NETFLIX — ANIME ORYGINALNE
Innymi słowy...
Przegrałeś, zanim mogłeś coś zrobić?
I było was dwóch?
W walce na tętniącym życiem obszarze
profesjonalny wojownik został pokonany przez zarozumiałego amatora.
To dość powszechna historia.
Ale zwykle jest to sportowiec na arenie, gdzie obowiązują zasady.
A dzieje się tak, bo nadal są amatorami, jeśli chodzi o walkę.
Wojownicy podziemnej areny szczycą się tym,
że są najlepsi na świecie w walce na gołe pięści.
A ty jesteś na szczycie, Baki...
Na pewno nie jesteś takim zarozumiałym wojownikiem?
Zasady walki mają swoje wady.
Nieważne, jak wielkie są zawody,
jeśli spojrzysz na początki walki,
to nie chodziło w niej o bycie w centrum uwagi!
Tłumienie niesprawiedliwej przemocy,
które dzieje się bez wiedzy społeczeństwa, jest jej korzeniem.
Nieważne, że będą cię chwalić.
Wojownik, który popełnia błędy, może być uważany za bezwartościowego.
Mówisz o tym, co oczywiste...
Puść mnie, ty głupcze!
To ja się tym najbardziej przejmuję!
Bardziej niż ty.
Czy ty.
Bardziej niż wszyscy!
To ja najbardziej ze wszystkich wierzyłem,
że wojownicy podziemnej areny są najsilniejsi!
Baki, Doppo, Hanayama, Shibukawa czy Retsu!
Wierzyłem w was bardziej niż ktokolwiek inny!
Nie rozumiecie mojego zmartwienia.
Dokąd idziesz, Baki?
Przepraszam, staruszku...
Masz rację.
Dobry wieczór, panowie.
Widzę, że jesteście w komplecie.
Gdzie są moi ochroniarze?
Chodzi ci o tych nieudaczników?
Lubicie benzynę?
Szukałem cię.
A ty lubisz benzynę?
Dziękuję ci za tamten dzień.
Kazumi...
To zupełnie inna osoba.
Dużo się od ciebie nauczyłem.
Nie rozumiałem różnicy między meczem a prawdziwą walką.
Byłem zawodnikiem karate, a nie jego wojownikiem.
Ty mnie tego nauczyłeś,
więc chcę ci podziękować.
Gdybym wywołał tutaj pożar,
nie byłbym wojownikiem karate.
Ale...
mnie...
nie obchodzi, czy jestem wojownikiem karate!
Hej, staruszku...
nie mam racji?
Masz rację.
Pragnieniem wojownika nie jest zręczne pokonanie przeciwnika.
On chce wygrać za wszelką cenę.
Jeśli nie wygrasz, to nie ma o czym rozmawiać.
Rozumiem.
Wyglądasz, jakbyś miał więcej do powiedzenia.
Tak. To poczucie piękna.
- To... - Poczucie...
Piękna...
To znaczy, że nie masz przy sobie broni.
Zawodnicy karate nieustannie trenują do walki.
Znajdujemy czas, by znokautować ludzi.
Zasadniczo jest to atak z zaskoczenia.
Zostaliśmy już wyposażeni w broń.
Dlatego nie powinniśmy mieć niczego przy sobie.
Walizka, którą niesiemy.
Wachlarz, który trzymamy w dłoni.
Pasek przy naszych spodniach.
Buty, które założyliśmy.
A poza tym broń, którą trzyma w ręku przeciwnik.
To są rzeczy, których powinni pozwolić nam używać.
Tutaj wyznaczyłbym granicę.
Czy jest to garść piasku, czy ołówek,
trzymanie czegoś takiego przed walką
urazi twoją dumę wojownika sztuk walki.
A tak przy okazji...
Co zrobimy z tym grillem?
Zadzwońmy po karetkę.
Jest w stanie krytycznym...
Przez jakiś czas nie będę musiał palić papierosów.
A teraz...
Kto jest moim przeciwnikiem, Retsu czy Doppo?
Oczywiście, że ja.
Jestem ci coś winien.
Poczekaj chwilkę.
Mój mistrz też chce wziąć w tym udział.
Przepraszam.
Osu!
Kopę lat.
KIYOSUMI KATO
Członek szkoły karate Shin Shin Kai.
Woli ćwiczyć podczas walki zamiast w dojo.
Jego styl to prawdziwa walka.
Kato!
Co się stało z twoją ręką?
To się stało.
To chyba twoja sprawka, panie obcokrajowcu.
Prosto w rynienkę podnosową.
Wiesz, co zrobiłeś?
Pan Dorian, tak?
Pięści dyrektora Doppo Orochiego
są mocniejsze niż diamenty i bardziej cenne.
Nie masz wyrzutów sumienia?
Jeśli nie chcesz słuchać...
to ucho nie jest ci potrzebne!
Kato, ty...
Chodzi ci o to?
To żyłka nylonowa w połowie pokryta gumową rurką.
Zaczepiasz ją o kciuka i mały palec.
Jeśli dobrze jej użyjesz,
to szybko odetniesz uszy albo nos.
Miałem żyłkę, bo lubię łowić ryby.
Zadziałała?
On jest twoim mistrzem, Katsumi?
Robi takie rzeczy bez względu na swoją dumę czy ego.
Robi je bez zastanowienia.
Jeśli chodzi o walkę, to jego ideologia
jest bliższa Shin Shin Kai niż wasza.
To dla was dobra okazja.
Możecie się czegoś nauczyć.
Filozofia Shin Shin Kai...
jest taka!
Nagły atak na przeciwnika, który został już pokonany?
Nie wierzę, że to zrobiłeś!
Przestań, walka już się skończyła.
Jeśli się złościsz, bo Katsumi mnie pochwalił,
to jest to trochę słabe, dyrektorze.
Struny do pianina?
Rozumiesz?
Jak widzisz, w karate używamy naszych rąk i nóg jako broni.
Ćwiczymy całymi dniami,
przez długie godziny,
z uporem, którego wy, ludzie z zachodu, nie zrozumiecie.
Nasza dłoń staje się utwardzoną bronią,
która potrafi ciąć.
Aż w końcu...
staje się ostrzem.
Twoje czteromikronowe włókno aramidowe o wytrzymałości 200 kg
jest zaskakująco rozczarowujące.
W języku chińskim znaki tworzące słowo karate
to „pusty” i „ręka”.
Chodzi w nim o to, że masz puste ręce.
Dlatego nazywa się „karate”.
Wkrótce żyłka nie będzie ci potrzebna.
Atak z zaskoczenia...
Tak, ktoś mnie stamtąd zabrał.
Gdy zobaczyłem odbezpieczony granat, ktoś wyrzucił mnie na podwórko.
Rozumiem.
Więc byłeś bezpieczny.
Gdzie napastnik i reszta?
Sam chciałbym to wiedzieć!
Gdy się ocknąłem, nikogo już nie było.
Przepraszam!
Znalazłem cię!
Wiedziałeś, że ktoś cię śledzi.
To ty.
Chyba cię rozczarowałem.
To niemożliwe.
Nie dałeś mi poznać smaku przegranej.
Nie jestem taki beznadziejny.
Człowieku, jak ty znalazłeś to miejsce?
Aż krzyczy, że jest kryjówką.
Ponad 50 lat temu...
używałem tego miejsca.
Wojna...
To był japoński obiekt wojskowy.
Po wojnie używali go Amerykanie.
Byłem wtedy nastolatkiem.
Załatwiałem dla nich różne sprawy.
Skoro jesteś ode mnie starszy,
muszę dać ci prezent...
Tak?
Kung-fu?
Jeśli uważasz, że to, co pokazałem u Tokugawy, to szczyt moich możliwości,
to cię rozczaruję.
To smar.
Walcząc z wieloma mistrzami,
nawet gdybym wygrał, nie odszedłbym bezpiecznie.
Kamuflowanie swoich umiejętności...
jest niezbędne, by cieszyć się jeszcze słodszą przegraną.
Zaczęło się na początku XX wieku.
Została wynaleziona przed prohibicją w Ameryce.
Gdy Al Capone był jeszcze nikim.
Gangi wynalazły nową metodę walki
w celu całkowitego zniszczenia swoich wrogów.
Śmiertelna broń? Jest.
Możesz zrobić to samo.
Jeśli chcesz załatwić tę sprawę.
Napisy: Kamila Krupiński