Sanırım aradığımız yer tam burası, değil mi?
Selam!
Kahvaltı barına saldırıyordur.
Hayır.
Pekala.
Evet...
-Ne yapıyoruz? Neden buradayız? -Kahvaltı yapacağız.
Neden?
Karl dün gece burada kaldı. O yüzden burada buluşuyoruz.
Babam nerede? Geldi mi?
Sence kiminle konuşuyorduk?
Ben...
İşte orada.
Durumu nasıl? İyi mi?
Neden kendi başına arabayla gelmekte ısrarcı oldu ki?
İşitme cihazını takmıyor.
-Galiba günlerdir uyumadı. -Şikago'da hava 23 derece.
Burada eksi on.
-Tamam baba. Bekle. -Bunun açıklaması ne?
-Seni duyamıyoruz. Mare? -Pardon.
Teşekkürler.
-Nasılsın ufaklık? -Selam baba!
Evet, evet, evet!
Uyandı mı?
Evet! Uyanmış tabii. Ne zaman geldiniz?
Bilmiyoruz. Sabah beş gibi.
Sabah beşte. Sabahın köründe yani.
-İçeri giriyor musunuz? -Evet.
-Hadi. -Hadi bakalım!
-Pardon. -Şeyleri var...
Neleri var? Dur, seni duyamıyorum.
Tamam, dur. Araba... Tamam, güzel.
Neleri var baba?
İçeride harika bir büfe var.
Bir kuş sütü eksik.
Karl üçüncü krepini yiyor.
-Enfes. -Evet.
Hoş geldin.
Selam baba.
Bunu yapabileceğimden emin değilim.
Tamam.
Hadi baba.
-Görüşürüz. -İçeri girelim.
Evet.
Ne?
Geldiğine sevindim.
-Tabii gelecektim. -Evet.
Selam! Karl!
-Selam Al. -Selam.
Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
Selam Karl.
-Nasılsın? -Bilirsin işte.
-Nasıl olayım? -Evet.
-Selam. -Selam.
Krep ister misin?
Hayır, almayayım. Teşekkürler ama.
Bak, varsayılan haber kanalı olarak...
...sağ propagandasını seçmişler.
-Karl o kanalı izliyor, dikkat et. -Biliyorum.
-Arada ben de izliyorum. -İzlemiyorsun.
İzliyorum. Bilgi önemlidir Dan.
Kiminle konuşuyor?
Tanrı bilir. Hep bir işler karıştırıyor.
-Danny! -Evet?
Buraya gel.
-Sen baksana. -Hayır. Belli ki seni istiyor.
Saldır kaplan!
-Evet? -Karl'ı telefona çağır.
-Karl. -Taze.
Babam biriyle telefonda konuşmanı istiyor.
-Tamam. Kim? -Bana hiçbir şey söylemiyor ki.
-Krepine göz kulak olurum Karl. -Evet.
-Sağ ol. -Ne demek.
Biliyorum.
Bugün yoga yapmam lazım.
Bu hafta sonu üç kilo alacağım. Şimdiden hissediyorum.
Toto, artık Kansas'ta değiliz.
Hayır, Missouri'deyiz.
Evet.
Anlamıyorum. Babası olarak...
...bu konuda söz hakkım olmadığını mı söylüyorsunuz?
Bu nasıl saçmalık?
Alın size kocası!
Alo?
Oyum.
-"Benim." -Benim.
Bir saniye.
-"Oyum, benim..." -Alo?
Güzel.
-Dedektif Franchetti? -Harika.
Ben Karl Mueller.
GÜZEL COLUMBIA, MISSOURI'Yİ KEŞFEDİN
Hayır, o babası.
"Burası yaşamak için en iyi yerler sıralamasında...
...ikinciliğe kadar yükseldi.
Ama 2006'dan bu yana ilk yüze...
-...giremedi." -Tamam, hoşça kalın.
Evet. Naaşı göremezsiniz dedi.
Bu arada, ben...
...şeyle konuştum...
Site yöneticisi adamla.
-Ofise gelin dedi. -Öyle mi?
Şey yapacakmış...
Bizi daireye sokacakmış.
Evet...
Bu ne zaman oldu?
Sabahtan beri telefonla o adama ulaşmaya çalışıyorum.
Gelmenizi beklerken konuştum.
Tamam. Siktir.
Ben...
-Krep yiyeceğim. -Tamam.
Neden adresi vermiyor? Orada buluşurduk.
O zaman kontrol onda olmaz ve işsiz güçsüz kalır.
-Evet, aslında bu çok... -Evet.
Bir yerlerde durup çay içebilir miyiz?
Büfede sadece kahve vardı, o da bok gibiydi.
Çay da vardı. Yok muydu Al?
O çay değildi. Lipton'du.
-Önce kilidi açması gerek. -Sağ ol.
Evet, tamam.
İstiyorsan gül.
Bu Tanrı'nın terk ettiği yerde hayatta kalamam.
O ne demek şimdi? Burada doğdun.
-Kansas City'de doğdum. -Orası da Missouri'de.
-Ve gitmeyi seçtim. -İki yaşındaydın.
Çok da ikna ediciydim.
Her beş kilometrede bir Starbucks yok muydu?
-O bir kanun değil mi? -Hayır.
Bence izin almadan durmamalıyız Daniel.
Karl orada.
O Karl değil.
Değil mi?
Hayır, o araba gri. Onunki siyah, okul çocuğu annesi arabalarından.
-Onunla en son ne zaman konuştunuz? -Ben mi?
Evet, ikiniz de.
Karl geliyor.
Beni takip edeceksiniz, değil mi?
Evet, edeceğiz ama hemen değil.
-Karl! -Dur!
Ne?
-Geri dön Karl! -Geliyorum.
Tanrım.
-Evet? -Babamı beklemeliyiz, değil mi?
-Doğru. Nereye gitti? -Birliktesiniz sanıyordum.
Hayır.
Yanına park etmemiş miydi?
-Nereye park etti bilmiyorum. -Tamam ama beklemeliyiz.
Arkaya park etmişti.
-Tamam. -Geliyor. Tanrım.
İşte orada.
-Onu hiç öyle görmedim. -Tanrım!
-Paniğe kapılma. -Yavaşla!
Baba.
-Karl'la ikimizi takip edeceksiniz. -Doğru. Şimdi...
Tanrım, arabaya dikkat etsene be!
Tanrım!
-Sorun çıkmayacak. -Tamam.
Hadi gidelim.
Senin derdin ne hödük?
-Beni takip et! Yolu biliyorum! -Yolu biliyorsun demek!
Hayat yolunu bilmen gibi!
İyi, önüme geç!
-Sanırım kemerimi takacağım. -Bu kadar zor olmamalı.
-Niye yavaşladı? -Başka bir araba var.
Evet ama ona yol veriyor.
Ne bekliyorsun be?
Tanrı yaygın evlilik tasviriyle sevgisini ve insanların onunla...
...birleşmesinden kaynaklanan mutluluğunu gösterir.
Matta 22:2-9.
Aslında Hristiyan evliliği İsa Mesih'le...
...Kilise arasındaki ilişkiyi dünyadaki her şeyden daha...
Kahretsin.
Lanet olsun.
Tommy. Evet.
Evet, demin fark ettim.
Biliyorum. Kusura bakma.
Ne kadar geridesin?
Tamam, kenara çekiyorum.
Evet, bekliyorum. Seni görünce ilerlerim, tamam mı?
Tamam, görüşürüz.
Kahretsin.
Tamam.
-Nasıl bilebilirdim ki? -Hayır, telepati gücün yok.
En fazla bir gece kalacağız dedin.
Biliyorum ama...
...annemin kötüleşeceğini, kemoterapi gerekeceğini bilmiyordum.
O zaman seni hastaneye bırakıp eve gideyim...
...köpeklerle kalayım...
...kardeşime hafta sonu onlara bakmasını söyleyeyim.
Sonra gelip seni alırım.
Köpekler onu sevmiyor.
Neden böyle büyük bir dram olmak zorunda?
-Daha ne diyeyim bilmiyorum. -Hiç. Her zamanki gibi suç bende.
Ne yapıyorsun be? Bütün kırmızı ışıklarda geçtin!
-Özür dilerim Tommy. -Dilemelisin.
Tamam, Danny madem durduk kahve alalım diyor.
Niye diye sorma.
Gördüğüm ilk yere gireceğim. Beni takip et.
-Tamam. -Kırmızı ışıkta da geçme!
Geçmem.
Kahretsin!
Bir şey istiyor musunuz?
-Hayır, istemem. -Sağ ol baba.
Bir şey istemiyorum. Kafeinden başım ağrıdı.
Donut varsa yerim.
Tabii.
-Az önce yemedin mi? -Tabii ki.
Kendisi sordu.
Sağ ol dostum.
Kendime çay alacağım. Bir şey ister misin?
-Bana da kahve al. -Tamam.
Evet. Artık kahve içmiyor musun?
Bırakalı bir yıl falan oldu. Asit yaramıyor.
Evet. Neyse, konuşmamız lazım.
Dedektif Franchetti aradı.
-Tamam. -Evet.
Yani...
Kızlara bir şey demedim.
Karl'a da.
Alabildiğim kadar bilgi almaya çalışıyorum.
-Tamam. Yani... -Anlıyor musun?
Mesele şu. Adam diyor ki...
...bilgi alamazmışım...
...çünkü kocası değilmişim.
Ama seni aradığını söylemiştin.
O şeyin içinde ne var bilmiyorum.
Ama her neyse, Karl'ın okumasını...
...istemiyorum.
Anladım.
Not var.
Neden onu aramıyorsun?
Notu bana veremeyeceğini söyledi.
Şeyin parçasıymış...
Soruşturmanın.
Ama belki bana bir kısmını...
...okuyabilirmiş.
O lanet şeyde ne yazıyor bilmiyorum.
Kimse incinsin de istemiyorum.
Baba, buna hiç şaşırmadım.
Meseleyi beni aradığın an anladım.
Öğrenene kadar...
...varsayımlarda bulunmak istemiyorum.
Bence durum bariz.
O...
Hayır.
Tamam mı?
Sen de ben de bilmiyoruz.
-Bana kahve alır mısın? -Tamam.
Karl'a da donut al.
Pardon, bir çay...
...alabilir miyim?
Siyah çay, sütü yanında olsun. Ya da sütü içine koyun.
Bir de kahve. Sanırım bir tane de bundan.
Tuvalete düştünüz sandım.
Dinleyin, gitme vakti geldi.
Adam 8:30'da orada olun dedi, değil mi?
-Ona 8:30'dan sonra dedim. -Öyle mi? Tamam.
Bu sefer bizi kaybetmemeye çalış, tamam mı?
Tommy, ayak uydurmalısın. Aval aval bakma.
Neden Karl önde? Oraya hiç gitmişliği var mı?
Sanmıyorum.
Ama sen gittin, yani...
Bilmiyorum.
-Neden tekrar ayarlama... -Allie, yapma.
Zahmet etme. Arkana yaslan, yolculuğun tadını çıkar.
-Al, donut ye. -Danny, benimle geliyorsun!
Hadi gidelim yahu!
-Düşündüm ki... -Gevşe ve yolculuğun tadını çıkar.
Betty'yle size gelmeyi düşünüyoruz.
Harika.
Şükran Günü döneminde olabilir.
Bu yıl yine Şükran Günü yemeği veriyor musunuz?
O kadar ilerisini düşünmedim ama...
Ne?
Phillipe partileri sever, bilirsin.
Bilirim. Dostum Phillipe.
Kaçta çıkacaksınız?
Çok yorgunum.
Hadi Leen, tek başıma içmeyeyim.
-Tamam. -Bebeklerin nasıl?
O şeyi bana doğrultma!
Kim'le bebeklere işkence mi ediyorsunuz?
-Yapma! İyi görünmüyorum. -Tamam, pardon.
Bebeklere işkence etmiyoruz.
-Küçük ellerini sıkıyoruz. -Tanrım.
Çiş yapsınlar diye.
Çok gaddarsınız.
Özellikle tiksinç olanları.
Pardon, bir saniye. Ne dedin? O kelime ne?
Tiksinç. Bilirsin işte, tanınmayacak halde olanları.
Tamam. Pekala. Dur bakalım.
Bu feci. Bunlar bebek.
Hiç sorma.
Küçük sirk ucubeleri.
Bazılarının fazladan parmakları var.
"Bu gitmeli." diyoruz. Kırt, kırt!
-Hayır, yapma! -Şu da var!
Yapma! Dur.
Şefkat dolu olman gerektiğini sanıyordum.
Siz bunu asla yapamazsınız.
-Hemencecik... Asla! -Asla.
Daha ilk günden kaçarsınız süt çocukları.
Bu...
-Karl, doldurayım mı? -Hayır, muhtemelen araba süreceğim.
-Colleen? -Hayır.
Colleen! Alo?
Uyan bakalım.
Hayır, uyumuyor. O sadece...
Yeni bir gösterin varmış. Adı ne?
Frankie.
-O ne? -Oynadığım oyunun adı.
Frankie kim? Başrolde sen varsın sanıyordum.
Evet, öyle. O oynadığım karakterin adı.
Doğru ya.
Evet, İngiliz oyunu. Londra'da çok tutuldu.
Burada durum ne?
Göreceğiz. Bu...
Yeni yeni alışıyoruz. Henüz pek seyirci...
...gelmiyor.
Kahretsin.
Onları seviyorum.
Kimi?
-Bebeklerimi seviyorum. -Tanrım. Görüyor musunuz?
-Onlar için ölürüm. Onlar her şeyim. -Evet, dediğim gibi. Ben süreceğim.
O iyi mi?
Evet, son zamanlarda sık sık böyle oluyor.
Nasıl ya?
Sorun yok. İlaçlardan. Eşyalarımı toplayayım.
İlaçlar mı? Ne zamandır?
Danny, onu sadece boş olduğunda görüyorsun.
Seyahat etmediğinizde. Yani...
Ne olmuş Karl?
Kahretsin.
Ne oldu baba?
Dengesiz sürüyor. Hızlanıp hızlanıp yavaşlıyor.
Beni delirtiyor.
Öne geçmesine izin vermemeliydim.
Niye yavaşlıyorsun?
-Babamı indireceğim. Yardım etsene. -Hadi millet.
Sağ ol bir tanem.
-Biliyorum. Böyle gel. -Mare daha önce buraya gelmiş.
-İşte oldu. -Dur.
-Oldu. -Hadi bakalım.
-Pekala. -Harika. Yani...
-Buraya gitmek istiyoruz. -Bir saniye. Hayır.
Dur. Haritanın yarısı olmazsa olmaz Karl.
-Nasıl idare edeceksin? -Lazım olan yarı bu.
Tanrım.
Şeyden sola dönmeliydik...
-Hayır. -Orayı tanıdık.
-Bence orasıydı. -Hayır.
Karl!
Dur. Tommy, bak.
-Ne? -Buradayız.
Evet.
Evet, görüyorum.
-Bulduk. -Herkes tamam mı?
-Evet, tamam Tommy. -Kahretsin, nihayet.
-Beni takip edin. -Bir dahaki sefer daha yapıcı ol.
-Beni takip etmelisiniz! -Tamam!
Peşimden gelin, tamam mı?
Sağ ol canım.
Vasiyete girdin.
Sağ ol baba!
Önden gidebilirsin.
Tamam. Bekle Karl!
Pekala. Hadi!
Buraya mı geldin Mare?
Evet. Apartmanı bu. Dairesi ikinci katta, en sonda.
-Tanrım, böyle yerleri sevmiyorum. -Öyle mi? Bence şirin.
-Burada yaşasam kendimi asardım. -Dan.
-Sahi mi? -Ben diyeyim de.
Hangi filmi izlediniz?
Mare, hangi filmi izlediniz?
Kim?
Colleen'le ikiniz, sen buradayken.
Hatırlamıyorum. Biliyorsun, korku filmi seviyor.
Şimdi neyi bekliyoruz?
Babamla Karl yöneticiyi bulacak. Anahtar onda sanırım.
Stephen King filmi izlemek istemişti galiba.
Ben pek istemedim.
Lise arkadaşlarını hatırlıyor musun?
-Cenazeci aile. -Lynch'ler.
Evet, bizim sınıfta da vardı.
Her sınıfta çocukları vardı. 11 çocukları falan vardı.
Yaşıtı olanla birlikte...
...cenaze evinde yatıya kalışını hatırlıyor musunuz?
-Chris. -Evet, Chris.
Chris yakışıklıydı.
Mare, o senden sekiz yaş küçük.
Yakışıklıydı.
Hayır, Chris benim sınıfımdaydı. Colleen'in arkadaşı...
-...Matt'ti. -Evet, Matt pek yakışıklı değildi.
-Ta Kansas'tan geldik. -Ne yapıyor?
Hikayene devam et.
Matt'le ikisi...
Bence çıkmıyorlardı...
...sadece arkadaşlardı. Matt onu cenaze evine...
...davet etti. Sanırım çocuklardan biri hep orada...
...kalmak zorundaydı. Neden bilmem.
-Cesetleri korumak için. -Kim anlatıyor?
-Ama doğru anlatmalısın Al. -Bir dakika, orada ceset mi vardı?
Evet, cenaze eviydi. Ceset başka nerede olacak?
Ama mesele de o.
Yukarıda ufak bir daireleri vardı.
Oraya gitmek için mutfaktan veya soğutucudan geçmek gerekiyordu.
Cesetlerin cenazeye kadar durduğu yerden.
O küçük dairede film izliyorlarmış.
Colleen hangi film olduğunu bilmiyor...
...ama mezarlığın yanında, eski bir evde yaşayan gençlerle ilgiliymiş.
-Night of the Living Dead. -Evet.
-Tanrım.
Gitgide daha çok korkmuş ve Matt'e...
..."Gitmem lazım" demiş, kalkıp koşarak aşağı inmiş.
-Cesetler. -Mare, dur.
Korkudan deliriyormuş. Birden mutfağa dalmış...
...ve şeylerden birine çarpmış.
-Masalardan. Sedyelerden birine. -Masaya...
Tanrım, doğru.
-Ceset düşmüş! -Mare...
Tanrım, hatırladım.
Ceset yere düşmüş. Bana anlatmıştı.
Hayır, ceset düşmedi.
Orada mıydın?
Bana da düştü dedi Al.
Ceset düşmedi. Sorun yok.
Ne oldu, anlatsana.
Hayır, anlatmam.
Siz ne olduğunu zaten biliyor gibisiniz...
-Kesin şunu. -Hadi.
Hadi ama Al.
-Kesin. -Hadi, hikayeyi anlat.
-Mare. -Evet...
O...
Cesede çarpınca ceset düşüyor, o da çığlığı basıyor.
Gece yarısı arabasına atlayıp eve kadar 130'la geliyor.
Bu çok komik.
Son.
O kadar komik ki.
-Korku filmlerini severdi. -Evet.
-Camını aç. -Açıyorum.
Tamam, şeyi çevirmeliyim. Bir saniye...
-Gidiyorsunuz sandım. -Açmak için motoru çalıştırdım.
-Ne oldu? -Adam sonra tekrar gelin diyor.
Neden?
Herhalde temizlemeleri falan lazım.
Ne? Sadece giysilerini, eşyalarını alacağız.
Niye önce temizlemeleri lazım?
Bilmiyorum. Sanırım bir şeyler var.
Bir şeyi temizlemeleri lazım.
Ne? Bir şey mi kaçırıyorum?
Temizlemeden önce görmemizi istemiyorlar.
Tamam.
Ne zaman gelecekmişiz?
Birkaç saat sonra.
-Tanrım. -Olamaz.
Pekala.
Tamam. Neyse artık.
Tommy'nin yanına dönmeliyim. Öfkeden kuduruyor.
-Evet. -Tamam, sağ ol Karl.
-İyi misin Dan? -Evet.
DEE'NİN RESTORANI
Tırnak makasın var mı?
Sanmıyorum.
Ne yesem bilmiyorum.
-Genelde kahvaltıda ne yersin? -Merhaba.
Önden içecek ister misiniz? Kahvemizle ünlüyüz.
-Sütlü siyah çay alabilir miyim? -Buzlu mu?
Hayır. Sütlü sıcak çay.
Tamam. Başka?
-Kahve. -Kahve.
Ben de kahve alayım lütfen.
-Baba? -İçecek söylüyoruz.
Şey, ben...
-Diyet kola. -Tamam.
Tamam, içeceklerinizi hemen getiriyorum.
Sonra sorularınızı yanıtlarım.
Bir şey seçtin mi?
-Benim için fazla ağırlar. -Tamam.
Uyan.
Tamam. Bir sıcak çay.
Sütlü ve ne olur ne olmaz diye yanında limonla.
-Hanımlara kahve. -Harika.
Siz beyefendiye de bir kahve.
-Teşekkürler. -Ve bir diyet kola.
Buyurun.
-Sorunuz var mı? -Hayır.
Kahvaltı büfesi en arkada. Bütün gün serviste.
Güzel.
Size biraz daha zaman verebilirim.
Hayır, sanırım sipariş verebiliriz.
-Evet. -Evet, ben şey alayım...
İki çırpılmış yumurta.
Yanında bisküvi ve fırın patates, ince kesim kızartma ya da lor olur.
Bisküvi alırsam yemek isteyen?
-Al baba. Birileri yer. -Ondan alayım.
-Ekmeğiniz nasıl olsun? -Bisküvi istiyorum.
Ekmek de gelecek.
Ekmeğimi isteyen?
Gelsin işte baba. Ortaya koyarız.
Tamam, ekmek alayım.
Ben ton balığı tabağı ve lor alacağım.
-Sosu nasıl olsun? -Soslu mu oluyor?
Hayır, gerek yok...
Çiftlik, küflü peynir, Bin Ada, Fransız ve İtalyan soslarımız var.
Ben sadece...
Tanrım.
-Çiftlik. -Çiftlik sosu olsun.
Ya siz hanımefendi?
Fırınlanmış tahıllı çörek alayım.
-Beyefendi? -Rejim mi?
-Yoğurdunuz var mı? -Yoğurt mu?
Hayır, yok.
-Sanmıyorum. -Pekala.
-Gidip sorayım mı? -Hayır.
Ben de lor peyniri alayım. Meyveniz var mı?
Meyveli kup gibi mi?
Hayır. Elma veya muz gibi.
Ben... Sanmıyorum.
Gidip bakayım.
Sen ne yiyeceksin Karl?
Aslında diğer yerde yemiştim.
Üzgünüm efendim, meyve yok.
-Tamam. -Tamam.
O zaman sadece lor alayım.
-Peki. Ya siz efendim? -Evet.
Yumurtalı ekmek getir.
Yanında pastırma ya da sosis oluyor.
-Sosisli olsun. -Halka mı yassı mı?
Yassı.
-Yeni yediğini söyledi. -Biliyorum.
Pardon. Kusura bakma.
Ben alayım. Buyur. Evet.
Başka bir şey gerekirse adım Kurt.
Tamam Kurt.
The Sound of Music'deki gibi.
Liesl da masamızda oturuyor.
Çok komik.
-Komik olan ne? -Boş ver.
Hadi ama.
Betty'nin çantasındalar, öyle mi?
Şimdi mi?
Tıpkı annem gibi.
Tommy, bizi de çek.
Çok acayip bir şey.
Postayla bir paket geldi. Eşek ölüsü gibiydi.
Betty pakete bakıp bana...
..."Bu ne yahu?" dedi.
Üstünde iade adresi bile yoktu.
Açmayın o şeyi. Bomba olabilir.
Betty'ye açmasını söyledim.
Arka verandaya çıktık.
-Sanki o zaman güvenli olacak. -Evet.
İçinde bir sürü peçete vardı.
-Colleen çok komik. Şey yapmış... -Aralarında da tuğla vardı!
-Ne? -Tanrım.
Tuğla. O yüzden ağırdı, anladınız mı?
Tuğlanın yanında da sarı bir saç topağı gördüm.
-Evet. -Kendi kendime dedim ki...
..."Bu ne be?
Bu ne be?"
Betty kutudan mavi göz farına bulanmış bir...
...oyuncak bebek kafası çıkardı.
Ne olduğunu anlayamadı.
Açıklamaya çalıştım.
O kadar komikti ki.
-Dur, Colleen onu nereden bulmuş? -Annenden!
Bebeği aylar önce ona annen göndermiş.
Hayır, öyle değil.
Colleen hep hiçbir şeyi atmıyor diye annemle uğraşırdı ya.
Annemin parçaları eksik bebekleri vardı.
Colleen de şaka olsun diye Noel'de onları kızlarıma hediye etti.
Colleen'le kızlar kafaları koparıp onlara makyaj yaptılar.
Onları anneme geri verdiler.
Annem buna bayıldı tabii.
Kafaları çantasında taşırdı.
Bence vudu yapıyorlar.
Aynen!
-Bana niye yollamadılar? -Bu kızlara özgü bir şey.
Vicky'ye yolladılar mı?
-Hayır! İğrençsin. -Hayır!
Hadi ama, hırlaşmayalım.
-Baba, ondan nefret ediyorsun. -Etmiyorum.
Evet, epey acımasızsınız.
Bu aileye dışarıdan katılmak zor.
Bir duyurum var.
Şimdi yapsam olur herhalde. Er geç yapacağım.
Anneniz öldüğünden beri evde işler benim için...
...epey zorlaştı.
"Epey zorlaştı" hafif bir tabir.
Betty çok iyi ve sadık bir dost.
Mayıs ayında...
...evlenmeye karar verdik.
Bu harika baba.
Müthiş.
Betty çok tatlı.
Evet, hem bebek kafaları onda.
Şey gibi...
Öbür dünyadan gelen bir rıza gibi.
Sağ ol Karl.
Çok teşekkür ederim.
Madem lafa atlıyoruz, benim de bir duyurum var.
Tanrım.
Phillipe'yle birlikte...
...evlat edinmeye karar verdik.
-Amanın. -Bu müthiş bir şey.
Yine küçük bir bebeğe teyzelik edeceğim.
Bu ne zaman olacak?
Koruyucu aile kurumuna başvurduk...
...ve geçen hafta ruhsat aldık.
-Colleen'in haberi vardı aslında. -Buna bayılmıştır.
-Evet. -Şu an burada olsa...
-...kahkahalar atardı. -Aynen.
-Çok gülerdi. -Betty ve bebekler.
Umarım bolca uykusuz geceye hazırsınızdır.
Sağ ol.
-Geldim. -Geç baba.
Hayır Daniel.
Of be.
-Evet. -Evet.
-Teşekkürler. -Tamam mıyız?
Belki zarfta bir şeyler...
-Danny! -Evet?
Benimle misin kızlarla mı?
Arabamda yer var.
Bu harika bir fikir.
-Dan, sen Karl'la gitsene. -Oldu.
Hadi Dan.
İçki içecek. Garanti veriyorum.
Kemerimi takayım. Pardon Karl.
-Karl gidene kadar bekle. -Gidebiliriz.
-Hadi, gidebilirsin. -Hayır.
Millet! Dan!
-Dan, ne... -Taksi arıyor.
-Kendini Manhattan'da sanıyor. -Hadi!
-Gidebilirsin. Hadi! -Hadisene!
Taksi durdurabilir mi?
Broadway sahnesinde olduğunu mu sanıyor?
Karl, dur!
Bence insanlar bütün kötü güçlerin, özellikle liberallerin...
...ondan neden nefret ettiğinin farkında.
Çünkü o iyi.
Sahte sahte, "Mültecilere yardım etmek istiyorum.
Akıcı cinsiyet midir nedir ona sahip olanlara da." demiyor.
Ne kadar iyi olduklarını söyleyenler...
-Müsaadenle... Evet. -Hayır, lütfen.
-Tamam. -Evet, seni tanıyorum.
Bilirsin işte. Bu hoş değil.
-Kar yağacak. -Hayır, onlar yağmur bulutu.
-Sahi mi? Tamam. -Evet, yağmur yağacak.
Sonra hava açabilir.
-Güneş ışığı. -Ne derler bilirsin.
"Hava durumunu sevmediysen beş dakika bekle."
Tamam.
Peki.
Evet. Beş dakika.
Sonra değişiyor.
Demek...
...bebek sahibi olacaksınız.
Evet.
Epey geç kaldınız, değil mi?
Evet.
Geç olsun da güç olmasın.
-Biz de öyle düşündük. -Evet.
-Tebrikler.
-Evet. -Bu güzel bir şey.
Evet.
O...
Evet, Colleen çok sevinirdi.
Çocuğunuzun olması...
Biliyorum.
Bu çok hoşuna giderdi.
-Evet. -Bana ne dedi, biliyor musun?
Çok iyi bir baba olacağını söyledi.
Evet.
Bilmiyorum.
Olacaksın.
O çok heyecanlı.
İzin günlerinde gelecekmiş.
Çok iyi olabilir.
Özellikle sık sık Los Angeles'a gidersem.
Anladım.
Beni küçük bir bebekle Brooklyn'de bırakıp.
Biliyorum. İşimi biliyorsun.
Evet ama dinle.
Kendime bebek bulunca sana zaten ihtiyacım olmayacak.
Bize çek gönderirsin. Geçinip gideriz. Evet.
Ziyarete gelebilirsin.
Tanrım.
Çocuklar...
...gelin, bebeklerimle tanışın.
Karl, Mare ileride durmamız lazım diyor.
-Neden? -Bilmiyorum.
-Bir an önce durmalıyız diyor. -Tamam.
Bir sonraki blokta.
Orası...
-Orası olur mu? -Evet.
Evet.
-Güneş açıyor. -Demiştim.
Yağmur yağacak dedin.
-Sen de beş dakika bekle dedin. -Anladım.
-Kahretsin! -Pekala!
Evet...
-Bir bu eksikti. -Ne oluyor?
Arabadan duman çıkıyor.
Başka işimiz yok ki Mare.
Yağı değişse düzelir.
-Öyle mi dersin? -Evet.
Kocana söyle, sana yeni araba alsın.
-Bu araba yeni Allie. -Tamam.
Kahretsin. Bana yağ alır mısın?
-Tabii, hemen koşup alırım. -Sağ ol.
Bir şey yer misin Karl?
-Yiyecek mi alacak? -Bence şaka yaptı.
-Baba. -Ne yapıyoruz?
Her zamanki halimiz. Bilirsin işte.
No Exit'in halk tiyatrosu yapımında gibiyim.
Huis Clos.
Aynen. Beni hep şaşırtıyorsun.
Postane müşterilerinin sıkılmasına izin veremem.
Hem okumaya epey vaktim oluyor.
-Geliyor musun? -Daha neler.
Baba, kusura bakma, arabadan duman çıkmaya başladı.
Neden mi?
-Sence ne... -Yağın değişmesi gerek.
-Howard'a söylemiştim. -Selam, ben Phillipe. Mesaj bırakın.
Özür dilerim.
Phillipe, aradığını gördüm.
Burada sinyal çok kötü. Seni düşünüyordum da.
Neyse, öyle işte. Nasıl olduğunu merak ettim.
Ara beni. Seni seviyorum.
Görüşürüz.
Karl'la yolculuk nasıl gidiyor?
Başlama.
-Neden geldi ki? -O Colleen'in kocası.
Öyleydi ama Colleen onu terk etti.
Barışacaklarını umuyordu bence.
-Bence barışmayacaklardı. -Öyle mi?
-Kız, Al'in bodrum katında yaşıyordu. -Biliyorum.
Bence ne aradığını bile bilmiyordu. Anlıyorsun ya?
Ben iyiye gittiğini sanıyordum.
Annem o son olaydan sonra ne demişti, hatırlıyor musun?
Hayır, ne?
"Yirmi yıldır bunun olmasını bekliyordum."
Mare, burada ne işi vardı ki?
-Gezici hemşireydi. -Ama neden buradaydı?
Herhalde maaşı iyiydi. Onu dört aylığına tuttular.
-Köpeklerini Karl'a nasıl bıraktı? -Allie'ye getiremezdi.
Worf onları paramparça ederdi.
-Tanrım. -Sanırım bizi çağırıyorlar.
Pekala.
-Dan, Mare. -Evet.
Tekrarlayabilir misiniz?
Tamam.
İlgilendiğimiz eşyalar...
...adli tabibin elindedir, değil mi?
Adli tabip. Tamam, anladım.
Bana hemen kalem lazım. Çabuk, bana kalem bulun.
-Tamam. -Bunu yazmam lazım.
-Bir dakika. -Neye ihtiyacın var baba?
-Baba, onu bana... -Bana kalem lazım.
Ama telefonuma yazabilirim.
-Ben burada, sen oradayken... -iPhone'uma.
...telefonunun bana faydası yok.
Bu ne biçim... Pardon.
Pekala. Şimdi yapmayacağım.
-Alo? -Buldum baba.
-Karl, kaleme gerek... -Kağıdı al.
Tamam, bir dakika.
-Ne yapıyorsun? -Eldivenimi çıkarmam lazım.
Bak işte. iPhone'u kullansam...
Kalemi neredeyse gözüme batıracaktın.
-Evet, dinliyorum. -Başka bir şey yapabilirsin.
Sussana sen.
-Suzanne? Suzanne Skeers. -Suzanne.
Skeers.
-Skeers nasıl yazılıyor? -S-K-E-E-R-S.
Numarasını verir misiniz lütfen?
-753... Tamam, yazdım. -Tamam mı?
-555... -555...
-Evet, 04... -04.
08. Tamam, yazdım. Şimdi, bir sorum olacak.
-Geldim! -Bakın...
Yağı aldım.
-Ne... Sorun ne? -Alo?
-Ne? Ne "hayır"ı?
Suzanne Skeers'ı hemen aramak ister misin?
Evet, hadi arayalım.
-Tamam, hazır mısın? -O rakam ne?
-1... -753-555-0408.
-753... -753-555-0408.
-555... -555...
-04. -0408.
04...
-08. -08.
O telefona bağımlı olmuş gibi.
Artık sana ve içgüdülerine ihtiyacım yok.
-İyi misin baba? -İyiyim canım.
Sen miydin?
Evet, beni merak etme.
Durumumuz iyi.
Bilmiyorum.
-Bir kadına ihtiyacı vardı. -Ne oluyor?
-Bir kadının numarasına. -Ne yapıyorsun?
Şükran Günü süsleri indirimdeydi.
Karşı koyamadım. Köpek maması da.
Onları uçakta yanına mı alacaksın?
Worf kocaman. Çok yiyor. Mama indirimdeydi. Paraya sıkışığım.
Ek bagaj hakkı için de bir ton para ödeyeceksin.
Bu aklıma gelmemişti.
Komşumun köpeği var.
-Mamayı ona verebilirim. -Siktir.
Ya da arabada yeriz.
Baba, hazırız.
-Araba tamam. Bir şey değil. -Sağ ol Karl. Sana minnettarım.
Yine kep mi taktın Karl?
-Nereye gidiyoruz? Millet? -Kepi takmış.
-Alo? -Benimle gelebilirsin.
-Ben kiminleyim? -Dan, herhangi bir arabaya bin işte!
Acaba... Ben...
Baba.
Hayır baba, bence işe yaramaz.
Evet ama bizimle konuşurken görülmekten korkuyorsa...
...bizim arabalardan birine binelim.
Evet, eski günlerdeki gibi.
Evet, tamam.
Hoşça kal.
-Tanrım. -Yardımın için sağ ol.
Cidden mi Dan?
Olayı belgelemeliyim.
-Çocukluğumuzdaki gibi. -Florida'ya maraton gezileri.
Ne?
Buraya...
-Baba? -Tommy kiminle konuşuyor?
Çok komik. Modern her şeyden nefret eder gibi yapıyor ama haline bak.
Annemin bilgisayar öğrenmesine izin vermedi.
Arkasında durup daha düğmelere basamadan...
...her yaptığını düzeltirdi.
-Annem sonunda vazgeçti. -Evet, o insan canlısı biriydi.
Bu onu öldürürdü.
İyi ki hayatta değil de bunu görmedi.
Evet.
-Bazı şeyler böyle çözülüyor. -Bacağını soktun mu? Tamam.
Oldu mu? Tamam.
-Selam. -Selam.
-Merhaba. -Selam. Ben Tommy O'Connor.
Suzanne siz misiniz?
Merhaba Bay O'Connor. Evet, ben Sue.
-Sue. Adınız Suzanne sanıyordum. -Hayır, Sue iyi.
Bana Sue diyebilirsiniz.
Tamam, sizinle konuşmak istediğim ilk şey...
-Bay O'Connor, sizinle konuşamam. -Ne?
Yasal olarak eşiyle konuşmam gerekiyor.
Eşi benim. Ben Karl.
Harika. İsterseniz bana...
...ailenin gerisiyle konuşma yetkisi verebilirsiniz. Karar sizin.
Hayır, sorun değil. Herkesle konuşabilirsiniz.
Tamam. Bunu bulduk.
Bazı nesneler olay yerine ilk kimin geldiğine...
...ve cesedi kimin bulduğuna bağlı olarak farklı toplanır.
Araba anahtarı, güzel.
-Orada kolye var mı? -Tanrım.
-Ne kolyesi? -Annemin alyansı.
Tamam, onu görmüyorum.
Kolye hatırlamıyorum ama notu ve başka şeyleri...
-...polis aldı. -Not mu?
Not olduğunu bilmiyordum.
Evet, dedektif söyledi. Ne tür bir not olduğunu bilmiyorum.
Dediğim gibi, bazı şeyler yetkimizin dışında.
Bunu polisle konuşmanız gerekecek.
Baba, polis niye işin içinde?
Bu not meselesini ilk kez duyuyorum da.
Tamam Karl. Not olduğunu kimse bilmiyordu.
-Baban biliyordu. -Baba?
Dur bakalım Allie!
Daha fazla bilgi alıncaya dek konuyu açmak istemedim.
Bence ani sonuçlara varmak iyi değil.
Bilemiyorum. Bunalımdaymış ve not bırakmış.
Başka ne sonuç çıkarılabilir bilmiyorum.
Bilmiyoruz Karl.
Onunla pazartesi konuştum. Çok stresli ve yorgundu.
Vardiyaları 14 saat. Yeni bir yerdeydi.
Bence birçok faktör...
-Bence... -Tamam.
Ama kaza olmadığını biliyoruz.
Sue, yalnız konuşabilir miyiz?
Üzgünüm, bunu yapamam.
Tamam.
Bu duruma yol açan olayların...
...ne olduğunu merak ediyoruz.
Hiçbir şey bilmiyoruz.
Colleen şu an nerede, onu bile bilmiyorum.
Yönetmeliklerimizin gerektirdiği üzere...
...otopsiden sonra ilçe morguna götürüldü...
...ve yakılmayı bekliyor.
Tanrım.
Naaşı görebilecek miyiz?
Bu polis prosedürü. Bilemiyorum.
-Evet. -Şey...
Naaşı görmek istemiyorum. Ben...
Bence Colleen bunu istemezdi.
Tamam.
Bu otopsi raporu. Size vermem doğru olur dedim.
Rapor epey teknik bir dilde.
İlgileniyorsanız bulgularımı sizinle paylaşabilirim.
-Ben öğrenmek isterim. -Dan.
Tamam.
Dan.
Çantaya bakabilir miyim Karl?
Evet.
Bir saniye.
Cesedi James Dunnant bulmuş.
Kendisi bina yöneticisi.
Colleen'i bir gün önce kira konusunu konuşmak için aramış.
Anlaşılan kira haftalık ödeniyormuş. Adam kiranın aksadığını söyledi.
Kaç hafta bilmiyorum. İki veya üç hafta.
O da bir gün önce kapının altından not bırakmış...
...ve konuşmak için oraya gitmiş.
Kapıyı çalıp beklediğini...
...ve birkaç dakika sonra daireye girdiğini söyledi.
Girince dairenin darmadağın olduğunu görmüş.
Yere düşen bir bitki yolunu tıkıyormuş.
Mutfak lavabosunun önünde kan gölüne benzer bir şey görmüş.
Oturma odasında birçok boş içki şişesi...
...ve bazı aletler görmüş.
Şifonyer dışında boş olan yatak odasına girdiğinde...
...duvarda ve yataktaki battaniyenin üstünde kanlar görmüş.
Colleen'i banyoda bulmuş.
Colleen orada, duşa yakın bir yerde yatıyormuş.
Olay yerine varınca kişisel eşyalarını alıp...
...dedektife verdim.
Banyoda neredeyse boş olan bir viski şişesi gördüm.
Boş bir uyku ilacı kutusu da buldum.
Colleen her iki bileğini yatay olarak kesmişti.
Dirseğinin içindeki damarı da deşmişti.
Bence birden çok faktör söz konusuydu.
Uyku ilacı, alkol ve kan kaybı.
İşimiz niyet okumak, bulduklarımızı kategorize etmek değil.
Ama bu durumda şunu söylemeliyim.
Colleen ölmeye kararlıymış.
Bunun size faydası olur mu bilmem.
Danny.
Bunu saklasak mı?
Mare, o sadece patates cipsi.
Onu saklamamıza gerek yok.
Biliyorum ama belki yediği son şeydir diye düşündüm.
Acaba atmasak mı?
Evet.
Tamam, düşünürüz.
Tanrım.
-Ne yapıyorsun? -Burayı yaşanır hale getiriyorum.
Bu bok çukuru kaç sel gördü?
Bunu kendin istedin.
Kimse tatlı kocanı bırak demedi.
O koltuğu annemlerden senin için aldım.
Babam eşya atma maratonunun ortasındayken onu kurtardım.
Ya Viking gemisi?
Ona yetişemedim.
Olamaz. Çok güzeldi, ona bayılırdım. Boyu iki metre falandı.
İlk evde şöminenin üstünde asılıydı, hatırlıyor musun?
O evi hatırlıyor musun ki?
Kafan mı iyi?
O evde travmalar yaşadım. İlk kez o evde sarhoş oldum.
Mümkün değil. Oradan taşındığımızda 11 yaşında falandın.
Ben de onu diyorum ya.
Sende uyku ilacı var mı?
Hayır.
Ne?
Reçete olmadan istediğim uyku ilacını alamıyorum.
Reçete de yazmıyorlar çünkü bana güvenilemezmiş.
Sen bana reçete yazdırabilir misin?
Sadece...
...çok yorgunum.
Artık buradasın. Dinlenirsin.
Hadi!
Bu ayakkabılarla koşamıyorum!
Colleen!
Nereye gittin?
Siktir.
Beni korkuttun bebeğim.
Hadi.
Öyle demek istemedim.
Bak, kilondan memnun olmadığını kendin söyledin.
Ben de sadece onayladım.
Böyle şeylerle kafa kafaya çarpışmalısın.
-Biliyorum baba. -Biliyorsun.
Ben de bazen bunalıma girerdim...
...ya da adına ne diyorsanız ona.
Disiplinli olman gerek.
Kontrol Colleen'de.
Öyle şeyler düşünemezsin.
Bu düşünceye sarıl.
Tamam.
Babacığım?
-Babacığım? -Evet.
Ben...
...şok terapisi alacağım galiba.
Aman be.
Ne kadar tutacak?
Kahretsin.
-Ne oldu baba? -Kahrolası şeyin şarjı bitmiş.
Şarj aletin yanında mı?
Hayır. Kahretsin.
Sağa sola bak. Burada bir sürü şarj aleti var.
Sanırım Colleen'in her şeye uyan şarj aleti vardı.
Bir saniye oturayım.
Of be.
Kalksam iyi olacak.
-Tamam, kalktım. -Harika.
Ben...
...bunları Karl'ın aracına koyayım.
RIVIERA APARTMANI
Bizden kira istiyorlar!
Öyle demek istemedi Tommy. Sadece işini yapıyor.
-İşini mi? -Seni kızdırmak istemedi.
-Akbaba gibi dolanıyor. -Tanrım.
Saldırmak için fırsat kolluyor.
Kahrolası kirayı bizden istiyor!
-Bir dakika. -Ne oluyor?
O adam. Apartman yöneticisi.
Para mı istiyor yani?
Ön taraftaki adam mı?
Adını bilmiyorum.
Bir dakika. Elinde fatura var mı? Kayıt var mı?
Ben ne bileyim?
Bütün sabah Karl'la ölü kızımın eşyalarını topladım.
Şimdi bu çakal gelip suratıma kağıt sallıyor.
-Baba. -Ne?
Hadi ikimiz gidip onunla konuşalım.
Mare, hayır. O adam buraya giremez.
Yanlış kişiye kızıyorsunuz!
Bırak Karl.
Hepiniz kendi kendinizi gaza getiriyorsunuz!
Muhtemelen adamın parasını ödemedi!
Para işlerinde hiç iyi değildi.
Ne diyorsun sen? Sen ne diyorsun be?
Yapmayın!
Affedersin! O gayet tutumluydu.
Banka hesabını gördüm. Bomboştu.
Banka hesabını niye karıştırıyorsun?
-Kocasıyım. Haklarım var. -Seni terk etti. Hakkın falan yok.
Senden boşanacaktı.
Neye hakkın var sanıyorsun?
-Laflarına dikkat et! -Beyefendi!
Rahat bırak beni! Allie, beni destekle.
Bak, bence sana dönmeyecekti.
Deli psikiyatrı beni terk etmesini söyledi.
-O olmasa gitmezdi. -Colleen mutsuzdu.
Nereden biliyorsun?
İki hafta önce burada, yanındaydım da ondan.
Her şeyi konuştuk. Hayatını düzene sokuyordu.
Sana dönmeye niyeti yoktu.
Aslında bana boşanmak istediğini söyledi.
Bana karşı bir oluyorsunuz. Bu aile hep birbirini destekliyor.
Hiçbiriniz bana dönmesini söylemediniz!
Evliliği yürütmek için çabalamak gerekmez mi?
Sizce neden buradayım?
O benim karımdı!
-Karımdı. -Karl...
-Bu olanlar... -Karl, kimse sana karşı bir olmuyor.
Oluyorsunuz. Çete gibisiniz.
Sen...
Hani havalimanında bir adam sırada önüne geçmişti de...
...hepimiz ona karşı bir olmuştuk ya Mare?
-Hatırlıyorum. -Komikti.
Orada kim vardı? Annem vardı.
Colleen.
Hatırladın mı?
-Evet. -Hatırladın mı?
Hiç tereddüt etmeden adamın yanına gitmişti.
"Sıranın en arkasına geç!"
Karl... Karl nerede?
Kaçıp gitmiştir.
Nihayet.
Yapma.
Dan, bence Karl'dan özür dilemelisin.
Ne için?
Adam çok üzgün.
Mare, hepimiz üzgünüz.
Biliyorum ama o Colleen'in kocası.
Ben de abisiyim.
Onu daha uzun zamandır tanıyorum.
Söylediğim her şeyde ciddiydim. Özür dilemeyeceğim.
İyi. Her neyse.
Evet, artık umurumda değil.
Hadi git.
Tamam.
Mare.
Çeteme ne oldu?
Hafif mi olsun, ekstra yağlı mı?
Hadi ama. Bu ne biçim bir soru?
Şaka yapıyorum. Kocamı tanırım. Bak, kasede kolesterol.
Evet.
Emlakçı olayı yarın kaçtaydı?
11'de.
Yaşasın. Erken kalkmama gerek yok.
Dünyanın en mutlu kızı benim.
Neye bakıyorsun?
Sana.
Yapma! Film izlemeye çalışıyorum yahu.
Seni seviyorum.
-Pardon Danny. -Sorun değil.
-Millet. -Evet?
Colleen'in telefonunu aldım.
İçindekilere baktım.
Şuna bakın.
Bütün aramalar bizden.
Evet.
Karl geliyor mu?
Hayır. Otele döndü.
Abiniz yakında gelir. Onunla orada buluşmak istiyor.
Durumu nasıl?
Karl'ın mı?
Hayır. Sean'ın.
Şey...
Evet, o...
Sanırım iyi.
Bizimle olamadığı için üzgün.
Vicky gelmesine izin vermemiş.
Nasıl biri olduğunu biliyoruz.
Deli.
Evet, vakaya bakan dedektif beni aradı.
Dosyayı kapatmak için birkaç ayrıntıyı halletmeleri lazımmış.
Ama olaya kazara...
Kazara aşırı doz diyecek.
Yani...
Kazara aşırı doz olduğunda kararlılar mı...
...yoksa olaya kazara aşırı doz mu diyorlar?
Ne demeye çalışıyorsun?
Hayır, bence bu mantıklı.
Bence onun amacı...
Bence o...
...her şeyin umutsuz göründüğü bir an yaşadı.
-Evet. İşler çığırından çıktı. -Evet.
Bence...
Bence o hiç böyle şeyler olacağını...
...hayal etmedi.
Bence önemli olan bunu açıkça...
Ben sadece...
İşlerin bulanmasının kimseye yararı olmaz bence.
Dan.
Kimse tüm hikayeyi bilmiyor.
Gerçekte ne oldu bilmiyoruz.
Hayır, onu anlıyorum Mare ama geçmişine bakılırsa...
...ne olduğu açık bence. Şeyi hatırlasana... Ne zamandı?
Annemin hasta olduğu şubat ayı.
Hayır, o farklıydı.
O belli ki bir yardım çığlığıydı.
Evet, doğru. Ama bu...
O farklıydı.
O bir kazaydı.
-Öyle dediler, değil mi baba? -Evet.
Kazara aşırı doz.
Yani onu annenizin yanına gömebiliriz.
Evet.
Hayır, anladım.
Notta ne yazdığını öğrenmişler mi?
Tamam Dan.
Ne yazıyormuş?
-Ne? -Notta ne yazıyormuş?
Kahretsin Dan.
Bence birbirimize karşı dürüst olmamız önemli.
-Evet. -Not kimeymiş, söylediler mi?
Demek istediğim...
...Karl'a mıymış?
Hayır, Karl'a değilmiş.
Kimeymiş?
Bize miymiş?
Aman be.
-Dan, not kime yazılmış? -Bilmiyorum. Görmedim.
Yani...
Baba.
Ne?
Not kimeymiş?
Tanrım.
Köpeklereymiş.
Köpeklerine.
Özür dilemiş.
O kadar.
Tanrım.
Tanrım! Ha siktir!
Bak, öyle deme.
-Sus. -Özür dilerim.
Bunu istemiyorum, anladın mı?
-Özür dilerim baba. -Sus.
İnanamıyorum.
Köpeklerine not yazmış, öyle mi?
Yani bu...
Delice.
Öyle değil mi?
Köpeklerine intihar notu yazmış demek.
Onları çok severdi.
Hepiniz manyaksınız be.
Konuşmamız gereken bir şey daha var.
Onu bir, iki güne yakacaklar.
Saçından bir tutam istiyorum.
-Ben de. -Ben de.
-Daha neler. -Baba.
-Bu çok karanlık... -Baba.
-Polisi ikna edebilir... -Baba!
-Ne? -Bu bir rica değil.
-Tamam millet. Hazır mısınız? -Evet.
Hamburger.
Sean!
Partiyi başlatalım!
-Sean! -Selam.
Nasılsın?
-Eğilimim. -Kendim bastırdım.
Güzel. Çok iyi.
Baksanıza, fotoğrafı hatırlıyor musunuz?
-Ne fotoğrafı? -Yatağının üstündeydi.
Hepimiz Mare'deyken çekilen mi?
Geoff'in cenazesinde.
-Hepimiz yataktaydık. -Evet.
Babam Geoff'in anma töreni için konuşma yazıyordu.
-Onu sesli okumak istedi. -Annem de araya girip durdu.
Vay canına. Adı "Anne Sözkesen"di.
Ciddi olmaya çalışıyordum ama araya girip duruyordunuz.
Annem, "Tom" deyip duruyordu.
-"Beş bebeğim. Tom." -Bunu söylediğini çok duydum.
-Danny, her şeyi kaydediyordun. -Evet.
-Kameran yanında değil miydi? -Doğru!
Kameranın açık olduğunu biliyordum. Dikkat çekmemeye çalıştın.
-Hareket ettiğini görmedin. -Kamerayı gördüm.
Sonra herkes içeri geldi. Hatırlıyor musun Karl?
-Evet. -Sanırım Colleen'i arıyorlardı.
-Hayır, cüzdanım ondaydı. -Doğru.
Öyle mi?
-Fotoğrafı kim çekti? -Danny.
-Hatırlıyorum. -Hayır.
Judy'ydi. Telefonumu kullandı.
Judy.
-Hayır, yatak insan doluydu! -Judy.
İnsan doluydu! Üstünde 16 kişi falan vardı.
-O fotoğrafın kopyası var mı? -Evet.
-Sayı hep artıyor. -Annemin anma videosunda kullandım.
Phillipe de geldi. Yatağın üstüne atladı.
Phillipe geldi. O geldi.
Phillipe.
Onu özlüyorum.
Keşke burada olsa.
-Hadi, ara onu Dan. -Hayır.
Evet, ara onu.
-Ara onu. -Onu ara.
-Hadi ara. -Ara onu.
Phillipe!
Sesinizi alçaltın be!
-Buradan kovulacağız! -Hayır, burada sadece biz varız Tom!
-Sahi mi? -Hadi Dan.
Millet! Tanrım!
-Uyanık mı, onu bile bilmiyorum. -Ara onu.
New York'la iki saat fark var. Neredeydik, unuttum.
-Yapma. -Neredeyiz, onu bile bilmiyorum.
Alo.
-Alo. Merhaba. -Telefonu bana ver.
-Alo? -Hayır, benimki.
-Orada parti var gibi. -Phillipe.
-Selam. -Seni özledik.
Keşke burada olsan diyoruz.
Ben de sizi özledim. Keşke gelebilsem ama biri köpeğe bakmalı.
Saçmalama, köpekle uçabileceğini biliyorsun.
Bizden korkuyorsun, hepsi bu.
Phillipe!
Hey Phillipe!
-Karl! -Selam Karl.
Hayır, cidden, o Karl.
-Biliyorum. -Nasılsın?
-Onu tanıyamazsın. -Neredesiniz?
-Selam. -Hayır.
Herkes odamda.
Yine Dan'le aynı odada kalıyoruz.
-Vay, eski günlerdeki gibi. -Ama ranza yok.
Minneapolis'ten yeni geldim.
İçeri girince ne göreyim? Kafayı yemiş insanlar...
...odama çökmüş.
-Bütün aile! -Kulağa çok çılgın geliyor.
Telefonumu alayım. Telefonu verir misin?
Telefonumu verir misin?
Cidden, Kansas'a ne zaman geliyorsun?
Kelimeleri yuvarlıyor musun yoksa?
-Onu kaybettik. -Hayır.
Kaybettik.
Tıpkı annem gibi. Bir kadeh şarapla zom oluyor.
Zavallı anneni bu işe karıştırma.
Dediklerinin tek kelimesine inanma.
Karl, yakala!
Hadi.
Telefonu bana ver. Ver şunu.
-Karl! -Ne?
-Telefonumu ver. -Telefon bende değil!
Kimde? Baba!
Baba, lütfen telefonumu... Kahretsin!
-Yapma. -Mare!
-Karl! -Kes şunu!
-Memem! -Sıcak patates.
Tanrım! Yapmayın!
-Büyüyün artık! -Mızmız.
Alo?
Dan?
Tanrım.
Artık en küçüğümüz o.
Evet.
Tanrım, haklısın.
-Selam. -Merhaba.
Nasılsın?
-Dan, baksana. -Biliyor musun...
-Senin şarkın. -...bugün seni düşünüyordum.
-Söylemen lazım! Karl, sesini aç. -Yapma Mare.
İstemiyor.
Dan! Danny, hadi ama! Şarkı söylemelisin!
Mare, Phillipe'le telefondayım.
Danny, şarkı söylemelisin!
Hadi Dan.
Colleen'in çok hoşuna giderdi.
-Söylemek istemiyorum. -Hadi!
-Sean, hadi! -Tamam.
Sean, yapma.
Hadi Sean!
Hadi.
-Hadi millet, bana yardım edin. -Millet. Tanrım.
Tanrım. Phillipe'le konuşmaya çalışıyorum.
-Şarkı söylemek istemiyor. -Sirk hayvanı değilim!
-Hadi Dan. Abartma işte. -Şarkı söylemek istemiyorum!
Hadi ama!
Şarkı söylemek istemiyorum!
Millet.
-Danny! -Şarkı söylemek istemiyorum be!
Kesin sesinizi!
-Alo? -Tanrım.
-Evet. -Ne oluyor?
Aman be Dan. Eğleniyoruz.
Sirk hayvanı değilim ben. Tamam mı? Siz...
Emir verilince yapamam!
Sadece... Millet...
Tanrım.
Evet.
Evet, biliyorum.
Evet.
Tutma kendini canım.
Bırak kendini. Biliyorum.
Evet.
Biliyorum.
Tutma kendini.
Biliyorum.
Phillipe.
O iyi mi?
Evet, bir şeyi yok.
Sadece zor bir gündü.
Seni birazdan arayacak.
Tamam. Nerede olacağımı biliyorsunuz.
-Tamam. -Sağ ol.
Leener, Dan'in küçükken ona nasıl işkence ettiğini anlatırdı.
-Zamanlaman müthiş Karl. -Evet.
Beşiğinin altına yatarmış.
Sonra örtüsünü yavaşça çekip onu ağlatırmış.
Sonra da odasına kaçıp...
Tabii, annem gelip şöyle derdi:
"Ne oldu Colleen?"
Bu ne zamandı?
Daha bilmediğin çok şey var.
O zaman şimdi de bilmek istemiyorum.
Tamam.
Çok komik.
Ben üniversiteye gittiğimde çocuktu. Onu tanımıyordum bile.
-Ailenin bebeğiydi. -Onu tanıyordun.
Hayır, çocukluğunu kaçırdım yani.
Gerçekten birlikte vakit geçirmeye başladığımızda şeye dönüşmüştü...
Çatlağın tekine mi?
-Allie. -Öyle ama.
Çok doğru!
Kafayı yemişti.
Eşsizdi.
Eşsiz.
Ve...
Çok komikti. Ele avuca sığmazdı.
Çok zekiydi.
Çok da güçlüydü.
Sevgi doluydu.
Evet. Ve daha nicesiydi.
Belki sadece geçmişe bakıp...
...toplamda onunla ne kadar vakit geçirdiğimi anlamaya çalışıyorum.
Önemi yok Sean.
Onunlayken zaman adeta dururdu.
Evet.
Sanırım öyle.
Evet.
Babam uyuyor.
Uzun bir gündü.
Evet.
Neredeyse insanüstü olduğunu düşünürdük.
Ama artık gözlerimdeki perde kalktı.
Seni olduğun gibi görüyorum.
Siktir. Neydi?
"Sanat hakkında yazıyorsun ama sanattan hiç anlamıyorsun.
Eskiden hayran olduğum kitapların hiç..."
Yapma! Fazla okuma. Sadece ilk cümleyi söyle.
Ama bilmiyordun.
Bana çok şey söyleyemezsin. İlk kelimeyi söyle.
Pardon, abime iş bulma kılavuzu elime geçmedi de.
Kılavuzda "İyi davran. Rol yapma. Hatırlayana kadar oku." yazıyor.
İyi, tamam ama Phillipe neden seninle çalışmıyor?
Tamam, baştan alayım.
-Bana yardım edecek misin? -Çok şey söyleme dedin.
-Ama bir şey söylemelisin! -İyi, tamam.
"Neredeyse insanüstü olduğunu düşünürdük.
Ama artık gözlerimdeki perde kalktı."
Bu berbat bir şey.
Pardon ama bu Çehov. Tanrım, annemden de betersin.
Oynuyor mu?
Duygusallaşıp kalkıyor. Oynamaya başlıyor.
Bütün karakterleri farklı aksanlarla konuşuyor.
Tanrım! Kahretsin, keselim mi?
-Hayır. -Tamam.
-Burayı atlayacağım. -Tamam. Evet.
-Sayfayı çevir. -Tamam.
-Tamam.
Tamam.
Susmayacağım!
Daha bitirmedim!
Hayatımı mahvettin. Senin yüzünden yaşayamadım!
-Hadi Colleen! Bu senin repliğin! -Yapamam!
Kamerayı tutarken hem konuşup hem repliklerine bakamam. Siktir!
Hadi. Bunu yapmam lazım. Bunu yarın göndermeliyim.
Cumhuriyetçiler ve golf sahalarıyla...
...Virginia'nın ıssız bir köşesinde mahsur kaldım!
Babam duyup aşağı inecek.
"Çocuklar, niye hâlâ ayaktasınız?" diyecek.
Aman be!
-Yapamayacağım. -Neden?
-Yatıyorum. Olmuyor. İyi geceler. -Hayır.
-Annem TV tabağı hazırlamıştı. -Hayır, onu getirme.
Hepsini yerim. Hayır!
Hayır, iyi geceler. Görüşürüz.
Oyunbozan!
Dan.
Ezik!
Merhaba. Dan.
TV tabağının hepsini yiyorum.
Neredeyse insanüstü olduğunu düşünürdüm.
Ama artık gözlerimdeki perde kalktı.
Sabah görüşürüz.
KATHLEEN O'HARE DOSTER'IN ANISINA İTHAF EDİLMİŞTİR
COLUMBIA'YA HOŞ GELDİNİZ
Altyazıları çeviren: Bilge Nur Gündüz