Na początku podróży nikt nie wie,
czego się spodziewać.
Okna są nieszczelne i drzwi do łazienki się zacinają,
ale poza tym wszystko gra.
Jestem z ciebie dumny.
Twój własny dom. Nie wierzę.
Spójrz na siebie. Tak wydoroślałeś.
Wyglądasz na 20 lat.
Pewnie mają niejasne przeczucie,
że ta droga może być trudna.
Czujniki dymu funkcjonują?
W starych budynkach nie ma pewności.
Dwukrotne sprawdzenie zabezpieczeń było na mojej liście kontrolnej.
Mamy nowe czujniki dymu,
apteczki i siekierę.
- Siekierę? - W razie pożaru.
Należała do wujka Zahida,
pierwszego drwala z Indii w Vermoncie.
Nazywali go Swami Syrop Klonowy.
Siekiera?
Ale nikt nie wyrusza na wyprawę, myśląc:
„Za cztery miesiące dostanę szkorbutu
i będę musiał jeść psa zaprzęgowego”.
Tu możesz usiąść, gdy będziemy rozmawiać
przez FaceTime co wieczór.
Co wieczór?
Zeszłam z trzech dziennie.
To moja ostateczna oferta.
Mamy zostać i ci pomóc?
Nie, dziękuję. Edison miał ciężki dzień. Potrzebujemy spokoju.
Dobrze.
Zatrzymasz te pudła na wszelki wypadek?
Nie. Po co? Możesz je wyrzucić.
Przed domem jest śmietnik.
Jest zielony i jakiś Dog Face
namalował na nim swoje imię.
Spoko.
Możecie iść.
Nie wolno ci się śmiać z moich łez.
Tobie też nie.
Dlatego nowe początki są tak ekscytujące.
Do końca nie wiesz, co się stanie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
00.07
Zaczyna się.
Ale się cieszę!
Cicho!
00.08
- Głośno! - Przepraszam.
Początki bywają bolesne…
Stary, jest 00.08.
…co nie znaczy, że złe.
Udało mi się.
Jestem w nowym domu dłużej
niż gdziekolwiek indziej.
Spóźniłam się na 00.08?
Nie, jesteś w samą porę.
Dobrze.
Wyglądasz odlotowo w tym trykocie.
Dzięki. Wkładam go pod ziemniak.
Gratulacje, Sam.
Dziękuję.
Mam dla ciebie drzewko pieniędzy. Przynosi szczęście i dobrobyt.
Możesz je postawić obok terrarium Edisona.
Tam jest słonecznie.
- Będzie najbogatszym żółwiem w mieście. - Okej.
Jest niewymagające.
Trzy czwarte szklanki wody co cztery dni,
raz w tygodniu pożywka na bazie wodorostów
i obracaj nim.
Pomogę. Mój kwiat przetrwał dwa miesiące
tylko na Mountain Dew.
Wiesz co? Zapomnij. Sama będę go doglądać.
Dobrze. Mam trochę pracy.
Kończę sprawdzać listę kontrolną.
Pomogę ci. Chociaż tyle zrobię
dla współlokatora.
Dorobię klucz na wypadek nagłej potrzeby
i przepiszę na siebie prąd.
I uściskam twoją mamę.
Tego tam nie ma.
Dodałem.
Dobrze tu urządziliście.
To miejsce ma fajny klimat.
Sto lat temu była tu rzeźnia.
Nie wierzę, że go nie ma.
Nie przejmuj się.
Całe życie spędził pod twoim nadzorem,
więc bez ciebie nie przeżyje.
Serio?
Żartuję.
Boże.
Wychodzę. Muszę być wcześnie.
Szkolę nowego faceta.
Evana? Jak mu idzie?
Nie mieszam się w to.
To, że pracuję z twoim chło….
- Byłym chłopakiem. - Nieważne.
To znaczy?
Jak dzieci.
Rozstanie, schodzenie się…
Czyż nie jesteśmy słodcy?
Ale już ostatecznie zerwaliśmy, więc…
- Hej. - Robię kupę.
Jak leci? Nadal pracujesz dla UCL-i?
O co chodzi, pani?
O nic.
Właściwie to mam pytanie.
Tak czy tak w porządku.
Zastanawiałam się,
czy powiesz tacie o Izzie.
Aha.
Sporo o tym myślałam.
Rozważałam to.
Myślę, że odpowiedź brzmi: „Odwal się!”.
Ostatnia sprawa.
O Boże, czy tak mają jedynacy? Okropne.
Weszłam na stronę Clayton
i zobaczyłam, że jest tu
Sojusz Płci i Seksualności.
Jeśli znasz kogoś,
kto boryka się z tożsamością
i ma problem typu:
„Jak powiedzieć tacie?”,
poinformuj ich o tym.
Mamo.
Tak?
Nie wiem, co powie…
Nie będzie wiedział, co powiedzieć
i będzie dziwnie i niezręcznie.
To prawda.
Nie jest tak wyluzowany jak ja.
Sio.
Edison łzawi.
Chyba ma reakcję alergiczną.
Było o tym w szkole pielęgniarskiej.
Oddycha z trudem? Ma wysypkę?
Musimy zdjąć mu skorupę i zobaczyć.
Na razie będę go obserwował.
To pewnie to głupie drzewko pieniędzy.
Przynosi szczęście,
dobrobyt i śmierć żółwiom.
Co się stało?
Co powoduje awarie? Zombie?
Nastoletni figlarze?
Wieczna globalna noc?
Powinniśmy zadzwonić do energetyki.
Nie znoszę grania na czekanie, ale założę słuchawki.
Może ty powinieneś,
bo prąd jest na ciebie.
Nie zrobiłem tego.
- Wybacz, stary. - Co?
Wypadło mi z głowy.
Ale skreśliłeś to z listy.
Tak.
Ale nie zrobiłem tego i to było głupie.
To dlaczego wykreśliłeś to z listy?
Zamierzałem to zrobić.
Ale myślałem o prądzie, lampach,
lampach lawowych, lawie, gorącym…
I w sumie zamówiłem szorty na upał.
Mój umysł lubi takie wędrówki.
Ponoć to znak kreatywności.
Ale bez obaw.
Zaraz zadzwonię do energetyków.
Telefon mi padł.
Naładowałbym, ale…
Chcesz obejrzeć film?
Chwila.
Mamma mia! Robią wrażenie.
Złota maślana doskonałość.
Teraz czas je wykończyć.
Jutro dostaniesz je pocztą. Siemka.
O Boże!
Beth śle mi filmy z rzezią ciastek,
odkąd zerwaliśmy z Evanem.
Wyglądają pysznie.
Wspaniale piecze.
Wściekłaby się, gdyby się dowiedziała,
że ty i ja…
się widujemy.
Widujemy?
Masz 12 lat czy co?
Zamknij się. Jak mam to nazwać?
Randką.
Parą.
Parą?
Tak.
Tak?
Tak.
Okej.
Cześć.
Cześć, skarbie.
Jesteśmy na FaceTimie. Fajnie, co?
Siedzisz w wannie w ubraniu?
Tak. To uspokajające.
Gdy potrzebowałem zmiany otoczenia w domu,
chodziłem dookoła łóżka
lub siedziałem w szafie. Tu robię to.
Wygląda na ładną, czystą wannę.
Pewnie dlatego, że sama ją wyczyściłam.
Ostrzegam cię,
że nie mogę długo rozmawiać.
Nie chcę wyczerpać baterii,
bo nie mamy prądu.
Zahid go nie przepisał.
Dlatego potrzebujesz listy.
Mamy listę. Wykreślił to, ale nie zrobił.
Po co ktoś skreśla coś, czego nie zrobił?
Nie mam pojęcia. Pytałem go wiele razy.
Tu mamy prąd. Dużo prądu. Wracaj do domu.
Może powinienem.
Tak!
Pościelę ci łóżko.
Jeśli się pospieszysz, zdążysz na kolację.
Robię ziti. Patrz.
Obróć.
Widzisz?
Co to jest?
To moje pudła?
Miałaś je wyrzucić.
Tak… Jeszcze nie zdecydowałam.
Ale przed moim budynkiem jest śmietnik.
Tak było łatwiej.
Łatwiej przewieźć 600 pudeł przez miasto
i porozrzucać je po domu?
Cześć, Sam.
Cześć, Casey.
Co to? Dzień nagonki na mamę?
Zatrzymałam w razie czego.
Ale czego?
Właśnie, czego?
Nie wierzyłaś we mnie.
Kochanie, to nieprawda.
Trochę tak wygląda.
Trochę tak, fakt.
Jesteś w wannie? Jest w wannie?
Tak, jest w wannie i nie ma prądu.
Żegnam.
Wstydź się, pani.
Wstydź się.
Nie wierzę, że tu jesteśmy.
Uczę się zawodu.
SANITARIUSZ UCZEŃ
To ekscytujące.
Oby coś się wydarzyło.
Spędzamy ze sobą dużo czasu w tej pracy.
Czasem dobrze jest…
być cicho.
Dobrze.
Jak się ma Casey?
Jasne.
Cisza.
Przepraszam.
Ma się dobrze.
Tak? Świetnie…
Ja też.
Nie musi pan jej tego mówić.
Okej.
Już się zamykam.
Nic nie wiem,
ale wiem, że zależy wam na sobie.
Cokolwiek się dzieje,
może czas…
porozmawiać i oczyścić atmosferę.
Po co jest ten przycisk?
Gdy go naciskasz, to mnie wkurza.
Pewnie jak wszystkie przyciski.
EVAN TUBA WIĘC NIE POWIEDZIAŁAŚ OJCU O IZZIE?
NIE. TY POWIEDZIAŁEŚ?
NIE. TWÓJ SEKRET JEST BEZPIECZNY.
TWÓJ TEŻ.
WKLEJ
SOJUSZ PŁCI I SEKSUALNOŚCI
Trzeba mieć grubą skórę.
Nie możesz się złościć.
Nic na to nie poradzę. Jestem zły.
Dla pewności. Facet przebrany za bekon
zniknął na dziś, tak?
- Tak. - Dobrze.
Jestem zły, bo nie znoszę mieszkać z Zahidem, ale nie mogę wrócić do domu.
Mama myśli, że nie dam rady i muszę udowodnić, że się myli.
Co złego w mieszkaniu z Zahidem?
Poza tym że jest głośnym, niechlujnym,
niefrasobliwym nocnym markiem.
To wszystko i więcej.
Z wszystkim rozmawia.
Dzień dobry, panie Misko.
Musimy pana umyć.
Proszę, umyj mnie. Minęło wiele dni.
Nadchodzi doktor Gąbka.
Diagnoza: brudny jak cholera.
Nie chce robić tego, co ja.
Szósta. Czas na śniadanie.
Nie, dzięki.
I ja nie chcę robić tego, co on chce.
16.20. Czas zapalić.
Nie, dzięki.
Kupuje wszystko hurtem.
Po co nam cztery słoiki miodu?
Nie lubię miodu.
I często pisze bardzo gniewne listy
na bardzo głośnej maszynie.
„Szanowne Tkaniny Jolene!
Wasze pistolety klejowe są do dupy.
Udekorowałem majtki,
ale klejnoty odpadły w praniu”.
Może źle wybrałeś współlokatora.
Może właściwy wybór
zawsze miałeś przed nosem.
Poza tym bardzo głośno je jabłka
i wstawia kosz na śmieci pod zlew,
a oczywiście najlepsze miejsce to róg.
Rozumiem, w czym problem.
I mam na to sposób.
Nie było łatwo,
gdy wróciłam do domu rodziców.
Mój tata nie lubi spodni od dresu.
Ale było lepiej,
gdy ustaliłam pewne zasady.
- Zasady? - Zasady.
- Pomyślałam, że ci się spodoba. - Tak.
Jak tam moje drzewko?
Nie wiem. Edison przez nie łzawił, więc wystawiłem je na ulicę.
Dzięki za radę, Paige.
Cześć! Głupio się czułem przez ten prąd,
więc zrobiłem ci ciastka.
Które mogłem zrobić, bo go mamy.
Są z ziołem?
Odrobinę dla smaku.
Zahid.
Uważam, że trudno się razem mieszka,
więc może ustalmy pewne zasady.
Paige ustaliła je z rodzicami
i bardzo sobie chwali.
Zasady, nie rodziców.
Chyba ich teraz nie lubi.
Dobry pomysł. Mieszkanie z Z-manem to jak bycie z niedźwiedziem w jaskini.
Poskrom mnie, Sammy.
Dobrze. Zasada numer jeden.
Odhaczamy zadanie po jego wykonaniu.
Odhacz.
Poważnie.
Zasada numer dwa.
Przestań kupować hurtem.
Słowo. Dostałem kartę Costko
i upiłem się władzą.
Zasada numer trzy. Zero gniewnego stukania w maszynę przy mnie.
Powściekam się sam.
Tak najlepiej. To wszystko?
Świetnie. Coś jeszcze, to daj znać.
Nowa zasada.
Zero jedzenia jabłek po 20.00.
Co ty tu robisz, kolego?
Nie wiem, ale tęsknię za szafką.
Dobrze mi tam,
nie wchodzę nikomu w drogę
i nie czuć moich śmierdzących wnętrzności.
Nowa zasada.
Zero rozmów z przedmiotami
i nie przesuwaj kosza.
Nowa zasada. Zero jabłek. Nigdy.
Nie wierzę, że dałam ci się przekonać.
Będzie fajnie.
Albo strasznie. Czyli fajnie inaczej.
Cześć, jesteś tu nowa. Witaj.
Jestem Erika, ona, jej.
Casey Gardner.
To jej zaimki.
Przepraszam, jestem bezmyślna.
Nie ma sprawy. Fajnie, że przyszłaś.
Usiądź sobie wygodnie.
Jest miła.
Czyli „ona miła”.
Zaimki. Okej.
Zabujałam się w dziewczynie
w pierwszej klasie i byłam podekscytowana.
Powiedziałam przyjaciółce.
Ale powiedziała, że mi nie wolno.
Miewałam chłopaków
i nie zdawałam sobie sprawy.
A potem miałam pierwszą dziewczynę
i wszystko było o wiele bardziej…
mną.
Nie wiem, czy to ma sens.
Ma.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że będę mówić.
Nawet nie chciałam przyjść.
Tylko pogarszam sprawę.
Oto i ona.
Jak było na spotkaniu?
Super. Zobaczyłam, jak bardzo się różnię
od mojego otoczenia.
Ale dzięki za sugestię.
Kochanie, co się stało?
Nic.
Miałem dobry dzień.
A wy?
Mój facet?
Sam się odzywał? Nie odpowiada na wiadomości.
Nie mam go nazywać twoim chłopakiem, więc jak?
Nazywaj go Evan.
Chyba wciąż jest na mnie zły.
Nie chcę naciskać, ale…
U niego wszystko dobrze.
Nic się nie kryło za pudłami.
Lubię je mieć.
Wiecie, że lubię wytrzymałe pudełka.
To teraz jesteś Tatusiem Swatem? Przez ciebie do mnie pisze?
Powiedziałem mu to samo, co tobie. I już
Więc rozmawialiście o mnie? Dlaczego?
Mam do niego zadzwonić?
- Nie chcę się mieszać. - Za późno.
Mamy dobry tydzień jako rodzice.
Tak.
Wybacz, stary.
COSTCO HURT, CZŁONEK ZARZĄDU
Nie tnij mnie.
Potrzebujesz trzech kilo wacików.
DROGI SAMIE. NOWA ZASADA. BRAK ZASAD. POZDRAWIAM, ZAHID
Co robisz? Co to jest?
To zamach stanu.
Zauważyłeś hurtowy zakup.
Ale zasady.
O to chodzi. Za dużo zasad. To niemożliwe.
Nie, to ty jesteś niemożliwy.
Moje zasady są dobre.
Czynią cię mniej okropnym współlokatorem.
Żartujesz? Z tobą się strasznie mieszka.
Budzisz mnie o świcie.
Nie zmywasz naczyń.
Każę im mówić, bo łatwiej,
gdy one ci to powiedzą.
I bez urazy,
ale twój żółw śmierdzi zgniłym tyłkiem.
- Myślałem, że go lubisz. - Uwielbiam tego zimnokrwistego zabójcę.
Zaczęliśmy palić codziennie o 16.20,
gdy ty odmówiłeś.
Siedzę przy jego terrarium i dmucham.
To, jak skrobie tę ciepłą skałę,
jest bardzo kojące!
Chwila.
Palisz przy Edisonie?
Dlatego oczy mu łzawią.
Co? Nie, trawka by tego nie zrobiła.
Oczy ci właśnie łzawią.
No a ty…
Wyrzuciłeś śmieci na ziemię!
Bo tam powinien stać kosz.
Ma być pod zlewem!
Tam nie ma sensu.
Za dużo jak dla mnie. Zasady, śmieci…
Posiedzę w wannie.
Dobrze. Ja też wychodzę!
Hej, nieźle tu.
Gdzie moje dziecko?
Teoretycznie tutaj.
- Sam? - Tutaj.
Wszystko w porządku? Masz dość powietrza?
Oczywiście. Jest okno. To nie łódź podwodna.
Ale jestem bardzo zestresowany.
Uroczo tu.
Dziękuję.
Przejrzę twoje szuflady.
Wezwałam ślusarza. Będzie za chwilę.
Dobrze.
Miałaś rację.
Nie mogę mieszkać sam.
To był okropny pomysł,
a teraz jestem zamknięty w wannie.
Gdy miałam 16 lat,
moja mama poszła na odwyk.
Babcia?
Naprawdę?
Nikt z nas tak tego nie nazywał.
Wszyscy to nazywali
„zrobieniem sobie przerwy”.
Nie wiedziałam od czego.
Myślałam, że ode mnie.
Zamieszkałam z ciotką Maddie.
Była taka urocza.
Miała dobre intencje. Naprawdę.
Ale…
Nie byłam gotowa żyć bez mamy…
i byłam taka smutna.
Wytworzyłam tę…
skorupę.
Szczerze mówiąc,
zatrzymałam pudła dla siebie.
trudno znoszę rozstania.
Ale ty jesteś gotowy.
Jesteś gotowy.
I przepraszam, jeśli przeze mnie czułeś,
że nie jesteś.
Mamo, odsuń się.
Co? Casey! Nie!
Casey! Nie!
Przestań!
Przestań! Casey!
Świetnie. Jest ślusarz.
To było bardzo przyjemne.
Przestań się bać, Casey.
Wszystko dobrze?
Nic mu nie jest.
Zrąbałam drzwi siekierą.
Pozwolę wam porozmawiać.
Ktoś nam przysłał
pudło zmiażdżonych croissantów.
O tak.
W sumie są całkiem dobre.
Niezłe.
Spotykam się z Izzie.
Z twoją koleżanką Izzie?
To dobre czy złe „och”?
Nie mam pojęcia.
Okej.
Mama wie?
Chyba wiedziała wcześniej niż ja.
A Sam?
Tak.
Więc jestem ostatni?
Nie wiedziałam jak. Wiesz…
W porządku.
Bałam się, że…
Czego?
Nie wiem.
Zobaczysz mnie inaczej?
Nie wiem.
Nie.
Co?
Widzę cię inaczej.
Nadal jesteś upierdliwa.
Evan wie?
Tak.
Listonoszowi też powiedziałaś?
Miesiące temu.
Co się stało z drzwiami?
Casey je porąbała
siekierą Swamiego Syrop Klonowy.
To było do przewidzenia.
Coś dla ciebie.
Kosz na śmieci?
Drugi. Możemy mieć jeden w każdym miejscu.
Sprytne.
Dwa kosze są dwa razy lepsze niż jeden.
Przepraszam za ten hurt…
i za gniew.
Wiem, że życie ze mną może być trudne.
W porządku.
Chyba…
ciągle cię budziłem, bo…
życie samemu
było bardziej samotne, niż myślałem.
Przynajmniej mi mówiłeś,
gdy byłem wkurzający.
Robię te głupie głosy,
bo nie radzę sobie z konfliktami.
Przedmioty wokół mnie się nimi zajmują.
Nie podobało mi się to.
Zasady nie są złym pomysłem.
Ale zamiast miliona
może każdy ustalić trzy?
Brzmi nieźle.
Super. Ja zacznę.
Zamknięte powieki, znaczy czas drzemki.
- Musi być rym? - Zero zasad co do zasad.
Dobrze.
Ogranicz jabłka do minimum.
Jasne.
Naczynia przemówią,
jeśli w przeciągu doby ich nie umyjesz.
Dobrze.
Zakupy w Costco obaj musimy zatwierdzić.
Rozsądne.
Dobra, ostatnie. Razem?
- To nie będzie mylące? - Zobaczmy.
Raz, dwa…
Zero palenia trawki przy Edisonie.
- Hej, ta sama! - To była też twoja zasada?
Mowa! Nie chcę, by mały cierpiał. Spróbujemy znów, gdy dorośnie.
Myślę, że to zadziała.
Ja też. Ciasteczko ziołowe?
Nie.
- Impreza taneczna? - Nie.
Siedzieć i cieszyć się
swoim towarzystwem w ciszy?
Jasne.
Miłe uczucie.
Tak.
Napisy: Anna Wiśniewska