NETFLIX — ANIME ORYGINALNE
Baki!
Też stanę do walki.
Dzięki.
Za troskę.
Ale…
tych dwóch nie stanowi problemu.
To przeczucie, nie arogancja.
A może…
coś więcej niż przeczucie.
Są tu już od dłuższego czasu.
Ale żaden się nie kwapi.
Proszę. Jestem w zasięgu ciosu.
Przeciągaj to dłużej, a cię zniszczę.
Wstawać.
Zaciśnijcie zęby.
Nie tylko was pokonam.
Będę was tłukł, aż nie dacie rady wstać!
Za bardzo…
Może nieco przesadziłeś.
Silny jesteś.
Codzienne treningi niekoniecznie zwiększają siłę.
Jedno zwycięstwo…
Ledwie jedna porażka…
Nawet jedno starcie
może czasem uczynić cię o wiele silniejszym.
Sam nie wiem…
Zakochałeś się, poznałeś smak kobiety.
Wydaje ci się, że posiadłeś jakąś nadprzyrodzoną moc.
A to nic nadzwyczajnego, samo życie.
Naprawdę sądzisz, że dzięki temu jesteś silniejszy?
Czemu trucizna nie działa?
Dlaczego?
Moja dłoń z pewnością go dotknęła.
Mimo to…
Czemu nic mu nie jest?
Dlaczego nic mu nie jest?
Czemu trucizna nie działa?
Nie puszcza!
Cóż za siła!
Pan Hanayama!
Przepraszam za wtedy.
To irytujące…
Hę?
Że tak się zmienił, bo od teraz troszczy się o kobietę.
Ten człowiek…
nawet w zwykłej przechadzce widzi szansę na stanie się silniejszym.
Nie mogę znów przegrać.
Potęga jest ograniczona.
Prawdziwa miłość nie zna granic.
Wygrałaś.
Hej…
Nie wiedziałem, że pan też tu jest.
Silny jesteś.
Nie widziałem cię parę dni,
a przybrałeś na sile tak, że nie przypominasz dawnego siebie.
Niezupełnie.
Nie obchodzi mnie, czy stałem się silniejszy.
Wystarczy, że potrafię obronić siebie…
i innych.
Rany.
Odwróć się.
Ucieknijmy im!
Uciekli…
Nie chcę walczyć.
Wracam do domu.
Jesteś pewien?
Nie muszę zwyciężać…
póki mam kogo chronić.
Co my wyrabiamy?
Nigdy mnie tak nie upokorzono…
Dziękuję.
Dobre wyczucie czasu.
Jeden z naszych podopiecznych zna odpowiednich ludzi.
Trzymam cię za słowo.
Bliski Wschód, co?
Tak.
Trafisz tam w przyszłym tygodniu.
Katsumi.
Mam jeszcze jedną prośbę.
Nauczysz mnie karate?
Choć jednej techniki.
Dzięki temu zachowamy więź.
Seiken.
Seiken…
Tak podejrzewałem.
Ćwicz każdego dnia, po 100 razy dziennie.
Żebyś wiedział.
Jest sygnał.
Hej!
Dziękuję…
Do wylotu zostało 15 minut.
Nie mogłem na to patrzeć.
Pożegnanie dwóch panienek.
Nisko upadłeś.
Pozwoliłeś wrogowi zdobyć przewagę.
Pojednałeś się z nim.
Wstydź się!
Przyszedłeś tylko, by to powiedzieć?
Miło z twojej strony.
Nadszedł czas sądu.
Oślepił mnie!
Tak słabym ciosem. Jak?
Gdzie?
Gdzie on jest?
Papieros?
Jest blisko. Jakieś trzy metry!
Jakie to uczucie, panie Doyle?
Mieć na sobie tak upragniony pas?
Dawno temu…
w mojej ukochanej Japonii,
zhańbionym samurajom obcinano głowy.
A…
ty też okryłeś się hańbą!
Niemożliwe!
Nie da się zablokować miecza ręką.
Mój słynny miecz!
On…
ma pod skorą metal!
Nie wysuwają się.
Musiał przeciąć przewody.
Co gorsza…
Moje oczy…
są bezużyteczne…
Bohater narodowy Rosji, Alexander Garland…
przebywał w szpitalu.
Jego rany dobrze się goiły, ale…
Jesteś…
Co?
Niemożliwe!
Ale…
jego umysł wciąż wymagał leczenia.
Panie Garland?
Jakiś czas temu, w więzieniu, w którym przebywał Sikorsky,
człowiek odpowiedzialny za stan Garlanda,
przeprowadzano pewien eksperyment.
Bez jaj.
Nie jestem jaszczurką, by po tym wejść.
Mamy pytanie.
Gdyby miał wspiąć się pan po tej ścianie,
nie korzystając z przyrządów,
jakiej umiejętności by pan potrzebował?
Pomijając, czy to w ogóle wykonalne…
Jeśli trzymając się jedynie niewielkiej nakrętki
jesteś w stanie czytać książkę…
Ale to już nadludzka umiejętność.
Kim jesteś?
Chyba nie muszę mówić?
Dla ciebie wrogiem.
Jest ogromny.
Aczkolwiek…
nie różnimy się zbytnio.
Walczę bardzo brutalnie.
Gdzie staniemy do walki?
Japońska policja bywa upierdliwa.
Coś się znajdzie…
Silny jest…
nieludzko silny!
Gotów? Walcz!
Masz silne palce.
Długo będziesz tak wisiał?
W porządku.
Bujaj się, ile chcesz.
Komórka mi padła.
Ale musiałem cię usłyszeć…
Ściemniasz.
Halo?
Sho?
Coś nie tak?
Pytasz, co nie tak?
Napisy: Bartosz Zieliński