‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(ฐานทัพอากาศ สกอตแลนด์)
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ‪เรากำลังออกจากรันเวย์ไปช่วยคุณลงจอด
‪คุณอยู่ในสายหนึ่ง สี่ ศูนย์ สี่
‪บินองศาต่ำเข้าไว้
‪แล่นเข้าจอดที่ 17 องศาก็ได้
‪เปิดใช้ล้อแลนด์ดิง
‪ขอต้อนรับสู่ฐานทัพอากาศของเราค่ะ ‪ทุกอย่างเคลียร์แล้ว
‪เครื่องบินกำลังมุ่งหน้ามา ‪คาดว่าทั้งนักบินกับผู้ช่วยนักบินตายแล้วค่ะ
‪ขอบคุณ กันคนคุณออกไป ‪เราจะจัดการต่อเอง
‪- อลัน เจอกันอีกแล้ว หน้างานเป็นยังไง ‪- เราตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสารแล้ว
‪มีผู้โดยสารอย่างน้อยหนึ่งคน ‪อยู่ในรายชื่อเฝ้าระวังก่อการร้ายเยอรมัน
‪ทีมซุ่มยิงประจำที่พร้อม
‪คนนึงอยู่นั่น อีกคนอยู่ด้านหลัง ‪ผมจะปล่อยให้คุณจัดการต่อ
‪เปิดระบบบินอัตโนมัติไว้ ‪ผมจะบอกวิธีทีละขั้นตอน
‪- ระวังมุมร่อนลงด้วย ‪- ทำตัวตามสบาย
‪- มาโน่นแล้ว ‪- ปิดระบบบินฉุกเฉินเลย
‪ดูให้หัวเครื่องบนหน้าปัดวัดความสูง ‪ไม่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้า
‪ระวังมุมร่อนลง อย่าชันเกิน
‪โอเค ไปๆ
‪มันจะกระแทกหน่อยตอนลงจอด ‪แต่ไม่ต้องห่วง
‪ทันทีที่ล้อแตะพื้น เหยียบเบรกทั้งสองข้าง
‪เหยียบเบรกเลย!
‪เอาเลย เหยียบให้มิด
‪มีใครเห็นเขาไหม
‪เพศชาย ผู้ใหญ่ เขาก้มหลบอยู่
‪ทีมสองว่าไง
‪ไม่เห็นครับ
‪เอามานี่
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ‪ผมพันเอกอลัน ดรัมมอนด์
‪เป็นผู้บัญชาการภาคพื้นที่นี่ ‪ช่วยแจ้งสถานการณ์บนเครื่องด้วย
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ‪สถานการณ์บนเครื่องเป็นยังไง
‪มีใครบาดเจ็บไหม เรามาช่วยคุณแล้ว
‪- เขาจะไปไหนจากห้องนักบินได้บ้าง ‪- ห้องผู้โดยสาร หรือใต้ท้องเครื่องตรงนี้
‪ห้องเครื่องและห้องบรรทุกสินค้าด้านหน้า
‪จับสัญญาณวิทยุคลื่นสั้นได้ครับ
‪ฉันเตรียมจุดชนวนระเบิดแล้วนะ
‪- เขาพูดอะไร ‪- เขาพูดถึงอุปกรณ์ระเบิดค่ะ
‪อย่ากดระเบิดจนกว่าเราจะปลอดภัย
‪- เขาให้กดระเบิดเมื่อเขาปลอดภัย ‪- ทุกหน่วยฟัง มีระเบิดบนเครื่อง
‪ผมขอย้ำ มีระเบิดบนเครื่อง ‪ใช้ความระมัดระวังสูงสุด
‪เรียกกองตอบโต้มารอไว้
‪มีความเคลื่อนไหวที่ประตูหลังครับ
‪พีทูยืนยัน เห็นเป้าชัดเจนที่ 320 เมตร
‪เด็กผู้ชายครับ ไม่มีอาวุธ
‪อย่ายิง
‪ขอย้ำ อย่ายิง
‪- พาเด็กออกไป ‪- เด็กปลอดภัย ไปกันเร็ว
‪เป้าหมายชายกลับมาที่ห้องนักบินแล้ว
‪เห็นเป้าหมายชัดเจนไหม
‪พีวันยืนยัน ‪เห็นเป้าหมายชัดเจนที่ 300 เมตร
‪พีทูยืนยัน ‪เห็นเป้าชัดเจนที่ 320 เมตร
‪อย่าขยับ
‪เราจะเปิดฉากยิงทันทีที่เห็นการเคลื่อนไหว
‪ฉันขอย้ำ ถ้าขยับ เราจะยิง
‪เอามือไว้บนหัว
‪ทีนี้ค่อยๆ เข้าไปนั่งในที่นักบิน
‪ใส่หูฟัง และค่อยๆ ยกมือให้ฉันเห็น
‪ปล่อยผมออกไป ‪ผมจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง
‪ไม่ นายต้องทำตามที่ฉันบอก
‪คุณต้องเชื่อผม ผมไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย
‪เอามือไว้หลังศีรษะให้เรามองเห็นได้
‪ผมบาดเจ็บ
‪ฉันจะช่วยนาย ‪เมื่อนายปล่อยผู้โดยสารลงจากเครื่อง
‪มีผู้ก่อการร้ายกี่คน ‪ใช้อาวุธแบบไหน มีใครบาดเจ็บไหม
‪ผมต้องรู้ให้มากที่สุดก่อนส่งคนของผมเข้าไป
‪ฉันจะพยายามเต็มที่ค่ะ
‪แข็งแรงไม่ใช่เล่นเลยนะเรา
‪ช็อกโกแลตร้อนหน่อยไหมจ๊ะ
‪ฉันชื่อนาโอมิ
‪ฉันมาจากกรมตำรวจ
‪เธอชื่ออะไร
‪เธอไม่ต้องกลัวหรอกนะ ‪เธอปลอดภัยแล้ว
‪อยากได้อะไรอีกไหม ‪คุกกี้หน่อยไหมล่ะ
‪บอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นบนเครื่องบิน
‪เธอเดินทางมากับพ่อแม่ใช่ไหม
‪ตลาดทั่วโลกพุ่งทะยานขึ้นแปดเปอร์เซ็นต์ ‪ในเวลาแค่สัปดาห์เดียว
‪เป็นผลจากหุ้นสายการบิน
‪นักวิเคราะห์ตลาดคาดว่าจะมีการเปลี่ยนทิศทาง ‪ทำให้ตลาดหุ้นปั่นป่วน
‪อาจต้องใช้เวลาสักระยะ
‪บรรยากาศการลงทุนยังพอมีหวัง
‪แต่ตลาดกำลังเผชิญกับสภาวะยากลำบากเพิ่มขึ้น
‪โดยสะท้อนจากราคาหุ้นที่ผันผวน
‪รวมถึงข้อเท็จจริงว่าราคาทองคำพุ่งแตะ ‪ระดับสูงสุดในรอบเจ็ดปี
‪สถานการณ์ดูคล้ายสมัยก่อนหน้านี้ ‪ที่ตลาดร้อนระอุเกินไป...
‪(สายการบินทรานส์แอตแลนติก ‪ขึ้นเครื่องเวลา 21:40 น.)
‪หวัดดีครับ
‪สวัสดีจ้ะ
‪คุณแม่เธออยู่ไหน
‪เดี๋ยวแม่ตามมาครับ ‪ผมต้องมาเช็กอินกระเป๋าก่อน
‪รอเดี๋ยว ฉันช่วยนายเอง
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪ขนอะไรมาเนี่ย หินเหรอไง
‪ไปทัวร์กันต่อนะครับ ‪นี่เป็นแผนกรังสีบำบัดของเรา
‪- นั่นซาราห์ ทักทายหน่อย ซาราห์ ‪- ไงคะ
‪ต้องทำกี่ครั้งคะ
‪อ๋อ เดี๋ยวก็น่าจะรู้ ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอก
‪โอเค
‪และนี่จะเป็นห้องของคุณ
‪ทีวี 48 นิ้วพร้อมบริการดูหนังออนไลน์ ‪คุณจะได้ไม่เบื่อ
‪ขอโทษนะคะ ฉันต้องวางสายก่อน ‪ลูกชายฉันโทรมาค่ะ
‪ได้ครับ เขาเป็นเด็กดี ‪ผมตั้งตารอเจอเขานะครับ
‪บินโดยสวัสดิภาพนะครับ ‪ไว้เจอกันที่สนามบิน
‪โอเค บายค่ะ
‪- ว่าไง พี่เบิ้ม ‪- ผมเช็กอินกระเป๋าแล้วครับ
‪ง่ายจะตาย
‪เก่งมากจ้ะ
‪- อีเลียส ‪- ครับ
‪แม่รักลูกนะ
‪เดี๋ยวเจอกันนะครับแม่
‪แม่ครับ
‪อยู่นี่เอง อีเลียสลูกรัก
‪โตขึ้นเยอะเลย ดีมากจ้ะ
‪นี่ของคุณรึเปล่าครับ
‪ค่ะ
‪ฉันมีใบสั่งยาจากแพทย์
‪โอเค ลูกรัก ‪เดี๋ยวแม่กลับมา ลูกอยู่ตรงนี้นะ
‪- สัญญาครับ ‪- ดีจ้ะ
‪ผมไม่เข้าใจ ‪คุณจองเที่ยวบินใหม่ให้ผม
‪กลายเป็นผมลงจอดตอน 5:55 น. ‪ที่เพนซิลเวเนียและจะถึงตอน 7:10 น.
‪เช้าหรือดึกกันแน่ล่ะ
‪เยี่ยม โอเค งั้นผมจะได้นอนยาว ‪โอเค ราตรีสวัสดิ์
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪- อะไรนะ ‪- อรุณสวัสดิ์ครับ
‪ในอเมริกาตอนนี้กลางวันแล้วครับ
‪ดูสิ เราอยู่ตรงนี้
‪ที่นี่กลางคืน ‪ส่วนนิวยอร์กทางโน้น ไปทางตะวันตก
‪เป็นตอนกลางวันแล้ว เราจะบินอย่างนี้ครับ
‪แต่โลกจะหมุนแบบนี้
‪เราเลยจะมีกลางคืนยาวขึ้นห้าชั่วโมงครับ
‪เราจะลงจอดตอนกลางคืน ‪ถึงจะเป็นกลางวันที่นี่ก็เถอะ
‪ว้าว นำเสนอเชิงวิทยาศาสตร์ได้แจ๋วจริง
‪- แม่นายยังไม่มาเหรอ ‪- แม่กินยาอยู่ครับ
‪แต่ที่อเมริกามีหมอคนนึง ‪คุณหมอบราวน์จะรักษาแม่ได้ครับ
‪เขาจะเอาเลือดไม่ดีของแม่ออก ‪และปลูกถ่ายไขกระดูกใหม่ให้
‪ร่างกายจะได้สร้างเลือดใหม่ที่แข็งแรงครับ
‪ฉันก็เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักฟิสิกส์น่ะ ‪ฉันกำลังบินไปงานประชุมในอเมริกา
‪- ผมชื่ออีเลียส ‪- ฉันฟาฮิด
‪- นายมีทีมโปรดไหม ‪- ดรากอนส์ครับ
‪อีเลียส
‪เจ๋ง
‪อีเลียส
‪อ้าว แม่ครับ นี่ฟาฮิดครับ
‪เขาช่วยผมยกกระเป๋าครับ
‪- คุณอยากนั่งก่อนไหมครับ ‪- ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪เขาเป็นเด็กฉลาดนะครับ ลูกชายคุณ
‪ใช่ค่ะ
‪ไปเถอะ ลูกรัก
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪ตรงนี้ครับแม่
‪ขอโทษนะ ทั้งช่องนี้ของเรา
‪ไรเนอร์ ไม่เป็นไรหรอกน่า
‪ไม่อยากจะเชื่อ ‪มันช่องเก็บสัมภาระของเรานะ
‪มานั่งนี่มา
‪- คุณนั่งสบายดีไหม ‪- ค่ะ ฉันสบายดี
‪ยินดีต้อนรับจากห้องนักบินครับ
‪ขณะนี้การเตรียมตัวเดินทางเสร็จสิ้น ‪เที่ยวบินพร้อมเดินทางแล้ว
‪ผมชื่อบาสเตียน บุคเนอร์ ผู้ช่วยนักบิน ‪จะนำท่านเดินทางสู่นิวยอร์กในวันนี้
‪ขอให้เดินทางสนุก ‪และถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพครับ
‪เราพร้อมเดินทางสู่นิวยอร์ก ‪ผ่านเส้นทางขาออกที่กรุงโรม
‪เรียบร้อย กาแฟไหมคะคุณสุภาพบุรุษ
‪- ดีเลยครับ ผมขอเป็น... ‪- กาแฟดำ น้ำตาลสองเหรอคะ
‪- คุณนี่สุดยอดเลย จูเลีย ‪- และอีกแก้วใส่นมเยอะๆ ไหมคะ
‪บาสเตียน
‪ครับ ใช่
‪ขอวิสกี้สองแก้ว คนสวย
‪- นี่ ‪- โรเบิร์ต ที่นั่งเอวันเรียกนายแน่ะ
‪ได้เลย ที่รัก
‪หนุ่มคนใหม่ทำตัวตามสูตรเป๊ะเลย
‪- อิจฉาหรือไง ‪- ว่าไงนะ
‪เธอไม่ใช่คนเดียวที่ปลื้มผู้ช่วยนักบินอีกแล้วนะ
‪บ้าจริง
‪ท่านผู้โดยสารทุกท่าน ‪ในนามของสายการบินทรานส์แอตแลนติก
‪ขอให้ท่านศึกษาคู่มือความปลอดภัย ‪ของเครื่องบินก่อนการเดินทางด้วยค่ะ
‪หากความกดอากาศในห้องผู้โดยสารลดลง ‪หน้ากากออกซิเจนจะตกจากช่องเหนือศีรษะ
‪กรุณาดึงหน้ากากเข้าหาตัวท่าน ‪และสวมครอบปากและจมูกให้พอดี
‪บ้าเอ๊ย
‪เอาไงต่อ
‪ไม่รู้สิ
‪เราจะทำยังไงกันล่ะเนี่ย
‪เวรแท้
‪ไปรอในรถไป ‪ผมจะไปขอความช่วยเหลือ
‪นิโคไล
‪บ้าเอ๊ย
‪โทษนะครับ
‪แอร์โฮสเตส
‪- คะ ‪- อินเทอร์เน็ตล่ม
‪ขอโทษค่ะ แต่เป็นอย่างนี้ละค่ะ ‪เราอยู่กลางมหาสมุทรแอตแลนติก
‪สายการบินคุณรับประกัน ‪บริการอินเทอร์เน็ตบนเครื่องไหลลื่นไม่ติดขัด
‪- ไม่ ผมต้องไปจากตรงนี้ ‪- คุณครับ นั่งก่อนครับ
‪- ไม่ๆ อย่ามายุ่งกับผม ‪- ผมขอให้คุณวางใจนะครับ
‪อย่าแตะต้องตัวผม ‪บอกแล้วไงว่าอย่า โอเคปะ
‪ผมไม่นั่งอยู่เฉยๆ หรอกนะ
‪- อะไรกันน่ะ ‪- มีคนสติแตกน่ะสิ
‪ผมบอกแล้วไงว่าอย่าแตะตัวผม
‪- ไม่เห็นต้องสร้างปัญหา ‪- คุณทำให้ผม...
‪ใจเย็นๆ ก่อน ใจร่มๆ พวก ‪หายใจลึกๆ
‪ไม่มีอะไรจ้ะลูกรัก นอนต่อเถอะ
‪ผมเป็นตำรวจน่านฟ้านะครับ
‪คุณกำลังทำตัวคุกคาม ‪ความปลอดภัยของผู้โดยสารคนอื่น
‪ถ้าคุณสงบสติลง ผมจะปล่อยคุณ ‪เข้าใจไหม
‪ไง ไมเคิล เรียบร้อยไหม ‪ให้ฉันช่วยไหม
‪ไม่ต้องห่วง ฉันเอาอยู่
‪สงบสตินะครับคุณ
‪ใจร่มๆ
‪หายใจลึกๆ คุณชื่ออะไร
‪ผมกำลังใจเย็นนี่ไง...
‪ตำรวจคนที่สามอยู่ไหน
‪ที่นั่งหนึ่งดี เขาอยู่ไหน
‪หนึ่งเดลต้า
‪ลืมบอกไป ฉันชื่อคาร์ล
‪เรียบร้อย
‪พอได้แล้ว พอ
‪พอได้ หยุดสิวะ
‪พอได้แล้ว
‪ไอ้หมอนี่เป็นบ้าอะไรของมัน
‪สุภาพสตรีและบุรุษ
‪ขอโทษสำหรับเหตุวุ่นวาย ‪ทุกอย่างเอาอยู่ครับ
‪โอเค นั่งอยู่กับที่
‪และ
‪ขอให้สนุกกับการเดินทางที่เหลือ
‪นั่งกับที่สิวะ
‪คุณโอเคไหม เกิดอะไรขึ้นข้างหลัง
‪ถอยไป
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- ถอยไป
‪โปรดนั่งอยู่กับที่ค่ะ
‪ทุกคนไปท้ายเครื่อง ‪อย่าพกอะไรไปทั้งนั้น
‪- ได้ยินไหม อย่าเอาอะไรไปทั้งนั้น ‪- ประตูปิดแน่นหนา คุณไม่...
‪ฉันวางยาเขาแล้ว
‪ทีนี้ก็ฟัง เราจะเคลียร์บริเวณนี้ ‪เอามือกุมหัวไว้
‪ไปสิ มัวรออะไรเล่า ไป
‪ลุกขึ้น
‪เร็วเข้า
‪บอกให้ลุกไงวะ
‪เปิดฝาประตู
‪ยินดีต้อนรับขึ้นเครื่อง
‪เดินไปสิ
‪ยังงั้นๆ
‪- มีที่นั่งริมหน้าต่าง ‪- เร็วสิ ขยับเข้า
‪โอเค
‪ลุกๆๆ
‪- เร็วสิวะ ‪- แกน่ะ ขยับสิ
‪- เดินไป ‪- เร็วอีก อย่าโอ้เอ้
‪นั่งลง
‪ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ
‪(โชคดี ไอ้เวรตะไล)
‪ตลกตายห่าละ
‪สวัสดีสุภาพสตรีและบุรุษ ‪เด็กชายและเด็กหญิง
‪อย่างที่เห็น เรายึดเครื่องบินไว้แล้ว
‪ข้อเรียกร้องเดียวของเราคือเงิน ‪ถ้าเราได้เงิน พวกคุณรอด
‪เราอยากให้ทุกคนร่วมมือ ‪ให้ภารกิจเป็นไปตามแผน
‪ถ้าไม่... ก็นะ
‪นึกเอาเองแล้วกัน
‪ทุกคนวางมือบนพนักเบาะข้างหน้าให้เราเห็น
‪ก้มมองพื้นไว้ ขอบคุณ
‪อ่อ และจำไว้
‪ยิ้มกว้างๆ
‪เป็นอะไร วางมือสิวะ ‪ไม่งั้นฉันหักมือแกแน่
‪คนอื่นก็ด้วย ก้มหน้าเอาไว้
‪แม่ครับ
‪แม่
‪- อะไร ‪- หยุดซะที เอตบอล
‪พอได้แล้ว
‪ช่างเธอซะ
‪(ปิดระบบสื่อสารสภาวะอากาศยาน)
‪ตั้งโปรแกรมกล่องดำใหม่แล้ว
‪เรากำลังหันหัวกลับ
‪ไม่นะ
‪ไม่ต้องห่วงนะลูกรัก
‪พวกเขาแค่เลี่ยงพายุ ไม่เป็นไรจ้ะ
‪มองข้างหน้าไว้
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ‪นี่สนามบินแชนนอน
‪เราไม่ได้รับสัญญาณเอคาร์สของคุณ ‪สถานะคุณเป็นยังไง
‪นี่ทรานส์แอตแลนติก 473
‪เรามีปัญหาทางเทคนิคนิดหน่อย ‪ไม่มีอะไรร้ายแรงครับ
‪รับทราบ คุณจะเข้าเขตน่านฟ้ากรีนแลนด์ ‪ในอีก 700 ไมล์
‪แจ้งพิกัดคุณผ่านวิทยุ ‪ตอนประเมินความผิดปกติด้วยครับ
‪อีเลียส หยุดนะ
‪เอาใส่ไว้ที่เดิมเดี๋ยวนี้
‪- เราซ่อนตัวข้างล่างนี้ได้ ‪- อีเลียส หยุดเดี๋ยวนี้ เก็บใส่ที่เดิมซะ
‪ฟาฮิด อัล อัดวา
‪ครับ
‪สันติจงมีแก่นาย
‪ลุกขึ้น
‪ทำไม
‪เร็วเข้า ลุกขึ้นสิวะ
‪อีเลียส แม่บอกให้หยุด
‪เดินไป
‪ไปสิวะ เดินไป แม่งเอ๊ย
‪หยุดนะ
‪- หยุดซะที ไม่เห็นจำเป็นเลย ‪- อะไรล่ะ อะไร
‪นายทำไปเพื่ออะไร ‪อย่าดราม่านักเลยว่ะ
‪- ทำไมต้องดราม่า ไม่จำเป็นซะหน่อย ‪- อีเลียส
‪เฮ้ย
‪เขาเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน
‪เฮ้ย อย่า ไม่นะ
‪แม่ครับ
‪นายทำห่าอะไรวะเนี่ย ไอ้บ้าเอ๊ย
‪ไอ้โรคจิต
‪- อย่านะ ‪- มานี่ซะดีๆ
‪นายเป็นอะไรไป
‪- ไม่นะ ‪- หุบปาก เดินไป
‪โอเค
‪นั่งลง
‪เขยิบไป เขยิบสิ
‪เขยิบไป ฟังนะ
‪ฉันอยากให้นายอยู่ตรงนี้ ทำได้ไหม
‪สัญญาสิ
‪- เดินไป ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪เอตบอลยิงผู้โดยสาร
‪อะไรวะ
‪มันลุกทั้งที่ไม่ได้อนุญาต
‪ถ้านายทำพังอีก
‪ฉันจะฆ่านายเองกับมือ
‪ทีนี้ก็ไสหัวไปให้พ้น ไอ้โรคจิต
‪สุภาพสตรีและบุรุษ นั่นคือผลลัพธ์ ‪ของพวกชอบทำตัวเป็นฮีโร่
‪เราไม่ชอบฮีโร่ ไม่ใช่บนเครื่องลำนี้
‪ดูอย่าให้เขาทำเสียเรื่องอีกละ
‪ด้วยความยินดี
‪น่าจะยิงแม่งซะเลยตอนนี้
‪ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
‪นิโคไล
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ทีนี้ก็ยกมือและก้มหน้าไว้
‪เฮ้ย แกน่ะ ก้มซะ
‪เรายึดเครื่องบินลำนี้เอาไว้แล้ว
‪เราคือนักรบผู้ภักดีต่อรัฐเคาะลีฟะฮ์
‪ผู้ละทิ้งชีวิตนี้เพื่อสร้างความหวาดกลัว ‪ในหัวใจพวกคุณ
‪และเผากรุงลอนดอนให้เป็นนรก
‪หยิบยื่นความตายอันน่าอัยศให้พวกนอกรีต ‪นับเป็นเกียรติสูงสุด
‪เรายินดีสละชีวิตตัวเอง ‪เพื่อเส้นทางแห่งความชอบธรรม
‪คำถามคือคุณเต็มใจจะทำอะไร
‪เพื่อปกป้องเมืองแห่งความเสื่อมทราม ‪และความวิปริตของคุณ
‪มีคนเตือนคุณเป็นพันครั้ง ‪วันนี้คุณต้องชดใช้ความโง่เง่าเพิกเฉยของคุณ
‪อะไร
‪- ฉันอ่านภาษาอาหรับไม่ออก ‪- นายอยู่อียิปต์มาห้าปี
‪เป็นอิสลามประเภทไหนกันวะ
‪ฉันไม่ใช่คนพวกนั้นแล้วนะ
‪ส่งให้เขา
‪จงปิติยินดี
‪ชุมชน... ชุมชนแห่ง...
‪ชาวมุสลิม
‪จงปิติยินดี ชุมชนแห่งชาวมุสลิม
‪ในการพลีชีพอันศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้ ‪อัลลอฮ์ผู้ทรงฤทธาอนุญาตให้เรา
‪โจมตียุโรปที่ไร้ซึ่งพระเจ้า
‪ผมถูกบังคับให้อ่านข้อความนี้
‪เราไม่เกี่ยวอะไรกับการจี้เครื่องบิน ‪โปรดช่วยเราด้วย อัลลอฮ์ผู้เกรียงไกร
‪เขี่ยอะไรวะ!
‪อ่านอีกที เขียนยังไงก็อ่านยังงั้น
‪ฉันสูงกว่าเพดานเฮงซวยนี้ซะอีก
‪นายคงไม่มีปัญหา ‪นายสูงแค่สามฟุตเองมั้ง
‪เพลาๆ หน่อย พ่อโย่ง
‪มุกเพียบนะ
‪หุบปากโว้ย ไอ้หมาเวร
‪เห่าหนวกหูฉิบเป๋ง
‪ยังงี้สิ
‪เอาละ นายมีเวลา 15 นาที
‪หมาเฮงซวย
‪เดินไป
‪นั่ง ไสหัวไปนั่งซะ
‪เฮ้ย แกน่ะ... แกจะไปไหน หยุด
‪เฮ้ย บอกให้หยุด
‪ตายแล้วเหรอ
‪ยูริ ตอบด้วย
‪เตรียมโดดหรือยัง
‪ยูริ ได้ยินฉันไหม
‪อีกสิบนาทีโดด ‪ตรงนั้นสถานะเป็นยังไง
‪ยูริ ไอ้เช็กสารเลว ได้ยินฉันไหม
‪แกอยู่ไหนวะ
‪(ลูกเรือเท่านั้น)
‪สุภาพสตรีและบุรุษครับ ‪ได้เวลาที่เราต้องบอกลากันแล้ว
‪เพื่อความปลอดภัยและปกป้องพวกเรา ‪เราติดระเบิดกับเครื่องลำนี้แล้ว
‪ถ้าใครคิดจะเสนอหน้าออกมา ‪หรือพยายามตามเรามา
‪แก๊สพิษทำลายประสาทจะถูกปล่อยออกมา
‪ฉะนั้น โปรดใช้หน้ากากกันแก๊สด้วยนะครับ
‪แค่ใส่ครอบจมูกเบาๆ และหายใจตามปกติ
‪โอ้ โทษที ใช่สินะ ‪พวกคุณไม่มีหน้ากากกันแก๊ส
‪งั้นก็สังเกตป้ายสัญญาณรัดเข็มขัดเหนือศีรษะ
‪และโปรดนั่งกับที่ไปตลอดเที่ยวบิน
‪เรารู้ว่าคุณมีหลายสายการบินให้เลือก
‪และขอขอบคุณที่บินกับทรานส์แอตแลนติกคืนนี้
‪หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์
‪บินให้เพลินละ
‪กระป๋องสเปรย์ฉีดผมเหรอ
‪ทำดีมาก
‪ปลอมให้สุด หยุดที่เป้าหมาย
‪- ทำไมนายไม่ใส่หน้ากาก ‪- ไม่เห็นจำเป็น
‪ยูริ
‪มุดหัวอยู่ไหนวะ
‪ตายห่า
‪โอ้ ว้าว
‪นายไปโดนห่าอะไรมาวะ
‪อีเลียส
‪แม่ครับ
‪เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‪หยุดเด็กนั่นไว้
‪- ผมกลัวว่าแม่ตายแล้วซะอีก ‪- ไม่เป็นไรจ้ะ
‪เราต้องหันเครื่องบินกลับ ‪และทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪ไป เร็วเข้า
‪อย่ามอง
‪อย่ามองจ้ะ
‪บ้าจริง
‪สี่สิบสามไมล์ถึงพื้นที่เป้าหมาย
‪นักบินอยู่ไหน
‪นักบิน เขาอยู่ไหน
‪นักบินตายแล้วค่ะ
‪โอเค
‪มีใครบนนี้รู้วิธีขับเครื่องบินไหม
‪มีใครรู้วิธีขับเครื่องบินบ้างไหม
‪ตอบมาสิ
‪มีใครขับเครื่องบินเฮงซวยนี้เป็นบ้างไหม
‪- คุณทำอะไรของคุณ ‪- ผมเรียนวิศวกรรมการบินและอวกาศมา
‪นั่งลงซะ พวกมันจะฆ่าเรา
‪ยังไงเราก็ตายอยู่ดี
‪อะไร พูดอะไรของคุณน่ะ
‪นักเรียนอาหรับพร้อมประสบการณ์ขับเครื่องบิน ‪เหมาะเจาะซะไม่มี
‪นี่พวก นายบินไปนิวยอร์กทำไม
‪- ผมถูกเชิญไปงานประชุม ‪- ฉันก็ด้วย
‪- มาเถอะ ‪- พวกมันจัดฉากพวกเรา
‪พวกมันให้เราอ่านแถลงการณ์
‪ที่บอกว่าเราอยากให้เครื่องบินตกที่ลอนดอน
‪เราอาจเครื่องบินตกตาย ‪ไม่ก็โดนอังกฤษยิงตาย
‪- พวกเขาไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย ‪- เหรอ
‪ทำไมล่ะ เพราะพวกมันไม่มีเครา ‪และไม่ได้ละหมาดวันละห้าเวลารึไง
‪พวกมันอยากกระตุ้นตลาดหุ้น
‪ตลาดตอนนี้ร้อนระอุเกินไป
‪เมื่อเกิดเหตุการณ์ 9/11 อีกครั้ง ‪ราคาหุ้นจะร่วง
‪คุณจะทำเงินเป็นพันล้านจากการขายชอร์ต
‪พวกเขาอยากปั่นตลาดหุ้น
‪เหมือนเหตุระเบิดหลายปีก่อน ‪สโมสรฟุตบอลไงละ
‪พวกเขาอยากเปลี่ยนผลการเลือกตั้ง
‪อะไรก็เหอะ ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย ‪มีหวังได้ตายกันหมดแน่
‪เราต้องทำอะไรสักอย่างเดี๋ยวนี้
‪ก่อนเลือกตั้ง ‪จำเหตุการณ์มาดริด ปี 2004 ได้ไหม
‪ผมเคยฝึกในเครื่องจำลองการบินหลายชั่วโมง ‪แต่ผม...
‪อีกสิบนาทีจะถึงโซนปล่อยตัว ‪รอคำสั่งให้โดด
‪เข้าใจแล้ว
‪พวกข้างล่างนั่นใคร
‪- ฉันไม่อยากกลายเป็นเหยื่อฉลาม ‪- อย่าลืมเปิดจีพีเอสด้วยละ
‪ใครจะได้เงินล้านไปวะ
‪มันจะต้องเรียบร้อย แม่สัญญา
‪แม่ดื่มเลือดเหรอครับ
‪แม่ต้องกินยานะ
‪นี่ ในนั้นโอเคหรือเปล่า
‪ไม่ใช่ผมนะ
‪พวกมันเปิดระบบบินอัตโนมัติ
‪อย่า
‪ให้พวกมันโดดก่อน
‪เธอยังไม่ตาย
‪ยัยนั่นอยู่ไหน
‪ในห้องนักบิน
‪อย่า เดี๋ยวก่อน
‪- ไสหัวกลับไปชั้นประหยัด ‪- เวร
‪เปิดประตู
‪- หันเครื่องกลับ ‪- อะไรนะ
‪ฉันบอกให้หันเครื่องกลับ
‪แต่ยุโรปอยู่ใกล้กว่าเยอะนะ
‪บ้าเอ๊ย
‪เปิดประตู
‪หันเครื่องกลับ
‪ลงมือสิวะ
‪พวกเขากำลังหันเครื่องกลับ
‪- หนึ่ง ‪- อย่ายิง ได้โปรด
‪- ได้โปรด ‪- สอง
‪สาม
‪แม่งๆๆ
‪เรามีผู้โดยสารอีก 200 คนบนเครื่อง
‪เราเล่นเกมนี้ได้ทั้งคืน
‪เอามาให้ฉันอีกคน
‪มองห่าอะไรไม่ทราบ ไปสิวะ
‪ไม่นะ ได้โปรด อย่า
‪- ฉันขอร้องละ ได้โปรด ‪- ไม่
‪พอที ไอ้โรคจิต นายทำบ้าอะไรของนาย
‪เอามีดทิ้งไปซะ ‪ไม่งั้นฉันเป่าสมองนายแน่
‪ทำไมนานนักวะ ‪เอาตัวผู้โดยสารอีกคนมาให้ฉัน
‪นั่งลง นั่งดีๆ ยกมือขึ้นเหนือหัว
‪ไม่
‪- ยกมือขึ้น ‪- ไม่
‪จะเอารึไง
‪ไม่
‪- อยู่ไหนของนายวะ ‪- ล่าช้านิดหน่อย จะส่งพิกัดใหม่ไปให้
‪ระยำ
‪ไอ้พวกที่ตาย
‪เป็นเพราะแกแท้ๆ
‪แม่หนู
‪ไม่เป็นไรนะ
‪อยากเห็นไหมว่าใครขับเครื่องบิน มาสิ
‪- ไม่นะ ‪- หนึ่ง
‪สอง
‪สาม
‪แม่ครับ
‪เป็นอะไรของนายวะ เลิกแหกปากซะที
‪วิ่งโว้ย
‪แม่งเอ๊ย กลับไป
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- ไป ไปสิวะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มันอะไรกันวะเนี่ย
‪อีเลียส
‪อีเลียส เปิดประตู อีเลียส
‪อย่า…
‪ไม่ต้องกลัว
‪ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
‪แม่ครับ
‪อีเลียส
‪ได้ยินแม่ไหม
‪ฟังนะ
‪ลูกทำถูกแล้ว อย่าเปิดประตูนะ ‪ไม่ว่ายังไง อยู่ในนั้นลูกจะปลอดภัย
‪เราต้องทำสำเร็จ แม่สัญญา
‪กระเป๋าเธอ
‪โยนมาให้ฉัน
‪เดี๋ยวนี้
‪อยู่นี่ๆ ใจเย็นก่อนพวก โอเคไหม
‪เธอตายแล้วนี่หว่า ให้ตายสิ ‪แล้วไหงเธอ...
‪"พระอาทิตย์ขึ้น 7:14 น. ‪พระอาทิตย์ตก 17:26 น."
‪- นายหายหัวไปไหนมาวะ ‪- "เลือด 150 มิลลิลิตร"
‪เธอเป็นแวมไพร์
‪แกพี้อะไรเข้าไปวะ ‪ไอ้โรคจิตบัดซบ
‪อีนั่นขย้ำคอเขาเหวอะ ฉันเห็นกับตา
‪เงียบปากไปเลย ‪แกเป็นบ้าอะไรวะ
‪แล้วยูริล่ะ
‪- เขาทำไม ‪- ไม่ใช่หมากัดแน่ๆ
‪แกจะฟังไอ้เวรนี่พล่ามไร้สาระรึไง
‪พอเหอะน่า คาร์ล
‪- นายก็รู้ว่าเขาทำอะไรในมาลี ‪- ใช่ ฉันรู้ว่าเขาทำอะไร
‪แล้วไง
‪นายจะหูเบา
‪เชื่อไอ้เวรตะไลประสาทแดกนี่รึไง
‪เธอต้องการหลบแสงอาทิตย์
‪งั้นก็จัดให้อีนั่นกันหน่อย
‪โทษนะ แต่ลูกเธอแหกปากร้องมาสองชั่วโมงแล้ว ‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪แม่กลับมาแล้ว
‪ไม่เป็นไรนะลูก ชู่ว
‪ฉันหวังลึกๆ ว่าเธอจะกลับมา
‪เธอฆ่าลูกชายฉัน
‪เขากัดฉัน
‪เขาควบคุมมันไม่ได้
‪แต่คุณคุมได้เหรอ
‪ไม่มีใครคุมได้หรอก
‪ปีศาจชั่วมันแข็งแกร่งเกินไป
‪เราถูกสาป
‪เรามีแต่จะนำความทุกข์ทรมานมาสู่โลก
‪เรามีตัวจุดระเบิดตัวนึง ‪เราระเบิดประตูได้
‪กลับขึ้นไปข้างบนน่ะเหรอ ‪ช่างภารกิจแม่งเหอะว่ะ
‪เบิร์กตายแล้ว
‪เขาเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เราได้ค่าจ้างล่วงหน้าแล้วนี่ ‪ไม่พอรึไงวะ
‪นายอยากโดดลงไปกลางมหาสมุทรรึไง
‪ดึงสติหน่อย เป็นอะไรของนายวะ
‪โอกาสเดียวของเราคือนายขึ้นไปบนนั้น ‪และบังคับเครื่องกลับเส้นทางเดิม
‪เข้าใจปะ
‪แมนๆ หน่อย
‪ไม่ อย่า อยู่นี่ก่อน
‪เวรเอ๊ย
‪แม่ครับ
‪กลับมาเร็ว พวกมันจะมาแล้ว
‪อีเลียส
‪กลับไปลูก
‪ผมจะไม่ทิ้งแม่
‪กลับมา เร็วเข้า
‪ช่วยผมที
‪ไม่
‪เข้าไปซ่อนในนั้น
‪อะไรวะเนี่ย
‪เข้ามาสิวะ
‪- ฉันจะยิงเธอเอง ‪- อย่ายิง
‪มาเถอะ
‪ไม่เอาน่า
‪หวัดดี
‪ไปจัดการห้องนักบิน
‪- ไปเลยคาร์ล ไป ‪- เร็วสิ
‪- เร็ว ‪- ใครอยู่ในนั้น เปิดสิวะ
‪ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ ‪มุฮัมมัดคือผู้ส่งสารของพระองค์
‪อย่า
‪ไม่
‪อย่ายุ่งกับเธอ
‪ฉันต้องฆ่าแม่นาย หล่อนมันปีศาจ
‪แกน่ะแหละปีศาจ
‪อย่าขยับ
‪ทำได้ไหมล่ะ
‪อย่าขยับ
‪ฆ่าคนเป็นไหมล่ะ
‪อีเลียส
‪- อะไรอีกวะเนี่ย ‪- ความกดอากาศลดต่ำ
‪เรามีออกซิเจนเหลือแค่สิบนาที
‪เราต้องเอาเครื่องลง
‪เอาหน้ากากมา
‪เอาหน้ากากเธอมา
‪ไปตายซะไป
‪เร็วเข้า ไป
‪ใส่หน้ากากซะ
‪- ฉันต้องเข้าไปในห้องนักบิน ‪- ก็ไปสิวะ เดี๋ยวนี้เลย
‪มันเปิดอยู่
‪เร็วเข้า
‪ข้างล่างมีหน้ากากออกซิเจน
‪อีเลียส
‪เอาละพวก เรากำลังร่อนลง
‪ไม่
‪เราถูกสาป
‪เราจะปล่อยให้ความชั่วร้ายแพร่ไปไม่ได้
‪ปีศาจร้ายต้องไม่แพร่ออกไป
‪เราต้องหยุดมัน
‪ปีศาจร้ายอยู่ในตัวเธอ
‪เธอควบคุมมัน...
‪ไม่ได้หรอก
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪- ผมอยากเจอแม่ผม ‪- ไม่
‪อีเลียส อยู่นี่ก่อนนะ
‪โอเค
‪- เรากลับเข้าเส้นทางเดิมแล้ว ‪- ดีมาก
‪ไฟไหม้ห้องบรรทุกสินค้า
‪- อะไรนะ ‪- มีไฟไหม้ห้องสินค้า
‪แม่ง
‪เอตบอล นายอยู่ไหนวะ
‪ห่าเอ๊ย
‪บัดซบ
‪- ไรเนอร์ ‪- หลบไป
‪เราต้องเผ่นจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
‪แม่ครับ
‪อีเลียส
‪- แม่ครับ ‪- อยู่นี่นะ
‪เอตบอลน่ะ
‪เขายังไม่ตาย
‪อะไรน่ะ
‪เผ่นเร็ว
‪ช่วยเราด้วย
‪ช่วยด้วย
‪อะไรวะ
‪เขากัดนายไหม
‪เขากัดนายรึเปล่า
‪ช่วยด้วย ช่วยที
‪ระยำเอ๊ย ไอ้เวร อยู่ไหนของแกวะ
‪ช่วยด้วย ช่วยที เฮ้ย
‪อิงเกลอร์
‪อิงเกลอร์ คุณอยู่ไหน ‪ผมหาภรรยาผมอยู่
‪เอามานี่
‪หลบไปให้พ้น
‪เกิดอะไรขึ้นท้ายลำวะ ‪ไอ้ผู้ก่อการร้าย
‪คุณไม่ได้ช่วยเลยจริงๆ
‪หลบหน่อย
‪ขอทางหน่อย
‪พอได้แล้ว
‪- เมียผม ผมต้องหาเมียผม ‪- เธออยู่ไหน
‪สัตว์ประหลาดเอาเธอไป
‪เธอไม่ใช่สัตว์ประหลาด
‪ใจเย็นก่อน ผมช่วยได้ ‪ผมเคยอยู่กองทัพ
‪เอาละทุกคน ไม่ว่าอะไรอยู่ท้ายลำ ‪เราต้องตั้งสติให้ดี
‪เข้าใจไหม ค้นที่พื้นดู
‪หาอะไรที่ใช้ป้องกันตัวได้
‪ไอ้หน้าอัปรีย์
‪- เฮ่ อันนี้ล่ะ ‪- ส่งมาให้ผม ทางนี้
‪- โทษที ส่งต่อไป ‪- ได้
‪นี่ หยุดก่อน รอตรงนี้
‪ไม่ใช่ทางนี้
‪นี่เจ้าหนู แม่นายเป็นอะไร ‪เธอเป็นอะไรกันแน่
‪- เธอไม่ได้เป็นลูคีเมีย ‪- ผมไม่เคยพูดซะหน่อย
‪- อย่าทำร้ายเธอนะ ‪- ฉันไม่ทำหรอก ฉันสัญญา แม่นายชื่ออะไร
‪- นาเดีย ‪- โอเค นายอยู่นี่นะ คุณเฝ้าเขาที
‪ค่ะ
‪แม่ ระวังนะครับ พวกเขาจะไปฆ่าแม่
‪แม่ครับ ได้ยินผมไหม
‪พวกเขาอยากฆ่าแม่
‪ช่วยฉันที
‪นาเดีย ได้ยินผมไหม
‪อีเลียสส่งผมมา เราไม่อยากทำร้ายคุณนะ
‪อิงเกลอร์
‪อิงเกลอร์ เป็นอะไรไป
‪อิงเกลอร์ พูดอะไรหน่อยสิ
‪ให้ตายสิ
‪ขอร้องละ พูดอะไรหน่อยสิ
‪พระเจ้าช่วย
‪ไม่
‪ส่งมาสิวะ
‪- ไม่ อย่านะ ‪- แกฆ่าเมียฉัน
‪เราต้องช่วยเขา
‪เฮ้ย อย่าไป หยุดเขาที
‪ฟาดเธอสิวะ
‪แม่ครับ
‪อย่าทำนะ
‪อย่า
‪อย่ายิง
‪พวกมันต้องไม่ขึ้นมาที่นี่
‪คุณต้องช่วยผมนะ
‪ฉิบหายละ
‪เขากัดผม
‪นิ้วผมไม่รู้สึกแล้ว
‪บ้าจริง
‪อะไรวะเนี่ย
‪โอเค
‪อยู่นี่นะ
‪ให้ตายสิ อีเลียส ‪ไปตามคนมาช่วยเร็ว
‪เร็วสิ
‪ช่วยด้วย
‪เราต้องการคนอ้วนมาทับฝาประตู
‪- เขาว่าไงนะ ‪- แกต้องการอะไร
‪ช่วยฉันที ช่วยด้วย
‪ช่วยด้วย บ้าเอ๊ย
‪ไม่
‪ห้ามกัดเขานะ
‪ไปให้พ้น อย่าดื่มเลือดเขานะ
‪อะไรวะเนี่ย
‪อีเลียส
‪อีเลียส ถอยไป เขาอันตราย
‪เขาก็อยากหาย เหมือนแม่
‪- อย่านะ ‪- อย่าเข้าไป
‪ใจเย็น อีเลียส
‪มือมันติดกับประตูห้องเก็บสินค้าน่ะ
‪แม่นายช่วยฉันไว้
‪มาเถอะ
‪อีเลียส ไปเร็ว
‪เราต้องการหมอ
‪ฉันเป็นหมอ
‪ไม่ใช่ผม ‪มีผู้ชายอาการแย่ที่ท้ายชั้นประหยัด
‪ไม่ต้องห่วง
‪อย่าห่วงๆ เธอเป็นพวกเรา
‪เราคุมทุกอย่างได้แล้ว ‪ไม่ต้องห่วง
‪หันหัวเครื่องกลับ
‪- หันเร็วสิ ‪- ผมต้องเช็กเส้นทางก่อน เราอยู่ต่ำไป
‪แม่ครับ
‪- แม่ครับ ‪- มีอะไรกัน
‪เธออยากให้เราบินไปนิวยอร์ก ‪แต่เราอยู่ต่ำไปและใช้เชื้อเพลิงเยอะเกินไป
‪เราต้องเปลี่ยนเส้นทางไปสนามบินที่ใกล้ที่สุด ‪ไม่งั้นตกทะเล จมน้ำตายกันหมดแน่
‪- เลี้ยวกลับ ‪- เราไปไม่ถึงนิวยอร์กหรอก
‪เข้าใจไหม
‪คุณต้องช่วยผมนะ
‪ได้โปรดช่วยผมที ผมจะจ่ายให้
‪อย่าห่วงนะคะ ฉันจะช่วยคุณเอง
‪ข้างล่างมืดครับ
‪มาเถอะ
‪นี่ทรานส์แอตแลนติก 473
‪ได้ยินไหม
‪นี่ทรานส์แอตแลนติก 473
‪มีใครได้ยินผมไหม
‪พวกมันพยายามระเบิดประตู
‪ระวัง มันพร้อมระเบิด
‪ไม่อีกแล้ว
‪ทุกอย่างต้องเรียบร้อย เราจะรอจนมืด ‪และขึ้นเครื่องเที่ยวต่อไปไปนิวยอร์ก
‪แม่ครับ เรามาไกลขนาดนี้แล้ว
‪แม่ครับ ขอละครับ ‪เราต้องทำได้
‪ขอบคุณครับ
‪ถ้าอาการปวดหนักขึ้น กินยาอีกสองเม็ดนะ
‪- โอเค ขอบคุณครับ ‪- โอเค ฉันไปดูแลพ่อโบรกเกอร์ก่อน
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪เขาเลือดออกภายในสาหัส
‪นี่หอบังคับการบินลอสซี่เมาท์
‪คุณออกนอกเส้นทางที่กำหนด ‪โปรดระบุตัวตนด่วนครับ
‪เรายึดเครื่องบินลำนี้เอาไว้แล้ว
‪เราคือทหารผู้สัตย์ศรัทธาแห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์
‪ผู้ละทิ้งชีวิตนี้เพื่อสร้าง...
‪นี่ทรานส์แอตแลนติก 473 ‪ทรานส์แอตแลนติก 473
‪ผมเป็นเจ้าหน้าที่ลำดับสอง ‪ผมชื่อบาสเตียน บุคเนอร์
‪เราถูกจี้เครื่องบิน
‪กัปตันตายแล้ว
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ทวนอีกที
‪เราถูกจี้เครื่องบิน กัปตันตายแล้ว
‪คุณอยู่ในอันตรายไหม
‪ไม่
‪เราสู้กับพวกโจรจี้เครื่องบินจนชนะ ‪และขังพวกมันไว้ใต้ท้องเครื่อง
‪ผมหนาวจัง
‪คุณไตฉีก ฉันห้ามเลือดไม่อยู่
‪แปลว่าอะไร
‪- ฉันจะไปหาอะไรมาแก้ปวดให้ ‪- อยู่นี่ก่อน
‪คุณต้องช่วยผมนะ
‪ผมจะจ่ายให้
‪หนึ่งล้านดอลลาร์
‪เงินท่วมหัวก็ช่วยคุณไม่ได้แล้วละ
‪เสียใจด้วยนะ
‪เดี๋ยวเธอก็กลับมา
‪แม่ง
‪ไม่ต้องห่วง เขาไม่ลุกขึ้นมาแน่
‪(มอร์ฟีน)
‪กัดฉันที
‪ขอร้องละ
‪- เขาอยู่ข้างล่าง ‪- ฉันไม่อยากตาย
‪เพอร์เฟกต์ ผมจะให้ที่อยู่ทันทีที่เราลงจอดครับ
‪แค่นี้นะครับ
‪หมอบราวน์บอกว่าจะหายาไซตาราบีนให้เราครับ
‪เราก็จะมีเวลาพอวางแผนเที่ยวบินต่อไปครับ
‪ไม่นะ
‪เวรละ บ้าจริง
‪แม่งเอ๊ย
‪(ห้ามเหยียบ)
‪- เป็นอะไรไป ‪- ไม่รู้สิ มีบางอย่างผิดปกติ
‪- บาสเตียน ‪- มีอะไรเหรอครับ
‪ลงไปข้างล่าง
‪เดี๋ยว ผมช่วยเอง
‪เฮ้ย ทำอะไร
‪เราช่วยพวกเขาได้นะ ‪เราให้พวกเขาซ่อนข้างล่างได้
‪ถ้าเราเปิดประตู เราจะปิดมันไม่ได้อีกเลย
‪บัดซบ
‪ฉันหายใจไม่ออก
‪เราต้องไม่ลงจอด
‪หมายความว่าไง ‪อยากให้เครื่องบินตกหรือไง
‪พวกเขาซ่อนในห้องบรรทุกสินค้าได้ ‪แล้วค่อยออกมาตอนมืด
‪- เราต้องแจ้งเจ้าหน้าที่ ‪- อะไรนะ
‪แล้วจะบอกพวกเขาว่าไง ‪ว่ามีแวมไพร์บนเครื่องรึไง
‪ไม่ได้ เราต้อง...
‪เราต้องลงจอดและโดด
‪นี่ไง ถ้าเราเอานี่ผูกกับถังเชื้อเพลิงไว้
‪มันจะมากพอระเบิดเครื่องทั้งลำ ‪เราจะไปตรงนั้นได้ยังไง
‪- นั่นถังเชื้อเพลิง ‪- พับผ่าสิวะ
‪อะไร
‪เครื่องจุดระเบิดไม่มีตัวตั้งเวลา ‪มีรีโมตไหม
‪- มี ‪- ไหนล่ะ
‪อยู่ที่เคอร์ทิซ
‪- แล้วไอ้เวรนั่นอยู่ไหน ‪- ในห้องบรรทุกสินค้าด้านหลัง
‪บ้าชะมัด
‪โอเค
‪- ช่องนี้ไปถึงด้านหลังไหม ‪- ใช่
‪ให้ตายสิวะ
‪มันแคบเกินไป
‪เราจุดระเบิดเองด้วยมือได้ไหม
‪ได้ แต่มันจะระเบิดทันที
‪ลูกเอาเครื่องลงจอด
‪และทันทีที่ออกจากเครื่อง
‪แม่จะระเบิดทั้งลำเอง
‪ไม่ครับแม่
‪- ต้องทำ อีเลียส ‪- เราพาแม่ออกไปจากที่นี่ได้
‪- แม่ซ่อนตัวในนี้ได้ ‪- อีเลียส เราไม่มีทางเลือก
‪- ผมเข้าไปได้ ผมไปเอารีโมตได้ ‪- อีเลียส มันจบแล้ว
‪ได้ยินที่แม่พูดไหม
‪ยกโทษให้แม่นะลูก
‪ผมใช้ไฟฉายฝ่าพวกมันไปได้
‪อีเลียส...
‪อย่าไป อีเลียส บ้าเอ๊ย
‪ให้ตายสิวะ
‪อย่า นั่นฆ่าตัวตายชัดๆ
‪เขาต้องทำได้
‪ดูสิ
‪โทรศัพท์มือถือ นั่นละรีโมต
‪อีเลียส ได้ยินฉันไหม
‪มือถือคือรีโมต
‪ระวัง อย่าไปกดปุ่มใหญ่เข้าละ
‪อีเลียส กลับมา ‪อีเลียสฟังนะ กลับมา
‪อีเลียส วิ่ง
‪ไม่นะ
‪แม่งเอ๊ย
‪เอาเครื่องลงจอดยากแค่ไหน
‪อะไร ทำไมเหรอ เราต้องทำได้สิ
‪ผมใส่พิกัดแล้ว ‪เครื่องบินมุ่งหน้าไปที่หมายโดยอัตโนมัติ
‪แล้วเรื่องลงจอดล่ะ
‪คุณต้องรักษาระดับร่อนจอดและเหยียบเบรก ‪ไม่มีปัญหา
‪- คุณทำได้ไหม ‪- อะไรนะ
‪ถ้าประสานกับหอควบคุมภาคพื้น ‪ใครๆ ก็ทำได้ มือเดียวก็เอาอยู่
‪คุณต้องดูแลลูกชายฉัน
‪หมายความว่าไง
‪สัญญาสิ
‪ผมสัญญา
‪เฮ้ย คุณทำอะไรน่ะ ไม่นะ
‪แม่ครับ ช่วยด้วย
‪แม่ครับ
‪ไปให้พ้น อย่าเข้ามา
‪บ้าเอ๊ย
‪แม่ครับ
‪ไม่
‪เฮ้ย
‪เข้ามาสิ
‪มาเลย
‪มาสิ
‪เฮ้ย เข้ามาสิ
‪แม่ครับ
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ช่วยตอบด้วย
‪ฮัลโหล
‪ผมพูดกับใครอยู่ครับ
‪เกิดบ้าอะไรขึ้น ผู้ช่วยนักบินอยู่ไหน
‪ผู้ช่วยนักบินตายแล้ว
‪ช่วยพูดอีกทีสิ
‪- เขาตายแล้ว ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪ฮัลโหล
‪ทรานส์แอตแลนติก 473 ได้ยินไหม ‪มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
‪ไม่ อีเลียส...
‪- อีเลียส ระวัง ข้างหลังนาย ‪- แม่ครับ
‪อยู่กับผมนะ
‪ฉิบหายเอ๊ย
‪บินอัตโนมัติ
‪ปิดระบบควบคุมอัตโนมัติแล้ว
‪อย่านะ ปล่อย
‪แม่ครับ
‪อยู่กับผมนะครับ
‪แม่
‪ฟาฮิดอยู่ไหนครับ
‪ฟาฮิด อัล อัดวาน่ะเหรอ
‪เขายังอยู่บนเครื่อง ‪ตำรวจคุมตัวเขาไว้ได้แล้ว
‪คุณต้องปล่อยเขาออกมา
‪ฉันไม่รู้ว่าฟาฮิดบอกอะไรเธอ ‪แต่เขาเป็นหนึ่งในคนร้ายนะ
‪คุณต้องพาฟาฮิดออกมา ‪คุณต้องช่วยเขาจากแวมไพร์
‪- แวมไพร์เพ่นพ่านเต็มลำ ‪- ใจเย็นก่อน เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪- คุณต้องพาฟาฮิดออกมาก่อนพระอาทิตย์ตก ‪- ใจเย็นก่อน เจ้าหนู
‪เราต้องให้เธอช่วยนะ
‪บอกได้ไหมว่ามีสลัดอากาศกี่คนบนนั้น
‪พวกมันตายหมดแล้ว
‪- ตายได้ยังไง ‪- พวกมันเป็นสัตว์ประหลาด
‪คุณต้องพาฟาฮิดออกมาก่อนพระอาทิตย์จะตก
‪- ไม่ ปล่อยผม ‪- สงบสติก่อน
‪- ปล่อยผมนะ ‪- ไม่เป็นไรน่า
‪ปล่อยผมสิ
‪ปล่อย...
‪- ไม่เป็นไรนะ ‪- คุณต้อง...
‪ช่วย
‪ฟาฮิด
‪เด็กกำลังช็อกน่ะ
‪จะสั่งการยังไงดีคะท่าน
‪เรารอไปก่อน
‪งานประชุมที่คุณอ้างไม่มีอยู่จริง เราเช็กแล้ว
‪พวกมัน... พวกมันวางแผนไว้หมด ‪ไอ้พวกสารเลว
‪คุณไม่เข้าใจเหรอไง
‪คุณต้องให้ผมออกไปจากที่นี่
‪เดี๋ยวนี้
‪ไม่งั้นจะสายเกินไป
‪หมอนี่หัวแข็งเป็นบ้า
‪ผมไม่คิดว่าเขาจะทนได้นาน ‪บาดแผลสาหัสขนาดนั้น
‪ปล่อยผู้โดยสารออกมา
‪ให้คนของนายยอมมอบตัวซะ ‪แล้วเราจะปล่อยนาย
‪ผมไม่ได้จับใครไว้ทั้งนั้น ‪ไม่เข้าใจรึไงวะ
‪โอ้ พระผู้เป็นเจ้า
‪ปล่อยผมออกไป พวกมันจะฆ่าเราหมด
‪ยิงได้ เป้าหมายมีตัวจุดระเบิด
‪- ตายไหม ‪- ไม่รู้ครับท่าน
‪แจ้งทุกหน่วย ปฏิบัติการยังดำเนินต่อไป
‪(ควบคุมประตู ทางเข้า)
‪อยู่นิ่งๆ อย่าขยับ
‪ยกมือขึ้น
‪ไม่นะ อย่า
‪ช่วยฟังผมก่อน
‪ผมต้องระเบิดเครื่องบินลำนี้ ‪ผมรู้จะหยุดมันยังไง
‪เร็วเข้า ไปได้ๆ ‪พวกเขาคุมเครื่องได้แล้ว
‪- เราจะพาเขาไปโรงพยาบาล ‪- รู้แล้ว
‪คุณต้องพาฟาฮิดออกมา ‪หมีเท็ดดี้ผมอยู่ไหน
‪ตุ๊กตาหมีผมอยู่ไหน
‪- หมีของผม ‪- อยู่นี่ ไม่เป็นไรนะเจ้าหนู
‪ใจเย็นๆ
‪คุณต้องหยุดพวกเขา
‪อย่าให้พวกเขาขึ้นไปบนเครื่อง
‪เอาละหนุ่มน้อย
‪ตายโหงละ
‪- อะไรวะนั่น ‪- นองเลือดไปหมด
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ทีมแรกตอบด้วย
‪(รถพยาบาล)
‪ไปเร็วเข้า จับเด็กเอาไว้
‪หยุดนะ
‪- พระเจ้าช่วย เกิดอะไรขึ้น ‪- เลือดเต็มไปหมด
‪หยุดนะ แม่งเอ๊ย
‪ไม่ อย่านะ ได้โปรด
‪ทั้งลำเต็มไปด้วย...
‪ขอร้องละ อย่า
‪อย่าทำแบบนี้ บนเครื่องมีแต่...
‪- บนเครื่อง... ‪- ออกมานี่ซะ
‪อย่าเข้าไปในนั้น ‪บนเครื่องมีสัตว์ประหลาดเต็มไปหมด
‪ขอละ อย่าเข้าไป บ้าเอ๊ย
‪ฟาฮิด
‪อีเลียส
‪อีเลียส ฉันอยู่นี่
‪- ฉันอยู่นี่ อีเลียส ‪- ฟาฮิด
‪ให้ตายสิวะ มันตัวอะไร
‪ฟาฮิด
‪แม่
‪แม่ครับ
‪ไม่
‪ปล่อยผมนะ เด็กคนนั้นมากับผม
‪อีเลียส
‪ปลดกุญแจมือเขา ปล่อยเขาไป
‪คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์