NETFLIX — ANIME ORYGINALNE
Chwycił ostrze gołymi rękoma!
Pierwszy raz widzę coś podobnego w walce.
Jesteś silny, Doppo Orochi...
Jestem pod wrażeniem.
Wygląda na to, że boisz się kogoś takiego jak ja,
kto poświęcił całe życie trenowaniu karate.
Jakie to uczucie
dostać kopniaka w dłoń po tym, jak została zmiażdżona?
Jego uderzenie Seiken jest wyjątkowe.
Nawet osłonięty grubą warstwą mięśni
mostek przeciwnika nie wytrzyma uderzenia.
I jak?
To cios od człowieka, który w pełni oddał się karate.
Ty nie masz takich umiejętności.
Nie oddałeś się w pełni sztukom walki.
Zamiast tego myślisz, że to one oddały się tobie.
Nigdy nie osiągniesz mojego poziomu.
Teraz go wykończy.
Nie sposób go powstrzymać, kiedy jest w tym stanie.
Bóg sztuki walki to prawdziwy skąpiec.
Ten czy inny ruch...
wszystkie techniki...
oferowane są tylko tym, którzy oferują samych siebie.
Przegram tę walkę? Ja?
Pora na punkt kulminacyjny.
A teraz...
ostatni cios.
Cały się trzęsę...
Po 50 latach poświęconych sztukom walki
opanowałem technikę uderzenia seiken.
Ogarnia...
mnie strach.
Teraz...
wasza kolej.
Kato!
Żartujesz?
Co wy sobie wyobrażacie?
Przyprowadzacie pacjenta w stanie krytycznym w takie miejsce?
Chcecie go wykończyć?
Ach, to tylko doktorek.
To ty za to odpowiadasz?
Zgadza się.
Jeden z moich pracowników był twoim uczniem,
więc kazałem mu się tu przywieźć.
Osu!
To, co próbujesz zrobić, może zakończyć się morderstwem.
Jeśli mi tego nie wytłumaczysz,
zgłoszę to na policję.
Chcę, by walczył.
Co, proszę?
Ten wielki facet, który tam stoi...
Kato zada mu ostatni cios.
Ostatni cios?
Czy rozumiesz,
że całe ciało Kato jest w trakcie leczenia?
Ma wiele złamań i ran wewnętrznych.
Co więcej...
jest nieprzytomny z powodu utraty krwi.
Nie ma mowy o tym, by walczył.
Możesz zejść z drogi?
Kai...
Nadchodzi nieprzytomny pacjent.
Odnieśliście podobne obrażenia.
Roznieś go!
Poddaję się!
Zmartwiłem cię, prawda, doktorku?
To coś, czego lekarz znający tylko podstawowe funkcje ciała człowieka
nigdy nie zrozumie.
A więc załatwione.
Co to jest?
To prawa ręka pana Doriana.
Też jestem zdziwiony.
Może to jakieś urządzenie lecznicze?
Nie.
Niech przybliżę.
Bateria?
Może to ładunek wybuchowy.
To by znaczyło, że detonator jest niżej...
w nadgarstku.
Na przykład przy takim ruchu
mógłby wybuchnąć.
Cóż...
wyglądasz na zmęczonego.
Widziałem dziś zbyt wiele szokujących rzeczy.
Rozumiem.
Miał zmiażdżone wszystkie kończyny
z wyjątkiem prawej ręki.
Zupełnie jakby zachował ją jako ostatnią broń.
PAN DORIAN
PAN KIYOSUMI KATO
To twoja słabość.
Pozwalasz mi stać nad sobą, podczas gdy śpisz.
Czy, podobnie jak ja, przeżyjesz, udając, że błagasz o litość?
Choć to niemożliwe,
bo jesteś w krainie snów.
Już otrzymałeś swój ostatni cios,
panie Kato.
DOPPO OROCHI
Osu!
Moja żona zdziwi się, kiedy zobaczy moją lewą rękę.
Dzięki.
Jeśli pozwolisz...
Osu!
Jestem w domu.
Natsue!
Dorian!
Miłości mojego życia...
Nieważne, jak małe
Nieważne, jak nierozsądne
Kiedy mam marzenie
W dłoniach
Nigdy go nie wypuszczę!
Nie mam już domu
Zostałem zupełnie sam
Ale...
Ktoś gdzieś na mnie czeka!
Wybawi mnie od bólu!
Moje życie...
Na zawsze...
Co?
Chciałabym, byśmy byli razem na zawsze.
Tak...
- Baki... - Kozu...
Ty pierwszy...
Baki...
Ch...
Co?
Chodź ze mną do domu.
Ch...
Chyba zrobiło się późno.
Baki, nie masz zegarka.
Nie to chciałeś powiedzieć.
Jego język...
Wrócę do domu pierwsza.
Wtedy...
Dobrze.
Poczekaj 10 minut, zanim wrócisz, jak zwykle.
Nie mogłam tego powiedzieć.
„Czy mogę wejść do twojego pokoju?”
Cieszę się,
że przyszedłeś.
Chcę cię o coś spytać.
Siła...
Czym ona jest?
Umiejętnością działania wedle własnej woli,
kierowania się swoimi zachciankami.
Właśnie tym jest dla mnie siła.
To znaczy,
że łakniesz przegranej,
a wciąż jesteś niepokonany.
Więc tak naprawdę nigdy nie wygrałeś.
Istna tragedia!
Od kiedy pragnę poznać smak przegranej,
zdawało mi się, że spotyka mnie pasmo triumfów.
Ale tak naprawdę
ani razu nie odniosłem zwycięstwa?
Czyż to nie istna tragedia?
I co ty na to?
Retsu.
Chciałbym cię pokonać.
Nie mogę spełnić twojego życzenia.
To twoje małe marzenie...
skończy się wraz z tym ciosem.
Kaioh!
Już wiem, Retsu Kaioh...
To ja przegrałem.
Moje życie, złudnie zwycięskie,
było drogą ku ciemności.
Komendancie.
Tak?
Wyjdziemy z tego cało?
Co masz na myśli?
Eskortuje nas wiele wozów policyjnych,
ale zważywszy na to, kogo transportujemy...
Słyszałem...
że uciekł z amerykańskiego więzienia dla skazanych na wyrok śmierci.
Nic nam nie będzie.
Przysięgam na policyjną dumę.
Ale...
jeśli coś się stanie, to się nim zajmiesz, tak?
O tak...
Nie będzie potrzeby.
Obecny tu pan Dorian...
nie potrzebuje nawet stalowych krat wokół siebie.
Li... zak...
Lizak...
Widzicie?
To lizak.
To Tokyo Tower.
Tatuś...
daje mi tylko dwa lizaki dziennie.
A ja chcę więcej!
Zawsze jest tak samo.
Ja chcę więcej...
Jego psychikę podtrzymywała myśl, że jest zwycięzcą.
Ale po tym, jak zdał sobie sprawę, że nigdy nie wygrał...
Nie mam mamusi.
...umysł Doriana załamał się.
Lizak...
Dorian...
kupię ci całą górę słodyczy.
Naprawdę?
Kupisz?
Tyle, ile chcesz.
Wróciłam.
Witaj w domu.
Jadłaś już?
Tak.
Rozumiem.
Minęło jakieś 10 minut.
Widzisz? 10 minut.
Mam po prostu pójść...
do pokoju Bakiego?
Tak po prostu pójść?
Też chciałem do ciebie wpaść.
Baki...
Baki?
Twoja mama jest bezpieczna, przysięgam.
Ale jeśli wydasz z siebie choć jeden dźwięk...
Zabiję i ciebie, i ją.
Rozumiesz?
Tak więc...
bądź cicho.
Napisy: Piotr Supernat