Pare, kumusta?
Mga sariwang croqueta!
Handa ka na ba, Vivo?
Sige. Magtrabaho na tayo.
Mga binibini at ginoo Ang palabas ay nandito
Nandito
May inihanda kaming Magandang pagtatanghal
Sa banda dito
Kaya kayo'y magsilapit, mga kaibigan At magsisimula na tayo
Inihahandog ang nag-iisang Vivo!
Nakabukas ba ito?
Magsilapit na. Halika na!
Konti man ang tao Ayos lang ito
Kapag nag-umpisa na kami Dadami din kayo
Malayo ito sa amin Pero ayos lang
Dito ang pwesto namin Panoorin n'yo kami
Mga giliw Ako si Vivo ang kinkajou
Ano ang kinkajou?
Tingin ko handa ka na Para matuto
Ako'y aawit Nang kung anong maisip ko
-Para mapasigaw ka ng… -Hoy
Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
-Lai le lo lei -'Yan si Andrés. Kumakanta ng…
Hoy
Lo le lo lai. Lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
Ikaw at ako, tayo ay kakaiba
Pinapanatili ang oras sa bawat oras
Oye! Bahagi tayo ng tradisyonal na panahon
Ng tyempo at katiyakan Mahusay na mga musikero
Tumatakbo ang oras Sa pagtalon namin sa labanan
Umiindak ako sa kumpas Manood ka
Habang nagbibigay ng pera ang mga tao Amin itong ginagawa
Araw-araw, kaya halikan mo ako
Halikan mo ako
Babalik ako, panoorin mo ito.
Hoy
Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
Ikaw at ako, tayo ay kakaiba
Pinapanatili ang oras sa bawat oras
Baka iniisip mo
Anon'g ginagawa ng kinkajou sa Cuba?
'Di ba nasa sa rainforest ka?
Baka nahulog ako sa crate noon
At nasa ibang lugar na ako Na iba ang kinakanta
Ako'y gutom noon At humingi ng tulong sa mas gutom
Hinahabol ako, pero sino ang nagligtas sa'kin na may tres?
Si Andrés Biniyayaan niya ako ng kanyang himig
Saan ka nanggaling, chiquito?
Gusto mo talaga ang musika, 'di ba?
Bumaba ka d'yan sa puno
Maaari kang manatili sa akin
Pero ano ang magiging pangalan mo?
Ikaw ay puno ng musika at buhay, at may perpektong pangalan ako para sa'yo.
Vivo!
Kung gusto n'yo 'yon Maghulog ng barya
Maghulog kayo ng barya sa sumbrero
Kung gusto n'yo 'yon Maghulog ng barya
Ako si Vivo Mas mabilis pa sa pusa n'yo
Kung gusto n'yo 'yon Maghulog ng barya
Maghulog kayo ng barya sa sumbrero
Kung gusto n'yo 'yon Maghulog ng barya
Oo, ayos na ako sa tirahan ko
Ikaw at ako, tayo ay kakaiba
-Nasa oras -Nasa oras
-Sakto sa oras -Sakto sa oras
-Hoy! -Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Gusto natin 'yon kaya maghulog ng barya Maghulog ng barya sa sumbrero
Ikaw at ako, tayo ay kakaiba
Pagpapanatiling oras, sa bawat oras
Sakto sa oras
Lai lo lei lo lai lo lei lo le lo le lai
-Lo lai -Indayog na!
Ganito, kaibigan, ang pagtatanghal sa Havana, Cuba.
Tiyak, eksakto at walang pagkabagot.
Kahit na magkaiba kami ni Andrés ng lengguwahe,
nagkakatugma naman kami sa musika, na,
tinatapos namin ang kanta ng bawat isa.
Mahusay na pagtatanghal ulit, Vivo. Masaya ka ba?
Gusto mo ba ng croqueta?
O mga mangga?
May gusto ng mga mangga.
Pwedeng maisip mong, "May perpekto silang buhay."
At tama ka sana. 'Yan ay…
hanggang sa dumating ang sulat.
Makinig ka, sir Andrés!
Ingat! Pinapatagal mo lang ako. Ano'ng problema mo?
Mababangga ako at dapat kong ibigay ang sulat kay Andrés.
-Kumusta ang pamilya mo? Kalma lang. -Ganoon pa din.
Sige.
May…
sulat ka.
Salamat, Montoya.
Marta?
Pero paano?
Marta? Sino si Marta?
"Mahal kong Andrés…
Mahal ko? Sino si Marta?
"Ano'ng maisusulat ko pagkatapos ng paghihiwalay natin ng matagal?
"Habang ako'y naghahanda sa pagreretiro, marami akong ala-ala
sa magandang musika na ginawa natin dati."
"Hindi ko alam kung mapapatawad mo ako
simula noong naghiwalay tayo."
"Ngunit wala nang mas mahalaga sa akin kesa sa sabay ulit tayong kumanta.
"Ang huli kong pagtatanghal ay sa ika-16 ng Hunyo sa Mambo Cabana sa Miami."
Kung pupunta ka kasama ang tres, alam kong pareho ang mararamdaman mo."
"Sana hindi pa huli ang lahat. Nagmamahal, Marta."
Hindi ako makapaniwala. Si Marta Sandoval!
-Si Marta Sandoval? -Huli niyang pagtatanghal?
-Sandali. Sino si Marta? -Pupunta ka ng Miami?
Hindi. Pupunta tayo sa plaza. Doon tayo sasakay, dalawang kanto.
Umalis na tayo, Andrés.
Makakapagtanghal na kayong dalawa sa Miami.
Ano? Hindi. Nandito ang mga manonood.
-Matanda na ako para pumunta sa Miami. -Alamin mo ang limitasyon mo.
Sige. Ambagan na. Akin na ang pera.
Sina Andrés at Marta. Nakakakilig.
Huwag magpadalos-dalos.
-Sige. -Sino si Marta?
Hello?
Hoy! Sino si Marta?
Sandali.
Ikaw ito?
Akala ko talagang matanda ka lang.
So duo kayo dati?
Marta.
Sikat siya noon sa Havana.
Ang may pinakamagandang boses sa Cuba.
At siya ang mahal ko.
Pero hindi ko sinabi sa kanya.
Alam ng lahat na sisikat siya balang araw.
Ang kanta ko
Pagkatapos ng matagumpay na pagtatanghal, alam kong ito na ang oras ko.
Nagkaroon ako ng lakas ng loob na umamin sa kanya.
Pero kami ay nagambala ng promoter mula sa Estados Unidos.
Inalok niya si Marta na magtanghal sa Mambo Cabana sa Miami.
Sobrang saya noon ni Marta.
Unti-unti ng natutupad ang pangarap niya.
At, sa sandaling iyon,
napagtanto ko na kapag umamin ako sa nararamdaman ko,
baka hindi niya sundin ang pangarap niya.
Kaya itinago ko ang nararamdaman ko
at wala akong sinabi.
Kung wala siya, walang saysay ang Havana.
Ako din.
Lahat ng pagmamahal ko, kalungkutan ko,
ay ginawa kong kanta.
Isang kanta na masakit patugtugin.
Isang kanta
na hindi na maririnig ni Marta.
Ito iyon, Vivo.
Ang huling kantang isinulat ko.
PARA KAY MARTA
Hala. Hindi niya ito narinig.
Nakakalungkot.
Pero ngayon, may pinakamagandang regalo ako sa mundo.
Pangalawang pagkakataon!
Pangalawang ano?
-Pupunta tayo sa Mambo Cabana! -Mambo ano?
May isang lugar
Na napakalayo Kung saan ang indayog ay ganap
At hindi bumibitaw, doon mo malalaman
Na narating mo na ang Mambo Cabana
Bibilis ang tibok ng iyong puso
At tutunog ang mga torotot At mawawala ang iyong antok
Ito ang pagkakataon kong makipagsayaw
Sa Mambo Cabana
Mambo Cabana…
Whoa!
Bagalan mo Masyadong mabilis ang mga bagay
Umalis kami sa lumang bayan Gamit ang talang ito mula sa nakaraan
Huwag!
Manatili ka sa buhay na ating ginawa Sa mga kantang pinatugtog natin
Vivo, 'wag kang matakot!
Hindi pa huli ang lahat
Ano'ng nangyayari?
MAMBO CABANA
Nakikita at naririnig ko ang lahat Kaibigan
-Nagtatanghal na kasama ka -Ano? Sandali!
At napakagaling kumanta ni Marta
Pero ang awit na kinakanta niya ay akin Kaya…
Hindi pa huli ang lahat
Andrés!
Hindi pa huli ang lahat
Umalis na tayo bukas
Ang Mambo Cabana
Hindi ako makapaniwala na iniisip mo ito.
Vivo, nasasabik ka na din, tama?
Hindi! Hindi tayo tiga-Miami. Sa maliit na bayan lang tayo.
-Tiga-plaza tayo. -Huwag kang mag-alala. Maaayos din ito.
Saluhin mo!
Hoy!
Makinig ka, Vivo.
Kailangang maibigay ko itong kanta kay Marta.
Dapat malaman n'yang mahal ko siya.
Isang kanta lang naman ito.
Kailangan kita, anak ko!
Uy, Vivo, saan ka pupunta?
Hay, Vivo.
Anong iniisip niya? Lumipad papuntang Miami.
Ito ay 60 taon na, at pupunta ka doon para lang sa isang palabas?
Para sa isang kanta?
Ano'ng magagawa ng isang kanta?
Ano'ng ginagawa ko?
Ano ka ba, VIvo.
Hindi mag-eempake ang maleta mag-isa.
Okey.
Magandang araw sa paglalakbay.
Magandang umaga.
Paumanhin sa inasal ko kagabi.
Pero sa tingin ko--
Andrés?
PARA KAY MARTA
Nawalan ng mabuting kaibigan ang Havana kay Andrés Hernandez.
Sa maraming taon, ang tunog ng kanyang tres ang pumuno sa plaza
at sa puso natin.
Tuwang-tuwa tayo
sa balitang makakasama niyang muli si Marta Sandoval.
Ngunit sayang, hindi na ito mangyayari.
Ma'am.
Maraming salamat.
Ako si Rosa Hernández.
Si Andrés ay tiyuhin ng aking yumaong asawa.
Kami ni Gabriela ay tiga-Florida.
Ito ang unang beses namin sa Cuba.
Uy. Nanay ko iyan.
Ako si Gabi. Ikaw si Vivo, tama?
Alam ko ang pinagdadaanan mo.
Nawalan din ako ng tatay.
Ang koneksyon ni Carlos sa Cuba
ay isang bigkis na hindi masisira ng oras o distansya.
Hindi masisirang bigkis.
Iyon ang meron kami. Pamilya ang nag-aalaga sa pamilya, tama?
Tingnan mo, nakuha mo. Teka! May magand akong ideya.
Dapat kang sumama sa akin sa Florida.
Oo, uuwi na kami bukas. Halika, pumasok ka sa bag.
Sandali, Vivo. Saan ka pupunta?
Nag-aalala ka ba kung saan magbabanyo?
Ayos lang. May pamunas ako dito.
Maraming salamat sa bukas-palad na pagtanggap sa'min ni Gabriela.
Salamat, ginang.
Ngayon, mga kaibigan,
kunin natin ang sandaling ito para magpaalam habang nakikinig sa
isa pang kanta para kay Andrés Hernández.
Ginugol mo ang iyong buhay Sa paglikha ng kanta
Akala ko hindi na matatapos ang mga kanta
Ngayon sobrang tahimik
Ang gusto ko lang gawin Ay tumugtog kasama ka, kaibigan
Nakatulog ka ng humuhuni ng musika
Sumikat na ang araw At tuluyan kang namahinga
Ngayon narito ako
Na may naiwang isang kahilingan
Isang kanta pa, isa pa
Kantahin mo ulit kami, 'wag kang umalis
May musika pa tayong patutugtugin
Sabi ko isa pang kanta, isa pa
Bigyan mo ako ng senyales sa hinahanap ko 'Di pa huli ang lahat
Hindi pa huli ang lahat
Isang kanta pa, isang kanta pa
Kung mabubuhay ka Ito ay sa pamamagitan ng iyong musika
Isang kanta pa
Isang kanta para marinig ng iba
Isang kanta pa, isang kanta pa
Para iuuwi ko kung saan ito nararapat
Isang kanta pa, isang kanta pa
Ako ay kakanta Nang mas malakas pa sa takot ko
Kailangan kita dito para sa isa pang kanta
Isa pa Kailangan mong kumanta, aalis na ako
Pumunta ka sa oras para sa palabas
Ipaalam mo sa lahat Na may isa pang kanta
Isa pa Maging matatag sa susunod na paglalakbay
Kumanta sa kabila ng pagdududa At ng pangamba
Sa sigaw at hiyaw Ay putulin ang takot
Tulad ng araw sa ulap Parang nandito ka pa, bawal umiyak
Susubukan kong lumabas At maging matatag
Oo, ako ay magpapatuloy
Oras na para sa isa pang kanta
Kakaibang bata iyon.
Gabi, ano'ng ginagawa mo?
Nagpapatugtog lang.
Baka marinig ito ni VIvo, at maisama sa Florida.
Tama. Tiga-Florida siya.
Ano'ng sabi ko? Wala nang mga alagang hayop.
-Sige na po. -Hindi.
Isa pa, bawal ang mabangis na hayop sa eroplano.
Ginang Hernandez!
Mabuti at naabutan kita bago kayo umalis.
Gabi, anak,
alam naming mahal mo ang musika, tulad ng Tiyo Andrés mo.
Kaya, gusto ka naming umalis kasama ang ilan sa kanyang mga alaala sa musika.
Vintage maracas! Claves!
Ang angas nito.
Salamat, Montoya. Binigyan mo ang anak ko ng akurdyon.
Nag-eenjoy ka ba, Inay?
Napakaganda.
Nasa dugo niya ang musika.
Cuba! Mahal ko ang musika ng Cuba!
Ayun. Marta, parating na ako.
Kumusta, Cuba? Mag-backbeat ako sa inyo.
Salamat, Gabi.
Siguradong alam ng buong Cuba na narito ka.
Paumanhin. Napasobra yata ang pagtugtog ko.
Pagtugtog ba ang ingay na iyon?
Mabuti at nandito na ang taxi ninyo.
Salamat, Montoya.
Paalam. Lagi mong iensayo ang musikang 'yan.
DESTINASYON: KEY WEST, FLORIDA
Ang sakit ng ulo ko.
Hindi para sa akin ang paglakbay.
Nasaan ako?
Anong oras na?
Okey, 10 ng umaga. May sampung oras pa.
Ayun. Ang batang nakabackpack.
Tingnan mo ito.
-Nasasabik ka na ba ngayon? -Oo naman. Ano ba ngayon?
Ang unang mong cookie sale kasama ang Sand Dollar.
Ah, malabong mangyari 'yon.
Kinuha ko ang Sand Dollars sa abot ng aking makakaya.
Ano? Isang beses ka pa lang nakipagkita sa kanila.
Alam ko.
-Pero dapat na akong umusad. -Umusad?
Kakasali mo pa lang. Kikilalanin mo pa din sila.
Hindi nagkakamali ang buntot.
Bigyan mo sila ng pagkakataon.
Gumawa ako ng resignation video.
Cookies!
Kapayapaan. Alis na kami. Paalam.
Mahusay.
Teka. Ito ang pinakamaganda. Ginawa ko silang zombie clowns.
Bilhin n'yo ang cookies ko.
Gabriela Maria Rosa Hernández, kabilang ka sa pangkat.
Inaasahan ka nila. Hindi mo sila pwedeng iwan.
Bakit?
Hindi pwedeng itataboy mo ang lahat.
Kapag hindi mo sinubukan na makipag-usap sa ibang mga bata,
magiging malungkot ka.
Gabriela, makinig ka. Gawin mo ito!
Pababayaan kita sa lilang buhok mo. May utang ka sa'kin!
Pero ang lagi nilang pinag-uusapan ay pagbebenta ng cookies,
makakuha ng badge, isalba ang Everglades.
Nakakabagot!
Pupunta ka sa cookie sale. Magseselfie ka.
At magsasaya ka at makikipag-usap!
Isuot mo na ang uniporme. Napakacute nito.
Wala ng tao. Umalis na tayo dito.
Ayos lang. Mga gamit lang naman ito ng iyong mahal na yumaong tiyuhin.
Gumulong-gulong sa sahig ng mag-isa.
Nagpatugtog ng nakakatakot na accordion music.
Ayos lang.
-Vivo, nandito ka pala! -Oo. At paalis na ako.
Sinundan mo ako, hindi ba?
Pumasok ka sa loob ng bag ko
dahil mahal mo ako!
Mabuti at nandito ka, Vivo.
May pagbabahagian na ako ng friendship bracelet.
Magkaibigan habang buhay!
-Bitawan mo ko. Wag mo 'kong hawakan. -Huwag kang gumalaw.
Matagal ang habang buhay. May ihahatid pa akong kanta.
Natutuwa akong makilala ka. Peace!
Mga maliliit na lapida ba iyon?
Iyan ang petting zoo ko.
Dati.
Gabi?
Si Inay. Magtago ka.
Kumusta, Inay?
Bakit nasa microwave ito?
Pinapatuyo ko?
Pinapatuyo-- Ano iyan?
Ilang beses ko bang sasabihing bawal ang pagkain sa kwarto?
Lalapitan tayo ng mga hayop.
Heto, kunin mo ang uniporme mo.
'Yong invisibility cloak ko?
-Gabi. -Nag-uumpisa na akong mamantal.
Nangangati na ang lalamunan ko.
Uniporme ito, hindi allergy.
Suuotin mo na. Hindi tayo pwedeng mahuli sa cookie sale.
Opo.
Nakita mo iyon?
Hindi niya ako maintindihan.
Gusto niyang mag-uniporme ako
katulad ng iba.
Pero hindi ako katulad ng iba, dahil…
Umiindak ako sa kumpas ng drum ko
Ako ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Mas gusto ko sa bahay kasama ang drum ko
Umiindak ako sa kumpas ng drum ko
Ako ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Mas gusto ko sa bahay kasama ang drum
May violin ako pero nasira ko ito
Tumutugtog ng tamburin at hindi maingat
'Di ba? Pero hindi ko sinasadya
Ngayong team na tayo Tayo ay instrumental
Instrumental Ang galing ko, 'di ba?
Gumawa ako ng isang pun Ako ay natutuwa
Hindi pa ako tapos Isa lang akong dalaga
Umiindak ako sa kumpas ng drum ko
Ako ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Mas gusto ko sa bahay kasama ang drum ko
Extra, extra, basahin n'yo ang lahat Extra ako, extra
Ang batang di malapitan Ng ibang bata
May sarili akong upuan sa bus Sanay akong mag-isa
-Mahusay ka -Maghinay-hinay ka
Subukan mo. Gusto kong maging ako.
Mahusay ako Dapat malaya ako
At may kaibigan ako Team kami at kami
Ay iindak sa kumpas ng aming drum
Kami ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Mas gusto ko sa bahay kasama ang drum ko
Iyan ang solo
Lagi akong solo
Binibilisan ko pag mabagal ang mundo
Ayusin mo habang hindi ko alam
At alam ko Alam kong parang malungkot ako
Iniisip nila na malungkot ako
Tingnan mo ang kwarto At isiping kilala mo ako
Hindi mo ako kilala Nasa zone ako!
Umiindak tayo sa kumpas ng ating drum
Tayo ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Gusto ko sa bahay kasama ang drum
Umiindak tayo sa kumpas ng ating drum
Tayo ang buhay sa mundo ng kabagutan
Pasaway ako pero alam mo ba?
Mas gusto ko sa bahay kasama ang drum
Indak!
Saan ka nagpunta, ha?
Ano ito?
Kakaiba ang batang ito.
Ito ang Florida?
Mga plastic na ibon.
Kakaiba ang Florida.
Kailangan ko ng hanapin si Marta.
Pakiusap, Andrés. Bigyan mo ako ng senyales.
Kahit ano. Ituro mo ang daan. Kahit anong senyales.
MARTA SANDOVAL ISANG GABI LANG HULING PAGTATANGHAL
Mambo Cabana.
Paumanhin.
-Ito ba ang bus papuntang Miami. -Opo, ito nga.
Magaling. Heto na ako, Mambo Cabana.
Hindi pa huli ang lahat Sasakay ako sa bus na iyan
Hello
May nakaupo ba dito?
Bawal ang hayop, insekto, kung ano ka man. Umalis ka sa bus ko.
Hindi ako makapapayag.
Gusto mo iyan? Ako nakaisip niyan.
Ang ganda mo.
Salamat?
Masarap ka din siguro.
Huwag! Lumayo ka!
-Nandiyan ka pala. -Huwag!
Alam ko kung bakit ka pumunta ng Florida. Hinahanap mo si Marta.
Nabasa ko ang sulat ni Marta.
Gusto ni Tío Andres na pumunta sa palabas niya ngayong gabi.
Balak mo bang magpunta din doon?
Pero bakit?
Ano ito?
"Para kay Marta'?
Sinulatan siya ni Tio ng kanta?
"Aalis ang eroplano sa umaga.
Makikita ng mundo ang pagsikat mo."
"At sana ay makasama ako sa iyo, pero ang paglalakbay mo ay hindi sa akin."
Alam mo ba ang ibig sabihin nito?
Hindi n'ya nasabi ang,
"Mahal kita."
Vivo, importante ito. Kailangang marinig ni Marta itong kanta.
At dadalhin kita doon.
Dadalhin mo ako?
Ang huling palabas ni Marta ay sa Mambo Cabana sa Miami.
Wala ng oras.
Pero may plano ako.
Una, pumasok ka sa bag.
Kahit ano para kay Andrés.
Pero ito na ang huling palabas ni Marta!
-Sige na po, hindi naman malayo ang Miami. -Ano?
Kailan ka pa tagahanga ni Marta Sandoval?
Simula ng ipinanganak ako. Isang malaking tagahanga.
Magbigay ka ng kanta niya.
"Despacito"?
Maghanda ka na sa cookie sale. 'Di ko na papa-alala ulit.
Wag kang mag-alala, may magandang plano pa ako.
Kasama ba ang paglilinis ng backpack? Kasi ang daming gamit.
Walang pamunas doon. Wala akong nakita.
Tingnan natin.
Key West papuntang Miami.
Mahusay. Dadalhin tayo nito sa oras para sa palabas.
Mambo Cabana, papunta na kami.
MAMBO CABANA
Sabihin n'yo kasalukuyan
Marta, mahal, mahal kita.
Marta!
Señora Sandoval, isang karangalan na makilala ka.
-Maraming salamat. -Dito po ang daan.
Ipinagmamalaki namin na pinili mo ang Mambo Cabana
sa huling palabas.
Marta.
Totoo ba na makakasama mo si Andrés na tumugtog ngayong gabi?
Sana nga.
Maligayang pagdating sa magandang downtown Key West.
Unang hakbang. Mga tiket sa bus.
Sa loob ka lang ng bag
at kung may magtanong, emotional support ka.
Cookies!
Bentahan ng cookie.
Ang kita ay para sa proteksyon ng mga endangered species.
Hala, ang Sand Dollars.
Mr. Henshaw. Pwede ba kitang alukin ng Manatee Minties?
Ang Everglades ay tahanan ng 2000 na halaman at hayop.
At 70 doon ay nanganganib--
Paumanhin. Kung bibili ka ng Sand Dollars cloth bag
sa halip na gumamit ng plastik,
wala kang dugo ni inang kalikasan sa kamay.
Hindi ako masamang tao.
Cookie lang ang gusto ko.
Umalis na tayo bago tayo makita.
Hernandez!
Hello, blondie.
Iba pang mga babae.
-Gabi, nasaan ang uniporme mo? -Oo, may mga patakaran tayo, Hernandez.
Isang Sand Dollar lang na nakauniporme ang pwedeng sumali sa cookie sale.
Ano?
Ngayon ang cookie sale? Akala ko kahapon.
Pero wala ka kahpon, 'di ba?
May punto ka.
Abala ako sa pagliligtas sa hayop na ito.
-Ano'ng ginagawa mo? -Napakacute niya.
Pwede ko hawakan?
-Hindi. -Sige. Gusto niya iyan.
Ang amo ng mukha.
-Ang cute. -Huwag. Abuso ito.
Mabalahibo. Ano'ng pangalan niya?
Ito si Vivo. At isa siyang possum.
Gabi, hindi iyan possum. Kinkajou iyan.
Isang South American tropical rainforest mammal. A.K.A. honey bear.
Hindi ko alam pero sige.
Medyo malabo mga mata niya.
Medyo masugat ang balahibo niya. Dinala mo na ba siya sa vet?
Ano iyon?
May mga patakarang dapat sundin.
Para sa kaligtasan niya, mga bakuna at isang linggong obserbasyon.
-Isang linggo? -Oo.
Malayo sa ibang hayop. Hindi mo ba binasa ang manwal ng Sand Dollars?
Oo, isang linggo. Nagawa na namin.
Mabuti. Kaya ayos lang na ipakita mo ang vaccination certificate niya?
Oo, kukunin ko na ngayon.
Nasa trunk ng bike ko.
Hindi.
Plan B na.
Sandali. Wala namang trunk ang bike, tama?
Alam mo, tingin ko wala s'yang certificate.
Oo nga, tingin mo?
Mga girls,
may pasaway na tayong miyembro ng Sand Dollar.
Kilos na!
Ibahin natin. Pupunta tayo sa bus sa susunod na stop.
-Huminto ka, Hernandez! -Hala.
Akin na ang kinkajou!
-Wag kang mag-alala. Makakatakas tayo. -Paano ang bus?
Hindi umubra eh.
Halika, Vivo. Bumalik ka at takutin sila.
Ayan! Nakakatuwa, 'di ba?
At hindi dapat ito nasa bag ng bata, pero heto na!
Hoy. Hay naku.
Heto na ang pamunas.
Tigil! Huminto ka, ikaw na--
Saluhin mo.
Naliligo siya sa kemikal.
Nanghihingi siya ng tulong. Ibigay mo ang kinkajou.
G. Henshaw!
Dito ka nagmaneho?
Dalawang kanto ang layo mo!
Nakakahiya ka!
-Nakakahiya. -Nakakahiya.
PAALIS NG KEY WEST
Wala ka ng kawala, Hernandez. Isuko mo na siya.
Vivo, kumapit kang mabuti.
-Itatalon natin ito! -Ano?
Yeah! Woohoo!
Miami, heto na kami.
Hindi!
Ano'ng ginawa natin? Hinayaan natin ang kawawang, mahinang hayop
na gumala sa mundo na kung saan ay hindi siya mabubuhay.
-Balik na tayo sa cookie both? -Sa cookie booth?
Hindi. Tungkulin natin bilang Sand Dollars na iligtas siya.
Eva!
Ano?
Kailangan natin ang bangka ng tatay mo.
Ang kanta. Nasaan na?
Nasaan?
"PARA KAY MARTA"
Buo pa rin.
Okay, nasaan na tayo? Nasaan ang bus?
Hindi!
Sand angels!
Vivo, subukan mo ito.
Tingnan mo ako. Isa akong pusa. Meow.
Kailangan kong bumaba sa bangkang ito.
Alam kong hindi tayo umabot sa bus, pero may Plan C pa ako.
Pag nagshortcut tayo sa Everglades National Park,
dadating tayo bago ang palabas.
Okay. Bagong plano. Tingnan natin.
Whoa, Vivo, nagkakasundo tayo.
Parang pinaghalong isip.
Hala. Akala ko kaya ng salbabida.
Pinaghalong isip? Kung ganoon nga, matataranta ka na
dahil iyon ang daan papuntang Miami.
Nandito tayo sa malaking bangka patungo sa maling direksyon.
Hindi tayo pwedeng mas out of sync. Ganito ang tunog ng "naka-sync".
Ito ay ikaw at ako.
Magkaiba tayo ng kahulugan ng "plano."
Sa akin at sa iba pa, ang plano ay limang salita.
Tamang plano sa mahinang gawa.
Pero ikaw,
ang mga plano mo ay pabigla-bigla.
Ano iyan?
Ta-da! Minsan kailangan mong mag-improvise.
Hindi iyan lulutang.
Magsisimula na ang paglalakbay!
Lumutang. Lumutang nga.
Babala.
Halika na.
Sandali. Ayokong maipitan ng ugat.
Okay. Handa ka na ba, Vivo?
Woohoo!
At kinapos siya.
Hindi ako umabot sa bangka.
Nakita mo ba iyon, Vivo?
Nakakaloka.
Marta, heto na kami!
Heto ang robot ni Gabi. Mag-iwan ng mensahe. Beep.
Gabi, nagtetext ako. Pakiusap tawagan mo ako.
Napag-usapan natin 'to.
Sabihin n'yo kasalukuyan…
-Sabihin n'yo kasalukuyan, iyan nga -Hindi niya gagawin.
METRO KEYS EXPRESS PUMILI NG BIYAHE, ORAS NG BUS
Gagawin niya.
Carlos, kailangan ko ang tulong mo ngayon.
Namana niya ito sa'yo.
Ang plano ay makasakay sa bus
Biglang, tayong dalawa
ay lumulutang, umaanod sa bagong lugar
Sabi niya magshortcut daw kami
Sinusubukan kong 'wag magalit, pero
Hindi ko alam paano kami makakaalis dito
Alalahanin ang laki ng mundo noon
Ikaw at ako, ikaw lang at ako
At ngayon ang abot-tanaw ay mas malawak pa
At tayo ay susugal
Oo, tayo ay susugal
Ang magagawa ko lang Kapag baluktot ang daan
Ay lumiko
At ang magagawa ko lang Kapag naubusan na ng lakas
Ay tingnan ang nakareserba
At ang magagawa ko lang Kapag nasira ang plano
Ay manatiling matatag
At ang magagawa ko lang
Sa huli ay tumugtog
Tumugtog
At umindak
Uy, Vivo.
Natatakot ka ba?
Kinakantahan ako noon ng tatay ko kapag natatakot ako.
Si Andrés din.
Kantahin ang kanta ni Marta. Iyon ay magpapasaya sa'tin.
Ako siya, sa kabilang pampang lang
Laging nasa iyong sulok
Pinapanood kang lumipad
Nasa dugo ang pagtatambol. Pwede kitang turuan.
Tuturuan mo ba akong magtambol?
Heto, Vivo.
Subukan mo ito.
Simpleng tunog lang.
Ingay ang ginagawa mo. Manood ka.
Wow. Ang bilis mo matuto.
Magaling na guro siguro ako.
Sundan mo ako.
Whoa. Ang ganda ng tunog.
Oo, nakikita ko ang potensyal.
Natural na talento.
Ano ba, Vivo.
Kumalas ka, Lolo.
Lolo? Kaya bang gawin ng lolo ito?
-Tama yan, Vivo. -Woohoo!
Alalahanin ang laki ng mundo noon
Ngayon ikaw at ako, ikaw lang at ako
At ngayon ang abot-tanaw ay mas malawak pa
At tayo ay susugal
Oo, tayo ay susugal
Ang magagawa ko lang Kapag baluktot ang daan
-Iindak tayo sa kumpas ng ating drum -Ay lumiko
At ang magagawa ko lang Kapag naubusan na ng lakas
-Ay tingnan ang nakareserba -Iindak tayo sa kumpas ng ating drum
At ang magagawa ko lang Kapag nasira ang plano
-Tayo ang buhay sa mundo ng kabagutan -Ay manatiling matatag
At ang magagawa ko lang
Sa huli
Ay tumugtog, tumutgtog
At umindak
Uy, pwede ka ng huminto.
Ituloy natin ang beat, partner.
Hindi ang beat at partner ko.
Wag kang mag-alala, Vivo. Ambon lang iyan.
Hihinto din iyan.
Kumapit kang mabuti, Vivo!
Hindi!
Ang kanta!
-Sige, Vivo, kukunin ko. -Hindi, ako na.
Vivo! Wala akong makita.
Hindi. Hindi ito pwede.
Yay!
-Vivo! -Hindi.
Nakuha ko na!
-Ang kanta? -Wag kang mag-alala.
Ako'ng bahala. Pangako!
Gabi!
Wag kang mataranta. Nawala mo lang ang kanta.
At nakuha ito ni Gabi.
Ano'ng gagawin ko? Kailangan ko ng bagong plano.
Bagong plano. Ayun.
Gabi!
Ito ang robot ni Gabi. Mag-iwan ng mensahe. Beep.
Gabriela Maria, sagutin mo ang telepono! Nakita ko ang iskedyul ng bus sa computer.
Kung sa tingin mo ay nasa gulo ka ngayon,
lalo pa itong lalala.
Nasa tabi lang ako ng bus, bumubusina. Ako ito.
Alam kong naririnig mo ako.
Ihinto mo!
Ano bang--
Hindi mo siya hahayaang lampasan tayo, di ba?
Hindi ko 'yan palalagpasin.
Hoy, huwag mo kong takasan.
Gabi!
Hindi siya sumasagot. Kailangang halughugin ang swamp.
Mga ibon. Paningin nila, sakto.
Hoy! Kailangan ko ng tulong n'yo para makita ang tao--
Mahusay, isang ibon.
Paumanhin. Ako si Vivo. Nahiwalay ako sa kaibigan ko.
Lila ang buhok, naka-kurbata.
Pwede bang hanapin natin siya?
Pwede kitang tulungan
pero naghahanda ako para mamatay.
Ano? Wag! Wag mong sabihin iyan! Sigurado akong dapat ka pang mabuhay.
Hindi iyon. Literal na matutulog ako.
Oo, mag-hihibernate lang ako
hanggang mamatay ako.
Ang pagtatapos ng panahon ng date.
Date? Nakakakilabot. Sabi ko nga--
'Di mo maunawaan. Sabi sa'kin, Wag kang mag-alala, Dancarino."
"Sa dating season, makikita mo ang babae at kukunin ka ng pag-ibig."
Magaling. Pero may misyon ako.
Oo. Alam namin ang totoo.
-Wala akong panahon diyan. -May kailangan akong gawin.
Walong season na ako dito, bilangin mo pa,
at imbes na pulutin ako ng pag-ibig, ibinaon ako.
Kalunos-lunos--
Invisible spoonbill. Walang may paki kung buhay ako.
Lalo na si Valentina.
-Nakatingin sa'kin si Valentina, tama? -Oo.
Di tayo magkakilala. Mahanap mo sana kaibigan mo.
Sandali. Umalis ka dito.
-Sinabi mo ba ang nararamdaman mo? -Hindi ko kaya.
Natatakot ako.
Narinig ko na ang kantang ito. Hindi natapos ng maayos.
Gagabayan kita. At tulungan mo ako. Ayos ba?
Sige.
Ngayon, magpakilala ka.
Hi, ikaw si Dancarino.
Ay, ako… ako si Dancarino.
Nakakamangha.
-Balik na ko sa lungga ko. -Hindi. Magpokus ka.
Ngumiti at puriin siya.
-Valentina. -Kaya mo 'yan.
Ang mga mata mo ay parang dalawang malaking lawa--
Hindi, parang dalawang malaking bayou sa mukha mo.
Bayou? Sa mukha ko?
Hala.
'Yan ang pinakamagandang bagay na sinabi sa aking--
May palaka sa lalamunan ko.
Paumanhin, Garry.
-Bagay na bagay sila. -Ay, Dancarino.
Napakaganda ng balahibo mo.
Ang sarap sa mata-- bayou na tingnan.
Dahil mga mata ko talaga ito.
Ito ay umaayon na kakaiba.
Ngayon, kunin mo ang kamay niya.
Paumanhin.
-Patawad. -Ayos lang.
May isa pa akong mata. Maganda.
Dahan-dahan sa tuka.
Wag masyadong mabilis, Dan. Ayusin mo.
Sa kaliwa.
Iyan nga.
Ngayon, lumipad kayong dalawa.
Pupulutin ka ng pag-ibig At hindi bibitawan
Magaling.
Ha? Teka, tutulungan mo pa ako.
Bumalik ka!
May kasunduan tayo.
May kasunduan tayo!
Halika na. Paalala. May apat na oras pa bago ang palabas.
Dapat nating ibaba ang ilaw para sa finale.
Paumanhin, iha. May balita ba kay Andrés?
Wala pa po. Titingnan ko po agad.
Salamat.
Nasaan ka, kaibigan?
Vivo?
Vivo? Nasaan ka?
Hala, nasaan na ang kanta?
Ano ba? Lagot ako kay Vivo.
-Pagong lang pala. -Hindi isang pagong lang.
Becky?
Ito ay isang Florida Red-Bellied Cooter. Ito ay nabibilang dito. Katutubo.
Di katulad ng kaibigan mo. Asan siya?
Medyo nawawala siya.
Nawala mo ang kinkajou sa Everglades?
Binabati kita, Hernandez. Pinatay mo siya.
Teka, ano?
Hindi makakaligtas ang kinkajou dito.
Ang kanyang likas na mandaragit ay ang bawat hayop dito.
Dapat siyang i-quarantine. At hahanapin natin siya.
Hindi ako tutulong.
Sa tingin ko ayaw mo nito.
Hinahanap mo ito, tama?
-Wala akong pakialam diyan. -Sige.
Irerecycle namin ito. Eva?
Kainin mo ito.
Oo, sige.
Sandali!
Sige, panalo ka.
Mag-uuniporme ako, magbebenta ng cookies at kung ano-ano pa.
Ibalik mo lang sa'kin ang kanta.
Makukuha mo ang kanta
kapag na sa'min na ang kinkajou ng ligtas.
Gabi!
Nasaan ka, Gabi?
Kadiri. Sino ba'ng niloloko ko?
Hindi ako sanay para dito. Swerte na lang na makaalis ng buhay. Gabi!
Pinapatahimik mo ba ako?
Pare, tumahimik ka.
Seryoso? Alam mo ba ang pinag--
Bina-bup-bup-bup-bup mo ba ako?
Sige. Gusto mo akong manahimik?
Nananahimik ako!
Oo. Tingin ko nga. Sige umalis ka, pare.
Nasa gitna tayo ng swamp. Sino'ng may paki sa konting ingay?
Ako.
Napakaganda ng boses mo.
Ngayon lang kita nakita dito.
Ako si Lutador. May pangalan ka ba?
Ako si Vivo.
Dyosme, ayoko ng pangalang iyan.
Ingay na ang bagong pangalan mo.
Si Ingay ang Kumakantang Daga.
Oo.
Hindi ako daga.
Ano ka? Gibbon?
Isa akong kinkajou.
Parang kakaiba.
Pwes, makinig ka, maliit na kinkajou.
Ayoko ng ingay.
Kaya manahimik ka.
Iyan ang aking panuntunan, pare.
At ang lahat ng nandito ay naiintindihan iyon. Hindi ba?
Iyan ang gusto kong marinig.
Talagang walang ingay.
Patawad. Pangako, wala kang maririnig.
Gusto mo ng katahimikan? Kaya ko. Gagawin ko.
Alam ko kung paano ko tatahimik.
Nakakamatay na katahimikan.
Lahat ng pagkain ko ay ganoon.
Tingnan mo nga naman!
Kaibigan, mauubusan ka ng puno.
Hay, salamat. Nakaligtas ako.
Anghel ka ba?
Vivo, ako ito!
Dancarino? Niligtas mo ako?
Oo, niligtas kita Dahil iniligtas ako ng pag-ibig
-Ano? -Dahil noong nahanap mo ako
-Ako ay sobrang baba -Lumipad ka.
-Pinulot mo ako -Ang taas
At binago mo ang ugali ko Na magaling na ballerina
-Nahanap ko ang Valentina ko -Ako iyon.
Sinabi ko kay Valentina Ang misyon na tinahak mo para sa pag-ibig
Kawawang honeybear Pagod ka na, dadalhin ka namin doon
Sabi ni Valentina Tulungan natin siya mula sa itaas
Kaya sumabay kami sa iyo Tulungan ka ng bird's eye view
Pupulutin ka ng pag-ibig At hindi bibitawan
'Wag na kayong kumanta Malayo na tayo sa ibaba
Sisipain ka sa puwet ng pag-ibig At kakaladkarin
Tulungan natin ang kaibigan mo At lilipad tayo pa-timog
Diyan ka dumaan Para ihatid ang pag-ibig na nahanap mo
'Di natin kailangan ng kalsada Sa pupuntahan
Ang mga bakas ng paa Ay ang pag-ibig na kinakaladkad ka
Kinakaladkad ka
Tutulungan mo ako? Salamat.
Huwag kang mag-alala.
Hahanapin natin ang kaibigan mo.
Tama, aking maliit na twirly birdy.
-Aking tweety sweetie. -Okay.
Aking maliit na pilyong tuka.
-Aking gwapong tagapayagpag. -Okay!
Konting love bird, maraming bird's eye.
Pupulutin ka ng pag-ibig At hindi bibitawan
Sabi ko sisipain ka sa puwit ng pag-ibig At kakaladkarin
Vivo!
Vivo?
Vivo, halika na!
Sabi sa inyo hindi siya dadating.
Becky, ibalik mo na ang kanta.
Walang kinkajou, walang kanta. Sumigaw ka pa.
Sige. Vivo!
Vivo, nasaan ka na?
Vivo?
Vivo, d'yan ka lang. Nasa likod ko ang Sand Dollars.
Nasa kanila ang kanta. Pero may plano ako.
D'yan ka lang. Wag kang gagalaw.
Ahas!
Sa bangka tayo!
-Takbo! -Bilis!
Nasa likod natin siya.
Bilis.
Dito.
Tingin ko ligtas na tayo.
Mali yata ako.
Hala, papatayin n'ya tayo.
Hayaan mo siya.
Umalis ka dito.
Ano pa ang meron ka?
Kumain ka ng string, ahas!
Sandali lang. Narinig n'yo 'yon?
Si Gabi. Nasa panganib siya.
Hoy, Lutador!
Iwanan mo sila.
Si Ingay ang Kumakantang Daga.
Tama. At mas maingay pa.
Tigilan mo ang pag-iingay.
O? Pigilan mo ako.
Nang may kasiyahan.
Paumanhin, mga binibini. Babalik ako mamaya.
Vivo, ano'ng ginagawa mo?
Ewan. Pero minsan dapat kang mag-improvise.
-Kaya mo 'yan, Vivo. -Gabi.
Hindi kaya ng kinkajou ang sawa.
Umaakyat ka pa din sa puno, ingay?
Kayong mga daga ay hindi natutututo.
Wag kang tumunganga. Maghukay ka na ng taguan.
Mahal kita.
Hindi!
Vivo, mag-ingat ka!
Tama na. Okay.
Hindi ka na makakatakbo!
Kaya ko. Sa Havana, limang palabas ang ginagawa ko.
Matapang na grupo Na ngayon ko lang nakita
Pipigilan ko at bibigyan sila ng higit pa
Mahirap kapag biktima ka
Walang oras magdasal Dapat matalo
Mag-ingay kapag ika'y pinatatahimik
Pataasin ang ritmo Hindi nila maitanggi
Umindak at iyong galingan
Di ka hihinto hanggang sila'y sumuko At sila'y itatali mo
Ialis mo ako dito.
-Yay! -Magaling!
Magaling, Vivo.
Teka. Nanalo ba tayo?
Gabi, ayos ka lang?
Tinalo mo ang sawang iyon.
-Isa kang kakaibang kinkajou. -Bayani siya.
Mabalahibong bayani.
Mali ang akala ko sa'yo, Vivo.
Sa tingin ko dapat ka pa ring ma-quarantine ng sampung araw,
pero iniligtas mo kami mula sa isang malaking mandaragit.
Kaya hahayaan ko na lang ito.
Ayos na ba tayo?
Oo, ayos na tayo.
Pwede na ba naming makuha ang kanta?
Oo naman, ito na.
Hala? Hawak ko lang iyon.
Saan napunta?
Hala.
PARA KAY MARTA
Andrés.
Pasok.
Ah, nandito na ba siya?
Ay, señora.
Patawad po.
ANDRÉS HERNÁNDEZ ANG MUSIKERONG NAMATAY SA LA HAVANA
Ginugol mo ang iyong buhay Sa paglikha ng kanta
Akala ko hindi na matatapos ang mga kanta
Ngayon sobrang tahimik
Ang gusto ko lang gawin Ay tumugtog kasama ka, kaibigan
Patawad ulit sa kanta.
Salamat, Dan.
Ano ng gagawin mo ngayon?
Babalik siguro sa Cuba.
Kung wala ang kanta, walang natira. Nabigo ako.
Uy, wag. Wag mong sabihin 'yan. Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo.
Hindi mo nauunawaan, Dan. Binigay lahat sa'kin ni Andrés.
Noong kailangan n'ya ako, tumalikod ako. Ito na ang pagkakataon kong itama ito.
At binigo ko siya.
Kapag lumapag ang eroplano sa patakbuhan
Panatilihin ang kantang ito sa iyong puso
Kanta ba iyan ng tiyo mo?
Oo.
Hala, ayan na naman siya.
Sinisira niya ang kanta. Pinapatay niya ang musika.
Sasamahan kita Kapag tumugtog ang kantang ito
Huminto ka muna at pakinggan ang tono.
Pakinggan? Ang ganda, tama?
Iyon ay mga nota.
Nakasulat ng maayos
na maganda sa pandinig ng mga tao. Tinatawag na tono ng may alam sa musika.
Vivo, alam mo ang tono.
Oo naman. Iyon ang pundasyon ng musika.
Pag alam mo ang liriko,
aaralin mo ang tono para makakanta, dahil--
Teka. Alam mo ang liriko. At alam ko ang tono!
-Alam ni Vivo ang tono. -Alam niya ang liriko.
-Ibig sabihin… -Nasa atin pa ang kanta!
Ang misyon sa pag-ibig ay bumalik!
-Iliko mo ang bangka. Punta tayo sa Miami! -Ano?
Narinig mo ang kinkajou. Iliko mo.
May pagkakataon pa tayo.
Heto, Vivo. Tingnan mo ito.
Ikaw sa keyboard at isusulat ko ang mga nota.
"Ang eroplano ay aalis sa umaga."
"Makikita na ng mundo ang kinang mo."
Pwede mo bang tugtugin yan ng sobrang bagal?
Nasa puso mo sa lahat ng oras
Tapos na. Kailangan na nating pumunta kay Marta.
Isa na lang.
Yay!
Tingnan n'yo.
Nakikita ko na yata ang Miami.
Hala. Hindi tayo aabot sa oras.
Kung hindi tayo lalabag.
Hawakan n'yo ang cookies!
Nakaligtas sa isa pang sakuna May ibibilis pa ba ito?
Wala na tayong oras, palubog na ang araw
Nang akala ko'y katapusan na Ang kaibigan ko ay nag-encore
Puntahan natin ang baybayin ng Miami town
Alalahanin ang laki ng mundo
Dati ikaw at ako, ikaw lang at ako
At ngayon ang abot-tanaw ay mas lumawak pa
At tayo ay susugal Oo, tayo ay susugal
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Bb. Sandoval, ito ang inyong half-hour call.
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Kailangan pa natin ng mas mahabang oras
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
-Aalis na tayo -Alam ko
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Lakasan mo ang tempo
Ang pangalan niya ay Gabi Sampung taon, aking anak
Alam kong nasa bus siya Binili niya ang ticket na ito
Makinig ka, Nakakapagod ang araw na ito
Sabi ko nga, wala siya dito
Kailangan ko umidlip.
ISANG GABI LANG MARTA SANDOVAL MAMBO CABANA
Dadating tayo sa oras At marami pang magagawa
Dahil ikaw at ako, ikaw lang at ako
Tatakbo at aakyat tayo Hanggang sa pintuan niya
Dahil tayo ay susugal Oo, tayo ay susugal
Ticket po.
Di ako nag-Iingles.
Wag kang mag-alala. Marunong ako mag-Espanyol.
Mahusay!
Gabriela! D'yan ka lang, señorita.
-Hala, si Inay. -Hoy.
-Sabi mo di ka marunong mag-Ingles. -Paalam.
-Gabi! -Guard, sa pasukan.
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
BB. Sandoval, ito ang iyong limang minutong tawag.
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Hoy, bitawan mo ko!
Huli ka.
Halika na
-Halika na -Alam ko
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Hindi pa huli
Malapit na tayo Aakyat na lang
M-I-A-M-I Nauubusan ng oras
Wala na tayong oras
Sa taas, Vivo. Umakyat ka at ikandado ang pinto sa kabila.
Hala.
Vivo, bilis. Parating na sila.
Ayaw bumukas.
Ano'ng nangyayari?
-Wala siya dito. -Baka dito siya.
Okay, Vivo, huling plano.
Dapat ka ng umalis ng wala ako.
Ayos lang.
Heto, kunin mo.
MATALIK NA KAIBIGAN
Para hindi mo ako malimutan.
Vivo, dapat mong tapusin ang misyon.
Para sa ating dalawa.
Sige, partner.
Nahuli na namin siya.
Hi, Inay.
Nauunawaan ko, pero mahirap ito para kay Marta.
'Di daw niya kayang tumuloy.
Babalik ako sa loob ng limang minuto.
Marta?
Andrés.
Ikaw ba si Vivo?
Galing ka pa sa Cuba?
Ano'ng ginagawa mo dito?
"Para kay Marta."
Sinulat ito ni Andrés.
Para sa akin?
Salamat.
Hindi niya sinabi ang nararamdaman niya.
Mahal din kita, Andrés.
Hay, Vivo, salamat.
Señora?
Handa kami kung handa ka.
Aalis na ako.
Akala ko itong concert ay pagpaalam sa mga lumang kanta,
pero ngayon, may bago akong kakantahin.
Alam mo, Vivo,
ipagmamalaki ka ni Andrés.
Pero, Inay,
kailangang maghatid ng love song ni Vivo kay Marta.
Naririnig mo ba ang sarili mo? Kalokohan ito!
Kaya nga hindi ko sinabi sa'yo. Hindi mo kasi maiintindihan.
Naiintindihan kita.
Hindi. Hindi mo naiintindihan.
Hindi katulad ni Itay.
Hindi. Hindi mo gagawin 'yan, Gabriela.
Wala siya dito. Nandito ako.
At alam kong hindi ako ang iyong ama.
Hindi nakakatawa at hindi mahilig sa musika,
pero pwede mo akong kausapin.
Hindi mo nga maintindihan bakit mahalaga ito sa akin.
Si Vivo lang nakakaintindi.
Nasa Cuba si Vivo.
Vivo.
Naibigay mo ba ang kanta kay Marta?
Nagawa mo.
Tama. Nagawa natin.
Sandali.
Totoo nga ang sinasabi mo?
Hay, Gabi.
Pero,
hindi ka pwedeng pumunta sa Miami nang hindi nagpapaalam.
Alam ko. Patawad na.
Pero kailangan ko lang ibigay ang kanta.
Hindi niya nasabi kay Marta na mahal niya ito.
Katulad ng…
Hindi ko nasabi kay Itay na--
na mahal ko siya.
Alam ng itay mo na mahal mo siya.
Mula pa noong una ka niyang makita. At ang pag-ibig na iyon, Gabriela,
ay nabubuhay magpakailanman, sa iyong puso.
Maligayang pagdating sa pamilya, Vivo.
Okay.
Magsi-buckle kayo dahil may concert tayong pupuntahan.
SIMULA HINTO
Sabihin n'yo kasalukuyan
Nakaraan, hinaharap, kahapon at bukas Sabihin n'yo kasalukuyan
Kung ano ang akin, ano ang iyo Miami, La Havana, kasalukuyan
Mabuhay kayo!
Salamat sa inyong lahat.
Salamat.
At para magpaalam,
tatapusin ko ito sa isang kanta.
Isang kantang isinulat ng dating kaibigan…
at naihatid sa tulong ng mga bago.
Mambo Cabana
Aalis ang iyong eroplano sa umaga
Makikita na ng mundo ang kinang mo
At sana ay makasama ako sa'yo
Ngunit ang iyong paglalakbay ay hindi akin
At malapit ka ng magustuhan ng mundo
Habang natututo akong mabuhay ng wala ka
Ang bawat himig ay para sa iyo
Ang bawat kantang sinulat ko Ay tungkol sayo
At ang takot na ito Na nagpapanatili sa akin sa pintuan
Ay hindi dapat maging hadlang sa gusto mo
Nandito lang ako sa kabilang baybayin
Palaging nasa iyong sulok Pinapanood kang lumipad
Kapag lumapag ang eroplano sa patakbuhan
Panatilihin ang kantang ito sa iyong puso
Kapag ang daan ay isang daan lang
Panatilihin ang kantang ito sa iyong puso
Kapag lumipas ang mga taon Ngunit ang pag-ibig ay nananatili
Panatilihin ang kantang ito sa iyong puso
Sasamahan kita Kapag tumugtog ang kantang ito
Nasa puso mo sa lahat ng oras
Mambo Cabana
-Kapag lumapag ka -Kapag lumapag ka sa patakbuhan
Hayaang kumanta ang iyong puso
-Kapag ang daan -Kumupas
-Hayaang kumanta ang iyong puso
Hayaang kumanta ang iyong puso
Kapag lumipas ang mga taon
At ang ating pagmamahalan Ay hindi tumatanda
Hayaang kumanta ang iyong puso
Panatilihin ang kantang ito sa iyong puso
Hayaang kumanta ang iyong puso
Okay, Gabi, magtrabaho na tayo.
Hoy
Tinatawagan ang lahat ng matatanda Mga hayop, at mga bata sa banda rito
May inihanda kaming Magandang pagtatanghal ngayon
Inihahandog, ang nag-iisang
Vivo
Sige!
Mga panauhin Si Vivo at ang bata na naman
Sa Havana City ang ritmo ko
Nagdadala sa bawat lungsod Na tinitirhan ko
Binigyan ako ng regalo na hindi isusuko
Mga tradisyong marangal ng Caribbean
Sa tulong ni Gabi Mahusay na Floridian
Nilabanan ang mga elemento At mga reptilya
Sa pag-indak sa kumpas ng aming drum
Ang kaibigan ko ay lumipad sa meridian
Walang magawa si Valentina na dalhin
Nagniningning na brilyante na obsidian
At tango tulad ng katutubong Argentinian
Di n'yo maunawaan ang kanta ko
Dahil ako'y dumuduyan at umiindak
Bigyan mo ko ng ritmo at limitasyon Para higitan ko
Isang bagong kanta ang kailangan namin
Hoy
Lo lei lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
At kung gusto n'yo ang sayaw Kayo ay pumalakpak
Hoy
Lo lei lo lai, lo le lo lai
At kung gusto n'yo ang sayaw Kayo ay pumalakpak
-Kung gusto n'yo ang sayaw -Pumalakpak
Sige!
Sabihin n'yo kasalukuyan
Kasalukuyan
Kung gusto n'yo ang kanta Kayo ay sumabay
Hoy
Lo lei lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
Kung gusto n'yo ang kanta Kayo ay sumabay
Tayo ay kakaibai