คาร์ล เซแกนเคยกล่าวไว้ว่ามนุษย์
เหมือนผีเสื้อที่กระพือปีก เพียงหนึ่งวันและคิดว่านั่นคือตลอดไป
หนึ่งหมื่นสามพันแปดร้อยปีก่อน
การระเบิดครั้งใหญ่สร้างดวงดาว ดาวเคราะห์ กาแล็กซี
ความจริงที่สังเกตได้ ความคิดที่มีเหตุผล
วิทยาศาสตร์บริสุทธิ์
สมบูรณ์แบบ
การระเบิดครั้งใหญ่ยังไปถึงบ้านของฉันด้วย
นิวยอร์ก
เมืองที่เต็มไปด้วยมนุษยชาติ
ความฝัน
การสูญเสีย
ความรัก
สิ่งที่เราเลือก
เส้นทางที่เราเลือก
ฉันเชื่อมาตลอดว่าจะต้องใช้เวลาชั่วชีวิต
เพื่อเข้าใจจิตใจมนุษย์
ในท้ายที่สุด ก็ใช้เวลา
แค่เพียงวันเดียว
เมื่อแสงดาวส่องตะวัน
(ดวงอาทิตย์)
พ่อคะ
หนูต้องไปแล้ว
ยอมรับชะตากรรมเถอะ
โอเค หนูมีนัดที่สำนักงาน ตรวจคนเข้าเมืองตอนแปดโมงเช้า
ไม่ต้องไปหรอกลูก ยอมแพ้เถอะ
เราก็เคยให้ทนายช่วยแล้ว
ทัชชา
เราพยายามมานานมากแล้ว นาตาชา คิงส์ลีย์
เราต้องไปพรุ่งนี้แล้ว
เรากำลังจะกลับบ้าน
แต่นี่... นี่คือบ้านของหนู
นิวยอร์กคือบ้านของหนู
หนูต้องไปแล้ว
วันนี้ไปเรียนให้สนุกนะ
(7:42)
(สถานีโบโรฮอล)
(จุดเช็กอิน การนัดหมายสำหรับการเข้าเมือง)
- เลสเตอร์ บาร์นส์ - นาตาชา คิงส์ลีย์
ฉันทำการนัดหมายทางอินโฟพาส เพื่อให้มีการพิจารณาคดีของพ่อแม่ฉันใหม่
ทุกอย่างในแฟ้มนี้
ไม่ต้องอธิบายก็ได้ ให้ผมอ่านเอกสารก่อน
โอเคค่ะ
โอเค เริ่มกันเลย
ชื่อพ่อ
ซามูเอล
น้องชายคุณ
ปีเตอร์
อายุน้อยกว่าใช่มั้ย
ปีเตอร์อายุ 11 ปี
เขาเกิดในอเมริกาหรือเปล่า
เปล่าค่ะ เขาเกิดที่จาไมกา
เราย้ายมาเมื่อเขาอายุสี่ขวบ
มีสมาชิกครอบครัวคนใดที่เป็นพลเมืองสหรัฐฯ มั้ย
ไม่ ฉันดูแล้ว
พวกคุณทุกคนต้องออกไปเมื่อไหร่
พรุ่งนี้
พรุ่งนี้เหรอ
พรุ่งนี้ค่ะ
โอเค
คดีของคุณไม่อยู่ภายใต้ เขตอำนาจของยูเอสซีไอเอสอีกต่อไป
หมายความว่าอะไรคะ
การเนรเทศของคุณถือเป็นที่สิ้นสุด
เสียใจด้วย
ไม่มี... ไม่มีอะไรที่คุณสามารถทำได้เหรอคะ
รู้มั้ย ผมเคยไปจาไมกา
ที่นั่นเป็นสถานที่ที่สวยงาม
ทุกอย่างที่นั่นก็ดี
รู้มั้ยคุณจะไม่เป็นไรหรอก
โอเค ช่างมันเถอะ
คุณกำลังจะไปจาไมกา
บางคนกำลังจะไปฉนวนกาซา
บางคนกำลังไปซีเรีย อัฟกานิสถาน
คุณจะไม่เป็นไรหรอก
ทุกคน... ทุกคนบอกว่าฉันจะไม่เป็นไรหรอก
และฉันก็เบื่อที่จะได้ยินแบบนั้น
เพราะฉันอยู่ที่นี่เก้าปีแล้ว
ฉันควรจะได้เรียนมอ 6 แล้วมุ่งไปที่วิชาเคมีขั้นสูง
และเข้ามหาวิทยาลัยอะไรทำนองนั้น
แต่ฉันต้องมาที่นี่แทน
และนี่คือสถานที่สุดท้ายฉันอยากอยู่
นี่คือสถานที่สุดท้ายเพราะนี่คือบ้านของฉัน
โอเคๆ ผมเสียใจด้วย โอเคมั้ย ผม...
บางทีอาจยังมีทาง
เอานี่ไป
เขาเป็นเพื่อนผม ทำงานช่วยเหลือคนฟรีๆ
เจเรมี มาร์ติเนซ เขาเป็นทนายความ
ลองโทรไปหาเขา
สวัสดีค่ะ ฉันขอนัดพบคุณมาร์ติเนซวันนี้ได้มั้ยคะ
ฉันชื่อนาตาชา คิงส์ลีย์
นัดพบเรื่องอะไรคะ
ครอบครัวของฉันจะถูกเนรเทศในวันพรุ่งนี้ และเราต้องการความช่วยเหลือจากเขา
ขอโทษค่ะ วันนี้คุณมาร์ติเนซมีนัดเต็มแล้วและ...
ฟังนะคะ ฟัง
- ครอบครัวของฉันจะต้องไปพรุ่งนี้แล้ว - คุณคิงส์ลีย์
ครอบครัวของฉันจะต้องไปพรุ่งนี้แล้ว
คุณช่วยฉันหน่อยได้มั้ยคะ ได้โปรด
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ฉันขอร้องคุณล่ะ
ได้โปรด
สิ่งที่พ่อแม่ของฉันเคยฝันถึง ก็คือการพาพวกเรามาที่นี่
ฟังนะ ฉันสามารถให้คุณ 15 นาทีตอนเที่ยง ซึ่งเป็นเวลามื้อเที่ยงของเขา
แต่ได้แค่นั้นนะคะ
โอเค ฉันต้องการแค่นั้น ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมาก ขอบคุณค่ะ
พ่อแม่ของฉันทั้งคู่ ไปเรียนมหาวิทยาลัยในมอนเตโกเบย์
พวกเขาพบกันโดยบังเอิญ ในระหว่างที่เกิดพายุโซนร้อน
เขามุดเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าเพื่อหาที่หลบภัย
และเธอเป็นผู้จัดการร้านนั้น
ใส่ป้ายชื่อและดูเป็นทางการ
(แพทริเซีย)
เธอไม่เคยคิดว่าเธอจะตกหลุมรักกับคนโรแมนติก
แต่เขามักจะหวังไว้สูงเสมอ
แม้ว่าเขาจะต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มา
(บทกวีที่ได้รับการรวบรวม ของเอมิลี ดิกคินสัน)
(จงซื่อสัตย์กับตนเอง)
"เทวดามาโปรด"
เฮ้ เท็ดดี้แบร์ ไปกันเถอะ
แดเนียล เกือบสองทุ่มครึ่งแล้ว มากินข้าวเถอะ
เอาละ
ลูกชอบทำอะไรนอกเวลาเรียน
ผมเป็นอาสาสมัครที่...
แดเนียล
สบตาด้วยสิ
ผมเป็นอาสาสมัคร
ที่โรงพยาบาลเด็ก
เดือนละสองครั้ง
ดีมาก
แล้วทำไมถึงอยากเป็นหมอ
ผมต้องการช่วยชีวิตคนและทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้น
แดเนียล
อย่าพูดเร็ว ออกเสียงให้ชัดเจน
โอเคครับ แม่
วันนี้สำคัญมาก แดเนียล
มันคือใบเบิกทางให้กับชีวิตที่เหลือของลูก
ผมรู้ครับ แม่
ดูเหมือนกลุ่มคนหนึ่งเปอร์เซนต์เลย น้องชาย
ดาร์ตมัธเป็นมหาวิทยาลัยที่ดีมาก
ดีมากๆ
อรุณสวัสดิ์
ชาร์ลี ลูกไปทำงานสายแล้วไม่ใช่เหรอ
อะไรครับ ผมไม่เข้าใจที่แม่พูด
ลูกต้องไปตัดผมนะ
ดาร์ตมัธเชียวนะ
ดาร์ตมัธ
ขอให้โชคดีกับการสัมภาษณ์ครั้งสำคัญนะ
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับนายแล้ว แดนนี่
ไปหาพ่อของลูกซะ อย่าไปสายนะ
หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของอะไร
ชาร์ลีลืมสลิปเงินฝากอีกแล้ว
ชาร์ลี
ไม่เป็นไรครับ แม่
ผมจะเอาไปให้เขากับพ่อเอง
หลังจากที่ลูกสัมภาษณ์เสร็จนะ
จากนั้นตรงไปที่โรงเรียน
- ไม่ไปหาเพื่อนนะ - ได้ครับ
อย่าไปสายนะ
ฉันบอกไม่ถูกว่าฉันด้นสด ในเพลงนี้มากเกินไปหรือเปล่า
ท่อนนี้มัน...
เน้นที่ "เรา" มันเป็น...
ฉันพนันได้เลยว่าเราจะเข้ากันได้ดี
หรือ...
ฉันพนันได้เลยว่าเราจะเข้ากันได้ดี
- อันที่สอง - อันที่สองเหรอ
ใช่ ตอนนี้ที่เน้นคำว่า "เรา"...
- หลังจากนั้นทันที - ได้
ฉันพนันได้เลยว่าเราจะเข้ากันได้ดี
นายจะต้องมีชื่อเสียงแน่
ฉันไม่ใช่คนที่จะเข้าดาร์ตมัธนะ
ฉันยังไม่ได้เข้า ขึ้นอยู่กับวันนี้แหละ
ได้สิ นายทำได้อยู่แล้ว
หวังว่านะ
หวังว่า
จริงเหรอ
การขนส่งนครหลวงทำงานได้ดีเหมือนเคย
เราเจอรถไฟล่าช้าที่ถนนเส้น 68
เราจะย้ายคันในอีกไม่ช้า
คุณอาจจะวิตกกังวล
แต่อย่าวิตกไป
ขอผมพูดอะไรให้ฟังนิดหน่อย
ผมพาลูกสาวไปโรงเรียนทุกเช้า
ผมกับลีวาย เพื่อนของผม เราคุยกันเพลินไปหน่อย
โอเค ครั้งหน้าเราจะขึ้นรถเมล์
ซึ่งเกือบทำให้ลูกของเราไปโรงเรียนสาย
เราไปที่สถานีรถไฟใต้ดินและเราพลาดรถไฟ
หุบปากซะที ไอ้บ้าเอ๊ย
และในเช้าวันนั้น
บังเอิญเป็นเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน
ถ้าลีวายขึ้นรถไฟคันนั้นทัน
เขาจะเป็นคนหนึ่งที่ไปแมนแฮตตัน
เพราะเขาทำงานที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
สิ่งที่ผมพยายามจะพูดคืออย่าวิตกเพราะคุณไปสาย
คุณไม่มีทางรู้ว่าทำไม คุณถึงถูกกำหนดในอยู่ที่นี่ในเวลานี้
สถานีถัดไป สถานีแกรนด์เซ็นทรัล สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
และอย่าลืมเปิดใจรับโชคชะตาของคุณอยู่เสมอ
นั่นเป็นเรื่องที่น่าประทับใจนะ
ทำให้ฉันคิดว่า "เขาต้องการนักบำบัด"
ฉันมีเวลาก่อนทำงาน ไปที่หน้าต่างใช่มั้ย
ขาของเขามีขนาดเท่ากับส่วนที่เหลือของร่างกาย
เวร
นั่นอนาคตของนาย ตรงนั้น
อะไร ผู้ชายที่เต้นอยู่ตรงนั้นเหรอ
ไม่ใช่ นายเต้นไม่เก่งขนาดนั้น
ผู้ชายคนนั้นที่อยู่ตรงกลาง
เขาดูเหมือนว่าทุกอย่าง เคยเป็นไปได้ดีในชีวิตของเขา
และตอนนี้ไม่เลย ไม่มีอะไร
มันแย่มาก ผู้ชายที่น่าสงสาร
นั่นคือต้นแบบของนาย
- พระเหรอ - ใช่ พระ
เขาดูมีความสุขกว่าทุกคน
ใช่
ฉันคิดว่าเราพลาดอะไรไป มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
อะไร
เธอ
แค่สาวสวยน่ะ แดเนียล
โอเค เธอสวยมาก แต่...
ไม่เคยมีใครทำแบบน้้น
อะไร
เงยหน้าขึ้นมอง
ทุกคนยุ่งกับการมองไปข้างหน้า
พวกเขาไม่สนใจที่จะเงยหน้าขึ้นมอง
(เทวดามาโปรด)
- ให้ตายสิ - อะไร
เดี๋ยว จะไปไหน
เสื้อแจ็กเก็ตของเธอ
- เทวดามาโปรด - แล้วไง
ฉันเขียนคำนี้เมื่อเช้านี้
มันเป็นภาษาละตินสำหรับ "พระเจ้ามาจากเครื่องจักร"
ฉันไม่รู้ว่านั่นแปลว่าอะไร
เปิดใจของนายสิ
อะไร โทษนะ นายกำลังพูดเรื่องอะไร
แดเนียล นายจะไป... แดเนียล
เปิดใจรับโชคชะตา
ขอโทษครับ
ฉันหาเธอไม่เจอ
ใช่ ฉันไม่เห็นเธอ ไม่ได้ถูกกำหนดมา
แต่นายพยายามแล้ว เพื่อน
ฉันคิดว่าฉันจะได้เจอเธออีกครั้ง
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
ฉันจะส่งข้อความหาหลังเลิกกะ โอเคมั้ย
ได้เลย อวยพรให้ฉันด้วย
เรื่องการสัมภาษณ์หรือเรื่องสาว
แดเนียล
ส่งข้อความหาฉัน ตอนนายกลับสู่โลกแห่งความจริง โอเคมั้ย
(เทวดามาโปรด)
สถานีถัดไปคืออีสต์ บรอดเวย์
ขอโทษครับ
ขอโทษครับ โทษที
(สถานีอีสต์ บรอดเวย์)
- เป็นอะไรมั้ยครับ - ผมไม่เป็นไร
(ทางเบี่ยง ถนนปิด)
อะไรเนี่ย
เฮ้ เขาไม่เป็นไร
นี่ รับน้ำไป
ขอโทษนะ คุณโอเคมั้ย
ค่ะ
เกือบไปแล้ว
ให้ผมช่วยนะ
ขอบคุณค่ะ
โอ้ พระเจ้า
ขอโทษที่ดึงคุณจนล้ม
ผมขอถามชื่อคุณได้มั้ย
นาตาชา
ผมชื่อแดเนียล
คุณช่วยชีวิตฉันไว้
ขอบคุณค่ะ
คุณอยากนั่งมั้ย
ปกติผมไม่ใส่สูทหรอก
นี่ผมใส่ไปสัมภาษณ์กับศิษย์เก่าเพื่อเข้าดาร์ตมัธ
วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ
ใช่ วันนี้ไม่มีเรียน
นั่นสมุดบันทึกอะไรเหรอ
พวกบทกวีน่ะ
บทกวีเหรอ
ใช่ ผมแต่งสนุกๆ น่ะ
ไม่เก่งเท่าไหร่หรอก
คุณแต่งเกี่ยวกับอะไร
ไม่ๆ เดี๋ยวนะ ให้ฉันเดา
ความรัก
- ไม่ใช่ทั้งหมด - แต่ส่วนใหญ่เหรอ
ใช่
ฉันไม่เชื่อในความรัก
ความรักมีอยู่จริง ไม่ว่าคุณจะเชื่อในความรักหรือไม่
และนั่นเป็นข้อเท็จจริงที่พิสูจน์ได้เหรอ
ใช่ ไม่งั้นจะมีเพลงและบทกวีเป็นพันๆ
เกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงเหรอ
ไม่เอาน่า แค่คำพูดในกระดาษ
อะไรจะทำให้คุณเชื่อได้
หากคุณใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ เพื่อพิสูจน์ไม่ได้ งั้นมันก็ไม่จริง
อะไรก็ตามในโลกนี้ที่เป็นข้อเท็จจริง
มันเป็นข้อเท็จจริงเพราะเราสังเกตได้
วัดหรือทดลองข้อเท็จจริงนั้นได้
หากคุณไม่สามารถทำเรื่องพวกนั้นได้ งั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องจริงอย่างแน่นอน
แต่คุณต้องยอมรับว่าผู้คนรู้สึกถึงบางสิ่ง
ฮอร์โมน พวกเขารู้สึกถึงฮอร์โมน
และเราก็เรียกมันว่า "ความรัก" เพื่อให้ เรามีสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่จะมีชีวิตอยู่
ไม่อย่างนั้นชีวิตก็ดูธรรมดามาก
และเป็นเพียงเหตุการณ์แบบสุ่มเป็นชุดๆ
ที่คุณไม่สามารถควบคุมได้จนกว่าคุณจะตาย
น่าเศร้าใช่มั้ย
คุณทำให้มันฟังดูน่าเศร้าน่ะสิ
เพราะมันเป็นแบบนั้น
งั้นก็ไม่มีเวทย์มนต์ ไม่มีโชคชะตา ไม่มี "การถูกกำหนดไว้" เหรอ
ถ้าผมบอกว่าผมทำให้คุณ ตกหลุมรักผมได้ล่ะ ด้วยทางวิทยาศาสตร์
เรื่องนั้นจะเป็นไปได้ยังไง
ขอเวลาผมหนึ่งวัน
วันเดียว
วันนี้
ไม่ได้ ฉันไม่มีเวลาสักวันเดียว
คุณมีเวลาสักหนึ่งชั่วโมงมั้ย
หนึ่งชั่วโมง
แต่ฉันไม่เปลี่ยนใจหรอกนะ
ไม่ หนูมีนัดตอนเที่ยง และหนูจะกลับบ้านหลังจากนั้น
แม่ของลูกเป็นห่วงมากนะ
ลูกต้องกลับมาเก็บของ
พ่อคะ ทนายความคนนี้อาจช่วยได้นะ
หยุดเป็นเด็กหัวดื้อสักที
แล้วกลับบ้านเดี๋ยวนี้
ได้โปรด เราต้องทำอะไรสักอย่าง นี่...
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเราจริงๆ แล้วนะ
กลับมาเก็บของ
ไม่งั้นพ่อจะทิ้งลงถังขยะให้หมด
พ่อจะฟังหนูสักครั้งได้มั้ย
- ฮัลโหล - คุณคือแดเนียล เบใช่มั้ย
ใช่ครับ ผมคือแดเนียล เบ
ขอโทษด้วยนะคะ แต่คุณมาร์ติเนซ ขอเลื่อนสัมภาษณ์ของคุณ
- ขอเลื่อนเหรอครับ - เช้าพรุ่งนี้ตอนแปดโมงค่ะ
ครับ ผมคิดว่าผมไปได้
โอเค เยี่ยมมาก ขอบคุณมากค่ะ
งั้นพบกันครับ
เยี่ยม
เฮ้
มีเรื่องอะไรเหรอ
ก็ตามประสาพ่อแม่น่ะ
คลายเน็กไทซะแล้ว
ใช่
การสัมภาษณ์ของผมถูกเลื่อนไปพรุ่งนี้
กลับมาเรื่องความรักและวิทยาศาสตร์
งานวิจัยนี้
มีนักวิจัยนำคู่รักหลายคู่มาที่ห้องแล็บ
และให้พวกเขาถามคำถามส่วนตัวชุดหนึ่ง
ฟังดูไร้สาระ
ในตอนท้ายของงานวิจัย
พวกเขาต้องจ้องตากันและกัน สี่นาทีโดยไม่พูดอะไรสักคำ
คุณคิดว่าคุณจะทำให้ฉันตกหลุมรัก
ด้วยการถามคำถามเหล่านี้กับฉันเหรอ
โอเค คำถามมี 36 ข้อ
โอเค เราจะทำเรื่องนี้เหรอ
แต่ไม่มีใครมีเวลาสำหรับคำถามทั้งหมดหรอก
ผมจะสุ่มเลือกมาสักสิบข้อดีมั้ย
โอเค คำถามข้อที่หนึ่ง
องค์ประกอบที่สำคัญห้าอย่าง ของการตกหลุมรักมีอะไรบ้าง
ไร้สาระจริงๆ
ได้
ผลประโยชน์ร่วมกันและความเข้ากันได้ ทางเศรษฐกิจและสังคม
โอเค
องค์ประกอบของผมคือมิตรภาพและเคมี
แน่นอน เรื่องนั้นก็สำคัญ
สามข้อสุดท้ายของผม เป็นพวกเข็มทิศทางศีลธรรม...
ความสนใจร่วมกันเป็นสิ่งจำเป็น
ลองมาดูกัน
ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์
อะไรคือดิเอ็กซ์แฟกเตอร์
ไม่ต้องห่วง เราจัดการได้
รู้อะไรมั้ย ฉันไม่อยากทำลายบรรยากาศนะ
แต่การทำแบบทดสอบนี้ ไม่ทำให้ฉันเปลี่ยนใจหรอก คุณเน็กไทลายสก๊อต
คุณเพิ่งเรียกผมว่าผัดไทยเหรอ
เน็กไทลายสก๊อต
เพราะนั่นไม่ใช่แค่การเหยียดเชื้อชาติ
แต่ยังไม่ละเอียดอ่อนทางวัฒนธรรมด้วย
เพราะครอบครัวของผมมาจากเกาหลี ไม่ใช่ประเทศไทย
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ดังนั้นคุณเลิกรอคำขอโทษได้เลย
ผมกำลังรอบางอย่างอยู่ แต่ไม่ใช่คำขอโทษ
(ปฏิทิน ทนายความด้านการเข้าเมือง)
คุณจะไปไหน
ฉันบอกคุณแล้วว่ามีนัด
เรายังมีเวลาเหลืออีก 27 นาที
คุณจะมามั้ยหรือยังไง
(แคฟเฟ เรจจิโอ คาปูชิโนดั้งเดิม)
อีกห้าปีข้างหน้าคุณจะทำอะไรอยู่
นั่นเป็นหนึ่งในคำถามจริงๆ เหรอ
ผมอาจจะปรับเปลี่ยนบ้างน่ะ
ก็ได้ ฉันอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ข้อมูล
คืออะไร
นักวิทยาศาสตร์ที่วิเคราะห์ข้อมูล
เรารับข้อมูลจำนวนมาก
และวางกลยุทธ์เกี่ยวกับวิธีการนำไปใช้จริง
เช่นยังไง
เช่นการไหลของการจราจร
สัปดาห์ทำงานสี่วันสำหรับบริษัทใหญ่ๆ
เวลาส่วนตัวกับความสามารถในการทำงาน
อะไรทำนองนั้น มาเถอะ
คุณหลงใหลมันใช่มั้ย
ใช่ ฉันหลงใหลเกี่ยวกับการเดินบนดวงจันทร์
แต่ฉันก็เลี้ยงชีพจากความหลงใหลไม่ได้ เหมือนกับที่เลี้ยงชีพจากความรักไม่ได้
การทำสิ่งที่คุณไม่ได้ชอบจริงๆ ทำให้การใช้ชีวิตยาวนาน
การไล่ตามความฝันทำให้การใช้ชีวิตยาวนาน
คุณนี่คิดเหมือนพ่อผมเลย
ฉันทำให้คุณนึกถึงชายเกาหลีอายุ 50 เหรอ
ที่ไม่ติดสำเนียง
เขาไม่ชอบที่คุณแต่งบทกวีเหรอ
ครับ ผมเป็นรุ่นแรก
แล้วไง
สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่สิ่งสำคัญ
ตามที่พ่อแม่ของผมบอกไว้ ผมจะต้องเป็นหมอ
อย่างน้อยเมื่อคุณเป็นหมอทำเงินได้เยอะแยะ
คุณจะขอบคุณพวกเขา ที่ไม่ปล่อยให้คุณเป็นศิลปินไส้แห้ง
เวลาคุณหิวก็ยากที่จะมีความหลงใหล
นี่แหละฉัน
คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ
นี่คือที่ที่ผมต้องมาสัมภาษณ์
ไม่เอาน่า พูดจริงเหรอ
ผมพูดจริง คุณมาทำอะไรที่นี่
เรื่องส่วนตัวน่ะ
โอเค
แต่คุณต้องยอมรับนะ
เรื่องนี้พิสูจน์สิ่งที่ผมพูดได้อย่างแน่นอน
โชคชะตาเป็นเรื่องจริง
เดี๋ยว ฉันคิดว่าคุณหมายถึงความบังเอิญ เพราะมันเกิดขึ้นได้โดยไม่มีความหมาย
โอเค
ผมจะรอคุณที่นี่และจากนั้น เราจะถามคำถามให้เสร็จ
แดเนียล ฉันต้องกลับบ้านจริงๆ แล้ว ทันทีหลังจากนี้
วันนี้เป็นวันสำคัญ
ดังนั้นฉันคิดว่าเราต้องลากันตรงนี้ละ
ผมจะได้เจอคุณอีกมั้ย
คงไม่มีโอกาสแล้ว
ฉันเดาว่าคงหนึ่งในแปดล้าน
ผมคิดว่าผมเปลี่ยนความคิดคุณได้ ถ้าผมมีเวลาทั้งวัน
น่าเสียดายที่คุณไม่สามารถพิสูจน์สมมติฐานของคุณ
ดีใจที่ได้ช่วยชีวิตคุณไว้นะ นาตาชา
ยินดีที่ได้รู้จักคุณ แดเนียล
โชคดีสำหรับทุกอย่างนะ
จากใจจริงนะ ฉันหวังว่า การสัมภาษณ์จะเป็นไปด้วยดี
หาทางออกได้
ขอบคุณครับ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
รู้มั้ย ผมจะพิสูจน์สมมติฐานของผม
ความรักมีอยู่จริง
นี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้เจอคุณ
ถ้าผมไปมันทุกเมือง เราจะได้เจอกันอีก
คุณหยุดสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วไม่ได้หรอก
ทฤษฎีพหุภพ
เดิมทีทฤษฎีพหุภพ ถูกกำหนดไว้โดยฮิวจ์ เอเวอเรตต์
ในกลศาสตร์ควอนตัม
มันระบุว่าทุกเวอร์ชันของประวัติศาสตร์ในอดีต และอนาคตของเรามีอยู่จริง
เพียงในจักรวาลอื่น
ซึ่งหมายความว่าสำหรับทุกทางที่คุณเลือก
มีจำนวนจักรวาลอีกนับไม่ถ้วน ที่คุณเลือกแตกต่างกันไป
ด้วยวิธีนี้ เราจะมีชีวิตได้หลายชีวิต
ฉันไม่แน่ใจนักว่าตอนนี้ฉันอยู่ในจักรวาลไหน
สำนักงานกฎหมายของเจเรมี มาร์ติเนซ
เยี่ยม โอเค ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อนาตาชา คิงส์ลีย์ค่ะ
ฉันกำลังจะโทรหาคุณพอดี
ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ แต่ฉันมีข่าวร้าย
คุณมาร์ติเนซขี่จักรยานไปทำงาน แล้วถูกรถเฉี่ยวชน
เขาโชคดีที่มีแค่รอยฟกช้ำนิดหน่อย
เขาจะกลับมาประมาณสี่โมงครึ่ง คุณกลับมาตอนนั้นได้มั้ยคะ
- สำนักงานกฎหมายของเจเรมี มาร์ติเนซ - ได้ค่ะ
โอเค ฉันควรจะช่วยแม่ของฉัน แต่ฉันจะอยู่ที่นี่
เยี่ยม ฉันต้องการให้คุณกรอกเอกสารนี่
- ฉันมีแฟ้มคดีของฉันแล้วค่ะ - คุณยังต้องกรอกเอกสารนี้ด้วย
คุณนั่งตรงนั้นก็ได้ค่ะ
โอเค
มีอะไรให้ช่วยคะ
"คุณเคยถูกตัดสินว่ามีความผิดทางอาญาหรือไม่"
เฮ้ กลับมานี่
(ไม่)
"คุณยินดีที่จะจงรักภักดีต่อสหรัฐอเมริกาหรือไม่"
ฉันสัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อธงของสหรัฐอเมริกา
และสาธารณรัฐ...
"คุณเคยมีส่วนร่วม ในกิจกรรมต่อต้านรัฐบาลหรือไม่"
ปกป้องเด็กๆ ไม่ใช่ปืน! ปกป้องเด็กๆ ไม่ใช่ปืน!
"อเมริกามีความหมายต่อคุณอย่างไร"
สะบัดผมสักหน่อย
เมื่อไม่นานมานี้ เรามีหลายคดีเหมือนของคุณ
ฉันคิดว่าคุณมาร์ติเนซ อาจช่วยให้มีการพิจารณาคดีของคุณใหม่ได้
จริงเหรอคะ
ฉันไม่สามารถสัญญาได้โดยเฉพาะในทุกวันนี้
แต่กลับมาตอนสี่โมงครึ่งตรงนะคะ
(แม่ จะกลับบ้านหลังสี่โมงครึ่ง มาหาทนาย ดูไปได้สวย)
เฮ้ แทช
เฮ้ เดี๋ยวนี้เรียกชื่อเล่นเหรอ
ใช่ เรื่องของคุณเป็นไงบ้าง
ฉันต้องกลับมาตอนสี่โมงครึ่ง
ผมว่านั่นทำให้คุณมีเวลา ไปเที่ยวกับผมอีกสี่ชั่วโมง หรือ...
ฉันหมายความว่า ฉันควรจะกลับบ้านอยู่ดีน่ะ
โอเค ได้ ใช้เวลานานเท่าไหร่
สี่สิบห้าหรือห้าสิบนาที
เที่ยวเดียวเหรอ
ใช่
รวมแล้วก็น่าจะสองชั่วโมง
แค่ไปบ้านแล้วกลับมาเหรอ
โอเค คุณพูดมีเหตุผล
ใช่
แล้วไง
ผมมีเรื่องต้องไปทำให้พ่อกับแม่ของผม
- พ่อแม่ของคุณเหรอ - ใช่
ผมต้องเอาของบางอย่างไปให้ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
คุณอยากมามั้ย
(ทองคำแห่งฮาร์เล็ม)
(อะพอลโล)
- ขอโทษนะ - เรื่องอะไร
ผมขอโทษที่นี่ไม่ใช่เดทแรกที่เซ็กซี่ที่สุด
ฉันไม่เคยตกลงว่านี่คือเดท
มันใช่ แล้วจะได้เห็น
ฉันละอยากเอาความมั่นใจ ของคุณมาใส่ขวดแล้วขายจัง
เพราะฉันคงจะทำเงินได้เยอะเลย
ผมไม่ได้มั่นใจขนาดนั้น
โอเค
(ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมสีดำ)
ที่นี่แหละ
นี่คือร้านค้าของครอบครัวคุณเหรอ
ครอบครัวคุณ
ผู้อพยพชาวเกาหลีใต้เป็นเจ้าของร้าน ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมสีดำเหรอ
ใช่
ครอบครัวผู้อพยพชาวเกาหลีใต้ของผม เป็นเจ้าของร้านผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมสีดำ
ทำเพราะความชอบเหรอ
มันดูเหมือนไม่มีแบบแผนนะ แต่เปล่าเลย
(1960 เกาหลีใต้)
ในช่วงยุค 60 วิกที่ทำจากผมของชาวเกาหลีใต้
เป็นที่นิยมอย่างมาก
ในช่วงเวลานั้น
รัฐบาลเกาหลีใต้ห้ามการส่งออกเส้นผม...
(ประธานาธิบดีปาร์ค จุง ฮี)
ทำให้การทำวิกเป็นเรื่องยาก สำหรับทุกคนนอกจากชาวเกาหลี
จากนั้นรัฐบาลสหรัฐฯ สั่งห้ามวิกผม ที่ทำจากผมของคนจีน
เรื่องนี้ทำให้ชาวเกาหลีมีอำนาจเต็มที่ ในอุตสาหกรรมวิกผมทั้งหมด
และธุรกิจวิกผมได้วิวัฒนาการ
เข้าสู่ธุรกิจผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมสีดำ ที่เป็นทั่วไปมากขึ้น
ซึ่งปัจจุบันชาวเกาหลีใต้ควบคุม 60 ถึง 80%
ทางเดินที่หนึ่งคือแชมพู ครีมนวด สีย้อมผม
ของอื่นๆ อีกเพียบที่ผมไม่รู้จัก
ทางเดินที่สามคือผมทอ วิกผม
ที่นี่ใหญ่มาก
คุณอยากได้อะไรมั้ย
ฉันคิดว่าฉันมีเจลแล้วล่ะ แต่ขอบคุณนะ
ไม่ๆ
ฉันไม่ได้หมายถึงผลิตภัณฑ์
พ่อของผมมีตู้เย็นอยู่ด้านหลัง มีพวกน้ำอัดลมและ...
เข้าใจแล้ว โอเค
ได้ ขอบคุณค่ะ น้ำอัดลมก็ดี
สีชมพูเหรอ
ทำไมเหรอ
ดูเหมือนไม่ใช่สไตล์ของคุณ
คุณไม่รู้หรอกว่าสิ่งไหนอาจจะโอเค
ผมคิดว่าถ้าคุณมีผมแอโฟรใหญ่ๆ สีชมพู คงสวย
ไม่ใช่ทั้งหัวนะ แค่ปลายผมน่ะ
- เจ๋ง - ใช่
ผมของคุณดูนุ่มมาก
คุณว่าผมคุณใช้น้ำยาย้อมนั้นหมดมั้ย
คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญผลิตภัณฑ์ดูแลผมสีดำ
ทำไมไม่ลองจับดูแล้วบอกฉันล่ะ
จริงเหรอ
โอกาสดีมีครั้งเดียวนะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
นี่คือชาร์ลี พี่ชายของผม
นี่คือนาตาชา เพื่อนของผม
"เพื่อน" เหรอ
ฉันคิดว่าเขาอาจจะเพิ่งจับหัวขโมยได้
พี่เพิ่งพูดอะไรน่ะ
เฮ้ เราเจอคนพวกนั้นเยอะในร้านแบบนี้ ใช่มั้ย
ผมแน่ใจว่าคุณเข้าใจ
- พี่มีปัญหาอะไร - อะไร
อะไรเหรอ
- ชายแกร่งในชุดสูทเหรอ - แดเนียล ช่างเถอะ
อย่ามาจับผม
ไปกันเถอะ
ไป
พ่อครับ
ลูกทำอะไรอยู่
กระเป๋าสตางค์น่ะ
อะไร
ชาร์ลีลืมเอามา
เฮ้ อยากให้ฉันแปลให้เพื่อนนายฟังมั้ย แดนนี่
สวัสดีค่ะ คุณ...
- เบ - คุณเบ ฉันชื่อนาตาชา
เธอเป็นเพื่อนของแดเนียล
อยากได้อะไรก่อนกลับมั้ย
อะไรนะ ฟรีเหรอ
ไม่ใช่ทางเดินนี้ มากับฉันสิ
ครีมสำหรับผมของเธอ ทำให้ผมไม่ฟูใหญ่
ขอบคุณค่ะ คุณเบ แต่ฉันชอบให้ผมฟูใหญ่ค่ะ
ถ้าเธอชอบใหญ่ๆ น่าจะไปหา ผู้ชายคนอื่นนะ เพราะแดนนี่น้อยคนนี้...
เพราะไอ้จู๋ผมยาวนิ้วเดียว แต่ก็ยังใหญ่กว่าของพี่สองเท่า
ฉันต้องไปแล้วค่ะ
พอได้แล้ว
รู้มั้ย คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว
มาเป็นชุดเลย
บางทีฉันน่าจะเอาครีมนวดมา เขาจะได้ชอบฉันมากขึ้น
ผมดีใจที่คุณคิดว่ามันตลก
เรื่องเศร้ามันน่าตลกจะตาย
บางครั้งคุณต้องหัวเราะเพื่อไม่ให้ร้องไห้
เรากำลังเจอเรื่องเศร้าเหรอ
ชีวิตก็เป็นแบบนั้นแหละ
สุดท้ายเราก็ตายทุกคน
เฮ้
ผมขอโทษ
แดเนียล
คุณไม่ใช่พ่อของคุณ
และแน่นอนว่าคุณก็ไม่ใช่พี่ชายของคุณ
และพวกเขาไม่ควรโกรธคุณเพราะฉัน
พวกเขาควรจะโกรธเพราะ คุณเกิดมาหน้าตาดีอยู่คนเดียวทั้งบ้าน
ขอบคุณครับ
ฉันยังมีเวลาอีกสามชั่วโมง
ไปไหนกันดี
ฉันมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ฉันชอบ
โอเค
- ฟุตบอล - จริงเหรอ
ใช่ ฉันได้ยินแค่เสียงลูกบอลดังตุ้บอยู่บนพื้น
และมันก็ไม่มีเหตุผลด้วยซ้ำ
เพราะฟุตบอลน่ะ ลูกบอลไม่ควรอยู่บนพื้นใช่มั้ย
ใช่ เว้นแต่คุณจะเตะมัน
ขอบคุณที่พาผมมาที่นี่
ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเล็กจิ๋ว และสำคัญมากในเวลาเดียวกัน
คุณหลงใหลมัน คุณควรเป็นนักดาราศาสตร์นะ
ไม่หรอก ไม่ใช่
แต่คุณรักมัน
การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องแน่นอนในจักรวาล
ดาว ดาวเคราะห์ แม้กระทั่งกาแล็กซี
มีการเคลื่อนย้ายเสมอ
ถูกดึงไปทางนั้นทีทางนี้ที
โดยพลังแรงโน้มถ่วงที่มีกำลังในปัจจุบัน
บางครั้ง ดาวพวกนี้ก็ชนกัน
นี่อาจฟังดูน่าตกใจ
แต่อันที่จริงแล้วการชนกันก็มีประโยชน์
และบางครั้งก็สวยงาม
- โอเค - คำถามถัดไป
โอเค
(คาราโอเกะ)
- เราจะไปไหนกัน - คาราโอเกะ
- ในนี้เหรอ - คาราโอเกะของเกาหลีน่ะ
ไม่ ฉันไม่ร้องนะ แดเนียล เบ ฉันไม่ร้อง
รู้มั้ย
ในคาราโอเกะ คุณไม่ต้องเลือกเพลง
แต่เพลงจะเลือกคุณ
บทกวีดราม่าแบบเกินจริงอีกแล้ว
- ดีใจที่จำได้ - ใช่
รู้มั้ยว่าฉันจำอะไรได้
ฉันจำได้ว่า
เกือบทุกบทกวีที่ฉันได้อ่านเกี่ยวกับสามสิ่ง
ความรัก เซ็กซ์ และดวงดาว
ดวงดาวเป็นสิ่งสำคัญ
เราไม่ได้เรียนรู้เรื่องนั้นที่ท้องฟ้าจำลองเหรอ
ใช่ แต่...
ไม่รู้สิ ทำไมไม่แต่งบทกวี เกี่ยวกับดวงอาทิตย์บ้างล่ะ
ดวงอาทิตย์ก็เป็นดวงดาว
แค่เพราะมันเป็นดาวที่สำคัญที่สุด ไม่ได้ทำให้น่าแต่งกลอนถึง
ดวงอาทิตย์เป็นดาวที่ใจดี
เป็นผู้ให้
มันเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา
ทำให้มีค่าพอที่จะเขียนถึง
ก็ได้
จากนี้ไป ผมจะเขียนบทกวี เกี่ยวกับดวงอาทิตย์เท่านั้น
ขอบคุณ
และเซ็กซ์
ผมต้องเตรียมพร้อมเผื่อเพลงพาไป
ตอนนี้ฉันไม่ค่อยรู้จักเธอ
แต่ฉันคิดว่าฉันสามารถรักเธอ
สีแดงเข้มและโคลเวอร์
เมื่อเธอเดินมาถึง
ฉันรอที่จะแสดงให้เธอเห็น
สีแดงเข้มและโคลเวอร์
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อรุณสวัสดิ์ทุกคน
มุมมองแผนผังการระเบิดของดาว
วันนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
วันนี้ทำให้ผมได้พบคุณ
(ปฏิทิน ทนายความด้านการเข้าเมือง)
- ฉันต้องไปแล้ว - เกิดอะไรขึ้น
ความฝันพวกนี้กำลังทำลายทั้งชีวิตของฉัน
ฉันทำแบบนี้ไม่ได้
นาตาชา!
นาตาชา เกิดอะไรขึ้น
นาตาชา!
นาตาชา! เดี๋ยวก่อน!
นาตาชา!
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
พูดกับผมสิ
คุณกลัวอะไรอยู่ คุณกลัวอะไร
กลัวจะไปตามนัดสายน่ะ
หรือคุณกลัวสิ่งที่เราทำอยู่
ผมรู้ว่านี่เป็นเรื่องจริง
และผมรู้ว่าคุณก็รู้สึกเช่นกัน
นาตาชา...
แดเนียล ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าที่เราพบกัน คือชะตากรรมหรือโชคชะตาหรืออะไรก็ตาม
แต่มันไม่สามารถเป็นจริงได้ เพราะฉันอาจจะไม่ได้เจอคุณอีก
อะไรนะ ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่ได้เกิดที่นี่
เพราะครอบครัวของฉันจะถูกเนรเทศพรุ่งนี้
คุณจะไปพรุ่งนี้เหรอ
ใช่ ถาวร
คุณทำให้เรื่องมันยากขึ้น แดเนียล
แต่ต้องมีบางอย่างที่เราทำได้สิ
รอก่อนสิ นาตาชา รอก่อน ต้องมีบางอย่างที่เราสามารถทำได้
ผมอยู่ตรงนี้
ผมไม่ใช่ความฝัน โอเคมั้ย
ผมอยู่ตรงนี้
อยู่เถอะ
- ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน - นาตาชา
- นาตาชา นาตาชา! - ไม่ อย่ามายุ่งกับฉัน
ผมไม่มีเบอร์โทรของคุณด้วยซ้ำ
สวัสดีค่ะ
ได้เวลาพอดี คุณคิงส์ลีย์
ตามฉันมาค่ะ
เขาบาดเจ็บเล็กน้อยหลังเกิดอุบัติเหตุ
แต่ทุ่มเทอย่างมากกับคดีของเขา
ครับ
- คุณมาร์ติเนซคะ นี่คือนาตาชา คิงส์ลีย์ - ขอบคุณ
- สวัสดีค่ะ - ยินดีที่ได้พบครับ
ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกันค่ะ
ขอบคุณที่เบียดเวลาให้ฉันนะคะ
- ขอโทษค่ะ - ไม่เป็นไรครับ เชิญนั่ง
ผมมีโอกาสตรวจสอบแฟ้มของคุณ
และสิ่งที่ผมจะทำคือไปพบผู้พิพากษา ที่ออกคำสั่งเนรเทศนี้ โอเคมั้ย
ผมเรียนที่เดียวกับเขา เขาเป็นคนดี
และเขาจะสามารถหยุดยั้งการเนรเทศได้มั้ยคะ
เขาอาจให้ผมยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่
จากนั้นเราอาจกลับให้เป็น การออกไปโดยสมัครใจได้ ดีมั้ย
จากนั้น อย่างน้อยคุณก็ไม่ต้องออกไปพรุ่งนี้
และผมน่าจะได้คำตอบจากผู้พิพากษาในตอนเช้า
จากนั้นเราอาจจะได้พบกันใหม่
คุณมาสิบโมงเช้าได้มั้ย
โอเคค่ะ แล้วยังไงต่อคะ
ผมจะขอให้มีการพิจารณาคดีใหม่
และยื่นคำร้องขอสถานภาพการพำนักถาวร
โอเคมั้ย
แบบนั้นเป็นยังไง
เหมือนว่าในที่สุดก็มีคนสนใจ
อ้าว กลับมาเร็วนี่
สัมภาษณ์เสร็จแล้วเหรอ
เกิดอะไรขึ้น บอกฉันได้นะ นายเล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่อง
ทำไมทำหน้าเศร้าล่ะ
หุบปาก ชาร์ลี
การสัมภาษณ์เข้ามหาวิทยาลัย ของนายเป็นยังไงบ้างด็อกเตอร์เบ
ในที่สุดเราก็จะมีด็อกเตอร์ในบ้าน คนที่น่าภูมิใจ
ไม่เอาน่า นายไม่มีอะไรจะพูดกับฉันจริงๆ เหรอ
ไม่ ฮยอง ผมไม่มีอะไรจะพูด
เฮ้ ฉันบอกแล้วนะว่าอย่าเรียกแบบนั้น
ตายละ พี่พูดถูก
อาจมีคนรู้ก็ได้ว่าจริงๆ พี่เป็นคนเกาหลี
นายคิดว่าแม่สาวผิวดำนั่น ทำให้ไข่นายใหญ่ขึ้นงั้นเหรอ
ไม่หรอก นายมันไอ้ปอดแหก
ที่ไม่สามารถคิดด้วยตัวเอง โดยที่พ่อแม่ไม่อนุญาต
ใช่ นั่นแหละสิ่งที่นายเป็น
ผมขอโทษนะ
ผมขอโทษที่ทุกคนไม่สามารถ ร้ายกาจหรือหงุดหงิดเหมือนพี่ได้
อยู่บ้าน กินอาหารของพ่อแม่ ทำร้ายจิตใจแม่
ไอ้เลว! คิดว่าตัวเองดีกว่าฉันงั้นเหรอ
- ให้ผมถามพี่... - ใช่
ฉันจะเอาแม่สาวแอโฟรนั่น!
แก...
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ลูกต่อยน้องเหรอ
ลูกเป็นพี่นะ
ทำไมพ่อถึงโทษผมตลอดเลย
ไปเอาน้ำแข็งประคบปาก
ด็อกเตอร์เบ ด็อกเตอร์เบ
- ด็อกเตอร์เบ ด็อกเตอร์เบ - ด็อกเตอร์เบ ด็อกเตอร์เบ
- ลูกโอเคมั้ย - ครับ
ลืมเรื่องชาร์ลีซะ
สิ่งเดียวที่สำคัญคือการสัมภาษณ์ของลูก
และเข้ามหาวิทยาลัยที่ดี เป็นหมอและประสบความสำเร็จ
ถ้าเกิดผมไม่ได้ต้องการ สิ่งเดียวกับที่พ่อกับแม่ต้องการล่ะ
แดเนียล มันเป็นชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล
เป็นเกียรติสำหรับพวกเราทุกคน
แล้วสิ่งที่ผมต้องการล่ะ
"ผมๆ" อเมริกามีแต่คำว่า "ผม" ลูกต้องไม่ทิ้งอนาคตของตัวเองนะ
พ่อ!
ถ้าลูกไม่เข้ามหาวิทยาลัย ก็ออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
"ครับพ่อ"
แดเนียล!
เมื่อแม่ของผม มินซูตกหลุมรัก กับพ่อของผม แดฮยอน
เธอไม่ได้คิดว่านั่นจะทำให้พวกเขา ออกจากเกาหลีใต้มาอเมริกา
(สหรัฐอเมริกา)
เมื่อแม่และพ่อของผมรู้ว่าพวกเขากำลังจะมีลูก
พวกเขาคิดหนักว่าจะตั้งชื่อลูกยังไง
ในอเมริกา ชื่อสกุลเรียกว่านามสกุล
(จอห์น สมิธ นามสกุล/ชื่อสกุล)
พ่อผมบอกว่านี่แสดงให้เห็นว่า ชาวอเมริกันคิดว่าปัจเจกชน
สำคัญกว่าครอบครัว
แต่ในเกาหลี ชื่อสกุล...
(นามสกุล/ชื่อสกุล ฮง กิลดง)
และบอกเล่าประวัติทั้งหมด ของบรรพบุรุษของคุณ
เมื่อพี่ชายของผมเกิด พวกเขาเลือกชื่อแบบชาวอเมริกัน
ตามด้วยชื่อตัวเกาหลี ตามด้วยชื่อสกุล
ชาร์ลส์ (แจ วอน) เบ
จากนั้นสองสามปีต่อมา พวกเขาก็ตั้งชื่อผม
แดเนียล (แจ โฮ) เบ
ดังนั้น ในที่สุดพวกเขาเลือกทั้งสองอย่าง
เกาหลีและอเมริกา อเมริกาและเกาหลี
ด้วยวิธีนี้ เราจะได้รู้ว่าเรามาจากไหน
และเราจะไปไหน
โอเค ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
บาย
คุณดูดีนะ
ขอบใจ แฟนเธอไม่ได้อยู่ที่นี่
ใช่ ฉันรู้ค่ะ ฉันอยากได้เบอร์ของเขา
อยากได้เบอร์ของเขาเหรอ
- จากฉันเหรอ - ฉันเพิ่งพูดไปแบบนั้น
เบอร์ของแดนนี่ จากฉันน่ะนะ
คุณจะให้เบอร์ฉันมั้ยคะ
อะไรของเธอเนี่ย เป็นพวกคลั่งคนเอเชียเหรอไง
ฉันแค่มีบางสิ่งที่สำคัญจริงๆ ที่ฉันต้องบอกเขา
ชอบเขาจริงๆ ใช่มั้ย
ใช่ค่ะ ฉันชอบเขา
นี่
ขอบคุณค่ะ
ได้เลย ด้วยความยินดี
โอเค เยี่ยมมาก
โอเค เฮ้
อย่าหักอกเขาล่ะ
ฮัลโหล
เฮ้
นาตาชา
สวัสดี
คุณได้เบอร์ผม...
พี่ชายของคุณให้เบอร์คุณมา
พี่ชายของผมให้เบอร์มาเหรอ
ฉันได้เบอร์มาและนี่ฉันเอง
ฉันมีข่าวดี คุณมาพบฉันได้มั้ย
ได้ ได้เลย คุณอยู่ที่ไหน
(เกาะโรสเวลต์)
- คำถามถัดไป - โอเค
ความทรงจำที่มีค่าที่สุดของคุณคืออะไร
เมื่อเรามาถึงที่นี่ครั้งแรก พ่อของฉันพาเราไป ดูดอกไม้ไฟที่เกาะโคนีย์
เรากินแป้งทอด ขึ้นเครื่องเล่นทุกเครื่อง
ช่างวิเศษเหลือเกิน ฟังดูน้ำเน่ามั้ย
- ตอนนั้นเขาไม่เหมือนตอนนี้ - พ่อของคุณน่ะเหรอ
ใช่
เขาคือเหตุผลที่เรามาที่นี่ แต่มันไม่ใช่ความผิดของเขา
ที่ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง มาบุกแบบสุ่มก็ไม่ใช่ความผิดของเขา
และเขาก็ทำงานในครัวในวันนั้น
เก้าปีที่นี่ จากนั้นก็ตู้ม
ผมเสียใจด้วย
ทุกอย่างค่อนข้างซับซ้อน
พระเจ้า ฉันรักเมืองนี้
(เกาะโรสเวลต์)
ระวังล้มนะ
จับเขาได้แล้ว จับเขาได้แล้ว
ช่วงเวลาที่หวานที่สุดของวันคือช่วงเช้า
อรุณสวัสดิ์
ผมอาจชินกับการตื่นขึ้นมาแบบนี้
ขอบคุณ
ผมม้าของฉันน่าจะกระจุยกระจายไปหมด
มีคำถามอื่นอีกมั้ย
จูบผมที
กี่โมงแล้ว
คุณต้องไม่พลาดนัดสัมภาษณ์นะ
- ตายละ เจ็ดโมงสิบห้าแล้ว - พวกเราต้องไปแล้ว
- มาเถอะๆ - ได้
ใช่ ถึงเวลาต้องไปสัมภาษณ์แล้ว มาเถอะ
- คุณมีทุกอย่างแล้วใช่มั้ย มาเถอะๆ - ใช่ ระวังนะ ระวัง
อะไร
ไม่รู้สิ
คุณจะเข้าไปในนั้น และคุณจะทำได้ดีในการสัมภาษณ์
และฉันจะรอคุณอยู่ตรงนี้ จนกว่าจะถึงเวลานัดของฉัน
คุณทำได้
(แม่ 15 สายที่ไม่ได้รับ)
คุณโอเคมั้ย
- ถ้าฉันต้องไปล่ะ - คุณจะไม่ไปไหน
- คุณรู้ได้ยังไง - เพราะว่าผมรู้
จักรวาลต้องการให้เราอยู่ด้วยกัน คุณจะไม่ไปไหน นาตาชา
คุณไม่เห็นเหรอ นั่นคือเรื่องราวทั้งหมด
แม้แต่แจ็คเก็ตของคุณ "เทวดามาโปรด"
มันคือโชคชะตา
ดังนั้นคุณไม่มีอะไรต้องกังวล
โอเค
มาเถอะ คุณจะไปสายนะ ไปๆ
ผมไม่อยากไป
ไป!
- สัญญานะว่าคุณจะอยู่ตรงนี้ - ฉันจะอยู่ตรงนี้
เราจะถามคำถามกันให้เสร็จเมื่อคุณกลับมา
- ไปเข้าการสัมภาษณ์ของคุณซะ - ผมกำลังไปแล้ว ผมกำลังไปแล้ว
สวัสดีค่ะแม่
ไม่ค่ะ หนู...
หนูขอโทษค่ะ หนูน่าจะ...
หนูน่าจะติดต่อไป หนู... หนูปลอดภัยดีค่ะ
ไม่ๆ ผมเรียบจบมานานแล้ว รุ่นปี 92 น่ะ
คุณเติบโตในควีนส์เหรอ
- ครับ - ผมก็เหมือนกัน
- แม่ของคุณชื่อมินซูเหรอ - ครับ
- ชื่อเพราะมาก - ขอบคุณครับ
ใช่ ทีมฟุตบอล
กองหน้า
คงวิ่งเร็วนะ
- รองประธานชมรมวัฒนธรรมเอเชีย - ใช่ครับ
ทักษะการให้บริการลูกค้า อย่างมีมนุษย์สัมพันธ์ดีเลิศ นี่อะไร
ครับ พ่อของผมเป็นเจ้าของ ร้านค้าผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมสีดำ
ผมทำงานพาร์ทไทม์ที่นั่น
มีงานบริการในชุมชนอะไรทำนองนั้นมั้ย
ผมเป็นอาสาสมัครที่โรงพยาบาลเด็ก ในบรองซ์เดือนละสองครั้ง
มันมีคุณค่ามาก
ผมเขียนบทกวีกับผู้ป่วย เบนความคิดของพวกเขาจากความเจ็บป่วย
คุณชอบเขียนใช่มั้ย
ใช่ครับ ผมทำเป็นงานอดิเรก
ใช่ ผมรู้สึกว่าหมอควรจะมีความรู้รอบตัว
แต่ก็ค่อนข้างหายาก
ครั้งแรกที่คุณรู้ตัวว่าอยากเป็นหมอคือเมื่อไหร่
ไม่เคยครับ
นั่นเป็นคำตอบที่ใช้ได้มั้ยครับ
ใช่ ผมคิดว่า ถ้านั่นเป็นความจริง
เป็นความจริงครับ
เอาละ งั้นเรามาคุยเรื่องนี้กัน
พ่อแม่ของผมอยากให้ผมเป็นหมอ
ผมไม่เคยอยากเป็นเลย
ผมแค่...
ผมอยากเป็นกวี
ดังนั้น...
ทำไมคุณถึงอยากเข้าดาร์ตมัธล่ะ
พ่อแม่ของผมเป็นผู้อพยพ
สิ่งที่พวกเขาต้องการคือให้ผม และพี่ชายของผมมีชีวิตที่ดีขึ้น
พวกเขาต้องการแค่นั้น
แล้วสิ่งที่คุณต้องการล่ะ เรื่องนั้นไม่สำคัญเหรอ
ไม่รู้สิครับ
โอเค ยังมีโอกาสนะแม่
แม่ช่วยฟังหนูสักครั้งได้มั้ยคะ
ที่หนูจะพูดก็คือหนูอยู่ที่นี่แล้ว
หนูมีนัด ขอเวลาหนูสักหนึ่งชั่วโมง
- คุณคิงส์ลีย์ คุณมาเร็วนะคะ - สวัสดีค่ะ เขาอยู่ในนั้นมั้ย
- ค่ะ เขาอยู่ แต่... - โอเค เยี่ยม
- หนูจะกลับบ้านในอีกหนึ่งชั่วโมง - เฮ้ ขอโทษนะ
- หนูจะวางสายแล้วนะ บายค่ะแม่ - เวลานัดของคุณคือสิบโมงนะ
คุณคิงส์ลีย์ คุณเข้าไปไม่ได้นะ เขากำลังประชุมอยู่
- ขอโทษที่ขัดจังหวะ - ขอโทษนะ เรากำลังประชุมกันอยู่
- แทช - แดเนียล
โชคชะตา
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
นี่คือ...
โอ้... ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะ
ไม่เป็นไรๆ เรากำลังจะเสร็จแล้ว
ไม่ เรายังไม่เสร็จ เราเพิ่งจะเริ่มกันเอง
คุณช่วยบอกได้มั้ยคะว่าผู้พิพากษาว่ายังไงบ้าง
ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากพูดเรื่องนี้
ต่อหน้าคุณเบตรงนี้
คุณจะพูดอะไรต่อหน้าเขาก็ได้ค่ะ ขอให้บอกฉันมาเถอะ
ครอบครัวของฉันอยู่ต่อได้มั้ย
ไม่ ผมเสียใจด้วย
คุณกำลังบอกว่าฉันต้องไปวันนี้เหรอคะ
นาตาชา ถ้ามีอะไรที่ผมทำได้
ผมบอกคุณเลยนะว่าผมจะทำไปแล้ว
คุณบอกว่าคุณสามารถแก้ไขได้
ผมสัญญาว่าจะพยายาม และผมก็ทำแล้ว ผมทำแล้วจริงๆ
คำสัญญาของคุณไม่มีความหมายอะไรเลย
นี่ บรรยากาศทางการเมืองในปัจจุบัน
และวิธีที่พวกเขาเปลี่ยนแปลงนโยบายอยู่เสมอ
- ผมทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว - ทำไมมันพังได้ขนาดนี้
- ผมเสียใจจริงๆ แทช ผมเสียใจ - คุณบอกว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นไง
คุณสัญญากับฉันว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้น
ผมเสียใจจริงๆ นาตาชา
คุณยังสัมภาษณ์ไม่เสร็จ
นาตาชามีเวลาเหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมง ผมไม่อยากเสียเวลาสักวินาที
คุณไม่ต้องการจดหมายแนะนำเหรอ
น้อยกว่าที่ผมต้องการผู้หญิงคนนั้น
นาตาชา! นาตาชา!
นาตาชา ไม่เอานะ นาตาชา ได้โปรด ได้โปรด...
- รอก่อนสิ รอก่อน - ฉันรอไม่ได้แล้ว
- รอก่อน - ฉันรอไม่ได้แล้ว ฉันต้องกลับบ้าน
ฉันต้องเก็บของ มีอะไรต้องทำอีกเยอะ
ผมช่วยได้นะ ผมช่วยได้
ไม่ พ่อแม่ฉันอยู่ที่นั่น กลับไปที่การสัมภาษณ์ของคุณซะ
- กลับไป - ผมไม่สนหรอก
ผมไม่สนดาร์ตมัธหรอก
มันไม่สำคัญกับผมเท่าคุณแล้ว
คุณพบฉันเมื่อวานนี้เองนะ
- ลืมมันไปซะเถอะ ลืมมันซะ - ผมไม่อยากลืม
- แต่คุณควรทำ - ผมจะไม่ลืมหรอก
ไม่ๆ นี่คือสิ่งที่เราจะไม่ทำ
เราจะไม่ทำเหมือนกับนี่ไม่ใช่ เรื่องที่เลวร้ายที่สุดบนโลก เพราะมันใช่
โอเคมั้ย
แต่ผมจะกลับบ้านไปกับคุณ
ผมอยากเห็นว่าคุณกินที่ไหน นอนที่ไหน อาศัยอยู่ที่ไหน
ผมหวังว่าจะทำแบบนี้เร็วกว่านี้ แต่ตอนนี้ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำเลย
คุณโอเคมั้ย
ฉันแค่ไม่อยากไป
ฉันแค่ไม่อยากไป ฉันไม่อยากไป
ฉันไม่อยากไป
ฉันไม่อยาก...
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ผมดูเหมือนคนไร้บ้าน
คุณไม่ต้องตื่นเต้นหรอก
ผมกำลังจะพบพ่อแม่ของคุณนะ
ฉันหมายถึง ข้อดีก็คือ...
คุณทำพังได้เท่าที่คุณต้องการเลย
เพราะคุณจะไม่ได้เจอพวกเขาอีก
ส่งอันนั้นมาให้แม่
พระเจ้า นาตาชา!
ปีเตอร์ ไปปิดเพลง
เราไม่รู้ว่าลูกจะกลับบ้านเมื่อไหร่
แม่คะ นี่คือแดเนียล
ขอโทษที่มาพบคุณ ในสถานการณ์แบบนี้นะครับ คุณคิงส์ลีย์
พ่อคะ หนูขอโทษที่ไม่ได้กลับบ้าน
เขาเป็นต้นเหตุที่ลูกไม่กลับบ้านเมื่อคืนเหรอ
- คุณคิงส์ลีย์ เป็นความผิดของผม... - ไม่ต้องพูด เจ้าหนุ่ม
พวกเราตื่นกันทั้งคืน
คิดถึงลูก เป็นห่วงลูก
และลูกกลับบ้านมากับคนแปลกหน้านี่
แดเนียลไม่ใช่คนแปลกหน้า เขาเป็นแขกของหนู
แขกของลูก...
เมื่อลูกมีบ้านของตัวเอง ลูกจะมีแขกได้
แต่นี่คือบ้านของพ่อ
อะไรทำให้ที่นี่เป็นบ้านของพ่อ
บ้านคือสถานที่ที่พ่อต่อสู้ให้ได้มา พ่อไม่อยากอยู่ด้วยซ้ำ
มันไม่ง่ายนะ ทัชชา
งั้นอะไรล่ะ
พ่อแค่อยากให้ทุกคนได้มากกว่านี้
พ่อรักลูกนะ
แต่เราจะต้องไปแล้ว
โอเค
- ขอบคุณนะครับ - นี่คือกระเป๋าของคุณ
ฉันไม่รู้จะบอกลายังไง
งั้นไม่ต้อง
เรายังเหลือการทดสอบอีกข้อหนึ่ง
การจ้องมอง
สี่นาที ไม่พูด
พร้อมมั้ย
ผมไม่แน่ใจว่าเราควรจับมือกันระหว่างนี้มั้ย
แต่ช่างมัน
ไม่เป็นไร
ผมอยู่ตรงนี้
(จาไมกา)
คาร์ล เซแกนเคยกล่าวไว้ว่ามนุษย์
เหมือนผีเสื้อที่กระพือปีก เพียงหนึ่งวันและคิดว่านั่นคือตลอดไป
(ขอให้ทุกวันเป็นวันนี้ ขอให้แต่ละวันเป็นวันนี้)
เมื่อเทียบกับอายุขัยของจักรวาล
ชีวิตของเราเริ่มต้นและสิ้นสุดในวันเดียว
ฉันเข้าใจเรื่องนั้นด้วยวิธีนี้
ดาวไม่ใช่แค่ลูกแก๊ส ที่เผาไหม้ห่างออกไปหลายพันล้านไมล์
ดวงดาวพวกนั้นเป็นสิ่งที่เตือน
ถึงเวลาสั้นๆ ที่เราใช้บนดาวเคราะห์ดวงนี้
ตอนแรก แดเนียลกับฉันยังคงติดต่อกันอยู่
แต่เวลาและระยะทาง เป็นศัตรูตามธรรมชาติของหัวใจ
"ขอให้ทุกวันเป็นวันนี้"
ทุกคนที่เราพบ...
ทุกคนที่เรารัก...
เรามาที่นี่ได้อย่างไร...
เส้นทางไหนที่เราเลือก...
(มหาวิทยาลัยฮันเตอร์)
และใครที่เราเลือกจะจดจำ
ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวของเรา
แต่เราไม่สามารถอนุญาต ให้เรื่องราวถูกเขียนขึ้นเพื่อเรา
(ลอนดอน มหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นบริกซ์ตัน)
เพราะเราไม่มีเวลาตลอดกาล
บางครั้ง
ทั้งหมดที่เรามีคือวันเดียว
ผมชื่อแดเนียล
คุณช่วยชีวิตฉันไว้
ขอบคุณค่ะ
ฉันรักคุณ แดเนียล เบ
ผมคิดว่าการทดลองได้ผล
(ห้าปีต่อมา)
(แคฟเฟ เรจจิโอ คาปูชิโนดั้งเดิม)
ขอโทษที่มาช้า
ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะที่มา
ครับ
คุณเจอหนทางกลับมานครนิวยอร์กแล้วเหรอ
ไม่ง่ายนัก อย่างที่คุณรู้
แต่ในที่สุดวีซ่านักเรียนของฉัน ก็ออกให้สำหรับชั้นปริญญาเอก
คุณกำลังเรียนอะไรอยู่
ดาราศาสตร์ค่ะ
จริงๆ แล้วฉันจะบินไปซานฟรานซิสโกพรุ่งนี้
เพื่อเริ่มปริญญาเอกของฉันที่เบิร์กลีย์
ขอบคุณนะ ดร นาตาชา คิงสลีย์ ดูคุณสิ
ขอบคุณค่ะ แต่ฉันอยากถามอะไรคุณหน่อย
ได้สิ
วันที่ครอบครัวของฉันถูกเนรเทศ
มีผู้ชายคนหนึ่ง แดเนียล เบ
ซึ่งมาที่สำนักงานของคุณเพื่อสัมภาษณ์เข้าดาร์ตมัธ
โอเค
ฉันไม่สามารถหาเขาเจอได้สักที่เลย
เขาไม่ได้ออนไลน์เลย
มันเหมือนกับว่าเขาหายตัวไป
และฉันสงสัยว่าคุณมีวิธีติดต่อเขามั้ย
ไม่มีเลย
เมื่อเขาวิ่งออกจากสำนักงานของผม นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเคยเห็นเขา
- เสียใจด้วย - โอเคค่ะ
ผมจะบอกอะไรให้
รู้มั้ยว่าทำไมผมถึงจำวันนั้นได้
เพราะผมมีหลายล้านเรื่องให้ทำในเช้าวันนั้น
และผมก็เจออุบัติเหตุใช่มั้ย
และจริงๆ แล้วผมก็พยายามบอกแพทย์ฉุกเฉิน
ไม่ให้พาผมไปโรงพยาบาล
แต่ผมดีใจที่พวกเขาพาไป
ทำไมคะ
เพราะว่า...
แพทย์ที่รักษาผมกลายเป็นภรรยาของผม
- ใช่ - โอ้ พระเจ้า
ผมรู้ๆ
บางครั้งคุณก็ไม่สามารถ ควบคุมทุกอย่างได้และ...
ผมไม่รู้ ไม่รู้สิ
อาจเป็นเพียงแค่การเปิดรับโชคชะตา อาจเป็นทางเลือก
อาจจะ
ขอให้โชคดีกับทุกสิ่ง ผมพูดจริงๆ นะ
- ขอบคุณค่ะ - โอเคครับ
จบเท่านี้ครับ
เรายังมีผู้มีพรสวรรค์มาแสดงอีก ดังนั้นนั่งรอก่อนนะครับ
นี่คือบทกวีที่ผมเขียนเกี่ยวกับดวงอาทิตย์
นาตาชา
ว้าว
มาได้ไง
ฉันชอบแว่นของคุณ
ผมชอบทรงผมคุณ
ฉันจะไปพรุ่งนี้แล้ว
ผมขอแค่วันเดียว
คือ...
ฉันไม่มีเวลาหนึ่งวันน่ะสิ
ขอผมสักหนึ่งชั่วโมง
เมื่อแสงดาวส่องตะวัน
คำบรรยายโดย อัจฉรา โยงทางเรือ