Pomocy! Niech ktoś to zatrzyma!
Lecimy na pomoc!
Wybacz!
O nie! Gdzie on jest?
Chwila.
Trolle?
To bez sensu.
Złapię go!
Dobra robota. Chodźmy.
Nie jesteś trollem.
Nie. A nawet jeśli, byłabym teraz skałą.
Jest dzień.
Wybacz te nerwy.
W nocy trolle splądrowały moje pole i zabrały kozę.
Co one robiły za murem?
Nie wiesz, po której jesteś stronie?
Minęliśmy tory, goniąc za stworem.
Mama by mnie zabiła.
Często są tak blisko?
Nie, ale ostatnio są wszędzie.
A mam dość problemów z Tunelstradą.
Cóż, idę zjeść obiad.
Przepraszam!
Na mnie też czekają z obiadem.
Doceniłbym szybki powrót w swoje okolice.
Oczywiście.
Pa!
Hej!
To nie moja okolica!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ 1: KRĄG TROLLI
Wybacz spóźnienie!
ROŻEK
Twoja mama i elf kazali nam czekać.
Takie są zasady.
Nakładajmy placek.
Co u Davida?
Byłaś u niego, prawda?
Tak, w porządku. Oglądaliśmy film.
Placek!
Musiał być ciekawy. Skąd to błoto na swetrze?
Później bawiliśmy się trochę w ogródku.
Pogadajcie po nałożeniu placka.
Oczywiście.
Smacznego.
W końcu.
Kto to?
Wezmę to na wynos.
Tak?
Wybaczy pani.
- Proszę. - To bardzo ważne.
Erik Ahlberg, nowy szef Patrolu Bezpieczeństwa.
A to Gerda Gustav.
Zastępczyni szefa patrolu. Mówcie mi „zastępczyni”.
Chodzi o Hildę.
O mnie?
Coś zrobiła?
Tak. I to nie przelewki.
Jej wypracowanie wygrało nasz pierwszy konkurs!
To nie ćwiczenia. Naprawdę wygrała.
Cudownie!
Hilda, nie mówiłaś mi o tym konkursie.
To zadanie ze szkoły.
Każdy dostał ten sam temat: „Trolle. Zagrożenia i obrona”.
Hilda opisała swoje spotkanie z trollem.
Niemal pożarł ją żywcem,
a udało jej się wyrwać mu szkicownik!
Ekscytujące.
Zwłaszcza ilustracje.
Nie mówiłaś o tym.
Oczywiście. Po co panią stresować?
Nic się nie stało.
Takie życie poszukiwaczki przygód.
Właśnie.
Możemy się od niej wiele nauczyć.
Jako zwyciężczyni, jutro weźmiesz udział
w naszym patrolu bezpieczeństwa.
Sprawdzimy ochrony przed trollami.
Ale mam szkołę.
Dyrektor uznał,
że takie wzbogacające doświadczenie
usprawiedliwi nieobecność.
- Tak! - O ile się pani zgodzi.
Mamo?
W porządku.
Świetnie! Do jutra, Hilda!
Do jutra!
Gratulacje!
Mogłaś wspomnieć o pracy.
No i trollu.
To nic takiego.
Nie mówię ci przecież wszystkiego.
Jak widać.
Opisałam obronę przed trollami w ujęciu historycznym.
Z wieloma przypisami?
- Jasne. - Brzmi cudownie.
Ale praca Hildy była ciekawsza.
Gratuluję wygranej.
Dzięki. Pierwszy raz coś wygrałam.
Co dokładnie?
Sprawdzę ochrony przed trollami.
Wolałabym szkołę.
Cofam to.
- Polecisz w tym? - Oby.
Dobrze, że się wycofałem.
Mam mdłości na samą myśl o locie.
Przestań. Sterowce są bezpieczne.
- Lepsze niż fofele. - Mniej wygodne.
Hilda! Jesteś!
Obejrzymy miasto z góry?
Chyba tak.
Erik Ahlberg!
Witaj w Szkole Podstawowej Ahlberg.
To zaszczyt, że potomek słynnego patrona
przemówi do naszych uczniów.
Dla mnie również.
Niezwykłe podobieństwo, nieprawdaż?
Hildo, masz być dzisiaj grzeczna.
Bywa nieprzewidywalna.
Na pewno się dogadamy. Sam bywam nieprzewidywalny.
Czas na przemowę.
A więc, mali mieszkańcy Trolbergu, gdy obudzicie się po koszmarze
z porywającymi was trollami,
to bez obaw, bo na mojej warcie nigdy się to nie wydarzy.
Stoję tu
z waszą koleżanką,
która stanęła oko w oko z trollem.
Razem rozpoczniemy nową erę bezpieczeństwa.
Zacznie się ona od jednego dzwonka.
Ale po nim zabrzmią kolejne i kolejne.
Panie Ahlbergu? Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Chodź! Niebiosa czekają!
Lećmy, zastępczyni Gerdo!
Co za ekscytujący wzlot! Nieco głośny, ale mimo to!
Naprawdę widać, jak duże jest miasto!
Sam Edmund „Pogromca Trolli” zdziwiłby się,
jak miasto urosło.
Czemu zbudowali je na terenie trolli?
Czemu nie?
Trolle go nie wykorzystywały.
Dzwonnica na godzinie drugiej.
Coś takiego. Nie ma w niej dzwonu.
To narusza Akt Dzwonniczy z 1892 roku,
który nakazuje, by dzwonnice miały działające dzwony.
Dopilnujemy, by tak było.
Lećmy. Musimy sprawdzić też inne.
Miejscowy układ pogodowy.
O nie.
Omińmy go.
Nonsens! Nie ma czasu.
Pełna moc!
Lećmy prosto.
Ostatni raz wybierasz trasę.
Nie miałeś nic przeciwko, gdy…
No przepraszam.
Co to było?
Co za tupet.
- Odzyskaj stery. - Nie mogę!
Niedobrze!
No dalej!
To chyba na tyle z inspekcji lotniczej.
Lepiej pomińmy to w raporcie.
W swoim na pewno tego nie pominę!
Nasz nowy pojazd patrolowy, pełen zabezpieczeń przed trollami!
Automatyczny dzwon, dmuchane tarcze
i 25 kanistrów środka odstraszającego trolle.
Myślałam, że to bujda.
Żadna bujda.
No to jedziemy!
Według mnie największe zagrożenie
to kanapka z dorszem w barze.
Nie wiadomo, co w niej jest,
ale to nie dorsz.
Sprawdzić kanapkę.
A co z trollami?
Podobno trolle mogą przejść na ląd po dnie oceanu.
Bez szwanku.
Jakie ochrony znajdują się w zatoce?
Może wsadzicie tam dzwon?
Już tam jest, bardzo stary.
Ale nie dzwoni od jakichś 400 lat.
Fascynujące.
Jako drużynowa,
na pewno zna pani zasady bezpieczeństwa.
Oczywiście, znam je od wielu lat.
Mamy nowe.
Stare były dość zwięzłe.
Szybko się ich pani nauczy.
Chodź, Hilda.
Halo?
Kto strzeże tego miejsca?
Ja.
Jest pan strażnikiem dzwonu?
Już od wielu lat.
Jak pan ocenia ryzyko?
Pod względem wspinaczek i rycia w skałach,
dzieciaki robią więcej szkód niż trolle.
Ale przyznam, że ostatnio widuję ich tu więcej.
Podchodzą pod mur?
Zabawne. Wczoraj zrobiłem sobie kanapkę.
Jaką?
Dobre pytanie.
Chyba z ogórkiem.
Moja ulubiona.
„Chyba?”
Albo z rzeżuchą.
Nieważne. Proszę mówić dalej.
Lubię jeść kolację na szczycie muru.
Ale tym razem kanapka mi spadła.
Wciąż nieokreślona.
I niech mnie fofel.
Troll sprzątnął mi ją jakiś metr od muru.
I nie zadzwonił pan?
Przecież troll uciekł.
Hilda, to oficjalne sprawy.
- Dzwon. - Tak.
To nic takiego.
A więc trolle lubią kanapki.
Ale z czym? Tak wiele niewiadomych.
Proszę używać dzwonu.
W tym miejscu przyda się konserwacja.
Zorganizuję to jutro rano.
- Co się dzieje? - Sama nie wiem.
Zawiodłam się.
Niczego się nie dowiedziałam.
Racja. Poznaliśmy głównie informacje o kanapkach.
Znam to miejsce.
Te tory przechodzą przez mur.
To słaby punkt.
Wczoraj tu byłam i wpadłam na krąg trolli.
Zdziwiłam się, że przeszły przez mur,
ale to ja byłam na zewnątrz.
- Wpadłaś na krąg trolli? - Tak.
Pokaż mi go.
Wczoraj wyglądały łagodniej.
Ich spotkania bywają szorstkie.
Zastępczyni Gerdo, zróbmy zdjęcia.
- Weź aparat. - Tak jest!
Będziemy mieli zdjęcie na okładkę.
- Robi wrażenie? - Tak!
- Super!
Majestatycznie!
Tak. Jeszcze jedno!
Albo dwa!
- To absurd. - Trochę w prawo.
To jest dobre!
Cykaj.
Będą świetne.
Jeszcze jedno. Chodź, Hilda.
Może powinniśmy…
Stań za mną.
Zrób przerażoną minę.
Świetnie.
Uwaga!
Niesamowite!
Chodźmy!
Nie bez aparatu!
Naprawdę?
Musimy uciekać.
Popieram. Odwrót!
Chodźcie!
Nie!
Proszę przestać!
O nie!
Uciekajcie! Poradzę sobie!
Dokąd biegniemy?
Niedaleko jest dom. Szybko!
Gonią nas!
Już blisko!
Pomocy! Trolle! Proszę otworzyć!
Szybko! To nie prośba!
Narusza pan liczne przepisy bezpieczeństwa!
O nie.
Co to za raban?
No to dobranoc.
Ale emocje.
Co teraz? Jesteśmy w potrzasku.
Tunelstrada.
Jeśli poczekamy na dobry moment, uda nam się.
Ukradły już kozę. Czego jeszcze chcą?
Nie ma mowy!
Teraz!
Biegniemy!
Zapamiętaj, jestem Erik Ahlberg,
obrońca Trolbergu i wróg trolli!
Te pana durne dzwonki!
Czytał pan moją pracę?
Trolle ich nie lubią.
- Właśnie. - Co?
Może się ich nie boją, ale bardzo je denerwują.
To świetny sposób, by je wkurzyć.
Ale po co?
Za dawnych lat
Edmund po prostu udał się do kraju trolli
i od razu zyskał sławę!
Teraz to trudniejsze.
Postawienie się to jedno,
ale żeby trafić do historii, trzeba zadziałać.
I zamierzam to zrobić.
- Słyszy pan? - Znalazły nas.
W porządku?
Tak. Idę do domu.
Te tunele prowadzą do Trolbergu?
To poważne uchybienie.
Inspekcja zabezpieczeń wykazała sporo uchybień.
Zgadza się.
W tym ukrytą sieć tuneli pod murem.
Ale Patrol Bezpieczeństwa wkrótce wyeliminuje je wszystkie.
Żaden troll nie przedrze się tu na mojej warcie!
Tak naprawdę „na swojej warcie”
niemal dał się zjeść trollowi.
Elfy szczycą się wiernym opisywaniem historii.
Masz pewność, że mój raport dokładnie odda dzisiejsze wydarzenia.
Przeczytają go wszystkie elfy.
Przynajmniej tyci ludzie poznają prawdę.
WYCISZ
Napisy: Krzysztof Zając