‫«: مـتـرجـمین: میثم موسویان و مرتضی :» ‫.:: GodBless & MeysaM.UnicorN ::.
.::ارائه‏ای اختصاصی از وبسایتِ::. Film2Movie.US
‫♪ کل روز من با بیابون خشک مواجهم ♪
‫♪ بدون هیچ آبی ♪
‫♪ آب خنک ♪
‫♪ دن پیر و من گلومون خشک شده ♪
‫♪ و روح هامون خواستار ♪
‫♪ آبه ♪
‫♪ آب خنک گوارا ♪
‫♪ دن میتونی اون درخت بزرگ سبز رو ببینی ♪
‫♪ جایی که آب ازش میاد ♪
‫♪ و منتظره تو و منه ♪
‫♪ شبا سردن و من یه آدم سادم ♪
‫♪ هر ستاره یه حوض آبه ♪
‫♪ آب خنک ♪
‫♪ اما صبح که میشه بیدار میشم و خمیازه می کشم ♪
‫♪ و به سمت آب میرم ♪
‫♪ آب، آب، آب... ♪
‫♪ آب خنک گوارا ♪
‫♪ آب، آب، آب... ♪
‫♪ ادامه بده دن ♪
‫♪ بهش گوش نده دن، اون شیطانه نه یه آدم ♪
‫♪ و روی شن های سوزان آب میریزه ♪
‫♪ آب، آب، آب... ♪
‫♪ دن، میتونی اون درخت سبز بزرگ رو بینی ♪
‫♪ جایی که ازش آب میاد ♪
‫♪ و منتظر تو و منه ♪
‫
‫یه آهنگ همیشه اینجا توی ‫غرب ذهنم رو آروم میکنه،
‫جایی که مسافت ها طولانی ‫و مناظر یکنواخت هستن.
‫علاوه بر این، صدای دلنشین من به ‫نظر میاد که به دن پیر جون میده
‫و در طی روزها سواری حالش رو خوب نگه میداره.
‫مگه نه دن؟
‫شاید بعضیاتون در مورد من شنیده باشید.
‫باستراستراگز، برای بعضی ها به عنوان ‫پرنده آوازه خوان سن سابا شناخته شدم.
‫من اسمها، لقب ها، نام خانوادگی ‫ها و شناسنامه های دیگه ای دارم،
‫اما این یکی که اینجاست فکر ‫نکنم حتی نصفشم درست باشه.
‫"مردم گریز"؟ من از همنوعام متنفر نیستم،
‫حتی وقتی که خسته کنندست و تلخی میکنه ‫و سعی میکنه توی پوکر تقلب کنه.
‫فکر میکنم که ذات انسان اینجوره،
‫و کسی که خشونت و ترس ایجاد میکنه
‫نباید انتظار بهتر شدن داشته باشه.
‫مگه نه دن؟
‫خب مردم، مگر این که درست یادم نمونده باشه،
‫یه مشروب فروشی اونور صخره ها هست.
‫و اگه خوش شانس باشم مشتریایی اونجا هستن که
‫بتونن ورق بازی کنن.
‫یه قلپ ویسکی میخوام که گرد ‫خاک توی حلقمو بشوره ببره
‫و صدای دلنوازمو سالم نگه داره.
‫ویسکی غیرقانونیه.
‫تو این منطقه فروش الکل ممنوعه.
‫خب اونا چی میخورن؟
‫ویسکی.
‫اونا یاغی هستن.
‫
‫خب نزار لباس سفید و خوشرفتاریم گولت بزنه.
‫من به عنوان کسی که قوانین انسانها
‫و خیلی از قوانین خدا رو ‫نقض میکنه شناخته شدم.
‫تو یاغی نیستی.
‫و ما با دغل بازای کم اهمیت مشروب نمیخوریم.
‫آقا بنظر میاد انسان شناسیتون مثل
‫خود انسانیتتون ضعیفه.
‫فقط با یه نگاه،
‫میتونم بهت توصیه کنم اصلاح کنی ‫صورتتو و لباس روشن تر بپوشی،
‫و در نهایت، اگه اشکالی نداشته ‫باشه به دوستات توهین کنم،
‫میتونی با رفقای کلاس بالاتری مشروب بخوری.
‫تفنگت کار میکنه؟
‫ظاهرا بله.
‫
‫به نظر میاد که این مردک ‫خوش شانس هنوز زنده مونده.
‫بخاطر تیراندازی بی دقت من بوده.
‫بیا، برات باز کردم رفیق.
‫تیر خلاص رو میزارم به ‫عهده گرگا و جونورای گیلا
‫خداحافظ رفیق.
‫فرنچمنز گلچ ‫(دره فرانسویها)
‫این شهر برام جدیده.
‫صبر کن پسر.
‫قانون اینجاست.
‫این از شیش لولم.
‫اسلحه های زنونم رو هم میخواید؟
‫همه چیز. قانون اینجاست.
‫یکم حس لختی دارم، اما...
‫فکر کنم با این که همه به ‫طور مساوی اسلحه ندارن،
‫احتمال زیادی برای حادثه ناگوار نیست.
‫- من میرم. ‫- خب به موقع بود.
‫شما آقایون مشکلی ندارید جاشو بگیرم؟
‫اگه دستش رو بازی کنی.
‫- ترجیح میدم نکنم. ‫- دیر شده.
‫تو ورقا رو دیدی.
‫دیدیشون، بازیشون میکنی.
‫من هنوز چیزی نزاشتم وسط.
‫اون یکی گذاشته وسط.
‫دیدیشون، بازیشون میکنی.
‫و اگه نکنم؟
‫ورقا رو بازی کن دن سوسول.
‫هیچ کس نمیتونه مرد دیگه ‫ای رو مجبور به تفریح کنه.
‫مطمئنا تو مرتیکه بداخلاقی ‫مثل تو هم نمیتونه.
‫و در مورد اسما، دن اسب منه.
‫- من باسترم، باستر اسکراگز. ‫- باستر اسکراگز؟
‫جونور پرنده ریاتا پس؟
‫و بدون اسلحه.
‫من اهل ریاتا پس هستم
‫که توی منطقه سن سابا هست که برای همین
‫پرنده آوازه خوان سن سابا ‫لقبیه که اونو ترجیح میدم.
‫اما الان ممنون میشم که
‫سلاح خودت رو دم در تحویل بدی،
‫که در وهله اول تحویل ندادنش
‫نقض قوانین این مکان بود
‫و بی احترام به اهالی معمولی اینجا.
‫و اگه تحویل ندم؟
‫من ذاتم شرور نیست،
‫اما وقتی که بدون سلاحی باید ‫تاکتیکت کاملا حساب شده باشه.
‫♪ سرلی جو، قمار باز ♪
‫♪ دیگه قمار نمیکنه ♪
‫♪ روزهای ورق بازی کردنش تموم شده ♪
‫♪ حدود آپریل قبل بود که ♪
‫♪ اون وارد این میکده شد ♪
‫♪ اما اون واقعا هیچ کس رو نبرد ♪
‫♪ - سورلی جو ♪ ‫♪ - سورلی جو ♪
‫♪ هر جهنم دره ای که رفته الان نمیدونم ♪
‫♪ - ما نمیدونیم. ♪ ‫♪ - اون تیز بود اما من تیز تر بودم ♪
‫♪ اون سریع بود اما من سریع تر بودم ♪
‫♪ و میز کارش رو تموم کرد سورلی جو ♪
‫♪ ♪
‫♪ - سورلی جو ♪ ‫♪ - سورلی جو ♪
‫♪ کسی دلش براش تنگ نمیشه سورلی جو ♪
‫♪ سورلی جو ♪
‫♪ اون به همه مردم اخم میکرد ♪ ‫♪ اما الان صورتی براش نمونده ♪
‫♪ فکر کنم روزای اخم کردنش تموم شده، سورلی جو ♪
‫♪ - سورلی جو ♪
‫♪ - کرلی جو بدون کی و با سی ♪ ‫- جویی؟
‫♪ سورلی جو! ♪
‫♪ اون قبلا بدجنس بود، حالا ♪ ‫♪ دارن زمینو تمیز میکنن... ♪
‫ جو؟ سورلی جو!
‫♪ اوه سورلی جو ♪
‫♪ سورلی جو ♪
‫♪ - سورلی جو ♪ ‫♪ - سورلی جو ♪
‫- ما اونو از دست دادیم!
‫♪ بقیه صورتش کجا رفته نمیدونیم ♪
‫♪ - ما نمیدونیم. ♪ ‫♪ - اون هیچوقت خوش اخلاق نبود ♪
‫♪ حالا روزای بداخلاقیش سر اومده ♪
‫♪ رفته به دیار باقی، سورلی جو... ♪
‫
‫تو برادرمو کشتی، حرومزاده ترسو!
‫وقتی نگاه نمیکرد با تیر زدیش.
‫میتونم یکم خیالت رو راحت ‫کنم، با این که عزادار هستی،
‫اما واقعیت اینه که باستر اسکراگز ‫به هیچکس از پشت تیر نمیزنه،
‫و اون جنازه بیچاره قصد خودکشی داشت.
‫تو باستر اسکراگزی؟
‫گنجشک غرب تگزاس؟
‫فرض میکنم منظورت بلبل غرب تگزاسه،
‫به خاطر چهچه فوق العاده اون پرنده.
‫هر اسمی دوست داری رو خودت بزار.
‫میخوام بیرون ببینمت.
‫با تفنگ!
‫اوضاع جوری اینجا توی غرب وخیم میشه که
‫یه چیز منجر به چیز دیگه میشه، ولی...
‫باید بتونم سریع کار این مردک رو تموم کنم.
‫اسکراگز! اسکراگز!
‫من دارم تو رو به مبارزه می طلبم!
‫صبر کن رفیق، من باید کمربندمو محکم کنم.
‫- اماده ای؟ ‫- آماده!
‫- میخوای شرو کنیم؟ ‫- شرو کنیم!
‫- به شمارش نیاز داری؟ ‫- نه آقا!
‫سخته با بقیه انگشتاش ماشه رو بکشه، اما...
‫... کار از محکم کاری عیب نمیکنه.
‫به نظر میاد وقتی اینو داشتن میساختن،
‫یادشون رفته براش دکمه غلط کردم بزارن.
‫پنج انگشت برای هر کدوم یه گلوله.
‫من فقط یه گلوله دارم.
‫امیدوارم تیرم خطا نره.
‫بزار ببینم.
‫قلبش سمت چپه، اما توی آینه سمت راسته.
‫البته ما هر دو به یه سمتیم ‫و اسلحه هم برعکسه، پس...
‫بهتره خیلی شلوغش نکنم.
‫دلیل انعکاس.
‫منو یاد یه آهنگ انداخت.
‫باستر اسکراگز.
‫منم همینطور. صدای قشنگی داری رفیق.
‫ستایش بزرگیه که از طرف پرنده ‫آوازه خان سن سابا میشنوم.
‫منادی مرگ.
‫من دارم دنبالت میگردم چون ‫میگن شکست دادنت سخته،
‫توی آوازخوندن و اسلحه کشیدن.
‫یه جوون دیگه که میخواد یه چیزی رو ثابت کنه.
‫من باید برم تو کار کفن و دفن.
‫نزارم که بخاطر مهارت من
‫کس دیگه بتونه سود ببره.
‫اما ولی، من میخوام لباس مشکی بپوشم؟
‫- به شمارش نیاز داری؟ ‫- نه آقا.
‫خب، این خوب نیست.
‫باید اینو پیش بینی میکردم.
‫نمیشه برای همیشه بهترین بود.
‫♪ بزار بهت بگم رفیق ♪
‫♪ یه اسلحه سریعتر هست ♪
‫♪ از دوردست میاد ♪
‫♪ وقتی فردا بیاد. ♪
‫♪ بزار بهت بگم رفیق ♪
‫♪ و طولی نمیکشه ♪
‫♪ تا ببینی که داری آخرین ♪ ‫♪ آهنگ گاوچرونیت رو میخونی ♪
‫♪ وقتی جمع کردن گله تموم بشه ♪
‫♪ و آتیشمون خاموش بشه ♪
‫♪ اون نجات داده میشه ♪
‫♪ وقتی که یه گاوچرون مهمیز ♪ ‫♪ هاشون با بال عوض کنه ♪
‫♪ وقتی دارن بدنمو توی کفن میپیچن ♪
‫♪ و پاهامو از کفشم در میارن ♪
‫♪ پالون اسبمو در میارن ♪
‫♪ اون میخواد سرگردون بشه ♪
‫♪ من تو نیمه راه بهشتم ♪
‫♪ با قدرت اسب خودم ♪
‫♪ وقتی جمع کردن گله تموم بشه ♪
‫♪ و آتیشمون خاموش بشه ♪
‫♪ اون نجات داده میشه ♪
‫♪ وقتی که یه گاوچرون مهمیز ♪ ‫♪ هاشون با بال عوض کنه ♪
‫♪ ♪
‫♪ من به شکوه میرسم ♪
‫♪ دیگه صدای جرینگ جرینگی نیست ♪
‫♪ من تفنگامو میزارم ♪
‫باید یه جایی اون بالا ‫باشه که آدما پست نباشن
‫و عادلانه پوکر بازی کنن.
‫اگه نباشه، همه آهنگا راجب چی هستن؟
‫همتونو اونجا میبینم.
‫و ما میتونیم با هم آهنگ بخونیم
‫و برای همه شرارت هایی که بود سر تکون بدیم.
‫
‫جای شیکی داری.
‫برای سپرده گذارا راحتی میاره.
‫کی میاد سپرده گذاری کنه؟
‫ما آدمایی داریم از وال ورده، کلوراید، خود توکمکری البته.
‫کل سه منطقه.
‫یه بارم به بانکمون حمله شد، اصلا خوب نبود.
‫باید با شات گانم روی پیشخون می ایستادم،
‫با مردم حرف میزدم، خب...
‫بانک این چیزا رو هم داره.
‫کار عجیبیه.
‫تا حالا بهتون دزد زده؟
‫البته. دوبار. البته تلاش برای دزدی.
‫یه نفرشونو کشتم!
‫اون یکی رو برای مارشال نگه داشتم. ‫جفت پاهاش خورد شده بود،
‫باید توی خزانه زندانیش میکردم.
‫مارشال ماهی یه بار میاد،
‫و تازه هفته پیش اومده بود.
‫باید به اون آدم رزل برای
‫سه هفته جا میدادم و زخمشو با برگ ‫تر و ادرار ضد عفونی میکردم.
‫اون الان توی یوما هست، داره سنگ میکنه. ‫میگن هنوز میلنگه پاش.
‫یه نفر با اسن سیولی... آها، شیولی،
‫مگر اینکه اشتباه کنم، گفت باباش...
‫اهل...
‫اهل فرانسست.
‫همه پولا.
‫خب، باشه جوون، منو گرفتی. کامل در اختیارتم.
‫مبالغ زیاد رو من باید...
‫خم بشم.
‫هی! بیا اینجا.
‫تیمی، بیا اینجا.
‫هی!
‫شلیک به ماهیتابه!
‫چیزی برای گفتن داری؟
‫چیزی برای گفتن داری قبل ‫این که حکم اجرا بشه؟
‫حکم؟
‫حکم من چیه؟
‫ما برای قصد دزدی بانک محاکمه برگزار کردیم.
‫تو بیشترشو بیهوش بودی،
‫اما محاکمه عادلانه ای بود مثل اونایی ‫که توی نیومکزیکو انجام میدیم.
‫این آقایون محکومت کردن.
‫من حکم اعدام رو اجرا میکنم ‫و ما این درختو پیدا کردیم.
‫حالا فرصت داری که حرفتو بزنی
‫قبل این که حکمت اجرا بشه.
‫اون حرومزاده که ماهیتابه ‫پوشیده بود توی بانک
‫به نظرم عادلانه مبارزه نکرد.
‫باشه.
‫همین؟
‫فکنم آره.
‫- میتونم اسبت رو داشته باشم؟ ‫- نه من.
‫میخوای به یکی از اینا اسبت رو بدی؟
‫بعد این که مردی حروم نشه؟
‫نمیخوام هیچکدومشون داشته باشنش.
‫حرومزاده خودخواه.
‫
‫آروم، آروم.
‫اه لعنتی. آروم.
‫
‫آروم.
‫هی!
‫بیا اینجا!
‫کومانچی؟ ‫(یه قبیله سرخ پوست)
‫- آره ‫- آره.
‫تکون نخور.
‫ممنونم که توی کار این گاوا کمکم میکنی،
‫دو تا همکار مکزیکی که استخدام ‫کرده بودم تا ابلین ببرن اینا رو
‫وقتی که هوا گرم شد شروع کردن ‫به غر زدن در مورد حقوق،
‫و بلاخره رفتن. حالا من اینجا تنهام.
‫اونا فقط بنده آب و هوان،
‫باور کن.
‫اونا هیچی از همکاری نمیدونستن،
‫شاید بتونی با من به طور دائمی کار کنی،
‫اگه این بار خوب پیش بره.
‫به اندازه کافی قابل اعتماد میای. ‫برای همین دارم بهت پیشنهاد میکنم.
‫یه همکار باید یه آدم قابل اعتماد باشه.
‫این قانون اول همکاریه.
‫مثل اون گاوچرون تنبلی که ‫میشناختم، فکر میکردم میشناسم.
‫که...
‫لعنتی!
‫
‫در حضور قاضی هابی کلاه سرت نباشه.
‫- این حرومی چه کرده؟ ‫- قربان، من...
‫خفه شو! حرومی گاودزده.
‫- ادعا شده. ‫- بله عالیجناب.
‫- قربان من هیچوقت... ‫- زبونت رو نگه دار!
‫اون در حال روندن گاوای دزدی شده دستگیر شد.
‫کافیه. دارش بزنید.
‫
‫بار اولته؟
‫چه دختر خوشگلی.
‫من یه مسافر رو دیدم... ‫(شعر اوزیماندیاس)
‫در یک سرزمین باستانی...
‫که گفت: دو پای بسیار بزرگ و بی تنهٔ سنگی
‫در بیابان برپاست.
‫در نزدیکی آنها، بر روی شن بیابان، ‫چهره‌ای خردشده افتاده که در شن‌ها فرو رفته‌است،
‫چهره‌ای که اخم و لب چروکیده‌اش
‫و ریشخند فرمانی که دیگر کسی اطاعت نمی‌کند...
‫گویای آن است که مجسمه‌ساز آن ‫احساس‌های آن را خوب فهمیده‌است،
‫احساس‌هایی که هنوز مانده‌اند و بر آن ‫پاره‌های بی‌جان مجسمه نقش بسته‌اند،
‫دست مجسمه‌سازی که آنها را تقلید کرد،
‫و دل که آن احساس‌ها را پروراند؛
‫و بر پایه مجسمه، این واژه‌ها آشکارند:
‫'نام من...
‫اوزیمندیاس است،
‫شاه شاهان!
‫ای توانمندان به آثارم بنگرید و نومید شوید!"
‫هیچ چیز دیگر نیست.
‫گرداگرد زوال آن ویرانه غول پیکر،
‫بی حد و حصر...
‫بی‌کران و بی‌آب و علف،
‫شن‌ها و دیگر هیچ تا بیکران گسترده‌اند."
‫و خدا به قابیل گفت "برادرت هابیل کجاست؟" ‫(کتاب پیدایش)
‫زمانی که به افکار خاموش و شیرین فکر میکنم، ‫(شکسپیر)
‫خاطرات گذشته را به یاد میارم...
‫من وضعیت مطرود خود را احمقانه میبینم
‫و بهشت ناشنوا را رنج میدهم
‫با گریه های بیهوده ام...
‫هشتاد و هفت سال پیش... ‫(نطق گتیسبورگ آبراهام لینکن)
‫و اینکه دولت مردم، از طرف مردم
‫و برای مردم...
‫نباید از بین برود
‫از صفحه روزگار.
‫نمایش ما به پایان رسید. ‫(طوفان اثر شکسپیر)
‫این بازیگران ما همانطور که گفته بودم،
‫همه ارواح بودند
‫و در هوا پخش شده بودند.
‫خدا برکت بده آقا.
‫و مانند محصول بی اساس این بینش...
‫توی خیابونای لندن انگلیس پیداش کردم.
‫بدون دست و پا.
‫بدون مادر و بدون پول.
‫و خود کره بزرگ،
‫که به همه ما ارث رسیده باید منحل شود.
‫خدا برکت بده.
‫- ممنون، سکه برای هنرمندان جوان. ‫- و مثل این سیاره خیالی پژمرده شود،
‫ترک شود و چیزی جا گذاشته نشود.
‫بریم.
‫آفرین.
‫و زمانی که آنها در زمینی بودند،
‫قابیل در برابر هابیل ‫برادرش ایستاد و او را کشت!
‫و خدا به قابیل گفت، "برادرت هابیل کجاست؟"
‫و او گفت " نمیدانم.
‫من پرستار برادرم هستم؟" و خدا گفت ‫"چکار کردی؟"
‫زمانی که به افکار خاموش و شیرین فکر میکنم،
‫خاطرات گذشته را به یاد میارم...
‫بخاطر چیزهایی که بدنبال ‫آنها بودم آه می کشم،
‫و با غم های قدیمیم، ناله های ‫جدیدم، زمان عزیزم به هدر می رود.
‫بعد من میتوانم با چشمی که عادت ندارد بگریم،
‫برای دوست عزیز مخفی شده، ‫در شب بی خانمان مرگ،
‫و اشک تازه ای بریزم برای غم از دست رفته،
‫و بخاطر مناظر از یاد رفته ناله کنم.
‫که این ملت، ذیل سایهٔ خداوند، ‫دوباره آزاد متولد شود
‫و اینکه دولت مردم، از طرف مردم
‫برای مردم...
‫از صفحهٔ روزگار محو نشود.
‫نمایش ما به پایان رسید.
‫و این بازیگران ما...
‫به مسافری از سرزمین باستان برخوردم...
‫شکر که او میگیرد و او میدهد...
‫بخاطر چیزهایی که بدنبال ‫آنها بودم آه می کشم،
‫به مسافری از سرزمین باستان برخوردم...
‫مجازات من بیشتر از تحمل من است.
‫بر پاره‌های بی‌جان مجسمه نقش بسته‌اند،
‫هشتاد و هفت سال پیش پدران ما...
‫به مسافری از سرزمین باستان برخوردم...
‫و ناله ها...
‫یک فراری...
‫چهره‌ای خردشده افتاده...
‫و باید آواره باشد!
‫که چنین ثروتی عشق شیرین به ‫یاد ماندنی به ارمغان می آورد.
‫که بعد مورد استهزا قرار ‫میگیرم وقتی حالتم را...
‫با شاهان عوض می کنم.
‫
‫ما میریم به شهر!
‫
‫خیلی خب.
‫خوبه.
‫میخوای برای دوستت عشق بخری؟
‫فکر نکنم.
‫تا حالا عشق بازی کرده؟
‫یه بار.
‫هنگامی که در رسوایی...
‫با ثروت و چشم انسانها،
‫من وضعیت مطرود خود را احمقانه میبینم...
‫و بهشت ناشنوا را رنج میدهم با گریه های بیهوده ام
‫و به خودم می نگرم...
‫و بر سرنوشتم لعنت می فرستم.
‫امیدوارم که به امیدی برسم،
‫مانند او، مثل او،
‫با دوستان،
‫خواستن مال این مرد و هنر آن مرد
‫با آنچه من بیشترین لذت از دست رفته را دارم.
‫با این حال در این افکار تقریبا خفت بار،
‫من به آنها و بعد به خود فکر می کنم،
‫مثل روز قیامتی که از زمین کج خلق بر میخیزد،
‫و در دروازه بهشت مناجات میخواند...
‫و اینکه دولت مردم
‫توسط مردم...
‫برای مردم...
‫از صفحهٔ روزگار محو نشود.
‫نمایش ما به پایان رسید.
‫این بازیگران ما همانطور که گفته بودم، ارواح بودند
‫و در هوا پخش شده بودند.
‫و مانند محصول بی اساس این بینش...
‫برجهای ابریشمی، قصرهای ‫زرق و برق دار،...
‫یکی یکی، خانم ها و آقایان.
‫بیست و یک تقسیم بر سه.
‫ایناهاش! اینم جواب.
‫اینم راه حل.
‫حق با اونه؟ باهوشه؟
‫اون خودش یادگرفته، خانم ها و آقایان.
‫اون آموزش رسمی ندیده.
‫یکی یکی خانم ها و آقایان.
‫مغز مرغ رو آزمایش کنید.
‫ریاضی دان پر دار، رو بروی شما.
‫هفت به علاوه سه!
‫- دو برابر یازده! ‫- آره، همونجا.
‫من دو برابر 11 رو دارم.
‫مرغ داره حساب میکنه خانم ها و آقایان.
‫این مرغ رو تماشا کنید.
‫این 22 هست!
‫- چه مرغ نابغه ای! ‫- 18 منهای 7.
‫هجده منهای هفت.
‫یازده!
‫یازده خانم ها و آقایان!
‫خروس محاسبه گر!
‫
‫♪ نقره ای که توی موهات میدرخشه ♪
‫♪ پیشونی اخمو ♪
‫♪ و چین خورده ♪
‫♪ من اون انگشتا رو میبوسم ♪
‫♪ که برای من پینه بسته ♪
‫♪ خدا بهت عمر بده ♪
‫♪ و نگهت داره، مادر مکری ♪
‫بیا لاکی.
‫♪ پیشونی اخمو و چین خورده ♪
‫♪ من اون انگشتا رو میبوسم ♪
‫♪ که برای من پینه بسته ♪
‫♪ خدا بهت عمر بده ♪
‫♪ و نگهت داره... ♪
‫
‫شاید...
‫دو
‫
‫هیچی نیست.
‫بزار اونوری رو امتحان کنم.
‫چهار
‫هفت
‫دوازده.
‫پنج داره کم میشه.
‫سه.
‫دو
‫برگشتم به هیچی.
‫
‫خوبه.
‫یه پولی اینجا هست، چقدر دور نمیدونیم.
‫تو این بالایی.
‫خب آقای پول.
‫خیلی خب.
‫من دارم میام!
‫من دارم میام.
‫همون جا بشین،
‫چون من دارم میام.
‫کجایی آقای پول؟
‫سمت چپ، سمت راست، یا وسط؟
‫خب باید ببینیم مگه نه؟
‫باید ببینیم.
‫شب بخیر آقای پول.
‫همونجا بشین آقای پول!
‫
‫لعنتی.
‫خب، شاید فقط یکی.
‫یه پرنده مگه تا چند میتونه بشمره؟
‫به اندازه کافی برای نگه داشتن هست.
‫اینجایی.
‫چقدر عمیق؟
‫پایان خط...
‫و من میگیرمت.
‫من میگیرمت.
‫شاید امروز نه، اما میگیرمت.
‫الان نمیتونی دیگه از ‫دستم فرار کنی آقای پول.
‫فردا میام سراغت.
‫من پیرم...
‫اما تو پیرتری.
‫من پیرم...
‫اما تو پیرتری.
‫بله آقا.
‫
‫نگه میدارم.
‫نگهش میدارم.
‫خیلی خب.
‫بابات کجاست؟
‫سنگ و کلوخ، سنگ و کلوخ.
‫مادر مکری.
‫سلام آقای پول.
‫سلام آقای پول!
‫ای راسوی پست!
‫دنبال من کمین کرده بودی!
‫گذاشتی همه کارا رو بکنم!
‫و منو از پشت زدی!
‫ای راسوی پست.
‫منو از پشت زدی!
‫ازم رد شد.
‫به هیچ چیز مهمی نخورد تیرش.
‫هیچ چیز مهمی.
‫فقط جرات داشتی!
‫نگران نباش، آقای پول.
‫من بر میگردم.
‫تنهات نمیزارم.
‫اینم سهمت راسوی پست.
‫بیا لاکی.
‫♪ من عاشق نقره ای هستم که ♪
‫♪ توی موهات میدرخشه ♪
‫♪ و پیشونی اخمو ♪
‫♪ و چین خورده ♪
‫♪ امن اون انگشتا رو میبوسم ♪
‫♪ که برای من پینه بسته ♪
‫♪ ♪
‫♪ خدا حفظت کنه و مواظبت باشه ♪
‫♪ مادر مکری ♪
‫♪ هر غمی ♪
‫♪ در روزهایی که گذشته ♪
‫♪ روشن شده... ♪
‫از دیوارا شنیدمش.
‫اون صدا میداد، صداهای عجیب،
‫که میگفت سرفه هستن.
‫ترسناک بودن. من چنین سرفه ای نشنیده بودم.
‫و این سرفه با هیچ سرفه ‫یا جوشونده ای خوب نمیشه،
‫و یه سرفه خیلی شدید بود.
‫اصلا ناراحت نشدم که آقای کینکید رفت.
‫سرفه واگیر دار نبود.
‫هیچکس اینجا مریض نشد.
‫این سرفه عصبی بود.
‫من به کسی که سرفه واگیردار ‫داره اجاره نمیدم.
‫من هیچوقت در مورد سرفه عصبی نشنیدم.
‫فهمیدم که شما میخواید ما رو ترک کنید.
‫سیستم عصبی مثل پیچک توی کل بدن گسترده شده.
‫من یه عکس ازش توی یه کتاب دیدم.
‫سیستم عصبی پیچک نداره.
‫من وانمود نمیکنم که پزشک یا گیاهشناس هستم،
‫اما میدونم که سیستم عصبی ‫توی همه بدن گسترده شده
‫و من فکر میکنم اینطوره یاد میگیره که
‫در مورد شرایط فیزیکی مختلف تقلید انجام بده.
‫خانم فلنری کاملا درست میگه. ‫من اون عکسو دیدم.
‫هدفم این بود که بگم آقای ‫کینکید سرفه واگیردار نداشت.
‫- به همچیم آدمی اجاره نمیدم. ‫- بازم مرغ و کوفته مونده؟
‫ظرف غذا آخر از همه به من رسید.
‫آره بازم هست. ما توی این ‫میز مضایقه نمیکنیم.
‫به نظر میرسه مادربزرگ ترنر غذاش تموم شده.
‫غذا خوردنت تموم شده مادربزرگ ترنر؟
‫مادربزرگ ترنر خوردنش تموم شده.
‫فردا ما رو ترک میکنید میرید مسافرت؟
‫بله درسته، منو برادرم صبح به ارگان میریم.
‫اورگان؟ اونجا آشنا دارید یا ....
‫از بشقابش بردار خانم هالیدی. ‫مادربزرگ ترنر خوردنش تموم شده.
‫نه، نه... نه دقیقا.
‫مادرم آشنا داره.
‫خب بهش بگو آلیس. جلوی زبونتو نگیر.
‫اون خبرای خوبی داره.
‫من...
‫من میخوام ازدواج کنم، یا ‫حداقل شاید ازدواج کنم
‫با همکار گیلبرت.
‫اون اونجا وضعش خوبه.
‫مطمئن نیستی که میخوای ازدواج کنی؟
‫اون آقا خواستگاری نکرده؟
‫اون... خب
‫اون خواستگاری میکنه وقتی همو ببینن. ‫مطمئنم آلیس از پسش بر میاد.
‫خوب با هم جفت و جور میشن.
‫من توی یه فرصت تجاری شریکش میشم،
‫و اون آماده ازدواج میشه وقتی ‫یه همسر شایسته پیدا کنه.
‫آلیس وقتی بخواد میتونه ‫اهل معاشرت و جذاب باشه.
‫همیشه اینطور نمیخواد.
‫من فکر میکنم اون خیلی جذابه.
‫و ما خیلی دلمون برات تنگ میشه خانم لانگابو.
‫تو و آقای لانگابو هر دوتون،
‫و البته سگ آقای لانگابو،
‫رئیس جمهور پیرس کوچولو، خدا حفظش کنه.
‫الان کجاست؟
‫گیلبرت؟
‫بله خواهر؟
‫دو نفر از من راجب رئیس جمهور پیرس پرسیدن.
‫پرسیدن؟
‫خب... شکایت کردن.
‫درباره چی؟
‫پارس کردن. ‫(صدای سگ، یا همون واق واق)
‫درسته.
‫چرا به تو؟
‫فکر کنم فرض کردن سگ منه.
‫خب نمیدونم چی بگم. رئیس ‫جمهور پیرس موجود مضطربیه
‫و توسط حیوونایی که بزرگتر ‫از خودشن هیجان زده میشه.
‫تقریبا همه حیوونا از ‫رئیس جمهور پیرس بزرگترن.
‫خب که چی؟
‫مردم ...
‫فکر میکنن که قراره تا دره ‫ویلامت یه سره پارس کنه.
‫اگه بکنه چی؟
‫حقوق مالکیتی هست. ‫سگ مال منه.
‫مال من پارس میکنه. خب که چی.
‫چی بهشون گفتی؟
‫خب...
‫اینو نگفتم.
‫میتونم تصور کنم چی گفتی.
‫آلیس بعضی وقتا باید به مردم بگی چی به چیه.
‫خانم.
‫دوشیزه خانم؟
‫تسلیت میگم.
‫برمیگردی؟
‫الان برمیگردی یا...
‫ما گمش کردیم.
‫من خیلی متاسفم.
‫- یه بیل میارم. ‫- دیروز صبح...
‫حالش خوب بود.
‫- وبا سریع عمل میکنه. ‫- اون برمیگرده؟
‫
‫خانم شما برمیگردید؟
‫یا ادامه میدید؟
‫برمیگردید یا با کاروان میمونید؟
‫برگشتن...
‫کجا؟
‫
‫من کسی رو ندارم.
‫خب...
‫من بیل میارم.
‫
‫میخوای نشونه ای بزاری...؟
‫پس ولش میکنیم.
‫اینجوری بهتره که برای ‫سرخپوستا جلب توجه نکنه.
‫اونا به ما کاری ندارن.
‫خیلی دردسر سازه براشون حمله به یه کاروان.
‫اما چیزی جا بمونه بر میدارن.
‫یه پسر کارگر دارید مگه نه خانم لانگابو؟
‫بله. مت.
‫اون به کارات رسیدگی میکنه.
‫می کرده.
‫گیلبرت کار خاصی نمی کرد.
‫- به من یا آقای آرتور خبر بدید اگه... ‫- آره!
‫- خانم؟ ‫- خواهش میکنم بلند نشید.
‫میتونم نظرتون رو بخوام آقای نپ؟
‫مطمئنا خانم.
‫میخواید با ما شام یا قهوه بخورید؟
‫نه، ممنون.
‫کارگرم، مت،
‫اون به من گفت که برادرم به اون نصف حقوقش رو
‫وقتی که به فورت لارامی برسیم میده.
‫- گفت چقدر بوده؟ ‫- دویست دلار.
‫دویست دلار نصفشه؟
‫بله
‫و نصف بقیش وقتی که به دره ویلامت برسیم.
‫- قیمت بالاییه. ‫- این دستمزد عجیب و غریبه.
‫هست؟
‫- قیمت بالاییه. ‫- فکر میکنی پسره داره دروغ میگه؟
‫حالا که برادرت دیگه...
‫نمیدونم.
‫گیلبرت تاجر خوبی نبود.
‫اون یه سرمایه گذاری توی شهر ‫آیوا داشت که به جایی نرسید،
‫و قبلش، یه...
‫اون یه بازنده بود.
‫اون قیمت بالاییه.
‫خب، مشکل دیگه ای هست.
‫من نتونستم پولی توی واگن پیدا کنم.
‫فکر میکنم گیلبرت پول رو ‫توی جلیقش نگهداری میکرده.
‫پس هنوز اونو داره.
‫نصف روز راهه.
‫به کجا؟
‫چطور پیداش کنیم؟
‫فکر نکنم.
‫پیشنهاد میکنم با پسره تا به ‫فورت لارامی نرسیدیم حرف نزنی.
‫و بعد؟
‫خب...
‫شاید من با پسره حرف زدم.
‫ببینم میتونم دروغش رو ثابت کنم یا نه.
‫چهارصد دلار. نمیدونم.
‫من باید به این فکر کنم.
‫خانم؟ میتونم باهاتون حرف بزنم؟
‫البته آقای نپ. ‫شام میل دارید؟
‫ممنون. خوردم.
‫وضعیت بدیه خانم، اما...
‫مردم به من و آقای آرتور ‫شکایت کردن در مورد...
‫رئیس جمهور پیرس؟
‫- من شکی ندارم، اما سگ شماست. ‫- اون سگ من نیست.
‫- خانم؟ ‫- اون...
‫سگ آقای لانگابو بود.
‫میدونم صداش خیلی بده. نمیدونم چکار کنم.
‫خب پس، فکر می کردم سگ توئه.
‫شاید این مساله ساده ای باشه...
‫میتونم براتون خلاصش کنم خانم؟
‫خیلی خب. میتونیم ما بترسونیمش بره؟
‫خب نه.
‫ما غذاشیم و اون دنبالمون ‫میاد تا جایی که بتونه.
‫و یه گرگ ممکنه باهاش ور بره...
‫
‫قبل این که بخورتش.
‫سریع تر بهتره.
‫بله. متوجهم.
‫خودم درستش میکنم.
‫اه
‫متأسفم که باید بهت بگم...
‫من با پسره «مت» حرف زدم.
‫نتونستم کاریش کنم.
‫متشکرم آقای «نپ»، شما...
‫خیلی لطف دارید که کمک میکنید.
‫بریم تو کارش سگ کوچولو.
‫من رئیس جمهور پیرسُ گذاشتم زمین و...
‫اه...
‫همون لحظه که شلیک کردم حرکت کرد.
‫اون در رفت خانم. من...
‫فکر نکنم بهش تیر زدم.
‫اه خدای من.
‫باید از آقای «ارتور» میخواستم.
‫تیراندازیش حرف نداره.
‫- فکرشو نمیکردم... ‫- بازم لطف کردید.
‫فکر نکنم دیگه رئیس جمهور «پیرسُ» ببینید.
‫من...متأسفم که باز براتون دردسر شدم.
‫شما دردسر نیستید خانم «لانگابو»
‫معذرت میخوام آقای «نپ».
‫مزاحم شامتون شدم.
‫لطفاً ، راحت باشید خانم.
‫وظیفه من اینه که راهنمایی ‫کنم و مشکلات ملتُ فیصله بدم.
‫خب، اوضاع داره بدتر میشه.
‫- آره؟ ‫- پسره «مت».
‫ازم خواسته توافقش با برادرم رو تایید کنم.
‫ازم خواسته اعلام کنم دو قسطش ‫در فورت لارامی رو دریافت میکنه،
‫همینطور در اورگن.
‫میگه اگه تاییدش نکنم اون میره.
‫میره منزل قبلی پیش کاروان عقبی.
‫و رهاتون میکنه.
‫شمارو با یه واگن خشک و خالی ول میکنه.
‫آره
‫خب خب خب.
‫- آره ولی... ‫- لطفاً بنشینید خانم ، ما...
‫- درموردش حرف بزنیم. ‫- خوشم نمیاد.
‫ولی نمیدونم چنین درخواستی اشتباه باشه.
‫اون برای پول داره کار میکنه.
‫شما خیلی خوشفکر هستید که ‫به این دید نگاه میکنید.
‫ولی خب باید چیکار کنم آقای «نپ»؟
‫باید اعتراف کنم پول ندارم؟ ‫کار درست چیه؟
‫کار درست؟
‫خانم «لانگابو»...
‫نمیتونم پیشنهاد بدم اختیار دسته یا واگن رو به یه پسر بسپارید.
‫- آقای «آرتور»... ‫- من همچین چیزی ازتون نمیخوام.
‫اه البته، اینها افکار من هستند نه شما.
‫من و آقای آرتور یکی باید از جلو ‫حرکت کنیم یکی از پشت.
‫نوبتی کار میکنیم، هدایت و مدیریت ولی...
‫میتونید مدت یه روز به من اعتماد کنید؟
‫خب حتماً، ولی چطور مگه؟
‫به پسره بگین توافق رو قبول کردید.
‫میخوام فردا به این فکر کنه.
‫یه پیشنهاد داشتم شاید فکر کنید ‫غیرمعقولانه باشه ولی...
‫فکر نمیکنم اینطور باشه.
‫مطمئنم غیرمعقول نیست.
‫خواهیم دید.
‫یه روز بهم وقت بدید
‫باید با آقای «آرتور» حرف بزنم.
‫و بعد فردا حرف میزنیم و...
‫اگه فکر میکنید ایده بدیه خب پس...
‫فقط باید یه روز بیشتر ‫اون پسرو تحمل کنیم.
‫عصربخیر همکار.
‫
‫کدومش بدتره همکار؟
‫غبار یا گل؟
‫هردوش فکر کنم.
‫میگم...
‫داشتم فکر میکردم به ‫خانم «لانگابو» پیشنهاد ازدواج بدم.
‫که اینطور؟
‫آره و...
‫اگه قبول کنه، خب...
‫تو اورگن ساکن میشم.
‫این میشه آخرین کاروان من.
‫کشاورزی میکنم.
‫خب...
‫باید دید چه واکنشی نشون میده.
‫خب دیگه برمیگردم جلو.
‫مگه اینکه میخوای جابجا بشیم.
‫نچ.
‫- عصربخیر. ‫- آره.
‫
‫- خانم. ‫- عصر بخیر آقای «نپ».
‫میتونیم یه لحظه حرف بزنیم؟
‫خب پیشنهاد غیرعاقلانه شما؟
‫بله
‫قبل از اینکه بگم، میتونم یه چیزی بپرسم؟
‫البته
‫دنبال...
‫چجور فرصتهایی در اورگن هستید؟
‫کامل نمیدونم.
‫«گیلبرت» یه نفر... اونجا میشناسه.
‫یه آقای «ورین» که صاحب میوه فروشیه،
‫یا شاید بیشتر از یکی، ‫و یه شرکت باربری.
‫اون درباره ارتباطش با آقای ‫«ورین» خیلی سربسته بود،
‫و... درمورد موقعیت آیندش هم همینطور.
‫نمیخوام خاطر برادرمو بی اهمیت کنم، ولی اون ...
‫احتمالاً ماهیت یه فرصتُ اغراق آمیز کرده.
‫و...
‫و علاقه آقای «ورین» به خودم...
‫میترسم ممکنه این هم فرضیه باشه.
‫که اینطور.
‫خب نه یه چشم انداز احتمالی از ازدواجه...
‫-نه قرار کاری. ‫- من...
‫نه
‫خب...
‫پیشنهاد من پس اینه...
‫و با احترام بیان میکنم خانم «لانگابا».
‫پیشنهاد من اینه که بدهی برادرتون ‫به اون پسرو تقبل کنم و...
‫اینکه با من ازدواج کنید.
‫اه
‫با احترام بیان کردم.
‫اه
‫شمارو غافلگیر کردم
‫- خیلی متأسفم ‫- نه نه نه.
‫باید بگم چی باعث شد این حرفارو بزنم،
‫وگرنه به نظر یه مرد بیشرف میام.
‫من داشتن به مسائل مختلفی فکر میکردم، ام...
‫من 15 ساله دنبال کاروانها هستم.
‫12 سال اخیر با آقای «آرتور» بودم. ‫آقای «آرتور» کارش درسته.
‫کارش درسته ولی اون... داره پیر میشه.
‫صبحها خیلی سنگین بلند میشه.
‫- روی زمین میخوابه خانم. ‫- بله.
‫اینکه خانواده نداشته باشی و روی زمین بخوابی...
‫- بله نباید راحت باشه. ‫- اونو که میبینم، خب...
‫خود من به سنی رسیدم که یا باید سروسامون بگیرم
‫و بچه داشته باشم تا وقتی پیر شدم ازم مراقبت کنند
‫یا سامون نمیگیرم.
‫اون زمان میگذره.
‫آره.
‫خب داشتم فکر میکردم...
‫اگه یه دوشیزه یا بیوه شریفی دیدم،
‫اه...
‫شاید بتونم...
‫- بله ‫- بتونم...
‫- بله درک میکنم.
‫اه...
‫بله.
‫شما با رئیس جمهور «گرنت» 1872 آشنا هستید؟
‫نیستم.
‫یه مهاجر تو اورگن میتونه 320 هکتار طلب کنه.
‫یه زوج متأهل میتونه 640 هکتار مطالبه کنه.
‫یه، ام...
‫در فورت لارامی یه آقای «بورژوا» ‫هستند که میتونه خطبه عقدو بخونه.
‫شما به پرستش خدا اعتقاد دارید؟
‫بله
‫من یه متدیست هستم.
‫شما خانم؟
‫من اسقفی هستم.
‫اسم مسیحی شما چیه آقای «نپ»؟
‫اه، «ویلیام».
‫من «بیلی نپ» هستم.
‫من «آلیس لانگابا» هستم.
‫حالا حدس میزنم نوبت منه فکر کنم.
‫البته.
‫ما...
‫میذاریم پسره به کارش ادامه بده پس؟
‫به فرض اینکه پول میگیره؟
‫- چیکار میکنی «ایزریل»؟ ‫- عقبی راه میرم.
‫میخوام باقی مسیر به اورگن برعکس برم.
‫- نکن اونکارو. ‫- چرا نه؟
‫گفتم نکن.
‫نکن!
‫ظهر شده!
‫ممنون.
‫بهتره خیلی از کاروان دور نشین خانم.
‫اینجا مثل اقیانوس میمونه.
‫راحت میشه گم شد خانم.
‫فکر کردم اینم اضافه کنم...
‫«الیس»، هرچی کمتر زیگیل به نظر بیام...
‫اگر خواستید پیشنهاد منو رد کنید خب...
‫راهها دیگه هم هست که این گربه رو پوست بکنیم.
‫شاید بتونیم یه پسر از ‫یه واگن دیگه برای هدایت دسته شما پیدا کنیم،
‫از گاو به عنوان پرداختی استفاده کنیم.
‫ما شمارو صحیح و سالم ‫به اورگن میرسونیم.
‫نمیخواستم اوضاعُ بدتر از اینی که هست بکنم.
‫ولی قصد دارم پیشنهاد شمارو قبول کنم.
‫خیلی خب.
‫و به نظرم شما آدم زیگیلی نیستید.
‫خیلی خب.
‫برادر عزیزم خیلی آدم مصممی بود.
‫ولی خیلی موفق نبود.
‫براش ناامیدکننده بود.
‫- خیلی متأسفم که از دستش دادید. ‫- بله.
‫ولی الان پیش خالقشه.
‫مسیرش راحتتره.
‫بله، مسیرش خیلی سخت بود.
‫باید بگم، بودن باهاش هم سخت بود.
‫وقتی کنارش بودم خیلی دلواپس بودم.
‫ازش نمیترسیدم، اون آزارش به مگس هم نمیرسید، ولی...
‫فقط در آرامش نبودم.
‫برای مثال فکر کردن به اینکه چطور با ‫آقای «ویرین» حرف بزنم منو عصبی میکرد.
‫ولی شما...
‫با شما خیلی راحت میشه حرف زد.
‫شاید آرامشُ کنار هم پیدا کنیم.
‫من هم به همین امید داشتم.
‫بله «ویلیام».
‫زودباشید هل بدین! محکمتر!
‫زودباشین!
‫خب...
‫به نظر خانم «لانگابا»...
‫قصد داره پیشنهاد منو قبول کنه.
‫
‫البته تو تنهایی طوریت نمیشه.
‫شکی نیست. مردایی با توانایی ‫تو همیشه خواهان دارن.
‫این پابند کجاست؟
‫هیچی، اینجاست.
‫اون مرد اعجوبه ست.
‫میتونه یه چمنزارو مثل یه کتاب بخونه.
‫طوری که ردگیری میکنه، خب،
‫آدم فکر میکنه خدا به همه پنج حس داده
‫ولی یه اضافی هم به آقای «آرتور» داده.
‫
‫بازم، اون پیره.
‫نمیدونم چطور باهاش کنار میاد.
‫دست خودم نیست همچین حسی دارم.
‫مسئولیت اول شما خانوادتونه.
‫- بله ولی... ‫- ببخشید.
‫نباید با یه نگاه ساده از کنارش بگذرم.
‫- بله ‫- «گلیبرت» برای هر موقعیتی یه حرفی داشت.
‫یجور فرزانگی دم دست.
‫اون خیلی مطمئن بود.
‫اون زن ذلیل بود؟
‫از کجا.. اه!
‫آره، اون خیلی آقای «پیرس» دوست داشت، بله.
‫اون باورهای سیاسی محکمی داشت.
‫تمام باورهاش خیلی محکم بودن.
‫منو بخاطر دودل بودن سرزنش میکرد.
‫هیچوقت اطمینان خاطر اونُ نداشتم.
‫فکر کنم یه جور عیب باشه.
‫اصلاً فکر نمیکنم این عیب باشه.
‫اه نه
‫تشکیک...
‫برای مشکلات این دنیا چیز مناسبیه.
‫فقط اگه از آینده خبرداشته باشیم ‫اطمینان خاطر خوبه.
‫بله.
‫من معتقد به اطمینان به چیزیهایی هستیم که،
‫میتونیم ببینیم و لمسش کنیم.
‫با گذر زمان، از گذشته دوردست ما،
‫چه قطعیاتی باقی میمونند؟
‫و برای قطعیات جدید عجله داریم.
‫آرامش اونهارو میخوایم.
‫قطعیت...
‫مسیر راحته.
‫همونطور که شما گفتی.
‫"جلو یه دروازست..."
‫"و راهُ کوتاه میکنه."
‫دقیقاً.
‫ردِ آقای «آرتور»؟
‫رد اسب.
‫شما ادامه بدید.
‫میخوام با آقای «نپ» حرف بزنم.
‫
‫زنه کجاست؟
‫ها؟
‫خانم «لانگابا» کجاست؟
‫رفت اونور.
‫اونطرف؟ چرا؟
‫نمیدونم، صدای پارس شنید، آقای «پیرس».
‫
‫- اونا کجان آقای «آرتور»؟ ‫- سگهای چمنزار خانم.
‫- قشنگ نیستن؟ فکر کنم... ‫- خانم بهتره، اه...
‫اقای «پیرس» داره سعی میکنه بفهمه اینا چی هستن،
‫اونا سنجابن و باید دنبالشون کنه یا نه،
‫- یا بازم سگ هستن. ‫- بیا پایین.
‫- آقای «آرتور»؟ ‫- بیا پایین خانم.
‫- بیا پایین! ‫- آقای آرتور!
‫بشین و سرتو پایین بگیر.
‫ولی ما...
‫کاری که میگم بکن.
‫- برنمیگردیم؟ ‫- مستقیم نه.
‫باید بجنگیم.
‫به علامت صلح من جواب نداد.
‫نمیتونیم تو این سگزار فرار کنیم.
‫فقط یه وحشی هست.
‫آره بازم نگاه کن.
‫یه نبرد درکاره و فکر میکنن ‫براشون راحت هستیم.
‫اونا به سمت ما هجوم میارن.
‫البته سوراخهای سگ برای اونا هم بده،
‫پس نمیدونند چطور بجنگن.
‫اگه از پس و پیش میومدن نمیتونستم کاریشون بکنم،
‫ولی یه دسته‌ای حمله میکنن، مثل احمقا.
‫منو ببخشید خانم، شما سرتو پایین بگیر.
‫اینو بگیر.
‫- نه ‫- بگیرش، اینو بگیر.
‫دوتا گوله توش هست، واسه ‫کشتن سرخپوستا نیست.
‫اگه دیدم کارمون ساخته ست،
‫یه تیر به تو میزنم بعد یکیم به خودم، پس طوری نیست.
‫ولی اگه دیدی کار من تموم شده،
‫باید خودت انجامش بدی.
‫درست همینجارو هدف بگیر تا خطا نزنی.
‫- نه نه نه نه! ‫- این به صرفست خانم «لانگابا»
‫اگه بگیرنت، خیلی خوب نمیشه.
‫بعد از اینکه تمام لباستو از تنت درآوردن
‫و کارشون باهات تموم بشه،
‫بین خودشون تقسیمت میکنن،
‫و بعد کل بدنتو مثل یه تیکه گوشت روی زمین میکشن
‫و بعد کارهای دیگه میکنن و ‫ما نباید بذاریم اینطور بشه.
‫ما نمیذاریم اینطور بشه.
‫ولی اگرم شد...
‫میدونی چیکار بکنی.
‫مثلاً مارو میترسونن.
‫مارو اذیت نمیکنه ، مگه نه خانم؟
‫نه آقای آرتور.
‫اون سرخپوست وسطی، اون اصل کاریه،
‫و اگه بهش شلیک کنم، خب واسشون بد میشه،
‫و فکر کنم روحیشون از دست بدن و بزنن به چاک.
‫به هر حال، قراره یه بزن بهادر خوب داشته باشیم.
‫سوراخ سگ!
‫
‫اونا الان پخش میشن.
‫
‫این دفعه درست حسابی حمله میکنن.
‫شما خوبی خانم؟
‫بله آقای آرتور.
‫قرار نیست تمام روز اینکارو بکنن.
‫اینو داستانش میکنیم.
‫بیا.
‫- آقای آرتور؟ ‫- صبر کنید خانم.
‫ای بابا.
‫دختر بیچاره.
‫مجبور نبود ولی اینکارو کرد.
‫ای بابا.
‫♪ مالی از عزیزش با یه لبخند ساده پرسید ♪
‫♪ که میتونن تعطیلات داشته باشن ♪
‫♪ اونا از جزیره مونا با قایق اومدن ♪
‫♪ به سلامتی به شهر لندن رسیدن ♪
‫♪ به زودی مالی راهش رو گم کرد ♪
‫♪ در بین مردان تحسین کننده ♪
‫♪ و اون تا امروز گم شده ♪
‫♪ کسی مالی رو دیده؟ ♪
‫♪ ام او دو تا ال وای ♪
‫♪ کسی اینجا مالی رو دیده؟ ♪
‫♪ اگه میتونید پیداش کنید ♪
‫♪ اون خیلی لاغر استخونی نیست ♪
‫♪ نه اندامش کاملا شناخته شده ♪
‫♪ کسی اینجا مالی رو دیده ♪
‫♪ مالی از جزیره مردان ♪
‫اه!
‫اه ببخشید نمیخواستم بیدارتون کنم آقا.
‫تو منو بیدار نکردی.
‫چون خواب نبودم.
‫اه؟ خواب نبودین که اینطور.
‫پس معذرت میخوام اگه کسیو ناراحت کردم.
‫به نظرتون چقدر مونده؟
‫اه مسیر زیادی نیست. اصلاً زیاد نیست. ‫داره بهمون خوش میگذره.
‫شما قبلاً به فورت مورگان نرفتین، قبول.
‫من؟ نه.
‫- شما؟ ‫- اه بله، بارها، بارها.
‫انتقال محموله.
‫مال توئه؟
‫همونطور که همه مال یکین.
‫- مگه نه «کلارنس»؟ ‫- همه مال یکین.
‫- یه عاشق؟ ‫- یکی دوستش داشته، شاید.
‫تو نمیشناختیش؟
‫ما فقط آخر کار شناختیمش.
‫نه، من تا حالا تو فورت مورگان نبودم.
‫شهرهای کمیُ میشناسم.
‫من یه تله اندازم که این ‫سالهای آخر تنها زندگی میکردم،
‫ولی هر از چندگاهی با پوستهام ‫یه سری به شهر میزنم.
‫اه، میفروشمُ حرف میزنم. ‫سرمو با حرف زدن گرم میکنم.
‫حتی اگه تو جنگل زندگی ‫کنی باید با حرف زدن سرتو گرم نگه داری.
‫تمرین خوبیه.
‫تو شهر من با اونا حرف میزدم تا خوششون بیاد.
‫بیشتر رستورانها، تا وقتی ازم میخواستند برم پی کارم.
‫آخه با عقل جور در نمیومد؟ فقط یه رستوران بود.
‫نگهبان منو ملالت آور صدا میزد.
‫ملالت آور! من.
‫اگر اخبار دنیای پیرامون ما خسته کنندست،
‫من از کوهستان بیرون میآم،
‫و چند ماه حرف نمیزنم، با کلی حرفهای نگفته.
‫حرفهای نگفته که درونم انبار کردم.
‫البته چند سال تو جنگل تنها زندگی نکردم،
‫یه همنشین داشتم،
‫یه زن قوی بنیه از هانک پاپا سو.
‫یجور مصاحبت با همدیگه داشتیم.
‫ولی فعلاً یه خانم اینجاست.
‫زندگی همراه با گذر فصلها
‫بازیهای که درطول سفر داشتیم.
‫تو نامه البته علاقه خیلی کمی نشون داد.
‫خب وظایف اون داخل خانه بود.
‫من ردگیری و تله اندازی میکردم،
‫و اون هم ناراحت میشد.
‫ما حرف نمیزدیم.
‫اون انگلیسی بلد نبود و منم بین ‫جماعت ور زن باسواد درس نخوندم.
‫خب گفتم حرف نمیزدیم،
‫ولی بعضی وقتها عرض
‫زبانمون رو بدون اینکه چیزی ‫بفهمیم همینطور تکون میدادیم.
‫ولی صدای انسان آرام بخشه
‫وقتی تو یه کلبه وسط جنگل هستی
‫و فقط صدای نسیم باد و
‫و افتادن برف از شاخه‌های سنگین میومد.
‫خب گفتم حرف همو نمیفهمیدیم،
‫ولی خیلیم اینطور نبود.
‫خیلی اوقات میتونستم از نوک زبونش یه سری
‫اشارتهای چشمی بفهمم،
‫یک ابراز احساسات از چیزی ‫که داشت میگفت میفهمیدم.
‫خیلی اوقات از من خشمگین میشد.
‫به ندرت دلیلشو میفهمیدم.
‫و آخرش گذاشت رفت.
‫دوستش داشتی؟
‫اه نمیدونم.
‫حتی اسمشم نمیدونستم، ولی اینو میگم.
‫لحن صداش و احساسات روی صورتش
‫کمک کرد بفهمم که، آه...
‫مردم مثل راسو هستن، یا سگ آبی.
‫تمامشون مثل هم هستن.
‫آره یکی پس از دیگری.
‫شرط میبندم اگه به تایلند هم سفر کنی همینطورین.
‫مردم مثل هم نیستن.
‫دو نوع هستند، کاملاً هم متمایز.
‫و اون دو نوع چی هستن مادام؟
‫- خوش‌شانس و بدشانس؟ ‫- نه، قوی و ضعیف.
‫زمین زدنشون سخته یا اینکه پلاسیدن.
‫اونا دو نوع نیستند. دو نوع رو خوب میدونید.
‫یه نوع هست، نه دو نوع.
‫مگه اینکه منظورت تله انداز و شهرنشین باشه.
‫درستکار و گناهکار.
‫احمق نباش.
‫احمق؟ اه بله.
‫میدونم، احمق ملالت آور.
‫شما اولین کسی نیستی که ‫این شکایت گفتی.
‫من دانش شمارو به چالش میکشم مادام،
‫برای ارزیابی انسان.
‫مردم مثل راسو هستن.
‫مردم مثل راسو نیستن.
‫و من از طرف خودم نمیگم، از طرف انجیل مقدس میگم.
‫و از طرف اعتبار بالایی هم میگم.
‫شوهرم، دکتر «بجرمن»، اون متخصص بود.
‫یه سخنران اهل شیکاگو درمورد ‫سلامت عرفانی و معنویات.
‫- الان بازنشسته شد. ‫- سلامت عرفانی...
‫من از بصیرت ایشون استفاده کردم.
‫سخنرانیهای اون بسیار مورد استقبال قرار میگیره.
‫او متخصص اصلاح عرفانی بود، هست.
‫نردبان یعقوب؟
‫اصلاح؟
‫ولی فکر میکنم شما خیلی به اصلاح عرفانی
‫خودتون فکر نکردید.
‫خب من دشمن اصلاحات نیستم.
‫ولی من خیلی سرم گرم تله‌هام هست.
‫شوهرتون همراه شما نیست.
‫ما مدتیه از هم جدا شدیم.
‫اون در ...شرق بوده.
‫بیماری باعث تأخیرش شده ‫ولی حالا دوباره بهم میپیوندیم.
‫- بسیار مسرت بخش خواهد بود. ‫- او در فورت مورگان منتظر شماست؟
‫بله، من در این سه سال گذشته با ‫دخترم و دامادم زندگی میکردم.
‫مادر نباید بار روی دوش فرزند باشه.
‫این کارتون اشتباه بود مادام.
‫باری روی دوش نبود.
‫- من در خونه دخترم خوشحال بودم. ‫- اه خودشم همینه میگه البته.
‫بدون شک میتونید از ابراز احساساتش
‫همونطور که مرد ملالت آور اشاره کرد، ‫بفهمید حضور شما درست نبود.
‫هرکسی یه زندگی داره.
‫هرکسی زندگی داره فقط مال خودمون.
‫شما هیچی از من یا زندگی خانودگی من نمیدونید.
‫میدونم هرکسی باید چرخ خودشو بچرخونه ‫و دست خودشو بازی کنه.
‫من یه بار با مردی به اسم «چیپوسکی» کارت بازی کردم.
‫- اون برای سالهای قبل بود... ‫- اون لهستانیه؟
‫- بره لهستانی بود، و ما... ‫- منم یه لهستانی میشناختم.
‫داشتیم کارت بازی میکردیم.
‫دستم خیلی بد بود کنار کشیدم، ‫ولی «چیپوسکی» و بقیه موندن.
‫«چیپوسکی» به من گفت، ‫"«رنه»، من مضطرب هستم.
‫به جای من بازی کن تا برم دستشویی."
‫دستشوییش.
‫گفتم، "دوست، نه، نمیتونم به جای تو شرط ببندم."
‫گفت، "البته که میتونی. ما همدیگه رو خوب میشناسیم.
‫شرط ببند انگار من بستم."
‫من گفتم این کاملاً غیرممکنه، نه؟
‫شرطبندی هرکسی به شخصیت هرکسی بسته ست،
‫به طور کلی ارتباطش با پوکر ‫از لحظه‌ای که شرط میبنده مشخص میشه.
‫من نمیتونم برای تو شرط ببندم، چرا که نه؟
‫من نمیتونم تورو بشناسم، نه در این سطح.
‫هرکسی باید دست خودشو بازی کنه.
‫نه «چیپوسکی»، گفتم نه.
‫شاید همدیگه رو دوست خطاب کنیم ‫ولی همدیگه رو نمیشناسیم.
‫میتونی بشناسیش، مردم مثل راسو هستن.
‫- مردم مثل راسو نیستن! ‫- متوجه نشدی پیرمرد.
‫ما تا یه سطحی بله همدیگه رو میشناسیم،
‫ولی شناخت کامل، غیرممکنه.
‫پوکر قماربازیه.
‫شما زندگی فاسد و عیاشی رو دنبال کردید
‫و شکی هم نیست در این مسیر خبره شدید،
‫اما هیچگونه استنتاجی از چنین مثالی برای
‫تدوین زندگی سالم نمیشه گرفت.
‫زندگی زندگیه.
‫کارتها چیزی که باید بدونیو بهت یاد میدن.
‫شما مادام، شما از زندگی با شوهری که منتظر شماست حرف میزنید،
‫با اطمینان از اینکه او مثل سه ‫سال قبل که دوستتون داشت به سمتش پرواز میکنید.
‫ولی، سه سال پیش.
‫یه شعله‌ای بوده، معلوم نیست بازم باشه.
‫بین مردمان شریف، زندگی زناشویی دائمیه.
‫مردمان شریف خالص باقی میمونند، برای ‫دیگران و برای خودشون.
‫- دوره زمونه عوض شده ‫- مرد گستاخ.
‫میگی دخترم دوستم نداره.
‫- که شوهرم دیگه دوستم نداره... ‫- اگه اصلاً دوستت داشت.
‫بدت نیاد مادام.
‫میخوام بگم اصلاً معلوم نیست، نه تا عمق قضیه.
‫و کلمه عشق، خب میتونه معانی مختلفی داشته باشه، نه؟
‫- حالا بیخیال شو آقا. ‫- میدونم عشق ینی چی!
‫شوهر شما یه سخنران بود بله، یک فرهیخته بوده.
‫میشه گفت او مردی کاریزماتیک بوده؟
‫بوده، هست!
‫ولی عشق برای همچین مردی بسیار متفاوته
‫که از یک جمعیت عشقی رو دریافت میکنه
‫میتونه عشقش رو به فردی چاپلوسی و چرب زبانی بده.
‫من عاشق چرب زبونی دکتر «بچرمن» نشدم.
‫من یه پاچه خوار نیستم.
‫شوهرم آزادانه عاشق شد، و باقی ماند.
‫عشق او با مال شما متفاوت بود، فقط همینو میگم.
‫اون شخص عشق رو به عنوان ‫یک ادای احترام تحسین میکنه
‫و عشق خودش رو به عنوان افتخار اعطا میکنه،
‫اینکه از طرف اون باشه، حتماً ارزش والایی داره.
‫ولی شما مادام، شما این هدیه رو شایسته قبول نکردید
‫به عنوان کسی که نیازش نداره، ‫بلکه مثل یک گدا به اون عشق چنگ زدید!
‫- آخه معلوم نیست! ‫- چطور جرأت میکنی!
‫البته مرد بزرگ، مرد قابل تحسین،
‫ممکنه باقی عشقهارو هم بپذیره، ‫به عنوان یک حق،
‫از طرف کسانی که او رو تحسین میکنند.
‫و چرا که نه، اگر تحسین کننده خوش قیافه هم باشه؟
‫این یک نوع متفاوت از عشقه، البته از نوع خانوادگیش.
‫- ولی تو فرانسه میگیم... ‫- تو...
‫- توی رقت انگیز... ‫- آروم بگیر خانم!
‫- توی تباه رفته... ‫- آروم باش، اون فقط یه فرانسویه!
‫سکته‌اش دادی فرانسوی!
‫- باید درشکه رو نگه داریم! ‫- درشکه‌چی نگه نمیداره.
‫اون باید وایسه، ما مسافر هستیم!
‫- درشکه‌چی توقف نمیکنه ‫- باید وایسیم، درشکه‌چی!
‫درشکه‌چی!
‫درشکه‌چی، میگم!
‫باید توقف کنیم!
‫درشکه‌چی! درشکه‌...تف.
‫توقف نمیکنه.
‫اون هیچوقت توقف نمیکنه، قانونه.
‫شما خوبید، خوبید خانم
‫جون مادرت... ‫نکن اون کارو.
‫♪ همونطور که قدم میزدم ♪
‫♪ توی حفره ♪
‫♪ همونطور که من یه روز صبح قدم میزدم ♪
‫♪ باید به کی سر بزنم جز رفیق خودم؟ ♪
‫♪ توی پارچه پیچیده شده ♪
‫♪ سرنوشت سختی داشته ♪
‫♪ من با شجاعت رفتم سمتش ♪
‫♪ و با مهربانی ازش پرسیدم ♪
‫♪ چرا خودت رو با پارچه سفید پوشوندی؟ ♪
‫♪ بدنم صدمه دیده ♪
‫♪ و و مریض شده ♪
‫♪ توسط یه زن جوان ♪
‫♪ شوق دلم ♪
‫♪ اما اون به من گفت ♪
‫♪ وقتی منو مریض کرد ♪
‫♪ اگه اون موقع به من می گفت ♪
‫♪ ممکن بود نمک یا قرص جیوه سفید بگیرم ♪
‫♪ اما حالا من نمیتونم ♪
‫♪ توی وضعیتی که هستم ♪
‫♪ شش دوشیزه زیبا پیدا کن ♪
‫♪ که تابوتم رو حمل کنن ♪
‫♪ و شش دوشیزه زیبا ♪
‫♪ که پارچه روی تابوتم رو بگیرن ♪
‫♪ و به هر کدومشون ♪
‫♪ یه دسته گل رز بده ♪
‫♪ که شاید منو بو نکنن ♪
‫♪ وقتی که دارن میرن ♪
‫متأسفم.
‫معذرت میخوام.
‫تو تمام سفرها آواز میخونه، همیشه اینکارو با من میکنه.
‫آدم فکر میکنه با کسب و کاری که ما داریم،
‫من خیلی...
‫کسب و کارت چیه؟
‫خب...
‫دوست دارم بگم که ما...
‫- دروگر هستیم. ‫- دروگر ارواح.
‫ما به کسانی کمک میکنیم که ‫برای درو شدن حکم دارن.
‫- شما شکارچی پولی هستین. ‫- مردان کوچک!
‫مردان بی رحم! بله باشه، ما شکارچی پولی هستیم.
‫یک عنوان زشت. انگار درآمد هدف کاره.
‫کفشدوزک بخاطر کفشهاش پول نمیگیره؟
‫- اسم شرافتمندانه‌ایه. ‫- پس اه...
‫اونی که روی سقفه، تحت تعقیب بود؟
‫اه آقای «ثروپ» خیلی تحت تعقیب بود،
‫با توجه به پولی که بخاطرش میدن.
‫- چیکار کرده؟ ‫- اه نمیدونم، مگه مهمه؟
‫همونطور که شما گفتید مادام، دو نوع آدم هست.
‫در تجارت ما، یا مُردن یا زنده.
‫پس شما زنده هم میگیریشون؟
‫من اینو نگفتم.
‫منم زنده نمیگیرمشون.
‫البته کسب و کارم کاملاً متفاوته ‫و من تنها کار میکنم.
‫آره خب، ما جفتیم دو پشته هستیم، یه تیم.
‫خیلی راحتتر میشه گرفتشون، وقتی حواسشون پرت کنی. آدما.
‫خب من حواس پرت کنم، با یه داستان ساده،
‫یه مکامله ساده، یه آهنگ، یه چشمک.
‫و «کلارنس» هم ضربه میزنه ‫وقتی حواسشون به من پرته.
‫این یکی کارش خیلی درسته.
‫- باید ببینیش. ‫- نه، کارش خوبه.
‫من ضربه میزنم.
‫آقای «ثورپ» اون بالا، مورد عادیه.
‫من داستان نجواکننده شب رو براش تعریف کردم.
‫"یه نفر بیرونه، در میزنه."
‫"نه، درو باز نکن مادر.
‫چه جونوری میتونه تو همچین ‫طوفانی اون بیرون باشه؟"
‫داستانو که میدونید،
‫ولی مردم خیلی میشنون، مثل بچه‌های کوچیک.
‫چون خب، اونها داستان رو به خودشون ارتباط میدن انگار،
‫و ما همه دوست داریم درمورد خودمون بشنویم،
‫تا جایی که آدمای توی داستان ما ‫هستیم ، ولی ما نباشیم.
‫مخصوصاً در آخر ما نباشیم.
‫نجواکننده شب اونو میگیره...
‫منو نه.
‫من تا ابد زندگی میکنم.
‫باید بگم...
‫همیشه دوست دارم بعد از اینکه ‫«کلارنس» هنرش تموم شد بهشون نگاه کنم،
‫مذاکره کردنشونُ نگاه کنم...
‫اون گذرگاه.
‫گذرگاه؟
‫از اینجا به اونجا.
‫به اونطرف، نگاشون کنم...
‫وقتی دارن به اون سمت سفر ‫میکنند سعی میکنن بهش معنی بدن...
‫دوست دارم به چشماشون نگاه کنم ‫وقتی دارن با خودشون کلنجار میرن.
‫دوست دارم.
‫سعی میکنن چیو معنی بدن؟
‫همه شو.
‫و هیچوقت میتونن...
‫موفق بشن؟
‫من از کجا بدونم؟
‫من فقط نگاه میکنم.
‫واو!
‫خب فورت مورگان.
‫فکر کنم همه تو هتل میمونیم؟
‫از جمله آقای «ثورپ». الان ‫دیروقته بدیمش به کلانتر.
‫فکر کنم آقای ثورپ تو اتاق تو بمونه «کلارنس».
‫- خیلی دوست ندارم تو اتاق من باشه ‫- هرچی شما بگی رئیس.
‫یا میتونیم ببریمش ناهارخوری.
‫یه سورپرایز کوچیک سر صبح برای مهمونا.
‫یه روزنامه و عینک هم بهش بدیم.
‫
‫- احمق کودن ‫- ببخشید قربان.
‫ازمن معذرت نخواه، از آقای «ثورپ»، مگه نه؟
‫ببخشید آقای «ثورپ».
‫بی شوخی...
‫فکر کنم اتاق تو «کلارنس».
‫هرچی شما بگی قربان اگه اینطور بخواین.
‫نگران خرناسه‌اش نباش.
‫- نگران نیستم رئیس ‫- هیچوقت نیستی.
‫- یکی از خوبیاته. ‫- خیلی ممنون.
‫آفرین.
‫- پیاده شو ‫- بعد از شما.
‫خانما مقدمن.
‫باید کمک کنی پیاده شم.
‫میشه یه نفر درو برای خانم باز کنه؟
‫دکتر «بجرمن» منتظره.
‫قدم
‫
‫قدم
‫امیدوارم از تماشای این اثر لذت برده باشید.
‫«: مـتـرجـمین: میثم موسویان و مرتضی :» ‫.:: GodBless & MeysaM.UnicorN ::.
‫.::ارائه‏ای اختصاصی از وبسایتِ::. ‫|-| Film2Movie.US |-|
‫.:.:. با دنبال کردن اینستاگرامِ ما بروزترین باشید .:.:. ‫*|*|*|* @MyFilm2Movie *|*|*|*