NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powiedz Marie, że jadę do szpitala,
że ją kocham.
I że wszystko będzie dobrze.
Oddzwoń i daj mi znać, co się dzieje.
Marie?
Nie, DiAngelo. Rozmawiałeś z nią?
Nie.
Teresa też nie odbiera.
Nic nie będzie jej ani dziecku.
Tak, wiem.
Muszę kończyć, wciąż próbuję.
Na razie.
Na razie. Daj znać, jak coś się wyjaśni.
Wszystko gra, Pete?
Co się stało?
Wyrósł jak spod ziemi.
DiAngelo!
W jakim jest stanie? To on czy ona?
Nie wiem.
Co ty odpierdalasz, Jablonski?
Kto tam jest, Di?
Zostań na drodze, kurwa!
Do bagażnika! Di.
Gadałeś z żoną?
Co z nią?
Co ty pierdolisz?
Nikt cię nie widział, tak?
Hej, Di!
Będzie tak:
ty stąd zjeżdżasz. Ruszaj!
- Di, co ty? - Zamknij się!
- Nie, trzeba to zgłosić. - Nie żyje.
Nic mu już nie pomoże.
Zajrzałeś tam?
Do tego rowu?
Zostałbyś za to ukrzyżowany.
Wszyscy za to zapłacimy. Rozumiesz?
Nikt go tu nie znajdzie.
Nikt się nie dowie.
Hej!
Zostaw to mnie.
Jedź do szpitala. Do żony.
Jedziesz!
Zabierzcie to z drogi.
Gdzie mam to włożyć?
Co z nią robicie?
Och, Pete.
Wszystko gra. Spokojnie. To tylko małe plamienie.
Widziałeś Teresę? Właśnie wyszła.
Dr Taranaweh zrobił USG.
Chce pan zobaczyć?
Chcę, kurwa, lekarza.
Jasne.
Petey, czemu tak...
po chamsku?
Mówili, że krwawisz.
Już nie.
Dobrze?
Wszystko gra. Naprawdę.
Chodź tu.
Dobiliśmy półmetka, Pete.
Teraz już będzie z górki.
Jasne, tylko...
trochę mnie wystraszyłaś.
Wiem.
Co się stało?
Nic takiego. Po prostu...
taka robota.
Lekarz zaraz będzie.
Samo się wyłączy.
Skarbie.
To on. Nasz Bokser.
Nowe okulary. Tylko nie zgub.
Są bardzo drogie. Ostatnia para. Dobrze.
Przepraszam.
Czekasz na kogoś?
Na brata.
Miał tu być.
Z której klasy?
Z szóstej.
Szósta już skończyła. On pewnie też już poszedł.
- Chcesz do kogoś zadzwonić? - Dzwoniłam do mamy.
Może wrócił piechotą.
Nie.
Jeździ do szkoły rowerem.
Niby co miałby robić tutaj?
Nie tutaj. W parku.
PRZESTAŃCIE NAS ZABIJAĆ JEBAĆ POLICJĘ
Widzisz go?
Gdzie jeszcze może być?
Nie wiem.
Ryan!
Co jest, kurwa?
Gówniarz!
Spierdalaj. Ojej,
usiadłem na tym. Przepraszam.
Nieważne.
Co to?
Mewa.
Zrobił to mój syn, Brenton.
Fajne.
Zapniecie pasy.
Może zdążę was odwieźć, zanim naprawdę się rozpada.
Powtórzymy?
Tak.
- Stałam w korku. Przepraszam. - Proszę wstać.
Sąd okręgowy w Hudson, New Jersey, rozpoczyna posiedzenie.
Przewodniczy sędzia Blatt.
Usiądźmy.
Wysoki sądzie, oskarżenie wnosi skargę w sprawie numer...
już to mam...
w sprawie numer 5977.
Oskarżona już po raz trzeci dopuściła się kradzieży sklepowej.
Pani Lufts ukradła kocią karmę o wartości 200 dolarów.
Nie ta sprawa.
Inna sygnatura, pani prokurator.
Proszę przygotować właściwe dokumenty przed wejściem do sądu.
- Wysoki sądzie, mam je... - Następny.
W naszym okręgu organa ścigania
wzorowo współpracują z obywatelami.
Cały kraj mówi o brutalności policji
w dzielnicach kolorowych. W New Jersey jej nie ma.
Jako prokurator dbam o dobre relacje między
policją a mieszkańcami.
Kiedy będzie pan kandydował na gubernatora?
Kurwa!
Darius!
Nie trzymał rytmu.
- Naprawdę. - Nie.
Oboje widzieliśmy brata Jerrela i wiemy,
na kogo patrzył.
Zwariowałeś!
Isaiah, wiesz, że to mężatka.
Wiem, ale schudła i wygląda świetnie.
Brenton! Skarbie, gdzie jesteś?
Mama cię woła!
Miał tu już być. Albo znowu zapomniał?
Nie. Cały czas mówi o przyjeździe wujka Setha.
Tak się cieszy. Przygotował wam niespodziankę.
Taką, że zapomniał o wujku?
Jest na podwórku lub na górze. Sprawdzę.
Znów grzebał przy telewizorze.
Jeśli znów grał, to go nie włączę.
I bardzo dobrze, bo miałeś zrobić malowanie.
WITAJ W DOMU, WUJKU SETH
Masz jedną nową wiadomość.
Brenton!
Szukamy rodziców Brentona Butlera.
Proszę zadzwonić na policję.
Chodzi o syna.
Słyszałem wezwanie.
Znaleziony z pogiętym rowerem BMX.
Macie nazwisko dzieciaka?
Brenton Butler. Czarny. 15 lat.
Rodzice powiadomieni. Chłopak jest operowany w Jersey City.
Ktoś rozmawiał z rodzicami?
Nie. Czekaliśmy na was.
- Żyje? - Tak.
Ale mózg nie. Stracił dużo krwi.
RECEPCJA
Wybacz, bracie.
Jest tu mój syn. Po wypadku.
Jest kolejka.
Nie wiemy, co z naszym synem. Błagam.
Dziękuję.
Nazywa się Brenton Butler.
Mam Bentona, bez „r”.
Źle napisali. Proszę to wypełnić.
Karta ubezpieczenia?
Tak.
Usiądźcie. Lekarz przyjdzie po operacji.
Po operacji?
Proszę zaczekać na lekarza.
- Dlaczego go operują? - Nie podają nam takich informacji.
Proszę usiąść.
Operacja?
Po co operacja?
Dlaczego go operują?
Boże Ojcze, chwała Tobie,
wielkiemu i miłosiernemu.
Strzeż mego dziecka.
Nie pozwól mu umrzeć. Proszę Cię, Boże...
Święte imię twoje.
Proszę Cię, Boże. Miej go w opiece.
O kurwa.
Nic się nie stało.
Cały dzień spałem w samochodzie pod mostem Pułaskiego.
Nikt mi nie przeszkadzał
oprócz policjanta, który walił w okno.
Jechał pan dziś rano przez park?
Nie, już mówiłem, że cały dzień spałem pod mostem.
I pił pan, tak? Cały boży dzień.
Dyżur prokuratorski?
Tak. KJ Harper. Ściągnęli mnie tu z powrotem godzinę temu.
Nasz informator dał nam cynk, że widział rano,
jak dziadek ściera krew z karoserii
w pobliżu parku.
Zgarnęliśmy go przy okazji.
Był kompletnie pijany.
Wydział narkotyków pilnuje wypadków?
Dostaliśmy cynk.
Wszystko pasuje.
Dwa razy karany za jazdę pod wpływem, aż kogoś zabił.
Czytała pani raport?
Oczywiście.
Nie wiedziałam, że dają te raporty komu popadnie.
Komu popadnie...
Mike DiAngelo.
KJ.
Widziałem cię w sądzie.
Załatwiasz złodziei.
Ta sprawa to prezent.
Wygrasz bez kiwnięcia palcem.
Znam swoją pracę.
No to pracuj.
Pan Dorsey twierdzi, że spał w samochodzie.
A co ma powiedzieć?
„Właśnie potrąciłem dzieciaka na rowerze, moja wina”?
Pomyśl.
Dobra. Dzięki.
Hej!
Tam jest kubeł.
Nic nie zrobiłem!
Ten twój pierdolony Jablonski ciągle dzwoni.
Nie zabiłem żadnego dzieciaka. Spałem.
Ej! Pani Harper!
Hej!
Asystuje pani przy mojej sprawie?
Joe Rinaldi. Dla przyjaciół Ryba.
Służba w Nowym Jorku,
aż znalazłem tu zajebisty dom nad wodą.
Dzieciom się spodobał, więc jestem w Jersey.
- Czegoś pan chce? - Tak.
Podobno chce pani iść z tym do sądu.
- Ma pani, co trzeba? - Mam.
W porząsiu.
Jedzie pani do szpitala?
Muszę odebrać rzeczy ofiary.
- Tak. - Mogę się zabrać?
Jasne.
Po drodze niech pani kupi miętówki.
Mnie to nie rusza.
Ale przez wzgląd na rodzinę...
Czuć od pani na kilometr. Fatalne wrażenie.
Właściwie muszę wpaść do biura po akta, więc...
Jedź pan sam.
Co oni zrobili mojemu synowi?
Wszystko będzie dobrze. Trzymaj się.
Będzie dobrze.
Latrice!
Wszystko się ułoży.
Nie mógł się doczekać,
aż zobaczy cię w mundurze.
Minęło tyle czasu. Jest z ciebie taki dumny.
Czekał na twoje opowieści o Afganistanie, Kandastanie...
Rodzice Brentona Butlera?
- Tak. - Stan stabilny.
Udało mi się zmniejszyć obrzęk mózgu,
ale jest poważny uraz
płatu ciemieniowego, czyli tyłu głowy.
Co to oznacza?
Może być niezdolny do samodzielnego życia.
Jest podłączony do respiratora.
Co się stało? Coś w szkole?
- Policja nic nie mówi. - Niestety nie wiem.
Możemy go zobaczyć?
Na razie tylko rodzice.
Proszę ze mną.
POLICJA, DYSTRYKT POŁUDNIOWY
- Gdzie DiAngelo? - Chodź tu.
Dlaczego nie odbiera? Nikt nie odbiera.
Co tu jest, kurwa, grane?
DiAngelo zwariowałby, gdyby cię tu zobaczył.
Załatwiamy sprawę.
Chłopak żyje.
To nazywacie załatwieniem?
Skąd mieliśmy wiedzieć?
Mówię tylko, że trzeba znaleźć inne wyjście.
To jest złe. Sam to wiesz.
To się kiedyś wyda
i posadzą nas za jebany wypadek.
Biały glina i czarny chłopak?
Oglądasz wiadomości?
Sam wiesz, że teraz już nic nie jest wypadkiem.
Prokuratura już ma winnego.
Koniec sprawy.
Kogo?
Co za różnica? Nie ciebie.
Przepraszam.
Jestem nowy w wydziale narkotyków.
U DiAngela.
Kto wziął ten wypadek w parku?
Też nowy. Rinaldi. Wyszedł godzinę temu.
- Kiedy wróci? - Nie mam pojęcia.
Coś mu przekazać?
Nie. A jak się nazywa jego szef?
Proszę się zwrócić do swojego zwierzchnika.
Muszę z nim pogadać bezpośrednio.
Zostawię swój numer.
Proszę mu to przekazać.
Dobrze.
Mam rzeczy chłopca. A pani co?
Załatwiła już sprawy prywatne? Była po mleko? W banku?
To dobrze. To ważne.
Państwo Butlerowie?
Kto pyta?
Jesteśmy z prokuratury. Do rodziców.
Tak.
Detektyw Rinaldi. A to KJ Harper.
Co mu się stało?
Wiemy tylko, że miał wypadek.
Nikt z nami nie rozmawia. Policja milczy.
Pomówmy na osobności. Bardzo proszę.
Dajcie nam chwilę.
Tam dalej jest poczekalnia.
Jutro, przed oskarżeniem, sąd rozpatrzy kaucję.
Nie o to pytali.
Chcemy wiedzieć, co się stało.
Rano w parku ktoś potrącił syna i uciekł.
Rano?
Dzwonili dopiero parę godzin temu.
Bo go znaleźli wieczorem.
Dwoje ludzi. A właściwie ich pies.
Zatrzymano sprawcę.
Jeszcze dziś wnoszę sprawę do sądu.
Jutro będzie rozpatrzona.
Wyjaśni nam pani, co się stało?
Przepraszam.
Syn ma fajny rower.
Taki jak chłopcy z gangu.
Drogi sprzęt BMX.
Co pan sugeruje?
Że Brenton to gangster? W takiej chwili?
Spokojnie, rozmawiam z rodziną.
Jestem rodziną i nie podoba mi się,
- że oskarżacie mego bratanka. - Seth, spokojnie.
Kupiliśmy ten rower.
Niedługo ma szesnaste urodziny.
Co będzie ze sprawcą?
Pan Dorsey odpowie za ucieczkę z miejsca wypadku,
który spowodował poważne obrażenia.
Zażądam najwyższego wymiaru kary.
Czyli?
Trzech do pięciu lat.
Mój syn leżał na mrozie,
cierpiał w śniegu
całymi godzinami.
Znalazł go dopiero pies.
Może już nie chodzić.
Może już się nie obudzić.
A pani mi mówi, że sprawca
dostanie trzy do pięciu lat?
Zasługuje na śmierć po tym, co zrobił mojemu synowi!
Latrice!
Przykro mi. Moja wizytówka.
Szlag!
W ten sposób zamykasz. Naciśnij jeden raz.
Nie ucz mnie, jak otwierać mój samochód.
Dobra. Co?
Litości, Harper!
Daj spokój!
Musimy obejrzeć wóz Dorseya
i wypisać papiery.
Proszę.
Spójrz!
To ty, kiedy skończymy, a ja zejdę ci z oczu.
Dziękuję.
Wejrzyj na naszego syna, Brentona.
Wierząc w ozdrowieńczą siłę wiary i modlitwy,
prosimy, byś dodał sił Brentonowi.
Boże, Twoje słowo zapowiada odnowę i uzdrowienie.
Dziękujemy za cuda, które czynisz dzisiaj.
Będzie żył?
Co?
Przepraszam, pomyliłem pokoje.
Przyznam się.
O was nic nie powiem.
Musisz wiedzieć,
co cię czeka.
A więc zajebią cię
za Ferguson,
Chicago, Baltimore...
Za każdego białego gliniarza, który zabił czarnego.
To był wypadek.
Gówno ich to obchodzi.
Więc zanim to zrobisz,
pomyśl o tym, jakim będziesz ojcem w więzieniu,
z dala od syna.
Nawet cię nie pozna.
Widzę, że jesteś dobrym gliną. Dlatego cię wybrałem.
Tacy jak my są na wymarciu.
Musimy dbać o swoich.
Rozumiesz?
Nie rób nic więcej za moimi plecami.
Ja po papiery wozu Maca Dorseya.
Nazwisko właściciela? Trzeba podpisać.
Mówiłem, Mac Dorsey.
Hej!
Machniesz podpis?
Proszę do środka.
Papiery będą za pół godziny.
Czekam w samochodzie.
Dlaczego? Przecież wystarczy pokwitować.
Kierownik ma przerwę.
Kurwa, o drugiej w nocy? Co on robi?
Nic nie poradzę. Zapraszam do środka.
Wolę jaja sobie odmrozić. Dzięki.
Cześć.
Mówiłem ci, musisz zaklejać pieluchę.
Bo zrzuci bomby gdzie popadnie.
Pomyśl.
Jak tam Lizzie?
Zjadła takiego hamburgera.
Świetnie.
A bliźnięta?
Dlaczego pytam? Bo cały tydzień były osowiałe.
Śpią. To dobrze.
Jeszcze pół godziny.
Zadzwonię przed powrotem.
Łykniesz z tego?
A potem maść?
Na co?
Z opryszczką nie ma żartów.
Widziałaś twarz Dorseya?
Ten wasz pastor znalazł tu jakąś kaplicę.
Zaprasza do chóru-guru z Jezusem.
Dość tego, Seth.
Czemu powiedziałaś, że kupiliśmy ten rower?
Widziałeś jego minę?
Był pewien, że nasz syn jest w gangu.
Przez ten rower?
Skąd go wziął?
Co robił w tym parku?
Nie pozwolę ci go dłużej kryć.
Wiem, że wracał na bloki i do parku,
choć mu zabroniłem.
Tęskni za przyjaciółmi.
Tęskni za domem. To nie jest jego dom.
Już nie.
Nie wiem, skąd go wziął.
Powinnaś z nim pójść.
Idź, Latrice. Ja z nim zostanę.
Stłamsi Brentona tą swoją troską.
Jak ciebie.
Był przytomny przez jakiś czas.
Wpadł między zaspy.
Wił się i czołgał,
szukał wyjścia, pewnie wołał mamę.
Boisz się patrzeć na zdjęcia?
Nie muszę tego oglądać.
Przecież to twoja praca.
Nie. Ja siedzę w papierach.
W papierach? Możesz w nich siedzieć w byle kancelarii.
Mam dość ich oczu.
Co?
Nawet gdy są martwe,
patrzą wyczekująco.
Pracowałaś w dziale zabójstw?
Jak przeszłaś do drogówki?
Drogówki!
Też coś.
Za sparaliżowanie dają trzy do pięciu lat, ale wychodzi się wcześniej.
Największy cyrk na świecie.
Widziałeś fotel kierowcy w wozie Dorseya?
Glina z narkotyków mówił, że uciekał samochodem
już poza parkiem, tak?
Tam go złapali.
Co z tego?
Prowadził, leżąc?
Idzie bystrzak. Nareszcie.
- Dobranoc. - Pierdol się.
Dobra.
Rano spiszę rzeczy chłopca.
- Dobra. - Wrócę Uberem.
Świetnie się z tobą pracowało.
Wzajemnie.
A...
Posłuchaj, zmarli nie szukają odpowiedzi.
Są martwi.
Do jutra w sądzie.
Weź te miętówki.
Dupek.
Kurwa!
Przepraszam.
Pani z rodziny?
Jestem jego prawnikiem.
Sygnatura 39012. Sprawa Maca Henry’ego Dorseya.
Kto jest oskarżycielem?
Prokurator się odezwie?
Wysoki sądzie, to nie moja sygnatura.
Więc gdzie prokurator?
Nie wiem, wysoki sądzie.
Następna sprawa.
Sygnatura 39013.
Sprawa Lonny’ego Mendozy.