เขาอยู่ที่ไหนนะ
อย่างน้อยก็น่าจะให้เห็นหน้าของเขา
ทำไมอยู่ๆ ก็มีหมอกหนา
(ใบบัตรขี่ปาร์คกวางโฮ)
นี่
แกเกือบฆ่าฉันเลยนะ
ออกมาจากรถ
นี่นายล็อครถเหรอ ออกมาเดี๋ยวนี้
ฉันเป็นตำรวจนะ เปิดประตู
บอกแล้วไงว่าเป็นตำรวจ
นี่ เปิดประตู
เปิดประตู
นี่
เป็นบ้าอะไรเนี่ย
กล้ามากเลยที่ชนตำรวจแล้วหนี
พวกมันต้องบ้ากันแน่ๆ
ให้ตายสิ ปวดหัวจังเลย
นี่ ซองซิก
ทำไมไม่ตอบ
เอาเครื่องปฐมพยาบาลมาให้หน่อย
ไอ้บ้า
ทุกคนหายไปไหนหมด
ให้ตายสิ ปวดหัวจังเลย
แล้วนั่นเป็นใครกัน
(รายงานเกี่ยวฆาตกรรมของพยาบาล ผู้ต้องสงสัย จุนโฮยอง)
(รายละเอียดของเหตุการณ์ เหยื่อ: แยงยูจิน)
นายเป็นใครและทำไมมาอ่าน เอกสารที่นายไม่ได้เป็นเจ้าของ
จะให้ฉันช่วยอะไร
ไม่ได้ยินเหรอ นายเป็นใคร
ฉันร้อยโทคิมซันแจ
ร้อยโทคิมซันแจเหรอ
นายคงจะเป็นไอ้คนบ้าที่หนี มาจากบ้านคนป่วยโรคจิต
พูดว่าอะไรนะ
เก็บความบ้าบอไว้กับตัวเองไม่ได้หรือไง
ทำไมทุกคนต้องทำแบบนี้ กับฉันด้วย มานี่สิ
วางมันลง
มานี่เร็วๆ
ทำไมต้องขัดขืนด้วย
คุณครับ ทำใจเย็นๆ
- และได้โปรดกลับบ้านไป - โอ้ พระเจ้า
นายนั่นแหละเป็นคนที่ควรจะกลับบ้าน
เขาจะเริ่มออกตามหานาย ออกไปได้แล้ว
- นี่มัน... - ถ้าคุณยังทำแบบนี้อยู่
จะโดนข้อหาขัดขวางกระบวนการยุติธรรม
ไปเรียนพูดแบบนี้มาจากไหน
นายมันน่ารำคาญจริงๆ รีบหายตัวไปซะ
อย่ากลับมาที่นี่อีก
(หน่วยอาชญากรรมความรุนแรงที่หนึ่ง)
(สถานีตำรวจฮวายัง)
นี่มันอะไร
ทำไมโทรศัพท์เปลี่ยนไป
หัวหน้าโฮ
ส่งตำรวจสองนายมาเร็วๆ
ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ถ้าเราค้นหา...
ขอโทษค่ะ ฉันคิดว่าคุณโทรมาผิดเบอร์
อะไรกัน
ฮัลโหล
อะไรกัน ก็กดถูกเบอร์แล้วนะ
เอาสมุดเบอร์ติดต่อฉุกเฉิกไปไว้ที่ไหนนะ
นี่คืออะไร
นี่มันอะไร
(หน่วยอาชญากรรมความรุนแรงที่หนึ่ง)
(คำสั่งของการย้าย)
เขามีชื่อเหมือนฉันเลย
(ปาร์คกวางโฮ เจ้าหน้าที่อาวุโส)
เกิดปี 1988 เหรอ
มันเพิ่งจะปี 1986 ตอนนี้
(คนๆ นี้จะถูกย้ายในวันที่ 5 ธันวาคม 2016)
ปี 2016 เหรอ
พวกเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
จริงๆ เลย ไอ้บ้าเอย
เขามาได้ยังไง
ควรจะทำตามที่บอก ตอนที่ฉันยังพูดดีด้วยนะ
ตำหนิฉันก็ได้ที่พยายามทำให้นายเข้าใจ
- ออกไปนะ - ไอ้เด็กน้อย
- เป็นตำรวจเหรอ - แล้วคิดว่าเป็นอะไรล่ะ
บอกชื่อและสถานีที่คุณจากมา
และนี่ก็ไม่ตลกเลยนะ ปล่อยฉัน
ฉันก็ไม่ได้สนุกอะไรด้วยเลย
ฉันไม่มีเวลามาเล่นด้วยหรอก เงียบซะ
ตอนนี้ทุกคนอยู่ไหนกันหมด เราต้องไปจับคนร้าย
นี่
บอกให้ปล่อยฉัน ปล่อยฉันไป
ปล่อยฉันไป
ฉันบอกให้ปล่อยไง ฉันร้อยโทคิมซันแจนะ
สมุดเบอร์ติดต่อฉุกเฉิกอยู่ที่ไหนนะ
บ้าเอย
เราจะจับคนร้ายไม่ได้แน่
จะไปไหน
ปล่อยฉันนะ
นี่
ฉันอยู่ที่ไหน
ไม่เคยเห็นที่นี่มาก่อนเลย
คืนนั้น
โลกที่ฉันรู้จัก
ได้เปลี่ยนแปลงไป
อย่างสิ้นเชิญ
- เขากำลังทำอะไร - จริงๆ เลย
ทำไมเขาถึงมานอนอยู่ตรงนี้ และใครใส่กุญแจมือเขา
นี่
ร้อยโทคิม
- ร้อยโทคิม - นี่ อย่าไปปลุกเลย
ใครกันนะ
ที่ใส่กุญแจเจ้าบ้านี่ ฉันภูมิใจในเขาคนนั้นจัง
ฉันจะปล่อยออกไป ถ้าเขายังมากวนใจอีก
ปล่อยอะไร
- อะไรกัน - หัวนายมาถึงแล้ว
-นี่ จัดเก้าอี้หน่อยสิ - ครับๆ
เตรียมตัวเขาประชุม
แล้วแกเป็นอะไรไป
นายมีรสนิยมแปลกๆ นะ
พวกนายมาจากบ้านคนป่วยโรคจิตสินะ
พระเจ้า จริงๆ เลย นี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรกนะ
เราต้องจับคนร้าย และนายมารบกวนการทำงานของเรา
ไม่เห็นด้วยเหรอ
- โทษนะ - เขาคิด...
ว่าไงครับ
เขาพูดว่าเขาเป็นตำรวจ ฉันเลยใส่กุญแจและขังเขาไว้ที่นี่
คุณเป็นใครกัน มาจากสถานีอะไร
แกผลักฉันเหรอ
อยากตายหรือไง
ก็ได้ ฉันปาร์คกวางโฮ จากสถานีฮวายัง
พอใจหรือยัง
เดี๋ยวนะ ถ้าเขาคือปาร์คกวางโฮ...
ไม่ใช่คนที่ถูกย้ายมาสถานีของเราเหรอ
นายเป็นน้องเล็กของทีมแล้ว ดีใจที่ได้ทำงานร่วมกัน
ฉันชื่อซองมินฮา
หัวหน้าจอน เรามีรุ่นน้องมาร่วมทีมแล้ว
ผมไม่ได้เป็นน้องอีกแล้วนะครับ
พูดอะไรของนาย
สงสัยมาเป็นตำรวจสมัยนี้มันคงง่ายสินะ
ขอแนะนำสมาชิกใหม่ครับ
เขาเป็นน้องเล็กของเรา
- นี่ น้องเล็ก - "น้องเล็ก" บ้านแกสิ
เขาเป็นหน่วยลาดตระเวนอยู่สองปี
ฉันเป็นตำรวจมาสี่ปี
เขาไม่มีประสบการณ์ในคดีอาชญากรรม
ฉันทำคดีอาชญากรรมมาสิบปี
เขาเป็นสิบตำรวจเอก
ฉันจ่าตำรวจเอก ไม่ใช่สิบตำรวจเอก
เขาเกิดปี 1988 ฉันกับเขามีอายุเท่ากัน
แต่ผมเป็นรุ่นพี่ของเขา
นี่ พูดอะไรกับพวกเราหน่อย
เขามีชื่อเหมือนกับฉันเลย
เกิดปี 1988 เหรอ
ปี 2016 เหรอ
จริงๆ เลย
ฉันชื่อ ปารค์กวางโฮ
แต่ไม่ใช่คนที่พวกคุณคิดเอาไว้
อะไรกัน
ตายห่า
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
(คำสั่งของการย้าย)
- นี่เขาคือปาร์คกวางโฮจริงๆ เหรอ - ครับ
พวกเขาไม่รู้ว่าอยู่ทีมเดียวกัน
เขาคิดว่าเขาเป็นคนไข้ที่ หนีออกจากบ้านคนป่วยโรคจิต
เขามีสายตาที่เฉียบคม
น่าจะเรียกร้อยโทคิมว่าคนไข้
พอเขาได้ยินคดีเด็กสาวโดยฆ่าตาย ก็รีบวิ่งไปทันที
ว่าแต่ทำไมกุญแจมือมันถึงหนักจัง
มันเป็นแบบเก่า
เจ้าหน้าจองเคยใช้รุ่นนี้ ตอนที่มาเป็นตำรวจแรกหรือเปล่า
- ไอ้บ้า - ขอโทษครับ
- แกจงใจทำใช่ไหมเนี่ย - ไม่ใช่ครับ
ไม่มีทาง มันเป็นไรไม่ได้
ถ้าที่นี่มันปี 2016 จริงๆ แสดงว่าฉันเดินไปอนาคตมา 30 ปี
เป็นไปไม่ได้แน่นอน
ให้ตายสิ
แล้วอะไรคือสิ่งพวกนี้
ฉันกำลังมองอะไรอยู่
เกิดอะไรขึ้น
(หัวหน้าหน่วยอาชญากรรมรุนแรงที่หนึ่ง จอนซองซิก)
เอาไปเก็บไว้ที่ไหนนะ
(การเข้ารับตำแหน่งที่สถานีตำรวจฮวายัง)
ฉันปาร์คกวางโฮ จากสถานีฮวายัง พอใจหรือยัง
หรือจะเป็นลูกของเขา
ไม่น่าจะใช่
นี่ ผมหัวหน้าหน่วยอาชญากรรมรุนแรงที่หนึ่ง
ผมขอดูบันทึกบุคลากรของ
ปาร์คกวางโฮที่ได้ย้ายมาวันนี้ได้ไหม
นักสืบปาร์ค
กวางโฮ
- กวางโฮ - กวางโฮ
กวางโฮ
- นักสืบปาร์ค - กวางโฮ
กวางโฮ
- หัวหน้าโอ - อะไร
นี่เป็นของนักสืบปาร์คครับ
หัวหน้าโอ
กวางโฮ ไอ้เจ้าบ้า
- คุณชิน - คุณชิน
- ให้ตายสิ
(ขอแสดงความยินดีในการขออนุมัติ สำหรับโครงการใหม่ของเมืองฮวายัง)
มาแล้วนะ
มันทำฉันตกใจ
ทำไมตกใจง่ายแบบนี้
(จุดไฟโดยไม่มีคำเตือน ระวังไฟ)
นี้มันอะไรกัน
ขนาดบ้านของฉันยังหายไป
ยุนซุก ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
กวางโฮอยู่ที่ไหน
ฉันไม่เป็นไร แค่มึนๆ เท่านั้น ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
ยุนซุก
คุณกำลังตั้งท้องครับ
อะไรนะคะ
ยุนซุก
นี้มันเป็นปี 2016
ไม่งั้น บ้านของเราคงไม่หายไป
ยุนซุก
เธออยู่ที่ไหน
ที่ไหน...
ฉันจะทำยังไงดี
ทำไมเรื่องนี้มันขึ้นเกิดกับฉัน
ทำไมฉันต้องมาที่นี่ด้วย
นี่
อุโมงค์
ฉันมาที่นี่หลังจากที่หมดสติ
ถ้าฉันมาที่นี่ ฉันก็ต้องกลับไปได้
ฉันต้องกลับไปได้
ถ้าฉันเดินผ่านอุโมงค์ ฉันต้องกลับไปได้
อยู่ที่ไหน ครับ
มันน่าจะมีอุโมงค์อยู่แถวๆ นี้
นักข่าวโอ มาทำอะไรที่นี่
ขอโทษนะ
นามสกุลของผมคือโอ แต่
ผมรู้จักคุณเหรอ
(บัตรขับขี่แท็กซี่)
(โอจีฮุน)
ขอโทษครับ จำคนผิด
ว่าแต่แถวนี้น่าจะมีอุโมงค์เก่าๆ อยู่ นักข่าว...
ผมหมายถึงคุณรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนไหมครับ
อุโมงค์เหรอ
มีรู้จักอยู่ที่หนึ่ง
รู้จักเหรอครับ รีบไปที่นั่นกัน
ได้ครับ
จริงด้วยสิ
ตรงนี้ไง หาเจอแล้ว
มันน่าจะอยู่ทางนี้นะ
มีอุโมงค์อยู่ที่นี่ ก่อนที่มันจะถูกพัฒนาขื้นใหม่
รู้แน่นะว่ามันอยู่ตรงไหน
แน่สิ รอเดี๋ยวนะครับ
คุณต้องจ่ายค่ารถมาก่อนนะ ทำไมคุณถึงไม่จ่าย
คุณโกหกผมมาตลอดทาง แล้วจะยังมาเอาเงินอีก
ฉันน่าจะรู้ดี คุณดูเหมือนนักข่าวโอมาก
ผมจะให้เงินคุณ ถ้าคุณพาผมที่ยังจุดหมายที่บอกไว้
ล้อเล่นหรือไง
ฉันน่าจะดูออกตั้งแต่ที่เห็นคุณแต่งตัวแปลกๆ
คนไร้บ้านยังแต่งตัวดีกว่านี้อีก
ไม่มีเงินใช่ไหมเนี่ย
จะไม่ยอมจ่ายตั้งแต่แรกแล้ว
โกหกตั้งแต่แรกเลย
จะเอาอะไรกับผมเนี่ย
ผมไม่จ่ายหรอก
จะไปไหน
จะไปเรียกแท็กซี่คันใหม่
ผมต้องจัดการกับเด็กเหลือขอที่ไม่ยอมจ่ายเงิน
ฉันจะจ่ายให้เขาเอง ไปกันได้แล้ว
อะไรนะ ทำไมยอมจ่ายให้ล่ะ
นี่ ทำไมคุณมาจ่ายเงินแทนผม
คุณพูดจริงๆ เหรอ คุณจะจ่ายให้ผมจริงๆ เหรอ
ไปให้พ้น
นี่ มาตรงนี้
- ถือซะว่าโชคเข้าข้างนะ - นี่มันไร้สาระ
ให้ตายสิ
เธอล็อคประตูอีกด้วย นี่คุณ
เปิดประตู อย่าเพิ่งไป นี่
ไอ้บ้า นี่
บ้าเอย
อยู่ที่ไหนกันเนี่ย
(โรงพยาบาลโรคจิตโอคิน)
บ้านคนป่วยโรคจิตฮวายัง
นี่คือบ้านคนป่วยโรคจิต
เดี๋ยวก่อนนะ หมายความว่า
อุโมงค์มัน...
(อีก 500 เมตรจะถึงบ้านคนป่วยโรดจิต)
ที่นี่แหล่ะ
- เป็นอะไรไป - เป็นอะไรไป
ให้ตายสิ
รอก่อน
ปาร์คกวางโฮไม่รับโทรศัพท์ครับ
ไม่ค่อยมีใครไม่มาทำงานในวันแรกนะ
ใช่ไหม มินฮา
ฉันไม่ได้พลาดวันแรกของการทำงาน
แกอ้วกแล้วก็วิ่งหลังจากที่เห็นศพ
อยู่เงียบๆ ไปเลย
ไปที่เกิดเหตุก่อนเลย
ซันแจ
ใครจะเป็นคนรับผิดชอบ ท่าคนที่นั่งข้างๆ นาย ลาออกเป็นประจำ
นายเป็นแขกนะ
ฉันไม่รู้เลยว่านายพบโรงเรียนนายร้อย แล้วมาทำงานที่นี่ทำไม
แต่สำหรับพวกเรา ที่นี่คือบ้าน
สำหรับแขก นายอยู่ที่นี่นานไปแล้ว
ผมถึงไม่เคยขอข้าวกินไง
เพราะผมเป็นแขก
สรุปว่าจะไม่ไปใช่ไหม
ได้ยินมาว่าไปถามนู่นนี่แผนกคนอื่นมาเหรอ
อย่าทำสิ่งที่ห้ามไม่ให้ทำสิ
ทำไมจะทำไม่ได้
งั้นก็ทำมันต่อไป
และปาร์คกวางโฮ
จะเป็นคู่หูของนายตั้งแต่บัดนี้
ปล่อยไป ครับ
- ถอดไป - ทำไมเหรอ
- กลับไปที่ห้องคุณซะ - เกิดอะไรขึ้น
- มีคนตายเหรอ - ไ่ม่มีอะไรหรอก
- ขอโทษครับ - แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
เข้าไปไม่ได้นะ
- ต้องรอตำรวจแต่... - ผมเป็นตำรวจ
คุณจีซองโอ๊กเหรอ
ชื่อฉันเชยมาก ใช่ไหมคะ
พ่อของฉันเป็นคนเลือก
วันที่ 3 กรกฏาคม คุณให้เครื่องดื่ม วิตามินกับคุณคังซอนกู ใช่ไหม
ฉันทำไม่ได้นะ มันผ่านมาสามเดือนแล้ว
เขาตายภายในสองชั่วโมง หลังจากที่ดื่มน้ำวิตามินของคุณ
ทำไมคุณถึงจำวันที่คู่หมั้นเสียชีวิตไม่ได้
คุณจำผู้หญิงทุกคนที่คุณนอนด้วยได้ไหมล่ะ
ไม่ก็อาหารที่คุณกิน
คุณคิดว่าคุณเป็นใคร
ตอบคำถามมาครับ
อย่าตะโกนใส่เธอแบบนี้
ซองโอ๊ก
ต้องการอะไร
มากินซ็อกโกแลตกันก่อนเถอะ
ซองจูบอกว่าคุณชอบมัน
คุณเลี้ยงน้องสาวมาดีมาก
เธอต้องไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วนได้แน่ๆ
มันเข้าใจได้นะที่คุณ
โมโหที่ซอนกูทำร้ายเธอ
ฉันรู้ว่าไม่ควรพูดถึงคนที่ตายไปแล้วแบบนี้
แต่ซอนกูเป็นคนไม่ดี
เขาทำแบบนี้กับคู่หมั้นและน้องสาวของเธอได้ยังไง
เขาน่าจะมีชีวิตอยู่เพื่อได้รับการลงโทษ คุณคิดเหมือนกันไหม
แต่ซองโอ๊ก
คุณไม่เคยรู้เลย
ว่าหลักฐานจะออกมายังไง
ถ้าคุณได้รับโทษเพิ่มขึ้นเพราะความดื้อ
แล้วซอนจูจะทำยังไง
ใครจะพูดแลเธอ
คงไม่อยากให้เธอเป็นเหมือนคุณ
ใช่ไหม
คิดให้รอบคอบนะ
ถ้าคุณไม่ได้ทำมันจริงๆ ก็ยืนยันมันออกมา
ไม่งั้น ก็จบเรื่องนี้ซะ
คิดไหมว่าทำไมฉันถึงไม่ใส่กุญแจมือคุณ ต่อหน้าซองจู
คุณบอกว่าจะพูดทุกอย่าง ตอนที่มาถึงโรงพัก
ไม่เป็นไร ซองโอ๊ก
พูดมาเถอะ
คือว่า...
กวางโฮ นายถูกเรียกพบ
ค่อยกลับมาใหม่
- ผู้กำกับการเรียก - จริงๆ เลย
รีบๆ ออกมา
- รีบๆ เร็ว - บ้าเอย
ทำไมต้องไปพบคนพวกนั้น ที่มาจากศูนยบัญชาการด้วย
พวกเขาไม่เคยพอใจจนกว่าฉันจะบอก ว่าจะจับคนร้ายให้ได้ใช่ไหม
ขอโทษทีนะ ซองโอ๊ก
ฉันไม่ได้ฆ่าเขา คุณนักสืบ
สุดท้ายก็จับคนร้ายมาได้
นี่ น้องเล็ก
เดี๋ยวนะ รอก่อน
นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นที่นี่
นึกว่านายหายตัวไปซะแล้ว
นายบอกว่าไม่ใช่ปาร์คกวางโฮ แต่มาที่เกิดเหตุก่อนใคร
ฉันไม่ใช่ปาร์คกวางโฮคนที่นายคิด
ไอ้บ้านี่มันเป็นอะไร นี่ ปาร์คกวางโฮ
อย่ากลับมานะ
อะไรกันเนี่ย
คนบ้ามาเจอกับคนบ้าหรือยังไง
ฉันรับรองเลยว่าทีมเราต้องล่มแน่ๆ
น่าจะเอาทั้งสองคนเข้าโรงพยาบาลไปเลย
ในที่สุดก็ได้กลับบ้านแล้ว
ยุนซุก
รออีกหน่อยนะ ฉันกำลังไปหา
ยุนซุก
ทำไม...
ถึงไม่เปลี่ยนเลย
กวางโฮ
ยุนซุก
กวางโฮ
ยุนซุก
กวางโฮเหรอ
ยุนซุก
กวางโฮ
ยุนซุก
กวางโฮ
แล้วฉันจะทำยังไงกับลูกของเรา
มันไม่ได้ผล
ฉันกลับไปไม่ได้
ทำไมมันขึ้นเกิดเรื่องแบบนี้กับฉัน
ฉันทำอะไรผิด
ยุนซุก
(สถานีตำรวจฮวายัง)
ปาร์คกวางโฮคนนี้เกิดปี 1988
ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นมาได้ยังไง
แต่ฉันต้องทำตัวเป็นเขา จนกว่าจะหาทางกลับได้
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
อะไรนะ
นายเป็นใครกันแน่
ฉันหมวดคิมซันแจ
ทำไมคนที่ดูคออ่อนๆ ถึงมาเป็นหมวดได้
กลับมาแล้วครับ
น้องเล็ก ทำไมถึงยุ่งขนาดนั้น
ไม่มีใช่ไหม ปาร์คกวางโฮที่เกิดปี 1988
ทำไมถึงกลับมากับหมวดคิมล่ะ
เป็นพวกเดียวกันแล้ว ก็เลยมาทำงานด้วยกันเหรอ
พวกเดียวกันเหรอ
คนบ้ากับคนบ้ายังไง ต้องเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ
หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว
ไปเริ่มอธิบายได้
เหยื่อชื่อลีซองโอ๊ก
เป็นฆาตกรต่อเนื่องหญิงคนแรกของเกาหลี
เธอถูกจับกุมในปี 1990 ในข้อหาฆาตกรรมชายสามคน
เธอฆ่าผู้ชายสามคนเหรอ
เธอเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลโอคิน ปีที่แล้วหลังจากที่ออกจากคุก
สมาชิกในครอบครัวของเธอตายไปหมดแล้ว
และเธอก็ไม่มีเพื่อน มาเยี่ยมเธอเลย
เลือดที่ออกมามากเป็นสาเหตุ ที่ทำให้เธอตาย
เราจะต้องทำการชันสูตรศพ เพื่อหารายละเอียดเพิ่มเติม
แต่นั่นคือสิ่งที่พวก นิติศาสตร์คิดในตอนนี้
มีระบุลายนิ้วมือหรือยัง
สามลายนิ้วมือและดีเอ็นเอ ถูกพบบนดินสอ
และกำลังอยู่ในการวิเคราะห์
มีความโกรธแค้นกันใครหรือเปล่า
ความจริงที่ว่าคนร้ายแทงเธอที่คอ
แสดงความไม่พอใจทางอารมณ์มาก
หากเรามุ่งเน้นไปที่การสอบสวน ครอบครัวของเหยื่อที่เธอฆ่า...
นี่คือรายชื่อครอบครัวของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ
จริงๆ แล้วเขาก็เก่งไม่เบาเลย
ก่อนที่เธอจะตาย ผมได้ยินมาว่า เธอได้พบกับใครคนหนึ่ง
เธอไม่เคยมีคนมาเยี่ยมเลย มันก็น่าแปลกอยู่นะ
แต่บันทึกผู้เข้าเยี่ยมก็ไม่การเก็บข้อมูลเอาไว้
กล้องวงจรปิดที่โรงพยาบาล
- ก็ชำรุด - กล้องวงจรปิดเหรอ
มันคืออะไร
มีหนึ่งในกล้องนั่นที่อยู่ในลานจอดรถ
แต่ไม่มีร่องรอยของผู้หญิงในเวลาดังกล่าวเลย
เดี๋ยวนะ
เป็นผู้หญิงเหรอ
คนที่ไปหาลีซองโอ๊กเหรอ
นี่คุณ ไปนั่งแท็กซี่คันอื่นเถอะ
ฉันจะจ่ายให้เขาเอง ไปกันได้แล้ว
ต้องเป็นผู้หญิงที่นั่ง รถแท็กซี่ที่หน้าโรงพยาบาล
เทฮิว มินฮา ไปพบครอบครัวผู้เสียหาย และตรวจสอบที่อยู่
อีกสอนคนไปหาคนนั่งแท็กซี่
ไปเอาตัวอย่างดีเอ็นเอมาเปรียบเทียบด้วย
ไปได้แล้ว
ครับ
เรื่องเมื่อคืน ขอโทษนะ...
หมายถึง ผมขอโทษครับ
- ไม่ต้องขอโทษเหรอ - อะไรนะ
ต่อไปก็ทำงานให้หนักแล้วกัน
เจ้าบ้านี่ คิดเล็กคิดน้อยจริงๆ
นายจำบริษัทแท็กซี่ได้ใช่ไหม
จำได้ว่ามีสีเหลืองกับสีเขียว
คงเป็นโดจินแท็กซี่
นายไม่ได้เรียนหนังสือมาเหรอ
ทำไมนักสืบถึงจำได้แต่ภาพ
ไอ้เจ้า...
นี่
ผมซองซิก
หน่วยลาดตระเวนเป็นยังไงบ้างครับ
ผมโทรมาเพราะว่า...
เกี่ยวกับปาร์คกวางโฮที่เคยอยู่ในทีม
(โดจินแท็กซี่)
ผู้หญิงคนนั่นเหรอ ผมไปส่งเธอที่มหาลัยฮวายัง
เดี๋ยวนะ นี่นายเป็นตำรวจจริงๆ เหรอ
แล้วมันเป็นเรื่องอะไรของนาย
หัวหน้าจอน เราได้เบาะแสแล้ว
ซอจองอึน ลูกสาวของคนที่ลีซองโอ๊ก ฆ่าเป็นคนสุดท้าย
คนขับรถแท็กซี่บอกว่าไปส่งเธอที่มหาลัยฮวายัง
เธออยู่ที่นั่นครับ
ผมจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้
เธอชื่อซอจองอึนเหรอ
นั่นมันโทรศัพท์หรือวิทยุกันแน่
ว่าแต่ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
แล้วมันเป็นเรื่องอะไรของนาย
ผมยังหยุดคิดไม่ได้เลย ว่านายหน้าเหมือนนักข่าวโอ
เขาเป็นใครกันนะ
พวกเราเป็นตำรวจ
ขอผมดูตารางเรียนหนังสือของซอจองอึน คณะสังคมศาสตร์ได้ไหมครับ
เอ็ดมอนส์ โลคาร์ด ผู้เชี่ยวชาญอาชญากรรมของฝรั่งเศลกล่าวไว้ว่า
"คนร้ายทุกคนจะทิ้งร่องรอยเอาไว้"
ฮัลโหล เช็คๆ
- มันทำงานใช่ไหม - ครับ
ผมกำลังตามหานักเรียนหญิง ที่จ่ายเงินค่าแท็กซี่แทนผม
ผมอยากจะคืนเงิินเธอ แต่ผมลืมขอชื่อของเธอเอาไว้
ผมอยากจะคืนเงิน ถ้าคุณเป็นคน ที่จ่ายเงินแท็กซี่แทนผม
ข้างหน้าโรงพยาบาลโอคิน โปรดมาที่...
ห้องนี้เรียกว่าอะไรนะ
โปรดมาที่ห้องประชาสัมพันธ์
- ใช้ได้แล้วนะ - ครับ
ใครคือลีซองโอ๊ก เหรอคะ
ฉันอยู่กับแม่ที่ปูซานเมื่อวานนี้
รอสักครู่นะครับ
นี่ มินฮา
ผมสอบถามภรรยาของคุณซันจินแล้วนะครับ
เธออยู่ที่ปูซานกับลูกสาวของเธอ
ผมยังเจอบันทึกการเข้าพักที่โรงแรมอีกด้วย
เข้าใจแล้ว
ขอบคุณครับ
คุณครับ
นี่
ค่าแท็กซี่ล่ะคะ
นี่คุณจะมาพูดเล่นเหรอ
คุณคิดว่าเรามาที่นี่ทำไม
ฉันก็ไม่รู้สิ พวกคุณน่าจะเป็นคนตอบ มากกว่านะ เพราะเป็นคนมาหาฉันเอง
ลีซองโอ๊ก คนที่คุณเจอเมื่อวานเสียชีวิตแล้ว
- เหรอค่ะ - อะไรกัน
ทำไมคุณไปเจอกับเธอ
ฉันเป็นนักวิเคราะห์อาชญากรที่เป็น ศึกษาฆาตกรผู้หญิง
ฉันถึงได้ไปสัมภาษณ์เธอ
คุณต้องการเทปบันทึกการสัมภาษณ์หรือเปล่า
ให้ตายสิ ศึกษาเรื่องบ้าๆ
ทำไมต้องศึกษาไอ้พวกโรคจิต
ทำไมคุณถึงจับคนร้ายล่ะ
เหยื่อเสียชีวิตไปแล้ว
ก่อนคืน เราต้องยืนยันสิ่งที่คุณบอกกับพวกเรา
ฉันเป็นคนจัดเวลาการสัมภาษณ์ให้เธอเองค่ะ
ฉันเชิญศาสตราจารย์ชินมาจากประเทศอังกฤษ
เพื่อมาสอนที่นี่ โดยมีข้อเสนอว่า ฉันจะช่วยให้เธอได้สัมภาษณ์ค่ะ
ตอนที่อยู่ที่นั่น
เธอก็ได้สัมภาษณ์ฆาตกรหญิงในคุกมาหลายคน
และได้พิมพ์ออกมาเป็นวิทยานิพนธ์ด้วย
เธอเป็นนักศึกษาฆาตกรค่ะ
มันเป็นแค่การศึกษาเพิ่มเติมของเธอเท่านั้น
ฉันแน่ใจว่าไม่มีเจตนาอื่นค่ะ
ได้รับอนุญาตจากตำรวจและเรือนจำหรือเปล่าครับ
ฉันคิดว่าคงไม่ต้องขอเหรอนะค่ะ เพราะเธอหมดโทษแล้ว
ฉันได้ตรวจสอบกับกรมตำรวจเรียบร้อยแล้วค่ะ
อย่างนั้นเหรอครับ
ผมรู้ว่าตัวคุณเองก็เป็นนักจิตวิทยาเหมือนกัน
ผมเห็นคุณออกทีวีบ่อยๆ
ในฐานะนักจิตวิทยา
คุณจะอธิบายว่าคุณชินเป็นคนแบบไหนครับ
หมายความว่ายังไงคะ
ก็อย่างที่ผมถามครับ
ผมได้ยินมาว่าการศึกษาเรื่องจิตใจของฆาตกร
สามารถทำให้แยกแยะความดีกับความชั่วไม่ออก
หรือคุณคิดว่าอาจารย์ชิน
จะฆ่าคนเหรอคะ
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
อาจารย์ชิน
มาคุยกับฉันหน่อย
ซองซิก
ให้ตายสิ มันนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย
นี่ นายดูเด็กลงนะ
เจ้าบ้า ไม่ต้องมาทำให้ฉันเขินเลย
รูปของปาร์คกวางโฮหายไปหมดเลยเหรอ
ใช่แล้ว
หลังจากที่คุยกับนาย ฉันก็รีบไปดูด
แต่มันหายไปหมดเลย
รูปภาพในแฟ้มส่วนตัวก็หายไปหมด
ว่าแต่ ทำไมนายต้องการรูปของกวางโฮด้วย
ที่ฉันติดต่อนายมาเพราะ อยากจะให้ตรวจสอบอะไรหน่อย
นี่ยังจำปี 1986 ได้ไหม
ปี 1986...
นายคงแก่มากแล้วนะเนี่ย มั่วแต่พูดถึงเรื่องเก่าๆ
แน่นอน ฉันจำได้
เราเจอกันครั้งแรกที่คังวอนโด
ปีนั้น ทีมของผมต้องแยกย้ายกัน เพราะมีนักสืบหายตัวไป
และมันได้ถูกย้ายมาคังวอนโด
ใช่แล้ว
คนที่หายตัวไปเป็นนักสืบรุ่นพี่ โดยตรงของนายไม่ใช่เหรอ
ที่นายปลื้มเขามากเลย ใช่ไหม
นายชอบพูดชื่อเขาตอนที่เมาตลอดเวลา
พวกเราทุกคนคิดว่ากวางโฮ เป็นชื่อของผู้หญิง
รอเดี๋ยวนะ
เขาคนนั้นก็ชื่อกวางโฮเหรอ
ใช่แล้ว ชื่อเขาคือกวางโฮ ปาร์คกวางโฮ
พวกเราไม่เคยพบศพเขาเลย
เพราะแบบนี้ฉันเลยไม่ชอบการสูญเสียใครไป
นายจะว่ายังไงถ้าเขาปรากฏตัวมา
และมีหน้าตาเหมือนเมื่อ 30 ปีก่อน
อะไรนะ
นายเมาแล้วเหรอ
หยุดพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้
ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
แต่
เขาเหมือนรุ่นพี่มาก
(วิทยาลัยการแพทย์ฮวายัง)
ฉันมั่วมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
จะบ้าตายอยู่แล้ว
ง่ายๆ เลยนะ เหยื่อเป็นคนถนัดขวา
มีแผลอยู่ที่คอด้านขวา
ดูจากองศาและทิศทางของดินสอที่เข้าไป
เป็นการลงมือของเหยื่อเอง
เหมือนกับผลเลือดที่ตรวจเจอในมือข้างขวา
รอยเลือดจะไม่เป็นแบบนี้ ถ้ามีคนมาทำร้าย
แล้วดีเอ็นเอของผู้หญิงสองคนที่เจอล่ะ
คนแรกคือลีซองโอ๊ก
เราไม่สามารถระบุอีกหลายได้เพราะ ไม่มีตัวอย่างให้เปรียบเทียบ
ถึงแม้ว่าเราจะหาว่ามันเป็นดีเอ็นเอของใคร
มันก็ไม่เปลี่ยนผลการชันสูตรศพ
มันคือการฆ่าตัวตาย
เราเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์
นายเป็นเด็กใหม่
น่าจะแนะนำตัวเองหน่อยนะ
ผมจ่าปาร์คกวางโฮ
ไม่ใช่สิ
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนอาวุโส ปาร์คกวางโฮ
ผมชื่อมกจินยู
นี่อธิบายเหตุจูงใจไม่ได้นะครับ
เธอใช้ชีวิตมา 26 ปี หลังจากที่ฆ่าคนพวกนั้น
ทำไมเธอถึงเลือกที่จะฆ่าตัวเอง
ผมก็ไม่รู้
ไม่แน่เจ้าของดินสอ
อาจจะบอกเราได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่ามันคือการฆ่าตัวตาย ทำไมเรามาที่นี่ด้วย
ฉันจะตรวจสอบอะไรหน่อย แล้วทำไมถึงพูดจาไม่เคารพแบบนี้
รู้ไหมว่าฉันอายุเท่าไหร่
ใช่สิ ฉันเกิดปี 1988 ที่นี่
ก็ได้ ไม่ได้ยินที่หัวหน้าพูดเหรอครับหมวดคิม
คดีนี้มันปิดแล้ว
ไอ้บ้าเอย
ดื้อจริงๆ เลย
จะทำอะไรก็เชิญ
พอกลับไปฉันก็จะไม่ได้เห็นนายแล้ว
นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ผมจะถาม
คุณคุยกับลีซองโอ็กเรื่องอะไร
มีหมีสามตัวอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง
พ่อของฉันจะร้องให้ฟังเสมอ
มีหมีสามตัว
ฉันต้องร้องตามไปด้วย
มีหมีสามตัว
ถ้าฉันไม่ร้อง ฉันจะโดนตี
มีหมีสามตัวอยู่ในบ้าน
ให้ตายสิ ฉันได้ยินเพลงนี้อยู่ในหัวตลอดเลย
ไอ้บ้านั่นยังตามรังควานฉันทั้งๆ ที่ตายไปแล้ว
คนคิดว่าฉันฆ่าคนสามคน
ฉันจะบอกความลับให้นะ
จริงๆ แล้วฉันฆ่าพ่อของตัวเองด้วย
คุณน่าจะได้เห็นหน้าของเขา
ฉันจะถามคำถามสุดท้ายค่ะ
แย่จังเลย
ฉันชอบคุณ คุณจะมาเยี่ยมฉันอีกไหม
จากนี้ไป
คุณจะฆ่าใครไม่ได้อีกแล้ว
ถ้าฆาตกร
ไม่สามารถฆ่าได้
มันก็คือเหตุผล
ในการใช้ชีวิต
ไม่ใช่เหรอคะ
จากนั้นเธอก็ยิ้ม
(สถานีตำรวจฮวายัง)
ต้องมีวิธีสิ
บ้าจริง
แล้วฉันจะกลับยังไง
มันเป็นความผิดของเขา
นี่น้องเล็ก ทำไมดูเคร่งเครียดจัง
นี่ บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกฉันแบบนั้น
แล้วจะให้เรียกว่าอะไร
เอาเถอะ จับคดีฆาตกรรม จากปี1986 ได้ใช่ไหม
คดีเริ่มเมื่อปี 1985 ที่มีผู้หญิงถูกฆ่าหลายคน
ไม่เคยได้ยินเลย
ลองถามหัวหน้าจอนอยู่สิ
เขาอยู่ที่นั้นตอนปี 1985
เขาอยู่ที่สถานีเหรอ ชื่อว่าอะไร
แล้วนักสืบปาร์คกวางโฮ อยู่หรือเปล่าคะ
ฉันได้ยินว่าเขาอยู่ที่นี่
- ที่นี่หน่วยอาชญากรรมรุนแรงที่หนึ่งใช่ไหมคะ - ครับ
เขาอยู่ตรงนั้นครับ นั้นคือคนที่คุณมาหา
คือว่า...
ทำไมถึงโทรหาไม่ได้เลย
ได้รับแต่ของแต่ไม่เห็นตัวนายเลย
ฉันเป็นหวังนะ นึกว่าเกิดอะไรขึ้น
หัวใจฉันไม่ค่อยดี ก็รู้ๆ กันอยู
ไปกันเถอะ
ครับ ไปที่ไหน
คิดว่าจะไปที่ไหนล่ะ บ้านไง มาสิ
- บ้านของคุณเหรอ - ดูแลตัวเองนะครับ
- เร็วๆ สิ -นี่
ไปก่อนแล้วค่อยกลับมาก็ได้
เห็นไหตรงนั้นไหม
ฉันทำซอสถั่ว เครื่องพริกแดง มันอร่อยมากๆ เลย
เอามาทำกินได้เลยนะ
มันเก่าหน่อยนะ
แต่ด้วยเงินเท่านี้ หาบ้ายแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว
นี่กุญแจ
ถ้ารู้สึกไม่ปลอดภัยก็ไปหาแม่กุญแจมาเพิ่ม
เป็นถึงนักสืบคงไม่ต้องการมันหรอก
ฝันดีล่ะ ฉันไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันมีบ้านแล้วเหรอ
จริงเหรอเนี่ย
พูดไม่ออกเลย
หยุดให้ของฉันแบบนี้ได้แล้ว และเอาฉันกลับบ้าน
กวางโฮ
ยุนซุก
เป็นอะไรไปเนี่ย
ยุนซุก
เธอจริงๆ เหรอ ยุนซุก
- พูดเรื่องอะไรเหรอ - ฉันหมายถึง...
ปีนีปี 1986 หรือเปล่า
ไม่ใช่ปี 2016 ใช่ไหม
อะไรกัน
ฝันไปหรือเปล่า
หรือว่าจะเป็นแค่ความฝัน
ไม่เป็นไร ฉันไม่สนใจหรอก ยังไงก็ได้กลับมาแล้ว
เธออาจจะไม่เชื่อนะ ยุนซุก
แต่ฉันเดินทางข้ามเวลาไปถึงปี 2016
มีแต่พวกคนไม่มีไร้มารยาท
ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
รอเดี๋ยว
ปี 2016 เหรอ
หัวกระแทกหนักหรือเปล่า
อะไรเหรอ ไม่นะ
มันเป็นแค่ความฝัน
- อะไรกัน - น่าจะเป็นซองซิกนะ
รอก่อน
ให้ตายสิ
นี่ ซองซิก
ทำไมนาย...
ยุนซุก
จริงๆ เลย
เสียงอะไรกัน
ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
ให้ตายสิ มันเสียงดังไปแล้ว
เจ้าหน้าที่อาวุโสหน่วยลาดตระเวน ปาร์คกวางโฮ เกิดปี 1988 เหรอ
น่าตลกสิ้นดี
รถบัสสายอะไรที่ไปสถานีตำรวจฮวายังครับ
ฉันก็ไม่รู้
รถบัสคันนี้ไปสถานีตำรวจฮวายังหรือเปล่า
(สถานีตำรวจฮวายัง)
รถบัสคนนี้ไปสถานีตำรวจฮวายังหรือเปล่า
ใช่แล้ว
รอก่อนสิ
คิดว่าทำอะไรอยู่
ไม่ใช่ต้องทำแบบนี้หรอกเหรอ
ให้ตายสิ ลงไป
ไปส่งที่สถานีตำรวจฮวายัง
ฉันเป็นรุ่นพี่ อยู่แผนกฆาตกรรม
ขอบใจนะ ขอให้โชคดี
จริงเลยๆ เอาจริงเหรอเนี่ย
ทำไมกางเกงมันคับจังเลยเนี่ย
โอเค มองมาตรงนี้
เธอคนนั้นที่ศึกษาไอ้พวกโรคจิต
เริ่มตั้งแต่วันนี้ ศาสตราจารย์ชินแจยี
จะช่วยทีมของเรา ในฐานะนักจิตวิทยาอาชญากร
ฉันรู้ว่าทีมเราได้พบกับเธอแล้ว
ได้โปรดพูดคำทักทายหน่อยครับ
นักจิตวิทยาอาชญกรเหรอ
หมายความว่าเธอจะเป็นผู้สร้างโปรไฟล์ของเรา
ฉันเป็นนักจิตวิทยา ไม่ใช่คนที่สร้างโปรไฟล์อาชญากร
ใช่แล้วค่ะ ฉันสนใจในคนโรคจิต
ฉันศึกษาผู้หญิงโรคจิต
ฉันหวังว่าจะได้ทำงานกับทุกคน
ไร้สาระจริงๆ เลย
นี่ คุณผู้หญิงไร้เดียงสา
ไม่ควรศึกษาอาชญากร พวกเขาจะต้องถูกจับ
อีกอย่างคุณก็เป็นผู้หญิง
อีกอย่างคุณจะเข้าใจจิตใจ ของอาชญากรได้อย่างไร
คุณเป็นหมอดูด้วยหรือไง
มันจะมากไปแล้วนะ
เธออุตสาห์เอาเวลาที่ยุ่งๆ ของเธอมาช่วยพวกเรา
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เราต้องการ ความช่วยเหลือกับการสืบสวน
พวกแกเป็นอะไรไป
ไอ้พวกอันธพาล ทุกคน ปรมมือหน่อย
ยินดีต้องรับสู่ทีมครับ
ให้ตายสิ ดีใจมากๆ เลยที่ได้เจอคุณ
คุณทำให้สถานีเราสดใสขึ้นมาโดยทันที
น่าทึ่งจริงๆ ที่คุณเป็นศาสตราจารย์ ตั้งแต่ตอนอายุน้อยๆ
ไว้ฉันมาพบพวกคุณตอนที่มีคดีนะค่ะ
จะกลับแล้วเหรอครับ อยากจะได้กาแฟแล้วอยู่ต่อไหมครับ
ลาก่อนครับ
รู้ใช่ไหมที่เป็นแบบนี้ เพราะพวกนายทั้งสองคน
เธอดูผิดปกติ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
เราอาจจะมีคดีเข้ามาตั้งแต่เช้า
เธอทำให้ฉันกลัวนิดหน่อยด้วย
ตกใจหมดเลย
เห็นไหมเนี่ย พระเจ้าเอย ฉันขนลุกไปหมดเลย
หยุดเรื่องไร้สาระได้แล้ว น้องเล็ก ทำไม่รับโทรศัพท์ล่ะ
นี่ น้องเล็ก รับโทรศัพท์สิ
บอกว่าไงว่าไม่ได้เรียกแบบนี้ เดี๋ยวก็จับสั่งสอนซะเลย
จะให้เรียกว่าอย่างนี้เหรอ "คุณปาร์ค ได้โปรดรับโทรศัพท์ด้วย"
ลืมมันได้แล้ว ฉันจะรับเอง
นี่คือหน่วยอาชญากรรมรุนแรงที่หนึ่ง ของสถานีตำรวจฮวายังครับ
ครับ
โอเค
คือว่า...
ที่ภูเขาซอยู
มีการพบชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์
เดี๋ยวก่อน รอสักครู่ครับ
ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่
เธอมีจุดหกจุดที่ข้อเท้าของเธอ
ไม่ใช่ห้าจุด แต่เป็นหกจุดเหรอ
- อะไรอีกล่ะ - ก็หายไปหนึ่งจุดสิ
- มันเคยมีคดีแบบนี้มาแล้วในอดีต - นายพูดเรื่องอะไร
- ไอ้จุดพวกนี้มันอายุ 30 ปีหรือเปล่า - หุบปาก
- ไม่ใช่คนที่อยู่ในช่วงอายุ 20 ถึง 30 ปี - นี่
พวกเขาหน้าตาเหมือนกันกับเหยื่อที่อยู่ในคดีเก่า
มันผ่านมาแล้ว 30 ปี
พวกเขาน่าจะอายุประมาณ 40 หรือ 50 ปี
ได้ยินหรือเปล่า ฉันได้ยินมาว่าเป็นพวกโรคจิต
เธอบอกว่าเขาจะเลือกคนที่ต้องการ แล้วก็วางแผนฆ่า
ฉันน่ากลัวเหรอคะ
- มันมีรอยสักอยู่ที่เท้าของเธอด้วย - ปาร์คกวางโฮพูดแบบนั่นเหรอ
มีความเป็นไปได้อย่างสูง ที่คดีเกิดจากการเลิกลา
ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรนะ
ยุนซุกบอกว่าจะรอจนกว่าฉันนะมา ฉันต้องทำยังไงดี
ฉันต้องคลี่คลายคดีวันนี้ให้ได้
ซันแจ ฉันต้องคลี่คลายคดีนี้ให้ได้
คุณซ่อนมีดเอาไว้เหรอ
ยังไงฉันก็จะไป
ซองซิก ขอโทษด้วยที่จำไม่ได้ตั้งแต่แรกนะ
นายได้มาเป็นหัวหน้าแล้วจริงๆ ด้วย
ยุนซุก ไปนั่งเรือชมแม่น้ำฮันกันเถอะ
นายเป็นใครกันแน่
คำบรรยายโดย: Sasi Tripp