Musisz odrzucić nienawiść.
Gdyby zabili mnie... wybaczyłbyś?
Jeśli nas zabijesz...
to się nie skończy. Nasi wam nie odpuszczą.
Aż nie zostanie nikt.
10 kg na tydzień. Chciałeś wejść w nieruchomości.
- Nie umiecie tego, co ja. - Dogadaliśmy się ze Skullym.
Chcemy robić swoje, po swojemu.
Jeśli nie chcesz się cofnąć do czasów bez ochrony,
radzę kogoś wskazać.
Wszedłem w nieruchomości.
Grady jest z nami w legalnym biznesie. Będzie nas chronił.
- Możesz pracować z TW? - Bo uratowałem go przed dziennikarką?
- A to, co zrobiłeś jego ojcu na Kubie? - Nie wiem, o czym mówisz.
Naprostuj Grady'ego, bez hałasu.
Reed? Grady zgodził się opuścić cenę do 9000$ za kilo.
- Utrzymasz to? - Trzymajmy się 10,000$.
I jeszcze: Reeda nie ma. Mów mi Teddy.
- Tak po prostu? - Tak po prostu.
Powiedział, dlaczego?
Że Grady był lekkomyślny i narażał nas wszystkich.
Wierzysz mu?
Grady nie był szczególnie ostrożny.
- Prędzej czy później wpadłby na rafę. - Co powiedział?
Nie wiem. W domu go nie ma, nie oddzwania...
Czyli co? Reed go zabił?
- Teddy. - Co?
Kazał do siebie mówić "Teddy". Tego też nie wiem.
Myślisz, że Grady rzuciłby wasze interesy bez jednego telefonu?
Myślę, że kiedy zjawia się CIA i mówi, że to koniec, to ich słuchasz.
Tak, mógł go zabić.
Lwy czasem pożerają młode, tyle, że nie widzę powodu.
Ja widzę. Byłeś z Gradym jak, kurwa, Bert i Ernie.
- Chciał ci wysłać komunikat. - Poza tym, że zniknął jego ojca?
- Czy to wypłynęło w rozmowie? - Alton sam jest sobie winien.
Musimy robić interesy z tym, kogo przysyła CIA i tak zrobimy.
Bez zniżki nie zrobimy nic. Jest aktualna?
Nie. Teddy nie honoruje umowy, cena zostaje.
- Złożyłam obietnice. - To je złamiesz.
A może zabiorę Teddy'ego na przejażdżkę i pokażę, jak pogrywają Kolumbijczycy?
- Już to widzę. - Handlowałam z nim, kiedy padłeś.
- Pogadam z nim. - Ja pogadam.
A na razie sprzedawajcie towar.
Nie pora mówić Teddy'emu, że interes kuleje.
Dam znać, jak się czegoś dowiem.
SNOWFALL
Jak im nie przypasuje, to nie. Chuj na to poradzisz.
Moi ulubieńcy. Dobrze wyglądacie.
Mello.
- Co u ciebie? - Cholera, próbuję wam dorównać.
Spoko... szefie.
Uprzedzam, że nie dostałam zniżki. Nie moja decyzja.
Za co przepraszam.
Teraz stawiacie mnie... nas...
- w słabej sytuacji. - Bez odpierdalania, bo będzie jatka.
Widzicie... ja jestem za.
Ale nie ja rządzę.
Też nie mogę o tym decydować.
I muszę powiedzieć temu, kto rządzi,
że nie jest tak, jak miało być.
Chuj tam, niech sami powiedzą.
Skully to Bóg, honor i samuraje.
- Nie jest fanem renegocjacji. - Myślisz, że będzie problem?
Nie wiem.
Miewa dobre dni...
i bardzo kiepskie.
Jeśli macie czas... modliłbym się o dobry.
10 koła? Dobra.
Nie, róbcie. Faktura na firmę.
Dzięki.
- Nowa przednia szyba. - W Cadillacu?
W samolocie.
Jasne.
Patrzysz, jakbym była ci winna pieniądze.
Nie mam ich, za to mam papiery.
Twoja zgoda na ofertę, zostały niecałe dwie doby.
Przejrzę wieczorem.
Jutro dokończysz, tymczasem mam dla ciebie inne zadanie.
Jaką?
Musisz wystawić na sprzedaż dom Grady'ego.
Nie dziwię się. Typowy włóczęga, nigdzie się nie zasiedzi.
Wyjechał z miasta.
Wypadł.
- Wrócił Teddy. - Teddy?
Reed.
- Kiedy? - Wczoraj.
- Myślałeś, że nie wróci. - Myliłem się.
Spytałeś o tatę? Czy miał z tym coś wspólnego?
- Wziął mnie z zaskoczenia. - To nie był przypadek.
Nie czytam w myślach, więc musisz mi powiedzieć, co czujesz.
Póki byłem w porządku, Teddy mnie chronił.
Pytam o uczucia, nie myśli.
Nie wiem.
Tyle, że mnie potrzebuje.
I póki zarabiam, jesteśmy bezpieczni.
Na razie mam tyle.
Podjechała dostawa, więc wniosłem.
Dziękuję. Nie musiałeś.
Wiem. Ale mam czas.
Księga Przysłów 25:14.
"Chmury i wicher bez deszczu,
kto chwali się darem kłamanym".
- Nie pomodliliście się o dobry dzień. - Jest źle?
Jak w przeddzień urodzin Tianny.
Muszą ponieść konsekwencje.
Chce was widzieć, już.
- Ile słyszałeś? - Brzmiał starotestamentowo.
Kurwa.
ZŁODZIEJ JUDASZ NIEŚMIESZNE ŻARTY
Nie dolewałbym oliwy do ognia.
Mam dość oliwy, żeby spalić skurwysyna.
Że co?
To nie ja skłamałem, tylko oni!
Fałszywe słowa, realne konsekwencje.
Kurwa!
Uspokój się. Ciszej.
Wstań i wytrzyj krew z mojej podłogi.
To koniec, następnym razem słuchaj.
Zabierzcie go stąd.
Niech nie zakrwawi baloników córeczki.
Myślałem, że jesteśmy gdzie indziej.
Że wznieśliśmy się ponad to gówno.
Teraz znów wciskacie mi pogróżki? A gdzie honor?
Honorem są nasze interesy z tobą. Nasza lojalność.
- Okłamywanie mnie nie jest lojalne. - Nie skłamaliśmy.
Powiedziano nam jedno, potem co innego. To poza nami.
Jest tu Titi, nie powinienem się tak zachowywać.
10 000$ za kilo. Tak mówiliście i tak będzie.
- Nie możemy. - Możecie!
Bo powiedzieliście i jesteście mi winni...
Dobrze, zrobimy to.
Kochanie, tata przeprasza. Nie chciałem krzyknąć.
Odezwę się, żeby ustalić dostawę. Kiedy ogarnę sytuację.
Oposy śmierdzą gównem, kiedy udają trupa przed drapieżnikiem.
Ale te sprytne nie udają w kółko przed tym samym drapieżcą,
z obawy, że nie da się znów nabrać.
- Czułeś od nich smród? - W sensie gówna?
W sensie "rób co mówisz i mów, co myślisz,
albo nie można ci ufać".
Sypie się.
Tracimy kilka stów na każdym kilogramie.
Handlujemy z szaleńcem i w dodatku nie zarabiamy.
Patrząc na niego, długo to nie potrwa.
Poczekamy, aż upadnie i zobaczmy, kto go zastąpi.
- Kombinujesz. - Widziałeś Mello?
Świerzbi go.
Można to wykorzystać.
Chodź.
- To nie miejsce na sceny. - Nie będzie scen.
- Znacie Mello? Od Skully'ego? - Kto nie zna?
Widziałam, jak wczoraj kupował Jordansy na Fox Hills.
Podobno interesował się waszą dawną branżą.
Dawną? Nie możemy utrzymywać dzieci z pieniędzy z narkotyków.
- Może ich zabraknąć. - Potrzebujemy kogoś,
- kto przypomni mu o jego potencjale. - Wrabiacie nas?
Może palniemy wam w brzuch, a potem pokerek?
Myślałam, że mamy to za sobą.
- Gdybym to ja decydował... - Nie żyłybyśmy, tak?
Po co wyciągać stare sprawy?
Byłyśmy w chuj uprzejme. To wam odbija.
Zostawimy to, jeśli nam pomożecie. Znacie kogoś?
- Smoczyca Puff. - Kto? - Załatwimy to.
Chodź.
Trochę późno, ale...
przepraszam... za to, że cię postrzeliłam.
Cieszę się, że przeżyłaś.
- Dzień dobry. - Siadaj.
Zamówiłem ci kawę.
Dziękuję.
Rzuciłeś palenie?
Pomyślałem, że powinniśmy pogadać.
Wtedy mnie zaskoczyłeś.
- Masz konkretny temat? - Wiesz... nie chcę być nudny,
ale może nie wyraziłem się dość jasno, dlaczego zniżka jest ważna.
Rozumiem wagę konkurencyjności, po prostu...
nie sądzę, by problemem była cena.
Z powodów, których nigdy nie zrozumiem,
podczas mojej nieobecności postanowiłeś zostać pośrednikiem
we własnej strukturze.
Moja cena jest rynkowa.
Problemem jest cena, jaką płacą ci Jerome i Louie, tak?
Zatem w przyszłości bądź łaskaw nie prosić mnie o redukcję marży,
by na wojnie ginęli ludzie, tylko zaprowadź porządek u siebie.
Uczciwie?
Ale to nie o cenach chciałeś rozmawiać, prawda?
Właściwie nie.
Naprawdę, muszę spytać?
Chciałbym coś dla ciebie mieć, naprawdę.
Ale nie mam pojęcia, co spotkało Altona. Zaatakował CIA.
Wkurzył mnóstwo ludzi, o wiele wyżej ode mnie.
Twierdzisz, że CIA go tam znalazło i co?
Porwali go, zabili?
Zrozum, że CIA jest tylko częścią równania.
Od momentu lądowania na Kubie
twoi rodzice stali się celem wielu wywiadów.
DGI, KGB...
A twój ojciec, Czarna Pantera, był tak zwanym istotnym celem.
Nie woleliby go wykorzystać? Zwerbować?
Czasem tak się zaczyna, ale jeśli stawia opór,
odmawia współpracy, może być różnie. Albo...
Może siedzi gdzieś w kubańskim więzieniu.
Rozumiem, jakie to trudne.
Tak długo go nienawidziłeś,
potem znów nawiązaliście relację, a on cię zdradził.
I teraz to...
Franklin...
przysięgam, cokolwiek go spotkało,
nie miałem z tym nic wspólnego.
- Coś jeszcze? - Nie.
To wszystko.
Mam prośbę:
nie nachodź mnie w domu, firmie czy tam, gdzie się ciebie nie spodziewam.
Dobrze.
Muszę coś dziś załatwić, więc...
Gustavo będzie przy wymianie, jak zawsze.
Jak poszło z Kolumbijczykami?
Jak zawsze.
Muszę dziś załatwić parę spraw, ogarniesz dostawę beze mnie?
Jak zawsze.
Tęskniłem za tą dupą. Gdzie byłaś?
Przychodzę, kiedy mi się opłaca.
Usłyszałam, że jesteś, więc się opłaca.
Podobno awansujesz.
Pracujesz dla zioma w Inglewood.
Nie pracuję i nigdy nie będę pracował dla nikogo.
Nie jesteś jego prawą ręką?
Oświeć mnie.
Co tu, kurwa, robisz?
Robię szefom.
- Rozbierz się. - Będzie awantura.
Myślałem, że chcesz przelecieć szefa.
Zapłacił mi dwójkę, żebym się rozebrała. Czuje się mocny.
- Ściągnęłyście mnie tu we wtorek! - Nie ma za co.
Niewdzięczna dziwka.
W porządku?
Tak.
- Chyba nigdy do tego nie przywyknę. - Mam zaległy kurs do Panamy.
Żadnych głupich pomysłów.
Wolę życie od pieniędzy.
Weź wolne.
To nic.
Nie chodzi o ciebie. Nie chcę, żebyś zaraził Veronique.
- Jedź do domu, wylecz się. - Nic mi nie jest.
Dobra.
Nie.
- Jesteś sam? - Tak.
Pomyślałem, że moglibyśmy kulturalnie spędzić czas.
Jak rodzina?
Dzieci to kupa roboty.
Podobno.
Ale warto, co?
Dlaczego tutaj?
To twój pomysł czy Teddy'ego?
Nie mój.
Wiedziałeś, że wraca?
A Grady?
Jeśli wiedział, mnie nie mówił.
Nie chcę cię stawiać w trudnej sytuacji...
ale Grady miał tu powiązania, biznesowe i osobiste,
więc dziwi mnie, że tak po prostu zniknął. To bez...
Pierdolę to. W gruncie rzeczy Grady był pajacem. Prawda?
Z czasem zamieniłby tę operację w cyrk.
Osobiście cieszę się, że Teddy wrócił.
Będziemy działać jak należy, prawda?
Widzimy się za tydzień, Oso.
Kiedy masz urodziny? W tej kurtce chodzisz już za długo.
Kupię ci nową. Modną.
Chelle, nie mam czasu na zgadywanki.
- Przyszedł sama-wiesz-kto, z garem. - Co?
Takim zwykłym.
Tam go nie ma.
Gotowa na domowy smak?
Rodzinny przepis. Paru rzeczy brakuje, ale...
Buckley...
to moje biuro. Musisz to uszanować.
Czego brakuje? Aromatu?
Smalcu zamiast oleju, na początek. Przepis taty.
Ten to gotował. Nie mówiłem ci o nim?
Był olbrzymem. Grał w czarnej lidze,
ale zrezygnował, gdy moje siostry przyszły na świat.
Zrezygnował z wielu rzeczy.
To element dojrzewania. Rezygnacja z dziecinady.
Może dla niektórych. Dla mnie to problem. Rezygnacja z szaleństwa.
Przyszła wesoła parka.
- Saint, co u ciebie? - Przyjdź.
Może poproszę Chelle,
by dotrzymała ci towarzystwa do mojego powrotu? Dobrze?
Z Chelle zawsze jest fajnie.
Powiedziałem, że potrzebuję krwi. Co z tym?
Nie jest to drobna prośba, a w tej chwili mam dużo na głowie.
Więc daj mi trochę czasu, dobrze?
Mello został po tym, jak Puff go poczarowała. Rzucał forsą.
- Rzucał? - Padał deszcz dolarów.
Czegoś takiego nie widziałam. Sama wskoczyłabym na scenę.
Chyba jest gotowy.
Dzięki za przysługę.
Są lojalne wobec tego, kto da więcej. Same powiedziały.
- Franklin musi dobrze płacić. - Jebać to.
Jesteś bardziej zły ode mnie?
Wkładać im forsę do kieszeni?
Co to za zagranie?
Dobra. Co nie mogło czekać?
Po następnej transakcji Skully chce was zdjąć.
Czemu nam mówisz?
Bo, jak mówiłem, jestem za.
Gdybyśmy go usunęli, płacilibyśmy 12 000$ za kilo.
Przejmiesz tron?
Jutro idzie do wróżki, porozmawiać z Tianną.
W jej urodziny. Sam.
W tej chwili nikt już go nie rozumie. I nikt nie będzie po nim płakał.
Wierzcie mi.
Załatw to i daj znać, kiedy będziesz gotowy.
Do tego potrzebuję was.
Królobójca nie odziedziczy królestwa.
- Ty go wystawiasz, my strzelamy. - Podanie i rzut.
- To wymaga zaufania. - Chcemy tego samego.
Musiałbyś to czymś osłodzić.
- 50 koła. - Zgoda.
- Mogłaś powiedzieć 100. - No to 100, skoro nalegasz.
Będzie tu jutro w południe. Dajcie znać po wszystkim.
To tu.
A jeśli ona wie?
Jeśli kto wie o czym?
Podobno jest wróżką.
Co cię sprowadza się na próg Mamy Mambo?
Zobaczyłam szyld, mam z kimś kłopot i trzeba...
wykonać pracę.
- Nie dziś. - Przyjdź jutro... - Nie!
Dziś pasuje mi najlepiej.
Mówiąc, że chcę inwestować w działki, nie to miałam na myśli.
Spokojnie. Tylko się rozejrzymy.
Za duchami? Strzykawkami?
- Idź, ja popilnuję samochodu. - Boisz się?
Przeszukiwania porzuconych budynków, jak biali? Pewnie.
Jakby co, strzelaj.
Skurwysyn.
- W porządku? - Wejdź ukoić serce.
Wyczułem w was oposy, skurwysyny. Czułem!
Nie chciałam tego. Przykro mi.
Mello chciał spróbować rządów. Przyszedł do nas.
Powiedział, jak chcesz nas załatwić przy dostawie.
A nam to nie pasuje.
W porządku?
Tak.
- Załatwione. - Na pewno?
Bo na ulicy, na radiu policyjnym, w wiadomościach jest cisza.
Bo to nie pokaz amatorów.
Rozumiem, ale dla pewności potrzebuję więcej niż słów.
Klucze do, kurwa, królestwa.
Przejęcie tronu potrwa parę tygodni.
Muszę odegrać rolę. Powylewać łzy nad ziomem.
Skully, znasz mnie.
Wiesz, że to ona przyszła do mnie...
Spoczywaj w spokoju.
"W Bogu...
dokonamy czynów pełnych mocy i On...
podepcze naszych nieprzyjaciół".
Ty też, nieśmieszny czarnuchu?
Zabierzcie ich do białego pokoju, chcę go przetestować.
Działamy w zimnej branży.
Zwątpiłem w waszą lojalność. Dlaczego nie strzeliliście?
Owszem, to zimna branża.
Ale jakimś cudem w szpitalu znaleźliśmy ciepło.
Masz rację. Musi być honorowo.
Należymy do siebie.
Nikt nami nie steruje.
Niech mój aniołek wam o tym przypomina.
Mieliście rację. Wracamy do dawnej ceny.
- A pieniądze? - Zachowajcie je.
Nie chce tego trefnego szmalu.
Dokąd?
Musimy uczcić złożenie oferty.
Przyjęli dokumenty.
Zatańczmy. Chcieli tysiące...
cofnij się... Daliśmy miliony.
Dobra.
Kogo mam pobić?
Jestem prawniczką w ciąży, nie do skazania.
I oboje wiemy, że mam cios.
Mów. Chodzi o Teddy'ego?
Nie, ale... jest spor napięć.
Dużo się dzieje.
Masz ochotę...
Nie jestem w nastroju do medytacyjnego oczyszczania.
Na seks? To wyzwala dopaminy.
Kiedy indziej.
Ale doceniam, wszystko co robisz.
- Przepraszam. Franklin... - Wanda?
Przepraszam, że zaburzam wam happy hour.
Możemy pogadać?
Co jest?
Dobra...
niedawno podsłuchiwałam w domu, nie będę kłamać, moja wina.
Ale mówiłeś, że Betty ma wodę w kolanie
i nie może zbierać czynszów?
Może nie wiesz, ale byłam lekkoatletką w liceum.
- Nie wiedziałem. - No cóż...
A z tatą robiłam na budowach, więc naprawy to dla mnie nic.
Spytaj Leona, kiedyś naprawiłam jego mamie suszarkę.
Bez kluczy, rękami.
Kiedy ostatnio tam byłam, wciąż dmuchała.
Prosisz mnie o pracę?
Muszę coś w życiu mieć. Takie biedowanie...
Nie wiem, jak długo wytrzymam.
- Dobra. - Dzięki! Dziękuję.
Nie śpiesz się, ale pośpiesz się. Jestem spłukana.
Dobra.
- Jak poszło w Inglewood? - Załatwione bez wystrzału.
Grunt, że załatwione.
Rozmawiałeś z Teddym?
Tak.
I...?
- Szczerze, mam już dość tematu. - Znowu zaczynacie?
Tak. Bo nie wiedzą nic o ulicy i nie pozwala mi z nim pogadać,
więc wybacz, chcę wiedzieć, co powiedział!
Chcesz?
Cena się nie zmieni, bo nie jest problemem. Wiesz, co jest?
Wy! Wasze oderwanie ode mnie.
- Samodzielność. - Rozumiem.
- A ty się schylasz i robisz, co każe? - Nie.
Ale tym razem ma rację.
Dałem wam szansę, robiłem to, ile się dało,
ale ten eksperymencik nie działa. Chętnie podzielę się pół na pół...
ale musicie wrócić, działać pod jednym dachem.
- Nie! - Dlaczego?
Bo nie chcę narażać naszego życia przez twoje gówniane decyzje.
O to chodzi? Czy o twoje przekonanie, że jesteś najmądrzejsza?
- Mam dość tych kłótni o nic. - To jest między mną a nim.
- Więc to załatw! - Właśnie!
Bo to nie Jerome wymyślił oderwanie.
Odpuściłem, bo cię postrzelono. Przeszłaś poważną traumę!
- Odpuściłeś? - Tak, dla niej.
Nie przeginaj, chłopcze.
To może mnie oświeć, o co jej, kurwa, chodzi?
Nie. Sam ją spytaj.
Czego chcesz, królowo Louie? Co cię uszczęśliwi?
- Bo nic nie działa. - Może nie naginanie się do nikogo?
Przykro mi, ale każdy odpowiada przed kimś.
Ja przed facetem, który mógł zniknąć mojego ojca
i może zrobić to samo z nami!
Nie wiem jak wy, ale ja chciałbym pożyć na tyle,
by cieszyć się z tego, co mam. Nie chcę słyszeć
o kilogramach i cenach! Chcecie działać sami? Dobra!
Ale nie pierdolcie się z tym, co moje,
bo wierzcie mi, nie cofnę się przed niczym!
Tekst: Michał Kwiatkowski