Νομίζω ότι εδώ είμαστε. Εκεί πέρα. Αυτό είναι;
Γεια!
Μάλλον έχει πέσει με τα μούτρα στο πρωινό.
Όχι.
Εντάξει.
Λοιπόν...
-Τι κάνουμε; Τι θέλουμε εδώ; -Θα φάμε πρωινό.
Γιατί;
Έμεινε εδώ ο Καρλ χτες βράδυ. Γι' αυτό θα συναντηθούμε εδώ.
Και πού είναι ο μπαμπάς; Έχει φτάσει;
Σε ποιον νόμιζες ότι μιλούσαμε;
Δεν...
Να τος.
Πώς είναι; Πώς τα πηγαίνει;
Δεν ξέρω γιατί επέμενε να οδηγήσει μόνος του ως εδώ.
Δεν φοράει τα ακουστικά βαρηκοΐας.
-Πρέπει να έχει μέρες να κοιμηθεί. -Έχει 14 βαθμούς στο Σικάγο.
Εδώ έχει -10.
-Εντάξει, μπαμπά. Περίμενε. -Πώς εξηγείται αυτό;
-Δεν σ' ακούμε. Μερ; -Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
-Τι κάνεις, μικρή; -Γεια σου, μπαμπά.
Ναι, ναι, ναι.
Ξύπνησε αυτός;
Ναι! Ξύπνησε για τα καλά. Τι ώρα ήρθες;
Δεν ξέρουμε. Κατά τις 5:00 το πρωί.
Πέντε το πρωί. Η καλύτερη στιγμή της μέρας.
-Θα έρθετε μέσα; -Ναι.
-Ελάτε. -Έγινε.
-Συγγνώμη. -Έχουν...
Τι έχουν; Περίμενε, δεν σ' ακούμε.
Εντάξει, στάσου. Το αμάξι... Εντάξει, ωραία.
Τι έχουν, μπαμπά;
Έχουν πολύ ωραίο μπουφέ εδώ.
Τα πάντα. Όλα τα φαγώσιμα.
Ο Καρλ τρώει την τρίτη του βάφλα.
-Νοστιμιές, νοστιμιές. -Ναι.
Καλώς ήρθες.
Μπαμπά.
Δεν ξέρω αν είμαι προετοιμασμένος.
Εντάξει.
Έλα, μπαμπά.
-Τα λέμε. -Πάμε μέσα.
Ναι.
Τι;
Χάρηκα που ήρθες.
-Εννοείται. -Ναι.
Γεια σου, Καρλ.
Γεια σου, Αλ.
Γεια.
-Τι κάνεις; -Καλά είμαι.
Γεια σου, Καρλ.
-Πώς είσαι; -Ξέρεις τώρα.
-Πώς θα έπρεπε να είμαι; -Ναι, ναι.
-Γεια. -Γεια.
Θέλετε μια βάφλα;
Όχι, όχι, ευχαριστώ.
Για δες. Επέλεξαν τη δεξιά προπαγάνδα...
...ως πρώτη επιλογή ενημέρωσης.
-Ο Καρλ αυτό το κανάλι βλέπει. Πρόσεχε. -Το ξέρω.
-Και κάπου κάπου το βλέπω κι εγώ. -Σιγά.
Το βλέπω. Πληροφόρηση, Νταν.
Σε ποιον μιλάει;
Ένας θεός ξέρει. Πάντα κάτι σκαρώνει.
-Ντάνι. -Ναι;
Έλα εδώ.
-Μπορείς να πας εσύ; -Όχι, εσένα θέλει.
Πάνω τους, μεγάλε.
-Ναι; -Θέλω τον Καρλ στο τηλέφωνο.
-Καρλ; -Φρέσκο.
Ο μπαμπάς σε θέλει να μιλήσεις με κάποιον.
-Με ποιον; -Νομίζεις ότι μου λέει;
-Θα προσέχω εγώ τη βάφλα, Καρλ. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Ναι, μην ανησυχείς.
Ξέρω.
Πρέπει να κάνω λίγη γιόγκα σήμερα.
Θα πάρω δύο κιλά αυτό το Σαββατοκύριακο, το βλέπω να έρχεται.
Τότο, δεν είμαστε πια στο Κάνσας.
Όχι, είμαστε στο Μιζούρι.
Ναι.
Δεν καταλαβαίνω κάτι όμως. Ως πατέρα της...
...μου λέτε ότι δεν έχω λόγο για το θέμα;
Τι βλακείες είναι αυτές;
Ορίστε ο σύζυγος.
Εμπρός;
Ο αυτός.
-Ίδιος. -Ο ίδιος.
Ένα λεπτό.
-Άκου "αυτός". -Εμπρός;
Ωραία.
-Ντετέκτιβ Φραντσέτι; -Ωραία.
Είμαι ο Καρλ Μιούλερ.
ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ ΣΤΟ ΜΙΖΟΥΡΙ
Όχι, όχι. Είναι ο πατέρας.
"Ο τόπος είχε βρεθεί ως και στη δεύτερη θέση της κατάταξης...
...με τα καλύτερα μέρη να ζεις.
Βρίσκεται όμως εκτός της πρώτης εκατοντάδας...
-...από το 2006". -Εντάξει, αντίο.
Ναι, είπε ότι δεν μπορούμε να δούμε το πτώμα.
Παρεμπιπτόντως...
...μίλησα στον...
Στον τύπο από το συγκρότημα κατοικιών, τον διαχειριστή.
-Είπε να πάμε στο γραφείο του. -Ναι;
Κι αυτός...
Θα μας πάει στο διαμέρισμα.
Μάλιστα.
Πότε έγινε αυτό;
Από το πρωί προσπαθώ να τον πετύχω στο τηλέφωνο τον τύπο.
Μιλήσαμε όσο σας περίμενα.
Καλά. Σκατά.
Θα...
-Πάω να πάρω τη βάφλα. -Ναι.
Γιατί δεν μας δίνει τη διεύθυνση για να τον βρούμε εκεί;
Γιατί τότε δεν θα ήταν ο επικεφαλής και δεν θα είχε κανέναν ρόλο.
-Ναι, βασικά αυτό είναι πολύ... -Ναι.
Σταματάμε κάπου να πάρουμε ένα τσάι;
Μόνο χάλια καφέ είχαν στον μπουφέ.
Είχαν και τσάι. Δεν είχαν τσάι, Αλ;
Δεν ήταν τσάι, Lipton ήταν.
-Να ξεκλειδώσει πρώτα, εντάξει; -Ευχαριστώ.
Ναι, καλά.
Εντάξει, γέλα όσο θες.
Δεν θα επιβιώσω εδώ πέρα, στην άκρη του πουθενά.
Μα τι λες; Εδώ γεννήθηκες.
-Στο Κάνσας Σίτι μεγάλωσα. -Κι αυτό στο Μιζούρι είναι.
-Και επέλεξα να φύγω. -Ήσουν δύο ετών.
Και πολύ πειστικός.
Δεν έχει κάνα Starbucks; Δεν υπάρχει ένα Starbucks κάθε τέσσερα χιλιόμετρα;
-Αυτό δεν λέει ο νόμος; -Όχι.
Δεν νομίζω ότι επιτρέπεται να κάνουμε έκτακτες στάσεις, Ντάνιελ.
Να ο Καρλ.
Δεν είναι ο Καρλ.
Όχι;
Όχι, αυτό είναι γκρι. Εκείνος έχει ένα μαύρο, οικογενειακό βαν.
-Πότε της μιλήσατε τελευταία φορά; -Εγώ;
Ναι, και οι δυο σας.
Να τος ο Καρλ.
Άρα θα με ακολουθήσετε, έτσι;
Ναι, ναι, αλλά όχι ακόμα.
-Καρλ! -Στάσου!
Τι;
-Έλα πίσω, Καρλ. -Έρχομαι, έρχομαι.
Θεέ μου.
-Ναι; -Πρέπει να περιμένουμε τον μπαμπά.
-Ναι, σωστά. Πού πήγε; -Νόμιζα ότι ήσασταν μαζί.
Όχι.
Δεν είχε παρκάρει δίπλα σου;
-Δεν ξέρω πού είχε παρκάρει. -Εντάξει, τον περιμένουμε πάντως.
Πίσω είχε παρκάρει.
-Εντάξει, εντάξει. -Έρχεται. Θεέ μου.
Να τος.
-Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. -Χριστέ μου!
-Μην πανικοβάλλεσαι. -Κόψε ταχύτητα.
Μπαμπά.
-Ακολουθείτε εμένα και τον Καρλ, έτσι; -Ναι, καλά τα λες.
Χριστέ μου! Πρόσεχε το αμάξι!
Θεέ μου.
-Καλά θα είμαστε. -Εντάξει.
Άντε, πάμε.
Τι πρόβλημα έχεις, ανόητε;
-Εμένα ακολουθείτε. Ξέρω πού πάμε. -Ώστε ξέρεις πού πάμε!
Λες και ξέρεις πού πάν' τα τέσσερα!
Άντε, πέρνα μπροστά μου.
-Λέω να φορέσω τη ζώνη μου. -Δεν θα έπρεπε να 'ναι τόσο δύσκολο!
-Γιατί σταματάει; -Περνάει άλλο αμάξι.
Ναι, αλλά του κάνει νόημα να περάσει.
Τι διάβολο περιμένεις;
Με το κοινό παράδειγμα του γάμου, ο Θεός εξηγεί...
...την αγάπη και τη χαρά του όταν οι άνθρωποι έρχονται κοντά του.
Κατά Ματθαίον, 22:29.
Μάλιστα, ο χριστιανικός γάμος είναι η αρτιότερη εικόνα...
...επί Γης, για τη σχέση μεταξύ του Ιησού Χριστού και την...
Να πάρει η οργή.
Να πάρει.
Τόμι. Ναι.
Ναι, μόλις το είδα.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Πόσο πίσω είστε;
Εντάξει, σταματάω. Ναι.
Ναι, θα σας περιμένω και θα ξεκινήσω όταν σας δω.
Εντάξει, γεια.
Να πάρει, να πάρει η οργή.
Εντάξει.
-Πώς θα μπορούσα να το ξέρω; -Όχι, δεν έχεις τηλεπάθεια.
Είπες ότι θα μέναμε το πολύ μια νύχτα.
Ναι, αλλά δεν ήξερα...
...ότι η μαμά θα υποτροπίαζε και θα ήθελε ξανά χημειοθεραπεία.
Ωραία, να σε αφήσω στο νοσοκομείο...
...να πάω σπίτι, στα σκυλιά.
Θα πω στην αδερφή μου να τα προσέχει το Σαββατοκύριακο.
Και μετά θα έρθω να σε πάρω.
Τα σκυλιά δεν τη συμπαθούν.
Γιατί πρέπει να γίνεται πάντα τόση φασαρία;
-Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω. -Τίποτα. Εγώ φταίω, όπως πάντα.
Τι διάβολο; Νόμιζα ότι θα παραβιάσεις όλα τα φανάρια στην πόλη.
-Λυπάμαι, Τόμι. -Καλά κάνεις και λυπάσαι.
Κοίτα, μια που σταματήσαμε, ο Ντάνι είπε ότι θέλει καφέ.
Μη ρωτάς εμένα γιατί.
Θα σταματήσω στο πρώτο μαγαζί που θα δω. Ακολούθησέ με.
-Εντάξει. -Και μην περνάς με κόκκινο.
Δεν θα το κάνω.
Να πάρει η οργή!
Θέλετε τίποτα;
-Όχι, εντάξει. -Όχι, ευχαριστώ, μπαμπά.
Ούτε κι εγώ θέλω τίποτα. Έχω πονοκέφαλο από την καφεΐνη.
Αν έχει κανένα ντόνατ, θέλω ένα.
Ναι, ναι.
-Τώρα δεν έφαγες; -Εννοείται.
Αυτός ρώτησε.
Ευχαριστώ, φίλε μου.
Θα πάρω ένα τσάι. Θέλεις τίποτα;
-Φέρε μου έναν καφέ. -Εντάξει.
Ναι. Δεν πίνεις καφέ πια;
Ναι, κάνα χρόνο τώρα. Λόγω της παλινδρόμησης.
Ναι, τέλος πάντων. Πρέπει να σου πω.
Μου τηλεφώνησε ο ντετέκτιβ Φραντσέτι.
-Μάλιστα. -Ναι.
Και...
Δεν έχω πει τίποτα στα κορίτσια.
Ούτε στον Καρλ.
Προσπαθώ να μαζέψω όσες πληροφορίες μπορώ.
-Σωστά. -Καταλαβαίνεις;
Άκου να δεις τι γίνεται. Αυτός λέει ότι δεν μπορώ εγώ...
...να το πάρω...
...γιατί δεν είμαι ο σύζυγος.
Μα δεν είπες πως αυτός σου τηλεφώνησε;
Δεν ξέρω τι διάβολο έχει μέσα αυτό.
Και δεν θέλω να το διαβάσει ο Καρλ.
Ό,τι κι αν είναι.
Μάλιστα.
Είναι σημείωμα.
Γιατί δεν του τηλεφωνείς ξανά;
Λέει ότι δεν μπορώ να πάρω το σημείωμα...
...γιατί είναι μέρος...
...της έρευνας τώρα.
Λέει όμως ότι ίσως...
...μπορεί να μου διαβάσει ένα μέρος.
Είναι που δεν ξέρω τι λέει το άτιμο.
Και δεν θέλω να πληγωθεί κανείς.
Μπαμπά, δεν μου κάνει εντύπωση.
Από την πρώτη στιγμή που με πήρες, ήξερα τον λόγο.
Μέχρι να μάθω...
...δεν θέλω να κάνω εικασίες.
Νομίζω ότι είναι φανερό.
Εκείνη...
Όχι, όχι, όχι.
Εντάξει;
Εσύ κι εγώ δεν ξέρουμε.
-Φέρε μου έναν καφέ. -Εντάξει.
Πάρε κι ένα ντόνατ για τον Καρλ.
Γεια. Θα μπορούσα...
Ένα τσάι;
Μαύρο τσάι, με λίγο γάλα. Βάλτε λίγο γάλα.
Έναν καφέ και ένα από αυτά.
Είπα ότι έπεσες μέσα.
Ναι, καλά, είναι ώρα να φεύγουμε.
Ο τύπος είπε να είμαστε εκεί στις 8:30. Σωστά;
-Του είπα λίγο μετά τις 8:00, 8:30. -Ναι; Καλώς.
Προσπάθησε να μη μας ξεχάσεις αυτή τη φορά.
Τόμι, κοίτα να μη μένεις πίσω. Μη χαζεύεις.
Γιατί μας οδηγεί ο Καρλ; Έχει ξαναπάει εκεί;
Δεν νομίζω.
Εσύ όμως έχεις πάει. Άρα...
Δεν ξέρω.
-Γιατί δεν αλλάζουμε σειρά... -Άλι, σοβαρά τώρα.
Μην ασχολείσαι. Άραξε, απόλαυσε τη διαδρομή.
-Έλα, πάρε ένα ντόνατ. -Ντάνι, θα έρθεις μαζί μου.
Άντε, πάμε, που να πάρει.
-Νόμιζα... -Άραξε και απόλαυσε τη διαδρομή.
Λέγαμε να έρθουμε με την Μπέτι.
Ωραία.
Γύρω στις Ευχαριστίες μάλλον.
Θα κάνετε πάλι κάτι στις Ευχαριστίες φέτος;
Δεν το είχα σκεφτεί, αλλά...
Τι;
Στον Φιλίπ αρέσουν τα πάρτι.
Ναι, ξέρω. Το φιλαράκι μου, ο Φιλίπ.
Τι ώρα θα φύγετε από δω;
Είμαι πτώμα.
Έλα, Λιν. Μη με αφήνεις να πίνω μόνος.
-Ναι. -Τι κάνουν τα μωρά;
Μη με σημαδεύεις μ' αυτό!
Βασανίζετε μωρά με την Κιμ;
-Σταμάτα, δεν βγαίνω καλή. Σταμάτα. -Καλά, συγγνώμη.
Δεν βασανίζουμε τα μωρά.
-Απλώς ζουλάμε τα χεράκια τους... -Χριστέ μου.
Για να κάνουν τσίσα.
Είστε βάρβαροι.
Δηλαδή, ιδίως τα Γ.Τ.Π.Κ.
Κάτσε, στάσου. Πώς το είπες αυτό;
Γ.Τ.Π.Κ. Ξέρεις τώρα, για τον πούτσο καβάλα.
Καλά, καλά. Ησυχάστε τώρα.
Αυτό είναι απαίσιο. Για μωρά μιλάμε.
Ιδέα δεν έχεις.
Είναι μικρά φρικιά.
Μερικά έχουν παραπανήσια δάχτυλα...
...και είμαστε σε φάση "αυτό περισσεύει, κόψ' το".
-Όχι, φτάνει. -Κι αυτό!
Σταμάτα, σταμάτα.
Νόμιζα ότι ήσουν τρυφερή και στοργική.
Εσύ δεν θα άντεχες με τίποτα.
-Δεν θα άντεχες... -Ποτέ!
Θα τα παρατούσες από την πρώτη μέρα, αδερφούλα.
Αυτό τώρα...
-Καρλ, θέλεις λίγο ακόμα; -Όχι, μάλλον εγώ θα οδηγήσω.
-Κολίν; -Όχι, όχι.
Κολίν; Εμπρός;
Καλά ξυπνητούρια.
Δεν κοιμάται. Απλά...
Παίζεις σε νέα παράσταση. Πώς λέγεται;
Frankie.
-Τι είναι αυτό; -Το όνομα της παράστασης.
Και ποιος είναι ο Φράνκι; Νόμιζα ότι πρωταγωνιστείς εσύ.
Ναι, πρωταγωνιστώ. Έτσι λέγεται ο χαρακτήρας που υποδύομαι.
Μάλιστα, μάλιστα.
Είναι βρετανικό έργο. Έκανε μεγάλη επιτυχία στο Λονδίνο.
Εδώ πώς πάει;
Ξέρεις τώρα... Θα δείξει.
Ακόμα βρίσκουμε τα πατήματά μας. Το κοινό...
...δεν ήρθε ακόμα.
Κοίτα να δεις.
Τα λατρεύω.
Ποια;
-Τ' αγαπάω τα μωρά μου, τ' αγαπάω. -Θεέ μου, βλέπετε;
-Είναι η ζωή μου. Θα πέθαινα γι' αυτά. -Ναι, σας το είπα ότι θα οδηγήσω.
Είναι καλά;
Ναι, το παθαίνει συχνά αυτό τελευταία.
Τι διάβολο;
Εντάξει, τα φάρμακά της είναι. Κάτσε να μαζέψω τα πράγματά μου.
Τα φάρμακά της; Από πότε;
Ντάνι, τη βλέπεις μόνο όταν είσαι ελεύθερος.
Όταν δεν ταξιδεύετε, οπότε...
Οπότε τι, Καρλ;
Να πάρει.
Τι συμβαίνει, μπαμπά;
Δεν κρατάει σταθερή ταχύτητα. Μία επιταχύνει, μία κόβει, μία επιταχύνει.
Μου σπάει τα νεύρα.
Δεν έπρεπε να τον αφήσω να πάει μπροστά.
Γιατί; Γιατί κόβεις ταχύτητα;
-Θα βγάλω τον μπαμπά. Με βοηθάς; -Ελάτε.
Ευχαριστώ, αγαπημένη.
-Ναι, όχι. Το ξέρω. Εγώ. -Η Μερ έχει ξαναπάει.
-Ορίστε. -Στάσου.
-Ορίστε. -Ορίστε.
-Εντάξει. -Τέλεια.
-Εδώ θέλουμε να πάμε. -Στάσου, όχι.
Δεν μπορείς με τον μισό χάρτη, Καρλ.
-Πώς θα βγάλεις άκρη; -Αυτό το μισό θέλουμε.
Χριστέ μου.
-Έλα εδώ. -Έπρεπε να πάμε αριστερά.
-Όχι. -Το αναγνωρίσαμε.
-Έχω την αίσθηση ότι αυτό ήταν. -Όχι.
Καρλ!
Σταθείτε. Τόμι, κοίτα.
-Τι; -Είμαστε εδώ.
Ναι.
Ναι, ναι. Βλέπω.
-Το βρήκαμε; -Όλα καλά;
-Ναι, το βρήκαμε, Τόμι. -Πάλι καλά, ώρα ήταν.
-Εντάξει, παιδιά. Με ακολουθείτε. -Να είσαι πιο πρακτικός άλλη φορά.
-Ακολουθήστε με. -Εντάξει.
Με ακολουθείτε, εντάξει;
Σ' ευχαριστώ, καλή μου.
Είσαι στη διαθήκη.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Πήγαινε.
Εντάξει. Περίμενε, Καρλ.
Εντάξει, πάμε. Φύγαμε.
Εδώ είχες έρθει, Μερ;
Ναι, αυτό είναι το κτίριό της. Δεύτερος όροφος, στο τέρμα.
-Τα σιχαίνομαι αυτά τα μέρη. -Αλήθεια; Ωραίο μου φαίνεται.
-Ναι, θα αυτοκτονούσα. -Νταν.
-Σοβαρά τώρα; -Έτσι λέω.
Ποια ταινία είδατε;
Μερ, ποια ταινία είδατε;
Ποιος;
Εσύ και η Κολίν, όταν είχες έρθει εδώ.
Δεν θυμάμαι. Ξέρεις τώρα, της αρέσουν οι ταινίες τρόμου.
Και τι περιμένουμε τώρα;
Ο μπαμπάς και ο Καρλ πήγαν να βρουν τον διαχειριστή. Έχει τα κλειδιά.
Νομίζω ότι ήθελε να δει κάτι του Στίβεν Κινγκ.
Κι εγώ ήμουν...
Θυμάστε εκείνους τους φίλους της στο γυμνάσιο;
-Την οικογένεια; Τους νεκροθάφτες. -Τους Λιντς;
Ναι, είχα και στην τάξη μου έναν.
Είχαν από ένα παιδί σε κάθε τάξη. Έντεκα παιδιά ήταν!
Θυμάστε τότε που έμεινε τη νύχτα...
...στο γραφείο κηδειών, με το παιδί που ήταν στην ηλικία της;
-Τον Κρις. -Ναι, τον Κρις.
Ο Κρις ήταν νόστιμος.
Μερ, είναι οχτώ χρόνια μικρότερός σου.
Ήταν νόστιμος.
Όχι, ο Κρις ήταν στη δική μου τάξη. Ήταν..
-Ο Ματ. -Ο Ματ δεν ήταν νόστιμος.
-Ήρθαμε από το Κάνσας. -Τι κάνει;
Λέγε, πες μας την ιστορία.
Λοιπόν, εκείνη και ο Ματ...
Δεν νομίζω ότι ήταν ζευγάρι.
Ήταν μόνο φίλοι. Και την κάλεσε...
...στο γραφείο κηδειών. Μάλλον ένα από τα παιδιά...
...έπρεπε να μένει εκεί τη νύχτα. Άγνωστο γιατί.
-Για να φυλάει τα πτώματα. -Δεν λέω εγώ την ιστορία;
-Ναι, αλλά να την πεις σωστά, Αλ. -Σταθείτε, είχαν πτώματα εκεί;
Ναι, γραφείο κηδειών ήταν. Πού περίμενες να έχουν τα πτώματα;
Στάσου, αυτό είναι το νόημα.
Είχαν ένα μικρό διαμέρισμα από πάνω.
Και για να πας εκεί, έπρεπε να περάσεις από μια κουζίνα ή ένα δωμάτιο-ψυγείο...
...όπου φυλάσσονταν τα πτώματα μέχρι την αγρυπνία.
Ήταν λοιπόν πάνω στο διαμερισματάκι και έβλεπαν μια ταινία.
Η Κολίν δεν ξέρει ποια ταινία είναι...
...αλλά είναι κάτι έφηβοι, σε ένα παλιό σπίτι, δίπλα σε ένα νεκροταφείο...
-Η νύχτα των ζωντανών νεκρών. -Ναι!
-Ναι. -Θεέ μου.
Κι εκείνη φρικάρει όλο και πιο πολύ και στο τέλος λέει στον Ματ...
..."πρέπει να φύγω" και σηκώνεται και τρέχει κάτω...
-Αμάν, τα πτώματα! -Μερ, σώπα!
Πλέον είναι τελείως φρικαρισμένη και σχεδόν κουτρουβαλάει στην κουζίνα...
...και πέφτει πάνω σε ένα...
-Στα τραπέζια, τα καροτσάκια. -Τα τραπέζια, ναι.
Ναι, Θεέ μου! Σωστά.
-Το πτώμα πέφτει κάτω! -Μερ.
Θεούλη μου, τώρα το θυμήθηκα.
Το πτώμα έπεσε στο πάτωμα. Μου είχε πει την ιστορία.
Όχι, δεν έπεσε το πτώμα.
Εκεί ήσουν;
Και σε μένα είπε ότι έπεσε το πτώμα, Αλ.
Δεν έπεσε το πτώμα. Εντάξει, δεν πειράζει.
Συνέχισε, τότε. Τι έγινε;
Όχι, δεν το λέω.
Αφού ξέρετε τι έγινε. Δεν έχει νόημα.
-Σταμάτα. -Έλα.
Έλα, Αλ.
-Σταμάτα! -Έλα, πες μας την ιστορία.
-Μερ. -Οπότε...
Εκείνη...
Κοπανάει το πτώμα, που πέφτει κάτω κι εκείνη τσιρίζει.
Κι είναι μεσάνυχτα. Και μπαίνει στο αμάξι και γυρίζει σπίτι με 130 χλμ. την ώρα.
Πολύ αστείο, πολύ.
Τέλος.
Είναι πολύ αστείο.
-Της άρεσαν τα θρίλερ. -Ναι, πράγματι.
-Κατέβασε το παράθυρό σου. -Κάτσε.
Εντάξει, πρέπει να ανάψω... Στάσου.
-Νόμιζα ότι φεύγετε. -Έβαλα μπρος για να ανοίξω παράθυρο.
-Τι τρέχει; -Ο τύπος λέει ότι πρέπει να ξανάρθουμε.
Γιατί;
Μάλλον πρέπει να καθαρίσουν, δεν ξέρω.
Μα θα πάρουμε μόνο ρούχα και τέτοια.
Γιατί να καθαρίσουν πρώτα;
Δεν ξέρω, υπάρχει κάτι.
Πρέπει να καθαρίσουν κάτι.
Τι; Μου διαφεύγει κάτι;
Δεν θέλουν να το δούμε προτού το καθαρίσουν.
Εντάξει.
Και πότε πρέπει να ξανάρθουμε;
Σε καμιά δυο ώρες.
-Θεέ μου. -Χριστέ μου.
Καλώς.
Εντάξει, ό,τι πουν.
Πρέπει να πάω στον Τόμι. Έχει θυμώσει πολύ.
-Ναι. -Εντάξει. Ευχαριστούμε, Καρλ.
-Είσαι καλά, Νταν; -Ναι.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Έχεις νυχοκόπτη;
Δεν νομίζω.
Δεν ξέρω τι να φάω.
-Τι τρως κανονικά για πρωινό; -Γεια σας.
Θέλετε κάτι να πιείτε ή έναν καφέ;
-Μπορώ να έχω ένα μαύρο τσάι με γάλα; -Παγωμένο;
Όχι. Ζεστό τσάι με γάλα.
Ωραία. Κάτι άλλο;
-Καφέ. -Καφέ.
Θα ήθελα κι εγώ έναν καφέ, παρακαλώ.
-Μπαμπά; -Θα πιείς κάτι;
Εγώ...
-Κόκα κόλα λάιτ. -Ναι.
Εντάξει, θα φέρω τα ποτά σας...
...και θα επιστρέψω για ό,τι απορία έχετε.
Αποφάσισες τι θα πάρεις;
-Είναι πολύ δυνατά για μένα. -Εντάξει.
Ξύπνα.
Εντάξει. Ένα τσάι. Ζεστό.
Γάλα, με λίγο λεμόνι ξεχωριστά, μήπως και χρειαστεί.
-Και καφές για τις κυρίες. -Τέλεια.
Άλλος ένας καφές για σας, για τον κύριο.
-Ευχαριστώ. -Και μία κόκα κόλα λάιτ.
Αυτός είσαι.
-Έχετε καμιά ερώτηση; -Όχι.
Υπάρχει πρωινό στο πίσω μέρος. Το σερβίρουμε όλη την ημέρα.
Ωραία.
Να σας δώσω λίγο ακόμα χρόνο;
Όχι, νομίζω ότι μπορούμε να παραγγείλουμε.
-Ναι. -Ναι, ναι. Εγώ θέλω...
Δύο αβγά στραπατσάδα.
Συνοδεύονται με μπισκότο, τηγανίτα πατάτας, πατάτες τηγανητές ή τυρί.
Θα φάει κανείς το μπισκότο μου αν το πάρω;
-Πάρ' το, μπαμπά. Κάποιος θα το φάει. -Θα το φάω εγώ.
-Και τι ψωμάκι θέλετε; -Θα πάρω μπισκότο.
Παίρνετε και ψωμάκι.
Θέλει κανείς το ψωμάκι μου;
Ναι, πάρ' το, μπαμπά. Θα το βάλουμε στη μέση.
Εντάξει, θα πάρω και το ψωμάκι.
Εγώ θέλω την πιατέλα τόνου με τυρί κότατζ.
-Και τι σάλτσα θέλετε; -Έχει και σάλτσα;
Όχι, δεν χρειάζομαι...
Έχουμε ραντς, μπλε τυρί, χιλίων νησιών, γαλλική και ιταλική.
Τότε θα πάρω...
Χριστέ μου!
-Ραντς. -Ραντς.
Κι εσείς, κυρία μου;
Ένα μάφιν ολικής, ψημένο.
-Κύριε; -Κάνεις δίαιτα;
-Έχετε γιαούρτι; -Γιαούρτι;
Όχι, δεν έχω.
-Δεν νομίζω να έχουμε. -Εντάξει.
-Θέλετε να πάω να ρωτήσω; -Όχι.
Θα πάρω τυρί κότατζ. Έχετε καθόλου φρούτα;
Εννοείτε φρουτοσαλάτα;
Όχι, εννοώ ένα μήλο ή μια μπανάνα.
Δεν νομίζω.
Πάω να δω.
Τι θα πάρεις, Καρλ;
Βασικά, μόλις έφαγα στο προηγούμενο μαγαζί.
Λυπάμαι, κύριε. Δεν έχουμε φρούτα.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Οπότε θα πάρω το τυρί κότατζ.
-Εντάξει. Εσείς, κύριε; -Ναι.
Φέρτε μου αβγόφετες.
Συνοδεύονται με μπέικον ή λουκάνικο.
-Λουκάνικα. -Μακρόστενα ή στρογγυλά;
Στρογγυλά.
-Είπε ότι μόλις έφαγε. -Το ξέρω.
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Ορίστε. Πάρε. Ναι.
Αν χρειαστείτε τίποτα άλλο, με λένε Κερτ.
Εντάξει, Κερτ.
Από τη Μελωδία της ευτυχίας.
Κι έχουμε και τη Λιζλ στο τραπέζι μας.
Τι αστείο!
-Γιατί γελάτε; -Δεν έχει σημασία.
Έλα.
Δηλαδή η Μπέτι τα έχει στην τσάντα της;
Τώρα;
Όπως ακριβώς η μαμά.
Τόμι, Τόμι. Έλα.
Ήταν πολύ παράξενο.
Λάβαμε ένα δέμα με το ταχυδρομείο και ήταν βαρύ όσο δεν φαντάζεσαι.
Η Μπέτι το κοιτάζει και μου λέει...
..."μα τι στο καλό!"
Και δεν είχε καν διεύθυνση αποστολέα.
Μην το ανοίξετε, μπορεί να είναι βόμβα.
Είπα στην Μπέτι να το ανοίξει.
Πήγαμε και οι δύο στην πίσω βεράντα.
-Σωστά, λες και έτσι γίνεται πιο ασφαλές. -Ναι.
Είχε πολύ χαρτί περιτυλίγματος μέσα.
-Πλάκα έχει η Κολίν. Τα έβαλε όλα... -Και υπήρχε ένα τούβλο μέσα!
-Τι; -Θεέ μου.
Ένα τούβλο. Γι' αυτό ήταν βαρύ. Κατάλαβες;
Και δίπλα στο τούβλο, βλέπω μια τούφα από μικρές ξανθές τρίχες.
-Ναι, ναι. -Και σκέφτομαι...
..."τι στον διάβολο;"
"Τι στον διάβολο;"
Και βγάζει από μέσα ένα κεφάλι κούκλας...
...με μια μπλε σκιά στα μάτια.
Δεν είχε ιδέα τι πράγμα ήταν αυτό.
Και προσπαθώ να της εξηγήσω τι είναι...
...αλλά μου φαίνεται πάρα πολύ αστείο.
-Στάσου. Και πού τη βρήκε η Κολίν; -Από τη μαμά σας.
Της την έστειλε η μαμά σας πριν από μήνες.
Όχι, όχι.
Η Κολίν πάντα κορόιδευε τη μαμά, που κρατούσε τα πάντα.
Η μαμά είχε πολλές κούκλες που τους έλειπαν χέρια και πόδια.
Και για πλάκα, τις έδωσε στις κόρες μου, μέσα σε ένα κουτί, για τα Χριστούγεννα.
Και η Κολίν με τα κορίτσια τούς έβγαλαν τα κεφάλια και τους έκαναν μακιγιάζ...
...και τα ξαναέδωσαν στη μαμά.
Και προφανώς εκείνη ξετρελάθηκε.
Τα είχε μέσα στην τσάντα της!
Νομίζω ότι τα έκανε βουντού.
Ακριβώς.
-Εγώ γιατί δεν πήρα; -Είναι κοριτσίστικο πράγμα.
Η Βίκι πήρε ποτέ;
-Όχι! -Όχι, τι λες τώρα!
Ελάτε τώρα, ας είμαστε ευγενικοί.
-Έλα τώρα, μπαμπά. Αφού τη μισείς. -Δεν τη μισώ.
Ναι, είστε πολύ σκληροί.
Είναι δύσκολο να είσαι παρείσακτος σε αυτή την οικογένεια.
Έχω να σας ανακοινώσω κάτι.
Μπορώ να το κάνω και τώρα. Καλή στιγμή είναι.
Τα πράγματα είναι δύσκολα για μένα στο σπίτι...
...μετά τον θάνατο της μαμάς σας.
Το "δύσκολα" είναι επιεικής χαρακτηρισμός.
Και η Μπέτι μού έχει σταθεί ως καλή και πιστή φίλη.
Οπότε αποφασίσαμε...
...να παντρευτούμε τον μήνα Μάιο.
Πολύ ωραία, μπαμπά.
Υπέροχα.
Η Μπέτι είναι πολύ γλυκιά.
Και έχει τα κεφάλια από τις κούκλες.
Είναι σαν...
Μια ευχή από το υπερπέραν.
Σ' ευχαριστώ, Καρλ.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ.
Αφού λέμε όλοι κάτι, έχω κι εγώ μια ανακοίνωση.
Θεέ μου.
Ο Φιλίπ...
...κι εγώ αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε μωρό.
-Θεέ μου. -Αυτό είναι υπέροχο.
Θα ξαναγίνω θεία για ένα μικρό μωράκι.
Πότε θα γίνει αυτό;
Κάναμε αίτηση μέσω της Υπηρεσίας Αναδοχής...
...και πήραμε την άδεια την περασμένη βδομάδα.
-Η Κολίν το ήξερε. -Θα της άρεσε πολύ αυτό.
-Ναι, θα της άρεσε. -Θα είχε ξελιγωθεί στο γέλιο...
-...αυτή τη στιγμή. -Σίγουρα.
-Θα γελούσε. -Η Μπέτι με τις κούκλες.
Ελπίζω να είστε έτοιμοι για πολλά ξενύχτια.
Ευχαριστώ.
-Κάτσε. -Έλα, μπαμπά.
Ντάνιελ.
Φίλε μου.
-Ναι. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Εντάξει;
Ίσως θέλει κάτι σε ένα φακελάκι.
-Ντάνι; -Ναι.
Θα έρθεις μαζί μου ή πας με τα κορίτσια;
Έχω εγώ χώρο στο αμάξι.
Ωραία ιδέα.
-Νταν, γιατί δεν πας με τον Καρλ; -Ορίστε.
Έλα, Νταν.
Θα θέλει ποτό. Σ' το υπογράφω.
Κάτσε να βάλω τη ζώνη μου. Συγγνώμη, Καρλ.
-Περίμενε να περάσει ο Καρλ. -Έτοιμοι, παιδιά.
-Μπορείς να ξεκινήσεις, φύγε. -Όχι, όχι.
Παιδιά; Παιδιά; Νταν!
-Νταν! Τι... -Σταματάει ταξί.
-Νομίζει πως είναι στο Μανχάταν. -Ξεκίνα!
-Ξεκινήστε, άντε. -Πάμε.
Μπορεί να σταματήσει ταξί;
Νομίζει ότι παίζει στο θέατρο;
Περίμενε, Καρλ!
Πιστεύω πως γι' αυτό οι άνθρωποι βλέπουν ότι κάθε μοχθηρή δύναμη...
...ιδίως οι φιλελεύθεροι, τον μισούν.
Διότι είναι καλός, είναι καλός.
Δεν είναι υποκριτής. "Αχ, να βοηθήσω τους μετανάστες".
Να βοηθήσω τους "διαφυλικούς", ή διεμφυλικούς, ό,τι να' ναι.
Τους ανθρώπους που σου λένε πόσο καλοί είναι.
-Σε πειράζει; Να... -Όχι, όχι. Ελεύθερα.
-Εντάξει. -Ναι, σε ξέρω.
Ναι, δεν είναι ωραίο.
-Θα χιονίσει. -Όχι, είναι σύννεφα βροχής.
-Σοβαρά; -Ναι, θα βρέξει.
Μπορεί να ανοίξει ο καιρός αργότερα.
-Λίγη λιακάδα. -Ξέρεις τι λένε.
"Αν δεν σ' αρέσει ο καιρός περίμενε πέντε λεπτά".
Μάλιστα.
Έτσι.
Ναι, πέντε λεπτά.
Μετά αλλάζει, σωστά;
Λοιπόν...
Θα αποκτήσετε παιδί;
Ναι.
Αργά το θυμηθήκατε, έτσι;
Ναι, όντως.
Κάλιο αργά παρά ποτέ, λένε.
-Ναι, έτσι είπαμε. -Ναι.
-Συγχαρητήρια.
-Ναι. -Ωραία θα 'ναι.
Ναι.
Εκείνη...
Ναι, η Κολίν θα χαιρόταν πολύ.
Εσείς θα αποκτήσετε παιδί, εκείνη...
Ξέρω.
Θα της άρεσε πολύ.
-Ναι. -Ξέρεις τι μου είπε εκείνη;
Μου είπε ότι θα γίνεις σπουδαίος πατέρας.
Ναι.
Δεν ξέρω.
Θα μάθεις.
Είναι πολύ ενθουσιασμένη.
Είπε ότι θα έρχεται όταν έχει ρεπό.
Αυτό θα μας βόλευε.
Ιδίως αν περνάω πολύ χρόνο στο Λος Άντζελες.
Σωστά.
Με αφήνεις στο Μπρούκλιν με ένα νεογέννητο.
Ναι, ήξερες πώς θα είναι.
Ναι, άκου όμως.
Όταν αποκτήσω δικό μου μωρό, δεν θα σε χρειάζομαι πια.
Απλά να μας στέλνεις λεφτά, εντάξει θα είμαστε.
Να έρχεσαι να μας βλέπεις.
Θεέ μου!
Παιδιά.
Ελάτε να γνωρίσετε τα μωρά μου.
Καρλ; Η Μερ λέει ότι πρέπει να σταματήσουμε.
-Γιατί; -Δεν ξέρω.
Λέει να σταματήσουμε μόλις μπορέσουμε.
Στο επόμενο τετράγωνο.
Μήπως...
-Εκεί πέρα; -Ναι.
Ναι.
-Βγαίνει ο ήλιος. -Σ' το είπα.
Εσύ είπες ότι θα βρέξει.
-Εσύ είπες να περιμένουμε πέντε λεπτά. -Μάλιστα.
-Να πάρει η οργή. -Μάλιστα.
Λοιπόν...
-Μόνο αυτό μου έλειπε. -Τι συμβαίνει;
Το αμάξι βγάζει καπνό.
Δεν κάνουμε και τίποτα, Μερ.
Το πιθανότερο είναι ότι θέλει λάδια.
-Έτσι λες; -Ναι.
Γιατί δεν λες στον άντρα σου να σου πάρει καινούργιο;
-Αυτό είναι το καινούργιο αμάξι, Άλι! -Καλά, καλά.
Να πάρει. Θα μου πάρεις λίγο λάδι;
-Βέβαια, αμέσως. Τρέχω να σου φέρω. -Ευχαριστώ.
Θέλεις τίποτα να φας, Καρλ;
-Θα πάρει φαγητό; -Νομίζω ότι έκανε πλάκα.
-Μπαμπά! -Τι κάνουμε;
Ξέρεις τώρα, είμαστε ο εαυτός μας.
Σαν ερασιτεχνικός θίασος στην παράσταση Κεκλεισμένων των θυρών.
Huis Clos.
Ακριβώς, πάντα με εκπλήσσεις.
Να μη βαριούνται οι πελάτες στο ταχυδρομείο.
Έχω πολύ χρόνο για διάβασμα.
-Θα έρθεις μέσα; -Με τίποτα.
Συγγνώμη, μπαμπά. Βγάζει καπνούς το αμάξι.
Γιατί;
-Τι νόμιζες... -Ήθελε αλλαγή λαδιών.
-Είπα στον Χάουαρντ να το κάνει. -Εδώ Φιλίπ. Αφήστε μήνυμα.
Συγγνώμη.
Έλα, Φιλίπ. Είδα ότι με πήρες.
Δεν έχει καλό σήμα εδώ. Σε σκέφτομαι.
Εντάξει, τίποτα άλλο. Ήθελα να δω τι κάνεις.
Πάρε με. Σ' αγαπάω.
Γεια.
Πώς πάει η βόλτα με τον Καρλ;
Άσε καλύτερα.
-Καταρχάς, τι κάνει εδώ; -Άντρας της είναι.
Ναι, ήταν και τον παράτησε.
Νομίζω ότι αυτός περίμενε πως θα τα ξαναβρούνε.
-Δεν το νομίζω. -Όχι;
-Έμενε στο υπόγειο της Αλ. -Το ξέρω.
Νομίζω πως ούτε κι εκείνη δεν ήξερε τι γύρευε. Καταλαβαίνεις;
Νόμιζα ότι πήγαινε καλύτερα.
Θυμάσαι τι είχε πει η μαμά. Όταν εκείνη... Μετά το τελευταίο.
Όχι. Τι;
Είπε "20 χρόνια φοβάμαι ότι θα γίνει το κακό".
Μερ, τι δουλειά είχε εκείνη εδώ;
-Έκανε την επισκέπτρια νοσοκόμα. -Το ξέρω, αλλά γιατί εδώ;
Νομίζω ότι της έδιναν καλά λεφτά. Την προσέλαβαν για τέσσερις μήνες.
-Άφησε τα σκυλιά της στον Καρλ! -Δεν μπορούσε να τα πάει στην Άλι.
Θα τα έκανε κομμάτια ο Γουέρφ.
-Θεέ μου! -Νομίζω ότι μας καλούν.
Εντάξει.
-Νταν, Μερ. -Ναι.
Ναι, μπορείτε να μου το επαναλάβετε;
Ναι, εντάξει.
Οπότε τα πράγματα για τα οποία ενδιαφερόμαστε...
...βρίσκονται στην κατοχή του ιατροδικαστή, σωστά;
Στον ιατροδικαστή. Εντάξει, κατάλαβα.
Θέλω ένα στιλό. Θέλω ένα στιλό αμέσως. Φέρτε μου γρήγορα ένα στιλό.
-Εντάξει. -Πρέπει να το γράψω.
-Περίμενε. -Τι θέλεις, μπαμπά;
-Μπαμπά, πες μου... -Ένα στιλό θέλω.
Μπορώ να το γράψω στο κινητό μου.
-Δεν με βοηθάει το κινητό σου. -Είναι iPhone.
Εγώ είμαι εδώ κι εσύ είσαι εκεί.
Τι λογική είναι... Συγγνώμη.
Εντάξει, δεν θα το κάνω αμέσως τώρα.
-Εμπρός; -Βρήκα ένα, μπαμπά.
-Καρλ, δεν χρειαζόμαστε... -Να το χαρτί.
Εντάξει, στάσου.
-Τι κάνεις τώρα; -Βγάζω τα γάντια μου.
Βλέπεις; Χρησιμοποίησα το κινητό.
Παραλίγο να μου βγάλεις το μάτι με το στιλό.
-Ναι, ακούω. -Κάνε και κάτι άλλο.
Θα το βουλώσετε;
-Σουζάν. Σουζάν Σκίερς. -Σουζάν.
Σκίερς.
-Πώς γράφεται αυτό; -Σ-Κ-Ι-Ε-Ρ-Σ.
Μου δίνετε το τηλέφωνό της, παρακαλώ;
-Είναι 753. Εντάξει. -Ναι.
-Μετά 555. -Και 555.
-Ναι, 04 -Και 04.
Και 08. Εντάξει, το έγραψα. Τώρα, μπορείτε να μου πείτε κάτι;
-Ήρθα. -Ναι...
Πήρα λάδια.
-Τι; Τι έγινε; -Εμπρός;
-Τι; Τι έγινε;
Θέλεις να πάρουμε τώρα τη Σουζάν Σκίερς;
Ναι, ας της τηλεφωνήσουμε.
-Ωραία, έτοιμος; -Το νούμερο;
-Είναι ένα... -Είναι 753-555-0408.
-753... -555-0408.
-555. -555...
-04. -0408.
04...
-08. -08.
Έχει πάθει εθισμό με αυτό το τηλέφωνο.
Δεν σας χρειάζομαι πια. Τα ένστικτά σας.
-Όλα καλά, μπαμπά; -Μια χαρά, γλύκα.
Εσύ είσαι;
Ναι, μην ανησυχείς για μένα.
Καλά είμαστε.
Δεν ξέρω.
-Ήθελε μια γυναίκα. -Τι γίνεται;
-Ήθελε το νούμερο μιας γυναίκας. -Τι κάνεις;
Είχαν έκπτωση σε στολίδια για τις Ευχαριστίες.
Δεν μπορούσα να αντισταθώ. Και σκυλοτροφή.
Θα τα πάρεις αυτά μαζί σου στο αεροπλάνο;
Ο Γουέρφ είναι μεγαλόσωμος, θέλει φαΐ. Είχε έκπτωση, λεφτά δεν περισσεύουν.
Θα δώσεις παραπάνω με τη χρέωση των αποσκευών.
Δεν το σκέφτηκα αυτό.
Έχω μια γειτόνισσα με σκύλο.
-Θα της τη δώσω. -Γαμώτο.
Ή μπορούμε να την τρώμε στον δρόμο.
Εντάξει, μπαμπά. Είμαστε έτοιμοι.
-Εντάξει, έτοιμο. -Σ' ευχαριστώ, Καρλ. Να 'σαι καλά.
Έβαλες στη θέση του το καπάκι, Καρλ;
-Πού πάμε; -Το έβαλα το καπάκι.
-Ακούτε; -Έλα μαζί μου.
-Με ποιον να πάω; -Νταν, μπες σε ένα αμάξι. Οποιοδήποτε!
Μπορώ... Να...
Έλα, μπαμπά.
Όχι, μπαμπά, δεν νομίζω ότι γίνεται.
Ναι, αλλά αν ανησυχεί μην τη δουν να μιλάει μαζί μας...
...γιατί δεν μπαίνουμε σε ένα αμάξι;
Ναι, όπως παλιά.
Εντάξει. Ναι. Ναι.
Έγινε, γεια.
-Θεέ μου. -Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Σοβαρά τώρα, Νταν;
Πρέπει να το καταγράψω.
-Όπως όταν ήμασταν παιδιά. -Τα μαραθώνια ταξίδια ως τη Φλόριντα.
Τι;
Απλά...
-Μπαμπά; -Με ποιον μιλάει τώρα ο Τόμι;
Πλάκα έχει. Παριστάνει ότι μισεί οτιδήποτε μοντέρνο, αλλά για δες τον.
Δεν άφηνε τη μαμά να μάθει να χειρίζεται τον υπολογιστή.
Στεκόταν από πάνω της και τη διόρθωνε...
...πριν προλάβει να πατήσει ένα πλήκτρο.
-Στο τέλος τα παράτησε. -Ναι, εκείνη ήταν πιο κοινωνική.
Αυτό θα τη σκότωνε.
Χαίρομαι που δεν έζησε να το δει αυτό.
Ναι.
-Μερικά πράγματα έρχονται έτσι. -Έβαλες το πόδι; Ωραία.
Έβαλες το πόδι;
-Γεια. -Γεια.
-Γεια, είμαι ο Τόμι Ο'Κόνορ.
Είσαι η Σουζάν;
Γεια σας, κύριε Ο'Κόνορ. Ναι, είμαι η Σου.
-Σου. Νόμιζα ότι ήταν Σουζάν. -Όχι, το Σου είναι μια χαρά.
Μπορείτε να με λέτε Σου.
Ωραία, κοίτα. Το πρώτο που θα ήθελα να συζητήσουμε...
-Κύριε, δεν μπορώ να σας μιλήσω. -Ορίστε;
Βάσει νόμου, πρέπει να μιλήσω στον σύζυγο.
Εγώ είμαι ο σύζυγος. Καρλ.
Ωραία. Αν θέλετε...
...μπορείτε να δώσετε άδεια να μιλήσω στους υπόλοιπους. Εσείς αποφασίζετε.
Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Μπορείς να μιλήσεις σε όλους.
Εντάξει, αυτά βρήκαμε.
Ορισμένα αντικείμενα συλλέγονται διαφορετικά...
...ανάλογα με το ποιος φτάνει πρώτος και ποιος ανακαλύπτει πρώτος το πτώμα.
Εντάξει, κλειδιά αυτοκινήτου. Καλό αυτό.
-Υπάρχει κανένα μενταγιόν εκεί; -Θεέ μου!
-Τι μενταγιόν; -Η βέρα της μαμάς.
Δεν το βλέπω.
Δεν θυμάμαι κανένα μενταγιόν, αλλά η αστυνομία, για παράδειγμα...
-...πήρε το σημείωμα και κάτι άλλα. -Το σημείωμα;
Δεν ήξερα τίποτα για κανένα σημείωμα.
Ναι, μου το ανέφερε ο ντετέκτιβ. Δεν ήξερα όμως τι είδους σημείωμα ήταν.
Όπως είπα, κάποια πράγματα δεν είναι στην αρμοδιότητά μας.
Πρέπει να το συζητήσετε με την αστυνομία.
Μπαμπά, γιατί έχει μπλεχτεί η αστυνομία;
Γιατί εγώ πρώτη φορά το ακούω αυτό. Αυτό το σημείωμα.
Ναι, Καρλ. Κανείς δεν ήξερε για το σημείωμα.
-Ο μπαμπάς σας ήξερε. -Μπαμπά;
Περίμενε, Άλι.
Δεν ήθελα να το αναφέρω μέχρι να μάθω κάτι περισσότερο.
Δεν ήθελα να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα.
Δεν ξέρω αν συμφωνώ. Είχε κατάθλιψη και άφησε σημείωμα.
Τι άλλο συμπέρασμα μπορείς να βγάλεις από αυτό;
Δεν ξέρουμε, Καρλ.
Της μίλησα τη Δευτέρα. Ήταν αγχωμένη και πολύ κουρασμένη.
Δουλεύουν βάρδιες 14 ωρών. Βρισκόταν σε ένα νέο μέρος.
Και νομίζω ότι είναι πολλοί οι παράγοντες.
-Νομίζω... -Ναι, ναι.
Ωστόσο ξέρουμε ότι δεν ήταν ατύχημα.
Σου, μπορούμε να τα πούμε λίγο οι δυο μας;
Λυπάμαι, δεν μπορώ να το κάνω.
Καλά, καλά.
Ξέρω ότι αναρωτιόμαστε...
...ποια ήταν τα γεγονότα που μας οδήγησαν εδώ.
Δεν γνωρίζουμε.
Δεν ξέρω καν πού βρίσκεται εκείνη τώρα.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς μας...
...μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο, μετά τη νεκροψία μας.
Και περιμένει να αποτεφρωθεί.
Θεέ μου.
Θα δούμε το πτώμα;
Αυτή είναι διαδικασία της αστυνομίας, δεν το γνωρίζω.
-Ναι. -Πάντως...
Δεν θέλω να δω το πτώμα.
Νομίζω ότι δεν θα το ήθελε αυτό.
Εντάξει.
Αυτή είναι η έκθεση από τη νεκροψία. Υποθέτω ότι θα την πάρετε εσείς.
Η έκθεση περιέχει πολλή ορολογία.
Αν σας ενδιαφέρει, θα σας πω τι βρήκα.
-Θα ήθελα να ξέρω. -Νταν.
Εντάξει.
Νταν.
Μπορώ να δω την τσάντα, Καρλ;
Ναι.
Ένα λεπτό.
Το πτώμα το ανακάλυψε ο Τζέιμς Ντάναντ.
Ήταν ο διαχειριστής του κτιρίου.
Την έψαχνε στο τηλέφωνο την προηγούμενη σχετικά με το νοίκι της.
Φαίνεται πως το νοίκι πληρωνόταν με τη βδομάδα κι εκείνη είχε καθυστερήσει.
Δεν ξέρω πόσες εβδομάδες. Δύο ή τρεις.
Όπως και να έχει, της είχε αφήσει ένα σημείωμα την προηγουμένη...
...και πήγαινε να της μιλήσει.
Είπε ότι χτύπησε και περίμενε...
...κι έπειτα από λίγα λεπτά μπήκε στο διαμέρισμα.
Μπαίνοντας είδε το διαμέρισμα ανάστατο.
Μια γλάστρα ήταν πεσμένη κάτω και έκλεινε τον δρόμο.
Είδε κάτι που έμοιαζε με αίματα, στο πάτωμα δίπλα στον νεροχύτη.
Στο σαλόνι παρατήρησε αρκετά άδεια μπουκάλια από ποτά...
...και διάφορα όργανα.
Μετά πήγε στο υπνοδωμάτιο, που ήταν άδειο με εξαίρεση μια συρταριέρα.
Είδε αίμα στον τοίχο και στην κουβέρτα πάνω στο κρεβάτι.
Τη βρήκε στο μπάνιο.
Είχε καταλήξει εκεί, δίπλα στην μπανιέρα.
Όταν έφτασα εγώ, έβγαλα τα προσωπικά της είδη...
...και τα έδωσα στον ντετέκτιβ.
Παρατήρησα ένα μπουκάλι ουίσκι στο μπάνιο, που ήταν σχεδόν άδειο.
Βρήκα και ένα άδειο μπουκάλι από υπνωτικά χάπια.
Στους δύο καρπούς είχε κάνει πλευρικές τομές.
Επίσης είχε σκάψει τη φλέβα στο εσωτερικό του αγκώνα.
Πιστεύω πως ήταν ένα σύνθετο σύνολο παραγόντων...
...από τα χάπια, στο αλκοόλ και στην απώλεια αίματος.
Δεν είναι δουλειά μας να αποδίδουμε κίνητρα ή να ταξινομούμε τα ευρήματα.
Ωστόσο, οφείλω να πω, σε αυτή την περίπτωση...
...ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο αποφασισμένο να πεθάνει.
Δεν ξέρω αν σας βοηθάει αυτό ή όχι.
Ντάνι;
Πιστεύεις ότι πρέπει να τα κρατήσουμε αυτά;
Μερ, πατατάκια είναι.
Δεν χρειάζεται να τα φυλάξουμε.
Το ξέρω, αλλά σκέφτηκα ότι μπορεί να ήταν το τελευταίο πράγμα που έφαγε.
Πιστεύεις ότι πρέπει να τα κρατήσουμε;
Ναι.
Εντάξει, θα το σκεφτούμε.
Χριστέ μου.
-Τι προσπαθείς να κάνεις; -Να κάνω το μέρος κατοικήσιμο.
Πόσες πλημμύρες έχει περάσει;
Μην κάνεις τη δύσκολη.
Δεν σου είπε κανείς να παρατήσεις τον άντρα σου.
Πήρα αυτή την καρέκλα για σένα από το σπίτι των γονιών μας.
Ο μπαμπάς πετούσε πράγματα και την έσωσα.
Το πλοίο των Βίκινγκ;
Όχι, δεν το πρόλαβα αυτό.
Όχι! Αυτό ήταν το καλύτερο! Το λάτρευα. Ήταν δυόμισι μέτρα μήκος.
Θυμάσαι που το είχαμε πάνω από το τζάκι στο πρώτο μας σπίτι;
Το θυμάσαι εκείνο το σπίτι;
Χαμένα τα 'χεις;
Έπαθα ψυχικά τραύματα σ' αυτό το σπίτι. Μέθυσα πρώτη φορά σ' αυτό το σπίτι.
Αποκλείεται. Ήσουν 11 χρονών όταν φύγαμε από κει.
Άντε ντε! Αυτό σου λέω.
Έχεις καθόλου υπνωτικά χάπια;
Όχι.
Τι;
Δεν μπορώ να πάρω αυτά που μ' αρέσουν χωρίς συνταγή.
Και δεν μου δίνουν συνταγή, γιατί είμαι αναξιόπιστη.
Μπορείς να μου βρεις εσύ συνταγή;
Απλά...
...είμαι πολύ κουρασμένη.
Θα ξεκουραστείς τώρα που είσαι εδώ.
Άντε!
Δεν μπορώ να τρέξω με αυτά τα παπούτσια.
Κολίν;
Πού είσαι;
Γαμώτο.
Με κατατρόμαξες, κοριτσάκι.
Έλα.
Δεν το εννοούσα όπως το πήρες.
Εσύ η ίδια μου είπες ότι δεν είσαι ευχαριστημένη με το βάρος σου.
Εγώ απλώς συμφώνησα μαζί σου.
Αυτά τα πράγματα πρέπει να τα πιάσεις και να τα αντιμετωπίσεις στα ίσα.
-Το ξέρω, μπαμπά. -Το ξέρεις, το ξέρεις.
Έχω περάσει στιγμές κατάθλιψης...
...ή όπως αλλιώς θες να τις πεις.
Χρειάζεται πειθαρχία.
Η Κολίν αναλαμβάνει τα ηνία.
Μην αφήνεις το μυαλό σου να πάει εκεί.
Μείνε πάνω στη δοκό.
Εντάξει.
Μπαμπάκα;
-Μπαμπάκα; -Ναι.
Λοιπόν...
Σκέφτομαι να την κάνω τη θεραπεία με το ηλεκτροσόκ.
Θεέ και Κύριε.
Πόσο θα στοιχίσει;
Να πάρει.
-Τι έγινε, μπαμπά; -Έμεινε από μπαταρία, το άτιμο.
Έχεις τον φορτιστή σου;
Να πάρει! Όχι.
Ψάξε λίγο. Έχει πολλούς φορτιστές εδώ.
Νομίζω ότι η Κολίν είχε πρίζες για τα πάντα.
Ας κάτσω λίγο.
Φίλε μου.
Καλύτερα να σηκωθώ.
-Μπορώ, μπορώ. -Ωραία.
Θα...
Θα τα βάλω αυτά στο αμάξι του Καρλ.
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΡΙΒΙΕΡΑ
Μας ζητάνε να πληρώσουμε το νοίκι!
Τόμι, δεν εννοεί τίποτα. Τη δουλειά του κάνει.
-Τη δουλειά του; -Δεν ήθελε να σε ταράξει.
-Τριγυρίζει εδώ σαν το όρνιο. -Χριστέ μου.
Περιμένει τη στιγμή για να ορμήσει.
Μας ζητάει να πληρώσουμε το βρομονοίκι!
-Ένα λεπτό. -Τι συμβαίνει;
Ο τύπος... ο τύπος... Ο διαχειριστής του κτιρίου.
Ναι, ζητάει τώρα λεφτά;
Ο τύπος που ήταν απέξω;
Δεν ξέρω το όνομά του.
Ένα λεπτό. Έχει τιμολόγιο; Έχει αρχεία;
Πού θες να ξέρω εγώ;
Πέρασα το πρωί με τον Καρλ, να μαζεύω τα πράγματα της νεκρής κόρης μου.
Κι αυτός ο κόπανος έρχεται και μου τρίβει ένα χαρτί στα μούτρα.
-Μπαμπά; -Τι;
Πάμε να του μιλήσουμε. Πάμε μαζί να του μιλήσουμε.
Μερ, όχι. Ο τύπος δεν μπαίνει εδώ μέσα.
Όλοι σας θυμώνετε με λάθος άνθρωπο.
Άσ' το, Καρλ.
Έχετε αρχίσει όλοι να φορτώνετε χωρίς λόγο.
Το πιθανότερο είναι ότι δεν τον πλήρωσε.
Ποτέ δεν τα πήγαινε καλά με τα λεφτά.
Τι είναι αυτά που λες; Τι σκατά λες;
Έλα, έλα.
Συγγνώμη, ήταν άψογη με τα λεφτά.
Είδα τον λογαριασμό της. Άδειος είναι.
Γιατί ψάχνεις τους λογαριασμούς της;
-Άντρας της είμαι. Έχω δικαιώματα. -Σε παράτησε. Τίποτα δεν έχεις.
Σκόπευε να πάρει διαζύγιο.
Δεν ξέρω τι σκατά δικαιώματα φαντάζεσαι πως έχεις.
-Πρόσεχε πώς μιλάς. -Κύριος.
Άσε με ήσυχο. Άλι, πες κι εσύ.
Κοίτα, πραγματικά δεν πιστεύω ότι θα γύριζε κοντά σου.
Η τρελή η ψυχολόγος της της είπε να με αφήσει.
-Αλλιώς δεν θα έφευγε. -Καρλ, δεν ήταν ευτυχισμένη.
Πού το ξέρεις;
Το ξέρω, γιατί ήμουν εδώ μαζί της πριν από δύο βδομάδες.
Και μιλήσαμε για όλα. Έφτιαχνε ξανά τη ζωή της.
Δεν σκόπευε να γυρίσει σε σένα.
Μάλιστα, μου είπε ότι ήθελε διαζύγιο.
Δηλαδή τώρα τα βάζετε όλοι μαζί μου; Αυτή η οικογένεια είναι πάνω από όλα.
Δεν είδα ποτέ κανέναν σας να της πει να γυρίσει σε μένα.
Αυτό δεν πρέπει να κάνεις με έναν γάμο; Να το παλέψεις;
Γιατί νομίζετε ότι είμαι εδώ;
Ήταν η γυναίκα μου.
-Η γυναίκα μου. -Καρλ.
-Όλο αυτό... -Δεν τα βάζουμε μαζί σου.
Ναι, αυτό κάνετε. Σαν συμμορία είστε.
Μήπως...
Θυμάστε εκείνη τη φορά στο αεροδρόμιο, που σου έφαγε ένας τη σειρά, Μερ;
Και τα βάλαμε όντως όλοι μαζί του.
-Το θυμάμαι. -Πλάκα είχε.
Ποιος ήταν εκεί; Η μαμά. Η μαμά ήταν εκεί.
Η Κολίν.
Το θυμάσαι αυτό;
-Ναι. -Το θυμάσαι;
Πλησίασε τον τύπο, πήγε κατά πάνω του.
"Πήγαινε πίσω στη σειρά σου!"
Πού... Πού είναι ο Καρλ;
Μάλλον το έσκασε.
Επιτέλους.
Έλα τώρα.
Νταν, πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη από τον Καρλ.
Γιατί;
Είναι ταραγμένος.
Μερ, όλοι είμαστε ταραγμένοι.
Ξέρω τι είμαστε, αλλά αυτός είναι ο άντρας της.
Κι εγώ είμαι ο αδερφός της.
Την ήξερα πιο πολλά χρόνια.
Ό,τι είπα, το εννοώ. Δεν ζητάω συγγνώμη.
Καλά, καλά. Εντάξει.
Βασικά, δεν με νοιάζει καν πια.
Πήγαινε.
Καλά.
Μερ;
Τι απέγινε η συμμορία μου;
Τα θες ελαφριά ή με έξτρα βούτυρο;
Έλα τώρα, ερώτηση είναι αυτή;
Πλάκα κάνω. Τον ξέρω τον άντρα μου. Για δες, τίγκα στη χοληστερίνη.
Ναι, ναι, ναι.
Τι ώρα είναι αυτό με τον μεσίτη αύριο;
Στις 11:00.
Ωραία, άρα θα κοιμηθώ ως αργά.
Είμαι το πιο ευτυχισμένο κορίτσι.
Τι κοιτάς;
Εσένα.
Σταμάτα, προσπαθώ να δω την ταινία.
Σ' αγαπάω.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
-Συγγνώμη, Ντάνι. -Δεν πειράζει.
-Παιδιά; -Ναι.
Βρήκα το τηλέφωνο της Κολίν.
Το κοίταζα.
Δείτε εδώ.
Όλες οι κλήσεις είναι από μας.
Ναι.
Ο Καρλ θα έρθει;
Όχι, γύρισε στο ξενοδοχείο.
Θα έρθει σε λίγο ο αδερφός σας και θέλει να τον συναντήσει εκεί.
Πώς είναι;
Ο Καρλ;
Όχι, ο Σον.
Να σας πω...
Ναι, είναι...
Καλά είναι, μάλλον.
Λυπάται που δεν ήταν μαζί μας.
Η Βίκι δεν τον άφηνε να φύγει.
Την ξέρουμε πώς κάνει.
Θεότρελη είναι.
Μου τηλεφώνησε ο ντετέκτιβ για την υπόθεση.
Έπρεπε να ολοκληρώσουν κάποιες λεπτομέρειες για να την κλείσουν.
Ωστόσο θα το αναφέρει ως ακούσια...
Ακούσια λήψη υπερβολικής δόσης.
Δηλαδή...
Δηλαδή κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ήταν ακούσια λήψη υπερβολικής δόσης;
Ή απλά θα το ονομάσουν έτσι;
Τι θες να πεις;
Όχι, νομίζω ότι βγάζει νόημα.
Δεν νομίζω ότι εκείνη...
Νομίζω πως εκείνη...
Νομίζω ότι βρέθηκε σε μια στιγμή που ένιωσε τελείως απελπισμένη.
-Ναι, έχασε τον έλεγχο των πραγμάτων. -Ναι.
Δεν... Δεν...
Δεν νομίζω ότι φαντάστηκε ποτέ ότι θα κατέληγε...
...σε αυτό που έγινε.
Νομίζω ότι έχει σημασία να ξέρουμε...
Απλά...
Δεν νομίζω ότι μας κάνει καλό να κουκουλώνουμε πράγματα.
Νταν.
Κανείς δεν ξέρει όλες τις λεπτομέρειες.
Δεν ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη.
Το καταλαβαίνω αυτό, Μερ, αλλά δεδομένου του ιστορικού της...
...είναι φανερό τι συνέβη. Δεν θυμάσαι... Πότε ήταν;
Τον Φεβρουάριο, όταν πέθαινε η μαμά;
Όχι, εκείνο ήταν άλλο πράγμα.
Εκείνο ήταν ξεκάθαρη κραυγή βοήθειας.
Ναι, ναι. Σωστά. Αυτό όμως...
Είναι διαφορετικό.
Ήταν ατύχημα.
-Αυτό είπαν. Σωστά, μπαμπά; -Ναι, ναι.
Ακούσια λήψη υπερβολικής δόσης.
Πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να τη θάψουμε δίπλα στη μαμά σας.
Σωστά.
Όχι, κατάλαβα.
Μάθαμε ποτέ τι έλεγε το σημείωμα;
Εντάξει, Ντάνι.
Τι έλεγε;
-Τι πράγμα; -Τι έλεγε το σημείωμα;
Να σε πάρει η ευχή, Νταν.
Νομίζω ότι είναι σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας.
-Ναι. -Είπαν σε ποιον απευθυνόταν;
Δηλαδή...
Ήταν για τον Καρλ;
Όχι, δεν ήταν για τον Καρλ.
Για ποιον ήταν;
Για μας;
Θεέ και Κύριε.
-Νταν, σε ποιον απευθυνόταν; -Δεν ξέρω, δεν το είδα.
Άρα...
Μπαμπά.
Τι;
Για ποιον ήταν το σημείωμα;
Θεέ μου.
Ήταν για τα σκυλιά.
Για τα σκυλιά της.
Έγραφε ότι λυπόταν πολύ.
Αυτό μόνο.
Θεέ μου.
Γαμώ τον Θεό μου!
Δεν θέλω να ακούω τέτοια!
-Ήσυχα. -Συγγνώμη.
Δεν θέλω τέτοια. Ακούς;
-Συγγνώμη, μπαμπά. -Μην κάνεις φασαρία.
Δεν το πιστεύω.
Έγραψε σημείωμα για τα σκυλιά της;
Δηλαδή...
Αυτό είναι παλαβό.
Καλά δεν λέω;
Έγραψε σημείωμα αυτοκτονίας για τα σκυλιά της;
Τα αγαπούσε, βέβαια.
Είστε όλοι σας θεότρελοι.
Μένει ένα πράγμα να συζητήσουμε.
Θα την αποτεφρώσουν στις επόμενες μία δύο μέρες.
Θα ήθελα μια τούφα από τα μαλλιά της.
-Κι εγώ. -Κι εγώ.
-Άντε φύγετε. -Μπαμπά.
-Είναι μακάβριο... -Μπαμπά.
-Δεν ξέρω αν μπορώ να τους πείσω... -Μπαμπά.
-Τι; -Δεν είναι παράκληση.
-Εντάξει, είστε έτοιμοι; -Ναι.
Χάμπουργκερ.
Σον!
Ώρα να ξεκινήσει το γλέντι!
-Σον! -Γεια σου.
Τι κάνεις;
-Η τάση μου. -Τυπώθηκε χωρίς εκδότη.
Ωραία, πολύ ωραία.
Παιδιά; Μήπως θυμάστε τη φωτογραφία;
-Ποια φωτογραφία; -Στο κρεβάτι σου.
Αυτή που ήμασταν όλοι στη Μερ;
Στην κηδεία του Τζεφ.
-Και ήμασταν όλοι πάνω στο κρεβάτι. -Ναι.
Ο μπαμπάς έγραφε τη νεκρολογία του Τζεφ.
-Και ήθελε να τη διαβάσει φωναχτά. -Και η μαμά τον διέκοπτε συνέχεια.
Φίλε μου, "Μήτηρ η διακόπτουσα", έτσι λέγεται.
Προσπαθούσα να είμαι σοβαρός κι εσείς με διακόπτατε συνέχεια.
Η μαμά έλεγε συνέχεια "Τομ, Τομ".
-"Τα πέντε μωρά μου, Τομ". -Το έχει πει πολλές φορές αυτό.
Ντάνι, εσύ κατέγραφες τα πάντα.
-Δεν είχες κάμερα; -Σωστά.
Ήξερα ότι δούλευε η κάμερα. Σε είδα που πήγαινες να το κρύψεις.
-Δεν είδες την κάμερα να κινείται. -Την είδα.
Και μετά άρχισαν να έρχονται όλοι. Θυμάσαι, Καρλ;
-Ναι. -Εσύ έψαχνες την Κολίν.
-Όχι, είχε το πορτοφόλι μου. -Σωστά.
Σωστά;
-Ποιος μας φωτογράφισε; -Ο Ντάνι.
-Το θυμάμαι. -Όχι, όχι.
Η Τζούντι ήταν. Με το τηλέφωνό μου.
Η Τζούντι.
-Το κρεβάτι ήταν τελείως γεμάτο. -Τζούντι.
Ήταν γεμάτο. Ήταν 16 άτομα πάνω.
-Έχεις αντίγραφο της φωτογραφίας; -Ναι.
-Όλο αυξάνεται ο αριθμός. -Την έβαλα στο φιλμ για τη μαμά.
Είχε έρθει και ο Φιλίπ. Βούτηξε πάνω στο κρεβάτι.
Ήρθε και ο Φιλίπ, ήρθε και ο Φιλίπ.
Ο Φιλίπ.
Μου λείπει.
Μακάρι να ήταν εδώ.
-Νταν, πάρ' τον τηλέφωνο. -Όχι.
Ναι, πάρ' τον.
-Πάρ' τον τηλέφωνο. -Πάρε, πάρε.
-Έλα, πάρε. -Πάρ' τον.
Φιλίπ, Φιλίπ, Φιλίπ!
Σταματήστε να φωνάζετε όλοι σας!
-Θα μας διώξουν. -Όχι, μόνοι μας είμαστε εδώ.
-Σοβαρά; -Έλα, Νταν!
Θεέ μου, ρε παιδιά!
-Δεν ξέρω αν είναι ξύπνιος. -Τηλεφώνησέ του!
Έχουμε δύο ώρες διαφορά με τη Νέα Υόρκη. Πού είμαστε, είπαμε;
-Έλα, έλα. -Δεν ξέρω καν πού είμαστε.
Εμπρός.
-Γεια. -Φέρε μου το τηλέφωνο.
-Ναι; -Όχι, όχι. Δικό μου.
-Χαμός γίνεται εκεί. -Φιλίπ.
-Γεια. -Μας έλειψες.
Μακάρι να ήσουν εδώ.
Κι εμένα μου λείπετε. Θα ήθελα να έρθω, αλλά έπρεπε να μείνω με τα σκυλιά.
Βλακείες, ας παίρνατε τα σκυλιά στο αεροπλάνο.
Απλά μας φοβάσαι!
Φιλίπ, Φιλίπ!
Γεια! Φιλίπ, Φιλίπ!
-Καρλ! -Γεια σου, Καρλ.
Σοβαρά, ο Καρλ είναι.
-Το ξέρω. -Τι κάνεις;
-Δεν θα τον αναγνώριζες. -Πού είστε, παιδιά;
-Έλα. -Όχι, όχι.
Είναι όλοι στο δωμάτιό μου.
Ο Νταν κι εγώ κοιμόμαστε ξανά στο ίδιο δωμάτιο.
-Όπως παλιά. -Δεν είναι κουκέτες όμως.
Μόλις ήρθα από τη Μινεάπολις.
Ήρθα εδώ και το δωμάτιό μου είχε καταληφθεί...
...από κάτι παλαβούς.
-Όλη η οικογένεια. -Ναι, φοβερό ακούγεται.
Δώστε μου το τηλέφωνό μου. Μου δίνετε το τηλέφωνό μου;
Μπορώ να πάρω το τηλέφωνό μου;
Σοβαρά τώρα, πότε θα έρθεις στο Κάνσας;
Μιλάς... Σαν μεθυσμένη μιλάς.
-Κομμάτια είναι. -Όχι.
Κομμάτια είναι.
Είναι ίδια η μαμά. Ένα ποτήρι κρασί πίνει και γίνεται τύφλα.
Μην ανακατεύετε τη μάνα σας.
Μην πιστεύεις λέξη.
Καρλ, Καρλ, πιάσε.
Έλα.
Δώσε μου το τηλέφωνο. Δώσ' το μου.
-Καρλ; Καρλ. -Τι;
-Δώσε μου το τηλέφωνο. Άντε! -Δεν το έχω το τηλέφωνο.
Ποιος το έχει; Μπαμπά.
Μπαμπά, σε παρακαλώ, δώσε μου... Να πάρει!
Μερ!
-Καρλ, Καρλ. -Σταματήστε!
-Το βυζί μου. -Την πάτησες.
Αμάν πια, ρε παιδιά!
-Σοβαρευτείτε λίγο. -Μπέμπη.
Εμπρός;
Νταν;
Θεέ μου.
Τώρα αυτός είναι ο μπέμπης.
Ναι.
Έχεις δίκιο.
-Γεια. -Γεια.
Πώς είσαι;
-Νταν; -Ξέρεις...
-Νταν, είναι το τραγούδι σου. -Σε σκεφτόμουν σήμερα.
-Να τραγουδήσεις. Δυνάμωσέ το, Καρλ. -Μερ, μη.
Δεν θέλει.
Νταν; Ντάνι; Έλα να τραγουδήσεις.
Μερ, μιλάω στο τηλέφωνο με τον Φιλίπ.
Ντάνι, πρέπει να τραγουδήσεις.
Έλα, Νταν.
Η Κολίν θα το χαιρόταν πολύ.
-Δεν θέλω να τραγουδήσω. -Έλα τώρα.
-Σον; Έλα. -Εντάξει.
Σον, μη. Σταμάτα.
Σον, έλα.
Έλα.
-Βοηθήστε με, παιδιά. -Θεέ μου!
Χριστέ μου, μιλούσα με τον Φιλίπ.
-Δεν θέλει να τραγουδήσει. -Δεν είμαι εκπαιδευμένη φώκια.
-Έλα, Νταν. Σιγά το πράγμα. -Δεν θέλω να τραγουδήσω.
Έλα τώρα, έλα.
Δεν θέλω να τραγουδήσω.
Παιδιά.
-Ντάνι, Ντάνι, Ντάνι. -Δεν θέλω να τραγουδήσω, γαμώτο!
Βουλώστε το!
-Εμπρός; -Θεέ μου.
-Ναι. -Τι συμβαίνει;
Σιγά, Νταν, πλάκα κάναμε.
Δεν είμαι καμιά εκπαιδευμένη μαϊμού. Εντάξει; Δεν...
Δεν μπορώ να τραγουδήσω κατά παραγγελία.
Παιδιά, είναι...
Θεέ μου.
Ναι.
Ναι, ναι. Το ξέρω, το ξέρω.
Ναι.
Ναι, κλάψε ελεύθερα, καλέ μου.
Ξέσπασε, ξέρω. Ξέρω.
Ναι, ναι.
Ξέρω, ξέρω.
Ξέσπασε.
Ξέρω.
Γεια σου, Φιλίπ.
Είναι καλά;
Ναι, καλά είναι.
Απλά ήταν δύσκολη μέρα.
Θα σε πάρει σε λίγο. Λίγο αργότερα.
Ναι, ναι. Ξέρεις πού θα είμαι.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Η Λίνερ μού έλεγε πώς τη βασάνιζε ο Νταν όταν ήταν μικροί.
-Ωραία στιγμή, Καρλ. -Ναι.
Ξάπλωνε κάτω από την κούνια της.
Και μετά της τραβούσε τα σκεπάσματα αργά αργά, για να την κάνει να κλάψει.
Και μετά...Μετά έτρεχε στο δωμάτιό του.
Και βέβαια ερχόταν η μαμά και έλεγε...
..."τι έγινε, Κολίν;"
Πότε... Πότε γινόταν αυτό;
Ιδέα δεν έχεις.
Τότε, δεν θέλω να μου τα πεις τώρα.
Σωστά.
Έχει πλάκα.
Ήταν παιδάκι όταν έφυγα για σπουδές. Είναι σαν να μην την ήξερα καν.
-Ήταν η μπέμπα μας. -Την ήξερες.
Όχι, θέλω να πω ότι έχασα την παιδική της ηλικία.
Όταν πια αρχίσαμε να περνάμε χρόνο μαζί, ήταν μια...
Μια παλαβιάρα;
-Άλι! -Έτσι είναι.
Έτσι ακριβώς είναι.
Ήταν θεότρελη.
Ήταν μοναδική.
Μοναδική.
Και ήταν...
Ήταν επαναστάτρια και ήταν ασυμμάζευτη.
Ήταν τόσο μα τόσο έξυπνη.
Και τόσο δυνατή.
Και τόσο τρυφερή.
Ναι, όλα αυτά και βάλε.
Δεν ξέρω. Ίσως κοιτάω στα παλιά και προσπαθώ...
...να καταλάβω πόσο χρόνο πέρασα τελικά μαζί της, αν τα βάλεις όλα κάτω.
Δεν έχει σημασία, Σον.
Όταν ήσουν μαζί της, ήταν σαν να μην υπήρχε χρόνος.
Ναι.
Ναι, μάλλον.
Ναι.
Ο μπαμπάς κοιμήθηκε.
Ήταν δύσκολη μέρα.
Ναι.
Σε θεωρούσαμε σχεδόν υπεράνθρωπο.
Μα τώρα έπεσαν από τα μάτια μου οι παρωπίδες...
...και σε βλέπω όπως είσαι.
Γαμώτο. Τι λέει;
"Γράφεις για την τέχνη, αλλά δεν γνωρίζεις τίποτα γι' αυτή.
Τα βιβλία σου, που κάποτε τα θαύμαζα, δεν..."
Σταμάτα! Είπες πάρα πολλά. Την πρώτη φράση ήθελα μόνο.
Μα δεν την ήξερες.
Δεν πρέπει να λες πολλά. Λέγε μόνο την πρώτη λέξη.
Λυπάμαι, δεν πήρα το εγχειρίδιο που λέει πώς βρίσκεις δουλειά στον αδερφό σου.
Το εγχειρίδιο λέει "να είσαι ευγενική, να μην παίζεις ρόλο και να λες μία λέξη".
Εντάξει, αλλά τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν σε βοηθάει ο Φιλίπ.
Καλά, πάμε από πιο πριν.
-Θα με βοηθήσεις; -Είπες να μη λέω πολλά.
-Κάτι πρέπει να μου πεις όμως! -Καλά, εντάξει.
"Σε θεωρούσαμε σχεδόν υπεράνθρωπο.
Μα τώρα έπεσαν από τα μάτια μου οι παρωπίδες".
Είναι απαίσιο αυτό.
Να με συγχωρείς, αυτό είναι Τσέχοφ. Είσαι χειρότερη από τη μαμά!
Η μαμά παίζει ρόλο;
Βάζει συναίσθημα, σηκώνεται πάνω, ζει τον ρόλο.
Κάνει διαφορετική προφορά για κάθε χαρακτήρα.
Θεέ μου! Γαμώτο, να το κόψουμε;
-Όχι. -Εντάξει, εντάξει.
-Θα το περάσω αυτό. Το περνάω. -Εντάξει, ναι.
-Γύρνα τη σελίδα. -Καλά, καλά.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Εντάξει.
Δεν θα σιωπήσω!
Δεν τελείωσα ακόμα.
Μου κατέστρεψες τη ζωή. Δεν έζησα! Δεν έζησα.
-Κολίν, άντε. Έχεις ατάκα. -Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να κρατάω την κάμερα, να λέω ατάκες και να τσεκάρω και τι λες.
Έλα τώρα, πρέπει να το κάνω. Πρέπει να το στείλω αυτό αύριο.
Έχω παγιδευτεί εδώ πέρα, στη βρομο-Βιρτζίνια...
...με ένα σωρό ρεπουμπλικάνους και γήπεδα του γκολφ.
Θα μας ακούσει ο μπαμπάς και θα κατέβει.
Και θα λέει "τι κάνετε εσείς ακόμα ξύπνιοι;"
"Θεέ και Κύριε".
-Δεν μπορώ να το κάνω. -Γιατί;
-Πάω για ύπνο. Δεν μπορώ. Καληνύχτα. -Όχι, όχι.
-Η μαμά ετοίμασε κάτι ξηροκάρπια. -Όχι, μην τα βγάζεις.
Θα τα φάω όλα. Όχι!
Όχι, καληνύχτα. Καληνύχτα. Γεια.
Ξενέρωτε.
Νταν.
Αποτυχημένε.
Κοίτα, Νταν.
Θα φάω όλα τα ξηροκάρπια.
Ξέρεις, σε θεωρούσα σχεδόν υπεράνθρωπο.
Μα τώρα έπεσαν από τα μάτια μου οι παρωπίδες.
Τα λέμε το πρωί.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΚΑΘΛΙΝ Ο'ΧΑΡΑ ΝΤΟΣΤΕΡ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: ΕΛΕΝΗ ΑΘΑΝΑΣΑΤΟΥ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ