NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ 4: WIECZNI WOJOWNICY
David.
Czego słuchasz?
Znanych kawałków. Wiesz, hard rock, takie klimaty.
W porządku? Denerwujesz się?
To mój pierwszy obóz za murem.
Co z trollami?
Spokojnie, mamy lisojelenia.
Masz pasażera na gapę?
Nie zostawiłabym go na trzy dni.
Nie chcę kłopotów.
Czekałam na ten obóz, od kiedy zostałam harcerką.
W końcu. Własne ścieżki i obozowisko.
Słodka niezależność.
Rożek ochroni nas przed trollami?
Nie, boi się ich.
W porządku, harcerze.
Oficjalnie rozpoczynamy nasz leśny obóz.
Zobaczymy się pojutrze rano w miejscu spotkania.
Powodzenia!
To nie jest zalecana trasa.
Wiem, ale zobaczymy Wrzeszczące Głazy.
Podobno w Lesie Nott
jest tajemnicza sterta głazów, które… wrzeszczą.
To nie trolle?
Nie zbliżają się tu.
Przez Wrzeszczące Głazy.
A my chcemy tam iść?
Spokojnie, będzie super.
Tak. Super.
Ostatni rozpala ognisko!
- Damy radę? - Jasne.
Chodź, David.
Nogi odmawiają mi posłuszeństwa.
Chyba są już zmęczone tą zabawą.
Dobrze.
Możemy iść naokoło.
Spójrzcie! To Wrzeszczące Głazy!
- Nic nie słyszę. - Zbliżmy się.
Ściemnia się. Rozbijmy obóz.
Racja. Myślałam, że dotrzemy tam dziś,
ale nie naokoło.
Zamknęli drzwi i okna,
ale zapomnieli o jeszcze jednym wejściu do domu.
Już czuli się bezpiecznie,
a szkielet wypełzł z kominka,
porwał ich małego szczeniaka
i zwiał kominem!
Cześć, David.
Co opowiadasz?
Straszną historię. Chodź.
Przed spaniem?
- To biwak. - Taka tradycja.
Bardzo bym chciał,
ale muszę iść dołożyć drewna.
Przerażający krzyk przebił się przez mrok!
Biedny pies zaczął skomleć.
I choćby nie wiem co, nie mogli zasnąć.
Wtem zobaczyli to.
Postać pognała przez pokój!
Co? Wolę łagodny rock.
Mimo że ludzie go nie lubią.
Trochę zbyt łagodny. Muszę odejść.
Czemu tak się boję?
Taki już jestem.
Nie, mogę być dzielny. Kto się boi?
Nie ja! Nie David…
Wrzeszczące Głazy!
Bez obaw, David!
Spokojnie, młodzieńcze. Chodź.
Nic ci nie grozi.
Znalazłem ciebie i zwierza u podnóża gór.
Zwierza?
Choć ciebie tu znam.
Jesteście prawdziwymi wikingami?
Tak. Jestem Torgund, pogromca gromów.
A to mój klan.
Chyba mocno oberwałem.
Tak, ale poskładaliśmy cię.
Nie stało ci się nic poważnego.
Zobacz Olafa.
Jemu też nic nie jest.
Jak mogę się odwdzięczyć?
Owszem, przydałby się nam posłaniec.
Jasne. Powodzenia.
Lepiej wrócę do moich znajomych.
- Wszystkim się martwią. - Co?
Tak krzepki i młody chłopak
odrzuca szansę, by wykazać się w bitwie?
Po prostu…
nie ma we mnie krzty odwagi.
Co za szczęście.
Szukamy tu legendarnego Medalionu Sigurda.
Każdy, kto go dotknie, nie zlęknie się już niczego.
Byłbym nieustraszony?
Jest tylko jedna przeszkoda.
Klan Knudsena!
Ci dranie ukradli relikt, nim zdążyliśmy go zdobyć.
Co zrobimy?
Wyrżniemy ich wszystkich!
No tak. Jakże sprawiedliwie.
Chodź, David. Zostaniesz naszym posłańcem!
Twoje kłopoty się skończą!
Wiem,
ale nie chcę ich spowalniać.
Muszę dotknąć medalionu!
To trofeum uwolniło nas od strachu!
Weźmiemy go do domu dla wszystkich naszych rodaków!
To medalion.
- Torgund? - Knudsen.
Nie patrz!
Odbiorę ci te nieuczciwie zdobyte łupy.
Mówisz o tym?
Oddaj go!
Bo co? Już wcześniej nie miałeś szans.
Teraz jest jeszcze gorzej.
Chcecie…
Zero strachu!
Walczcie mądrze! Mają medalion!
To straszne, ale jeśli się uda, to już nie będę się bał.
Chodź tu, mój posłańcu!
Ja cię kręcę!
To idę.
Gdy miłość chce uciec ci
Wtedy ty
Nie pozwól jej i nie bój się
Przepraszam! Idę!
Cześć.
Każ Bjarnsenowi ruszyć z prawej.
Jasne!
Przepraszam.
Wiadomość do Bjarnsena!
Tutaj!
- Bjarnsen? - Tak?
Torgund każe ruszyć z prawej.
Już ruszyłem!
No to brawo!
Czekaj! Daj to Elofowi.
Jasne.
Elof? Topór dla Elofa?
Te głazy naprawdę wrzeszczą!
- Rany. - Zgadza się.
Wspaniały, co?
O to walczyliśmy.
Dzięki niemu pozbędziemy się lęku
i będziemy lepszymi wojownikami.
Odbierz swoją nagrodę.
To twoja szansa, posłańcu.
Jesteś jednym z nas.
Dobry!
Nie ma co tyle spać!
Musimy dotrzeć do Wrzeszczących Głazów!
Durne rośliny! Wchodzą mi w drogę!
Podręcznik harcerza radzi,
- by przymocować linę… - Hej!
- David! - David!
Co za orzeźwienie!
Gdy miłość chce uciec ci
Wtedy ty
Nie pozwól jej i nie bój się
Tak! Lubię łagodny rock! Nie obchodzi mnie, kto o tym wie.
Co jest?
Niedźwiedź.
Nie bójcie się. Musimy cicho i spokojnie…
Tak! Uciekaj, włochaty tchórzu!
Coś tu nie gra.
Wrzeszczące Głazy! Są!
Nic nie słyszę.
Może wrzeszczą w nocy?
Zmuszę je do wrzasku!
Pobudka!
Szliśmy kawał drogi.
Powrzeszczcie, bo sam was do tego zmuszę!
David, zachowuj się.
Co to?
W nogi!
Co on robi?
Zapytam go swoimi pięściami!
Nie. Śledźmy go.
Nie lepiej go sprać?
Co z tobą, David?
Zachowujesz się jakoś inaczej.
Tak, nie boję się. I co z tego?
Jak to?
Wziąłem udział w bitwie u boku klanu wikingów!
Wyrżnęliśmy wrogów,
zdobyliśmy Medalion Sigurda
i pozbyliśmy się strachu!
Nie wiem, czego oczekiwałam, ale nie tego.
Niemożliwe.
Wikingów nie było tu od wieków.
Nie wierzycie?
To porąbane ciała poskromionych wrogów.
Nie jest tak źle.
Moi ludzie przetrwali.
Jest!
Co on robi?
Ożywają.
Niemożliwe.
Możliwe.
Odbiera nasz triumf!
Powiem Torgundowi!
Torgundowi?
Ci niewdzięcznicy mają czelność ożywać?
Daliśmy im tak honorową śmierć!
Co za zniewaga.
Szykujcie się do bitwy!
Knudsen nie może odzyskać medalionu!
Może zabierzcie wygraną i odejdźcie.
Wszyscy przeżyją.
Super, co?
Co w tym super?
Dzięki za wiadomość, posłańcu. Potrzebujemy cię.
Oczywiście!
David!
Serio?
Zniknęli.
- Pokażcie się! - Te tchórze musiały uciec.
Oby.
Boicie się pozostać martwymi?
Teraz!
Atak!
Chyba nie idzie za dobrze.
- David! Co robisz? - Pomszczę was!
Zginiesz!
Może ty się boisz, ale ja nie.
Strach bywa dobry!
Może uchronić cię przed odrąbaniem głowy.
Jestem dzielny, tak jak chciałaś!
Strach spowalniał mnie, a ja ciebie.
Zapomnij o tym. Nie rób tego.
Ludzie Torgunda giną!
Nie widzisz?
To przez brak lęku.
Nie, muszę im pomóc!
David!
Bez obaw…
Nie, to moja wina!
Czekaj! Bagienny Stwór!
Racja.
Rożek, prowadź na bagno.
Zostań tu.
Gdzie on?
Bagienny Stworze!
Musisz nam pomóc!
Jestem Sigurd.
Ja nie nazywam cię Mięsistą.
Wybacz. Kolega ma kłopoty.
Odcięto mu głowę.
Spokojnie, zajmę się tym.
Jak każdej nocy.
Zabijają się każdej nocy?
Od jak dawna?
Już przestałem liczyć.
I wciąż ich ratujesz?
Nie ratuję, tylko mszczę się.
Ukradli mój medalion,
więc będą walczyć o niego bez końca.
Skoro ta bitwa ma miejsce codziennie,
to nie słyszymy głazów.
Mówicie o tej stercie głazów?
To moja kolekcja.
Odzyskaj medalion.
Po co mi on?
Tylko cię ogłupia.
Zresztą to komiczne.
Szkoda, że tak spędzają życie.
Faktycznie, brzmi to nieco głupio.
Może z tym skończę.
Ponuro tu.
Witajcie w moim życiu.
Zajmijcie się kolegą. Będzie mi łatwiej.
Co zrobić, by David odzyskał lęk?
Medalion nie działa po śmierci. Macie szczęście.
Dość ciężka.
David! Udało się.
Co jest?
Jeszcze raz.
Ale głowa przodem.
To proste.
Pamiętam wyjście z namiotu
i upadek z góry.
A to dlatego, że bałem się opowieści. Jestem beznadziejny.
Wcale nie. Wybacz, że cię obwiniałyśmy.
Lubimy cię bojaźliwego.
Takiego, jaki jesteś.
A więc ożywiałeś nas i naszych wrogów,
byśmy walczyli bez końca?
Tak.
To dopiero heca!
Dzięki! Oni to doceniają.
Jesteście w porządku. Spróbujcie sami.
Ja! Zabij mnie!
Co jest?
Zabiłem cię!
Co?
Kto teraz?
- Ja! - Ja!
A wy chcecie spróbować?
Nie, dzięki.
Śmierć Davida nam wystarczy.
Co?
Gdy miłość chce uciec ci
Wtedy ty
Nie pozwól jej i nie bój się
Gdy miłość chce rozpaść się
Jeszcze czas
Nie pozwól jej O serce swe walcz
Napisy: Krzysztof Zając