เรือนจำบังลี นาร์โกติกา บาหลี อินโดนีเซีย
เช้านี้เยี่ยมยอด
เจ้าหน้าที่ที่นี่อ้างว่า พวกเขาปรับพฤติกรรมนักโทษคดียาเสพติด…
ปลอดยาคือความสำเร็จ
ด้วยโปรแกรมบำบัดภาคบังคับใหม่
ถ้าคุณไม่ทำตามกฎที่นี่ มันจะมีผลตามมา
สิ่งที่ผมรู้สึกในวันนี้ก็คือ
เรือนจำแห่งนี้ทำให้ผมรู้สึกโชคดีเป็นอันมาก
แต่ในประเทศที่นักโทษคดียาเสพติด ถูกตีตราอย่างหนัก
รัฐบาลของคุณประหารชีวิตคนที่ลักลอบขนยา
ครับ ผมรู้
ตอนที่คุณใช้ยา คุณเป็นคนชั่วเหรอ
ครับ ผมเป็นคนชั่ว
นักโทษเหล่านี้ยังสามารถกลับมาเป็นคนดี
ในสายตาของสังคมได้หรือไม่
ผมจะมาถูกขังอยู่ที่นี่ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เพื่อหาคำตอบ
แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมติดคุก
ผมชื่อราฟาเอล โรว์
ผมเคยต้องโทษที่อังกฤษ เพราะการฆาตกรรมที่ผมไม่ได้ก่อ
โทษของผมคือจำคุกตลอดชีวิต
ผมใช้เวลา 12 ปีในการล้างมลทิน
ตอนนี้ผมเดินทางไปทั่วโลก
เพื่อดูว่าชีวิตของนักโทษเป็นอย่างไร
เมื่อต้องอยู่ในคุกสุดโหดของโลก
(เปิดโลกคุกสุดโหด)
ที่บาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
นักท่องเที่ยวแห่กันมาที่นี่จากทั่วทุกมุมโลก
แต่เบื้องหลังของภาพลักษณ์เกาะแห่งการสังสรรค์
ชาวอินโดนีเซียทั่วไป มีชีวิตที่แตกต่างออกไปอย่างมาก
โดยส่วนใหญ่สังคมที่นี่มีความเป็นอนุรักษ์นิยม
และยาเสพติดก็ถือเป็นตราบาปของสังคม
ลองเปรียบเทียบกันดูสิครับ
ระหว่างเยาวชน 15,000 คนที่ตายเพราะยา
กับจำนวนพ่อค้ายาที่ตายในทุกๆ ปี
เราต้องประกาศสงครามกับยาเสพติดอีกครั้ง
มาตรการไม่ประนีประนอมซึ่งเป็นที่ถกเถียง ของประธานาธิบดีโจโค วิโดโด
ให้โทษประหารชีวิตแก่ผู้ค้ายา
ส่วนผู้ใช้ก็จะต้องติดคุกหัวโต
อินโดนีเซียมีกฎหมายยาเสพติด ที่เข้มงวดที่สุดในโลก
นั่นทำให้คนจำนวนมากต้องติดคุก
หากคุณถูกจับพร้อมกัญชาจำนวนเล็กน้อย
คุณก็สามารถติดคุกนานหลายปีได้
แต่ถึงอย่างนั้น คนที่นี่ก็ยังพร้อมเสี่ยง
ผลก็คือนักโทษยาเสพติดของอินโดนีเซีย
มีจำนวนมากกระทั่งล้นเรือนจำ
ดังนั้นรัฐบาลจึงได้คิดวิธีการที่สุดโต่ง
สำหรับบำบัดผู้ใช้ยาเสพติดขึ้นมา
ตอนนี้ผมกำลังไปที่คุกลาพัส นาร์โกติกา บังลี
ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของบาหลี
นี่เป็นคุกที่มีไว้ขังนักโทษยาเสพติดอย่างเดียว
ผมได้ยินมาว่าโปรแกรมบำบัดของที่นี่
เน้นไปที่การเปลี่ยนความคิดจิตใจ ของนักโทษเสียใหม่
และผมกำลังจะได้รู้ว่ามันได้ผลหรือไม่
เรือนจำบังลี นาร์โกติกามุ่งเน้นรักษาผู้ติดยา และปรับพฤติกรรมผู้ค้า
ผมได้ยินมาว่าวิธีที่พวกเขาใช้
ไม่เหมือนกับอะไรที่เราคุ้นชิน ในเรือนจำของโลกตะวันตก
นี่อาจจะเป็นครั้งแรก ที่พวกเขาให้คนต่างชาติแบบผม
เข้าไปในเรือนจำอินโดนีเซียได้
เพราะรัฐบาลที่นี่ต้องการปิดบัง
วิธีที่พวกเขาใช้กับนักโทษอินโดนีเซีย
(วันที่ 1)
มาสิ
นั่ง
- ราฟาเอล โรว์ - ครับ
ผมได้พบหัวหน้าพัศดีของเรือนจำกับผู้ช่วย
คุณแค่ต้องทำตามกฎของที่นี่
ขอแค่คุณทำตัวดี
ผมรับประกันได้ว่าทุกอย่างจะโอเค
จะเกิดอะไรขึ้นถ้านักโทษไม่ทำตามกฎ
คุณต้องทำ
ถ้าคุณไม่ทำตามกฎที่นี่ มันจะมีผลตามมา
ต่อไปคุณจะถูกตรวจร่างกายโดยละเอียด
ลุกขึ้น
ถอดเสื้อผ้าออกแล้วสควอท สควอท
ต่อไปให้ฉี่ใส่ถ้วยนี้นะ
เราจะเอาไปทดสอบ
ที่ตรวจปัสสาวะผม คุณหาอะไรเหรอ
กัญชา ชาบู-ชาบู ยาอี
ชาบูคืออะไร
ยาไอซ์ครับ
- ชาบู-ชาบูคือยาไอซ์ - ใช่
มันเป็นยาที่คนนิยมใช้กันมากที่สุดหรือเปล่า
ใช่ครับ
นักโทษที่บังลีถูกขังอยู่ในตึกขังขนาดใหญ่สี่ตึก
ตรงกลางมีลานออกกำลังกาย
กระหนาบด้วยพื้นที่ละหมาด
และไร่ของเรือนจำ
มันรองรับนักโทษได้ 468 คน
แต่เพราะมีนักโทษคดียาเสพติด ถูกจับเป็นจำนวนมาก
ตอนนี้ที่นี่จึงรับนักโทษกว่าพันคน
แต่ทั้งที่เป็นเรือนจำที่มีคนแน่นหนา
มันกลับเงียบสุดๆ
- ไง ผมดาอุส - สวัสดีดาอุส ผมราฟาเอล
ราฟาเอล ยินดีที่ได้รู้จัก
ดาอุสอายุ 38
เขาติดคุกนานเกือบหกปีแล้ว
- ครับ โอเค - คุณจะอยู่ห้องเดียวกันกับผม
- โอเคดาอุส นำไปเลย - อืม
ที่นี่คือบล็อกซี
นั่นชื่อของมันเหรอ วิสมาซิตรา
ใช่ "ซี" มาจากคำว่าซิตรา
นี่คือเด็กใหม่ที่จะมาอยู่กับเรา
สวัสดี
ตรงนี้มีที่ว่างที่หนึ่งสำหรับคุณ
ข้างๆ ริโอ
- อามิง - ฟิโต
- ดาวิด
- ผมราฟาเอล - อืม
- ราฟาเอล - โอเค
พวกเราส่วนใหญ่เป็น "แทมปิง"
พูดอีกอย่างก็คือเป็นคนทำงานที่นี่
แทมปิงคืออะไร มันหมายถึงทำงานเหรอ
ใช่ครับ ทุกคนในห้องนี้เป็นแรงงาน
หน้าที่ของพวกเราแทมปิง คือทำความสะอาดทุกอย่าง
พาผมชมห้องนี้หน่อย ที่มุมนั้นคืออะไร
- ตรงนั้นเป็นห้องน้ำ - แปลว่ายังมีความเป็นส่วนตัว
ใช่ครับ เรามีม่านบัง
โอเค
- ห้องนี้เราอยู่กัน 20 คน - ใช่
การที่คน 20 คนต้องมานอนเบียดเสียดกันในนี้
ผมนนึกไม่ออกว่ามันจะเป็นยังไง ผมไม่ชินกับอะไรแบบนั้น
เราจัดการทุกอย่างเอง
คุณมีการสับเปลี่ยนหน้าที่กันสินะ ทุกคนรู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร
ครับ เราจะใส่ชื่อคุณไว้ในลิสต์ด้วย
โอเค งั้นผมก็จะต้องทำงานด้วย คุณยิ้มนี่ คุณชอบความคิดนี้ล่ะสิ
- ใช่ ผมชอบ - เขาชอบความคิดนี้
คุณช่วยพาผมออกไปข้างนอกและ…
- ได้ ผมจะพาไปดูรอบๆ บล็อกของเรา - โอเค
เรือนจำแห่งนี้สะอาดและเป็นระเบียบอย่างมาก
นักโทษก็ดูไม่มีปากมีเสียงและทำตัวดี
ผมรู้สึกได้ทันทีเลยว่าที่เรือนจำแห่งนี้
เจ้าหน้าที่ควบคุมทุกอย่างเบ็ดเสร็จ
คุณจะอธิบายคุกนี้ให้นักโทษใหม่แบบผมฟังยังไง
เอาแบบตรงๆ นะ
ครับ ในเรือนจำนี้
หลักๆ เลยคือคุณต้องทำตามกฎ
ถ้าคุณทำตามกฎล่ะก็
ทุกอย่างจะง่ายสำหรับคุณ
- นั่นเป็นเพราะผลที่จะตามมา - ใช่ เพราะผลที่จะตามมา
ห้องขังเดี่ยวมัน…
พวกเรากลัวห้องขังเดี่ยว
- คุณเคยโดนขังเดี่ยวหรือเปล่า - ไม่
- ไม่มีทาง - คุณทำตัวดีสินะ
ผมไม่ยอมโดนแน่ ผมไม่อยากเจออะไรแบบนั้น
ไม่เหรอ
โทษของคุณนานกี่ปี
โทษของผมคือ 12 ปี ข้อหาครอบครอง
- ครอบครองเหรอ - ครับ
แล้วคุณใช้ยาอะไร
ผมเคยใช้ยาไอซ์แล้วก็ยาอี
แล้วตอนนั้นคุณพกไว้กี่กรัม
ผมมีติดตัว 13 หรือ 14 ซองนี่แหละ
คนที่ถูกจับกุมพร้อมยา
ถึงพวกเขาจะไม่ใช่ผู้ค้าซึ่งพิสูจน์ได้
ก็อาจจะถูกจำคุกนานถึง 12 ปี
- ผมเพิ่งต้องโทษครั้งแรก - นาน 12 ปีเลยเหรอ
ผมโดน 12 ปี
ผมว่ามันโหดร้ายอยู่นะ
ถ้าคุณจะโดนโทษนานขนาดนั้นในประเทศอื่น
คุณต้องมีโคเคนในครอบครองเป็นกิโลๆ
โทษของคุณนานมาก
ใช่
แล้วคุณทำใจรับมันยังไง
ตอนแรกก็ยากหน่อยๆ กับโทษที่นานแบบนี้
ขั้นแรกเราปฏิเสธความจริง
ขั้นที่สองเราก็อาจจะโทษคนอื่น นึกออกไหม
พยายามโทษคนอื่น
แต่พอถึงขั้นที่สาม เราก็เริ่มจะยอมรับ
ดาอุส เขารู้ความผิดที่ตัวเองทำ
สำหรับผม โทษจำคุก 12 ปี เพราะมียาไอซ์ในครอบครองมันออกจะโหดไป
ตอนนี้เขาสนใจเพียงการรับโทษให้ครบจำนวน
แล้วออกไปจากที่นี่
ผมได้ยินมาว่าเรือนจำในประเทศนี้คนแน่น
สิ่งที่ผมคิดว่าจะได้เห็นตอนเข้ามาในคุก
คือภาพฝูงนักโทษที่ออกันอยู่ทั่วทุกที่
แต่ที่นี่กลับสงบอย่างไม่น่าเชื่อ
ซึ่งมันแปลกไม่น้อย
บางทีคุกอาจจะข่มขวัญพวกเขา
ผมไม่รู้
ผมยังหาคำตอบอยู่และหนทางมันก็ยังยาวไกล
(วันที่ 2)
ชักช้ากันจริงๆ
ผมเพิ่งได้รู้ว่า
การบำบัดยาที่บังลี นาร์โกติกา เริ่มตอนแปดโมงตรง
ผมมายืนเข้าแถวที่ลานออกกำลังกาย
กับผู้ใช้ ผู้เสพติดและผู้ค้ายาเสพติด 100 ราย
ซึ่งได้รับเลือกให้มาร่วมโปรแกรมบำบัด
เห็นว่านี่คือส่วนหนึ่ง ของโปรแกรมบำบัดยาของพวกเขา
ทุกเช้าพวกเขาจะออกมาที่นี่ และทำสิ่งที่ผมกำลังจะต้องทำ
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ทั้งหมดแถวตรง
กล่าวบทนักโทษคาตูร์ธรรมา
พวกเรานักโทษขอสาบานต่อหลักปัญจศีล ว่าพวกเราจะเป็นคนดีมีคุณธรรม
นักโทษกำลังกล่าวคำสาบานต่อหลักปัญจศีล
ปรัชญาแรกเริ่มของอินโดนีเซียสมัยใหม่
พวกเรานักโทษ
ตระหนักและสำนึก
ต่อการกระทำของพวกเรา
มันส่งเสริมความรักชาติ
และการทำงานของพลเรือนเพื่อประโยชน์สังคม
ขอให้พระผู้เป็นเจ้าอำนวยพร แก่หลักธรรมของเรา อาเมน
ทุกคนแถวตรง
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
หลังจากออกกำลังอย่างแข็งขัน
หัวหน้าพัศดี อากุส พรีทีอัตโนก็มาพูดกับนักโทษ
โอเค เตรียมตัว ขอฟังแรงใจตอนเช้า
เช้านี้ยอดเยี่ยม
สบายดีไหม
สบายดีสุขภาพแข็งแรงครับ
แข็งแรงเข้าไว้
ปลอดยาคือความสำเร็จ
ขอบคุณทุกคน
เลิกแถว กลับไปที่ห้องได้
คุณสบายดีไหม พูดอังกฤษได้หรือเปล่า
- ได้นิดๆ ครับ - ได้นิดๆ นะ
นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณต้องไปแล้วเหรอ
ครับ ผมต้องไปแล้ว
นักโทษที่ผมพยายามจะคุยด้วย
เดินตรงกลับไปที่ห้องของเขา
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ไปกับเขาด้วย
แต่หัวหน้าพัศดีเหมือนอยากจะคุยกับผม
ผมสบายดี คุณเป็นไงบ้าง ดีครับ
เช้านี้ทุกคนมาออกกำลังกายและเปล่งคำขวัญ
- ครับ - พวกเขาท่องอะไร
คำปฏิญาณที่รวมถึงคำสัญญาห้าข้อ
ซึ่งพวกเขาต้องทำตาม
เชื่อฟัง ทำตามและสัญญาว่าจะไม่ทำผิด
ระหว่างที่เขาร่วมโปรแกรมปรับความประพฤติ
พวกเรานักโทษ
เข้าใจในคำสัญญานี้และเราจะไม่ทำมันอีก
- จากนั้น… - คุณชื่ออะไรครับ
- โบนา เรียกผมว่าโบนา - โบนา
โอเค โบนา คุณเป็นนักโทษสินะ
คุณผ่านโปรแกรมนี้มาแล้ว และตอนนี้คุณก็มาคุมโปรแกรม
ใช่
นั่นเป็นสิทธิพิเศษหรือว่าพวกเขาบอกให้คุณทำ
เขาเคยใช้ยา
หลังจากทำกิจกรรมบำบัด เขาก็ดีขึ้นมาก
ผมเลยใช้อำนาจแต่งตั้งเขาให้เป็นครูผู้สอน
นี่เป็นกิจกรรมบังคับหรือเปล่า พวกเขาต้องทำแบบนี้ไหม
ครับ นั่นคือหนึ่งในเป้าหมายของเรา
เราจำเป็นต้องฟื้นฟูสุขภาพให้พวกเขาก่อน
ร่างกายแข็งแรง จิตใจก็จะเข้มแข็ง
ถ้าเกิดมีนักโทษที่เข้าร่วมโปรแกรม
ทำอะไรผิดขึ้นมาล่ะ
นี่ยกตัวอย่างนะ ถ้าคุณไปชกคนอื่น คุณก็ต้องออกจากโปรแกรม
แล้วเริ่มใหม่เหรอ
คุณจะต้องถูกขังเดี่ยวก่อน จากนั้นจึงเริ่มบำบัดใหม่
คนที่โดนจับไปขังเดี่ยว
พวกเขาจะกลัวและไม่ทำผิดอีก
ความน่ากลัวที่ต้องถูกขังเดี่ยว
เหมือนจะเป็นกุญแจสำคัญในการรักษาวินัยที่นี่
และเรือนจำแห่งนี้ก็ดำเนินการทุกอย่างตรงเวลา
นักโทษทุกคนจะกลับไปที่ห้องตอน 12:45 น.
สวัสดีตอนบ่ายทุกคน
- สวัสดีตอนบ่าย - เดี๋ยวเราจะเริ่มนับกันเลย
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
เขานับจำนวนคน อย่างน้อยก็จากที่ผมเห็นน่ะนะ
ดาอุสและเพื่อนร่วมห้องขังของผมมีงานทำในคุก
พวกเขาเลยใช้เวลาส่วนใหญ่ ในแต่ละวันอยู่ข้างนอก
แต่ถ้าเกิดคุณไม่ทำงาน ชีวิตของคุณก็จะลำบากมากขึ้น
คนอื่นๆ จะได้ออกไปแค่ตอนประตูเปิด
งั้นพวกเขาก็จะถูกขัง 21 ชั่วโมงเลยเหรอ
เป็นบางวันครับ ในสัปดาห์หนึ่งจะมีสองวัน ที่พวกเขาได้ออกไปห้าชั่วโมง
อืม
มันนานมาก 21 จาก 24 ชั่วโมง
มันนานมากเมื่อต้องถูกขังอยู่ในที่แบบนี้ จริงไหม
นี่คือความเป็นจริง
ผู้ชาย 20 คนอยู่รวมกันในห้องเดียว
ห้องอื่นๆ อาจมีคนมากกว่านี้ก็ได้
เรื่องหนึ่งที่ผมสังเกตก็คือนักโทษที่นี่เชื่อฟัง
มันอาจเป็นเพราะวัฒนธรรม เป็นเพราะวินัย
อาจเป็นเพราะการควบคุม ผมไม่รู้หรอก แต่มันเหมือนกับว่า
พอพวกผู้คุมออกมา พวกเขาก็เชื่อฟังแต่โดยดี
เจ้าหน้าที่จะจับตาดูทุกอย่าง ที่นักโทษทำที่นี่อย่างใกล้ชิด
แต่สำหรับนักโทษที่ถูกเลือกให้รับการบำบัด
ชีวิตของพวกเขาจะถูกควบคุมเข้มงวดยิ่งกว่า
เห็นว่าจะมีเจ้าหน้าที่บำบัดมาพาผมไป…
- สวัสดี ยินดีต้อนรับ - สวัสดี
กิจกรรมบำบัดเริ่มแล้ว
เดี๋ยวเราจะไปเข้าชั้นเรียนเพื่อการบำบัดกัน
โอเค
เรือนจำมันเป็นแบบนี้
คุณจะเสียความสามารถในการตัดสินใจไป
และตอนนี้ผมก็เสียความสามารถ ในการตัดสินใจไปแล้ว
การบำบัดแบบกลุ่มซึ่งมุ่งเน้นไปที่ด้านจิตวิทยา
เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมบำบัดภาคบังคับ
ระหว่างทาง ผมเห็นรูลี
คนที่ผมพยายามคุยด้วยหลังออกกำลังกายตอนเช้า
สองสามชั่วโมงที่ผ่านมา คุณไปอยู่ที่ไหน
- ไม่ได้ไปไหน ผมอยู่ที่ห้อง - คุณอยู่ที่ห้องเหรอ
แปลว่าหลังออกกำลังกายเสร็จเมื่อเช้า คุณก็ตรงกลับไปที่ห้อง
- ใช่ - และตอนนี้คุณก็มาที่นี่
กิจกรรมนี้ใช้เวลาแค่สามชั่วโมง
ล้อมวงเร็วเข้า ล้อมวงเร็ว
คุณชื่ออะไร
- ราฟาเอล - ราฟาเอล ยินดีที่ได้รู้จัก ผมรูลี
รูลี
รูลีอายุ 25 ปี เขามาจากทางตะวันตก ของอินโดนิเซีย
และอีกสี่สัปดาห์ เขาก็จะร่วมโปรแกรมบำบัดครบหกเดือนแล้ว
- โอเค อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
แค่ทำตามเขาก็พอ
ผมอยู่ที่นี่
ผมจะไม่มีวันยอมรับตัวเองได้
- ผมจะเลิกให้ได้ - ผมจะเลิกให้ได้
เพื่อตัวเองและคนอื่นๆ
โอเค ตบมือ
ต่อไป เราจะบอกความรู้สึกของเรา
โอเค มีพวกนายคนไหน…
ผมชื่ออับราฮัม บารอน กุนาวัน
สวัสดีบารอน
สิ่งที่ผมรู้สึกในวันนี้ก็คือ
เรือนจำแห่งนี้ทำให้ผมรู้สึกโชคดีเป็นอันมาก
- อาเมน - อาเมน
อาเมน ขอบคุณ
ขอบคุณบารอน
เอาอีก ใครจะพูดต่อ
กลัวไหมที่จะต้องบอกความรู้สึก
ผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ครับ
- คุณจะพูดไหม - พูด
แต่วันหนึ่งจะมีคนบอกความรู้สึก แค่สามถึงห้าคนเท่านั้น
หวังว่าทุกคนจะมีสุขภาพที่ดี ทั้งในตอนนี้และในอนาคต
ขอบคุณ
โอเค เพื่อนยาก มีใครอยากจะบอกความรู้สึกอีกบ้าง
ขออีกคนเดียว
โอเค ผมชื่อราฟาเอล
สวัสดีราฟาเอล
ขอบคุณที่ให้ผมมาอยู่กับพวกคุณที่นี่
โอเค ขอบคุณ
คุกมันอยู่แค่ในอาคาร มันไม่ได้อยู่ในใจคุณ
ผมขออวยพรให้พวกคุณเอาชนะอาการเสพติดได้
เพื่อที่พวกคุณจะได้ชีวิตกลับคืนมาตอนออกไป
อาเมน
ยอดมาก
ขอบคุณนะราฟ ขอบคุณที่ร่วมแบ่งปันความรู้สึก
ผมก็เหมือนกับคนเหล่านี้
ผมถูกสั่งให้มาร่วมโปรแกรมบำบัด
พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากมาที่นี่
แต่ที่น่าสนใจคือพวกเขามีส่วนร่วม
นี่อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของการประเมิน
อาจมีคนจับตาดูว่าพวกเขามีส่วนร่วมมากแค่ไหน
เราต้องทำให้จิตใจเข้มแข็ง
การถูกริบทางเลือกมันชวนให้ตั้งคำถาม
พวกเขาควรเลือกได้หรือเปล่า
ว่าพวกเขาอยากเลิกใช้ยาไหม
นี่คือเรื่องที่จะต้องถกเถียงกันต่อไป
อาเมน
ดูเหมือนคำสอนจะมุ่งให้นักโทษทุกคนเลิกใช้ยา
เพราะมันผิดศีลธรรมและไม่อาจยอมรับได้
ผมสังเกตเห็นภาพที่อยู่ข้างหลังคุณ
บอกหน่อยว่านี่คือภาพอะไร
ผมอยากรู้หลักปรัชญาของโปรแกรมนี้เพิ่มเติม
ผมจึงถามโบนา ผู้เสพยาไอซ์ ที่กลายมาเป็นครูผู้สอน
ซึ่งผมได้รู้จักตอนที่เขาอยู่กับพัศดี
เราเลือกได้
เราอยากเป็นคนดีหรือเป็นคนเลว
นี่คือมาตรวัดความดีความชั่วสินะ ที่ประเทศนี้ แอลกอฮอล์ไม่ผิดกฎหมาย
- ไม่ผิด - ใช่
ผู้หญิงก็ไม่ผิดกฎหมาย เพราะถ้าไม่มีผู้หญิงก็คงไม่มีเรา ถูกไหม
ส่วนเงิน บางครั้งมันก็คือเครื่องบอกความสำเร็จ
เงินมันจำเป็น แต่ถ้าคุณมีเงินมากเกินพอดี
ถ้าคุณใช้บริการผู้หญิง ผู้หญิงกลางคืน แบบนั้นมันก็เกินไป
- ผู้หญิงกลางคืนคือโสเภณีเหรอ - ใช่ครับ โสเภณี
สำหรับคนแบบผมที่เป็นคนตะวันตก เป็นคนนอก
ผมรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องทางศีลธรรมมากกว่า
ในโลกตะวันออก
ที่ประเทศนี้
ถ้าคุณทำอะไรเกินพอดี มันคือสิ่งที่ไม่ดี
แล้วคุณเป็นคนชั่วเหรอ
ครับ ผมเป็นคนชั่ว
หลังจากที่ผมต้องติดคุก
ผ่านไปสามปี พ่อผมก็ไม่คุยกับผมอีก
แล้วจากนั้นพ่อก็เสีย
ผมรู้สึกผิด
ผมรู้สึกผิดอยู่ในนี้
มันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมต้องมาอยู่ในนี้เพราะยาเสพติด
โปรแกรมนี้มีเพื่อบำบัดเยียวยาเรา
เราจะได้ทำหน้าที่ของเราในสังคมได้
เพราะเชื่อผมเถอะ เวลาที่เราใช้ยาน่ะ
เรามักจะคิดถึงแต่ตัวเราเอง
ความมุ่งมั่นที่โบนามีให้โปรแกรม
สอดคล้องพอดีกับที่ผมได้ยินมาว่า ยาเสพติดถือเป็นตราบาป
สำหรับสังคมอินโดนีเซีย
เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่านักโทษทุกคน
มีความเชื่อเหมือนโบนาจริงๆ หรือไม่
แต่รูลีก็ดูจะตั้งใจมีส่วนร่วมกับการบำบัด
- คุณคิดว่าคุณต้องพึ่งโปรแกรมบำบัดไหม - ต้องครับ
- จริงเหรอ - จนถึงตอนนี้ก็ใช่
แต่คุณโดนบังคับให้ทำ ถูกไหม
คุณไม่ได้ยกมือแล้วบอกว่า
"ผมอยากเข้าร่วมโปรแกรมบำบัด"
นี่เป็นกิจกรรมบังคับ
แต่ใจหนึ่ง
ผมก็อยากทำมันเอง
เพราะผมตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเอง
เพราะงั้น…
ผมตื่นเต้นที่ได้เข้าร่วมการบำบัด
แล้วทำไมคุณถึงติดคุก
ผมเสพกัญชา
แค่เสพ
- จริงเหรอ - ครับ
เท่าไร
แค่ 15 กรัม
- แค่ 15 กรัม - ใช่
แล้วคุณได้รับโทษนานกี่ปี
- แปด - แปดปีเหรอ
- แค่เพราะสูบกัญชา - แค่เพราะสูบ ใช่ครับ
ซึ่งมันก็ถูกฎหมายในอเมริกา และในอีกหลายๆ ประเทศ
ครับ แปดปี
เพราะปริมาณที่ตำรวจเจอตอนจับผม
ตำรวจเลยตัดสินว่าผมเป็นผู้ขาย
คุณใช้มันทำอะไร
ผมทำงานที่ร้านกาแฟน่ะ
นี่คือความสุขของผมในการชงกาแฟทุกๆ วัน
แล้วคุณรู้สึกยังไงบ้างกับเรื่องนั้น
ผมแปลกใจนะ
เพราะว่าผมมีครอบครัวแล้ว และตอนนี้
ภรรยาผมก็หย่ากับผมเพราะคดีนี้
- เพราะคุณติดคุกเหรอ - ใช่
การอยู่ที่นี่มันทรมานมาก เพราะลูกสาวผมเอาแต่ถามผมตลอด
"พ่ออยู่ไหน เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้าน"
- เธอไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ - ผมบอกว่าผมมาทำงาน
แล้วเมื่อไหร่คุณจะบอกความจริง
ผมไม่กล้าบอกเธอ ผมไม่กล้า
- ผมกลัวเกินไป - กลัวอะไร
กลัวนิสัยคน
กลัวสังคมที่บ้านเกิดของผม เพราะในความคิดของผม
ถ้าคุณเคยติดคุก มันถือเป็นเรื่องไม่ดี
การเป็นนักโทษถือเป็นเรื่อง "เลว"
โอเค เรื่องของตราบาปในวัฒนธรรม
ใช่ ตราบาป ผมกลัว
ลูกสาวผม
ผมไม่รู้ว่ารูลีค้าหรือเสพยา
แต่โทษของเขาหนักมาก
สังคมจะมองว่าคุณอ่อนแอ
และเลวร้ายถ้าคุณเสพยา
ฉะนั้นคนอย่างรูลี
มันเหมือนพวกเขายอมรับชะตากรรมตัวเอง
เพราะสังคมมองว่าพวกเขาเป็นคนเลว
การบำบัดการติดยาเชิงบังคับมันโหด
คุณอย่าได้ดูถูกมัน
แต่นั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็นหัวใจหลักของเรือนจำ
หัวใจมันควรจะเป็นเรื่องการบำบัด
แต่ละเรือนจำมีวิธีการ ที่จะบรรลุเป้าหมายนั้นต่างกันไป
และเรือนจำแห่งนี้ก็มีวิธีของตัวเอง
(วันที่ 3)
คนงานแทมปิงเหมือนเพื่อนร่วมห้องขังของผม
เริ่มกะของพวกเขาตอนแปดโมงเช้า
เราต้องทำความสะอาดบริเวณนี้
ดาอุสดูแลพื้นที่ส่วนกลางด้านนอกตึกขัง
คุณทำงานในตอนเช้าและตอน…
ในตอนเช้าและตอนบ่าย ก่อนที่พวกเขาจะปิดบล็อก
ครับ
- เราต้องทำให้ทุกอย่างเรียบร้อย - โอเค
งานนี้ได้เงินหรือเปล่า
ไม่ครับ แต่มันช่วยให้ได้ทัณฑ์บน
อ้อ งั้นก็มีประโยชน์อยู่
มันไม่ใช่แค่งานที่ทำเพื่อให้ได้ออกจากห้องขัง
แล้วคุณรู้จักใครที่ถูกลงโทษ ด้วยการยกเลิกงานไหม
รู้จักครับ
บางครั้งพวกเขาก็กระทบกระทั่งต่อยตีกัน
และถ้าพวกเขาเป็นแทมปิง พวกเขาก็จะเสียงานไป
ทุกคนบอกผมว่าพวกเขากลัวการขังเดี่ยวมาก
แต่นั่นคือเครื่องมือหนึ่งที่พวกเขาใช้ควบคุมคุณ
ถ้าคุณทำตัวไม่ดี ถ้าคุณไม่ทำตามคำสั่ง
ใช่ มีรางวัลและการลงโทษ
ผมสงสัย นอกจากใช้กฎแล้ว
พวกเขามีวิธีอื่นในการควบคุมคุณไหม
ทำให้คุณไม่มีอิสระในการพูด
คุณกลัวที่จะต้องวิจารณ์คุกไหม
- ยังไงครับ ยกตัวอย่างหน่อย - ผมไม่รู้
อาจจะเป็นการบอกว่าการขังผม
และคนอื่นๆ นาน 21 ชั่วโมงต่อวันมันโหด
ผมรู้อยู่แล้วว่าที่นี่มันเป็นแบบนี้ เพราะงั้น…
สำหรับผม ตอนนี้ผมสนใจแค่ทำยังไงให้ได้ทัณฑ์บน
จากนักโทษจำนวนหกคน จะมีแค่หนึ่งคน
ที่ได้งานแทมปิง
มันจึงเข้าใจได้ง่ายๆ ว่า ทำไมพวกเขาถึงตั้งหน้าตั้งตาทำงาน
และยอมรับระบบแทมปิง
มันเป็นตัวช่วยสำคัญที่ทำให้ได้ทัณฑ์บนเร็วขึ้น
นักโทษแทมปิงสามารถทำงานผลิตอาหาร ในไร่ของเรือนจำ
ทำงานในครัว หรือทำกิจกรรมที่สร้างสรรค์กว่าก็ได้
ที่นี่คือโรงทำงาน
พวกเขาประดิษฐ์อะไรกัน
นี่เป็นกล่องใส่ของถวาย มันมีประโยชน์มากในบาหลี
เคเบนเป็นกล่องใส่ของแบบดั้งเดิมของบาหลี
นี่ก็กระดาษเหรอ
- ใช่ - ทำจากกระดาษนี่เอง เก่งจัง
เหล่านักโทษจะใช้ทักษะอันชำนิชำนาญ ทำมันขึ้นมาจากกระดาษหนังสือพิมพ์ม้วน
ก่อนจะตกแต่งและขายให้กับประชาชนทั่วไป
และสายการผลิตก็จริงจังมาก
เรามาทำงานนี้ได้ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์
- ผมนั่งตรงไหน นี่เหรอ - ใช่
ตั้งแต่แปดโมงเช้าหลังเสร็จสิ้นการนับจำนวน
เจ้าหน้าที่จะพาคนงานมาจากตึกขัง
พวกเขาเอาทักษะนี้ไปใช้ข้างนอกได้ไหม
แบบว่าเอาไปตั้งธุรกิจเล็กๆ ของตัวเองข้างนอก
เพื่อนผมบางคนที่ถูกปล่อยตัวไปจากที่นี่แล้ว
พวกเขาพยายามจะเป็นตัวแทนจำหน่ายมัน
แต่มันยากถ้าไม่มีแรงสนับสนุนจากข้างนอก
มันยากที่จะหางานให้กับเรา
เพราะสังคม ผมคิดว่าคงเป็นที่ประเทศนี้
พวกเขามองคนที่เสพหรือใช้ยาเป็นคนเลว
- ไม่ใช่คนที่ต้องการให้ช่วย - ใช่ พวกเราส่วนใหญ่…
พวกเขาส่วนใหญ่ยังมีตราบาปนี้อยู่
- นี่เหรอ - ใช่ครับ
ตรงนี้ คุณต้องถักไปจนกว่ามันจะตั้งขึ้น
ได้ โอเค
ตราบาปที่อยู่ในสังคม
มันฝังหัวคนในสังคมไปแล้ว
ทุกคนที่ออกไปจากคุกต้องไม่ใช่คนดี
หลายคนที่อยู่ที่นี่
ต้องทรมานกับการยอมรับความจริงที่ว่า
ตอนนี้พวกเขามีตราบาป
ถึงแม้วิธีการลดการใช้ยา ให้กับพวกเขาของที่นี่มันจะดีแค่ไหน
พวกเขาก็ต้องการให้สังคมสนับสนุน ตอนที่พวกเขาได้ออกไปจากที่นี่
ถ้าขาดสิ่งนั้นไป พวกเขาหลายคนก็จะหนีไม่พ้น
วงจรอาชญากรรมและต้องกลับมาที่คุกใหม่
เพื่อให้นักโทษคดียาเสพติด ใช้ชีวิตอย่างสุจริตต่อไป
ทางเรือนจำสนับสนุนให้มีพิธีบูชาทางศาสนา
หลากหลายรูปแบบภายในคุก
แต่ผมเริ่มจะมองเห็นแล้วว่า การปรับความประพฤตินักโทษ
ไม่ใช่ทั้งหมดของการต่อสู้
การพิสูจน์ให้คนอินโดนีเซียนอกเรือนจำเห็นว่า
นักโทษคดียาเสพติด พร้อมจะกลับไปเป็นส่วนหนึ่งของสังคม
ก็สำคัญไม่แพ้กัน
(วันที่ 4)
สบายดีไหม
สบายดีสุขภาพแข็งแรงครับ
จนถึงตอนนี้ ผมได้พบแต่นักโทษที่ถูกจำคุก
ด้วยข้อหาครอบครองหรือขายในปริมาณน้อย
แต่ผมก็รู้ว่ามีนักโทษที่โดนข้อหาร้ายแรงกว่ามาก
ถูกขังอยู่ที่นี่ด้วย
ผมถูกขอให้ไปที่ร้านโชห่วย
ซึ่งเป็นที่ที่นักโทษไปซื้อของเล็กๆ น้อยๆ
เช่นบุหรี่ ช็อกโกแลตแท่ง หรืออะไรแบบนั้น
ผมคิดว่าผมคงต้องมาช่วยงาน ผมไม่รู้ แต่เดี๋ยวจะรู้แล้ว
ตอลลี
- ครับ - ผมมาหา สวัสดี ตอลลี
ไง ราฟาเอล
ผมราฟาเอล ผมถูกสั่งให้มาช่วยงานคุณที่นี่เช้านี้
- โอเค ไม่มีปัญหา เข้ามาเลย - ผมเข้าไปได้นะ โอเค
พนักงานร้านโชห่วย ตอลลีอายุ 35 ปี
ผมได้ยินว่าเขามาจากจุดที่สูงกว่า ในห่วงโซ่อาหารการค้ายาเสพติด
- อะไรเป็นอะไรบ้าง - นี่บะหมี่
กาแฟ แล้วนี่ก็น้ำ
โอเค แล้วพวกเขาจ่ายยังไง
คุณต้องเติมเงินในบริซซี
- นี่บริซซี - โอเค
- คุณต้องใส่เงินจาก ใช่ - เหมือนบัตรเครดิต
- พร้อมบริการลูกค้าหรือยัง - พร้อมครับ
ผมพร้อมแล้ว
ผมยังไม่พร้อมหรอก เขาถามว่าพร้อมไหมแต่ผมยังไม่พร้อม
- โรตีซีซีร์ - นี่เหรอ
- บะหมี่นี่เหรอ - ใช่
- เบง-เบง - เบง-เบงคืออะไร
- อันนี้เหรอ - เบง-เบง
- นี่เหรอ - ใช่
เร็วหน่อย
- ใช่ - เร่งผมทำไมเนี่ย
คุณต้องรีบ แบบนี้
- หยิบมา จะเอาอะไร นี่เหรอ หยิบมา - อืม
ใช่ แต่คุณรู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน ผมมือใหม่ ผมไม่รู้…
โทษของคุณนานแค่ไหน
ก็สัก 14 ปี
- นาน 14 ปี - ครับ
เมทแอมเฟตามีนน่ะ ชาบู
อ้อ ชาบู-ชาบู
ใช่ ผมโดนตำรวจจับที่สนามบิน
ปริมาณเท่าไร
- สามกิโล - สามกิโล
- ใช่ - เยอะนะ
สามก้อนใหญ่
- อันนี้ ใช่ - นี่เหรอ
ทำไมคุณทำแบบนั้น
ผมไม่มีพ่อแม่ พวกเขาเสียแล้ว
ผมอยากมีเงินส่งน้องสาวไปเรียน
น้องสาวคุณอายุเท่าไร
ตอนนี้ 20 ตอนนั้น 15
งั้นคุณก็ทำไปเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว
- เพื่อช่วยเหลือครอบครัว - ใช่
ตอลลีบอกว่าเขาแค่อยากจะหาเลี้ยงน้องสาว
กินช็อกโกแลตก่อนมันจะละลายเถอะ
โอเค ขอบคุณมาก
แต่เขาก็อยู่ในแก๊งค้ายานานหลายปี
และการนำเข้ายาไอซ์ปริมาณหลายกิโลกรัม
ก็เป็นการลักลอบขนยาระดับใหญ่
ที่อินโดนีเซียแห่งนี้
เขาโชคดีที่โทษของเขาไม่รุนแรงไปกว่านี้
ตอนที่คุณพัวพันกับแก๊งอาชญากรรม
และคุณลักลอบขนยา
คุณรู้หรือเปล่าว่ารัฐบาลของคุณ
ประหารชีวิตคนที่ลักลอบขนยา
ครับ ผมรู้
งั้นคุณก็ไม่กลัวเลยสินะ
ผมเข้าแก๊งก่อนมันจะมีโทษประหาร
ตอนนั้นคุณอายุเท่าไร 19 หรือ 18
น่าจะ 14 มั้ง
- แค่ 14 - ใช่ ยังเด็กมาก
- แล้วคุณขายยาอะไร - ทุกอย่าง
โคเคน เฮโรอีน กัญชา
ชาบู-ชาบู
แล้วคุณขนยายังไง
คุณนำยาเข้ามาในอินโดนีเซียยังไง
ผมเอามาทีละน้อย ทางสนามบิน
อืม
จากนั้นตำรวจก็จู่โจมผม แล้วบอกว่า
"พระเจ้า แกเป็นคนของแก๊งค้ายา แก๊งค้ายาอินโดนีเซีย"
- เหรอ - ผมพูดว่า "อะไรวะเนี่ย ไม่เอาน่า"
หัวหน้าคุณสังกัดองค์กรอาชญากรรมใหญ่หรือเปล่า
ใช่ครับ ใหญ่เลย
ผมทำหน้าที่แค่ขน
เกิดอะไรขึ้นกับหัวหน้าคุณ
ผมไม่รู้
คุณไม่รู้
ถ้าถูกจับ ห้ามพูดถึงหัวหน้า
ถ้าพูดถึงหัวหน้า ครอบครัวคุณตาย
แก๊งมันเป็นแบบนี้
ตอลลีคืออีกด้านของนักโทษคดียาเสพติด
นักลักลอบขนยาทำงานให้กับแก๊งค้ายาอินโดนีเซีย
คนที่ถูกจับกุมด้วยข้อหาลักลอบขนยาในประเทศนี้
ได้รับโทษประหารชีวิต
สักวันหนึ่งเขาจะได้กลับไป เป็นส่วนหนึ่งของสังคมอีกครั้ง
และมันจะเป็นโจทย์ใหญ่สำหรับเขา
(วันที่ 5)
เตรียมตัว
ผมได้เห็นแล้วว่าระบอบของที่นี่เข้มงวดแค่ไหน
และหัวหน้าพัศดี อากุส พรีทีอัตโน
ก็จัดการนักโทษจำนวนนับพัน
โดยใช้ผู้คุมแค่ 83 คน
นักโทษจำนวนมากถูกขังอยู่ในห้องทั้งวัน
ในสภาพแวดล้อมที่แออัด
แต่ผมไม่เห็นสัญญาณของปัญหาใดๆ เลย
ที่นี่คือศูนย์กลางของกิจกรรมต่างๆ
ที่ผมอยากรู้คือทำไมหัวหน้าพัศดีจึงคิดว่ามันจำเป็น
ที่จะต้องสอดส่องชีวิตของนักโทษอย่างเข้มงวด
นักโทษทุกคนสามารถวิดีโอคอลได้
เราฟังพวกเขาคุยกับครอบครัว
ถ้าพวกเขาพูดอะไรไม่เหมาะสม เราจะตัดสาย
แล้วมันจำเป็นยังไง
เมื่อปีที่แล้ว มันมีพวกปลุกระดม
พวกเขาตั้งแก๊งขึ้นมาที่นี่
และมันก็เป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของที่นี่
นักโทษบางคนใช้เวลา 21 ชั่วโมงอยู่ในห้องขัง
มันมีนโยบายหรือเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้น
จริงอยู่ที่หลังจากครบเวลาสามชั่วโมงที่เราให้
พวกเขาจะถูกส่งกลับห้องของตัวเอง
แต่ถ้าเราปล่อยพวกเขาออกมาพร้อมกัน ที่นี่ก็จะโกลาหล
มันจะเกิดปัญหาหลายอย่าง
คุณคิดว่ามันยุติธรรมไหม
การต้องโทษมันหมายถึงการสูญเสียอิสรภาพ
ฉะนั้นพวกเขาต้องทำตามกฎ
ในช่วงที่ผมอยู่ที่นี่ ผมสังเกตเห็นว่า
นักโทษกับผู้คุมมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันไม่น้อย
เรื่องนั้นมันสำคัญยังไง ต่อการดำเนินการต่างๆ ในเรือนจำให้ราบรื่น
การมีความสัมพันธ์ทางใจ
มันเหมือนความสัมพันธ์ที่เด็กๆ มีต่อพ่อแม่พี่น้อง
นั่นคือสิ่งที่เราอยากจะสร้างที่นี่
เมื่อก่อนคุกก็เป็นแค่คุก
และมันก็อาจจะเต็มไปด้วยความรุนแรง
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เมื่อก่อนถ้ามีใครทำผิด
เราจะทุบตีพวกเขาอย่างไร้สติ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้น
แต่มีนักโทษหลายคน
บอกผมว่าพวกเขากลัวการโดนส่งไปขังเดี่ยว
และมันเป็นมาตรการยับยั้งที่ดี
เรื่องที่พวกเขากลัวน่ะราฟ
คืออากาศมันหนาว และพวกเขาใส่ได้แค่กางเกงขาสั้น
มันหนาวมาก
นักโทษคนหนึ่งจะถูกขังเดี่ยวได้นานที่สุดแค่ไหน
มีคนหนึ่ง เขาเป็นผู้ค้ารายใหญ่ ใหญ่เลยล่ะ
เขามาที่นี่ และเขาก็อันตรายมาก
เราเลยส่งเขา
ไปขังเดี่ยวอยู่สามเดือน
ที่นี่ไม่ยอมให้ใครมาทำเป็นห้าวหรืออวดดี
แล้วตอนนี้มีกี่คนที่โดนขังเดี่ยว
ไม่มี ตอนนี้ไม่มี
ผมขอดูห้องขังเดี่ยวได้ไหม
เราไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปในนั้นแล้ว
มันเป็นความลับ
แต่คุณมองเห็นที่นั่นได้จากตรงนี้
การที่พัศดียินดีที่จะใช้ห้องขังเดี่ยวเพื่อลงโทษ
มันออกจะเป็นเผด็จการ
แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขามีด้านที่อ่อนโยน
ซึ่งเป็นสิ่งที่นักโทษดูจะชื่นชอบ
และอาจเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความปรองดอง ให้เกิดขึ้นในเรือนจำแห่งนี้
- เป็นไงบ้าง สบายดีไหม - ดี คุณเป็นไงบ้าง
นี่คือช่วงเวลาสำคัญในสัปดาห์นี้ของรูลี
- แล้วคุณกำลังทำอะไร - โทรหาครอบครัวครับ
คุณจะคุยกับใคร
แม่ผม ผมมีเวลาคุยสิบนาที
- สิบนาทีเหรอ - ครับ สิบนาที
ครอบครัวของรูลีอยู่ไกลจากที่นี่ หลายร้อยกิโลเมตร
พวกเขาจึงมาเยี่ยมเขาไม่ได้
แต่ก็เหมือนกับนักโทษทุกคน เขาวิดีโอคอลกลับบ้านได้สองครั้งต่อสัปดาห์
ไม่เป็นส่วนตัวสักเท่าไร แต่มันก็คงดีกว่าโทรไม่ได้เลย
อัสซะลามุอะลัยกุมครับคุณป้า
หวังว่าคุณป้ากับคุณแม่จะสุขภาพแข็งแรง
ช่วยเป็นแรงใจให้รูลีต่อไปด้วยนะครับ
รูลีจะได้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน
พวกเขาดูมีความสุข
แม่เขาคงรู้สึกโล่งอกที่ได้เห็นเขายิ้ม
และมีกำลังใจดี เพราะผมแน่ใจว่าพวกเขาเป็นห่วง
ว่าเขาจะรับมือและก้าวต่อไปยังไง
ชีวิตที่นี่ลำบากอยู่สักหน่อยครับคุณป้า
เพราะงั้นเราเลยต้องหัดคิดบวกเข้าไว้
ต้องคิดบวกให้เป็น
ราฟาเอล
ผมอยู่ที่นี่กับรูลี
สวัสดี
คนนี้ครับแม่
เขาเคยต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตที่อังกฤษ
แต่พอกระบวนการดำเนินไปได้ 12 ปี
เขาก็ได้รับการพิสูจน์ว่าบริสุทธิ์
ผมจะให้พวกคุณคุยกันต่อไป ดีใจที่ได้พบพวกคุณนะครับ
สำหรับผม ผมรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ที่เขาต้องรับโทษนานขนาดนี้
เพียงเพราะครอบครองกัญชาจำนวนนิดหน่อย
ผลที่ตามมาจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา
ทำลายความสัมพันธ์ของเขากับภรรยา
และที่สำคัญยิ่งกว่าคือกับลูกสาว
ผมจะออกไปข้างนอก เพื่อให้เขาได้อยู่กันเป็นส่วนตัว
ผมจะทำใจให้เข้มแข็งไว้
รักนะครับ บ๊ายบาย
อัสซะลามุอะลัยกุม
(วันที่ 6)
นี่คือวันสุดท้ายของผมที่เรือนจำบังลี นาร์โกติกา
ผมได้ยินมาว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพรส์
คอนเสิร์ตเพลงร็อกในเรือนจำ
เหล่านักโทษใช้เสียงเพลง เพื่อส่งสารออกไปถึงประชาชนข้างนอก
บอกว่าพวกเขาไม่ได้เกินเยียวยา
และความคิดริเริ่มของพวกเขา ก็ได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าพัศดี
พัศดีเป็นคนชอบฟังเพลง
เขาเลยสนับสนุนให้นักโทษเล่นเครื่องดนตรี
ดาอุสคือหนึ่งในนักโทษที่ผมได้พบ
เขาตั้งวงขึ้นมาชื่อว่าดิ อินเจ็กซิส และ…
วันนี้เขาจะแสดงให้นักโทษทุกคนดู
มาดูฝีมือของพวกเขากัน
มาฟังกันได้เลย ณ บัดนี้
หนึ่ง สอง สาม เอาเลย
ฉันจะแสดงให้เห็นในที่สุด
ฉันไม่ใช่แค่คนตายที่เดินได้
ผมรู้สึกดีที่ได้เห็นว่าหัวหน้าพัศดี สนับสนุนพวกเขาเต็มที่
ฉันไม่ใช่คนตาย
ขอบคุณ
คุณเจ๋งจนฝนตกเลย
พระเจ้ายังโยกไปด้วย
ขอบคุณ
วงของดาอุสมีจุดประสงค์ที่แต่งเพลงขึ้นมา
- คุณพยายามจะสื่อสารอะไร - ใครๆ ก็มองว่าคนคุกเป็นคนเลว
เราเลยอยากพิสูจน์ว่าเราไม่ใช่คนตายที่เดินได้
และเราอยากพิสูจน์เรื่องนั้นหลังจากได้ออกไป
แล้วคนจะได้ฟังมันยังไง
มันมีเทศกาลของเรือนจำอยู่ เราไปเล่นเพลงของเราได้
คุณถูกพาออกไปแสดงนอกคุกเหรอ
ใช่ ออกไปแสดงข้างนอกและแสดงในเน็ต
เราถ่ายวิดีโอและอัดเพลง
ตอนนี้เราสามารถอัปโหลดเพลงของเราบนยูทูบ
พวกเขาให้เราทำแบบนั้นได้ ภายใต้การกำกับดูแลของพวกเขา
ครับ แสดงเพลงของคุณต่อไปเรื่อยๆ นะ
- ขอบคุณมาก - อืม
ทางเรือนจำกำลังช่วยส่งสารในเชิงบวก
ออกสู่ประชาชนชาวอินโดนีเซีย เพื่อทำลายการตีตราที่คนมีต่อเรือนจำ
แต่โปรแกรมบำบัดของที่นี่ก็ยังเป็นสิ่งใหม่
ยังเร็วเกินไปที่จะรู้ว่า มันจะประสบความสำเร็จหรือไม่
สำหรับบางคน โปรแกรมบำบัดการติดยาภาคบังคับของที่นี่
มันอาจจะเป็นที่น่าถกเถียง
และในความเห็นของผม
บทลงโทษสำหรับนักโทษคดียาเสพติด ในอินโดนีเซียมันโหดร้าย
แต่จากที่ผมเห็นในเรือนจำแห่งนี้
ผมคิดว่าเจ้าหน้าที่มีความปรารถนา
ที่จะช่วยนักโทษคุมขังทำลายวงจรอาชญากรรม ที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดจริงๆ
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์