NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wykapana mama!
Spokojnie.
Słodziutki.
To lubisz.
Co wy tu, kurwa, robicie?
Ciebie też miło widzieć, Pete.
Ten tutaj to sama słodycz.
Mikey, nie jesteś tak żałosnym draniem jak twój stary?
- Jasne, że nie. - Gdzie Marie?
W Newport. Robi zakupy na chrzciny.
- Nie odbierałeś telefonu. - Bawimy dziecko.
Zajebisty dzieciak. Niepodobny do ciebie.
Będziesz tak stał?
Wnieś do środka. Idę po resztę. Zostawiłaś małego z Flipem i Klapą?
Z ciocią i policjantem. Czego jeszcze chcesz?
Nie chcę ich tu widzieć.
Żresz się z Teresą od dziecka. Mam tego dość.
Ogołociłaś wszystkie sklepy w Newport?
Potrzebujemy tylu rzeczy na te chrzciny.
Choćby chusteczek,
gdybyśmy się poryczeli. Pokażę ci w domu.
Muszę wracać do pracy.
Dopiero wróciłeś.
Pierwszy raz od wczorajszego śniadania.
I zarwałem noc.
A ja nie?
Ja nie mam pracować,
a sam pracujesz za dużo.
Czepiasz się, że ciągle pracuję, ale kasę przepuszczasz.
Tu prokurator KJ Harper.
Zostaw wiadomość.
Gdzie ty jesteś, kurwa?
Dokąd jedziemy?
Na rozmowę z panią prokurator.
Sąd jest w drugą stronę.
Odwiedzimy ją w domu.
- Pomocy! Ludzie, pomóżcie! - Hej, słuchaj!
- Wiem, że się boisz. - Odczep się!
- Pomocy! Błagam! - Hej, przestań!
- Spójrz! - Na pomoc!
Uśmiech.
Proszę.
Wyślij to do chłopaka, przyjaciółki albo na jakiegoś Chapsnapa.
Kurwa, gdzie tylko chcesz.
Taki ze mnie zabójca, że wrzucam to do sieci.
Ale jestem gruba!
To jest właściwy kąt. Widzisz?
Będzie teraz spokój?
Oto plan. Ty spokojnie siedzisz.
Ja rozmawiam z prawniczką. Przysięgam, że jest w porządku.
Pomoże nam.
Nie wiedziałam, że to gliny.
Będzie dobrze.
Ty nie w pracy? Miałam do ciebie dzwonić.
- Właśnie go widziałam. - Kogo?
Mężczyznę z pokoju Brentona.
Tego, który zostawił mewę.
Pojedź ze mną. Musimy z nim porozmawiać.
Viola mówi, że nie było cię w pracy.
Bo go zobaczyłam! To policjant.
Wiem, gdzie mieszka. Jechałam za nim.
- Jedźmy. - Skarbie.
- Wejdź i usiądź na chwilę. - Po co?
- Na chwilę. - Musimy z nim pomówić.
Tak, ale najpierw ze mną.
Latrice.
O co chodzi?
Przyprowadziłem pastora... bo się o ciebie boję.
Teraz nie ma na to czasu.
Nie śpisz, skarbie.
20 lat po ślubie. Myślisz, że nie widzę?
Mąż mówi, że nic nie jesz.
Widzisz ludzi, których nie ma.
Powinniśmy być teraz u niego, Isaiah.
- Odpowiadałby na nasze pytania. - Jakie pytania?
Co spotkało Brentona?
Może nigdy się nie dowiemy.
Możliwe, że wie tylko Bóg.
To nie Bóg potrącił mojego syna i zostawił go na śmierć,
tylko człowiek.
Latrice, widziałem wielu ludzi w takiej sytuacji.
To trudne, ale przetrwasz
i wyjdziesz z tego,
jeśli oprzesz się na Nim.
Śpiewałam w kościele hymny, gdy mój syn konał w rowie.
Mam się oprzeć na Nim?
O nic nie modliłam się tak żarliwie, jak o życie mojego syna.
Ktoś inny prosił o jego śmierć.
Już nie będę się modlić do Boga, który woli zabójcę od matki.
Nie wie, co mówi.
Nie.
Dobrze wiem, co mówię.
Siedzę w domu i cierpię dzień w dzień,
ale cierpię sama.
- Przerwijmy na chwilę. - Co?
Nigdy nie kochałeś Brentona tak jak ja.
Krótko go trzymałeś. Nie dawałeś mu swobody.
Gdy czegoś chciał, przychodził do mnie,
nie do ciebie.
Bo go rozpuszczałaś,
kiedy potrzebował dyscypliny, by uniknąć bandziorów
i śmierci!
- O, nie. - Wybacz mi.
Źle się wyraziłem.
Rusza proces po naszym nalocie.
Wasza akcja, wasza sprawa. Wyznaczyli datę.
Co to, kurwa, jest?
Prezent dla syna Jablonskiego. Ten debil się tym bawi.
Ten dzieciak ma dosyć zabawek. Patrzcie!
O, cholera!
Bądźcie w sądzie na czas,
bo znów będą dzwonili, żeście, debile, zaspali.
Sorki, Di, późno zasypiamy.
Trudno wykopać Teresę z łóżka bez powtórki.
Wie, że musisz ćwiczyć.
Kto schował kawę?
Nieważne. Jedziemy.
Jakieś męty chcą handlować na Ocean i Stedman.
Dziś nocny występ.
Na cztery ręce.
Zabierz mnie.
Młody mówi, że pada na pysk.
Dam radę. Jedziemy.
Młody jest twardy. Usiądź.
Wilcox chce lizaka.
Ma chorobę sierocą.
- A ty meksykańską. - Jestem z Portoryko, kutasie.
Jeden chuj!
Trzeba było sprzątnąć chuja podczas nalotu. Dwa tacos na tacy.
Co to w ogóle znaczy?
Dobraliście się jak w korcu maku. Meksykańskim.
W chuj zabawne.
Jedź z tym w trasę.
Co cię ugryzło?
Wszystko gra?
Musimy pogadać.
Mój telefon nie zdechł, ale wolę cię ignorować.
Tak rujnujesz całą naszą robotę.
To koka w płynie?
Bombay z tonikiem i limonką.
Więc działa...
jak koka.
Nasz świadek, dziewczyna z elektrowni...
jest w moim wozie.
Widziała w parku DiAngela i jego ekipę.
Dostałaś wiadomości.
Ale samego wypadku nie widziała. Prawda?
Nie widziała, kto potrącił Brentona Butlera.
Widziała tylko, jak kilku gliniarzy od narkotyków odjeżdża z parku.
Wielkie, kurwa, halo!
- Idę po następnego. - Siedź!
Możemy rozgryźć tę sprawę, idiotko!
Di ściemnia nie dla dobra publicznego. Kryje siebie lub kolegę.
Pewnie kierowcę.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
A ja nie mogę wozić jej do rana.
Jak ją odstawię do domu, rodzice wezmą prawnika
i mała ćpunka z dobrego domu
nie złoży zeznań.
Musisz ją przesłuchać teraz.
Nie będzie żadnego sądu, kretynie,
bo to gliniarze.
Którzy zabili 15-latka.
Czarnego żula z bloków.
Byłeś ostatnio w sądzie?
Kogo obchodzi Brenton Butler?
Jego życie nie liczy się w tym mieście.
Tak było i tak, kurwa, będzie.
Jeśli na serio myślisz, że poświęcę dla tej sprawy wszystko,
to sam jesteś nawalony
jak meserszmit.
To dla pani. Przykro mi.
Proszę jej podać jeszcze raz to samo.
Baw się dobrze.
Oby było warto.
Słucham?
Szukam policjanta,
który tu mieszka. To pani mąż?
O co chodzi?
Mój syn, Brenton...
Brenton Butler, zginął w wypadku parę tygodni temu.
Bardzo mi przykro,
ale w czym mój mąż może pani pomóc?
Był w szpitalu tuż po wypadku.
I...
zostawił to.
Mewę Brentona.
Muszę go zapytać, gdzie to znalazł.
Muszę z nim pomówić,
bo on chyba wie, kto zabił mojego syna.
Pomyliła pani adres.
Na pewno nie.
Kiedy wróci?
Przepraszam, ale pani też jest matką.
Proszę mnie zrozumieć.
Niech do mnie zadzwoni. Dobrze?
Dobrze.
Nazywam się Latrice.
Latrice Butler.
Niech zadzwoni pod ten numer. Dobrze?
Dobrze.
Dziękuję.
Proszę nie zapomnieć!
Dziękuję.
Idź do domu.
Ale mam jeszcze jedną piosenkę.
Dość na dziś, KJ.
Nie słyszałaś, jak śpiewam Arethę.
Żałuj! To dobre.
To mój. To jest...
Hej! To mój samochód.
Skonfiskowany. Do odbioru za godzinę.
Pod tym adresem.
Oddajcie mi samochód.
Zawoła pani taksówkę.
Tu nie można.
- Ja... - Nie wolno!
- Odpowiesz za napaść. - Coś nie tak?
Policja wzięła się do roboty.
Jakby się, kurwa, na tym znała.
- Słucham? - Nie będę się powtarzać.
Przeszkadza panu?
- Jestem z prokuratury... - Jasne.
...okręgowej, więc pracujesz dla mnie.
Niech ten kutas odda mi samochód.
- Proszę pani. - Cholera!
Spokojnie.
Zawieźć panią na parking miejski czy do domu?
Dam sobie radę.
Pilnuj swoich spraw, Eckerd.
Ja tu rządzę. Nie ty, Eckerd.
Rasistowskie świnie! Cała policja!
- Wiem, że tu jest. - Kto?
- Latrice. - Co?
- Nie wróciła na noc. - Tu jej nie ma.
- Latrice! - Nie wrzeszcz w moim domu.
Latrice!
Dorośli faceci.
Ojciec by się wściekł, gdyby was zobaczył.
Tu się przeniosłeś?
Marcelle ledwo sobie radzi, a ty lądujesz u niej?
Czemu Latrice nie wróciła na noc? Co zrobiłeś?
Lubi park przy St. Peters.
Jak chcesz, to ci pomogę jej szukać.
Jak?
Wezwiesz Pięciu Królów?
Te łobuzy mają szukać mojej żony?
Warczysz jak pies i nie wiesz dlaczego.
- Wiem. - Hej.
Odeszła przeze mnie?
To wszystko moja wina?
Spójrzcie.
Mówią, że to policja zabiła Brentona.
Te dwa etaty dają ci w kość.
Lubię to. Uwielbiam.
A żona jeszcze bardziej.
Na pewno.
Zwłaszcza że ma dziecko.
Mnie dzieci nie były pisane.
Ja...
chciałem mieć rodzinę.
Moją rodziną jest ekipa.
Twoją też.
Jak Wilcox ożeni się z Teresą, będziecie szwagrami.
Nawet tak nie żartuj.
Przylezie do ciebie na święta
i z ręką w portkach
wypierdzi kolędę twojemu dzieciakowi.
Kanał 9, relacja na żywo...
Policjanci, którzy rzekomo byli związani...
Zbiórka!
Pewnie widzieliście wiadomości.
Mówi się, że to ktoś od nas potrącił tego chłopaka.
Do wyjaśnienia sprawy wszyscy siedzą cicho.
Co do prasy, to jesteście głupi, ślepi i głusi.
Namolnych reporterów odsyłajcie do biura rzecznika.
Oni są od PR.
Wie pan, na kogo wskazują?
- Mają jakieś konkrety? - Właśnie.
Wiem tyle co wy, czyli gówno.
Niedobrze, bo glina, który wziął tę sprawę,
powinien mnie uprzedzić.
Kim jest ten cały Ryba?
Nowy zza rzeki. Jeszcze nie wyschła farba na jego szafce.
Ląduje u nas gość z Nowego Jorku i od razu robi cyrk.
Oby ta sprawa nie wyszła dalej.
Ta burza szybko przeminie.
Wiem, że solidni z was policjanci.
Ale ambitni pismacy mają to gdzieś.
Dlatego pilnujcie dup.
I regulaminu.
Wszystko protokołować.
Boże!
Jak wsiadasz na gliny, chcę to usłyszeć od ciebie,
a nie od jebanych dziennikarzy.
Co?
Luis Carillo z Dziennika pyta,
kogo przesłuchujemy w sprawie Butlera.
Prasa już wie?
Kto puścił przeciek?
Jak mogłaś do tego dopuścić?
Nie ja.
Nigdy bym ci tego nie zrobiła.
Jest tak źle?
Mogło być ich czterech. Trzech widziano na miejscu zbrodni.
Muszę namierzyć kierowcę, zanim ich zgarniemy.
Ci trzej to kto?
Michael DiAngelo, Felix Osorio i Manny Wilcox.
Pięknie, kurwa! Gwiazdorska ekipa.
To ich sukcesami
sypię na wiecach wyborczych.
Spokojnie.
Sprawa utknie.
Już kazałam przyhamować.
Dlaczego? Z braku dowodów?
- Carillo mówi, że macie świadka. - Piętnastoletnią ćpunkę.
Media szumią o tym, KJ. Każdy tu widzi kolor.
Musimy to pchnąć.
My?
Mnie wypisz.
W środku śledztwa? Jak by to wyglądało?
Jasne.
Czarnoskóra prokurator lepiej wygląda.
Jebać to!
Masz nas sporą kolekcję.
Nikt nie zauważy zmiany.
O Boże, James.
Uwierz mi...
ja się nie nadaję.
Mam dość tego, że wciąż oglądasz się za siebie.
A wiesz, czego ja mam dość?
Że wciąż wypominasz mi przeszłość.
Sięgasz tam po kij lub marchewkę.
To twoje dochodzenie. Chciałaś, to masz.
Zwołam konferencję prasową. Czekam tam na ciebie.
Ryba Rinaldi.
Muszę zapytać. Skąd takie pseudo?
Od instruktora w akademii.
Dwa razy oblałem pływanie. Stąd ryba.
- W której akademii? - College Point.
Aha!
Nie Stemler po tej stronie rzeki?
Większość nowych po przeniesieniu
zaczyna od naszej akademii i roku służby patrolowej.
Ale nie ty.
Przeskoczyłeś ten etap.
Zastanawiałem się, czy Ryba Rinaldi
to nie jakiś bogaty, zepsuty gnojek z koneksjami.
Zgadza się?
Jesteś zepsutym gnojkiem?
- Zwykłym gliną do roboty. - Która polega na ściganiu kumpli?
Pierwsze słyszę.
Ścigam oprychów.
Który z moich ludzi to oprych?
Sprawa wyciekła trochę za szybko. Brak konkretów, więc na razie bez nazwisk.
Masz charakter. To ci mogę przyznać.
Myślisz, że to łyknę?
Myślę o tym chłopcu. To trudne przy tutejszym kolorycie.
Myślałem, że pan to doceni.
Widzę tylko kolor niebieski.
Tak jak wszyscy w tym dystrykcie.
Spójrz na to!
Na co?
Patrz, kto tu przyszedł.
- Poczekaj chwilę. - To beznadzieja!
Czego ona tu chce?
Ja do detektywa Rinaldiego.
Jego krzesło jest wolne.
Co, chciałbyś usiąść?
- Co jest, kurwa? - Potrzebne ci biurko?
A gdzie schowasz podpaski, Ryba?
Dziecinada, kurwa!
Ryba!
Czemu dałeś cynk prasie?
Nie ja, kurwa, tylko ty.
Nie.
Jeden z tych policjantów?
- Może kogoś ruszyło sumienie? - Czego ty, kurwa, chcesz?
Connelly każe mi ciągnąć tę sprawę.
- Zdobądź listę aut z wydziału narkotyków. - Nic z tego.
Za późno. Przegapiliśmy szansę. Zatarli ślady.
Rejestry, listy, wszystko na pewno szlag trafił.
Niebieski samochód?
Na dnie rzeki, obok mojego biurka.
A ty zaśpiewasz kawałek Anity Baker, tak?
To najważniejsze.
Mamy świadka.
Connelly myśli, że dziewczyna rozpoznała DiAngela i innych.
Nie sprostowałam.
Zapytajmy ją o nich, dobrze?
Skąd wziąć zdjęcia, skoro straciłeś dostęp do systemu?
Uśmiech, skurwysyny!
Święty Paweł powierzył
chrześcijanom niezwykłą powinność...
Przepraszam.
Brat Butler?
Widzieliście Latrice?
Nie. Nikt jej nie widział.
- Nie ma jej od wczoraj. - Nie.
Pytałeś rodzinę?
Wszystkich. Na próżno.
Coś się musiało stać.
Dzwońcie, gdzie tylko można,
albo wsiadajcie do samochodów i jej szukajcie.
Tak jest.
Teraz czyńmy swoją powinność.
Wprowadźmy wiarę w życie.
Bóg z tobą.
Bądź silny.
Halo!
Latrice Butler. Byłam tu wczoraj.
Już dobrze.
Halo!
Proszę pani!
POLICJANT PODEJRZANY O POTRĄCENIE NASTOLATKA W JERSEY CITY
Szybciej! Jedź!
Świetnie!
Dobrze.
Dalej!
Tato, widziałeś?
Pięknie. Widziałem.
Jeszcze raz. Patrzę.
Widzę cię teraz więcej niż przez dziesięć lat.
Nie narzekam.
Słyszałem, że to policja zabiła młodego.
Kurewski świat!
My też byliśmy kiedyś tacy naiwni.
Patrzyliśmy stąd na świat i wierzyliśmy, że należy do nas.
Wystarczyło sięgnąć.
Jeszcze nie dostaliśmy kopa od świata.
A on tylko czeka, by nas połknąć.
To nie takie głębokie, bracie.
Świat patrzy na ciebie krzywo, a ty możesz robić swoje.
Biłem się z tym miastem i na wojnie.
Teraz jestem na samym szczycie jebanego świata.
Rządzę.
Wróciłbym do braci.
Chcesz pieniędzy? Dachu nad głową?
- Dam ci to. - Nie.
Nie o to chodzi.
Już mi dałeś na szpital.
Chcę wrócić.
Bo wszystkiego już spróbowałeś?
O to chodzi?
Odszedłeś.
Znalazłeś swoją drogę. Swoje życie.
Jakie życie?
Jakie?
Śpię w łóżku bratanka.
Wróć do wojska.
Tam jest tak samo.
Tu przynajmniej nie trzeba udawać.
Żołnierka u ciebie była moim ostatnim solidnym zajęciem.
Miała jakiś sens.
Mówiłeś, że zawsze mi pomożesz.
Tak mówiłeś, zgadza się?
Zawsze.
No to do roboty.
Mój chłopak wprowadzi cię na Woodlawn i Ocean.
Nie pracowałem na ulicy od dzieciaka.
Co ty, kurwa, myślisz, że to pośredniak?
Rób, co ci każę.
Urwijmy się, Mike. Zanim będzie za późno.
Może rozwiesimy plakat z napisem: „My to odjebaliśmy”.
Jacy my, kurwa? To nie ja zabiłem tego gnojka.
Co wymyśliłeś, Einsteinie?
Nie pójdę za to siedzieć.
Nikt nigdzie nie pójdzie.
Sprawa jest czysta. Dopilnowałem.
Brykę już przerobiono na puszki.
Sprawę prowadzi pijaczka, a do pomocy ma leszcza z odrzutu.
Jest dobrze, więc się, kurwa, ogarnijcie!
Mają świadka. Dziewczynę, którą mieliśmy olać.
- Co on pierdoli? - To zwykła ćpunka.
Kto jej będzie słuchał?
Wiedziałeś o świadku?
Nic nie widziała. Dopilnowałem, zgoda?
- Jesteśmy czyści. - Obudź się!
To skąd wszyscy wiedzą, że to była policja?
Sam się nad tym zastanawiam.
Co się tak podniecasz tą dziewczyną?
Co tak ciągle jęczysz? Czepiasz się o Dorseya
i o to, że kryję nowego.
Kryję dupy nas wszystkich
i zastanawiam się, kto chce je skopać.
Mówisz, że to ja puściłem farbę? Po chuj?
Nie bez powodu wsiadłeś na mnie,
gdy gadałeś z dziennikarzem.
Z Carillem gadamy o niczym.
Gadasz o niczym z dziennikarzem, który opisał tę sprawę?
Osorio jest w porządku.
Jedziemy na tym samym wózku.
Po co miałbym sypać?
Hej!
Jasne.
Może kręcisz coś na boku.
Za naszymi plecami, co?
Nie palnąłeś czegoś swojej lasce?
Stój.
Nic nie mówiłem temu pismakowi ani nikomu.
Jak nie wierzysz, spierdalaj.
Uważasz, że to był Osorio?
Uważasz, że nie?
O co chodzi?
Parę tygodni temu przesłuchiwaliśmy
twojego Goldiego ze Stevens Avenue.
15 lutego rano. Chcieliśmy go zgarnąć za parę działek.
Tak było, gdyby ktoś pytał.
Więc jeśli robiliście nalot na blokowisku,
nie było was w parku.
I nie załatwiliście Brentona Butlera.
Co?
Strzelanie w plecy się znudziło?
Przywieź Goldiego,
to jemu też powiem, jak było.
Sęk w tym...
że pamięć mu nawala. Czujesz to?
Naprawa zajmie trochę czasu.
A czas to pieniądz. Mój pieniądz.
Odpuszczę dwa punkty ze swojej działki.
Odpuść cztery.
Oberwiemy za to po kieszeni?
Wolisz cztery oczka czy cztery lata?
Teraz mamy alibi.
Chyba że ktoś nas widział.
Co z tym jebanym świadkiem?
Zrywamy się.
Nadine!
Hej!
Ty dokąd?
- Rodzice zabronili mi z wami gadać. - Nagle ich słuchasz?
Zapytaj naszego prawnika. Marty Shane.
Zrób rozpoznanie dla pani prokurator.
To proste. Ona tu jest.
KJ Harper. Miło cię poznać.
Nadine.
Słuchaj, Nadine.
Ludzie z parku są na tym zdjęciu?
Nie mogę wam pomóc.
Możesz, ale nie chcesz. Jest różnica.
Wiesz, kto tam był. Złóż zeznania.
Wskaż ich, Nadine.
Sztama?
To cała obsada Południowego Dystryktu.
Zdjęcie sprzed paru miesięcy.
No, już.
Wskaż ich tylko.
Nadine!
Wzięłaś jego buty. Pomóż teraz znaleźć zabójcę.
- Zostaw ją mnie. - Chcę zamknąć drzwi.
Poszłaś tam i zdjęłaś mu te buty?
Boże! Nawet go nie widziałam.
- To nie moja wina. - Oczywiście. Mogłabyś?
Nie zastanowiło cię,
skąd się wzięła para butów na pustkowiu
w zakrwawionym śniegu?
Nie widziałam krwi.
Nie widziałam niczego poza butami w mewy!
Wzięłam je, a wy spierdalajcie!
- Zaczekaj. - Spierdalaj!
Zaczekaj!
Po co był ten cyrk?
Potraktowałaś dziecko jak przestępcę.
Mówię do ciebie!
Mewa na kole roweru,
na butach i w sypialni.
Latrice widziała mężczyznę z mewą.
Co z tego?
Spisując dowody, stwierdziłeś brak butów.
- A wpisałeś rower? - Jasne.
A co z tym? Wpisałeś do rejestru?
Widziałeś tę mewę czy nie?
Sprawdź rejestr dowodów. Nie pamiętam.
Rower, dżinsy, kurtka z kapturem, skarpety, koszulka, bielizna.
Brak mewy.
Nie została wpisana do rejestru, choć była tutaj.
Nie dotarła do dystryktu.
Według Latrice jakiś mężczyzna był tej nocy w szpitalu
i przyniósł Brentonowi papierową mewę.
Tylko policjant mógł to wynieść.
- Kierowca! - Tak.
Co zrobiliście z moją żoną?
Zabiliście mi syna. Jeśli jej też coś się stało...
Spokojnie. O czym pan mówi?
Szukamy sprawcy wypadku.
Musimy porozmawiać z żoną. Może go zidentyfikować.
Nie ma jej od wczoraj.
Widziała kogoś przy łóżku Brentona,
a potem na ulicy.
Mówiła, że to policjant.
Muszę jej szukać.
Proszę pana!
Wiem, gdzie może być.
Był pan w parku?
Latrice!
- Gdzie byłaś? - Skąd tu ten policjant?
Wiem, że im nie ufasz, ale mogą pomóc.
Proszę pani?
Pani Butler...
Wiem, że wszystko, co słyszy pani w mediach,
wskazuje na odpowiedzialność policji.
Ma pani powody, żeby się bać i nikomu nie ufać.
Ale wszyscy tutaj chcemy tego samego.
Znaleźć zabójcę pani syna.
Czy...
zidentyfikuje pani mężczyznę, który był w szpitalu?
To wszyscy funkcjonariusze z dystryktu.
Nie ma pośpiechu.
Są tu wszyscy policjanci?
Cały dystrykt?
Tak.
Tu go nie ma.
Na pewno?
Widziała go pani wczoraj, pamięta go pani.
Umówimy panią z rysownikiem.
To nie jego widziałam w szpitalu.
Pojechałam za nim do domu, więc wiem.
- Pomyliłam się. - Byłaś pewna.
Byłam roztrzęsiona.
Nie wiedziałam, co mówię.
Myliłam się.
Ma pani tę mewę? Będą na niej odciski palców.
Wyrzuciłam.
Szlag.
Dystrykt Południowy, sierżant Mahoney.
Tu DiAngelo.
W starej elektrowni koło parku
może się pojawić biała narkomanka,
15, 16 lat, ma na imię Nadine.
Sprawa dyskretna.
Dajcie znać, jak się pojawi. Muszę z nią pogadać.
W porządku, Di.
Była tu jakaś kobieta.
Mówi, że wiesz coś o jej synu.
Co?
Chodzi o ten głośny wypadek.
Nie patrz, jakbyś nic nie rozumiał.
Samochód nie stoi w warsztacie, prawda?
To byłem ja.
Ja go potrąciłem.
Jechałem do szpitala.
Chciałem mu pomóc,
ale DiAngelo...
kazał mi się zabierać. Co chcesz, żebym zrobił?
Zgłoszę się. Od razu.
Nie.
Nie możesz.
Straciła dziecko.
My też.
Trzymałam naszą córeczkę na rękach i myślałam, że umrę,
ale żyję.
Dla ciebie.
Dla nas.
Chodzi o naszą rodzinę.
O naszego syna.
Nie jej.
Nie obchodzi mnie ta kobieta ani jej syn.
Więc cokolwiek zrobiłeś, weź to na swoje sumienie
i naucz się z tym żyć.
Bo nie chcę zostać sama.
Bez męża...
pieniędzy, z dwutygodniowym dzieckiem.
Nie takie życie mi obiecywałeś.
I nie takiego życia pragnę.
Chodź do domu. Musisz coś zjeść.
Wczoraj byliśmy zdenerwowani.
Oboje rozpaczamy.
Powiedzieliśmy za dużo.
Chodźmy do domu na kolację.
Nie pójdę z tobą do tego domu.
Poświęciłeś wiele lat, żeby nam go dać.
Nadgodziny, nocne zmiany.
No i mam dom, ale...
straciłam ciebie.
Pragnienie poprawy bytu rodziny to zbrodnia?
Pragnęłam tego samego.
Ale jest tu zbyt mało miłości, byśmy mogli nazwać to domem.
Nie skarż się na brak miłości.
To głos rozpaczy.
Nie.
To mój głos.
Zastanowiło mnie, że Brenton tak bardzo kochał te ptaki.
Dlatego dziś tam poszłam.
Nie tam, gdzie umarł, ale tam, gdzie żył.
Chciałam widzieć to, co on.
I zobaczyłam bezkresne niebo.
I światło.
Tyle światła.
To widział Brenton.
Widział, jak wielkie jest życie.
Może znałeś swojego syna od tej strony.
Może nie wierzyłeś, że był w gangu.
Wiem, co chcesz usłyszeć.
Ale jeśli mam być szczery
przed tobą i Bogiem...
dręczy mnie ten rower.
Skąd go wziął?
Wejdziesz?
Nie.
Posadźmy DiAngela i tych dwóch fiutów.
Najpierw namierzymy czwartego. Pewnie prowadził.
Inaczej przywaruje
i wymknie nam się główny sprawca.
Warto ryzykować?
Gdzie Connelly?
To dobrze.
Dzięki za wyrozumiałość, Jimmy.
James.
- Musimy pogadać. - Nie teraz.
Muszę przesłuchać wszystkich policjantów.
Sprawca wziął coś z miejsca zbrodni.
Zmiana planów.
Za wcześnie mówić, kogo podejrzewamy.
Ale wszyscy już o tym mówią.
Bo to prawda.
Półprawda. Niedowiedziona.
Daj mi fundusz na biegłego od wypadków drogowych.
Znajdę ten niebieski samochód.
- Muszę przesłuchać policjantów. - KJ.
Zaczynając od tego,
zaognisz atmosferę.
Kto ci podsunął ten tekst? Rzecznik?
Czy szychy, do których się łasisz?
Ani słowa o policji i samochodzie.
Mam plan.
- Kurwa! - Broń twierdzy!
Przede wszystkim wyrazy współczucia dla rodziny Butlerów.
Jestem ojcem
i nawet sobie nie wyobrażam, jaki ból przeżywają.
Ale mimo opinii naszych niektórych nadgorliwych kolegów
śledztwo jest w toku.
Nie mamy podejrzanych.
Ale nie będę szczędził środków na tę sprawę,
którą prowadzi jedna z moich najzdolniejszych pracownic, KJ Harper.
Luis!
Czy ścisłe związki policji z prokuraturą
nie wpłyną na przebieg śledztwa?
Przypomnę, że to prasa podejrzewa policję.
Mój urząd trzyma się ścisłych procedur
i niezależnie od wyniku sprawy zachowa bezstronność.
Więc policjanci nie są podejrzani?
Ktokolwiek jest sprawcą, Brenton i jego bliscy zasługują
na sprawiedliwość.
Podejrzewacie policjantów?
Za wcześnie mówić...
Za wcześnie mówić, ilu policjantów jest zamieszanych.
Ale wiemy, że służą w tym dystrykcie.
- Policja tuszowała sprawę? - Znacie motywy?
Jak już powiedział mój szef,
śledztwo jest na wstępnym etapie.
Ale jeden ze sprawców odjechał z miejsca zbrodni niebieskim pojazdem.
Jeśli ktoś ma informacje o pojeździe lub jego właścicielu,
powinien się zgłosić do prokuratury.
- Czy coś ukrywacie? - Dziękuję.
Jakie to może zatoczyć kręgi?
Dziękuję.
Są pytania do mnie?
Bardzo dziękujemy.
RESTAURACJA
Nikt tu nie wejdzie, Janie. Chodź tu, skarbie.
Co, kurwa?
Skurwysynu, zabiję!
Gdzie ona jest?
Gdzie jest Nadine?
Janie Musimy pogadać. Pilnie. Na zewnątrz.
Janie?
Jestem w altanie.