Niye gülüyorsun?
Çok korktum.
- Neden? - Bilmiyorum.
Korkma.
Gece ne zaman uyanırsan uyan, hep bir kapı kapanır oluyor. - Virginia Woolf, A Haunted House
Çocukken sürekli taşınıp dururduk.
Bir kağıda bir şeyler yazıp...
...iyice kıvırıp katlayarak...
...farklı farklı yerlere saklardım.
Olurda tekrar geri dönersem...
...bir parçam beni beklemiş olurdu.
- Geri döndün mü hiç? - Hayır.
Anladın mı? Demek istediğim buydu.
Dönmem gerekmedi çünkü.
Ne yazıyor peki?
Eski şarkılar ve şiirler sadece.
O evde otururken...
...unutmak istemediğim şeyler...
...veye evin sevdiğim yanları.
Neden taşındın?
Bütün o evlerden neden taşındın?
Başka bir seçeneğim yoktu.
Evden gelen birkaç tuhaf ses sadece.
Ne yapıyorsun?
Kaldırarak ne kadar ağır olduğuna bakıyorum.
Daha yeni akort etmiştim.
Bir yıl önceydi o.
Hâlâ akordunda ama.
Hamal ayarlayayım mı?
- Piyano için mi? - Evet.
Yanımızda mı götüreceğiz?
Kadın isterseniz götürebilirsiniz demişti.
Şey olursa daha iyisini alırız...
- BİR HAYALET HİKAYESİ - Çeviri: hasangdr & x@nder
Bir şey var mı?
Neydi bu böyle?
Bilmiyorum.
Piyanonun üstüne bir şey düşmüştür belki.
Saat kaç?
Kalbim yerinden çıkacak.
Biraz yalnız kalabilir miyim?
- Bekleyin. - Buyurun?
Neyse.
İyi misiniz?
- Emin misiniz? - Evet.
- Ben hemen buradayım. - Teşekkür ederim.
"Çok üzgünüm. Bir ihtiyacın olursa ara beni. - Linda."
Fiyat çıkarması için ne zaman boyacı göndereceğimi haber et.
Hayır, hayır. Senin hatan değil.
Merhaba.
Birini bekliyorum.
Kimi?
Hatırlamıyorum.
- Eve sağsalim gidebilecek misin? - Evet. Sen iyi misin peki?
- Her şey için teşekkürler. - Ne demek.
Eğlenceliydi.
- Haftaya görüşürüz. - Tamam.
..."Burada yatmıştık," dedi kadın...
...terk etti, kadını terk etti...
...senin hazinen...
Bu kadar zor olmamalı.
Bu gece daha fazla bunu konuşmak istemiyorum, tamam mı?
Yarın konuşabilir miyiz peki?
Olabilir.
Tak kafana.
Tamam mı?
Carlos!
Hayır.
Tamam mı?
Yasmina.
Anne.
Kim o?
Benim.
Bir an şey sandım...
Boş ver.
Öbür dünyaya inanır mısınız bilmiyorum.
- İnanıyorum. - İnanıyor musun?
Evet, inanıyorum.
Bu olaya bayılacaksın öyleyse.
Tuhaf olacak, biliyorum ama...
..."İstediğin kartı seç" ile başlıyor. O yüzden bir kart seç.
İyice baktın mı?
- Resmi iyice hafızana kazı. - Tamamdır.
Çok dikkatli izlemeni istiyorum.
Bu perili evde, ruhlar varsa eğer...
...kartları ikiye böleceklerdir.
Ha siktir.
İki kişinin birbirine aşık olması benim için sorun değil.
Bir nevi duyguların dışavurumu o da.
Kadınların onu yapmasını doğru bulmuyorsun sanki.
O da olmazsa...
...cebimize hiç para girmeyecek. Öyle olursa da...
İki ölçütün bunlar mı?
Ölçüt mü?
Öncelik veya başka bir şey. Altı üstü para.
Onu denklemden çıkaracaksın. O yokken ne olur?
Ben de onu diyordum işte. Öylece...
Hayır. Sebep bulunur tabii.
Ama ben ne olacağını da öğrenmek istiyorum.
Para yok yani. Geriye ne kalır elinde?
Elinde diğer insanlar kalır.
Clara kalır, zaman kalır. Zaman önemli bir şey.
Ama aşağı yukarı herkes kadar zamanın var.
Peki ya Tanrı? Belki Tanrı da kalır.
İnancın var mı?
- Ne? Tanrı'ya mı? - Evet.
- Hayır. - Peki.
Bak ben nasıl yaklaşacağım.
Bir yazar roman yazar. Bir şarkıcı şarkı yazar.
Bir senfonist senfoni yazar. En iyi örnek bu bence.
Çünkü en iyi senfoniler Tanrı adına yazılmıştır.
Şimdi söyle bakalım, Beethoven...
...9. Senfoni'yi yazıyor...
...sonra bir gün uyanıp...
...Tanrı'nın var olmadığını öğreniyor.
Nefsi köreltmek için oluşturulan...
...bütün o notalar, ezgiler, ahenkler gidiyor...
...ve "Altı üstü fizikmiş." diyoruz.
Beethoven da diyor ki "Hadi be, Tanrı yokmuş."
Demek ki bu senfonileri diğer insanlar için yazıyorum.
Bütün her şey bundan ibaret artık.
Hatırladığım kadarıyla hiç çocuğu da yoktu.
- Olsaydı bile... - Bir yeğeni vardı.
- Neyi vardı? - Yeğen. Bir yeğeni vardı.
Pekala. Yeğeni için yazıyor o zaman.
Ya da Ölümsüz Sevgilisi için.
Evet.
Ya da o kişi için.
Sevgiyi bunun dışında bırakalım.
Bütün bunları birleştirip şöyle dediğini düşünelim.
"Bunun sayesinde insanlar beni unutmayacak."
Unutmadılar da. Unutmuyoruz.
Ve unutmamak için de elimizden geleni yapıyoruz.
Parça parça mirasımızı oluşturuyoruz.
Ya bütün dünya hatırlayacak bizi...
...ya da birkaç insan sadece.
Ama öldükten sonra bile varlığımızın hep anılması için elimizden geleni yapıyoruz.
Bu yüzden hâlâ aynı kitabı okuyoruz...
...hâlâ aynı şarkıyı söylüyoruz...
Çocuklar ebeveynlerini, büyükbaba ve büyükannelerini hatırlıyor.
Herkesin bir soy ağacı var.
Beethoven’in senfonisi var.
Bizde de var.
İnsanlar bunu öngörülebilir bir gelecekte de dinlemeye devam edecekler.
Ama...
...işte tam orası işlerin sarpa sarmaya başladığı yer, çünkü çocuklarınız...
Çocuğunuz var mı?
Durun bakalım, burada kimin çocuğu var?
Sizin var mı? Sizin çocuklarınız ölecek.
Sizin de.
Benden söylemesi. Hepsi ölecek.
Onların çocukları da ölecek. Böyle devam edecek.
Sonra büyük bir tektonik değişim olacak.
Yosemite Parkı havaya uçacak ve batı tabanı değişecek.
Okyanuslar yükselecek, dağlar çökecek insanlığın % 90'ı yok olacak.
Hem de bir çırpıda. Bilimsel bir şey.
Geriye kalanlar yüksek yerlere çıkacak...
...sosyal düzen gerileyecek bizler de leş yiyen, avcı...
...toplayıcılara dönüşeceğiz. Ama birisi...
...günün birinde bir zamanlar bildiğimiz bir melodiyi mırıldanacak.
Bu da herkese birazcık umut aşılayacak.
İnsanlık yok olmanın eşiğinde ama bu biraz daha uzun sürecek...
...çünkü birisi başka birinin mağarada bir melodi mırıldandığını duyar...
...kulaklarındaki fiziksellik...
...onlara korku, açlık ve nefretten daha başka bir şey hissettirir...
...ve insanlık devam eder, medeniyet tekrar ayağa kalkar.
İşte şimdi bu kitabı bitireceğinizi düşünüyorsunuz.
Ama sonsuza kadar sürmeyecek.
Çünkü gezegen yavaş yavaş ölecek.
Birkaç milyar yıl içinde güneş koca kırmızı bir deve dönüşecek...
...ve nihayetinde tüm dünyayı yutacak.
Gerçek bu.
Belki o olmadan önce tamamen farklı bir gezegene tezgah açacağız.
İyi olur. Belki önemli olan şeyleri...
...yanımızda götürmenin bir yolunu buluruz.
Mona Lisa'nın bir kopyası olur...
...birisi görür, birazcık tükürükle uzaylı kumu karıştırır...
...yeni bir şeyler çizer, böylece her şey devam eder durur.
Ama bu bile önemli değil.
Çünkü insanlığın bir formu...
...Beethoven'in 9. Senfonisi'ni geleceğe yanında taşısa bile...
...gelecek duvara toslayacaktır.
Evren genişlemeye devam edecek...
...önünde sonunda bütün her şeyi yanında götürecek.
Uğruna çabaladığınız her şey...
...sizin ve gezegenin diğer tarafındaki yabancı birinin...
...haberinizin bile olmadığı tamamen farklı bir gezegende...
...birlikte paylaşacağınız bir gelecekte yapacaklarınız...
...sizi büyük ya da uzun hissettiren her şey...
...yok olacak.
Bu boyuttaki her atom...
...işte bu kadar kolay koparılacak.
Sonra tüm bu parçalanmış zerrecikler...
...tekrar büzülecek...
...ve evren...
...hepimizin görebileceği bir nokta olana kadar kendi içine çökecek.
Yani kısacası kitap yazabilirsiniz...
...ama sayfalar yanacaktır.
Nesilden nesile geçecek bir şarkı söyleyebilirsiniz.
Bir oyun yazıp onun halk tarafından unutulmayacağını umabilirsiniz...
...sürekli oynanacağını da.
Rüyalarınızdaki evi inşa edebilirsiniz...
...ama en nihayetinde hiçbiri çiti gömmek için parmaklarınızla...
...toprağı kazmanızdan daha önemli olmayacak artık.
Ya da düzüşmeden.
Kaldı ki bana göre aynı şey.
Bence gelmeyecekler.
Cömertliğinden teslim alacağımız...
...nimetler için şükürler olsun Tanrım.
İsa şahidimiz olsun Tanrım. Amin.
Güzelmiş.
Güzel.
Ev yapacağız.
Tam buraya.
Bak gördün mü? Görebildiğini biliyorum.
Başlangıçta küçük bir ev olacak ama...
...sana daha büyüğünü yapacağım.
Buyurun bakalım.
Bir göz atın.
Arkada banyo ile iki tane odası var.
Mutfak bu tarafta.
Çalışma odası var.
Birkaç aydır kiracı yok o yüzden...
...biraz tozlu. - Piyano da dahil mi?
Ee yani her zaman...
Hep buradaydı o.
- Eğer isterseniz... - Dahil mi?
Hep buradaydı.
- Sizi duyamıyorum. - Ben...
- Çalmaya devam ederseniz duyamazsınız. - Şaka yaptım.
Hep buradaydı. İsterseniz kaldırtabilirim.
Hayır.
Telefona bakmam gerek.
Siz rahatınıza bakın.
Sağ ol Linda.
Alo?
Merhaba. Hayır, şu anda ev gezdiriyorum.
Böyle iyi anladım.
İnsanlar böyledir. Terk ederler, çekip giderler.
- Sonra tekrar eve gelirler. - Ben hep buradaydım.
Bu evde bu kadar sevdiğin şey ne? Ciddi soruyorum?
Geçmişi.
- Nasıl yani? - Tatlım, bizim bir geçmişimiz var.
Sandığın kadar değil.
Böyle olmamalı.
Birlikte karar vermeliyiz.
- Anlayamıyor musun? - Anlıyorum.
O zaman ne diye hep ben karar alıyorum?
Çünkü senin istediğini ben istemiyorum.
Burada kalmak istiyorsun diye mi?
Neden?
Ne oldu?
Sorun değil. Taşınabiliriz.
Anlamıyorum.
Piyanonun üstüne bir şey düşmüştür belki.
Saat kaç?
Çeviri: hasangdr & x@nder twitter.com/hasangdr & xqnder