‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เรือนจำความปลอดภัยสูงสุดนู้ก กรีนแลนด์
‎เพิ่งเปิดเมื่อสี่เดือนก่อน
‎ที่นี่คุมขังอาชญากรที่อันตรายที่สุดของประเทศ
‎มันเกิดขึ้นเร็วมาก
‎ตอนนั้น ฉันตัดสินใจเลย "เขาควรตาย"
‎ในอดีต นักโทษคดีร้ายแรงที่สุดของกรีนแลนด์ ‎ถูกส่งไปเรือนจำในเดนมาร์ก
‎อดีตผู้ปกครองอาณานิคม
‎ตอนนี้ เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้รับโทษ
‎ในเรือนจำความปลอดภัยสูงสุด ‎แห่งแรกของกรีนแลนด์
‎นายรู้สึกเหมือนถูกลงโทษไหม
‎สำหรับฉัน มันก็แค่โรงแรม
‎นี่เป็นการทดลองที่กล้าหาญ มีมนุษยธรรม
‎ฉันว่ามันคงไม่มีอะไรดีขึ้น
‎ถ้าเราขังคนไว้เฉยๆ แล้วโยนกุญแจทิ้งไป
‎แต่ในชุมชนอันแน่นแฟ้นแห่งนี้
‎กับอาชญากรตัวอันตรายที่สุดของประเทศ ‎เหล่าผู้คุมที่โตมากับนักโทษ
‎จะคุมพวกเขาได้หรือไม่
‎ฉันว่าพวกเขากลัวนักโทษนะ
‎คุณกลัวผู้คุมไหม
‎ขำอะไรน่ะ
‎ผมชื่อราฟาเอล โรว์
‎ผมจะใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ‎อยู่ในเรือนจำความปลอดภัยสูงสุดแห่งนี้
‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมอยู่หลังกรงขัง
‎ผมเคยถูกตัดสินลงโทษที่อังกฤษ ‎ในคดีฆาตกรรมที่ผมไม่ได้ก่อ
‎และถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ‎โดยไม่มีสิทธิ์รับทัณฑ์บน
‎ผมต้องใช้เวลาถึง 12 ปีเพื่อล้างมลทิน
‎ปัจจุบันผมเดินทางทั่วโลก ‎เพื่อดูว่าชีวิตเป็นอย่างไร
‎ในโลกคุกสุดโหด
‎กรีนแลนด์ เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎แต่ก็มีประชากรแค่ 57,000 คนเท่านั้น
‎แต่ถึงมันจะงดงาม ‎ประเทศอาร์กติกแห่งนี้ก็มีอดีตอันมืดมน
‎ภายใต้การปกครองอาณานิคมเดนมาร์ก
‎ชุมชนล่าสัตว์พื้นเมืองที่นี่
‎ถูกบังคับให้เข้าเมือง
‎ทำลายวิถีชีวิตของพวกเขา ‎และก่อให้เกิดปัญหาสังคมหยั่งลึก
‎ปัจจุบัน กรีนแลนด์มีอัตราอาชญากรรมรุนแรง ‎และอาชญากรรมทางเพศ
‎สูงติดอันดับต้นๆ ของโลก
‎โดยมีอัตราการฆาตกรรมสูงกว่าอเมริกาสองเท่า
‎แต่กลับมีตำรวจทั้งประเทศเพียง 148 คนเท่านั้น
‎ผมอยู่ที่นู้ก ชุมชนเล็กๆ
‎ที่ทุกคนรู้จักกันหมด
‎ผมจะออกไปตรวจการณ์ ‎กับตำรวจในชุมชนแน่นแฟ้นแห่งนี้
‎ผมอยากรู้ว่าการบังคับใช้กฎหมายเป็นอย่างไร
‎ถ้าเรารู้จักคนที่อยู่ในเขตรับผิดชอบเกือบทุกคน
‎พระเจ้าช่วย
‎เพิ่งมีการแจ้งความทำร้ายร่างกายเข้ามา
‎เห็นชัดเลยว่าเขาเป็นใคร ‎ถึงเขาจะใส่หมวก คุณก็…
‎ใช่ เรารู้จักเขา เราจะไปจับเขา
‎ตำรวจมุ่งหน้าไปหาผู้ก่อเหตุ
‎คุณคิดว่าการเป็นตำรวจในกรีนแลนด์ ‎ต่างจากที่อื่นตรงไหน
‎เรารู้จักเกือบทุกคน
‎อาจจะเคยเรียนด้วยกันมาเหรอ
‎- ใช่ บางครั้ง เรื่องแบบนั้นก็มี ‎- โอเค
‎บางครั้งการรู้จักผู้คนมันก็ดี
‎เพราะมันจะคุยได้ง่ายกว่า
‎กล่อมให้ใจเย็นได้ ถ้าเขารู้จักคนที่จะจับเขา
‎หรือคุยกับเขา
‎ตอนนี้ตำรวจต้องตามหาผู้ก่อเหตุ
‎แต่ในชุมชนเล็กๆ แห่งนี้ มันใช้เวลาไม่นาน
‎เมื่อเขาถูกจับได้ เขาอาจต้องโทษจำคุก
‎ก่อนหน้านี้ กรีนแลนด์ไม่มี ‎เรือนจำความปลอดภัยสูงสุดของตัวเอง
‎ผู้ต้องหาคดีรุนแรงจะถูกส่งไปรับโทษที่เดนมาร์ก
‎ตอนนี้มีแล้ว
‎แล้วคนแบบนั้น ที่ทำร้ายคนอื่นโดยไม่ถูกยั่วยุ
‎ก็อาจจะได้ไปอยู่คุกใหม่ที่นู้ก ‎ เมืองหลวงของกรีนแลนด์
‎ผมจะใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ‎อยู่ในเรือนจำล้ำยุคแห่งนี้
‎มันเพิ่งเปิดมาได้สี่เดือน
‎และเป็นที่คุมขังนักโทษอันตรายที่สุดของประเทศ
‎พวกเขาสร้างเรือนจำใหม่ที่กรีนแลนด์
‎เพราะรู้สึกว่านักโทษชาวกรีนแลนด์
‎ควรได้รับโทษในประเทศตัวเอง
‎อยู่กับชุมชนของตัวเอง
‎นี่เป็นการเดิมพันใหญ่
‎ประเทศนี้ที่ผู้คุมกับนักโทษโตมาในชุมชนเดียวกัน
‎พร้อมจะดูแลผู้กระทำความผิดร้ายแรงแล้วหรือยัง
‎ผมเห็นแต่หินกับหิมะ
‎แล้วก็ทะเล เป็นภาพที่สวยนะ
‎มันย้ำเตือนว่านักโทษจะต้องพลาดอะไรไป
‎โดยเฉพาะคนที่จะติดคุกนานมากๆ
‎ถึงเรือนจำแล้วครับ
‎ที่นี่แหละ
‎หัวใจผมเต้นรัว
‎แล้วผมก็กังวลเล็กๆ เพราะไม่รู้จะคาดหวังอะไร
‎ภายในมีอาชญากรคดีร้ายแรง
‎ผู้คุมส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่นชาวกรีนแลนด์
‎ที่เพิ่งจบจากโรงเรียนฝึกอบรม แต่ไม่ใช่ทุกคน
‎- สวัสดีครับ ‎- ไง
‎ผมรับการนำเข้าระบบจากคาร์สเทน
‎หนึ่งในผู้คุมประสบการณ์สูงไม่กี่คน ‎ที่มาตั้งเรือนจำแห่งนี้
‎ถอดกุญแจมือ
‎คุณต้องถอดเสื้อผ้าออกหมด
‎เอาของในกระเป๋าออกมา
‎- นาฬิกาด้วยไหม ‎- ครับ
‎อ้าปาก ครับ ลิ้น
‎- ครับ ดีมาก ‎- ครับ
‎ไปได้
‎ใส่เสื้อผ้าได้แล้วครับ
‎คุณมองหาอะไรเวลาค้นเสื้อผ้านักโทษ
‎โทรศัพท์ อาวุธ กัญชา
‎กัญชาคือยาตัวหลักเหรอ
‎มันเป็นยาตัวหลัก ใช่
‎โอเค
‎ผมตกใจนะ ไม่ใช่เพราะคุณก้าวร้าว
‎- แต่เพราะคุณจับมือผม ‎- ใช่
‎- มันทำให้ผมอึดอัด ‎- ใช่
‎เราจับมือกับนักโทษทุกคนที่เข้ามา
‎- ไง ‎- ไง
‎เรือนจำใหม่แห่งนี้มีความจุแค่ 48 คน
‎โอเค ตามผมมา…
‎นักโทษส่วนใหญ่ถูกส่งกลับมาจากเดนมาร์ก ‎และเป็นคนอันตรายมากๆ
‎แต่ผมก็ถูกนำตัวไปห้องขังโดยผู้คุมคนใหม่
‎ที่ไม่เคยทำงานเรือนจำมาก่อน
‎ตามผมลงมาข้างล่าง
‎ที่นี่มีลิฟต์ด้วย
‎รู้สึกเหมือนผมอยู่แฟลตเลย ไม่ใช่คุก
‎แล้วตอนนี้…
‎บรรยากาศ การออกแบบของที่นี่
‎ภาพลักษณ์ กลิ่น ความว่างเปล่าของที่นี่
‎ทำให้ผมไร้อาวุธไปแล้ว
‎ที่ตลกก็คือเราตั้งใจให้มันผ่อนคลายสำหรับ…
‎นักโทษที่จะเข้ามาอยู่ที่นี่
‎ผมจะไปแดนที่ความปลอดภัยสูงสุด แดนเอ
‎เป็นแดนที่คุมขังนักโทษที่ประเมินว่าอันตรายที่สุด
‎คุณจะอยู่ห้องนี้แหละ
‎- นี่ห้องขังเหรอ ‎- ใช่
‎ให้ผมเข้าไปเลยนะ
‎- ใช่ เข้าไปเลย ‎- โอเค
‎พระเจ้า ดูนี่สิ
‎โอเค นี่มันดูไม่เหมือนห้องขังแบบที่…
‎ผมคุ้นเคย
‎ผมไม่รู้ว่าผมคาดหวังว่าจะเข้ามาในนี้
‎โดยอกผายเตรียมรบรึเปล่า
‎โอเค
‎ให้ผมอยู่ที่นี่นะ
‎ใช่
‎ที่ผ่านมา ทุกอย่างที่ผมเห็นเป็นของใหม่เอี่ยม
‎โอเค
‎มันมีทีวี โคมไฟ ตู้กับข้าว ตู้เย็น หน้าต่าง
‎ฝักบัวกับส้วม
‎ผมว่า สำหรับห้องขังเรือนจำ
‎คุณคงไม่ขอไปมากกว่านี้
‎คุณอาจจะคิดว่ามันเยอะเกินไป ‎ที่จะมอบสิ่งเหล่านี้ให้นักโทษ
‎ที่เคยก่ออาชญากรรม
‎ไง
‎นายคือเด็กใหม่สินะ
‎- ใช่เลย เป็นไงบ้าง ฉันราฟาเอล ‎- คาลี
‎- ราฟาเอลเหรอ
‎ราฟาเอล ใช่
‎- นายมาจากไหน ‎- ฉันมาจากลอนดอน
‎- ลอนดอนเหรอ ‎- ลอนดอน ใช่
‎แล้วนายล่ะ มาจากกรีนแลนด์เหรอ
‎ใช่ คนกรีนแลนด์แท้ๆ
‎โอเค นายอยู่แดนนี้เหรอ
‎ใช่ ฉันเป็นเพื่อนบ้านนาย ฉันอยู่ห้องข้างๆ
‎โอเค มันแปลกนิดๆ นะ ตั้งแต่ฉันเข้ามา
‎มันรู้สึกแตกต่างจากเรือนจำอื่นมากๆ
‎- ก็มันต่างไง ‎- ที่ผู้คุมจะ…
‎ไม่ล่ะ พวกผู้คุมมีแต่เด็กใหม่
‎พวกนั้นไม่ค่อยรู้งานกันหรอก
‎เราก็เลยรู้สึกแบบนี้ตอนเข้ามาแบบ "อะไรเนี่ย"
‎- โอเค ‎- พวกนั้นดูนิสัยดี แต่…
‎- พาไปดูรอบๆ หน่อยสิ เพราะฉันไม่… ‎- ได้เลย
‎สิ่งแรกที่ฉันอยากให้นายดู
‎- โอเค ‎- รู้ไหมว่านี่อะไร
‎นั่นขี้บุหรี่เหรอ คน…
‎ไม่ กัญชา
‎มีคนม้วนยาสูบกัญชารึไง
‎คนที่เคยอยู่ห้องนี้คือพี่ชายฉันเอง
‎- พี่ชายนายเหรอ ‎- ใช่ เขาเคยอยู่ห้องนี้
‎รอยไหม้พวกนี้
‎เพราะพวกพี่มานั่งม้วนยาสูบกัญชากันตรงนี้
‎แล้วกัญชาที่ตกพื้น
‎- มันก็ไหม้ โอเค ‎- เหยียบไปมันก็เป็นรอย
‎ผมตกใจกับการที่เพื่อนร่วมแดน ‎คุยเรื่องยากันอย่างอิสระ
‎เราต้องซักผ้าเอง หรือนี่เป็นงาน
‎ไม่ มันเป็นงาน ‎จริงๆ ซักผ้าเป็นงานของฉัน แต่…
‎- นายคือคนซักผ้าเหรอ นายซักผ้าให้คนอื่นเหรอ ‎- ใช่
‎- เรือนจำจ้างนายมาทำ นายได้เงินเหรอ ‎- ใช่
‎- นายได้เท่าไหร่น่ะ
‎ฉันได้แค่…
‎ชั่วโมงละ 12 โครน
‎ก็…
‎แต่ก็พอซื้อของจำเป็นสินะ
‎- ไม่หรอก ‎- ไม่เหรอ
‎- ให้คนส่งเงินมาให้ได้ไหม ‎- ได้
‎ถ้านายอยากอยู่ที่นี่ดีๆ
‎นายต้องขายของบ้าง
‎นายต้องขายของเหรอ ของแบบไหน
‎อะไรก็ได้ ตั้งแต่กัญชา จนถึง…
‎- ทุกอย่างที่นายหามาขายได้ ‎- โอเค
‎นี่คือห้องส่วนกลาง เป็นที่นั่งคุยกัน แล้วก็…
‎ใช่ ดูทีวี เรานั่งกินข้าวกัน
‎ทุกอย่างรู้สึกง่ายๆ สบายๆ มาก
‎แต่คนพวกนี้เป็นอาชญากรร้ายแรง อารมณ์ร้าย
‎แล้วก็ไม่มีผู้คุมอยู่เลย
‎นายอยู่ในนี้กันเองเหรอ ‎ไม่ได้มีผู้คุมตลอดเวลารึไง
‎ไม่มีนะ
‎พวกผู้คุมชอบเก็บตัว
‎นโยบายเรือนจำคือ ‎สนับสนุนให้นักโทษทำอาหารกินเอง
‎เพราะมันพัฒนาการพึ่งพาตนเองได้
‎มาร์แชล หนึ่งในนักโทษเสนอทำแซนด์วิชให้ผม
‎ใช่
‎แล้วนายติดคุกนานแค่ไหน
‎ฉันไม่มีวันปล่อยตัว
‎งั้นนายโดนข้อหาอะไรมา
‎ถึงขนาดไม่มีวันปล่อยตัว
‎ฉันซ้อมพ่อค้ายา
‎ฉันจะซื้อกัญชา แล้วพ่อค้ามันสันดานเสีย
‎นายซ้อมคู่กรณีหนักแค่ไหน
‎ฉันต่อยท้ายทอยมัน มันก็สลบ แล้วฉันก็ไป
‎นายเคยติดคุกมาก่อนไหม
‎เคย
‎ใช่ ฉันเคยซ้อมตำรวจ
‎ผู้คุม แล้วก็คนอื่นๆ ใช่
‎ใช่
‎มาร์แชลถูกพาตัวมาจากเรือนจำในเดนมาร์ก ‎เมื่อหกสัปดาห์ก่อน
‎ผมอยากรู้ว่าการได้กลับชุมชนตัวเอง
‎เป็นผลดีกับเขาไหม
‎พวกเขาส่งนายกลับมา หรือนายขอกลับมาเอง
‎เขาถามว่าฉันอยากกลับไหม
‎ฉันเป็นคนกรีนแลนด์ แน่นอน ฉันตอบว่าอยาก
‎นายมีครอบครัวที่นี่เหรอ พี่น้องล่ะ
‎ฉันมีพี่น้องแปดคน น้องชายฉันเป็นตำรวจ ‎ที่เหลือก็มีงานทำ
‎นายมีน้องเป็นตำรวจเหรอ
‎งั้นพวกนายก็อยู่ฝั่งตรงข้ามกันน่ะสิ
‎เขาเคยจับนายไหม
‎ไม่
‎พวกตำรวจที่ซิมิสมิอุตเคยมาตามล่าฉันบ่อยๆ
‎ทุกคนใส่ชุดหน่วยสวาท
‎ทำไมนายถึงเป็นคนชอบใช้ความรุนแรงนัก
‎อาจเป็นเพราะฉันโดนซ้อมหนักสมัยเด็กๆ
‎ทุกครั้งที่ขโมยเงิน ฉันโดนกระทืบ
‎นายกลัวผู้คุมไหม
‎ไม่ ไม่ ไม่เลย
‎ผู้คุมที่นี่ต่างจากที่เดนมาร์กไหม
‎แน่นอน
‎ขำอะไรน่ะ
‎ใช่ ผู้คุมต่างกันมาก
‎หมายถึงพวกนี้ซื่อบื้อเหรอ
‎ใช่
‎ฉันเคยคุมผู้คุมที่เดนมาร์กได้ ‎แต่ที่นี่ ฉันไม่อยากทำแล้ว
‎การย้ายกลับกรีนแลนด์ ‎ดูจะปรับทัศนคติของมาร์แชล
‎ต่อเจ้าหน้าที่ได้
‎สำหรับผม ผมไม่รู้ว่าจะคิดยังไงกับที่นี่ดี
‎ผมไม่รู้จะคิดยังไง
‎มันไม่เหมือนห้องขังเลย มัน…
‎ผมพูดตลอดว่า "น่าตกใจ"
‎มันสบายเกินไป
‎แล้วผมก็ได้เจอมาร์แชล
‎เขากับนักโทษคนอื่นๆ ถูกระบุว่าเป็นคนอันตราย
‎กรีนแลนด์รับตัวนักโทษอันตรายที่สุดกลับมา
‎จากเดนมาร์ก
‎ตอนนี้ ผมมาอยู่ท่ามกลางพวกนั้น
‎สามทุ่มแล้ว ทุกคนเข้าห้องไปนอน
‎ผมไปอาบน้ำได้
‎ผมหาเครื่องดื่มเย็นๆ ในตู้เย็นได้
‎แต่ผมออกจากห้องหลังสามทุ่มไม่ได้
‎ผมอยู่ในสถานที่ที่ทำลายจิตใจเราได้
‎เพราะข้อจำกัดของมัน
‎(วันที่สอง)
‎เช้าแรกของผม ผมต้องเข้าบำบัด
‎- เป็นไงกันบ้าง ‎- เตรียมจัดคริสต์มาสน่ะ
‎เตรียมจัดคริสต์มาสเหรอ
‎- ก็บอกแล้วนี่ ‎- โอเค
‎แล้วจะเอานั่นไปทำอะไร
‎เอาไปแปะ
‎- แปะกำแพงเหรอ ‎- ใช่
‎แล้วใครจัดกิจกรรมนี้
‎- คุณจัดกิจกรรมนี้เหรอ ‎- ใช่
‎คุณมาจากข้างนอกเหรอ หรือเป็นเจ้าหน้าที่
‎ฉันเป็นเจ้าหน้าที่
‎โอเค คุณก็เป็นเจ้าหน้าที่เหรอ
‎- ใช่ ฉันเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ‎- ให้ผมร้อยพวงดอกเดซี่ด้วยไหม
‎ใช่ๆ คุณทำได้
‎โอเค นี่คือของตกแต่งเฉยๆ หรือเป็นการบำบัด
‎เราจะเข้าบรรยากาศคริสต์มาส
‎โอเค นี่มันมีมนุษยธรรมมากเลยนะ
‎ผมไม่รู้ว่านี่เรื่องดีไหม เพราะมันทำให้เรารู้ ‎ว่าเราขาดอะไรไป
‎นายใจดีมาก ขอบใจนะ คาลี
‎มันร้อน
‎ใช่ โอเค
‎- คุณเป็นอาสาสมัครเหรอ ‎- เปล่า ฉันเป็นครู
‎อ้อ ครู
‎คุณสอนในเรือนจำ หรือนอกเรือนจำ
‎- ข้างนอกค่ะ ‎- โอเค
‎จริงๆ เธอเคยสอนที่โรงเรียนฉันนะ
‎เธอเคยสอน… คุณรู้จักเขาตอนเด็กๆ เหรอ
‎- ค่ะ ‎- ตอนฉันเป็นเด็กเปรต ใช่
‎เขายังเป็นเด็กเปรตอยู่ไหม
‎ไม่ เขาเป็นคนดีแล้ว
‎เหลือเชื่อจริงๆ นะ
‎งั้นคุณก็รู้จักเขามาตั้งแต่เขาเด็กๆ
‎- คุณรู้ประวัติเขา ‎- ใช่
‎คุณคิดยังไงกับเรือนจำใหม่นี้
‎ส่วนใหญ่ก็เหมือนโรงแรมนะ
‎มันเป็นเรื่องดีหรือไม่ดีน่ะ
‎ฉันว่ามันดีนะ
‎เห็นชัดว่านี่เป็นสิ่งที่เจตนาดี
‎แต่มันก็ไม่ใช่การบำบัดที่ถูกต้อง
‎มันเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
‎เมื่อนักโทษรู้จักเจ้าหน้าที่เรือนจำตั้งแต่เด็ก
‎แล้วผมก็ได้เห็นนักโทษกับผู้คุม ‎สูบบุหรี่ด้วยกันเหมือนเพื่อนเก่า
‎เราคงยังไม่เคยเจอกัน ‎ฉันราฟาเอล เป็นไงบ้าง
‎- มิคาเอล ‎- มิคาเอล
‎- นี่เป็นห้องสูบบุหรี่ ‎- ใช่
‎- งั้นนี่ก็ห้ามสูบบุหรี่ในห้องตัวเองเหรอ ‎- ใช่
‎เขาสูบยาสูบในห้องตัวเองไม่ได้
‎- เว้นแต่จะแอบเอาเข้าไป ‎- ฉันโอเคนะ
‎- ฉันไม่เคยสูบในห้อง มันไม่ดี ‎- โอเค
‎นายติดคุกมานานแค่ไหนแล้ว
‎เจ็ดเดือนแล้ว
‎ยังเหลืออีกหนึ่งปี สิบเดือน
‎- โอเค ‎- ใช่
‎ข้อหาอะไรเหรอ
‎ลักลอบขนกัญชาจากเดนมาร์กเข้ากรีนแลนด์
‎- ขนยาเสพติด ‎- ใช่
‎เขาปฏิเสธข้อหา
‎เขามีเวลาสองอาทิตย์ให้คิดว่าจะยื่นอุทธรณ์ไหม
‎- ใช่แล้ว ‎- โอเค แล้วนายจะยื่นไหม
‎ฉันจะลองยื่นดู ‎ฉันต้องคุยกับทนายจากเดนมาร์กก่อน
‎- แต่นายเป็นนักขนยาไหม ‎- ไม่
‎- บางครั้งก็มีบ้างนิดหน่อย ใช่ ‎- โอเค บางครั้งนะ
‎- โอเค แค่นั้นก็พอแล้ว ‎- ใช่
‎- "ฉันไม่ใช่นักขนยา แต่บางครั้งก็อาจใช่" ‎- ใช่เลย
‎โอเค นายเคยติดคุกมาก่อนไหม
‎ใช่ สิบเดือน เพราะ…
‎โคเคนกับยาบ้า
‎- ใช่ ยาอีกแล้ว ‎- ใช่
‎- ขนยา ‎- ใช่
‎- นี่มันนักขนยาอาชีพ ‎- ใช่
‎เรือนจำที่นี่เป็นไงถ้าเทียบกับเดนมาร์ก
‎นี่เป็นเรือนจำใหม่
‎- ระบบมันยังไม่ค่อยดี ‎- ไม่หรอก
‎มันไม่ค่อยดีนะ เวลา… ผู้คุมก็โอเค
‎- ข้างนอกก็ดีมาก ห้องก็ดี ‎- ใช่
‎แต่ที่เดนมาร์กดีกว่า
‎ผู้คุมกับนักโทษสุงสิงกันแบบนั้น
‎ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในเรือนจำส่วนใหญ่
‎กลับมาที่โรงครัว ก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน
‎ผมอยากรู้จักคาลี เพื่อนบ้านผมให้มากกว่านี้
‎นายอยู่นี่มานานแค่ไหน
‎ตอนมาถึงทีแรก ฉันติดคุกมาก่อนแล้วเจ็ดปี
‎- โอเค ‎- ก็…
‎- ที่เดนมาร์กเหรอ ‎- ใช่
‎- งั้นนายก็เป็นนักโทษกลุ่มที่พามาจากเดนมาร์ก ‎- ใช่
‎นายอยากกลับมาไหม
‎อยาก นี่บ้านเกิดฉัน นี่ประเทศฉัน
‎อากาศก็ของฉัน
‎คุกที่นายเคยอยู่ที่เดนมาร์กเป็นยังไง
‎ที่ต่างกันชัดเลย ‎คือผู้คุมที่เดนมาร์กปฏิบัติกับเรา…
‎ดีกว่าที่นี่มาก
‎ผู้คุมที่เดนมาร์กช่างคุยกว่า เขาจะดูแลนาย
‎ถ้านายเจอวันแย่ๆ ผู้คุมจะมาหา
‎แล้วก็จะถาม "นายโอเคไหม ‎อยากออกไปข้างนอกไหม ไปข้างนอกกัน"
‎"กินข้าวรึยัง" เขาจะดูแลนาย ถ้านายมีปัญหา
‎เพราะเขามีประสบการณ์ และฝึกมา
‎- เขารับมือคนแบบนายตลอดเวลา ‎- ใช่
‎ถ้าฉันโมโห เขาก็จะถาม "ทำไม โมโหอะไร"
‎"บอกฉันเถอะ" แล้วเขาก็จะช่วย
‎ผู้คุมที่นี่ชอบเก็บตัว เราก็เก็บตัว
‎ถ้าฉันชวน "กินข้าวด้วยกันสิ"
‎เขาจะกลัว เขาไม่รู้ต้องทำยังไง
‎เขาจะยืนนิ่งๆ
‎"ผมไม่รู้ว่าทำแบบนั้นได้ไหม" แล้วก็เดินหนีไป
‎ถ้าฉันบอกว่า "วันนี้ฉันแย่มาก เศร้ามาก"
‎แบบนั้นอันตรายแน่ เขาอาจขังฉันไว้ในห้อง
‎ที่เดนมาร์ก เขาปฏิบัติกับฉันดีมาก
‎แดนนี้คดีอะไร
‎ส่วนใหญ่ก็ทำร้ายร่างกาย
‎มีโจรกรรม
‎คดีเล็กๆ ก็เยอะ ฆาตกรรมก็มี
‎จริงๆ มีฉันคนเดียว ก็…
‎- นายโดนข้อหาฆาตกรรมเหรอ ‎- ใช่
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันโตมาในสถานสงเคราะห์
‎ฉันเดือดร้อนหนัก
‎แล้วเพื่อนๆ ฉันก็ตายไปทีละคน
‎- ตายเหรอ ‎- ใช่ ฆ่าตัวตาย
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎มันเป็นปัญหาใหญ่ที่กรีนแลนด์
‎ฉันไม่รู้ทำไม คนที่นี่ตายกันเยอะ
‎ฉันพยายามปรึกษาแล้ว แต่ไอ้วิถีกรีนแลนด์งี่เง่า
‎คือทำทุกอย่างให้สั้นเข้าไว้
‎เราไม่ค่อยคุยอะไรกัน
‎คนกรีนแลนด์ทุกคนเดินพูดว่า
‎"ที่นี่เราไม่มีปัญหาเลย"
‎"นี่คือประเทศอันดับหนึ่ง สวยที่สุดในโลก"
‎ใช่ ไปตายซะ
‎มันไม่ใช่เลย
‎คนตายกันตลอด
‎ฆ่าตัวตาย ข่มเหงรังแกเด็ก
‎ข่มขืนก็ปัญหาใหญ่
‎ตอนฆ่าคน ก็เพราะความโกรธ เกลียด
‎ความเกลียด
‎ต่อคนประเทศฉัน ตอนนั้นนะ
‎ฉันก็เลยคิด
‎"ทุกคนคอยแต่จะทิ้งฉัน
‎ฉันคงต้องฆ่าตัวตาย หรือได้ฆ่าคนอื่นแทน"
‎แล้วคนที่นายฆ่าล่ะ
‎เขาเป็นคนที่นายรู้จักรึเปล่า
‎ฉันไม่รู้จักเขา ฉันไปปาร์ตี้กับเพื่อน
‎เราคุยเรื่องการเมืองกัน
‎ฉันอยู่ฝ่ายคอมมิวนิสต์
‎แล้ว…
‎มันเกิดขึ้นเร็วมาก จากนั้น…
‎ตอนนั้นฉันก็ตัดสินใจ "เขาคือศัตรูของประชาชน
‎เขาควรตาย" แล้วฉันก็ฆ่าเขา
‎จริงๆ ฉันไม่รู้ตัวหรอกว่าทำอะไร
‎ฉันถูกความโกรธเกลียดเข้าครอบงำ
‎ฉันมองไม่เห็น คิดไม่ออก
‎ปัญหาของฉันเวลาโมโหคือฉันจะมองจุดเดียว
‎ฉันไม่คิด ฉันไม่รู้สึก
‎นายฆ่าเขายังไง
‎ก็อัดเขา แล้วจับโยนจากหลังคา
‎- อัดด้วยมือเปล่าเหรอ ‎- ใช่
‎จากวันนั้น ฉันก็เป็นบ้า
‎ฉันไม่สนใจอะไรอีกเลย
‎มาพูดถึงตอนนี้ มันก็เปลี่ยนไปแล้วนะ
‎ฉันดีใจที่นายเล่าให้ฟังนะ
‎แต่พอนายติดคุกมาเจ็ดปี ‎นายคงทำใจกับสิ่งที่ตัวเองทำได้
‎แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือนายเสียใจรึเปล่า
‎- แน่นอน ทุกๆ… ‎- นายสำนึกผิดไหม
‎ทุกวันเลย
‎ทุกวัน ฉันมองตัวเองในกระจก
‎จะมีเด็กเล็กๆ ในนี้บอกว่า "นายมันฆาตกร"
‎ไปตลอดชีวิตฉัน
‎สำหรับตอนนี้ คาลีไม่มีวันได้ออกจากคุก
‎เพราะเขารับโทษจำคุกโดยไม่มีกำหนด
‎ดูเหมือนจะยังอีกไกล ‎กว่าเขาจะจัดการกับปีศาจในตัวเขาได้
‎นู้กอาจเป็นเรือนจำความปลอดภัยสูงสุด
‎ที่มีนักโทษที่อันตรายที่สุดในกรีนแลนด์
‎แต่เพื่อช่วยในการบำบัดพวกเขา
‎นักโทษที่มีความประพฤติดี ‎จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปทำงานในเมือง
‎ผมมาพบกับคนชื่อนิโคไล
‎ที่ผมรู้มาว่าได้รับอนุญาตให้ออกจากคุก
‎ทุกวันเพื่อไปทำงานข้างนอก
‎เขาชวนผมไปที่ทำงานของเขา
‎มันก้าวหน้าใช่ไหมล่ะ
‎- นิโคไล ‎- ว่าไง
‎ไง ราฟาเอล
‎- อรุณสวัสดิ์ นิโคไล ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- อรุณสวัสดิ์ ยินดีเช่นกัน
‎- ครับ ‎- เขาบอกว่าฉันตามนายไปทำงานตอนเช้าได้
‎- นี่ยังเช้าตรู่ ‎- แน่นอน
‎- นายทำงานนี้ทุกวันเหรอ ‎- ฉันทำทุกวัน
‎ทุกเช้า นิโคไลจะขับรถ ‎ผ่านรั้วเรือนจำความปลอดภัยสูงสุดแห่งนี้
‎เพื่อไปทำงานที่ท่าเรือ
‎นายทำงานที่นี่มานานแค่ไหน
‎ตั้งแต่ได้รับโทษเลยมั้ง
‎นายได้งานได้ยังไง
‎เพื่อนร่วมงานที่นั่นเป็นเพื่อนฉันน่ะ
‎ฉันก็เลยบอก "เอาแบบนี้ละกัน ฉันรับงาน"
‎- นายได้เงินไหม ค่าจ้างน่ะ ‎- ฉันได้ค่าจ้าง
‎จริงๆ รายได้ดีเลยนะ
‎ฉันรายได้ดีกว่าผู้คุมอีก
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎- ผู้คุมรู้ไหม ‎- ฉันว่ารู้นะ
‎ว้าว ติดคุกก็รวยได้
‎ใช่ เห็นว่าอย่างนั้นนะ
‎เราถึงแล้ว
‎ทางเรือนจำให้นิโคไลซ่อมเรือที่อู่ทำสีที่ท่าเรือ
‎เพื่อช่วยให้เขามีงานทำตอนพ้นโทษ
‎ถือว่าไว้ใจมากสำหรับนักโทษ
‎ตรงมุมนี้มีเรืออยู่
‎ดูสิ
‎- นี่คือเรือที่นายซ่อมอยู่ ‎- ใช่ ลำนี้แหละที่เราซ่อมอยู่
‎ในนี้กลิ่นแรงมากเลยนะ
‎ใช่เลย เพราะฉันเพิ่งเปิดนี่น่ะ ‎แต่ฉันชินแล้ว เลยไม่ได้กลิ่น
‎ฉันก็ว่าอยู่ว่านายไม่ได้กลิ่น ‎แต่ฉันรู้สึกได้เลยล่ะ
‎แบบ… โว้ว
‎- ใช่ เมาฟรี ‎- ใช่เลย
‎นิโคไลเขาก็ไปเรื่อย นี่คืองานที่เขาทำ
‎เขาออกจากคุกมาทำงาน
‎มันน่าสนใจนะ เพราะจะมีกี่คนที่รู้ ‎นอกจากคนที่เขาทำงานด้วย
‎เขาไม่ได้แค่ทำงานที่นี่นะ เขาได้เข้าเมือง
‎เขาดูไม่เหมือนอาชญากรเลย ‎เพราะอาชญากรดูไม่เหมือนคนอื่น
‎เขาเดินไปบนถนนเหมือนคนอื่นๆ
‎แต่พอหมดวัน เขาก็ต้องกลับเรือนจำ มีไม่กี่คนที่รู้
‎คนอย่างนายติดคุกได้ยังไง
‎ฉันถูกจับเพราะลักลอบขนกัญชาสามกิโล
‎จากเดนมาร์กมาที่นี่
‎- นายเป็นพ่อค้ายาเหรอ ‎- ใช่
‎กัญชาขนาดนั้นได้ราคาตลาดเท่าไหร่
‎ล้านกว่า
‎งั้นก็มีมูลค่าประมาณล้านปอนด์
‎- ใช่ ‎- ตามราคาตลาด
‎ราคาตลาด ใช่
‎เงินเยอะมากเลยนะ
‎ยาปริมาณขนาดนั้น นายติดคุกนานแค่ไหน
‎สองปี สองเดือน
‎นายติดคุกครั้งแรกเหรอ
‎- ไม่ ‎- อ้อ นั่นสิ
‎- ที่เดนมาร์ก ฉันเคยติดคุกเพราะขโมยรถ ‎- นั่นสินะ
‎นายคิดว่าตัวเองเป็นอาชญากรอาชีพไหม
‎ฉันก็ก่อความผิดบ่อยๆ ‎แต่ก็ไม่ได้เข้าออกคุกบ่อยนะ
‎- เพราะนายไม่ถูกจับใช่ไหมล่ะ ‎- ใช่เลย ใช่
‎แต่ฉันอายุ 35 ปีแล้ว
‎ฉันมีลูกสองคนที่ต้องดูแล
‎พอพ้นโทษคราวนี้ ฉันก็พอแล้ว
‎- นายพอแล้ว ‎- ใช่ ฉันพอแล้ว
‎มันเพราะความเย้ายวนเหรอ หรือเพราะ…
‎ได้บินเฟิร์สต์คลาส ‎นอนโรงแรมหรู ไปเที่ยวบ่อยๆ
‎- นั่นคือสิ่งที่ได้จากยา ‎- ใช่
‎มันเป็นสิ่งที่นายต้องเลิกเหรอ
‎ใช่ แน่นอน
‎แล้วนายถูกจับได้ยังไง
‎ยาอยู่ในกระเป๋าฉันน่ะ
‎- โต้งๆ งั้นเลยเหรอ ‎- ใช่
‎แต่มันอยู่ที่วิธีแพ็ก กับอะไรต่างๆ ‎หมาตำรวจจะไม่ได้กลิ่น
‎มันแค่…
‎- อย่าบอกรายละเอียดเยอะ ‎- ไม่บอก
‎- ฉันรู้ ‎- รับโทษที่เรือนจำใหม่เป็นยังไงบ้าง
‎เพราะนายยังถูกขังตอนกลางคืน
‎นายเดินออกนอกเรือนจำ ‎หลังหกโมงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
‎ผู้คุมจะมาล็อกประตูหน้าตอนกลางคืน
‎- แต่ไปไหนมาไหนในนั้นได้ ‎- ฉันเดินไปมาในนั้นได้ ใช่
‎นายรู้สึกเหมือนถูกลงโทษไหม
‎- ไม่ ไม่เลย ‎- รู้สึกไม่เหมือนคุกเลยสินะ
‎มันเหมือนโรงแรมเลย
‎สำหรับฉันนะ ฉันออกมานี่ ‎กลับไปนอน แล้วเช้าก็ออกมาใหม่
‎สำหรับฉัน มันก็แค่โรงแรม
‎- โอเค นิโคไล ขอบใจที่เล่าให้ฟัง ‎- ยินดีเลย
‎ไว้เจอกันใหม่นะ
‎ได้ โอเค ก็ดี ฉันคงกลับประมาณห้าโมงกว่า
‎- โอเค ‎- แต่หกโมงก็ออกมาอีก
‎จริงๆ คืนนี้ฉันมีเดต
‎- แจ๋วเลย ‎- ใช่
‎- เจ้าชู้นี่ ‎- กับสาวๆ ก็แบบนี้แหละ
‎มันก็แบบนี้แหละ เอาล่ะ นิโคไล ไว้เจอกันนะ
‎ได้ ไว้เจอกัน
‎มันดูไร้ประโยชน์ที่จะขังนิโคไลตอนกลางคืน
‎โดยรัฐต้องจ่ายงบเลี้ยงดูเขา
‎ในเมื่อเขาไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบ
‎ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
‎เรือนจำนี้เป็นผลดีกับเขาจริงๆ
‎เขาบอกผมตอนท้าย ก่อนผมจะออกมา ‎ว่าคืนนี้เขาจะออกไปเดต
‎เขาเป็นนักโทษที่กำลังรับโทษจำคุก ‎แต่เขาจะออกไปเดต
‎การบำบัดในคุกคือกุญแจสำคัญ
‎แต่ทัศนคติของเขาคือ "นี่มันค่ายพักร้อน"
‎ผมกลับมาที่แดนเอกับฆาตกรในคุก คาลี
‎เขาเข้าเมืองไม่ได้
‎เป็นอีกค่ำคืนที่เขาต้องอยู่ในห้องขัง
‎นี่ห้องฉัน
‎มันจะเละๆ หน่อย ตอนที่ฉัน…
‎มันที่ของนาย นายจะทำยังไงก็ได้
‎- นี่ทีวีนายเหรอ ‎- ใช่ นั่นทีวีฉัน
‎- ใช่ เรามีแค่สามช่องที่ดูได้ ‎- ในทีวีน่ะเหรอ
‎ใช่ ก็ช่องห่วยๆ ฉายรายการห่วยๆ
‎นี่เครื่องเล่นบลูเรย์ของฉัน
‎- นายดูหนังแผ่นได้เหรอ ‎- ใช่ เรามีบลูเรย์
‎- นี่เพลย์สเตชันของนายเหรอ ‎- ใช่
‎เพราะบางคนคงบอกว่า ‎"แน่นอน เขาควรจะถูกลงโทษ"
‎"เขาไม่ควรได้รับอนุญาตให้มีของพวกนี้"
‎คนที่คิดแบบนั้นน่ะ ไม่รู้อะไรเลย
‎เพราะว่า…
‎การลงโทษน่ะ ฉันโดนพรากอิสรภาพไปแล้ว
‎ตอนที่คาลีอวดเพลย์สเตชัน ‎ผมก็สังเกตเห็นโทรศัพท์
‎มันไม่ใช่สมาร์ตโฟน มันเป็นโทรศัพท์ของเรือนจำ
‎นายได้โทรศัพท์จากเรือนจำเหรอ
‎มันถ่ายรูปไม่ได้ เล่นเน็ตก็ไม่ได้
‎มันเหมือนโทรศัพท์ธรรมดาเลย
‎โอเค ฉันตกใจจริงๆ แล้ว ‎เพราะการที่เรือนจำ…
‎มอบโทรศัพท์ให้นาย
‎ที่นายใช้โทรไปนอกเรือนจำได้
‎ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน
‎ฉันว่าเป็นไอเดียที่ดีมากนะ
‎มันถูกจำกัดเพราะว่าถ่ายรูปไม่ได้
‎เล่นเน็ตไม่ได้ แล้วนายโทรหาใครได้บ้าง
‎ครอบครัว
‎เบอร์ไหนก็ได้ที่อยากโทร
‎ผู้คุมดักฟังอยู่ เขารู้ว่าเราคุยอะไร
‎- เขาดักฟังโทรศัพท์นายเหรอ ‎- ใช่
‎- นายรับสายเข้าได้ โทรออกได้ใช่ไหม ‎- ใช่
‎ครอบครัวโทรหานายก็ได้
‎- ตอนไหนก็ได้เหรอ ‎- ตอนไหนก็ได้ เที่ยงคืนก็ได้
‎ฉันบอกเลยว่าฉันประทับใจ
‎จริงๆ มันช่วยชีวิตเลยนะ
‎เพราะวันที่ฉันหดหู่ตอนเที่ยงคืน
‎ฉันไม่มีอะไรให้คุยด้วย นอกจากสิ่งนี้
‎ฉันโทรหาแม่ โทรหาน้องชาย โทรหาครอบครัว
‎ฉันคุยกับครอบครัวได้
‎ครอบครัวก็คุยกับฉันได้
‎การได้คุยกับครอบครัวตัวเองแบบนี้ ‎เป็นเรื่องดีแน่นอน
‎เป็นความแตกต่างระหว่างการบำบัดที่สำเร็จ ‎กับอนาคตที่มีความหวัง
‎วันที่สี่แล้ว
‎นักโทษที่แดนเอได้รับอนุญาต ‎ให้ออกมาออกกำลังกายวันละหนึ่งชั่วโมง
‎เราก็จะไปออกกำลังกายกัน
‎ใกล้อาร์กติกแบบนี้ นั่นคือการตักหิมะ
‎เพราะคนเหล่านี้ไม่รู้เลย ‎ว่าจะได้ปล่อยตัวเมื่อไหร่
‎ทิวทัศน์อันน่าตะลึงของกรีนแลนด์ ‎ก็พอจะปลอบใจได้บ้าง
‎ราฟ นายต้องเข้าใจนะ
‎เราคิดถึงสิ่งนี้
‎เราได้เห็นเรือ เราได้เห็นแมวน้ำ
‎บางครั้งวาฬก็มา
‎- จริงเหรอ ‎- แล้วเราก็ได้เห็น… ใช่
‎มันดีมากเลยนะ
‎แล้วบางครั้ง เวลาเราได้มอง
‎เราก็จะคิดถึงบรรพบุรุษ เขาล่องเรือกันยังไง
‎อย่างน้อยฉันก็คิด
‎- มันดีนะที่ได้ออกข้างนอก ‎- ใช่
‎ใช่ ถึงแม้มันจะหนาว
‎แล้วเราก็ได้เล่นเครื่องนี่ด้วย
‎นี่มันงานคนขี้เกียจ
‎- งานคนเจ๋งต่างหาก ‎- โอเค
‎นึกว่าจะงานง่ายซะอีก นี่มันยากนะ
‎กดลงมาหน่อย
‎เริ่มไปได้แล้ว
‎นี่มันไม่ง่ายเลย
‎เขาทำได้ดีเลยนะ
‎เราจะเอาหิมะตรงนี้ออกด้วย
‎สำหรับคนกรีนแลนด์อย่างคาลี ‎ที่เคยถูกขังในเดนมาร์ก
‎นี่คือส่วนสำคัญของตัวตนของเขา
‎ฉันคิดถึงที่นี่ นี่คือบ้านเกิดฉัน
‎- นี่คือสิ่งที่นายจำได้ ‎- ใช่ นี่หิมะดี
‎ตอนนายเด็กๆ มันเป็นยังไง
‎ใช่ ฉันรักหิมะมาตลอด
‎ฟังดูเหมือนนายจะมีความสุขในวัยเด็กนะ
‎- ไม่หรอก ‎- ก็พอมีประสบการณ์ดีๆ
‎ใช่ แน่นอน ก็มีบ้าง
‎แต่เราถูกระบบทำร้าย
‎ครอบครัวฉันเจอวิกฤต
‎แล้วพี่ชายฉันก็ตายเพราะอุบัติเหตุ
‎เกิดอะไรขึ้นกับเขา
‎เขาจมน้ำ
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎แล้ว…
‎ทุกอย่างก็ดิ่งเหว
‎พ่อแม่ฉันดูแลลูกๆ ไม่ไหวแล้ว
‎ก็เลยพาเราไปสถานสงเคราะห์
‎นายอายุกี่ขวบตอนเข้าสถานสงเคราะห์
‎ประมาณเจ็ดขวบ
‎แล้วนายเริ่มออกนอกลู่นอกทางตอนนั้นใช่ไหม
‎แน่นอน ฉันคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่
‎พ่อแม่ควรจะได้มารับเรา
‎แต่ต่อมา…
‎เจ้าหน้าที่สถานสงเคราะห์ก็มาบอกว่า
‎"ไม่ พ่อแม่ไม่ต้องการเธอ ไม่รักเธอแล้ว"
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎นั่นมันโกหก แน่นอน แม่ฉัน…
‎พ่อแม่ฉันมาสถานสงเคราะห์เพื่อมารับเรา
‎แต่ก็ถูกไล่กลับไป
‎- ใครไล่กลับ ‎- เจ้าหน้าที่ไง
‎แล้วเจ้าหน้าที่มาจากไหน
‎- เป็นคนกรีนแลนด์ หรือ… ‎- คนของรัฐ
‎คนของรัฐ นายก็…
‎โอเค
‎ตอนที่คาลีเข้าสถานสงเคราะห์
‎ชาวกรีนแลนด์พื้นเมืองอย่างพ่อแม่เขา
‎มักจะถูกเลือกปฏิบัติ ‎และตราหน้าว่าไม่เหมาะเป็นผู้ปกครอง
‎จากทางการเดนมาร์ก
‎ทัศนคติแบบนี้สร้างความเสียหายอย่างลึกซึ้ง ‎ให้กับคาลี
‎และชาวกรีนแลนด์พื้นเมืองอีกหลายคน
‎ตอนนั้นฉันเกลียดครอบครัว
‎เพราะเขาเอาคำโกหกมาป้อนใส่ฉัน ‎ฉันยังเด็ก ฉันก็เชื่อ
‎แล้วมันก็ส่งผลกับเราไปตลอดชีวิต
‎รู้ไหม
‎มีคนมาบอกว่าพ่อแม่ไม่รักน่ะ
‎ฉันนึกภาพไม่ออกเลย
‎นายสร้างความสัมพันธ์กับครอบครัว
‎- กับพ่อแม่นายได้แล้วเหรอ ‎- ใช่ ทุกคนเลย
‎ฉันรักครอบครัว
‎- พ่อแม่มาเยี่ยมนายไหม ‎- มาสิ
‎นายดูจะทำใจกับตัวเองได้แล้วนะ
‎นายเป็นคนรุนแรง นายก่อคดีฆาตกรรมสยอง
‎ก็…
‎ฉันไม่มีวันให้อภัยตัวเองในสิ่งที่ทำลงไปได้
‎แล้วก็…
‎ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงกับความรู้สึกผิดนั่น
‎แต่ฉันเคยเห็นนักโทษอีกหลายคน ‎ที่ก่อความผิดแบบนี้ พวกนั้นเป็นบ้าไปเลย
‎แล้วฉันก็ไม่อยากเป็นบ้า
‎ฉันถึงได้ยอมรับได้
‎นายพูดได้ไหมว่าเรือนจำได้บำบัดนายแล้ว
‎ฉันบำบัดตัวเอง
‎แม้คาลีจะพูดอย่างนั้น ‎ผมก็กังวลว่าการย้ายกลับสู่สังคม
‎ที่เขารู้สึกว่าได้ทำร้ายเขาไว้มาก
‎อาจทำให้เขาบำบัดสำเร็จได้ยากขึ้น
‎ที่ผ่านมา ผมตะลึงที่เรือนจำนี้มีผู้คุมจำนวนน้อยนิด
‎แต่วันนี้ ผมจะใช้เวลาอยู่กับพวกเขา
‎เริ่มจากคาร์สเทน หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัย
‎- สวัสดีครับ ‎- ไง
‎- นี่ห้องควบคุมสินะ ‎- ใช่
‎- ผมสังเกตว่าคุณมีหน้าจอเยอะเลย ‎- ใช่
‎เรามีกล้องทั่วเรือนจำ
‎เราเปิดประตูรั้วจากตรงนี้ได้
‎แล้วเราก็เปิดไฟรอบๆ เรือนจำได้ด้วย
‎ข้างนอก เรามองเห็นได้ทุกมุม
‎ผมว่าที่นี่คือเรือนจำที่ไฮเทคที่สุดในยุโรปเหนือ
‎แม้ว่าระบบกล้องวงจรปิดจะน่าทึ่ง
‎และทำให้ต้องการผู้คุมน้อยลง
‎แต่ที่นี่ก็ไม่อาจขาดความช่วยเหลือที่มีคุณค่า
‎ที่เจ้าหน้าที่มอบให้นักโทษได้
‎เลเน่เป็นผู้คุมชาวเดนมาร์กต้นตำรับ
‎ที่เคยชินกับวิถีของเดนมาร์ก
‎เธอคิดว่าวิธีบริหารเรือนจำแบบใหม่ ‎ของชาวกรีนแลนด์น่าอึดอัด
‎เรือนจำนี้กับวิธีการบริหารที่นี่เป็นยังไง
‎เทียบกับการบริหารที่เดนมาร์ก
‎ที่นี่ไม่มีระบบเลย
‎ตอนเรามาถึงเมื่อสองเดือนก่อน ‎มันไม่มีอะไรเลย
‎- ไม่มีโครงสร้างเหรอ ‎- ไม่มีโครงสร้าง
‎- ไม่มีระเบียบเลยเหรอ ‎- ไม่มี
‎แล้วพวกนักโทษก็ทำเรื่องโง่ๆ
‎เช่นเสพกัญชา อะไรแบบนั้น
‎ที่ผมคิดว่าน่าสนใจนะ
‎คือการไม่มีผู้คุม
‎- มันให้ความรู้สึกว่างเปล่า ‎- ใช่
‎- ผมชินกับเรือนจำที่มีระบอบ ‎- ค่ะ
‎- ตื่นเจ็ดโมง เข้าห้องตอน… ‎- ใช่ๆ
‎ฉันชอบแบบนั้น
‎- ที่นี่ไม่มีเหรอ ‎- ที่นี่ไม่มีเลย มันไม่ดีหรอก
‎ผมสงสัยว่าเพราะประชากรน้อย…
‎ใช่ มันไม่ดีหรอก
‎เพราะเพื่อนร่วมงานฉันอาจจะเป็นคนข้างบ้าน
‎ของคนที่นั่งอยู่ในนั้นสักคน
‎อาจจะเป็นพ่อหรือแม่เขาก็ได้
‎คุณคิดว่านั่น…
‎ทำให้ผู้คุมกลัวนักโทษรึเปล่า
‎ฉันคิดนะ
‎ฉันว่าผู้คุมกลัวนักโทษ
‎เพราะหลังจากพ้นโทษที่นี่แล้ว ‎คุณก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ใกล้กัน
‎- เรือนจำเป็นแบบนั้นไม่ได้สินะ ‎- ไม่ได้
‎คุณคิดว่าเป็นความผิดพลาดไหม
‎การสร้างเรือนจำนี้ทั้งหมด
‎กับความคิดนี้ทั้งหมด คิดว่าเป็นความผิดพลาดไหม
‎ไม่ ฉันคิดว่าแนวคิดเรื่องเรือนจำนี้โอเคนะ
‎แต่ฉันคิดว่า...
‎ถ้าพาผู้คุมจากเดนมาร์กมาที่นี่
‎มากกว่าสี่คน…
‎ตอนนี้เรามีแค่สี่คน
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎มันก็จะช่วยได้เยอะ
‎ผมไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เธอบอกผมเลย
‎ว่าเจ้าหน้าที่กลัวนักโทษ
‎ที่นี่ไม่มีระบอบ ไม่มีระเบียบ
‎ผมว่าไม่ใช่เพราะนักโทษ ‎เป็นคนโหดเหี้ยมอันตรายหรอก
‎เหตุผลที่จะทำร้ายผู้คุมน่ะ
‎ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องของชุมชนเล็กๆ ‎ที่ทุกคนรู้จักกันหมด
‎ก็เลยรู้วิธีหลอกใช้
‎พวกเขารู้ว่าทำยังไงถึงจะน่ากลัว ‎โดยไม่ต้องข่มขู่จริงๆ
‎เพราะพี่น้องอาจจะอยู่ข้างบ้านผู้คุมที่ขังเขาก็ได้
‎นักโทษแค่มองผู้คุมนิดเดียว
‎หรือส่งข้อความแฝงว่า
‎"ถ้าไม่ให้อย่างที่ฉันต้องการ ‎ไม่ให้ฉันทำอย่างที่อยากทำ…"
‎เธอบอกว่านักโทษสูบกัญชากัน ‎ไม่มีใครทำอะไรได้เลย
‎พวกเขาทำกันโดยไม่มีการควบคุม
‎ถึงจะเป็นช่วงแรกๆ
‎แต่การสร้างความยำเกรง ‎และอำนาจให้กับผู้คุมก็สำคัญ
‎นั่นเป็นเรื่องยากในที่ที่ทุกคนรู้จักกันหมด
‎ภูมิประเทศน้ำแข็งปกคลุมมิด ‎ที่อยู่นอกกำแพงเรือนจำ
‎เป็นเครื่องย้ำเตือนอยู่เสมอ ‎ถึงวัฒนธรรมการล่าสัตว์
‎ที่อยู่ในหัวใจของอัตลักษณ์กรีนแลนด์
‎เรือนจำแห่งนี้ใช้วิธีนอกกรอบ
‎เพื่อให้นักโทษยังได้สัมผัสมรดกของตัวเอง
‎ที่นี่อนุญาตให้นักโทษความผิดร้ายแรง ‎ออกไปล่าสัตว์ได้
‎ผมเดินทางมากับนักโทษอาคู
‎ผู้คุมสองคน และปืนล่าสัตว์ เพื่อมาล่าแมวน้ำ
‎เรากำลังจะเอาไรเฟิลจากหลังรถ ซึ่ง…
‎นักโทษได้รับอนุญาตให้ใช้ ‎ผมก็ได้รับอนุญาตให้ใช้
‎หวังว่านะ
‎อรุณสวัสดิ์ ราฟาเอล ยินดีที่ได้รู้จัก
‎โยนาส ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เรามุ่งหน้าไปที่ฟยอร์ด บริเวณที่ขึ้นชื่อว่ามีแมวน้ำ
‎เนื้อแมวน้ำคืออาหารโปรดของชาวกรีนแลนด์
‎ถ้าเรายิงได้ มันจะถูกแล่เนื้อตรงนั้นเลย
‎แล้วเนื้อก็นำกลับไปเป็นมื้อค่ำในเรือนจำ
‎นายเคยล่าสัตว์ก่อนเข้าคุกไหม
‎- เคย ‎- เคยเหรอ
‎- ใช่ ‎- ล่าแมวน้ำเหรอ
‎ใช่
‎เรามาถึงจุดที่แมวน้ำชุกชุมแล้ว
‎ไรเฟิลบรรจุกระสุนพร้อม
‎มันมีระยะประมาณ 1,800 เมตร
‎ทีนี้ เราก็แค่ต้องรอ
‎นายติดคุกมานานแค่ไหน
‎หนึ่งปี แปดเดือน
‎แล้วโดนโทษกี่ปี
‎แปดปี
‎นายติดคุกข้อหาอะไร
‎ฉันฆ่าคนตาย
‎- นายฆ่าคนตายเหรอ ‎- ใช่
‎หลังจากดื่มไปเยอะเกินน่ะ
‎แล้วนายได้อนุญาตให้ออกนอกเรือนจำแล้วเหรอ ‎อิสระจังเลยนะ
‎บางคนอาจจะบอกว่าบ้าเลยก็ได้
‎นายคิดว่าไง
‎ได้ออกมามันก็ดีนะ
‎เหยื่อใช่คนรู้จักไหม เพื่อนนายรึเปล่า
‎คนแปลกหน้า ฉันไม่รู้จักหรอก
‎มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‎ฉันซ้อมเขา แล้วก็…
‎จับโยนลงน้ำ
‎เขาทำอะไรให้นายโมโหนักเหรอ
‎ไม่รู้สิ ฉันจำไม่ได้
‎พยานเล่าว่าฉันทำอะไรบ้าง
‎นายรู้สึกยังไงกับการที่เคยฆ่าคนตาย
‎ฉันร้องไห้
‎แล้วก็หดหู่อยู่นานมาก
‎ใช่
‎ตอนนี้นายมองตัวเองยังไง ในฐานะคน
‎เพราะคนในชุมชนนี้จะมองนายเป็นฆาตกร
‎บางที ถ้าฉันทำใจได้ว่าฉันเคยฆ่าคนตาย
‎แล้วฉันทำตัวดีๆ มันก็อาจจะโอเค
‎ฉันคิดว่างั้นนะ
‎มันน่าทึ่งที่ฉันได้ออกมาล่องเรือ
‎ได้ล่าสัตว์อีกครั้ง
‎สิทธิพิเศษไม่ซ้ำใครนี้เป็นไปได้
‎ก็เพราะนักโทษเหล่านี้ ‎ได้กลับประเทศตัวเองเท่านั้น
‎เราเข้ารับการบำบัด
‎เพื่อให้นักโทษพร้อมกลับไปอยู่กับผู้คนอีกครั้ง
‎แค่เราไม่ใช้ประโยชน์จากผู้คนน่ะ
‎มันเป็นการล่าแมวน้ำหรือปลาที่ไม่ค่อยสำเร็จ ‎แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎ประเด็นคือพวกเขาพานักโทษ
‎ในกรณีนี้คือผู้ต้องหาฆาตกรรม
‎ที่เพิ่งรับโทษไปแค่ปีเดียวจากแปดปี
‎ออกจากเรือนจำ ขึ้นเรือไปล่าสัตว์
‎นักโทษคดีรุนแรงถูกปฏิบัติต่างออกไปในกรีนแลนด์
‎เทียบกับที่อื่นทุกที่ในโลก ผมคิดว่างั้นนะ
‎พอผมกลับถึงเรือนจำ มาร์แชล เพื่อนนักโทษ
‎ก็มีแขกพิเศษมาเยี่ยม
‎น้องชาย น้องสะใภ้ และหลาน
‎ตอนที่เขาและนักโทษชาวกรีนแลนด์คนอื่นๆ
‎อยู่ไกลออกไป 3,200 กิโลเมตรที่เดนมาร์ก
‎ครอบครัวมาเยี่ยมเป็นเรื่องยากมาก
‎มาร์แชลมีน้องชายมาเยี่ยมวันนี้
‎ซึ่งบังเอิญเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ
‎สองขั้วที่ต่างกันสุดขีด
‎อาชญากรอาชีพ นักสู้อาชญากรรม
‎- ขอให้สนุกนะ นายทำอาหารไว้ ‎- ใช่ ฉันทำไว้
‎น่ากินเลย
‎การได้ใกล้ชิดครอบครัวดูจะช่วยชายคนนี้
‎ที่มีอดีตรุนแรงได้
‎มันคือการบำบัด ใช่ไหมล่ะ
‎เป็นเครื่องย้ำเตือนถึงสิ่งที่เราพลาดไป ‎สิ่งเล็กๆ น้อย
‎พวกเขาพามาร์แชลมาจากเดนมาร์ก ‎เพื่อมาอยู่ใกล้ครอบครัว
‎ด้วยหวังว่าช่วงเวลาแบบนี้จะเปลี่ยนชีวิตเขาได้
‎หมดเวลาของผมที่เรือนจำทดลองแห่งใหม่ ‎ที่กล้าคิดและแหวกแนวแห่งนี้แล้ว
‎ผมอยากถามพัศดีทีน่าถึงโอกาสในอนาคต
‎ปรัชญาของเรือนจำนี้ในกรีนแลนด์คืออะไรครับ
‎มันมีสองด้าน
‎เรามีหน้าที่ต้องปกป้องสังคม
‎แต่โฟกัสหลักของเราคือการบำบัด
‎ถ้าเราอยากให้คนเป็นคนดีขึ้น
‎เราจะใช้กรงและการลงโทษ
‎และการพูดจาเหยียดหยามไม่ได้
‎เราต้องปฏิบัติกับพวกเขาเป็นมนุษย์
‎พวกเขาจะได้เรียนรู้ปฏิสัมพันธ์ ‎กับมนุษย์คนอื่นในทางที่ดี
‎แล้วผู้เสียหายล่ะ
‎ฉันคิดว่าผู้เสียหายหลายคนรู้ว่านักโทษถูกขังแล้ว
‎พวกเขารู้ว่านักโทษต้องปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น
‎อยู่ที่นี่มันยาก เพราะเราหลบหน้า
‎คนที่เคยทำผิดกับเราไม่ได้
‎ถ้าพวกเขาถูกปล่อยตัวออกมา
‎แล้วก็อาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน
‎เราหลบหน้าพวกเขาไม่ได้
‎เราเคยชินกับเรื่องนั้น
‎เรามีปัญหาสังคมหลายอย่าง
‎บางอย่างก็ดำเนินมาสองสามชั่วอายุคนแล้ว
‎อนาคตจะเป็นยังไง
‎หวังว่ามันจะบำบัดได้ดีขึ้น
‎ช่วยลดอาชญากรรม
‎เพราะฉันว่ามันคงไม่มีอะไรดีขึ้น
‎ถ้าเราขังคนไว้เฉยๆ แล้วโยนกุญแจทิ้งไป
‎พัศดีมีวิสัยทัศน์ชัดเจน
‎ว่าจะดึงความดีในตัวนักโทษ ‎ที่มีปัญหาลึกซึ้งออกมาอย่างไร
‎ซึ่งถ้ามันได้ผล ก็จะช่วยได้มาก
‎ในการบำบัดอาชญากรอันตรายที่สุดของกรีนแลนด์
‎ทางการคิดว่าการบำบัดคือวิธีที่ดีที่สุด
‎ในการจัดการกับนักโทษ
‎และกุญแจสำคัญของเรื่องนั้น ‎คือการพานักโทษชาวกรีนแลนด์
‎กลับมายังชุมชนของตัวเอง
‎ไม่ใช่อยู่ห่างไป 3,200 กิโลเมตรในเดนมาร์ก
‎แต่นักโทษกับผู้คุมก็ยังรับมือได้ยาก
‎กับเรือนจำใหม่ ระบอบใหม่
‎แต่ทางการเชื่อว่ามันจะได้ผล ผมก็เชื่อ
‎คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา