ยังไงฉันก็จะจับแกให้ได้
เสียชีวิตเพราะเสียเลือดมาก
นี่คือแผลโดนแทงแผลแรก และนี่คือแผลที่สอง
คุณคิดว่าแตกต่างกันตรงไหน
รอสักครู่นะ
ว่าไง หมวดคิม
ศาสตราจารย์ครับ
ผมขอดูผลการชันสูตรศพ เหยื่อที่พบที่แม่น้ำแฮอินได้ไหมครับ
แม่น้ำแฮอินเหรอ
ผมเข้าไปดูรูปที่เกิดเหตุไม่ได้ด้วยซ้ำ
งั้นนายก็ไม่มีข้อมูลเลยสิ
ได้ ฉันจะทำเต็มที่นะ
ฉันรู้จักคนที่สถาบัน การสอบสวนทางวิทยาศาสตร์
แล้วนี่นายอยู่ข้างนอกเหรอ ฉันได้ยินเสียงฝน
ผมอยู่ที่แม่น้ำแฮอินครับ
ผมไม่เจออะไรที่นี่เลย
บางทีการไม่มีหลักฐานเลย ก็เป็นเบาะแสได้นะ
ฉันจะรีบโทรกลับนะ
ขอบคุณครับ ศาสตราจารย์
ครับ ศาสตราจารย์ มีเรื่องอื่นจะพูดเหรอครับ
ยุ่งอยู่รึเปล่า
ยุ่งครับ
พ่อโทรมาเช็กดูว่าคราวนี้ ลูกก็จะไม่มาอีกใช่ไหม
ไม่รู้หรือไงว่าทำไมผมถึงไม่ไปที่นั่น...
ในวันที่แม่ตาย
ซอนแจ คุณตาอาการสาหัสนะ
รีบมาที่โรงพยาบาลด่วนเลย
คุณน่าจะมาเร็วกว่านี้หน่อย
คุณตา
(พ่อขอโทษที่จับคนร้ายไม่ได้ ลูกสาวที่น่าสงสารของพ่อ)
"คนร้าย" เหรอ
นึกว่าแม่ตายเพราะป่วยเสียอีก
พ่อทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
ยังไงพ่อก็ไม่สนผมอยู่แล้วด้วย
ผมจะไม่เรียนโรงเรียนแพทย์ ผมไม่อยากรักษาคน
ผมจะจับคนร้ายด้วยตัวเอง
ซอนแจ
ผมไม่ได้โกรธแค้นอะไรแม่เลี้ยงนะครับ
ขอบคุณที่เลี้ยงผมมาครับ
ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ
ซอนแจ
ตั้งแต่วันที่ผมรู้เรื่องการตายของแม่
ผมก็ไม่ไปอีกเลย
พิธีรำลึกไม่มีความหมายหรอก ถ้าเราจับคนร้ายไม่ได้
จัดเพื่อใครเหรอ เพื่อพ่อเหรอ
หรือเพื่อแม่เลี้ยงผม
ซอนแจ
เชิญพ่อร่วมพิธีรำลึกไปเถอะครับ
ผมจะไปจับคนร้าย
รุ่นพี่
ให้ตายสิ
ดูนี่ก่อนสิ
อะไรเหรอครับ
ทางกลับบ้าน
อะไรนะ
นี่มันภาพจากกล้องจับความเร็วนี่นา
อะไรน่ะ
มันถูกส่งถึงพัคกวังโฮอีกคนน่ะ
วันที่สี่ ธันวาคม นายรู้ไหมว่าวันไหน
มันคือวันที่ฉันมาที่นี่
เขาคือคนแรกที่ฉันเจอหลังจากมาถึงที่นี่
อะไรนะ
เฮ้ย! ฉันเป็นตำรวจนะ เปิดประตู
พี่เจอกับเขาแล้วเหรอ
- บังเอิญอะไรอย่างนี้ - ไม่บังเอิญหรอก
ฉันว่าฉันคิดถูกแล้วละ
ฉันต้องหาเขาให้เจอ เพื่อหาคำตอบว่าฉันมาที่นี่ทำไม
แบบนั้นฉันถึงจะรู้วิธีกลับไปได้
แต่เขาไม่มีทั้งเบอร์ติดต่อและรูปถ่าย
คนหายไปทั้งคน แต่ยังไม่มีใครตามหาเขาเลย
ได้ข่าวว่าเขาไม่มีครอบครัว
เขาปิดโทรศัพท์มือถืออยู่
ผมขอให้คนอื่นๆ ระบุตำแหน่งโทรศัพท์แล้ว
ผมจะค้นหารถยนต์คันนี้ด้วย
- ดี เราต้องหามันให้พบจริงๆ - ครับ
แล้วเรื่องยอนซุกล่ะ
หายอนซุกเจอไหม
- ยังเลยครับ - เฮ้ย
นึกว่าใกล้จะเจอแล้วซะอีก
ไหนนายบอกว่าไม่นานไง
ฉันคิดถึงเธอมากจริงๆ นะ
นายไม่เข้าใจหรอก เพราะนายยังไม่แต่งงาน
ผมแต่งงานมา 25 ปีแล้วนะ
จริงด้วย ป่านนี้นายคงแต่งงานแล้ว
เธอสวยไหม
ก็เคยสวยนะ
(ขอบคุณค่ะ คุณครู)
หนูชื่อซูจองค่ะ
ขอบคุณที่จับคนที่ทำร้ายพี่ชายหนูได้นะคะ
หวังว่าคุณจะไม่รู้สึกเจ็บปวดแล้วนะคะ
ทำอะไรอยู่เหรอ
ฉันไม่เคยเห็นเธอทำสีหน้าแบบนั้นเลย
นั่นคือรอยยิ้มใช่ไหม
ใครเขียนจดหมายมาหาเธอเหรอ
เด็กผู้หญิงที่เจอระหว่างทำคดีน่ะค่ะ
เด็กผู้หญิงที่พูดไม่ได้ชั่วคราวน่ะเหรอ
เธอโอเครึเปล่า
อีกไม่นานแกจะหายดีค่ะ
ไม่ใช่เด็กคนนั้นสิ ฉันพูดถึงเธอน่ะ
เลิกดูแลคนอื่นได้แล้ว
ดูแลตัวเธอเองก่อนเถอะนะ
ในวันแบบนี้ เวลาที่เธอไม่มีสอน
เธอควรไปเดตกับแฟนนะ
คบกับใครอยู่รึเปล่าจ๊ะ
ไม่มีใครมาจีบบ้างเหรอ
มีโรคจิตแอบตามอยู่คนหนึ่งค่ะ
อะไรนะ
วันนี้ฝนตกหนักนะคะ
(สถานีตำรวจฮวายัง)
- หัวหน้าชอน - ครับ
- เจ้าบ้านี่! - ไอ้เด็ก...
เฮ้ย!
เป็นเพราะมีคนตาย บนจุดแวะพักบนทางหลวงน่ะ
หัวหน้าชอนครับ
ทำไมกลับมากับกวังโฮล่ะครับ
แล้วนายนั่งแกร่วเฉยๆ เวลามีคนตายเหรอ
มาพักร้อนที่นี่เหรอ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่นี่จะบ้องตื้นขนาดนี้ หัวหน้าชอน ผมไปล่ะ
- แม่ร่วง - นายว่าไงนะ
ฉันเจอเขาข้างนอกพอดีน่ะ
เราก็ควรไปเหมือนกันนะ
มินฮากำลังมาที่นี่
วันนี้ประหลาดชะมัด ฝนก็ตกอีก
ไม่อยากไปเลยจริงๆ
เขาคือคนที่หมวดคิม เคยจับไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันฆ่าผู้หญิงไปแล้วกี่คน
เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ฉาวโฉ่มาก
ชองโฮยอง
ได้ข่าวว่าคนที่นายเคยจับไม่ได้ คือชองโฮยอง
นายจะพูดอะไรกันแน่
ฉันแค่สงสัยน่ะ ฉันถามนายไม่ได้หรือไง
ทำไมนายถึงหมกมุ่น กับชองโฮยองขนาดนี้วะ
(สองปีที่แล้ว)
คุณชองโฮยอง คุณลักพาตัว และฆ่านางพยาบาลชื่อยังยูจิน
ที่ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลฮีมังใช่ไหม
นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าโรงพยาบาล
พบเห็นเหยื่อครั้งสุดท้าย ตอนที่กำลังขึ้นรถคุณ
สองเดือนต่อมา เธอถูกพบเสียชีวิต
การฆ่าใครสักคนรู้สึกยังไงเหรอ
คุณสนุกเหรอเวลาที่เธอหายใจไม่ออก
หรือมันทำให้คุณตื่นเต้น
อยากรู้อะไรที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นไหม
ผมฆ่าคนมากกว่านั้นอีกสองสามคน
ผมอยากให้คุณตามหาพวกเขาหน่อยนะ
เลิกกุเรื่องได้แล้ว คุณไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น
มันเป็นคดีที่ไม่มีใครรู้ ไม่เคยจดบันทึกลงกระดาษเลยด้วยซ้ำ
(สถานที่ลงทะเบียน: จังหวัดคยองกี ฮวายัง ซูจอง 23)
เขาอยู่ในเมืองที่ไม่ไกลเท่าไหร่
คดีที่ไม่เคยมีบันทึกและไม่มีใครรู้
คดีของแม่เราก็ไม่มีข้อมูลเหมือนกัน
ชองโฮยอง
ขอเข้าห้องน้ำหน่อยสิ
เจ้าโง่!
ซอนแจ
นักสืบควอน
เกิดอะไรขึ้น
ชองโฮยอง
- ชองโฮยอง - ชองโฮยอง
- นักสืบควอน - ไม่นะ
โทร 911 เร็วเข้า
นายก็ไม่มีทางตอบฉันอยู่ดี
วันนี้เป็นวันพิเศษรึเปล่า
นายถึงใส่ชุดดำทั้งชุด
เดี๋ยวคนจะคิดว่านายจะไปงานศพนะ มีใครตายเหรอ
หุบปากได้รึยัง
ดูนายสิ ทำเป็นมาจ้องฉัน
ฉันไม่กลัวนายหรอก เจ้างั่ง
เดี๋ยวนะครับ มาทำอะไรที่นี่
ยังดูไม่ออกอีกเหรอ
ครับผม
ศพอยู่ไหน
ตามผมมาเลยครับ
เขาชื่อชเวฮงซ็อก เป็นคนขับรถบรรทุกครับ
เขาโทรแจ้งตำรวจแล้ววางสายทันที หลังขอความช่วยเหลือ
เราโทรกลับแต่เขาไม่รับสาย
เราเลยแกะรอยที่อยู่ของโทรศัพท์เขา และรีบมาทันที
แต่อย่างที่เห็น ตอนนั้นเขาเสียชีวิตแล้ว
หัวเขาโดนฟาด
คนที่ทำแบบนี้กับเขาต้องโกรธแค้นเขาแน่ๆ
มีคนอยู่ในนี้กี่คน
ทั้งหมดหกคน รวมเจ้าของจุดแวะพักด้วย
มีใครหนีไปบ้างไหม
เท่าที่รู้ไม่มีนะครับ เรามาทันทีที่เขาโทรแจ้ง
อีกอย่าง จะหนีก็คงไม่ง่าย เพราะลมแรงและฝนตก
ดูข้างนอกสิครับ ฝนตกหนักมาก
เขาขับรถบรรทุกสินค้า ที่จอดอยู่ข้างนอกน่ะเหรอ
ใช่ครับ
โอย
ให้ตายสิ
ฉันว่าเขาเคยชกมวยนะ
ดูจากสภาพของเขาแล้ว เขาน่าจะโดนทำร้ายจากด้านหลัง
(07 เอ็น 1418)
มีอะไรเหรอ
ผมหมวดคิมซอนแจ จากสถานีตำรวจฮวายังครับ
ใครนะที่ทำหน้าตายหลังจากฆ่าคน
ต้องชงกาแฟเพิ่มอีกสองแก้วสินะ
หลบไป
- หัวหน้าชอน - ว่าไง
ถนนถูกปิดนะครับ คุณต้องกลับไปแล้วละ
มันมีถนนอีกเส้นนี่
เส้นนั้นแย่กว่าอีก สะพานจมน้ำเลยครับ
พวกเขาบอกว่าพรุ่งนี้น้ำถึงจะลด เราเลยอพยพออกมาครับ
- พวกเราไปก่อนนะครับ - ไปเถอะ
รายงานสภาพอากาศพิเศษ
กรมอุตุฯ ได้ยกระดับการเฝ้าระวังฝนตกหนัก เป็นการแจ้งเตือนฝนตกหนัก
เมื่อเก้าโมงเช้าวันนี้ ในเขตโซลและคยองกี
ผมต้องไปแล้วจริงๆ นะ
แล้วพวกเราต้องถูกขังอยู่ในนี้เหรอ
คนร้ายมีอยู่จริงรึเปล่าเนี่ย
เลิกพูดจาไร้สาระซะทีเถอะ
ฝนตกลงมากว่า 50 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง ก่อให้เกิดความเสียหายรุนแรง
(หัวหน้าชอนซองชิก)
ครับ หัวหน้า อยู่ไหนแล้วครับ
นี่
ถนนโดนน้ำท่วมหมดเลย
- แปลว่านิติเวชมาไม่ได้เหรอครับ - ใช่
ทำไมเขายังไม่มาอีก
คุณต้องหาวิธีให้ได้สิครับ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
เขาว่าไงบ้าง
(หัวหน้าชอนซองชิก)
อะไร
- ไม่มีใครมาได้เลย - อะไรนะ
เราถูกตัดขาดแล้ว
บางพื้นที่ถูกตัดขาดแล้ว เนื่องจากดินถล่มและน้ำท่วม
คาดว่าฝนจะตกหนักจนถึงพรุ่งนี้เช้า
ไม่เหมือนกับฝนทั่วไปในฤดูใบไม้ร่วง
- คนร้ายอยู่ที่นี่กับเรา - มันมาพร้อมกับอันตราย
ดังนั้นโปรดระวังอุบัติเหตุจากความประมาท และดูแลสถานที่ของท่านให้ดี
ไปที่รถผมไหม
คุณไปคนเดียวเถอะ
บ้าจริง
ไม่ยากหรอก มาจับคนร้ายให้ได้ ก่อนฝนหยุดกันดีกว่า
(จุดแวะพักวอเตอร์มิลล์)
(ผู้ช่วยผู้บริหาร ฮวังโดคยอง)
รู้ไหมว่าปัญหาที่แท้จริงคืออะไร
ผมไปงานแต่งงาน ของลูกชายท่านรองรัฐมนตรีวันนี้ไม่ได้
การที่คนขับรถตายไม่ใช่ปัญหาหรอก
ว่าไงนะ
มีคนตายทั้งคน พูดจาแบบนั้นได้ไง
- นั่นคือเหตุผลที่คุณฆ่าเขาเหรอ - อย่าด่วนสรุปสิ
คุณฮวังโดคยองครับ
รถสีน้ำเงินคือรถของคุณใช่ไหม
ทำไมไฟหน้าแตกล่ะครับ
มันแตกด้วยเหรอครับ
เราต้องขอตรวจดูกล่องดำนะ
ผมไม่มีกล่องดำหรอก
ผมเห็นว่ามันเสีย ตอนที่เดินทางออกมาแล้ว
จงใจทำให้เสียรึเปล่าครับ
มุกตลกของคุณไม่ฮาเลยนะ
คุณชื่ออะไรแล้วนะ
พัคกวังโฮและคิมซอนแจ จากหน่วยอาชญากรรมรุนแรงฮวายัง
ถามทำไม
นี่ใบเสร็จเครื่องดื่มที่ผมซื้อที่จุดแวะพักครับ
ดูเวลาจากใบเสร็จได้
ผมไปเวิร์กชอปมา และแค่แวะที่นี่ระหว่างทางกลับบ้าน
แน่ใจเหรอครับว่าคนร้ายอยู่ที่นี่
ทำไมแว่นตาคุณถึงแตกครับ
อ๋อ นี่เหรอครับ
ที่การเวิร์กชอปของครู เราเล่นวอลเลย์บอลกันน่ะครับ
ผมแก่แล้ว เลยหลบลูกบอลลำบากหน่อยน่ะ
คุณบอกว่าคุณแก่ แต่ใส่เสื้อผ้าบางมากนะครับ
และช่วงนี้ก็หนาวซะด้วย
แบบนี้ขับรถสบายกว่าครับ
ผมไปหาเพื่อนมา และกำลังจะกลับไปที่บ้านของทีมผม
คุณเจอศพเขาคนแรก
ใครจะไปรู้ว่าคุณเป็นฆาตกร ที่แกล้งพบศพรึเปล่า
ผมคือมายองกิลนะ โอเคไหม
มายองกิล คลีนอัพ ฮิทเตอร์
ผมจะไปฆ่าคนทำไม
แต่คุณขึ้นชื่อเรื่องการทำร้ายร่างกาย และเมาแล้วขับนะ
เรื่องนั้น...
ทำร้ายร่างกายและเมาแล้วขับ
มิน่าถึงได้อารมณ์รุนแรงมาก
หัวของเหยื่อถูกเจาะลึกลงไปขนาดนี้
บาดแผลอาจเกิดจากไม้เบสบอลก็ได้
ว่าไหม
ยัยดาราสาวไม่น่าสงสัยกว่าเหรอ
หล่อนเดินอยู่คนเดียวในวันฝนตกนะ
นี่จะโยนความผิดให้คนอื่นเหรอ
นายคิดว่าไง
ทำอะไรของเขาเนี่ย
อะไรน่ะ
(ชอนซองชิก)
ทำอะไรอยู่
(สถานีตำรวจฮวายัง)
- ยังติดต่อเขาไม่ได้เหรอครับ - หมายเลขที่คุณเรียก...
บ้าเอ๊ย
คงมีปัญหาเรื่องสัญญาณน่ะ
- นี่ครับ - ขอบใจ
(คิมซอนแจ ข้อความใหม่)
ข้อความจากคิมซอนแจ
อย่างน้อยพวกเขาก็ส่งข้อความได้
นี่คงเป็นรถของผู้ต้องสงสัยใช่ไหมครับ
มินฮา ได้รับรึเปล่า
ได้แล้วครับ หัวหน้า
สืบเรื่องรถและระบุตัวเจ้าของรถมา
ได้ครับ
(จุดแวะพักวอเตอร์มิลล์)
คุณพูดถูก
ฉันนั่งรถเขามาจุดแวะพัก
รถเสียและโทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้
ฉันก็เลยเดินมาเรื่อยๆ
คุณไม่ได้หนีหลังจากฆ่าคนเหรอครับ
- คุณพูดถูก - อะไรนะ
ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ไม่เห็นเหรอว่าพวกเราจริงจังกัน
ฉันดูไม่เหมือนฆาตกรเหรอ
คุณจะไปไหนครับ
ฉันจะเดินทาง ไปแสดงที่โรงละครในชนบทน่ะ
คราวนี้ฉันพูดจริงนะ
อากาศแบบนี้ไม่มีใครหนีไปได้หรอก
แล้วนี่คุณได้รับอนุญาตให้ขังพวกเรา และไต่สวนพวกเราแบบนี้เหรอ
ทำไม คุณมีความผิดเหรอ
ผมก็แค่ถามเฉยๆ
ไม่มีใครถามโดยไม่มีเหตุผลหรอก
ถามเสร็จรึยัง
คนแรกที่เข้ามาที่จุดแวะพัก...
คือคนของรัฐบาล
คนต่อมาคือคนขับรถที่ตาย
จากนั้นก็เป็นคุณครู
คนขับรถกู้ภัย
จากนั้นก็เป็นมายองกิลกับดาราสาว
- แน่ใจนะ - แน่ใจครับ
ผมอยู่ในร้านนี้ตลอดเวลา
ไปด้วยกันเถอะ
ฉันจะลองคิดดู
พวกเขาพูดอะไรในนั้นบ้าง
มีคนหนึ่งโกหกแน่นอน
หรือไม่ก็โกหกทุกคน
เราจะหาคนร้ายที่ซ่อนอยู่ได้ยังไง
ตามฉันมา ไปหาอาวุธกันก่อนดีกว่า
ฝนตกหนักเป็นบ้าเลย
บ้าจริง
ฉันไม่เจออะไรเลย เขาคงเอาไปซ่อนที่ไหนสักแห่ง
ไอ้ฝนบ้านี่ก็นะ
เขาโดนตีด้วยของที่ไม่คม
นี่!
อะไร
นายโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ
จับด้วยมือเปล่าเนี่ยนะ
ก็ทีมนิติเวชมาไม่ได้
เราอาจพบอะไรก็ได้นะ
ทำไมนายต้องจุกจิกกับฉันตลอดเวลาด้วยนะ
นี่อะไร
ทรายเหรอ
ฉันว่าเหมือนเศษปูนนะ
ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้
คิมซอนแจ
ฉันว่าเขาโดนตีหัว ด้วยของที่ทำมาจากปูนนะ
จะไปไหนเนี่ย
นี่
บอกแล้วว่าเป็นปูน
นี่อะไร
ไม่เห็นเหรอ ก็ก้อนอิฐที่ใช้ฆ่าคนไง
- อะไรนะ - จะมีสักกี่คนที่รู้
ว่ามีก้อนอิฐอยู่ในห้องน้ำ
ผมก็แค่เอาก้อนอิฐนั่นไว้ในห้องน้ำ เพื่อใส่ในส้วมเท่านั้นเอง
คุณควรพูดความจริงได้แล้วนะ
ผมเพิ่งเจอคนขับรถบรรทุกครั้งแรกนะครับ
ผมไม่เคยเจอเขามาก่อน จะไปฆ่าเขาทำไม
- แน่ใจนะ - แน่ใจครับ
ผมอยู่ในร้านนี้ตลอดเวลา
เดี๋ยวครับ
นี่คุณ...
ดูนี่สิ
คุณเคยเจอเขามาก่อนใช่ไหม
รถบรรทุกของเขาเข้าออก ลานจอดรถเล็กๆ นี้อยู่ตลอด
คุณถึงได้ทำป้ายนี้ขึ้นมาใช่ไหม
นั่นไม่ใช่...
ผมหมายความว่า...
งั้นไอ้นี่คืออะไร พูดความจริงมานะ
เขาไม่เคยแม้แต่จะซื้อน้ำสักกระป๋อง
เอาแต่มาเข้าห้องน้ำฟรีทุกวัน
นั่นคือเหตุผลที่คุณฆ่าเขาเหรอ
ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะ
ผมทะเลาะกับเขา แต่ผมไม่ได้ฆ่าเขา
ผมพูดความจริงนะ
ผมเจอเขาตายอยู่ในห้องน้ำ ผมกลัวมากว่าคุณจะสงสัยผม
ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะ
เดี๋ยวนะ
คนขับรถกู้ภัย ต้องเป็นเขาแน่ๆ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะฆ่าคนได้หรอกนะ
คนขับรถกู้ภัย ผมได้ยินว่าเขาเป็นอดีตนักโทษ
คนขับรถบรรทุกเคยบอกผม
อดีตนักโทษเหรอ
(อีแดฮวัน อายุ 27 ปี คนขับรถกู้ภัย)
อีแดฮวันเป็นอดีตนักโทษเหรอ
แต่อันนี้น่าสนใจกว่าอีกครับ
(ชเวฮงซ็อก)
ชเวฮงซ็อกเป็นคนแจ้งคดีนั้นเหรอ
ตอนที่อีแดฮวันรีบซิ่งไปที่จุดเกิดอุบัติเหตุ
เร็วกว่ารถกู้ภัยคันอื่น เขาทำให้เกิดอุบัติเหตุและหนีไป
ชเวฮงซ็อกเห็นเหตุการณ์และแจ้งตำรวจ
เป็นแรงจูงใจมากพอไหม มันทะแม่งๆ อยู่นะครับ
(อีแดฮวัน อายุ 27 ปี คนขับรถกู้ภัย)
อีแดฮวันไปไหน
ไปเข้าห้องน้ำครับ
นั่นไงครับ เขาอยู่นั่น
เฮ้ย!
เฮ้ย
- เฮ้ย เปิดนะ - ไม่มีทาง
เราแค่อยากคุยด้วย
เดี๋ยวก่อน เราต้องคุยกันนะ
- ลงมา - ออกไปจากรถฉัน!
มาคุยกันก่อน เฮ้ย
จะทำอะไรน่ะ อย่าเชียวนะ
นี่ อย่านะ
- แม่เจ้า - ตายแล้ว
นายทำบ้าอะไร...
ผมไม่ได้ฆ่าเขานะ ผมไม่ได้ฆ่าเขา
ตามฉันมา
บอกแล้ว เขานั่นแหละ
คุณฆ่าเขาแล้วแกล้งทำเป็นไม่ได้ฆ่ารึเปล่า
คุณเป็นนักแสดงหรือไงเนี่ย
ผมเปล่านะ ผมไม่ได้ฆ่าเขา
งั้นนายจะหนีทำไม
เพราะว่า...
ดูเขาสิ พูดไม่ออกเลย เขานั่นแหละ
นายมีชนักติดหลัง
บอกว่าไม่ได้ทำไง!
หยุดพูดได้แล้ว นายไม่ต้องพูดอะไรที่นี่
ทุกคนก็ช่วยเงียบด้วยนะครับ
เขาเป็นอดีตนักโทษ คนขับรถบรรทุกสินค้าเคยบอกผม
เขาเคยเห็นหมอนี่ชนแล้วหนี และเป็นคนแจ้งตำรวจ
เขาถึงได้โกรธแค้นมาก
คุณไต่สวนผมเพราะคนแบบนี้เหรอครับ
จริงๆ เลย
บอกว่าไม่ได้ทำไง
ผมหนีเพราะรู้ว่าเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้น
- ผมรู้ว่าคุณต้องสงสัยผม - ใจเย็นๆ
มัวทำอะไรอยู่ ใส่กุญแจมือเขาสิครับ
เฮ้ย!
- พระเจ้า - เขาบ้าไปแล้ว
นี่ วางลงนะ
คุณอีแดฮวัน
วางไม้ถูพื้นลงถ้าไม่อยาก เพิ่มประวัติอาชญากรรมอีกข้อ
แล้วเรื่องอดีตนักโทษล่ะ
ทำอะไรของคุณ คุณจะทำให้เขาโมโหกว่าเดิมนะ
ผมไม่ได้ฆ่าเขา
ผมไม่ได้ฆ่าเขาๆ
ผมไม่ได้ฆ่าเขา
ใครน่ะ
เอาเก้าอี้ให้หน่อย
พระเจ้า
คุณมาที่นี่ทำไม
ศาสตราจารย์ชิน
มาที่นี่ได้ยังไงครับ
ร้านเปิดอยู่รึเปล่าคะ ฉันอยากได้อเมริกาโน่สักแก้ว
อเมริกาโน่ คืออะไรวะ
ไม่เห็นสถานการณ์รึไง
ครับ รอสักครู่นะครับ
แล้วคุณมาที่นี่ทำไม
ฉันรู้ตัวฆาตกรแล้วค่ะ
ว่าไงนะ
ฉันมาที่นี่เพราะไม่มีวิธี ติดต่อพวกคุณได้เลย
ถนนก็ถูกปิด การสื่อสารก็ขาดหายหมด
คุณบอกว่าคุณรู้ตัวฆาตกรแล้ว
มีรถโดยสารพิเศษแวะจอดที่นี่ใช่ไหมคะ
คนร้ายหนีไปกับผู้โดยสารแล้วค่ะ
ผู้โดยสารคนหนึี่งแจ้งไปว่า มีผู้ชายคนหนึ่งดูน่าสงสัย
เขาถูกจับแล้วและกำลังให้การอยู่
ฉันมาที่นี่เพราะกลัวจะเกิดเรื่องอีก เพราะพวกคุณไม่ไว้ใจกัน
แต่คุณบอกว่าถนนถูกปิดหมด แล้วคุณมาได้ยังไงครับ
ถนนเปิดแล้วเหรอ
ยังหรอกค่ะ
ฉันข้ามสะพานที่จมน้ำมา
แต่รถฉันโดนน้ำซัดไปแล้วละ
รถคุณโดนน้ำซัดไปเหรอ แล้วคุณก็ทิ้งรถไว้ที่นั่นเนี่ยนะ
คุณนี่มันบ้าจริงๆ
บอกแล้วว่าผมไม่ได้ฆ่าเขา
เอากุญแจมือออกเร็ว
ให้ตายสิ
ขอโทษนะ
ไปกินรามยอนกันดีกว่านะ
- เข้าท่า - ทางนี้เลย
ฉันชอบรามยอน
เราเข้าใจผิดกันทำไมก็ไม่รู้เนอะ
- ไปกันเถอะ - ผมหิวแล้ว
มาสิ
นายเป็นอดีตนักโทษ ฉันเลยสงสัยนายน่ะสิ
ศาสตราจารย์ชินครับ เราต้องคุยกันหน่อยนะครับ
ทำไมไม่ให้ฉันคุยด้วยเนี่ย
สองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ น่าสงสัย
จับคนร้ายได้แล้วจริงเหรอครับ
ไม่มีทางค่ะ ฉันโกหกอยู่แล้วละ
อะไรนะ
ตอนนี้เขาคง...
โล่งอกเพราะคิดว่าเขาไม่ติดโผผู้ต้องสงสัย
จากนี้ไปเราต้องจับตาดูพวกเขาให้ดี แล้วเราจะจับเขาได้ค่ะ
เหมือนการวิเคราะห์พฤติกรรมนะครับ
ใช่ค่ะ
นึกแล้วเชียว
มาทำอะไรในนี้กันสองคน
มีความลับกับฉันใช่ไหม
อย่าพูดเชียวนะ
สิ่งที่คุณคิดอยู่มันถูกแล้วละ
นึกแล้วเชียว คุณหลอกผมไม่ได้หรอก
นี่
"อย่าพูดเชียวนะ" เหรอ
สองคนนี้นี่จริงๆ เลย
ฉันคือพัคกวังโฮที่อยู่หน่วย อาชญากรรมรุนแรงมาสิบปีแล้วนะ
บ้าเอ๊ย บอกพวกเขาก็ไม่ได้
เราไม่มีหลักฐานเลย
และฉันก็ถามเขาตรงๆ ไม่ได้ด้วย เพราะนายนั่นแหละ
คิดว่าถามตรงๆ แล้วเขาจะยอมรับเหรอ
ช่างเถอะ คุณจะยุ่งทำไมเนี่ย
คุณผู้หญิง ลุกขึ้นทำไมล่ะ
- นี่ - ผมไม่ชอบพวกคุณเลย นั่งลง แล้วฟังผม
คิดว่าใครคือผู้ต้องสงสัย
สิ่งสำคัญที่สุด เวลาตามหาผู้ต้องสงสัยคืออะไร
แรงจูงใจในการฆาตกรรม
เราต้องหาตัวคนที่มีเหตุผล ในการฆ่าเหยื่อให้ได้
คนที่โกรธแค้นเขา
ที่เกิดเหตุอยู่ไหน ห้องน้ำใช่ไหม
ได้ ฉันสืบคนเดียวก็ได้
ห้องน้ำอยู่ทางโน้นครับ
เราล็อกไว้เพื่อรักษาสภาพที่เกิดเหตุ
ผมไปด้วย
ฉันไปคนเดียวได้ค่ะ
ผมแอบตามคุณอยู่นะ ศาสตราจารย์คิม
เราจะฆ่าคนที่มาจอดรถที่นี่ไม่กี่ครั้งไหม
ชเวฮงซ็อกแจ้งตำรวจว่าอีแดฮวันจนแล้วหนี
เขาพยายามจะหนีด้วย
หรือเขาจะเป็นผู้ต้องสงสัย
ขอโทษนะครับ
โธ่เอ๊ย บ้าจริง
คุณทำสูทผมเปื้อนหมดเลยนะ
ขอโทษครับ
เจ้าบ้านั่นคิดว่าตัวเองเป็นใครนะ
ขอโทษเหรอ นายจะชดใช้ยังไง
คุณควรขอโทษและถามเขาก่อนนะ ว่าเป็นอะไรรึเปล่า
ห่วงสูทตัวเองอยู่ได้
ไม่เป็นไรครับ
รู้ไหมว่าสูทชุดนี้เท่าไหร่
ไม่เป็นไรครับ ผมเก็บเอง
ใครเก็บก็ไม่สำคัญ ขอให้สะอาดก็พอ
เจ้าสวะนั่น
ทิ้งตรงไหนดีนะ
น่าทึ่งมากเลยนะเนี่ย
ผมอยู่คนเดียวมาหลายปี ทำแบบนี้จนชินแล้วละ
อย่างนี้นี่เอง ภรรยาคุณเสียแล้วเหรอครับ
ใช่ครับ เธอป่วยมานานแล้วละ
เธอเสียเมื่อสามปีก่อน
แย่จัง เด็กๆ คงลำบากแย่ที่ไม่มีแม่
เรื่องนั้นนับว่าผมโชคดีมากครับ...
ที่ผมไม่มีลูก
ไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงนะ ที่ต้องสูญเสียลูกไป...
ชั่วข้ามคืนแบบนั้น
ผมพูดถึงชเวฮงซ็อกที่เป็นเหยื่อน่ะ
ถ้าพ่อแม่ได้ยินข่าวว่าลูกชายคุณ ถูกฆ่าตายในห้องน้ำ
พวกเขาจะรู้สึกยังไงนะ
งานที่ยากที่สุดของการเป็นนักสืบ
คือการแจ้งครอบครัวเหยื่อ ว่าพวกเขาตายแล้ว
เอาละ...
สามีของคุณซอฮีซูใช่ไหมครับ
คุณจะไม่มีวันลืม...
สีหน้าของพวกเขาได้เลย
ร้อยทั้งร้อยล้มทั้งยืนด้วยความตกใจ
อ้าว เป็นอะไรครับ ไหวไหม
ผมความดันต่ำน่ะ บางทีก็จะเป็นแบบนี้
ถ้าได้สูดอากาศบริสุทธิ์ก็จะดีขึ้นครับ
คุณเห็นผู้ชายคนนั้นครั้งแรกที่ไหน
เขาเป็นคนรู้จักรึเปล่า
มือถือคุณคงไม่ได้บันทึกเบอร์เขาไว้
ดูจากที่คุณทิ้งมือถือไว้
(ห้องน้ำ)
เขาได้ยินอะไรนะ
ถึงได้รีบออกไป โดยยังสูบบุหรี่ไม่หมดมวน
แทฮี มินฮา
ได้ประวัติการโทรของชเวฮงซ็อกแล้ว
ไปหาคนสุดท้ายในรายการโทรเลย เร็วเข้า!
ผมเพิ่งเทน้ำใส่รามยอนเองนะ
นึกถึงคนที่ทำงานกลางฝนสิ เอาไปกินระหว่างทางเลย!
งั้นหัวหน้าที่ทำงานหนักของเรา ควรได้กินสิ่งนี้
เอาไปสองถ้วยเลยครับ
เจ้าพวกนี้นี่
เป้าหมายของการโทรคืออะไรครับ
ไม่มีอะไรพิเศษครับ
เขาถามว่าค่าสมัครเท่าไหร่
ฮงซ็อกกับผมเคยเกณฑ์ทหารช่วงเดียวกัน
เขาพูดถึงอะไรอีกรึเปล่า
เขาบอกว่าอยู่ที่จุดแวะพัก และต้องหาไฟแช็กครับ
แต่ผมว่าผมได้ยินว่ามีคนให้เขายืมนะ
ว่าแต่มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ
คุณรู้จักใคร...
ที่น่าจะอยากฆ่าชเวฮงซ็อกไหมครับ
อะไรนะ
งานที่ยากที่สุดของการเป็นนักสืบ
คือการแจ้งครอบครัวเหยื่อ ว่าพวกเขาตายแล้ว
เกือบมั่นใจแล้วนะว่าเขาคือผู้ต้องสงสัย
แต่ฉันไม่มีหลักฐานเลย
ไปถามเขาสิคะว่าเขาทำรึเปล่า
นี่จะกวนประสาทผมเหรอ
เราเข้ากันไม่ได้เลยจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย
คุณก็รู้สึกใช่ไหม
แบบนี้แหละที่ผมพูดถึง
คุณไม่ตอบผม คุณชอบแต่คิมซอนแจคนเดียว
ตกใจหมด แอบฟังเหรอ
ตกใจหมดเลย
- ฉันว่าฉันเจอตัวคนร้ายแล้ว - อะไรนะ
ใคร แล้วนายมีหลักฐานเหรอ
อีกสองวันฝนถึงจะหยุดตก
พรุ่งนี้ก็ตกเหรอ บ้าจริง
- ลาหยุดสิ - ค้างสักคืน
ให้ตายสิ ฝนจะทำให้ผมเป็นบ้า
พรุ่งนี้ค่อยกังวลเถอะ
ผมทนอะไรแบบนี้ไม่ได้เลย
ที่บอกว่าเราเจอตัวผู้ต้องสงสัยแล้ว เราโกหกค่ะ
- อะไรนะ - พูดอะไรน่ะ
หมายความว่า ยังจับผู้ต้องสงสัยไม่ได้เหรอครับ
- ไหนว่าจับได้แล้วไง - เธอพูดอะไรน่ะ
ผู้ต้องสงสัยอยู่ในห้องนี้ค่ะ
คราวนี้
เราเจอผู้ต้องสงสัยตัวจริงแล้ว
- อะไรเนี่ย - เกิดอะไรขึ้น
คนที่สูญเสียลูกไป ฆ่าลูกของอีกคน
ฉันเชื่อว่าคนคนนี้กินอะไรก็ไม่ลง และนอนก็ไม่หลับ
คงรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น
จะมีประโยชน์อะไร ที่ได้เห็นผู้ต้องสงสัยถูกจับเข้าคุก
ในเมื่อมันทำให้ลูกคุณฟื้นคืนมาไม่ได้
คนคนนี้ควรรู้ว่ามันเจ็บปวดมากแค่ไหน
น่าตกใจที่เขากลับสร้างความเจ็บปวด แบบเดียวกัน
มนุษย์ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
คุณเห็นด้วยไหมคะ
- อะไรน่ะ - พระเจ้า
- เฮ้ย
วางมีดลงเถอะ
ตอนแรก...
ผมก็ไม่ได้จะฆ่าเขาหรอก
ผมไม่ได้คิดจะฆ่าเขาจริงๆ
นี่รูปถ่ายครับ
นี่เขาครับ คิมจีฮุน
เขาเกี่ยวข้องกับชเวฮงซ็อกยังไงเหรอครับ
ฮงซ็อกฆ่าจีฮุนตายครับ
เพราะอะไร
งานอดิเรกของเขาคือให้พวกรุ่นน้อง
ยืนให้ชกเหมือนเป็นกระสอบทราย
เขาห้ามรุ่นน้องป้องกันตัว พวกเขาได้แต่ยืนนิ่งเหมือนกระสอบทรายจริงๆ
วันนั้นเขาชกจีฮุนเหมือนวันอื่นๆ
เขาชกจีฮุนเหมือนชกมวยจริงๆ มันก็เจ็บสิครับ
จีฮุนใช้หมวกกันน็อก...
- ป้องกันหมัดของเขา - บ้าเอ๊ย
มันทำให้ข้อมือของฮงซ็อกเคล็ด
ไอ้เด็กเวร
จากนั้นเขาก็ซ้อมจีฮุนอย่างโหดเหี้ยม
ผู้คนตื่นตระหนกกับการตายของจีฮุนมาก
จีฮุน
เมียผมบอกผมระหว่างทางมาที่นี่
ที่บอกว่าเขาโดนซ้อม
มันหมายความว่ายังไงครับ
ฝีมือเขาเหรอ
คุณนายครับ
เขาทำอะไร จีฮุนลูกรักของฉันทำอะไรให้แก
เขาทำอะไรผิด
เอาชีวิตลูกฉันคืนมานะ
เอาชีวิตลูกฉันคืนมา
รู้ไหมว่าผมบอกเมียผมว่าอะไร
"ยกโทษให้เขาเถอะ"
"ถึงแม้ลูกเราจะตายไปแล้ว ก็ยกโทษให้เขาเถอะ"
ผมพยายามปลอบใจเมียผมอย่างมาก
เธอคิดถึงลูกมาก จนตายตามเขาไป
และผมยังบอกเธอ ให้ยกโทษให้คนที่ฆ่าเขาเลย
เขาไม่สมควรจะได้รับการให้อภัยเลย
นี่ เดี๋ยวนี้ต้องจ่าย ค่าสมัครเข้ายิมเท่าไหร่เหรอ
แหม ฉันเป็นเพื่อนนาย นายควรลดให้ฉันบ้างนะ
ขอบคุณครับ
ฉันไม่ได้พูดกับนาย โอเค แค่นี้ก่อนนะ
จีฮุนลูกรักของฉันทำอะไรให้แก
ถ้าเขามีชีวิตที่ดี มันก็คงทำให้ผมโกรธเหมือนกัน
แต่ผมทนเห็นเขามีชีวิตแบบนั้นไม่ได้จริงๆ
โธ่เว้ย
ฝนตกทีไร ปวดข้อมือทุกทีเลย
ผมพยายามจะเดินหนีไปแล้ว แต่ว่า...
ผมเคยเป็นนักมวยด้วยนะครับ
หมัดหนักได้ใจเลยละ
แต่มีไอ้งั่งตัวหนึ่งมันบล็อกหมัดผม...
ทำให้ข้อมือผมเคล็ด
ตั้งแต่วันนั้น มันก็ปวดทุกครั้งที่ฝนตก
ตั้งแต่วันนั้น ผมรู้สึกว่าทุกวันคือฝันร้าย
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับคนคนนั้นเหรอ
ผมฆ่ามันไปแล้วละ
ผมล้อเล่นน่ะ
ล้อเล่นงั้นเหรอ
แกพูดว่าล้อเล่นงั้นเหรอ
แกฆ่าลูกชายฉัน
แล้วเห็นเป็นเรื่องล้อเล่นงั้นเหรอ
แกพูดว่าล้อเล่นเหรอ ไอ้เดนสังคม
แกมันสมควรตาย!
ลูกชายฉัน เขาเป็นเด็กดี
เขากับแม่ของเขาคือทุกอย่างของฉัน
- พระเจ้า - ตายแล้ว
- แย่แล้ว - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ทุกคนควรออกไปจากที่นี่ - ครับ
- ไปกันเถอะ - เร็วเข้า
- เกิดอะไรขึ้น - พระเจ้า
- เร็วเข้า - ไปกันเถอะ
ทำแบบนั้นแล้วมีอะไรเปลี่ยนแปลงไหมละ
คุณเจ็บปวดน้อยลงรึเปล่า
หรือมันทำให้ลูกชายคุณฟื้นขึ้นมาไหม
ปกติเขาไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของเหยื่อเลย
คุณอยากได้ยินอะไรจากผมล่ะ
คุณจะไปรู้อะไร
ผมรู้ดีเลยละ
ผมก็อยากฆ่าคนคนนั้นเหมือนกัน
ผมก็อยากตามหาคน...
ที่ฆ่าแม่ผมแล้วฆ่ามันทิ้งเหมือนกัน
แต่ถึงจะทำแบบนั้น แล้วมันจะทำให้อะไรดีขึ้นเหรอ
คุณรู้ไหมว่าจริงๆ แล้วเหยื่อต้องการอะไร
พวกเขาอยากเห็นคนร้าย ยอมรับในความผิดที่ก่อต่อหน้าศาล
และถูกลงโทษอยู่ในคุก
พวกเขาไม่ต้องการการแก้แค้นแบบนี้
ผมไม่สนเรื่องพวกนั้นหรอก
งั้นมันก็ทำให้คุณ ไม่ต่างอะไรจากฆาตกรแล้วละ
คุณต้องการแบบนี้จริงเหรอครับ
ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญแล้ว
ทุกอย่างจบแล้ว
ทุกอย่างจบแล้ว!
ไม่ใช่หรอก
มันจบไปตั้งแต่ลูกชายคุณตายแล้ว
ตอนนั้นแหละคือจุดจบ
คุณบอกว่าตอนนั้นคือจุดจบงั้นเหรอ
ทุกอย่างจบตั้งแต่ตอนนั้น
บางที...
เมียผมอาจจะคิดแบบนั้นก็ได้
หลังจากลูกชายเราตายไปเจ็ดปี
เมียผมถึงได้ตามเขาไป ตอนนั้นแหละที่ผมรู้ว่า
เมียผมฆ่าตัวตาย...
มาตลอดเวลาเจ็ดปี
สุดท้ายแล้ว
ผมก็ฆ่าเมียผมด้วยเหมือนกัน
ผมไม่ทำอะไรสักอย่างเลย
ผมไม่ทำอะไรเลย
ไม่ใช่แค่คุณหรอก
เป็นใครก็คงทำแบบนั้นเหมือนกัน
ไม่ว่าใครก็ตาม
ผมเข้าใจเรื่องนี้หลังจากที่ได้เป็นตำรวจ
คุณทำอะไรไม่ได้ เมื่อเหตุการณ์มันเกิดขึ้นแล้ว
พ่อผมก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน
จีฮุน
- เป็นอะไรรึเปล่าครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
เจ้าหน้าที่!
- พาเขาไป - ครับ
ผู้หญิงคนนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
คิดว่าตัวเองเป็นตำรวจรึไง
ฉันไม่ได้บาดเจ็บ หยุดบ่นเถอะค่ะ
คุณก็หยุดไร้สาระสักทีเถอะ
ผู้หญิงไม่ควรมายุ่งกับคดีตั้งแต่แรกแล้ว
เราอาจปกป้องคุณไม่ได้นะ
ฉันขอให้คุณปกป้องฉันเหรอคะ
ทำตัวแบบนี้ ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
ไม่เป็นอะไรจริงรึเปล่าเนี่ย
- ไม่เจ็บแน่นะ - ฉันไม่เป็นไร พอใจรึยังคะ
จริงๆ เลย
เป็นเพราะแม่นายใช่ไหม
นายถึงได้ตามล่าชองโฮยอง
ไม่ใช่เรื่องของนาย
ฉันขอโทษ
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม นายถึงหมกมุ่น...
กับการจับคนร้ายขนาดนั้น
ถ้านายจับคนร้ายไม่ได้
นายรู้ว่าครอบครัวของเหยื่อ จะทุกข์ใจแค่ไหน
นายเข้าใจเรื่องนั้นดีกว่าใคร
นายรู้ว่าทุกอย่างจะจบ เมื่อนายจับคนร้ายได้เท่านั้น
ถ้าอยากให้ช่วยอะไร บอกฉันนะ
เสียใจด้วยนะที่นายไม่ได้ไปร่วมงานศพแม่
ฝนตกไม่ยอมหยุดเลย
(ซอฮีซู สู่สุคติ)
โธ่
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ในสภาพอากาศเลวร้ายแบบนี้นะครับ
- ดูแลให้พวกเขากลับบ้านปลอดภัยนะ - ครับ
นายขอให้ผู้หญิงคนนั้นมาเหรอ
ผู้หญิงคนไหน
- ศาสตราจารย์ชินเหรอ - ก็เออสิ
ตามเธอมาที่นี่ทำไม เธอเกือบบาดเจ็บนะ
- ศาสตราจารย์ชินมาที่นี่เหรอ - นายไม่ได้ให้เธอมาเหรอ
หลังจากส่งพี่กับหมวดคิมมา ผมก็ส่งใครมาอีกไม่ได้แล้ว
ผมจะส่งเธอมาที่นี่เพื่ออะไร
นั่นน่ะสิ
งั้นผู้หญิงคนนั้นมาที่นี่ได้ยังไง
แล้วเธออยู่ไหนแล้วเนี่ย
เธอมาได้ยังไงนะ
ผมว่าผมควรเอาสิ่งนี้ให้คุณ
(สวัสดีครับ! ผมจะกลับบ้านอย่างปลอดภัย)
ศาสตราจารย์ชินคะ ฉันใกล้จะถึงแล้ว รอฉันอยู่ตรงนั้นนะคะ
ค่ะ ฉันจะรอที่นี่แหละ
คุณมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
นี่เรียกว่าไม่มีอะไรเหรอ
ถ้าคุณเจ็บ คุณก็ควรบอก
ไม่พูดอะไรเลยจะกลายเป็นนิสัยนะ
แล้วไม่ดีตรงไหนคะ
คุณเป็นแบบนี้...
ตั้งแต่เสียพ่อแม่ไป ในอุบัติเหตุไฟไหม้เหรอ
ผมได้ยินที่โรงพยาบาลน่ะ
ไม่ยักรู้ว่าคุณชอบแอบฟัง
เรื่องธรรมดาน่ะค่ะ
"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องธรรมดา"
แต่ผมกลับฟังแล้วรู้สึกว่า...
"มันเป็นเรื่องใหญ่"
"ไม่ธรรมดาเลย"
อยากฟังเรื่องของผมบ้างไหม
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
และเป็นเรื่องธรรมดาด้วย
ฉันว่าฉันฟังเรื่องคุณไปแล้วนะ
แหม นี่พี่...
คิดเรื่องอะไรอยู่ ดูจริงจังมากเลย
เขาคง...
ใช้ชีวิตยากมาก ตลอดสิบปีที่เสียลูกชายไป
เขาจะกินลงไหม
นอนหลับบ้างรึเปล่า
เขาจะรู้สึกยังไงบ้าง
เวลาเห็นเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับลูกเขา
- นี่ ซองชิก - ครับ
ตอนที่่ฉันหายไปในอุโมงค์นั่น
นายรู้สึกยังไงเหรอ
นี่พี่ถามจริงๆ เหรอครับ
หลังจากนั้นผมเป็นทุกข์มาก
เพราะผมรู้ว่าพี่จะไม่ตายถ้าผมไปกับพี่
ผมก๊งทุกวันเลยนะ หลังจากถูกย้ายไปคังวอน
งั้นยอนซุก...
นายว่าตอนนี้เธอจะรู้สึกยังไงบ้าง
หวังว่าเธอคงจะไม่ร้องไห้มากเกินไปนะ
หยุดเถอะนะ ยอนซุก
กวังโฮจะต้องหาสิ่งนี้เมื่อเขากลับมา
ทำไมรอยเปื้อนไม่ออกนะ
แล้วลูกเธอล่ะ
เขาไม่กลับมาแล้วละ
เลิกทำอะไรบ้าๆ สักทีเถอะ
ทำไมรอยเปื้อนถึงไม่ออกนะ
ฉันทำมันเป็นรูแล้ว
เธอว่าจะเป็นอะไรไหม
ถ้าฉันปะมันให้เขา
ทำไมเธอถึงทำแบบนี้อยู่ได้ โธ่เอ๊ย
- ทำไม จอดทำไม - รุ่นพี่
ผมขอโทษครับ
เรื่องอะไร
ผมคิดว่าผมคงตามหา ภรรยาพี่ไม่เจออีกสักพักเลยละ
ว่าไงนะ
หมายความว่าไง พูดให้มันชัดๆ หน่อย
คือ...
ถามว่าหมายความว่าไง
คือ...
หมายเลขบัตรประชาชนของเธออาจถูกลบไป หรือไม่เธอก็หายตัวไป
เจ้าบ้านี่
ยอนซุกจะหายตัวไปเพื่ออะไร
ผมแค่จะบอกว่า การจะหาเธอให้เจอทันทีคงไม่ง่าย
นี่นายล้อฉันเล่นเหรอ
ไปให้พ้นเลย
รุ่นพี่ครับ
ล้อเล่นรึไงวะ
ฉันจะกลับไปให้ได้ ขอแค่ฉันหาพัคกวังโฮที่เกิดปี 1988 เจอ
ฉันจะกลับไปให้ได้
ไม่ว่ายังไงก็ตาม
เขาถูกตามล่าแน่นอน
แต่เขาหนีใครอยู่กันแน่
- ฝีมือชองโฮยองจริงเหรอ - เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์
ชีวิตของเหยื่ออยู่ในมือเขา
มีคนขโมยตัวตนของฉันไปใช้
พี่อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน พี่จะทำคดีนี้ได้จริงเหรอ
การขโมยตัวตนก็เป็นอาชญากรรมนะ
รอผมด้วย รุ่นพี่
ดูเหมือนคุณจะอยากให้ฉัน สืบอะไรบางอย่างเหมือนกัน
เธอควรเลิกทำงานที่ปรึกษานะ
ถ้าหนูอยากมีชีวิตที่ปลอดภัย หนูคงไม่ไปตั้งแต่แรก
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล