ฉันว่าเรากำลังไปที่นี่นะ ตรงนี้น่ะ ใช่ไหม
อ้าว สวัสดี
เขาคงกำลังสวาปามอาหารเช้าอยู่
เปล่า
ได้
แล้ว...
- เราจะทำอะไร เรามาที่นี่ทำไม - กินอาหารเช้าที่นี่ไง
ทำไม
เมื่อคืนคาร์ลพักที่นี่ เราเลยมาเจอกันที่นี่
แล้วพ่ออยู่ไหน เขามาถึงแล้วเหรอ
เธอคิดว่าเราคุยกับใครอยู่ล่ะ
ฉันไม่...
เขาอยู่นั่นไง
เขาสบายดีไหม เขาเป็นยังไงบ้าง
ฉันไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงดื้อขับรถมาเองถึงที่นี่
เขาไม่ยอมใส่เครื่องช่วยฟัง
- ฉันว่าเขาคงไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว - 13.8 องศาในชิคาโก
ที่นี่ลบ 10.5 องศา
- เอาล่ะ พ่อคะ รอเดี๋ยว - จะอธิบายว่ายังไง
- เราไม่ได้ยินพ่อ แมร์ - โทษที
ขอบใจ
- สบายดีไหม ลูก - สวัสดีค่ะ พ่อ
จ้ะๆ
เขาตื่นหรือยัง
โอ้โฮ ตื่นแล้วสินะ มาถึงเมื่อไหร่ล่ะ
ไม่รู้สิครับ น่าจะตีห้า
ตีห้า เช้าตรู่เลยนะ
- จะเข้ามากันหรือเปล่า - ค่ะ
- มาเร็ว - ได้เลย
- โทษที - พวกเขามี...
พวกเขามีอะไร เดี๋ยวค่ะ หนูไม่ได้ยิน
เอาล่ะ รอเดี๋ยวนะ รถ... โอเค ได้แล้ว
พวกเขามีอะไรให้กินมั่งคะ พ่อ
พวกเขามีบุฟเฟต์อร่อยๆ ในนั้น
ทุกอย่างเลย มีให้กินทุกอย่าง
คาร์ลกินวาฟเฟิลชิ้นที่สามแล้ว
- โอ้ น่ากินๆ - ใช่
ยินดีต้อนรับ
สวัสดีครับ พ่อ
พ่อไม่... พ่อไม่รู้ว่าพร้อมหรือเปล่า
เอาล่ะ
มาเถอะค่ะ พ่อ
- เจอกันนะ - เราจะพาพ่อเข้าไปข้างใน
ได้
อะไร
ฉันดีใจที่เธอมานะ
- ต้องมาอยู่แล้ว - ใช่
สวัสดีค่ะ คาร์ล
- สวัสดี แอล - สวัสดีค่ะ
สวัสดี
- สบายดีไหม - สบายดีครับ
สวัสดีค่ะ คาร์ล
- สบายดีไหมคะ - ก็อย่างว่า
- จะให้เป็นยังไงล่ะ - นั่นสิๆ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
เอาวาฟเฟิลสักชิ้นไหม
ไม่ค่ะ ไม่ ขอบคุณนะคะ
ดูสิ พวกเขาเปิดช่อง
ข่าวชวนเชื่ออนุรักษ์นิยมค้างไว้
- คาร์ลดูช่องนั้นนะ ระวังให้ดีล่ะ - ฉันรู้
- บางครั้งฉันก็ดูนะ - เธอไม่ดูหรอกน่า
ดูสิ รับข้อมูลไง แดน
เขาคุยกับใครอยู่
ใครจะไปรู้ เธอก็รู้ว่าเขา หาอะไรทำตลอดแหละ
- แดนนี่ - ครับ
มานี่สิ
- คราวนี้เธอจัดการได้ไหม - ไม่ได้ เขาเรียกเธอนะ
ลุยเลย พ่อเสือ
- มีอะไรครับ - บอกคาร์ลว่าให้มาคุยโทรศัพท์
- คาร์ล - สดดี
พ่อผมอยากให้คุณมาคุยกับ ใครบางคนในโทรศัพท์
- เหรอ ใครล่ะ - คุณคิดว่าเขาจะบอกผมเหรอ
- ฉันจะเฝ้าวาฟเฟิลให้ค่ะ คาร์ล - ครับ
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันรู้
วันนี้ฉันต้องไปเล่นโยคะ
สุดสัปดาห์นี้น้ำหนักฉันขึ้นห้าปอนด์แน่ ฉันรู้สึกได้เลย
โตโต้ เราไม่ได้อยู่ในแคนซัสแล้วนะ
ไม่ เราอยู่ในมิสซูรี
ใช่
สิ่งที่ผมไม่เข้าใจก็คือในฐานะพ่อของเธอ
คุณกำลังบอกผมว่า ผมไม่มีสิทธิ์ในเรื่องนี้เหรอ
นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
นี่สามีเธอ
ฮัลโหล
นี่เค้าเอง
- "เขา" - เขาพูดสายอยู่ครับ
รอสักครู่ครับ
- "เค้า เขา..." - ฮัลโหล
ดี
- นักสืบแฟรนเชตติเหรอ - เยี่ยม
นี่... คาร์ล มูลเลอร์
ค้นพบโคลัมเบียมิสซูรีที่สวยงาม
ไม่ๆ เขาคือพ่อครับ
"ที่นี่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นสถานที่
ที่เหมาะกับการอยู่อาศัยเป็นลำดับที่สอง
แต่ไม่ได้อยู่ในร้อยอันดับแรก
- ตั้งแต่ปี 2006" - ตกลงครับ ลาก่อน
ครับ เขาบอกว่าเราดูศพไม่ได้
อีกอย่าง ผม...
พูดกับ...
ผู้ชายจากอะพาร์ตเมนต์ ผู้จัดการน่ะ
- บอกว่าเราแวะไปที่ออฟฟิศได้ - เหรอ
และเขาจะ...
เขาจะพาเราขึ้นไปที่อะพาร์ตเมนต์
แล้ว...
แล้วไปคุยกันตอนไหน
ฉันพยายามโทรหาเจ้านั่นทั้งเช้า
ผมคุยกับเขาตอนที่ผมรอพวกคุณมา
ก็ได้ เวรเอ๊ย
ผม...
- ผมจะไปเอาวาฟเฟิล - ได้
ทำไมเขาไม่บอกที่อยู่เรา แล้วเราค่อยไปเจอเขาที่นั่นล่ะ
เพราะเขาจะไม่ได้เป็นผู้นำ และเขาจะไม่มีอะไรทำน่ะสิ
- ใช่ นั่นมัน... - ใช่
เราแวะดื่มชาที่ไหนสักแห่งได้ไหม
ในบุฟเฟต์นั่นมีแต่กาแฟห่วยๆ
ในนั้นมีชานะ พวกเขามีชาไม่ใช่เหรอ แอล
นั่นไม่ใช่ชา นั่นมันลิปตันต่างหาก
- เธอต้องปลดล็อกรถก่อน - ขอบใจ
ใช่แล้ว
หัวเราะเยาะฉันตามสบายเลย
ฉันอยู่รอดในชนบทนี้ไม่ได้หรอก
เธอพูดเรื่องอะไรกัน เธอเกิดที่นี่นะ
- ฉันเกิดที่แคนซัสซิตี - ก็ยังเป็นมิสซูรีอยู่ดี
- และฉันเลือกที่จะไปเอง - ตอนนั้นเธอสองขวบนะ
และจูงใจคนเก่ง
ไม่มีสตาร์บัคส์เหรอ นึกว่ามีสตาร์บัคส์ ทุกๆ 2.5 ไมล์ซะอีก
- นั่นเป็นกฎไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่
ฉันว่าเราหยุดรถโดย ไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้หรอก แดเนียล
คาร์ลอยู่นั่นไง
นั่น... นั่นไม่ใช่คาร์ล
ไม่ใช่เหรอ
ไม่ๆ นั่นรถมินิแวนสีเทา เขามีรถตู้สีดำที่แม่ใช้ขับส่งลูก
- พวกเธอพูดกับเธอครั้งล่าสุดเมื่อไร - ฉันเหรอ
ใช่ ทั้งคู่เลย
โอ้ คาร์ลมาแล้ว
พวกคุณจะตามผมไปใช่ไหม
ค่ะ เราจะตามไป แต่ตอนนี้ยัง
- คาร์ลๆ - เดี๋ยวก่อน
อะไร
- กลับมาก่อน คาร์ล - มาแล้วๆ
โอ้ พระเจ้า
- ว่าไง - เราต้องรอพ่อก่อนใช่ไหมคะ
- อ๋อ ใช่ เขาไปไหนล่ะ - ฉันนึกว่าคุณอยู่ด้วยกัน
เปล่า
เขาจอดรถข้างๆ คุณไม่ใช่เหรอ
- ผมไม่รู้ว่าเขาจอดรถที่ไหน - อ๋อ ค่ะ เราจะรอ
เขาจอดรถด้านหลัง
- จ้ะๆ - เขามาแล้ว พระเจ้า
อยู่นั่นเอง
- ฉันไม่เคยเห็นเขาแบบนั้นมาก่อน - พระเจ้า
- อย่าแตกตื่น - ช้าๆ
พ่อคะ
- ลูกจะขับตามพ่อกับคาร์ลใช่ไหม - ใช่ ถูกต้อง ตอนนี้เรา...
พระเจ้า ระวังรถด้วย
โอ้ พระเจ้า
- ไม่เป็นไรหรอกน่า - ดี
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
เป็นบ้าอะไรน่ะ ไอ้ทึ่ม
- คุณต้องขับตามผม ผมรู้ทาง - อ๋อ นายรู้ทางเหรอ
ใช่สิ เหมือนที่นายรู้จักวิถีชีวิต
ไปสิ นำไปเลย
- ฉันว่าฉันคาดเข็มขัดดีกว่า - มันไม่น่ายากขนาดนี้
- เขาหยุดทำไมน่ะ - มีรถอีกคันหนึ่ง
ใช่ แต่เธอบอกให้เขาไป
รอบ้าอะไรอยู่
พระเจ้าใช้ตัวอย่างทั่วไป ของการแต่งงานเพื่ออธิบาย
ความรักและความสุขของท่านในการที่ ได้เห็นผู้คนโดนชักนำเข้ามาเป็นสาวก
มัทธิว 22:2-9
ที่จริงการแต่งงานทางศาสนาคริสต์ เป็นภาพที่งดงามที่สุด
บนโลกแห่งความสัมพันธ์ระหว่าง พระเยซูและคริสต์และศาสนจักร...
เวรเอ๊ย
เวรจริงๆ
ทอมมี่ ใช่
ใช่ ผมเพิ่งสังเกต
ผมรู้ ขอโทษด้วยนะ
คุณตามหลังไกลแค่ไหน
ได้ ผมจะจอดรถก่อน ได้
ได้ครับ เดี๋ยวผมรอ แล้วค่อยขับต่อเมื่อเห็นคุณ ตกลงไหม
โอเค บายๆ
เวรเอ๊ย ให้ตายเถอะ
โอเค
- ผมจะไปรู้ได้ยังไงกัน - ไม่ คุณไม่มีพลังจิต
คุณบอกว่าเราจะอยู่อย่างมากแค่คืนเดียว
ฉันรู้ แต่ฉันไม่รู้ว่า
แม่จะมานอนด้วยและต้องกลับไปทำคีโม
เอาล่ะ ให้ผมไปส่งคุณ ที่โรงพยาบาลดีไหม
กลับบ้าน อยู่กับหมา
ให้พี่สาวผม ช่วยดูแลพวกมันช่วงสุดสัปดาห์
แล้วผมจะกลับมารับคุณ
หมาไม่ชอบเธอ
ทำไมมันต้องเป็นเรื่องใหญ่ด้วยเนี่ย
- ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไง - เปล่าหรอก นี่ความผิดฉันตามเคย
อะไรกันวะ ฉันนึกว่านาย จะฝ่าไฟแดงทุกที่ในเมืองแล้ว
- ขอโทษครับ ทอมมี่ - เออสิ
เอาล่ะ ฟังนะ ไหนๆ ก็หยุดแล้ว แดนนี่บอกว่าเขาอยากดื่มกาแฟ
ไม่ต้องถามฉันนะว่าทำไม
ฉันจะจอดที่ร้านแรกที่ฉันเจอ นายขับตามฉันไปก็แล้วกัน
- ได้ครับ - อย่าฝ่าไฟแดงล่ะ
ไม่ผ่าครับ
ให้ตายเถอะ
พวกเธอจะสั่งอะไรหรือเปล่า
- ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรค่ะ พ่อ
ผมไม่เอา คาเฟอีนทำให้ผมปวดหัว
ถ้ามีโดนัท ผมจะเอาโดนัท
ได้ๆ
- คุณเพิ่งกินไปไม่ใช่เหรอ - ตามเคย
ก็เขาถาม
ขอบใจนะ พวก
พ่อ ผมจะสั่งชา พ่ออยากได้อะไรไหม
- สั่งกาแฟให้ฉันด้วย - ได้ครับ
แกไม่ดื่มกาแฟแล้วเหรอ
ครับ ประมาณปีหนึ่งแล้ว เป็นโรคกรดไหลย้อนน่ะ
อ๋อ แต่พ่อต้องคุยกับแก
นักสืบแฟรนเชตติโทรหาพ่อ
- ครับ - ใช่
แล้ว...
พ่อไม่ได้บอกอะไรสาวๆ เลย
หรือคาร์ล
พ่อแค่พยายามรวบรวมข้อมูลก่อน
- ครับ ใช่ แล้ว... - แกเข้าใจไหม
คือแบบนี้นะ เขาบอกว่าพ่อ...
รับของไม่ได้...
เพราะพ่อไม่ใช่สามี
แต่พ่อบอกว่าเขาโทรมาหาแล้วนี่
พ่อไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร
และพ่อไม่อยากให้คาร์ลอ่านมัน
ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม
ครับ
มันเป็นจดหมาย
ทำไมพ่อไม่โทรกลับหาเขาล่ะ
เขาบอกว่าพ่อเอาจดหมายมาไม่ได้
เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของ...
การสืบสวนแล้วตอนนี้
แต่เขาบอกว่าเขาอาจจะ...
อ่านบางส่วนให้พ่อฟัง
พ่อแค่ไม่รู้ว่ามันเขียนว่าอะไร
และพ่อไม่อยากให้ใครต้องเจ็บ
พ่อครับ ผมไม่แปลกใจเลยนะ
ตั้งแต่นาทีที่พ่อโทรมา ผมรู้ว่ามันคือเรื่องอะไร
จนกว่าพ่อจะรู้...
พ่อไม่อยากเดาอะไรไปเอง
ผมว่ามันค่อนข้างชัดเจนนะ
เธอ...
ไม่ๆ อย่าพูด
เข้าใจไหม
แกกับพ่อไม่รู้
- สั่งกาแฟให้ด้วยนะ - ได้ครับ
นี่ สั่งโดนัทให้คาร์ลด้วย
สวัสดีครับ ผมขอ...
ชาหนึ่งที่
ชาดำแยกนม หรือใส่ลงไปเลยก็ได้
กาแฟหนึ่ง และโดนัทสักชิ้น
นึกว่าร่วงไปแล้ว
นี่ ฟังนะ ถึงเวลาไปต่อแล้ว
ผู้ชายคนนั้นบอกให้ไปถึงที่นั่น ประมาณ 8 โมงครึ่งใช่ไหม
- ผมบอกเขาว่าหลัง 8 โมง 8 โมงครึ่ง - เหรอ ได้
คราวนี้ขับให้เราตามทันนะ
ทอมมี่ คุณต้องตามให้ทันนะ อย่ามัวแต่งุ่มง่าม
ทำไมคาร์ลถึงขับนำล่ะ เขาเคยไปที่นั่นเหรอ
ฉันว่าไม่เคยนะ
แต่เธอเคยไปนี่ แล้วยังไง...
ไม่รู้สิ
- ทำไมเราไม่จัดแจงกันใหม่ล่ะ - แอลลี่ จริงๆ นะ แอลลี่
อย่าลำบากเลย จริงๆ นะ อยู่เฉยๆ นั่งรถเล่นสบายๆ ก็พอ
- นี่ กินโดนัทสิ - แดนนี่ แกมากับพ่อ
มาเร็ว ไปกันสักทีสิวะ
- ผมนึกว่า... - นั่งรถเล่นสบายๆ เถอะ
เบ็ตตี้กับพ่อคิดว่าจะขึ้นไปหา
ดีครับ
น่าจะช่วงวันขอบคุณพระเจ้า
พวกแกจะจัดงานวันขอบคุณพระเจ้า อีกไหมปีนี้
ผมไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น แต่...
อะไร
พ่อก็รู้ว่าฟิลลิปชอบงานเลี้ยง
ใช่ พ่อรู้ ฟิลลิป ซี้กัน
พวกแกจะออกไปจากที่นี่กี่โมง
ฉันเหนื่อยมากเลย
ไม่เอาน่า ลีน อย่าให้ผมดื่มคนเดียวสิ
- นั่นสิ - เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง
อย่าถ่ายฉันสิ
คุณกับคิมทรมานทารกอยู่หรือเปล่า
- หยุดนะ ฉันดูไม่จืดเลย หยุด - ก็ได้ โทษทีๆ
เราไม่ได้ทรมานเด็กทารก
- เราแค่บีบมือเล็กๆ ของพวกเขา... - พระเจ้า
เพื่อให้พวกเขาฉี่
พวกเธอโหดร้ายมาก
โดยเฉพาะเด็กที่พินาศมากๆ
เดี๋ยวๆ โทษที เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ คำนั้นแปลว่าอะไร
พินาศไง พังจนแก้ไม่หาย
เอาล่ะ พอได้แล้ว พอก่อน
แย่สุดๆ เลย นั่นเด็กทารกนะ
เธอไม่รู้อะไรหรอก
พวกเขาเป็นตัวประหลาดน้อยๆ
บางคนมีนิ้วเท้าและนิ้วมือเกินมา
และเราก็แบบ "เฮ้ย เราต้องตัดมันนะ" ฉับ
- ไม่เอา หยุดเลย - อ้อ นิ้วนี้ด้วย
หยุดนะ หยุด
ฉันนึกว่าเธอต้องคอยดูแลพวกเขา
โอย เธอทำงานนี้ไม่รอดหรอก
- เธอจะถอนตัว... ไม่มีทาง - ไม่มีทาง
วันแรกก็ถอนตัวแล้ว ไอ้พวกใจเสาะ
นั่นมัน...
- คาร์ล เติมหน่อยไหม - ไม่ครับ ผมคงต้องขับรถกลับ
- คอลลีนล่ะ - ไม่เอาๆ
คอลลีน สวัสดี
นี่ ตื่นได้แล้ว
ไม่ เธอไม่ได้หลับหรอก เธอ... เธอแค่...
แกมีงานแสดงใหม่นี่ ชื่อเรื่องอะไรนะ
แฟรงกี้
- มันคืออะไร - ชื่อละครที่ผมจะเล่น
ใครคือแฟรงกี้ พ่อนึกว่าแกจะได้แสดงนำ
ใช่ครับ ผม... นั่นคือชื่อตัวละครที่ผมเล่น
อ๋อ ใช่
ครับ มันเป็นละครอังกฤษ ดังมากในลอนดอน
แล้วที่นี่ล่ะ
เดี๋ยวก็รู้ มัน...
เรากำลังปรับตัวอยู่ ยังไม่ค่อยมี...
คนดูเลย
แย่จัง
ฉัน... ฉันรักพวกเขานะ
ใคร
- ฉันรักพวกเขา ลูกๆ ของฉัน - พระเจ้า เห็นไหม
- พวกเขาคือชีวิตของฉัน ฉันตายแทนได้ - ใช่ บอกแล้วไง ผมได้ขับรถแน่
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ๆ ช่วงนี้เธอเป็นแบบนี้บ่อย
ทำไมล่ะ
ไม่เป็นไรหรอก เป็นเพราะยาเธอน่ะ ผมขอไปเก็บของก่อน
ยาของเธอเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่
เฮ้ แดนนี่ คุณเจอเธอ แค่ตอนที่คุณบังเอิญว่าง
ตอนที่พวกคุณเดินทาง เพราะงั้น...
แล้วไง คาร์ล
ให้ตายเถอะ
เป็นอะไรครับ พ่อ
เขาขับรถไม่นิ่งเลย เดี๋ยวเร่ง เดี๋ยวชะลอ แล้วก็เร่ง
จะบ้าตาย
พ่อไม่น่าให้เขาขับนำเลย
ทำไม... นายจะชะลอทำไม
- ฉันจะพาพ่อออกมา ช่วยหน่อยสิ - มาเร็ว ทุกคน
ขอบใจมาก ที่รัก
- ใช่ ผมรู้ ตรงนี้ - แมร์เคยมาที่นี่แล้ว
- นี่ไง - เดี๋ยว
- นี่ไง - ตรงนี้
- เอาล่ะ - เยี่ยม เอาล่ะ...
- เราอยากไปตรงนี้ - เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ๆ
เดี๋ยว คุณไปไม่ได้... ถ้าแผนที่หายไปครึ่งหนึ่งนะ คาร์ล
- คุณจะอ่านแผนที่ยังไง - เราใช้แค่ครึ่งนี้ก็พอ
พระเจ้าช่วย
เราควรไปทางซ้าย...
- ไม่ - เราจำได้
- ผมว่าที่นี่แหละ - ไม่ใช่
คาร์ล
เดี๋ยว ทอมมี่ ดูสิ
- อะไร - เราอยู่ตรงนี้
ใช่
ใช่ๆ ฉันเห็นแล้ว
- เรารู้แล้ว - พร้อมกันแล้วนะ
- ครับ ได้แล้ว ทอมมี่ - บ้าจริง ได้เวลาซะที
- เอาล่ะ ทุกคน ตามผมมา - คราวหน้าต้องเตรียมตัวให้ดีกว่านี้
- ตามผมมานะ ทุกคน - ได้
ตามผมมาอย่างเดียวนะ เข้าใจไหม
ขอบใจ ลูกรัก
ลูกอยู่ในพินัยกรรม
ขอบคุณค่ะ พ่อ
ไปได้เลย
เอาล่ะ เดี๋ยวก่อน คาร์ล
พร้อมแล้ว ไปๆ
เธอเคยมาที่นี่เหรอ แมร์
ใช่ นี่ตึกที่เธออยู่ เธออยู่ชั้นสอง ห้องสุดท้าย
- พระเจ้า ฉันเกลียดอาคารพวกนี้ - จริงเหรอ ฉันว่ามันน่ารักดี
- เหรอ เป็นฉันแขวนคอตายแล้ว - แดน
- ถามจริง - ฉันแค่พูดเฉยๆ
เธอดูหนังเรื่องอะไร
แมร์ เธอดูหนังเรื่องอะไรกัน
ใคร
เธอกับคอลลีน ตอนที่พวกเธออยู่ที่นี่
ฉันจำไม่ได้ รู้ไหม เธอชอบหนังสยองขวัญน่ะ
เรารออะไรกันอยู่เหรอ
พ่อกับคาร์ลต้องตามหาผู้จัดการ ฉันว่าเขาคงมีกุญแจ
ฉันว่าเธออยากดูหนังของสตีเฟ่น คิง
และฉันแบบ...
จำเพื่อนเธอตอนมัธยมปลายได้ไหม
- ครอบครัวนั้น ครอบครัวรับจัดงานศพ - อ๋อ ตระกูลลินช์
ใช่ มีคนหนึ่งเรียนชั้นเดียวกับฉัน
พวกเขามีลูกเรียนทุกชั้นเลย มีลูกตั้ง 11 คน
จำได้ไหมตอนที่เธอไปนอนค้าง
กับเด็กรุ่นเดียวกับเธอที่สถานจัดพิธีศพ
- คริส - ใช่ คริส
คริสน่ารักมาก
แมร์ เขาอ่อนกว่าเธอตั้งแปดปีนะ
เขาน่ารักดีนี่
ไม่ๆ คริสอยู่รุ่นเดียวกับฉัน นั่นมัน...
- แมตต์ - อ๋อ ใช่ แมตต์ ไม่น่ารักเท่าไร
- เรามาตั้งไกลจากแคนซัส - เขาจะทำอะไร
พูดต่อสิ เล่าเรื่องต่อ
อ๋อ เธอกับแมตต์กำลัง...
ฉันว่าพวกเขาไม่ได้คบกันหรอก
แต่พวกเขาเป็นเพื่อนกัน และเขาชวนเธอมานอน
ที่สถานจัดพิธีศพเพื่อ... และฉันว่าต้องมีใครสักคน
นอนค้างที่นั่นเสมอ ฉันไม่รู้ว่าทำไม
- พวกเขาต้องเฝ้าศพไง - จะให้ฉันเล่าไหม
- ใช่ แต่เธอต้องเล่าให้ถูกต้องนะ แอล - เดี๋ยว พวกเขามีศพในนั้นเหรอ
ใช่ นั่นสถานจัดพิธีศพนะ เธอคิดว่าพวกเขาเก็บศพไว้ที่ไหนล่ะ
เดี๋ยวนะ แต่นั่นคือประเด็น
พวกเขามีห้องเล็กๆ อยู่ชั้นบน
และเพื่อจะขึ้นไปที่นั่น เธอต้องเดินผ่านครัวหรือบริเวณตู้แช่เย็น
ที่พวกเขาเก็บศพไว้ก่อนวันงานชุมนุม
และพวกเขาขึ้นไปที่ห้องเล็กๆ นั่น เพื่อดูหนังเรื่องนี้
คอลลีนไม่รู้ว่าหนังเรื่องอะไร
แต่มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง อยู่ในบ้านหลังเก่าๆ ข้างสุสาน
- ซากดิบไม่ต้องคุมกำเนิด - ใช่
- โอ้ พระเจ้า
เธอกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ จนพูดกับแมตต์ว่า
"ฉันต้องไปแล้ว" และเธอก็ลุกขึ้น แล้ววิ่งลงบันใด
- ศพไง ศพ - แมร์ หยุดก่อนๆ
เธอกลัวมากแล้วรีบวิ่งลงไปที่ครัว
และวิ่งไปชน...
- โต๊ะ เตียงคนไข้ - โต๊ะ และ...
โอ้ พระเจ้า ใช่เลย
- ศพร่วงลงมา - แมร์...
โอ้ พระเจ้า ฉันจำได้แล้ว
ศพร่วงลงมาบนพื้น เธอเล่าให้ฉันฟัง
ไม่ใช่ ศพไม่ได้ร่วงลงมา
เธออยู่ที่นั่นเหรอ
เธอบอกฉันเหมือนกันว่า ศพร่วงลงมา แอล
ศพไม่ได้ร่วงลงมา ไม่เป็นไร
เล่าต่อสิ เกิดอะไรขึ้น
ไม่ ฉันไม่เล่าแล้ว
ดูเหมือนว่าพวกเธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- พอเถอะ - เร็วสิ
เถอะน่า แอล
- หยุดนะ - เร็วสิ เล่าให้เราฟังหน่อย
- แมร์ - จากนั้น...
เธอ...
เธอวิ่งไปชนศพจนร่วงลงมา แล้วเธอกรีดร้อง
มันเที่ยงคืนด้วย เธอกระโดดขึ้นรถ แล้วขับรถเร็ว 80 กลับบ้าน
มันตลกมากเลย
จบ
ตลกมากเลย
- เธอชอบหนังสยองขวัญ - ใช่
- ลดกระจกลง - อ๋อ ได้
ฉันต้องติดเครื่อง... เดี๋ยวนะคะ
- นึกว่าจะไปกันแล้วซะอีก - เปล่า ฉันต้องติดเครื่องเพื่อลดกระจก
- มีอะไรคะ - เขาบอกให้เรากลับมาใหม่
ทำไม
ผมว่าพวกเขาต้องทำสะอาดมันก่อน หรืออะไรสักอย่าง
อะไรนะ เราแค่มาเอาเสื้อผ้าและของ
ทำไมต้องทำความสะอาดก่อน
ไม่รู้สิ ผมว่าอาจมีอะไรบางอย่าง
ที่พวกเขาต้องทำความสะอาด
อะไร ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า
พวกเขาไม่อยากให้เราเห็นมัน ก่อนจะทำความสะอาด
โอเค
เราต้องกลับมาตอนไหน
อีกสักสองชั่วโมง
- ให้ตายเถอะ - พระเจ้า
ก็ได้
โอเค ยังไงก็ได้
ผมต้องกลับไปหาทอมมี่ เขา... เขาโมโห
- แน่ละ - ขอบคุณค่ะ คาร์ล
- ไม่เป็นไรนะ แดน - ไม่เป็นไร
(ร้านอาหารดีส์ไดเนอร์)
มีที่ตัดเล็บไหม
คิดว่าไม่มีค่ะ
พ่อไม่รู้ว่าจะกินอะไร
- ปกติพ่อกินอะไรเป็นอาหารเช้า - สวัสดีครับ
รับเครื่องดื่มหรือกาแฟขึ้นชื่อ ของร้านเราก่อนไหมครับ
- ผมขอชาดำใส่นม - เย็นนะครับ
ไม่ครับ ชาร้อนใส่นม
ได้ครับ คนอื่นล่ะ
- กาแฟค่ะ - กาแฟค่ะ
ผมขอกาแฟเหมือนกันครับ
- พ่อล่ะ - ดื่มอะไรคะ
อ๋อ พ่อ...
- ไดเอทโค้ก - ครับผม
ผมจะเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ก่อนนะครับ
แล้วเดี๋ยวผมจะ กลับมาตอบคำถามนะครับ
เธอรู้หรือยังว่าจะกินอะไร
- มันแรงไปสำหรับฉัน - ได้
ตื่นได้แล้ว
ชาร้อนหนึ่งที่
นมและเพิ่มมะนาวมาให้ เผื่อต้องการนะครับ
- และกาแฟสำหรับคุณผู้หญิง - เยี่ยม
กาแฟอีกถ้วยสำหรับคุณผู้ชาย
- ขอบคุณครับ - และไดเอทโค้กหนึ่งที่
ถูกต้อง
- พวกคุณมีคำถามอะไร หรือว่า... - ไม่มี
อาหารเช้าอยู่ด้านหลังนะครับ เราเสิร์ฟตลอดทั้งวัน
ดีครับ
ผมให้เวลาคุณเพิ่มได้นะครับ
ไม่ต้อง ผมว่าเราสั่งกันเลยก็ได้
- ค่ะ - ผมขอ...
ไข่กวนสองฟอง
เสิร์ฟกับขนมปังกรอบและแฮชบราวน์ มันฝรั่งทอดหรือคอทเทจชีส
มีใครอยากกินขนมปังกรอบ ของพ่อไหมถ้าพ่อสั่ง
- สั่งเลย พ่อ เดี๋ยวก็มีคนกิน - ถ้างั้นสั่ง
- คุณอยากได้ขนมปังปิ้งแบบไหนครับ - ผมเอาขนมปังกรอบ
ได้ขนมปังปิ้งด้วยครับ
มีใครอยากกินขนมปังปิ้งของพ่อไหม
ค่ะ สั่งเลย พ่อ เราจะวางมันไว้ตรงกลาง
ได้ๆ งั้นเอาขนมปังปิ้ง
ฉันขอชุดทูน่ากับคอทเทจชีสค่ะ
- ต้องการน้ำสลัดแบบไหนครับ - อ๋อ มีน้ำสลัดด้วยเหรอ
ไม่ค่ะ ฉันไม่เอา...
เรามีแรนช์ บลูชีส เทาซันไอแลนด์ เฟรนช์และอิตาเลี่ยน
อ๋อ ฉันขอแค่...
พระเจ้า
- แรนช์ค่ะ - แรนช์ๆ
แล้วคุณล่ะครับ
ฉันขอมัฟฟินธัญพืชปิ้งค่ะ
- คุณล่ะครับ - ลดน้ำหนักเหรอ
- คุณมีโยเกิร์ตไหม - โยเกิร์ตเหรอครับ
ไม่มีครับ
- ผมว่าเราคงไม่มีครับ - อ้อ
- ผมไปถามให้ไหม - ไม่ ไม่ต้อง
ผมขอ... คอทเทจชีส คุณมีผลไม้ไหม
ผลไม้ถ้วยใช่ไหม
ไม่ ผมหมายถึงแอปเปิ้ลหรือกล้วย
ไม่มีครับ
ผมไปถามให้นะครับ
นายจะสั่งอะไร คาร์ล
พูดตามตรงนะ ผมเพิ่งกินจากที่อื่นมา
ขอโทษนะครับ ไม่มีผลไม้
- โอเค - ครับ
ผมขอแค่คอทเทจชีส
- แล้วคุณล่ะครับ - ครับ
ผมขอเฟรนช์โทสต์
ทานคู่กับเบคอนหรือไส้กรอกดีครับ
- ไส้กรอกครับ - เป็นข้อหรือเป็นแผ่นครับ
แผ่น
- เขาเพิ่งกินไปนะ - หนูรู้
ขอโทษครับ
ผมหยิบให้ นี่ครับ
ถ้าอยากได้อะไรเพิ่ม ผมชื่อเคิร์ทนะครับ
ได้ครับ เคิร์ท
มนต์รักเพลงสวรรค์ ชัดๆ
เรามีลีเซิลส์อยู่บนโต๊ะกับเราแล้ว
ตลกมาก
- ตลกอะไร - ช่างเถอะ
บอกมาสิ
เบ็ตตี้พกมันในกระเป๋าเหรอ
ตอนนี้เนี่ยนะ
เหมือนแม่เลย
ทอมมี่ มาเร็ว
มันประหลาดสุดๆ
เราได้กล่องทางไปรษณีย์ และมันหนักมาก
เบ็ตตี้มองมันแล้วบอกพ่อว่า
"อะไรกันเนี่ย"
และมันไม่มีที่อยู่ส่งกลับด้วยซ้ำ
อย่าเปิดเชียวนะ อาจเป็นระเบิด
ฉันบอกให้เบ็ตตี้เปิด
แล้วเราทั้งคู่ก็ออกไปที่สวนหลังบ้าน
- ใช่ แบบนั้นคงปลอดภัยกว่า - ใช่
ข้างในมีกระดาษทิชชูเต็มไปหมด
- คอลลีนตลกมาก เธอทำให้มัน... - และมีก้อนอิฐอยู่ข้างใน
- อะไรนะ - โอ้ พระเจ้า
ก้อนอิฐ มันเลยหนักไง เข้าใจไหม
แล้วข้างๆ ก้อนอิฐ พ่อเห็นผมบลอนด์กระจุกเล็กๆ
- ใช่ๆ - และพ่อบอกตัวเองว่า
"อะไรวะเนี่ย"
เธอดึงหัวตุ๊กตา
ที่ทาตาสีฟ้าออกมา
เธอไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
พ่อพยายามอธิบายให้เธอฟัง ว่ามันคืออะไร
แต่พ่อเห็นว่ามันตลกมาก
- เดี๋ยวนะ คอลลีนได้มันมาจากไหน - แม่แกไง
แม่แกส่งให้เธอเมื่อหลายเดือนก่อน
ไม่ใช่ๆ
คอลลีนว่าแม่ตลอดว่าชอบเก็บของไว้
แม่มีตุ๊กตาที่ชิ้นส่วนมันหลุดหายไป
แม่เลยแกล้งเอาใส่กล่อง ส่งให้ลูกๆ ฉันเป็นของขวัญคริสต์มาส
แล้วคอลลีนกับเด็กๆ ก็ดึงหัวตุ๊กตาออก แล้วแต่งหน้ามัน
แล้วส่งกลับให้แม่
และแม่ก็ชอบมันมากๆ
เธอเคยพกมันในกระเป๋าไปด้วย
พ่อนึกว่าพวกเธอเล่นตุ๊กตาวูดูกันซะอีก
ใช่เลย
- ทำไมผมไม่เคยได้เลย - มันเป็นเรื่องของผู้หญิง
วิกกี้เคยได้หรือเปล่า
- ไม่เคย จะบ้าเหรอ - ไม่เคย
ไม่เอาน่า อย่าใจร้ายนักเลย
- พ่อคะ พ่อเกลียดเธอ - พ่อไม่ได้เกลียดเธอ
ใช่ พวกคุณนี่โหดมาก
การที่เป็นคนนอกของครอบครัวนี้ มันลำบากนะ
พ่อมีเรื่องจะประกาศ
ประกาศตอนนี้เลยก็เหมาะสมดี
พ่อค่อนข้างลำบากหลายเรื่องที่บ้าน
ตั้งแต่แม่ของลูกๆ ตาย
"ค่อนข้างลำบาก" คือพูดให้ฟังดูดีขึ้น
เบ็ตตี้เป็นเพื่อนที่ดีและซื่อสัตย์มาตลอด
เราเลยตัดสินใจว่า
เราจะแต่งงานกันในเดือนพฤษภาคม
ข่าวดีมากเลยค่ะ พ่อ
เยี่ยมมากเลยค่ะ
เบ็ตตี้น่ารักมาก
ใช่ และเธอมีหัวตุ๊กตาด้วย
ประมาณว่าเป็น...
ของขวัญจากสวรรค์
ขอบใจมาก คาร์ล
ขอบใจนะ ขอบใจ
ไหนๆ เราก็ต่างยินดีร่วมกันแล้ว ผมก็มีเรื่องจะประกาศเหมือนกัน
โอ้ พระเจ้า
ฟิลลิป...
กับผมตัดสินใจจะรับเด็กมาเป็นลูก
- โอ้ คุณพระ - วิเศษเลย
ฉันจะได้เป็นป้าของเด็กน้อยอีกครั้ง
จะรับมาเมื่อไหร่ล่ะ
เราสมัครกับศูนย์รับอุปการะเด็ก
และเราก็ได้ใบอนุญาตสัปดาห์ก่อน
- คอลลีนรู้เรื่องนี้นะ - เธอคงดีใจมาก
- ใช่แล้ว - เธอคงหัวเราะกลิ้งเลย
- ตอนนี้ - ใช่แล้ว
- เธอคงหัวเราะ - เบ็ตตี้กับตุ๊กตา
พ่อหวังว่าแกคงพร้อม อดหลับอดนอนแล้วสินะ
ขอบคุณครับ
- เฮ้ - ผมช่วยนะ พ่อ
ไม่ต้อง แดเนียล
ให้ตายเถอะ
- นั่นแหละ - ได้แล้ว
- ขอบใจ - เรียบร้อยนะคะ
อาจมีอะไรเล็กๆ ในซองนั่น
- แดนนี่ - ครับ
จะนั่งไปกับพ่อหรือไปกับสาวๆ
รถผมมีที่ว่างนะ
เป็นความคิดที่ดีมากเลย
- แดน ทำไมไม่ไปกับคาร์ลล่ะ - ใช่
มาเร็ว แดน
เขาจะไปกินเหล้าแน่ๆ
ขอคาดเข็มขัดก่อนนะ โทษที คาร์ล
- เดี่ยว รอให้คาร์ลไปก่อน - พร้อมแล้ว ทุกคน
- พร้อมแล้ว ไปได้เลย - ไม่ๆ
ทุกคนๆ แดนๆ
- แดน อะไร... - เขาเรียกรถแท็กซี่อยู่
- เขาคิดว่าเขาอยู่ในแมนฮัตตัน - ไปสิ
- ไปได้เลย ไปๆ - เร็วเข้า
เขาเรียกรถแท็กซี่ได้ไหม
เขาคิดว่าเขาอยู่บนเวทีบรอดเวย์เหรอ
คาร์ล รอเดี๋ยว
และผมว่าผู้คนรู้ตัวว่านั่นคือเหตุผล ที่พลังงานชั่วร้ายบนโลก
โดยเฉพาะพวกนักเสรีนิยมเกลียดเขา
เพราะเขาเป็นคนดี เขาเป็นคนดี
เขาไม่ใช่พวกเสแสร้ง... "ผมอยากช่วยผู้อพยพ
ผมอยากช่วยพวกผสมเพศ... เพศผสม หรืออะไรก็ตาม"
คนที่บอกคุณว่าพวกเขาดีขนาดไหน...
- ปิดได้ไหม - ได้สิ
- ครับ - ผมรู้จักคุณ
มันไม่... มันไม่ดีเท่าไหร่
- หิมะจะตก - ไม่ ไม่ใช่ นั่นเมฆฝนน่ะ
- จริงเหรอ โอเค - ใช่ ฝนจะตก
เดี๋ยวฟ้าคงสว่างกว่านี้
- มีแดดบ้าง - อย่างที่เขาพูดกัน
"ถ้าคุณไม่ชอบอากาศ จงรอห้านาที"
โอเค
ใช่
ใช่ ห้านาที
แล้วมันจะเปลี่ยนใช่ไหม
แล้ว...
พวกคุณจะมีลูกสินะ
ครับ
มีช้าไปหน่อย ว่าไหม
ใช่
มีช้าดีกว่าไม่มีนะ
- ครับ เราก็คิดแบบนั้น - ใช่
- ยินดีด้วยนะ
- ครับ - ดีมากเลย
ใช่
เธอ...
ใช่ คอลลีนคงดีใจมาก
การที่พวกคุณมีลูก เธอ...
ผมรู้
เธอคงดีใจมากๆ
- ครับ - รู้ไหมว่าเธอบอกผมว่าอะไร
เธอบอกว่าคุณจะเป็นพ่อที่ดี
เหรอ
ไม่รู้สิ
แน่นอนอยู่แล้ว
เธอตื่นเต้นมาก
บอกว่าเธอจะขึ้นมาตอนวันหยุด
มันอาจจะดีก็ได้นะ
โดยเฉพาะถ้าผมอยู่แอลเอตลอด
ใช่
ทิ้งผมอยู่บรุกลินกับเด็กแรกเกิด
ผมรู้ๆ คุณก็รู้ดีนี่
ใช่ๆ แต่ฟังนะ
เมื่อผมมีลูกเป็นของตัวเองได้ ผมคงไม่ต้องการคุณสักเท่าไหร่
คุณแค่ส่งเช็คให้เรา เราไม่เป็นไรหรอก ใช่
คุณมาเยี่ยมได้นะ
โอ้ พระเจ้า
หนุ่มๆ...
เข้ามาดูเด็กๆ ของฉันสิ
คาร์ล แมร์บอกว่าเราต้องจอดรถข้างหน้า
- ทำไม - ไม่รู้สิ
- เธอบอกให้จอดรถให้เร็วที่สุด - ได้
ช่วงถนนข้างหน้า
ตรงไหนดี
- ตรงนั้นไหม - ได้
ครับ
- แดดออกแล้ว - บอกแล้ว
คุณบอกว่าฝนจะตก
- แต่คุณบอกให้รอห้านาที - อ๋อ เข้าใจแล้ว
- ให้ตายเถอะ - เอาล่ะ
ก็...
- มาเป็นอะไรตอนนี้ - เกิดอะไรขึ้น
รถควันโขมงเลย
ใช่ว่าเรามีอย่างอื่นต้องทำสักหน่อย แมร์
อาจจะต้องเติมน้ำมันเครื่อง
- เหรอคะ - ใช่
ทำไมไม่ให้สามีซื้อรถให้ใหม่ล่ะ
- นี่รถใหม่นะ แอลลี่ - โอเค
บ้าจริง ไปซื้อน้ำมันเครื่อง ให้ฉันหน่อยได้ไหม
- ได้สิ ฉันจะรีบไปซื้อให้นะ - ขอบใจจ้ะ
อยากกินอะไรหรือเปล่า คาร์ล
- เธอจะไปซื้ออาหารเหรอ - ฉันว่าเธอล้อเล่นน่ะ
- พ่อคะ - เราจะทำอะไรกัน
ก็เป็นตัวของตัวเองไง
เหมือนฉันอยู่ในละครชุมชน เรื่องโนเอ็กซิทเลย
อุยโคล
ถูกต้อง เธอทำฉันแปลกใจตลอด
เราก็ต้องเตรียมลูกค้าทางไปรษณีย์ ให้พร้อมอยู่เสมอ
และฉันมีเวลาอ่านหนังสือเยอะ
- จะเข้ามาไหม - ไม่เอา
พ่อคะ ขอโทษค่ะ รถควันขึ้น
ทำไม
- คิดว่ามัน... - ต้องเติมน้ำมันเครื่องน่ะค่ะ
- หนูขอให้โฮเวิร์ดทำให้ - ไง ฟิลลิป คุณรู้ว่าต้องทำยังไง
หนูขอโทษ
เฮ้ ฟิลลิป เห็นว่าคุณโทรมา
แถวนี้สัญญาณไม่ค่อยดี ผมแค่คิดถึงคุณ
แค่นี้แหละ แค่อยากรู้ว่าคุณสบายดีไหม
โทรหาผมนะ ผมรักคุณ
บาย
นั่งรถกับคาร์ลสนุกไหม
อย่าเริ่มน่า
- เขามาที่นี่ทำไม - เขาเป็นสามีเธอไง
ก็ใช่ แต่เธอทิ้งเขา
ฉันว่าเขาคงหวังว่าจะได้กลับไปคืนดีกัน
- ฉันว่าไม่มีทางหรอก - ไม่เหรอ
- เธอพักอยู่ที่ห้องใต้ดินของแอล - ฉันรู้
ฉันว่าเธอไม่รู้หรอก ว่าเธอกำลังมองหาอะไร
ฉันนึกว่าเธอกำลังก้าวหน้าซะอีก
จำสิ่งที่แม่พูดหลังจากเธอ... หลังสิ่งสุดท้ายนั่นได้ไหม
จำไม่ได้ อะไร
เธอบอกว่า "ฉันรอโอกาสนั้นมา 20 ปี"
แมร์ เธอมาทำอะไรที่นี่กันแน่
- เธอมาเป็นพยาบาลชั่วคราวไง - ฉันรู้ แต่ทำไมที่นี่
ฉันว่าเงินคงดี พวกเขาจ้างเธอสี่เดือน
- ไม่อยากเชื่อว่าเธอทิ้งหมาไว้กับคาร์ล - เธอพามันไปบ้านแอลลี่ไม่ได้
วอร์ฟคงทำให้พวกเธอแตกกัน
- พระเจ้า - ฉันว่ามีคนเรียกเรานะ
ได้
- แดน แมร์ - ครับ
ช่วยพูดซ้ำอีกทีได้ไหมครับ
ได้ครับ
ของที่เราสนใจ
พวกมันจะอยู่กับแพทย์ชันสูตรใช่ไหม
แพทย์ชันสูตร ได้ครับ เข้าใจแล้ว
ขอปากกาหน่อย ขอปากกาเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า ขอปากกาหน่อย
- ได้ค่ะ - ผมจะจดไว้
- เดี๋ยวนะ - พ่อจะเอาอะไร
- นี่ พ่อเอา... - พ่ออยากได้ปากกา
แต่ผมจดไว้ในมือถือได้
- โทรศัพท์แกไม่มีประโยชน์กับฉัน... - ไอโฟนของผม
ตอนฉันอยู่ตรงนี้ แกอยู่ตรงนั้นใช่ไหมล่ะ
ไร้สาระ... ขอโทษครับ
ได้ครับ ผมจะยังไม่ทำตอนนี้
- ฮัลโหลๆ - เจอแล้วค่ะ พ่อ
- นี่ คาร์ล เราไม่ต้องใช้... - กระดาษอยู่นี่
ได้ เดี๋ยวก่อน
- จะทำอะไรน่ะ - หนูต้องถอดถุงมือออก
เห็นไหม ถ้าผมใช้ไอโฟน...
ปากกาเกือบจิ้มตาพ่อแล้ว
- ครับ ผมฟังอยู่ - เธอไปทำอย่างอื่นได้นะ
หุบปากได้ไหม
- ซูแซน ซูแซน สเกียส์ - ซูแซน
สเกียส์
- สเกียส์สะกดยังไง - เอส เค อี อี อาร์ เอส
ผมขอเบอร์โทรเธอได้ไหมครับ
- 753... โอเค ได้ยินแล้ว - ค่ะ
- 555... - 555...
- ครับ 04... - 04...
08 ครับ ได้แล้ว คุณช่วยบอกผมได้ไหม
- ฉันกลับมาแล้ว - คุณครับ...
ได้น้ำมันแล้ว
- อะไร... มีเรื่องอะไรกัน - ฮัลโหล
- อะไร "ไม่ๆ " อะไร
พ่ออยากโทรหาซูแซน สเกียส์ ตอนนี้เลยไหม
ใช่ โทรเลย โทรหาเธอ
- โอเค พร้อมไหม - เบอร์อะไรนะ
- เบอร์ 1... - 753-555-0408
- 753... - 555-0408
- 555... - 555...
- 04 - 0408
04...
- 08 - 08
เขาติดโทรศัพท์นั่นหรือว่ายังไงกัน
ผมไม่ต้องการคุณแล้ว... สัญชาตญาณของคุณ
- สบายดีไหม พ่อ - สบายดี ลูก
อ้าว แกนั่นเอง
ไม่ต้องห่วงพ่อหรอก
เราสบายดี
ไม่รู้สิ
- เขาอยากได้เบอร์ - เกิดอะไรขึ้น
- เขาอยากได้เบอร์ผู้หญิงคนหนึ่ง - ทำอะไรน่ะ
ของตกแต่งวันขอบคุณพระเจ้าลดราคา
อดไม่ได้น่ะ และก็อาหารหมา
เธอจะแบกมันขึ้นเครื่องกลับไปด้วยเหรอ
วอร์ฟตัวใหญ่ มันกินเยอะ อาหารลดราคาอยู่ ฉันจนน่ะ
จ่ายค่าน้ำหนักกระเป๋าเพิ่มแล้ว ก็เสียเงินเท่ากันนั่นแหละ
ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
เพื่อนบ้านฉันมีหมานะ
- ฉันเอาให้เธอได้ - เวรเอ๊ย
หรือให้เราเคี้ยวเล่นในรถก็ได้
โอเคค่ะ พ่อ เราพร้อมแล้ว
- รถพร้อมแล้ว ยินดีครับ - ขอบคุณมากค่ะ คาร์ล
คุณเอาฝาปิดกลับคืนหรือยัง คาร์ล
- เราจะไปไหนกัน ตอบหน่อย - เอาฝาปิดแล้ว
- ฮัลโหล - มานั่งกับผมสิ
- ให้ผมนั่งกับใคร - แดน ขึ้นรถสิ คันไหนก็ได้
คันไหนดี
พ่อครับ
ไม่ครับ พ่อ ผมว่าไม่เข้าท่าหรอก
ครับ แต่ถ้าเธอเป็นห่วงว่า คนจะเห็นเธอคุยกับเรา
ทำไมเราไม่ขึ้นรถเราสักคันล่ะ
ใช่ เหมือนเมื่อก่อนไง
ได้ครับ ได้ๆ
ครับ บายๆ
- โอ้ พระเจ้า - ขอบใจที่ช่วย
แดน ถามจริง
ฉันต้องถ่ายเก็บไว้หน่อย
- เหมือนตอนเราเด็กๆ เลย - นั่งรถยาวไปถึงฟลอริดา
อะไรนะ
ครับ...
- พ่อครับ - ทอมมี่คุยกับใครอยู่
ตลกมากเลย เขาทำเป็นเกลียด ของสมัยใหม่ทุกอย่าง แต่ดูเขาสิ
เขาไม่เคยให้แม่หัดใช้คอมพิวเตอร์
เขาชอบนั่งคุมแล้วตำหนิแม่
ก่อนที่แม่จะกดปุ่มอะไรด้วยซ้ำ
- ในที่สุดแม่ก็ยอมแพ้ - ใช่ เธอชอบคุยกับคนมากกว่า
แม่คงไม่ชอบใจแน่
ดีใจที่แม่ไม่มีชีวิตอยู่ได้เห็นมัน
ใช่
- บางอย่างก็ลงเอยด้วยดี ผมว่านะ - ขาข้างนี้ล่ะ เรียบร้อย
ขาข้างนี้ล่ะ เรียบร้อย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ ผมทอมมี่ โอคอนเนอร์
คุณซูแซนใช่ไหมครับ
สวัสดีค่ะ คุณโอคอนเนอร์ ค่ะ ฉันซู
- ซู ผมนึกว่าซูแซน - แค่ซูก็พอค่ะ
คุณเรียกฉันว่าซูได้ค่ะ
ครับ สิ่งแรกที่ผมอยากคุยกับคุณ...
- คุณโอคอนเนอร์ ฉันคุยกับคุณไม่ได้ค่ะ - อะไรนะ
ตามกฎหมายแล้ว ฉันควรคุยกับสามี
ผมคือสามีครับ ผมคาร์ล
เยี่ยมค่ะ ถ้าคุณต้องการ
คุณอนุญาตให้ฉันพูดกับ คนในครอบครัวคุณได้ค่ะ แล้วแต่คุณ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร คุณพูดกับใครก็ได้
ค่ะ นี่คือสิ่งที่เราเจอ
วัตถุบางชิ้นถูกเก็บไว้แตกต่างกันค่ะ
ขึ้นอยู่กับว่าใครมาถึงก่อน และใครเป็นคนเจอศพก่อน
มีกุญแจรถ ดีครับ
- มีสร้อยในนั้นหรือเปล่า - โอ้ พระเจ้า
- สร้อยอะไร - แหวนแต่งงานของแม่
ผมไม่เห็นนะ
ฉันจำสร้อยไม่ได้ แต่ตำรวจ
- เก็บจดหมายและของอื่นๆ ไว้ - จดหมายเหรอ
ผมไม่รู้เรื่องจดหมายเลย
ใช่ นักสืบบอกฉันแล้ว ฉันแค่ไม่แน่ใจ ว่ามันเป็นจดหมายแบบไหน
อย่างที่ฉันบอกค่ะ ของบางอย่าง ไม่ได้อยู่ในขอบเขตอำนาจของเรา
คุณต้องไปถามตำรวจเอง
พ่อคะ ทำไมตำรวจถึงเข้ามาเกี่ยวข้อง
เพราะนี่เป็นครั้งแรก ที่ผมได้ยินเรื่องจดหมายนี่
ใช่ คาร์ล ไม่มีใครรู้ว่ามีจดหมาย
- พ่อคุณรู้ - พ่อคะ
เดี๋ยวก่อน แอลลี่
พ่อไม่อยากพูดถึงมัน จนกว่าจะรู้เรื่องนั้นเพิ่มเติม
พ่อว่าเราไม่ควรจะเดาอะไรกันไปเอง
ผมไม่รู้เรื่องเลย เธอซึมเศร้าแล้วทิ้งจดหมายไว้
ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรได้อีก
เราไม่รู้นะ คาร์ล
ฉันคุยกับเธอเมื่อวันจันทร์ เธอเครียดและเหนื่อยมาก
พวกเขาเข้าเวร 14 ชั่วโมง เธออยู่ในที่ทำงานใหม่
และฉันว่ามันมีหลายปัจจัยนะ
- ฉันว่า... - ก็ใช่
แต่เรารู้ว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ
ซู ขอคุยกับคุณ เป็นการส่วนตัวได้ไหมครับ
ขอโทษค่ะ ฉันทำไม่ได้
โอเค ก็ได้ๆ
ผมรู้ว่าเราสงสัย
ว่าเหตุการณ์ไหนทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น
เราไม่รู้หรอก
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เธออยู่ไหน
ตามทะเบียนของเรา
เธอถูกนำส่งห้องเก็บศพของเขต หลังจากการชันสูตรศพของเรา
และรอการฌาปนกิจ
โอ้ พระเจ้า
เราจะได้เห็นศพหรือเปล่าครับ
นั่นเป็นขั้นตอนของตำรวจค่ะ ฉันไม่ทราบ
- ครับ - แต่...
ผมไม่อยากเห็นศพ ผม...
ผมว่าเธอคงไม่อยากให้เราเห็น
ค่ะ
นี่คือรายงานการชันสูตรศพ ฉันคิดว่าควรจะมอบให้คุณ
รายงานนี้ใช้ศัพท์วิชาการค่อนข้างเยอะ
ถ้าคุณสนใจ ฉันบอกผลให้คุณฟังได้นะคะ
- ผมอยากรู้ครับ - แดน
ได้ค่ะ
แดน
ขอดูกระเป๋าหน่อยได้ไหม คาร์ล
ได้
รอเดี๋ยวนะ
เจมส์ ดันแนนท์เป็นคนพบศพ
เขาเป็นผู้จัดการอาคาร
และพยายามโทรหาเธอในวันก่อนหน้า เรื่องค่าเช่าของเธอ
มีการเก็บค่าเช่าทุกสัปดาห์ และเขาบอกว่าเธอยังไม่ได้จ่าย
ฉันไม่แน่ใจว่ากี่สัปดาห์ สองหรือสาม
อย่างไรก็ตาม เขาสอดจดหมาย ไว้ใต้ประตูเธอในวันก่อนหน้า
และกำลังแวะไปติดตามผล
เขาบอกว่าเขาเคาะประตูแล้วรอ
หลังรอได้สองสามนาทีก็เข้าไปในห้อง
ขณะที่เข้าไป ห้องอยู่ในสภาพที่รกมาก
ต้นไม้โดนกระแทกล้มขวางทางเขา
เขาเห็นสิ่งที่เหมือนกองเลือด ข้างๆ อ่างล้างจาน
ในห้องนั่งเล่น เขาสังเกตเห็น ขวดเหล้าเปล่าหลายขวด
และอุปกรณ์มากมาย
จากนั้นเขาเข้าไปในห้องนอนซึ่งว่างเปล่า ยกเว้นตู้ลิ้นชัก
และเห็นเลือดบนหนังห้อง รวมทั้งเลือดบนผ้าห่มที่คลุมเตียง
เขาเจอเธอในห้องน้ำ
เธอเสียชีวิตในนั้น ใกล้ๆ พื้นตรงฝักบัว
ตอนฉันไปถึง ฉันถอดของส่วนตัวของเธอออก
แล้วมอบให้กับนักสืบ
ฉันสังเกตเห็นขวดวิสกี้ ที่เหล้าเกือบหมดขวดในห้องน้ำ
ฉันเจอขวดยานอนหลับที่ว่างเปล่า
เธอกรีดข้อมือเป็นแนวขวางทั้งสองข้าง
เธอเจาะเส้นเลือด ที่อยู่ด้านในข้อศอกด้วย
ฉันคิดว่ามันเป็นเพราะปัจจัยที่ซับซ้อน
ระหว่างยา แอลกอฮอล์และการเสียเลือด
มันไม่ใช่หน้าที่เราที่จะสันนิษฐาน เหตุจูงใจหรือแยกประเภทสิ่งที่เราเห็น
แต่ฉันต้องบอกว่า ในกรณีนี้
นี่คือคนที่มุ่งมั่นอยากจะตาย
ฉันไม่รู้ว่ามันช่วยคุณได้หรือเปล่า
เฮ้ แดนนี่
เธอว่าเราควรเก็บนี่ไว้ไหม
แมร์ มันก็แค่มันฝรั่งทอดนะ
เราไม่ต้องเก็บมันไว้หรอก
ฉันรู้ แต่ฉันกำลังคิดว่าบางที นี่อาจเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอกิน
เธอคิดว่าเราควรเก็บมันไว้ไหม
ได้
ได้ ไว้ค่อยคิดกันอีกที
พระเจ้า
- เธอทำอะไรน่ะ - พยายามทำให้ที่นี่ดูน่าอยู่น่ะสิ
ห้องโสโครกนี่โดนน้ำท่วมมากี่รอบ
ขอทานเลือกที่อยู่ไม่ได้
ไม่มีใครขอให้เธอ ทิ้งสามีผู้น่ารักของเธอนะ
รู้ไหม ฉันเอาเก้าอี้ตัวนั้น จากบ้านพ่อแม่มาให้เธอ
พ่อกำลังเก็บของทิ้งอยู่ และฉันเก็บมันไว้ได้
แล้วเรือไวกิ้งล่ะ
ไม่ทัน ฉันมือไม่ไวพอ
ไม่นะ นั่นเป็นของที่ดีที่สุดเลย ฉันรักมันมากเลย มันยาวตั้งเจ็ดฟุต
ใช่ จำที่มันห้อยอยู่เหนือเตาผิง ที่บ้านหลังแรกได้ไหม
เธอจำบ้านหลังนั้นได้หรือเปล่า
พี่เมากัญชาเหรอ
ฉันฝังใจบ้านหลังนั้นมาก ฉันเมาครั้งแรกในบ้านหลังนั้น
เป็นไปไม่ได้ เธออายุแค่ 11 เอง ตอนที่เราย้ายออกจากที่นั่น
ถูกต้องจ้ะ นั่นแหละคือประเด็น
พี่มียานอนหลับไหม
ไม่มี
อะไรนะ
ฉันซื้อแบบที่ฉันชอบ โดยไม่มีใบสั่งยาไม่ได้
และหมอไม่ยอมเขียนใบสั่งยาให้ฉัน เพราะฉันไม่น่าไว้ใจ
พี่คิดว่าพี่ขอใบสั่งยาให้ฉันได้ไหม
ฉันแค่...
เหนื่อยมากๆ เลย
อยู่ที่นี่แล้วก็พักผ่อนเยอะๆ นะ
เร็วสิ
เร็วเข้า
ฉันใส่รองเท้าคู่นี้วิ่งไม่ได้
คอลลีน
เธอหายไปไหน
เวรเอ๊ย
เธอทำฉันตกใจหมดเลย สาวน้อย
มาเร็ว
พ่อไม่ได้หมายความอย่างที่ลูกได้ยิน
ฟังนะ ลูกบอกพ่อเองว่า ลูกไม่พอใจกับน้ำหนักตัวเอง
พ่อก็แค่เห็นด้วย
ลูกต้องยอมรับมันและสู้กับมัน
- หนูรู้ค่ะ พ่อ - ลูกรู้
พ่อก็เคยมีช่วงซึมเศร้านะ
หรือจะเรียกว่าอะไรก็ตาม
ลูกต้องฝึก
คอลลีนเป็นใหญ่
อย่าปล่อยให้ใจไปที่จุดนั้น
ทรงตัวอยู่บนคานให้ได้
ตกลงค่ะ
พ่อคะ
- พ่อคะ - ว่าไง
หนูว่า...
หนูจะเข้าบำบัดด้วยการช็อกไฟฟ้า
พระเจ้าช่วย
ต้องใช้เงินเท่าไหร่น่ะ
บ้าจริง
- มีอะไรครับ พ่อ - โทรศัพท์แบตเตอรี่หมด
พ่อมีที่ชาร์จหรือเปล่า
ไม่มีน่ะสิ
หาดูรอบๆ สิ สายชาร์จเกลื่อนเลย
ผมว่าคอลลีนใช้ปลั๊ก ที่เสียบได้ทุกอย่าง
ขอนั่งพักสักเดี๋ยว
ค่อยยังชั่ว
เก็บของต่อได้แล้ว
- พ่อยืนเองได้ - เยี่ยม
พ่อจะ...
เอาของไปเก็บในรถคาร์ลนะ
(ริเวียร่าคอร์ต)
พวกเขาบอกให้เราจ่ายค่าเช่า
ทอมมี่ เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก เขาแค่ทำหน้าที่ของเขา
- ทำหน้าที่เหรอ - เขาไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณโกรธ
- เขารอกินซากศพเหมือนอีแร้ง - พระเจ้า
รอเวลาโฉบลงมาจิกกิน
เขาบอกให้เราจ่ายค่าเช่านะ
- เดี๋ยวนะ - เกิดอะไรขึ้น
ผู้ชายคนนั้น ผู้จัดการอะพาร์ตเมนต์
ใช่ เขาขอเงินตอนนี้เหรอ
ผู้ชายที่อยู่ข้างหน้านั่นเหรอ
พ่อไม่รู้จักชื่อเขา
เดี๋ยวนะ เขามีใบแจ้งหนี้หรือเปล่า เขามีบันทึกหรือเปล่า
พ่อจะไปรู้ได้ยังไง
พ่ออยู่กับคาร์ลข้างนอกทั้งเช้า เก็บของลูกสาวที่ตายไปแล้ว
แล้วไอ้งั่งนั่นก็โบกใบแจ้งหนี้ใส่หน้าพ่อ
- พ่อคะ - อะไร
ไปคุยกับเขาตอนนี้เลย ไปคุยกับเขากัน พ่อกับหนู
แมร์ อย่าๆ ห้ามเขาเข้ามาในนี้
พวกคุณโกรธผิดคนแล้ว
ช่างเถอะ คาร์ล
พวกคุณโมโหกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เธออาจไม่ได้จ่ายเขาจริงๆ ก็ได้
เธอจัดการเรื่องเงินไม่เคยเป็น
พูดเรื่องอะไรน่ะ แกพูดถึงเรื่องอะไรวะ
เฮ้ๆๆ
ขอโทษนะ เธอรอบคอบเรื่องเงินมาก
ผมเห็นบัญชีธนาคารของเธอ ไม่มีเงินเลย
แกดูบัญชีของเธอทำไม
- ผมเป็นสามีเธอ ผมมีสิทธิ์ - เธอทิ้งแก แกไม่มีสิทธิ์นะ
เธอกำลังจะหย่ากับแก
ฉันไม่รู้ว่าแกมีสิทธิ์ห่าเหวอะไร
- ระวังปากหน่อย - พวก
อย่ายุ่งกับผม แอลลี่ ช่วยหน่อยสิ
ฟังนะ ฉันไม่คิดว่าเธอ จะกลับมาหาคุณหรอก
จิตแพทย์บ้าๆ ของเธอบอกให้เธอทิ้งผม
- ไม่งั้นเธอคงไม่ทิ้งผมหรอก - เธอไม่มีความสุขนะ
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันรู้เพราะฉันอยู่ที่นี่กับเธอ เมื่อสองสัปดาห์ก่อน
และเราคุยกันทุกเรื่อง เธอกำลังจัดระเบียบชีวิตตัวเอง
เธอไม่คิดจะกลับไปหาคุณ
ที่จริง เธอบอกฉันว่าเธออยากหย่า
ตอนนี้พวกคุณเลยรุมผมสินะ ครอบครัวนี้เหนียวแน่นจริงๆ
ผมไม่เคยเห็นพวกคุณคนไหน บอกเธอให้กลับมาหาผม
คุณต้องทำแบบนี้ในการแต่งงาน ไม่ใช่เหรอ ปรับความเข้าใจกัน
คุณคิดว่าผมมาที่นี่ทำไม
เธอเป็นเมียผมนะ
- เมียผม - คาร์ล...
- เรื่องทั้งหมดนี้... - คาร์ล ไม่มีใครรุมคุณนะ
รุมสิ พวกคุณเป็นเหมือนแก๊ง
เธอ...
จำตอนที่ผู้ชายคนนั้น ตัดหน้าเธอที่สนามบินได้ไหม แมร์
และเรารุมเขาจริงๆ
- จำได้ - ตลกมากเลย
ใครอยู่บ้าง แม่ แม่อยู่
คอลลีน
จำได้ไหม
- จำได้ - จำได้ไหม
เธอเดินเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นเลย
"กลับไปต่อแถว"
คาร์ลไปไหน
เขาคงหนีไปแล้ว
ในที่สุด
ไม่เอาน่า
แดน ฉันว่าเธอต้องขอโทษคาร์ลนะ
เรื่องอะไร
เขาหัวเสีย
แมร์ เราหัวเสียกันทุกคน
ฉันรู้ว่าเราหัวเสียกันทุกคน แต่เขาเป็นสามีของเธอ
และฉันเป็นพี่ชายเธอ
ฉันรู้จักเธอมานานกว่า
ฉะนั้นทุกอย่างที่ฉันพูด ฉันพูดจริง ฉันจะไม่ขอโทษ
ก็ได้ๆ ตามใจ
ฉันไม่สนอีกต่อไปแล้ว
ไปสิ
ได้
แมร์
เกิดอะไรขึ้นกับแก๊งของฉัน
ทาเนยบางๆ หรือหนาๆ
ไม่เอาน่า นั่นคือคำถามเหรอ
ฉันแค่แกล้งเล่นน่ะ ฉันรู้จักสามีฉันดี ดูสิ คอเลสเตอรอลพร้อมเสิร์ฟ
ใช่ๆ ใช่เลย
เรานัดกับนายหน้าพรุ่งนี้กี่โมงนะ
สิบเอ็ดโมง
ดีเลย แปลว่าฉันจะได้นอนตื่นสาย
ฉันเป็นผู้หญิงที่มีความสุข ที่สุดในโลกเลย
คุณมองอะไรมิทราบ
คุณไง
หยุดน่า ฉันพยายามดูหนังอยู่นะ
ผมรักคุณนะ
ฉันรักคุณค่ะ
- ขอโทษนะ แดนนี่ - ไม่เป็นไร
- นี่ ทุกคน - ว่าไง
ฉันได้โทรศัพท์คอลลีนมา
ฉันลองเปิดดูแล้ว
ดูนี่สิ
ทุกสายมาจากเรา
ใช่
คาร์ลจะมาไหม
ไม่ เขากลับไปที่โรงแรม
เดี๋ยวพี่ชายพวกเธอก็คงมาถึง และเขาอยากเจอคาร์ลที่นั่น
เขาเป็นยังไงบ้าง
คาร์ลเหรอ
เปล่า ฌอน
อ๋อ ก็...
เขา...
เขาสบายดีมั้ง
เขาเสียใจที่ไม่ได้มากับเรา
วิกกี้คงไม่ให้เขามา
เรารู้ว่าเธอเป็นยังไง
บ้าน่ะสิ
อ๋อ ใช่ นักสืบโทรหาพ่อเรื่องคดี
พวกเขาต้องสรุปข้อมูลบางอย่างเพิ่ม เพื่อปิดคดี
แต่เขาจะเรียกมันว่าไม่ตั้งใจ...
การใช้ยาเกินขนาดโดยไม่ได้ตั้งใจ
ถ้าอย่างนั้น...
พวกเขาลงความเห็นว่ามัน เป็นการใช้ยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจ
หรือแค่เรียกมันว่า ใช้ยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจ
ประเด็นคืออะไร
ไม่นะ หนูว่ามันฟังดูมีเหตุผลนะ
หนูไม่คิดว่าเธอ...
หนูว่าเธอ...
อยู่ในช่วงที่ทุกอย่างดูสิ้นหวัง
- ใช่ เธอเสียอะไรไปหลายอย่าง - ใช่
พ่อว่า... พ่อว่า...
พ่อว่าเธอไม่เคยคิดว่ามันจะจบแบบ...
สิ่งที่เกิดขึ้น
ผมว่ามันสำคัญนะที่เราต้องชัดเจนเรื่อง...
ผมแค่...
ผมไม่แน่ใจว่าจะ มีใครชอบให้เรื่องจบแบบไม่ชัดเจน
แดน
ไม่มีใครรู้เรื่องทั้งหมดนะ
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่ ฉันเข้าใจนะ แมร์ แต่ฉันว่าดูจากประวัติของคอลลีน
มันชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันหมายถึง เธอก็จำได้... เมื่อไหร่นะ
เดือนกุมภาพันธ์ตอนที่แม่ใกล้ตาย
ไม่ นั่นมันคนละเรื่องกัน
นั่นคือคำร้องขอความช่วยเหลือชัดๆ
ใช่ๆ แต่คราวนี้
มันไม่เหมือนเดิม
มันเป็นอุบัติเหตุ
- พวกเขาพูดแบบนั้นใช่ไหม พ่อ - ใช่ๆ
ใช้ยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจ
นั่นแปลว่าเราฝังเธอกับแม่ของลูกได้
ใช่
ไม่ ผมเข้าใจแล้ว
พวกเขารู้ไหมว่าจดหมายเขียนว่าอะไร
พอเถอะ แดน
มันเขียนว่าอะไร
- อะไร - จดหมายเขียนว่าอะไร
ให้ตายเถอะ แดน
ผมว่ามันสำคัญ ที่เราต้องซื่อสัตย์ต่อกันนะ
- ใช่ - พวกเขาบอกหรือเปล่าว่าเขียนถึงใคร
หมายถึง
ใช่คาร์ลหรือเปล่า
ไม่ ไม่ใช่คาร์ล
เขียนถึงใครล่ะ
เขียนถึงพวกเราเหรอ
ให้ตายเถอะ
- แดน จดหมายเขียนถึงใคร - ไม่รู้ ฉันไม่เห็น
ฉะนั้น...
พ่อ
อะไร
จดหมายนั่นเขียนถึงใคร
พระเจ้าช่วย
เขียนถึงหมา
ถึงหมาของเธอ
เธอบอกว่าเธอขอโทษ
แค่นั้นเอง
โอ้ พระเจ้า
เวรเอ๊ย
นี่ พ่อไม่อยากได้ยินคำนั้น
- เงียบไว้ - ขอโทษค่ะ
พ่อไม่อยากได้ยิน เข้าใจไหม
- ขอโทษค่ะ พ่อ ขอโทษ - เงียบๆ ไว้
ไม่อยากเชื่อเลย
เธอเขียนจดหมายถึงหมาของเธอเหรอ
นั่นมัน...
มันบ้าสิ้นดี
ใช่ไหม
เธอเขียนจดหมายลาตายถึงหมาเหรอ
เธอรักพวกมันนี่
พวกแกนี่บ้าจริงๆ
มีอีกอย่างที่เราต้องคุยกัน
พวกเขาจะเผาศพเธอในอีกวันสองวัน
ฉันอยากได้ผมเธอสักหน่อย
- ฉันเหมือนกัน - ฉันด้วย
- จะบ้าเหรอ - พ่อคะ
- มันแอบสยองนะ ที่... - พ่อ
- พ่อไม่รู้ว่าจะโน้มน้าวให้... - พ่อ
- อะไร - นี่ไม่ใช่คำขอนะ
- พร้อมสั่งอาหารหรือยังคะ - ครับ
แฮมเบอร์เกอร์ค่ะ
ฌอน
เริ่มงานเลี้ยงได้เลย
- ฌอน - สวัสดี
สบายดีไหม
- ความชอบของฉัน - มันตีพิมพ์ด้วยตัวเองนะ
เยี่ยม เยี่ยมมาก
นี่ ทุกคนจำรูปนั้นได้ไหม
- ไม่ รูปอะไร - รูปบนเตียงเธอ
ตอนที่เราอยู่บ้านแมร์น่ะเหรอ
ใช่ งานศพเจฟฟ์
- ใช่ เราอยู่บนเตียงกันทุกคน - ใช่
พ่อพยายามจะเขียนคำไว้อาลัยให้เจฟฟ์
- และเขาอยากอ่านออกเสียง... - แต่แม่ขัดเขาตลอด
ให้ตายเถอะ ต้องเรียกว่า "คุณแม่ขัดใจ"
ฉันพยายามจะจริงจัง แต่พวกแกก็ขัดฉันอยู่ได้
แม่พูดอยู่ตลอด "โอ้ ทอมๆ
- ลูกทั้งห้าของฉัน โอ้ ทอม" - พ่อได้ยินเธอพูดแบบนั้นหลายครั้ง
- แดนนี่ นายอัดเทปไว้หมดเลยนี่ - ใช่
- นายมีกล้องไม่ใช่เหรอ - ใช่แล้ว
พ่อรู้ว่ากล้องเปิดอยู่ พ่อเห็นแกพยายามเนียน
- พ่อไม่เห็นกล้องขยับสักหน่อย - พ่อเห็นกล้องนะ
จากนั้นทุกคนก็เดินเข้ามา จำได้ไหม คาร์ล
- จำได้สิ - มาตามหาคอลลีนมั้ง
- ไม่ กระเป๋าเงินของผมอยู่กับเธอ - ใช่
ใช่ไหม
- ใครเป็นคนถ่ายรูป - แดนนี่
- ผมจำได้ - ไม่ใช่ๆ
จูดี้ต่างหาก เธอใช้โทรศัพท์ฉัน
จูดี้
- ไม่ คนเต็มเตียงไปหมด - จูดี้
เต็มเตียงเลย มีคนอยู่บนเตียงตั้ง 16 คน
- เธออัดรูปนั้นไว้หรือเปล่า - อัดไว้
- ตัวเลขสูงขึ้นทุกครั้ง - ฉันใช้มันในวิดีโอรำลึกถึงแม่
และฟิลลิปก็เข้ามา เขาพุ่งลงเตียงเลย
ฟิลลิปเข้ามาๆ
โอ้ ฟิลลิป
ฉันคิดถึงเขา
อยากให้เขาอยู่ที่นี่จัง
- เร็วเข้า แดน โทรหาเข้าสิ - ไม่
โทรเลยๆ
- โทรหาเขา - โทรหาเขาๆ
- เร็วสิ โทรหาเขา - โทรหาเขา
ฟิลลิปๆๆ
ลดเสียงลงหน่อยได้ไหม
- เราจะโดนเตะออกจากที่นี่นะ - ไม่หรอก ที่นี่มีแค่เรา ทอม
- จริงเหรอ - เร็วเข้า แดน
ให้ตายเถอะ ทุกคน
- ฉันไม่รู้ว่าเขาตื่นอยู่เปล่า - โทรหาเขาสิ
เราต่างกับนิวยอร์กสองชั่วโมงได้ เราอยู่ที่ไหนนะ
- เฮ้ๆ - เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยู่ที่ไหน
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - เอาโทรศัพท์มา
- ฮัลโหล - ไม่ๆ ให้ฉันๆ
- ดูเหมือนมีปาร์ตี้กันนะ - ฟิลลิป
- สวัสดี - เราคิดถึงคุณ
เราอยากให้คุณอยู่ที่นี่
ผมก็คิดถึงคุณ ผมอยากไปที่นั่น แต่ต้องมีคนเฝ้าหมา
ไม่เอาน่า ไร้สาระ คุณพาหมาขึ้นเครื่องบินมาได้
คุณแค่กลัวพวกเรา
ฟิลลิปๆ
นี่ ฟิลลิป
- คาร์ล - สวัสดี คาร์ล
ไม่ จริงๆ นะ นี่คาร์ล
- ผมรู้ - สบายดีไหม
- นายไม่มีทางจำเขาได้หรอก - พวกคุณอยู่ไหนกัน
- นี่ - ไม่ๆ
ทุกคนอยู่ในห้องผม
แดนกับผมแบ่งห้องนอนกันอีกแล้ว
- โอ้โฮ เหมือนเมื่อก่อนเลย - แต่ไม่ใช่เตียงสองชั้นนะ
ผมเพิ่งมาจากมินนีแอโพลิส
ผมเดินเข้ามาในนี้ แต่ห้องผมโดนยึด
โดยพวกคนบ้า
- ทั้งครอบครัวเลย - เหรอ ฟังดูบ้าคลั่งมาก
เอาโทรศัพท์ฉันมา เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา
เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา เอามา
จริงๆ นะ คุณจะมาแคนซัสเมื่อไหร่
นี่คุณ... คุณลากเสียงยาวเหรอ
- เธอเมาแล้ว - ไม่นะ
เธอเมาแล้ว
เธอเหมือนแม่ไม่มีผิดเลย ไวน์แก้วเดียวก็เมาแล้ว
อย่าดึงแม่เข้ามาเกี่ยว
ห้ามเชื่อสักคำ
คาร์ลๆ รับไว้
ไม่เอาน่า
เอาโทรศัพท์มา เอามา
- คาร์ล - อะไร
- เอาโทรศัพท์มา - มันไม่ได้อยู่ที่ฉัน
อยู่ที่ใครล่ะ พ่อ
พ่อ เอามานะ... ให้ตายเถอะ
- เฮ้ๆ - แมร์
- คาร์ลๆ - หยุดนะ
- โอย นมฉัน - ส่งต่อๆ
ให้ตายเถอะ ทุกคน
- โตได้แล้ว - ที่รัก
ฮัลโหล
แดน
โอ้ พระเจ้า
ตอนนี้เขาเป็นน้องคนสุดท้องแล้ว
ใช่
เธอพูดถูก
- สวัสดี - สวัสดี
สบายดีไหม
- นี่ แดน - รู้ไหม...
- แดนนี่ นี่เพลงของเธอ - วันนี้ผมคิดถึงคุณนะ
- เธอต้องร้องนะ คาร์ล เร่งเสียงหน่อย - แมร์ อย่า
เขาไม่อยากร้อง
แดน แดนนี่ มาเร็ว เธอต้องร้องนะ
แมร์ ฉันคุยโทรศัพท์กับฟิลลิปอยู่
แดนนี่ เธอต้องร้องนะ
เร็วเข้า แดน
คอลลีนคงดีใจมาก
- ฉันไม่อยากร้อง - เร็วเข้า
- ฌอน เร็วเข้า - ก็ได้
ฌอน อย่าๆ
ฌอน มาเร็ว
เร็วเข้า
- เร็วเข้า ทุกคน ช่วยฉันหน่อย - พวกเธอนี่นะ
พระเจ้า ฉันพยายามจะคุยกับฟิลลิปอยู่
- เขาไม่อยากร้อง - ฉันไม่ใช่แมวน้ำแสนเชื่องนะ
- เร็วสิ แดน จะเป็นอะไรไป - ฉันไม่อยากร้องเพลง
เร็วเข้าๆ
ฉันไม่อยากร้องเพลง
ทุกคน
- แดนนี่ๆๆ - ฉันไม่อยากร้องเพลงเว้ย
หุบปาก
- ฮัลโหล - พระเจ้า
- เออ - เกิดอะไรขึ้น
ให้ตายเถอะ แดน เราแค่สนุกกัน
ฉันไม่ใช้ลิงที่ถูกฝึกนะ เข้าใจไหม
จู่ๆ จะสั่งให้ฉันร้องเพลงไม่ได้นะ
มันแค่... ทุกคน มัน...
พระเจ้า
จ้ะ
จ้ะๆ ฉันรู้ๆ
จ้ะ
ร้องไห้เถอะจ้ะ
ร้องไห้เลย ฉันรู้
จ้ะๆ
ฉันรู้ๆ
ร้องไห้เลย
ฉันรู้
นี่ ฟิลลิป
เขาไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ เขาไม่เป็นอะไร
แค่วันนี้เจอเรื่องหนักน่ะ
เดี๋ยวเขาโทรหาใหม่นะ
ได้ คุณรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน
- โอเค - ขอบใจ
ลีเนอร์เคยบอกผมว่า แดนชอบทรมานเธอตอนเด็กๆ
- ถูกเวลามาก คาร์ล - ใช่
เขาเคยนอนใต้เปลของเธอ
แล้วเขาจะค่อยๆ ดึงผ้าห่มเธอลงมา เธอจะได้ร้องไห้
และเขาจะ... เขาจะวิ่งกลับห้องแล้ว...
แน่ล่ะ แม่จะเข้ามาแล้วพูดว่า
"เป็นอะไรจ๊ะ คอลลีน"
เมื่อไหร่... ตอนไหนเนี่ย
พ่อรู้ไม่ถึงครึ่งหรอก
ถ้างั้นก็ไม่ต้องบอกพ่อตอนนี้
ใช่
มันตลกมากเลย
เธอยังเด็กตอนที่ฉันเข้ามหาวิทยาลัย มันเหมือนกับฉันไม่รู้จักเธอเลย
- เธอยังแบเบาะอยู่เลย - พี่รู้จักเธอนะ
เปล่า ฉันพลาดชีวิตวัยเด็กของเธอน่ะ
กว่าจะถึงเวลาที่เราจะได้ ใช้เวลาร่วมกันจริงจัง เธอก็เป็น...
คนบ้าเหรอ
- แอลลี่ - มันจริงนี่
มันจริงมากๆ เลย
เธอสติเพี้ยนขนาดหนัก
เธอไม่เหมือนใคร
ไม่เหมือนใคร
และเธอก็...
เธอดื้อรั้นและเจ้าปัญหา
เธอฉลาดมากๆ เลย
และเข้มแข็ง
และจิตใจดี
ใช่ และอื่นๆ อีกมาก
ฉันอาจกำลังมองย้อนกลับไป แล้วพยายามที่จะ...
คิดว่าฉันใช้เวลากับเธอมากขนาดไหน ตอนที่พวกเธอเล่าเรื่องอดีตน่ะ
ไม่สำคัญหรอก ฌอน
เวลาที่เราอยู่กับเธอ มันเหมือนหยุดเวลาไว้
ใช่
คงอย่างงั้น
ใช่
พ่อหลับแล้ว
เหนื่อยนะวันนี้
ใช่
เราเคยคิดว่าเธอแทบจะเป็นยอดมนุษย์
แต่ตอนนี้มาตรฐานมันต่ำลงแล้ว
และฉันเห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ
เวรเอ๊ย อะไรนะ
"เธอเขียนเกี่ยวกับศิลปะ แต่เธอไม่รู้เรื่องศิลปะ
หนังสือของเธอที่ฉันเคยชื่นชมไม่..."
อย่าอ่านยาวเกินไป ขอแค่วลีแรก
แต่พี่จำไม่ได้นี่
เธออ่านเยอะไปไม่ได้นะ ขอแค่คำแรก
โทษที ฉันไม่มีคู่มือช่วยพี่ชายหางาน
คู่มือบอกว่า "อย่าใจร้าย อย่าแสดง และอ่านทีละนิดจนกว่าฉันจะตามทัน"
ก็ได้ แต่ฉันรู้แล้วว่าทำไมฟิลลิป ถึงไม่อยากซ้อมบทกับพี่
ก็ได้ ขอเริ่มใหม่นะ
- เธอจะช่วยฉันไหม - ก็พี่บอกว่าอย่าอ่านมากเกินไป
- แต่เธอต้องอ่านอะไรบ้างสิ - ก็ได้
"เราเคยคิดว่าเธอแทบจะเป็นยอดมนุษย์
แต่ตอนนี้มาตรฐานมันต่ำลงแล้ว"
บทนี้แย่จริงๆ
ขอโทษนะ นี่เชคอฟนะ ให้ตายเถอะ เธอแย่กว่าแม่อีก
แม่แสดงด้วยเหรอ
เธอเริ่มสร้างอารมณ์ เธอลุกขึ้น แล้วก็เริ่มแสดงไปด้วย
เธอใส่สำเนียงให้ทุกตัวละครเลย
พระเจ้า เวรแล้ว เราต้องคัทไหม
- ไม่ต้อง - ได้ๆ
- ฉันจะข้ามนะ - ได้ๆ
- เปิดหน้าต่อไป - ได้ๆ
- ได้ - ดี
โอเค
ฉันจะไม่เงียบ
ฉันยังพูดไม่จบ
เธอทำลายชีวิตฉัน ฉันไม่สนุกกับชีวิตเลย
- คอลลีน ตาเธอแล้ว ว่ามา - ไม่ได้
ฉันถือกล้อง อ่านบทแล้วตรวจคำของพี่ ไปด้วยไม่ได้นะ ให้ตายเถอะ
ไม่เอาน่า ฉันต้องอัดวิดีโอนะ ฉันต้องส่งมันพรุ่งนี้
ฉันติดอยู่ที่เวอร์จิเนียห่วยๆ นี่
กับพวกริพับลิกันและสนามกอล์ฟพวกนี้
เดี๋ยวพ่อได้ยินเรา แล้วเดินลงมา
เขาจะพูดว่า "นี่ ทำไมพวกแกยังไม่นอน"
พระเจ้าช่วย
- ไม่ ฉันทำไม่ได้ - ทำไม
- ฉันจะไปนอนแล้ว ไม่ไหว ฝันดีนะ - ไม่ได้ๆ
- ฉันว่าแม่เตรียมขนมสำหรับดูทีวีไว้ - ไม่ อย่าเอามันออกมา
ฉันจะกินหมดนะ ไม่นะ
ไม่ ฝันดีนะ ลาก่อน
เสียอารมณ์จริงๆ
แดนเอ๊ย
คนขี้แพ้
นี่ แดน
ฉันจะกินขนมให้หมด
รู้ไหม ฉันเคยคิดว่าพี่ แทบจะเป็นยอดมนุษย์
แต่ตอนนี้มาตรฐานได้ต่ำลงแล้ว
พรุ่งนี้เช้าเจอกันนะ
(อุทิศแด่แคทลีน โอแฮร์ ดอสเตอร์)
(ยินดีต้อนรับสู่โคลัมเบีย)
แปลคำบรรยายไทยโดย ธนิศา ขำคง