - Jasne!
Jest dobrze! Tata przyjechał!
Widzę, że Glorb i Henri wpadli w małe tarapaty.
Mocno zaciśnięte, a gargulce tak bardzo lubią spać.
Chyba że...
Dzięki, tato!
- Jestem z ciebie dumny! - A ja jestem z was dumny.
Wiedzieliście, kiedy wezwać pomoc.
Henri, wiem, że próbowałeś mu pomóc, ale następnym razem zawołaj mnie.
Wszyscy są cali. Nareszcie mamy spokój.
W samą porę, dziadku.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Mam cię!
Glorb, chyba się czegoś nauczyłeś?
Nigdy nie wołaj wilkołaka. Dobrze, mały?
Chyba że potrzebujesz pomocy.
Napisy: Iza Lipian