Do pierwszego morderstwa doszło, zanim się urodziłem.
NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH
Morderca nazywał siebie Węźlarzem.
Jego ulubionym węzłem była wyblinka.
Nasze miasteczko ogarnął strach.
Aż nagle, dziesięć lat temu, przestał zabijać.
Co roku nasza społeczność urządza memoriał dla bliskich ofiar.
Wtedy niewiele o tym myślałem.
WĘŹLARZ
Ktoś musi poprowadzić zastęp.
Dlaczego? Kto wie?
Aby nadawać tempo, to po pierwsze.
Po drugie... Podejdź.
Za moich czasów prostowaliśmy się,
gdy unoszono sztandar. Zatem wyprostujcie się.
Dobrze.
Jeśli będzie wiało, co powinien zrobić drugą ręką?
Podtrzymywać sztandar.
Gdy nastanie taki dzień... Wy dwaj, chodźcie.
Stańcie po bokach.
Waszym zadaniem jest napierać.
Jasne? Ramię w ramię.
Musicie wspierać trzymającego sztandar,
który zmaga się z jego ciężarem i wiatrem.
Bardzo dobrze. Wracajcie na miejsca.
Oklaski dla chłopaków!
Chciałem z tobą pogadać.
W pracy idzie kiepsko,
a ubezpieczenie wujka Rudy'ego poszło w górę,
więc nie dam rady wysłać cię na obóz liderów.
Wyjazd jest potrzebny do zgłoszenia,
tak mówił rekruter.
Razem popracujemy nad twoim stopniem.
Poczekasz trochę dłużej, zanim zasiądziesz w odrzutowcu.
- Ja to wezmę. - Nie trzeba.
Trzymam.
O nie! Mamy go!
Może i rośniesz, ale wciąż daję ci radę.
- Puść. - Powiedz to.
- Nie. - Mów.
- Wujku.
I o to chodzi.
OD AMY: GOTOWA
Fajny wóz.
Tata mówi, że przed osiemnastką nie dostanę auta.
- Serio? - Tak, bo wiesz...
nastoletni kierowcy są najbardziej zabójczy.
Sensowne.
Lubię cię.
Ty także mnie lubisz?
Tak.
- Jak odsunąć siedzenie? - Z boku jest rączka.
Właśnie tam.
Co to?
- Skąd to masz? - Leżało tutaj.
Co?
Boże.
Kręcą cię takie rzeczy?
Nie! Ja...
Nie wiem, skąd się to wzięło.
- Przecież to twój samochód. - Ale nie zdjęcie.
Naprawdę nie moje. To ohydne.
- Przepraszam. Chcesz dalej... - Robi się późno.
Zobacz, jak rośniesz.
Jest wyższa niż Tyler w jej wieku.
Bo dodaję hormon wzrostu do ciasta.
Tyler, pospiesz się!
Przepraszam.
Jeszcze jeden dla mnie.
Smacznego.
Znajdziesz czas, żeby odebrać wujka Rudy'ego?
- Musimy pojechać osobno. - Nie mogę znaleźć kluczyków.
Tyler, widziałeś je?
Musimy się zbierać. Najedzcie się.
- Dobre. - Niebo w gębie.
Skoro tak mówisz.
Cześć, Rudy. Pospiesz się,
bo mama zniesie jajo.
Widziałeś ją?
- Amy? - Nie.
Ją. Znowu tu jest.
No i?
Co ona kombinuje? Chce wystrzelać ludzi w kościele?
Nie bądź śmieszny.
Nie jest wierząca. I ma nierówno.
W szkole co roku pisze prace o morderstwach.
Zabujałeś się w niej czy coś?
Oblech.
Wiesz, że zrobiła to z pięcioma futbolistami,
bo matka zostawiła rodzinę i została striptizerką?
Powinniśmy się za nią modlić.
Albo wezwać gliny.
Później porozmawiacie. Musimy jeszcze coś załatwić.
Na razie.
Daniel ukazuje nam taką wiarę,
która pozwala przetrwać babilońską niewolę.
- TO PRAWDA? - Odłóż to, proszę.
Dlaczego tata nie wycina kuponów?
Bo ma inne zajęcia.
Co myślisz o dzisiejszym kazaniu?
WSZYSCY O TOBIE MÓWIĄ, ZBOKU
Jesteś od niej uzależniony. Nie podoba mi się to.
Muszę to przeczytać.
Chcę zobaczyć, kto napisał.
To aż takie ważne?
Nie, wcale.
Zbok.
- Co jest grane? - Boże, nie łaź za mną.
- Chodzi o zdjęcie? - Napisałam jednej osobie.
- Miała nikomu nie mówić. - Nawet nie wiem, co to za zdjęcie.
Nie jest moje. A wóz należy do ojca.
Wiesz, co ludzie piszą na moim profilu?
- A ty jeszcze mnie zaczepiasz. - Przysięgam, że nie jest moje.
Uwierz mi. Powiedz wszystkim prawdę.
Powiesz?
Czym wkurzyłeś swoich koleżków?
Ktoś rozpowiada o mnie nieprawdziwe plotki.
Problemy nastolatków. Pewnie ci ciężko.
Słyszałem, że ciebie to kręci. To chore.
Ja o tobie też słyszałam.
Zboku.
Co to za bieganina?
To nie plac zabaw.
Nie wolno tak biegać. Zatańczymy?
Urodziny Susie.
NORA — ULUBIENICA LUCKY'EGO
Tyler, chodź mi pomóc!
HRABSTWO TYSON NORA
MORDERSTWO
ÓSMA OFIARA WĘŹLARZA
- Co ty robisz? - Ja tylko...
Szukałem w sieci czegoś do szkoły.
Jestem zawiedziona.
- Mamo... - Do łóżka.
Mamo.
Do łóżka, Tyler.
Dobrze.
Mama mówi, że musimy porozmawiać.
Usiądź.
Nie wygadaj.
Męska rzecz.
Wiem coś, czego ty nie wiesz.
Wiem, że zabrałeś mój samochód.
Przez wujka Rudy'ego, mama nie chce, byś prowadził,
ale masz już swoje lata i czasem możesz się wymknąć.
Ale musimy wyjaśnić parę spraw, które mogą cię kłopotać.
- Na przykład to, co oglądasz w... - Nic nie oglądałem.
Seks.
Powiedziałem to.
Wiesz, że jesteśmy stworzeni na podobieństwo Boga.
Czyli twoje ciało to świętość,
której nie wolno bezcześcić. Wiesz, co to znaczy?
Ale mężczyźni, jak ty i ja,
mają swoje myśli.
Te myśli...
pojawiają się w naszych głowach. Miewasz takie myśli?
Myśli o dziewczynach.
Rozumiem.
Możesz nie wierzyć, ale też kiedyś miałem 16 lat.
Jesteśmy w kropce, co?
Z jednej strony mamy Boga,
a z drugiej napaloną małpę.
Nadążasz?
Niezbyt.
Słuchaj.
Te myśli nie są czymś złym.
To tylko wyobraźnia.
Bóg przymknie oko. I tak ma wiele na głowie.
Ale żadnych obrazków.
Jasne?
Wyobraźnia to nie rzeczywistość.
To tylko małpie figle.
Nie kontrolujesz tego, co ci przychodzi do głowy.
Gdybyś teraz pomyślał o czymś złym,
na przykład...
o wzięciu tego młotka i...
W rzeczywistości byś tego nie zrobił, prawda?
Nigdy.
To tylko małpie figle.
Tak, małpie figle.
I po bólu.
Zrobiliśmy to.
Niezręczna rozmowa z tatą zakończona.
Możemy pogadać?
Jestem zajęty.
Zajmę ci minutę.
Ta sprawa ze zdjęciem, to nie to, co myślisz.
Staram się w ogóle o tym nie myśleć.
Nie lubię takich rzeczy.
Dowiedziałem się o czymś złym i ciągle o tym myślę.
To pewnie nieprawda, ale muszę o tym porozmawiać, bo...
Przerwę ci.
Wiem, do czego zmierzasz i nie będę o tym rozmawiał.
- Co? - To grzech.
Możesz wybrać.
- Billy, proszę cię. - Wybieraj.
Nie będę o tym gadał.
Po cholerę za mną łazisz?
Pamiętasz mnie?
Zbok Tyler.
Jakieś postępy w zboczeństwie?
Dlaczego zawsze czytasz gazetę przed kościołem?
Lubię złe wiadomości.
I mogę siedzieć, gdzie chcę.
Nie powinniście być mili i troszczyć się o innych?
Nie...
Tak, ja nie mam z tym problemu.
Super.
Kojarzysz sprawę tego mordercy?
Chciałbym ci zadać parę pytań. Trafiłem na taką stronę i...
Rozumiem.
Słyszałeś plotkę o mnie i pięciu futbolistach
- i pomyślałeś, że ja... - Nie.
Spoko, ja jestem zdzirą, a ty zbokiem.
Jesteśmy stworzeni dla siebie.
Przestań.
Jaki poważny. Nikt się nie dowie.
Jesteśmy tu sami.
Wyciągaj go.
Pokaż, co tam masz.
W chuja lecę!
- Wiem... - Serio?
Chcę tylko zapytać o mordercę.
O eliminację podejrzanych.
Dlaczego?
Dlaczego nagle cię to obchodzi?
Chcesz mnie nawrócić? A może zdobyć odznakę skautowską?
Nie. Ja...
Nie daje mi to spokoju.
Poszedłem na memoriał, chociaż ich nie znałem.
Pomyślałem, że rozmowa z tobą mi pomoże.
- Nie wiem, to pewnie głupota. - Wcale nie.
Przyjdź tu po 15.
Pomogę ci.
Przynieś ciasteczka.
Słucham?
Przepraszam, szukam Kassi.
Przyniosłem ciasteczka.
Kassi, kolega przyszedł.
Nie sądziłam, że przyjdziesz.
Masz interesującą babcię.
To nie babcia, matole.
Pracowała dla policji.
Robiła kopie akt sprawy i napisała tę książkę.
Siadaj.
SPRAWA WĘŹLARZA
Tu masz wszystko na temat jego potwierdzonych ofiar.
Ofiara numer osiem, Erica Lytle.
Była nauczycielką.
Węźlarz wiedział, kiedy będzie sama.
Wybacz, obrazowe te zdjęcia.
- Robili zdjęcia polaroidem? - Nie, cyfrówką. A co?
Czyli to prawdziwe dowody?
Niewiele tego.
Żadnych odcisków, krwi, nasienia, tylko lina.
Włókna z liny. I to.
Należał do czwartej ofiary, Sashy Peterson.
Znaleziono go przed kościołem.
Nie chodziła tam, sprawdziłam.
Czyli koczujesz pod naszym kościołem, żeby zawęzić listę podejrzanych?
Nie, gliny już się tym zajęły.
Używam taktyki FBI.
- Złapię go dzięki jego słabości. - Czyli?
To szaleniec.
Każdy morderca ma sposób działania zgodny z jego psychologią.
To jak odcisk palca. Patrz.
Ten sam sposób wtargnięcia, te same skomplikowane węzły
i jego podpis — wyblinka w domu ofiar.
Drwi z policji, robiąc z ofiar trofea.
Skrupulatnie to planował.
Wykorzystam to, aby powiązać go z nowymi sprawami.
Myślę, że nie przestał zabijać.
I że ofiar jest więcej niż dziesięć.
Ale on przestał.
Seryjni mordercy nie przestają zabijać.
Ta czy ta?
Ta.
Myślałem o wolontariacie.
Może udzielałbym korepetycji...
popołudniami.
Gdzie?
U św. Józefa.
Chodzi tam kolega Billy'ego, Martin.
Poznaliście go parę lat temu. Sympatyczny gość.
Dawaliśmy im jedzenie na ich zbiórkę.
To wspaniałomyślne z twojej strony,
ale pamiętaj, że wieczór to czas rodzinny.
Oczywiście.
- Nie! - Gin.
- Oszust! - Że niby ja?
Znowu?
Zazdrościcie mi.
ZNALEZIONO ZWŁOKI MIESZKANKI MIASTA
WĘŹLARZ TWIERDZI, ŻE ZABIŁ CZTERY OSOBY
POWRÓT WĘŹLARZA — NIEDOSZŁA OFIARA OTRZYMAŁA NIEPOKOJĄCY WIERSZ
CZY ZNASZ WĘŹLARZA?
Możesz ściemniać matce, ale nie mnie.
Do kogo jeździsz, zamiast dawać korepetycje?
Mój synek znalazł dziewczynę.
Wiesz?
Mimo to okłamałeś mamę.
Naprawdę się uczyliśmy.
Pamiętasz naszą pogadankę?
To nie tak, ona mieszka z babcią.
Wiem. Słuchaj...
Mama nie musi wiedzieć, że kłamałeś, ale powinna poznać tę dziewczynę.
Zaproś ją jutro na kolację.
- To chyba zły pomysł. - Powiem, żeby zrobiła zapiekankę.
Dobrze.
Nie chciałabyś...
przyjść do mnie na kolację?
Nie.
Moi rodzice chcą cię poznać.
Dlaczego?
Myślą, że jesteśmy parą i...
Co?
Nie jesteśmy parą.
Przecież wiem.
Jasna sprawa, pomyślałem tylko...
Wiedzą, że się spotykamy...
Będą próbowali mnie nawracać?
Po prostu nie gadajmy o Węźlarzu, bo nie wiedzą, co tu robimy...
Nie mów o tym.
Super. No to przyjdę.
Świetna tilapia, skarbie.
Do którego kościoła chodzisz, Kassi?
Nie chodzę do kościoła.
W niedziele tata jest skacowany, a mama odeszła, gdy byłam dzieckiem.
W zasadzie jestem ateistką, ale rozważam wiccę.
Wicca? Słyszałam o tym.
To nie jest czarna magia,
- bazuje na naturze... - Mamo.
- Ona żartowała. - O rety.
Ta rodzina nie ma poczucia humoru.
Chodzi do kościoła po drugiej stronie miasta.
Kassi, słyszałem, że odwiedzasz starszą panią.
Tak, jest na emeryturze...
To jej babcia, Mavis.
Pracowała w banku.
Tyler, pozwól jej się wypowiedzieć.
Gdy zapraszał cię na randkę też był taki nerwowy?
Nie, w ogóle. Zrobił to bez zająknięcia.
Poszło tak gładko, że nawet się nie zorientowałam.
Doskonale cię rozumiem.
Mój mąż jest taki sam.
Praktycznie sama mu się oświadczyłam.
Przecież miałem pierścionek, przemowę, nawet przyklęknąłem.
- Przesadzasz. - Spisałeś się wtedy.
Panie Burnside,
uczy pan chłopaków obozowania, strugania nożem...
i węzłów?
Teraz to coś więcej, niż aktywność w plenerze.
Dostają odznaki...
za programowanie,
fotografię i tak dalej.
Ale tu mnie masz, uwielbiam struganie i węzły.
- Dużo węzłów pan zna? - Może zmienimy temat?
To dość nudne.
Sama zapytała.
Przepraszam za tamten żart.
Lubię spędzać czas z Tylerem.
Nie chciałam źle wypaść.
Palnęłam głupotę z nerwów.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
I nie musisz się denerwować.
Jesteś najlepszą dziewczyną, jaką nam przedstawił.
- I jedyną. - Don!
Wybacz za tę rybę.
Nie wiedzą, co to weganizm.
Zatrzymaj się.
Myślisz, że twój tata to Węźlarz?
Ale masz minę!
To nie on!
Twój tata?
Ma zdjęcia.
Porno ze związanymi kobietami.
Dlatego nazywają mnie zbokiem.
Znalazłem tego więcej w szopie, do której zabrania nam chodzić.
Jedno ze zdjęć było podpisane „Nora”.
Myślę, że to Nora Devlin.
A u dołu napis: „ulubienica Lucky'ego”.
- Poważnie. - Lucky?
Tak.
To, że lubi dziwne porno, nie oznacza, że jest Węźlarzem.
Po prostu jest sprośny.
Jezu.
Jedziemy.
Przecież nie będziemy się lizać.
Ruszaj.
Patrzcie, kto przyszedł!
Zatańcz ze mną.
W życiu nie widziałem,
żeby ktoś sobie tak radził z kobietami.
Co tu robisz?
Ten Lucky mnie męczył.
Nie mogłam zasnąć, więc przejrzałam wszystko.
Nawet obudziłam Barbarę, czym ją wkurzyłam,
ale znalazłam. Ofiara numer pięć dostała liścik
tydzień przed zabójstwem.
Zgadnij, co było napisane.
Nie ma go.
Spadajmy.
Pokaż.
Na pewno pisało tam „Lucky”?
- Nie wiem. - Czuję coś.
- Kurde. - Co to?
To pismo twojego ojca?
Nie wiem.
Gdzie to jest?
Tata się zaraz obudzi.
Przyjdź do Barbary. Tylko nie zdradź się, że wiesz.
W porządku?
WEJŚCIE
W UŚCISKU STRACHU
Tyler?
Dzień dobry.
Cześć, tato.
- Która godzina? - Prawie siódma.
Pomyślałem, że zaczniemy dzisiaj wcześniej.
- Co? - Czego dawno nie robiliśmy?
Nie obozowaliśmy. Tylko ty i ja.
- Dzisiaj? - Tak.
Zabawimy się, jak ojciec z synem.
Zgarnąłbyś odznakę strzelecką.
Byłoby super, ale źle się czuję.
Zrobię ci płatki.
Ubieraj się.
Dokąd idziemy?
Jeszcze kawałek.
Powiedziałeś komuś?
Powiedziałeś?
- O co ci chodzi? - Tyler.
Wiem, że byłeś w szopie i pod domem.
Naruszyłeś moją prywatność.
Niepokoi mnie ten brak szacunku.
Przecież wiesz.
Nie bez powodu założyłem tę kłódkę.
Rzeczy z tego kartonu nie są moje.
A czyje?
Rudy'ego.
Wujka?
Wstyd mi o tym mówić.
Dawno temu interesowałem się takimi zdjęciami,
które znalazłeś w moim wozie.
Rudy też, ale u niego było to gorsze.
Wiedziałem o tym od czasów dzieciństwa, mimo to...
Kiedy znalazłem to w jego przyczepie,
powiedziałem mu:
„Rudy, musisz się zgłosić na policję”.
Ale wtedy próbował...
Wiesz...
- Myślałem, że miał wypadek. - Bo miał.
Zjechał z drogi.
Dlaczego trzymasz te rzeczy?
Miałem je spalić.
Przysięgam na Boga, miałem je spalić.
Ale rodziny ofiar...
mają prawo wiedzieć.
Ale nigdy nie było okazji.
A to narodziny Susie, a to inne cholerstwo...
Musiałem myśleć o rodzinie, o tym, jak to wpłynie na dzieci.
Narażać na to waszą matkę?
I po co?
To im nie zwróci życia.
Ale wyglądasz przez to na winnego.
Synu.
Nie wiem, co ci jeszcze powiedzieć.
Nic poza tym, że wiem, że ty wiesz...
że to nie ja.
To nie ja.
Jest mi cholernie przykro, że tak się dowiedziałeś.
Nawaliłem.
Próbowałem chronić brata.
Musimy zanieść to na policję.
Albo zniszczyć. Decyduj.
Wiązanie węzłów stanowi przykład umiejętności
i siły zastępu czy rodziny.
Włókna splatają się w linie,
a węzeł zawija je zgodnie z zastosowaniem.
Węzeł prosty z apteczek to symbol
pomocy innym ludziom.
- Obozowaliście? - Co?
Czekałam. Poszłam do ciebie. Twoja mama powiedziała mi o tym.
- Rozmawiałaś z moją mamą? - Myślałam, że nas przejrzał.
Nie! Mów ciszej.
- Po prostu pojechaliśmy obozować. - Rozgryzłam te plany. To wasz dom.
- Tam jest piwnica. - Byłaś pod moim domem?
- A gdyby coś tobie zrobił na obozie? - Znalazłaś tam coś?
- Nie... - Bo to nie on.
Zapytałem go o zdjęcia i resztę. Wszystko mi wytłumaczył.
Jak wytłumaczył te plany?
To tylko fantazja.
A Lucky?
Muszę wracać.
Uwierz mi, to nie on.
- To kto? - Nie wiem.
Nie chcesz w to wierzyć, ale uwierz.
- Zobacz, to się wydarzyło. - Nie chcę teraz o tym mówić!
Co robicie?
Wracaj do klasy. Oddaj to.
- Jesteś obrzydliwy. - Daj mi to.
To niemoralne!
Przyznaj się w końcu, że jesteś gejem.
Wal się, suko!
Puszczaj!
Mam tylko jedno pytanie.
Gdzie jest Tyler Burnside?
Co?
Gdzie jest Tyler Burnside?
Bo Tyler, którego znam, nie rozwiązuje kłótni przemocą.
Rozumiem.
Pastorze Randy, to ja.
Straciłem panowanie nad sobą.
Będziesz miał niezłe limo.
W domu wszystko gra?
Tak.
PRZEPRASZAM
Kocham cię. Uważaj na siebie, dobrze?
Nie martw się, mamo.
Jesteś coraz cięższa!
Nie poznasz mnie, jak wrócisz, bo będę bardzo gruba!
Baw się dobrze.
Dzięki, że zdobyłeś te pieniądze.
Ode mnie nauczyłeś się wystarczająco.
- Dobrej zabawy. - Dzięki.
Lepiej już pójdę.
Mój synek.
- Kocham was. Do zobaczenia. - Kochamy cię!
Chyba zrobiłam za dużo.
Więcej dla mnie.
Kiedy Tyler wróci?
Gdy owieczka dwa razy zamerda ogonkiem.
A kiedy to będzie?
Twoja babcia tak mi zawsze odpowiadała,
a ja nigdy nie pytałam.
Bystrzacha jesteś.
Może pojedziecie odwiedzić twoją matkę?
Chciałabyś popływać u babci?
- Możesz wziąć sobie wolne? - Nie. Chciałbym.
Ugrzązłem w robocie.
Pojedźcie na tydzień czy dwa.
Będę zaglądał do Rudy'ego. Przyjadę w ostatni weekend
i razem wrócimy do domu.
Mama by się ucieszyła.
Chcesz odwiedzić babcię?
Potem do niej zadzwonimy.
Wybacz.
Nie szkodzi.
- Coś cię gryzie? - Nie.
Chcesz porozmawiać?
Nic mi nie jest.
Starzeję się.
Może nie powinnam jechać do mamy.
To nic.
Chodź tu.
Nie martw się.
Nigdy.
Bezpiecznej drogi.
- Pa, tatusiu. - Pa, skarbie.
- Bądź grzeczna. - Zadzwonię, jak dojedziemy.
Słuchaj mamy.
Skończę przed zmrokiem.
Fantastycznie.
Czy kiedyś...
- musiał pan korzystać z broni? - Nie musiałem.
Często strzelałem do celu z nowego Gen4.
Piękna rzecz.
Bez problemu odstrzeli pan jakiegoś karalucha.
- Proszę bardzo. - Wyciągnę też dla pani.
- Dziękuję. - Proszę.
To dla żony.
JA SAM I MÓJ DOM SŁUŻYĆ CHCEMY PANU
Cześć, Kassi.
Dawno cię u nas nie było.
- Szukam Tylera. - Tylera?
Cóż... wejdź.
Napijesz się czegoś?
Nie, dziękuję.
- Zastałam Tylera? - Tylera?
Nie powiedział ci, że wyjeżdża na obóz?
Ostatnio niewiele rozmawialiśmy.
Fajny aparat.
Prawdziwy polaroid?
No tak, lubisz fotografię.
Miałaś wtedy...
zdjęcia z miejsc zbrodni,
kiedy chłopcy się pobili, prawda?
Pozwól, że zrobię ci jedno.
Powiedz „ser i krakersy”.
Ser i krakersy.
Teraz musimy trochę poczekać.
Chcesz podmuchać?
Cześć, tato. Dobra!
Dobra! Już idę.
Przepraszam, muszę iść do taty.
Tak nagle zadzwonił?
Powiedzieć Tylerowi, że byłaś?
Nie, nie musi pan.
Cholera!
To newralgiczna scena.
Syn odzyskuje jasność umysłu
i idzie na spotkanie z ojcem.
Ojciec zauważa go, zanim ten dociera do drzwi.
W Piśmie jest napisane, że ojciec wybiega do niego.
U Boga drzwi do odkupienia są stale otwarte,
ale to od nas zależy, czy przez nie przejdziemy.
Dzisiaj moje pytanie brzmi,
czy otworzycie te drzwi?
Mama cię pozdrawia.
I prosi, żebyś przywiózł narzędzia,
bo ma kilka rzeczy do naprawy.
Ktoś chce się z tobą przywitać.
Cześć, tatusiu, kocham cię.
Możesz iść.
Tylko tyle chciała powiedzieć.
Ja też cię kocham. Zadzwoń do nas.
Tęsknię. Pa.
Nie krzycz. Spokojnie.
Nie bój się, nic ci nie zrobię.
Napadłem na bank. Szuka mnie policja.
Rozumiesz?
Zabiorę rękę.
Nie krzycz.
Moje plecy.
Chyba coś sobie naciągnąłem, wchodząc tutaj.
Spokojnie.
Obrabowałem tylko bank. Nikt nie ucierpiał.
Ale muszę uciekać. Zabiorę twój samochód.
Masz ubezpieczenie?
Nie chcę twoich pieniędzy. Kluczyki masz w torebce?
W tamtej?
O cholera.
Prawie kończymy.
Jeśli pójdziesz na policję,
dam to moim znajomym.
Znajdą cię.
Ale pewnie nie pójdziesz.
Weź moją torbę.
Chodź
Jeszcze jedno.
Muszę cię związać.
Obiecuję, nikomu nie powiem.
To nie jest atrapa, jasne?
Nie kłóć się. Plecy mi wystarczająco dokuczają.
Im szybciej cię zwiążę, tym prędzej stąd wyjdę.
Bierz moją torbę i ruszaj się.
Do sypialni.
Usiądź na łóżku.
Sama to zrobisz. Nie musi być ciasno.
Zawiązuj.
Dalej.
Nie tak, głuptasku.
Ja to zrobię.
Jeśli chcesz coś zrobić należycie, zrób to samemu.
Tata mi to zawsze powtarzał.
Ale był prawdziwym skurczybykiem.
Mówię ci.
Daj ręce.
Dwa machnięcia owczym ogonkiem i znikam stąd.
- Ciasno. - Nie przesadzaj.
Lucky'emu podoba się twój szampon.
Tato.
Co tutaj robisz?
Nic jej nie jest?
Przecież wyjechałeś.
- Nie powinieneś był tego widzieć. - Tato!
Jak cię uczyłem?
Nie mierz z broni, jeśli nie zamierzasz jej użyć.
Zastrzelisz mnie?
PRZEPRASZAM
Nie zostawiaj takich liścików. Rodzice je zauważą.
Pasuje ci to limo.
- Trzeba było zatrzymać zdjęcia. - Miałaś przestać!
Przestałam.
Wskakuj.
- To dom Nory Devlin. - Znam tylko miejscówki morderstw.
Wybacz.
Chcę się z tobą spotykać,
ale nie w sprawie mordercy.
Tym bardziej, jeśli chodzi o tatę.
Rozumiem.
Wierzysz mi w ogóle?
Wierzysz?
Wyczuwam ją czasami.
Co?
Wejdźmy do środka.
- Nie. - Chodź.
Nie!
Chodź.
Dostał się przez piwnicę.
Potem ją związał
i torturował.
W końcu zabił.
- Tutaj ją znaleźli. - Dlaczego to robisz?
Co powiedział ci tata?
Tyler.
Nie oskarżam go.
Chcę się dowiedzieć, co tu zaszło.
To był wujek Rudy.
Ten na wózku?
Od dawna jest niepełnosprawny?
Od 10 lat.
Dlatego przestał.
Zawsze myślałem, że miał wypadek,
ale...
on chciał się zabić.
Próba samobójcza.
Znalazłam coś pod twoim domem.
Mówiłaś, że nic tam nie ma.
Były włókna liny.
- Włókna liny? - Tak.
To nie jest CSI.
Wiem, że lubisz mieć obsesję na punkcie Węźlarza,
bo to cię czyni mroczną i interesującą,
ale tu chodzi o moją rodzinę.
Zabił moją mamę.
Co?
Węźlarz...
zabił moją mamę.
Myślałem, że was zostawiła.
Kiedy miałam pięć lat, tata wrócił do domu
po ostrej kłótni.
Nie było jej, ani jej rzeczy.
Więcej o niej nie słyszeliśmy.
Tata mówił, że nas porzuciła.
Ale ja pamiętam to inaczej.
Pamiętam jakiegoś faceta. Mama płakała.
Związał ją, a mnie zamknął w łazience.
Pamiętam jej krzyki.
Odkręciłam kran, żeby tego nie słyszeć.
Kilka lat później usłyszałam o Węźlarzu...
i wiedziałam.
Ale tata mnie nie słuchał, nikt nie słuchał.
Nie chciałam obwiniać jego, więc nikt mi nie wierzył.
Jak się nazywała?
Crystal.
Crystal Harper?
Skąd wiesz?
Pod domem...
był karton z biżuterią, zdjęciami i...
prawami jazdy.
Było ich 13.
13?
Gdzie teraz są?
To by nie zwróciło im życia,
a on już nie zabija.
Zrobiliśmy to dla dobra rodziny.
- Więc gdzie one są? - Spaliliśmy je.
Przykro mi.
Wierzysz mu?
Nie masz wątpliwości?
Proszę.
Baw się dobrze.
Dzięki, że zdobyłeś te pieniądze.
Ode mnie nauczyłeś się wystarczająco.
- Dobrej zabawy. - Dzięki.
Twój tata był złotą rączką?
Co z tego?
To wyjaśnia brak wtargnięć.
Znał domy ofiar.
Wujek Rudy też był złotą rączką.
Co chcesz zobaczyć?
Cokolwiek.
Taki psychol musi zostawiać jakiś trop.
Żyję z nim całe życie i nic nie zauważyłem.
Może nie wiesz, jak to jest mieć normalnego tatę.
Sporo się tutaj uczę.
Doradcy są bardzo pomocni.
Jak na razie jest świetnie.
W porządku. Muszę kończyć, mamo.
Też cię kocham.
- Idzie za tą kobietą. - Którą?
W niebieskich spodniach.
Gapi się na nią.
Zobaczy cię.
To się nie uda.
Jaki ma telefon?
NAMIERZANIE GPS
POMÓŻ
Powiedz „ser i krakersy”.
Ser i krakersy.
Chcesz podmuchać?
Cześć, tato.
Wiem, wiem. Już idę.
Wyszedł.
Do pracy.
Poczekajmy, aż wyjdzie w nocy.
Zauważy mnie, jeśli będziemy śledzić go za dnia.
Czyj to dom?
Pewnie pracuje.
Lepiej chodźmy.
Kassi!
Widziałam, jak to zawiązuje.
To ta kobieta z supermarketu.
Wejdę z tobą.
Nie.
Muszę z nim pogadać w cztery oczy.
Tato?
Chodź.
Tato.
Co tutaj robisz?
Nic jej nie jest?
Przecież wyjechałeś.
- Nie powinieneś był tego widzieć. - Tato!
Jak cię uczyłem?
Nie mierz z broni, jeśli nie zamierzasz jej użyć.
Zastrzelisz mnie?
Zgłosisz się na policję.
Pomóż jej.
Ona tobą manipuluje.
Synu.
Posłuchaj.
Nigdy nikogo nie skrzywdziłem.
Mam romans z tą kobietą.
Lubimy sprośne zabawy.
Wiem, że to dla ciebie za dużo,
ale mama o wszystkim wie, my...
- Wciska ci kit! - Jeśli to się wyda,
skrzywdzisz mamę i Susie.
Opuść broń, bo jeszcze coś się stanie.
Spokojnie.
Skrzywdziłaby kogoś.
A my potrafimy obchodzić się z bronią.
Tobie ufam z bronią, ale nie jej.
Opuść karabin.
Nie zawyżajmy złej statystyki wypadków z bronią palną.
Wypadki się zdarzają.
Zuch.
Jestem z ciebie dumny.
Bardzo dumny.
Postępujesz słusznie.
Pamiętaj...
najpierw kolba.
Kiedyś strasznie cię to bawiło.
Kolba.
Bardzo dobrze.
Nie jestem zły.
Tylko zawiedziony.
ZAGINĄŁ
Pospiesz się, Tyler, nie mogę się znowu spóźnić.
Chcę naleśniki.
No to masz szczęście, bo owsianka to naleśniki
przeżute przez Wielkiego Ptaka.
- Ohyda. - Kotku, proszę.
Bądź dzisiaj grzeczna, dobrze?
Dobrze.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Tyler!
Już idę!
- Amen. - Amen.
Wujek Billy'ego ma wakat.
Mógłbym wziąć parę zmian.
Przy telefonie.
Przykro mi.
Strasznie mi przykro.
Co teraz zrobimy?
Nic.
Policja nie powiąże tego z Węźlarzem.
Ona nigdy nie widziała jego twarzy.
Sam tego chciałeś.
Mamo, nie chcę do łóżka! Proszę!
Proszę! Nie chcę spać sama!
- Mogę usiąść? - Jasne.
Policja chciała z tobą porozmawiać.
Nie zgodziłam się.
Uważają, że to nie był wypadek.
Rozumiesz, o czym mówię?
Uważają...
Uważają, że ktoś go zabił?
Boże, nie.
Według nich ktoś...
tak doświadczony jak Don, nie mógłby...
Miał swoje problemy...
ale wspólnie sobie z nimi poradziliśmy.
Powiedziałam im to.
Już dobrze.
Sztandarowi, ustawić sztandar zastępu 22.
Sztandarowi, ustawić flagę Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Sztandarowi, odmaszerować.
Pani Burnside, proszę zawiesić szarfę.
Przedstawiam nowego członka Zastępu Światła, Tylera Burnside'a.
Dziękuję.
Zazwyczaj to zastępowy przemawia.
Dlatego chciałbym powiedzieć kilka słów o nim.
O Donaldzie Burnsidzie, moim ojcu.
Każdy znał go z innej strony.
Dla naszej społeczności był liderem,
dla mojej rodziny żywicielem,
a dla mnie ojcem.
Wielu z nas pomógł zdobyć odznakę bezpiecznego używania broni,
co czyni ten wypadek jeszcze bardziej tragicznym.
Złe rzeczy przytrafiają się dobrym ludziom.
Naszą jedyną obroną jest zjednoczenie się,
co uczyniliśmy dzisiaj.
Tego nauczył mnie tata
swoim sposobem życia.
Pamiętajmy,
jaki wpływ wywarł na nasze życie.
Tato, jeśli mnie słyszysz...
Kocham cię.
Tekst polski - Altair87 Korekta - Sveilla
facebook.pl/GrupaHatak
facebook.pl/AzjaFilm