NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
Sprawiała wrażenie nieustępliwej.
Stąd ją zapamiętałem.
Usłyszał pan coś istotnego?
To było dawno.
Chyba mówił, by nie wciskała mu kitu?
W każdym razie to on się unosił.
Musiały go nagrać kamery na korytarzu.
Sprawdzę to.
Coś jeszcze?
Kawa była gotowa, ale nie przyszli po nią, bo się kłócili.
Podszedłem do ich stolika i poprosiłem, by byli ciszej.
On wstał i bez słowa wziął ode mnie kubek.
Kobieta za nim poszła?
Nie jestem pewien.
Więcej nie pamiętam.
Myśli pan, że to on zabił?
Ostatni, kogo spotkał tego dnia?
Czy gdzieś w okolicy jest sklep papierniczy?
Co?
Komisarzu, zgłoszono molestowanie nieletniej.
Idziemy.
- Chodź. Nie chcesz złapać sprawcy? - Już idę.
Gdzie Kim? Zwołać wszystkich.
- Tak jest. - Nie zapomnijcie niczego.
Stać!
Zatrzymać się!
- Hej! - Ani kroku dalej!
Hej!
Tędy!
Za nim!
- Stać! - Gońcie go!
- Łapać go! - Hej!
- Boże! - Stój, gnoju!
- Boże! - Co się dzieje?
Ty!
Cholera!
Ty bydlaku!
Ty gnido!
Jezu.
Co za drań.
Dodaj napaść na funkcjonariusza.
- Co za kutas. - Boże.
Rany.
Myślisz, że jesteś Angeliną Jolie?
- Co jest? - Czuć było od niego alkohol.
Myślisz, że zrobi to, co Doo-soon Cho,
i będzie się zapierał, że nic nie pamięta albo nie kontrolował swoich czynów?
To zatrzymamy go jeszcze raz. Nie będziemy mieli wyboru.
Lepiej dla niego, by prędko nie wyszedł na wolność.
Osobiście go zabiję, jeśli go znów znajdę.
Zawieszenie to dla ciebie za mało?
Chcesz mieć proces?
Dobrze rozumiem, że nie jestem już zawieszona?
Nie dzięki mnie.
To... w takim razie dzięki komu?
Nie pasuje ci to? Wolisz dalej wykonywać papierkową robotę?
Nie, proszę pana.
Wiesz, jaki opierdol dostałem od komendanta?
Z mojego powodu?
„Naprawiamy błędy prokuratury,
a to nas uważa się za nieudaczników?
Policja musi być szanowana.
W końcu to my odkryliśmy prawdę”.
Wyżył się na mnie.
W każdym razie chodzi o to,
że musimy dorwać sprawcę przed prokuraturą.
Nikt inny nie może przypisać sobie tej zasługi.
Sierżant Kim to płotka.
To musiał być ktoś wyżej postawiony.
Jesteś tu? Mówię coś ważnego.
Oczywiście. Przepraszam.
Patrzy na nas cały kraj.
Trzeba zdążyć przed prokuratorem. Jak on się nazywał?
- Mówi pan o Si-mok Hwangu? - Tak.
Uzyskaj dostęp do wszystkiego, co znajdzie.
Informacje o sprawie muszą być współdzielone.
Wszystko mu przekazujesz, a tylko on korzysta z tego układu. Co to ma być?
Mam mieć wgląd do informacji prokuratora?
O czym ty mówisz?
Komendant chce, byśmy wszyscy mieli w nie wgląd!
Pewnie nawet cię nie kojarzy.
Zadbaj o to, by Hwang wszystko ci przekazywał, i zdawaj mi raporty.
Niech pan obieca, że zostanę
w Wydziale Kryminalnym, jeśli aresztuję winnego.
Nie możecie się mnie pozbyć.
Cóż, jeśli o to chodzi...
Jest pan tu? Pytałam o coś ważnego.
Dlaczego tak ci zależy?
Skończyłaś akademię policyjną. Przyjmą cię wszędzie.
Na obecnym stanowisku nie masz szans na szybki awans ani podwyżkę.
Nie będzie łatwo utrzymać rodzinę, jeśli ją założysz.
Czemu Wydział Kryminalny?
Nie musi pan udzielać mi lekcji.
Lis pola karnego musi być łasy na gole,
a detektyw – na zakuwanie złoczyńców w kajdanki.
Wydziały Ruchu Drogowego albo Postępowań Administracyjnych
też pełnią ważną funkcję, ale to napastnicy są najważniejsi.
Ja strzeliłam dziś gola.
Boże, skrzywdzono dziewczynę. Co ja gadam?
- I co, jesteś łasa? - Tak!
To znaczy...
aresztowałam podejrzanego, ale był nim Jin-seob Kang.
Panie komisarzu.
Będę chwytać złoczyńców aż do sowitej emerytury.
- Zobaczy pan. - Niech ci będzie.
Pierwszym krokiem będzie sprawa z Huam-dong.
Rozwiążę ją!
Dobra robota.
Staram się.
Jesteś pierwszą osobą, która biega szybciej ode mnie.
- Krew... - Musi boleć cię warga.
Nie.
- Wygląda na poważne zranienie. - W porządku.
KOMENDANT
Poleciłem jej
informować mnie o tym, co wywęszy Si-mok Hwang.
Na pewno nie da się znaleźć na niego haków?
Od kiedy pomylony prokurator nikomu nie przeszkadza?
Chyba jest pan na spotkaniu. Zadzwonię później.
Dobra.
Na czym skończyliśmy?
Miał mi pan przekazać, co mówił prokurator rejonowy.
Powiedział,
że śledztwo wewnętrzne może być bezcelowe,
bo dwa miesiące to niedługo.
Skoro tak uważa, to taką informację przekażę.
Nie wydaje się pan pogodzony z tym faktem.
Chyba musimy siedzieć cicho, nawet jeśli wszyscy zaczną zachowywać się jak Si-mok.
Mam to powtórzyć prokuratorowi rejonowemu?
Dwa miesiące to niedługo.
Słyszałem, że wszyscy naczelnicy wydziałów dobrze się dogadują.
Ponoć często się spotykacie.
Rozumiemy się nawzajem.
- Tak? - Przyszła osoba z newsroomu.
Niech wejdzie.
W Internecie pojawił się też nowy artykuł. Wydrukować go panu?
Znajdę sobie.
ŚWIADEK ZACHOWANIA PROKURATORA SI-MOK HWANGA
„To mnie zaatakował Si-mok Hwang”.
Co to za jeden?
Już mówiłam, że nie udzielimy państwu wywiadu.
Przepraszam.
„Znęcano się nade mną, odkąd w siódmej klasie trafiłem do innej szkoły.
Pewnego dnia...
to Si-mok mnie pobił.
Anonimowy informator jednej ze stacji telewizyjnych
powiedział, że Si-mok złamał komuś palec. Tą osobą byłem ja.
Ku mojemu zdziwieniu koledzy z klasy
zaczęli skupiać się na Si-moku, a nie na mnie.
Nie mówię, że zrobił to, by dali mi spokój”...
Halo?
Nie.
Nawet brukowce się do nas zgłaszają.
„Nie mówię, że miał taki zamiar,
ale on jako jedyny
mi nie dokuczał i nie śmiał się ze mnie.
Możliwe, że ma skłonność do stosowania przemocy,
ale nie był okrutny.
Informator telewizji nazwał go wariatem i zmieszał z błotem,
ale prawdziwymi psychopatami
byli koledzy z klasy, którzy czerpali przyjemność z niszczenia słabszych.
Z tego, co pamiętam, Si-mok nigdy nie znęcał się nad innymi”.
Skąd ja to znam. Snucie teorii bez poparcia w faktach.
Panie Hwang, wie pan, kto to jest?
Kto by to nie był, jestem mu wdzięczny.
Panie Hwang?
Trzy lata temu były minister Il-jae Young został oskarżony o przyjęcie łapówek
w wysokości 800 milionów wonów.
Przepraszam.
Nic tu nie znajdziecie.
Zostałem wrobiony.
Wszystko...
Wszystko dokładnie zbadam, by poznać prawdę.
Jak...
Jak możecie mi to robić?
Nauczyłem was wszystkiego.
Miejcie oczy szeroko otwarte i przeszukajcie każdy zakamarek.
- Tato! - Proszę pana!
Dzwońcie na pogotowie. Szybko!
Proszę pana.
Gdzie była Eun-soo,
gdy zginął pan Park, i co robiła?
Jak to wdzięczny? To niedźwiedzia przysługa.
Powinien był się nie wychylać.
Teraz ludzie mają pana Hwanga za odmieńca.
Kto odebrał telefon, gdy prosiłem o sprawdzenie kartoteki Jin-seob Kanga?
Telefon? Kiedy pan dzwonił?
W dniu śmierci Moo-sung Parka.
Zadzwoniłem do was z miejsca zbrodni.
Czy to nie była pani Young?
Jeśli było to w dniu zajścia, to nie mogła być ona.
W biurze nie było chyba nikogo z waszej trójki.
Od lunchu byłam sama.
Na pewno potem jej nie było?
Wydaje mi się, że odebrała ona.
O wilku mowa.
- Proszę? - W dniu śmierci Moo-sung Parka...
Co to jest?
Paczkę zaadresowano do tego biura.
Pewnie kolejny prezent.
Przed chwilą mieliśmy naradę. Przyniosłam panu protokół.
Naradę?
Dziś nie będzie wspólnego lunchu. Pan Kang ma spotkanie.
Smacznego, psycholu.
- Rany... - Co to jest?
Dowiedział się pan czegoś o tym telefonie?
Jakim?
Z Centrum Usług Publicznych.
O to chodzi. Nie, a ty?
Też nie.
Minęło zbyt wiele czasu. Wrócę już do pracy.
Choi, ile masz wzrostu?
Mam 170 centymetrów.
Nie ma opcji, ja mam 175, a jesteś mojego wzrostu.
To dlatego, że noszę wysokie obcasy.
Dostał pan notatkę o dzisiejszym spotkaniu?
Do tego czasu wrócę.
Zobacz.
Mnóstwo ludzi skomentowało ten post.
Twierdzą, że byli ofiarami pana Hwanga.
MNIE TEŻ POBIŁ.
TRZYMAM ZA PANA KCIUKI!
I kto tu ma rację?
Kogo my tu mamy.
Powiedz, jak ci przykro, że nie mogłeś mnie częściej odwiedzać.
I że cieszysz się,
widząc mnie w dobrej formie.
Coś w tym stylu, gadka szmatka.
Potem przejdź do rzeczy.
Tak robią dorośli.
Wydaje mi się, że rzadko pana odwiedzałem, nawet gdy pełnił pan funkcję ministra.
Ale istotnie wygląda pan lepiej, niż się spodziewałem.
Skoro on tak mówi, to chyba nie jest ze mną najgorzej.
Wygląda dobrze, prawda?
Niedawno przestał pić.
Znowu zaczął ćwiczyć.
Zawsze wyglądał znakomicie.
Czułem się przy nim mały.
Przecież jesteś wyższy ode mnie.
Po prostu mnie podziwiałeś.
Daj spokój, kochanie.
Czy często odwiedza pana chłopak pani Young?
Skąd ta nagła zmiana tematu?
Uznałem, że pewnie tak, ze względu na pana stan zdrowia.
Od kiedy przejmujesz się takimi przyziemnymi sprawami?
Eun-soo mówiła panu, że ma chłopaka?
Nie powinienem był tego mówić?
Nie o to chodzi.
Przy okazji chciałam panu podziękować.
W telewizji mówił pan,
że Eun-soo nie ponosi żadnej winy, i wziął ją pan na siebie.
Powiedziałem tylko prawdę.
Rozumiem. Mimo wszystko...
Mój mąż tego panu nie powiedział,
ale on także jest bardzo wdzięczny.
Bardzo to wszystko przeżywaliśmy.
Domyślasz się, kto jest mordercą?
A czy pan ma jakąś teorię?
Dlaczego pytasz mnie o zdanie?
Ono się nie liczy.
Jak to? Pani Young jest bezpośrednio powiązana
z podejrzanym.
Eun-soo jest powiązana
z podejrzanym?
Wie pan, że brała udział w procesie.
Wyraziłem się niejasno, przepraszam.
Myślałem, że wymienialiście się spostrzeżeniami, że rozmawiał pan z nią
o tym jak ojciec z córką. Dlatego spytałem.
Nie rozmawialiśmy.
Sprawa jest dość nietypowa.
Ofiara miała koneksje z osobami wysoko postawionymi
w hierarchii.
W tym z przyszłym prokuratorem rejonowym.
- Pomogę panu. - Nie trzeba.
Za długo siedziałem w tej pozycji.
Proszę odpocząć.
To nonsens.
Co wygadują w telewizji.
Że jesteś wariatem.
Ja cię wybrałem.
Nie przeoczyłbym tego.
Niech pan zaczeka.
Proszę zaczekać.
Wiem, że jest pan zajęty. Dziękuję.
Niech pan ma oko na Eun-soo.
Większość życia poświęciła nauce. Nadal jest jak dziecko.
Pani Young dobrze wykonuje swoją pracę.
Miło mi to słyszeć. Dziękuję za te słowa.
Tak myślałam, że sobie radzi.
Gdy usłyszałam, jak mówi pan, że Eun-soo nie jest winna...
Niech pan nie bierze do siebie tego, co on mówi.
Sądzę, że zareagował tak, bo wspomniał pan Hyun-chula.
Pewnie przypomniały mu się nieprzyjemne sytuacje.
- Hyun-chula? - Boże.
Byłego chłopaka Eun-soo.
Mówiła, że zerwali.
Zerwali.
Pani Young na pewno bardzo go lubiła.
Nie wiem, czy mogę to mówić,
ale parę razy był u nas w domu naprawić komputer.
Polubiliśmy go.
Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Nie mówię, że Eun-soo co chwilę sprowadzała do domu facetów.
Jej były chłopak to chyba złota rączka.
Naprawiał też państwu telewizor?
- Telewizor? - Pewnie jest też wysoki.
Z wysokiego wzrostu nie ma żadnego pożytku.
Wysokim mężczyznom jest ciężej na starość.
Był oczkiem w głowie mamy.
Jego rodzice zaczęli mieć zastrzeżenia
do jego związku z Eun-soo po tym, co spotkało mojego męża.
Dlatego zerwali. Ale było, minęło.
Powiem szczerze...
ktoś z tej samej branży byłby dla niej idealny.
Ach tak.
Życzę wszystkiego dobrego.
Niech pan nas jeszcze odwiedzi.
Eun-soo jest chyba w orbicie jego zainteresowań, nie uważasz?
Gdzie tam.
Wypytywał mnie o Hyun-chula.
Przecież nie pytałby o to Eun-soo.
Chciał od nas wyciągnąć informacje na ten temat.
Doprawdy, wygadujesz głupoty.
Nie masz pojęcia, jaki on jest.
Nawet jeśli mu się podoba, to ja nie pozwolę na ten związek.
Przecież sam powiedziałeś, że nie jest wariatem.
Ja go lubię.
Il-jae Young od samego początku wiedział,
kto podstawił mu nogę
i znęcił wizją 800 milionów wonów.
Rodzina pana Lee z całą pewnością nie wydałaby własnych pieniędzy,
więc koniec końców musiał dojść do tego, że należały do pana Parka.
Mimo to wciąż jest obojętny. Dlaczego?
W sprawę zaplątani są wszyscy jego wrogowie, przez których okrył się hańbą.
Jeśli sam nie jest w to zamieszany,
to nie powinien zachowywać się, jakby zupełnie nic nie wiedział.
Proszę się odsunąć!
Nie był zaskoczony, gdy wspomniałem pana Lee.
Na pewno usłyszał już o tym od Eun-soo.
Ale skąd ona wiedziała?
Trzy lata temu przygotowywała się do egzaminu na aplikację.
Jak odkryła,
że to pan Park zapewnił fundusze potrzebne do obalenia jej ojca?
Dzieliła się wiedzą z ojcem?
Jeśli tak, to...
- Wiedzą państwo, gdzie jest pacjentka? - ...czy zrobili to wspólnie?
Przepraszam, czy widział pan pacjentkę z tamtej sali?
- Nie żyje. - Słucham?
Do czego może posunąć się człowiek, któremu nie wolno
poślubić ukochanej?
O co tu chodzi? W tych miejscach?
W dokumentach z prośbą o nakaz...
Tak, tato?
Kto przyszedł?
Czemu?
- Proszę iść. - Rany boskie.
Dalej, tędy.
No naprawdę.
To Min-ah Kwon.
Trzy miesiące temu działała w Babylonie przy stacji Gangnam.
Tylko pierwsza z was, która zdobędzie o niej informacje,
przejmie jej bar.
Z resztą zobaczę się w celi.
Niewiarygodne.
Słuchaj. Nie możesz nagabywać niewinnych ludzi i grozić im, że...
Niewinnych?
Mówisz o was?
Od czego by tu zacząć.
Oszustwa podatkowe? Naciąganie pijanych klientów?
Jeśli któraś coś piśnie i Kwon ucieknie,
w tej okolicy nie zostanie żaden szyld.
Słyszałyście?
Nie chcecie prowadzić baru?
Poszły!
Dlaczego chciał pan uciąć swą prawą rękę?
Na jej miejsce wyrośnie nowa.
Nie możesz mi tego zrobić.
Myślałeś, że jestem kompletnym idiotą?
Ktoś do mnie przyszedł?
Rany...
Ma pani chłopaka?
Czemu pan pyta?
Powiedzmy, że ma pani narzeczonego.
Ktoś doprowadził jednak pani rodzinę do bankructwa.
Zaręczyny zerwano.
Jak pani myśli, czy pani były
pałałby wobec tej osoby wielką żądzą zemsty?
Rozpracowuje pan zabójstwo z miłości?
Moja rodzina nie jest bogata.
Czy morderstwo wchodzi w grę?
Ściśle rzecz ujmując, osoba, o której mówimy,
nie skrzywdziła pani narzeczonego.
Moim zdaniem
sprowadziła na niego wielkie nieszczęście.
Powinien być przy narzeczonej nawet w obliczu bankructwa rodziny.
Ale nie mógł.
Nieważne, jaki był powód,
chodzi o to, że zostawił dziewczynę, która straciła wszystko.
To gorsze, niż gdyby po prostu rozeszli się przez tę osobę.
Wszyscy pewnie myśleliby, że jest bardzo płytki.
A zakładając,
że nie jest,
sprawca całego koszmaru musi być najgorszą kanalią.
„Kanalia. Pozbądźmy się go”.
Tak by powiedział narzeczony?
Ale jeśli faktycznie ją kocha, to czy według pana
zdecydowałby się wplątać ją w całe zamieszanie?
Gdybym znalazła się w takiej sytuacji – choć się nie znajdę –
działałabym sama.
W każdym razie zgadzamy się,
że z miłości do ukochanej osoby można kogoś zabić.
Czemu właściwie mnie pan o to spytał?
Potrafiłby pan zrobić coś takiego
dla kobiety, którą pan kocha?
Musiał być pan zakochany.
Niech pan pomyśli o swoich byłych.
O pierwszej miłości.
Była jakaś, prawda?
Dowiedział się pan, kto dzwonił z Centrum Usług Publicznych?
- Jeszcze nie jestem pewien. - Ale ktoś stąd?
Nikt z zewnątrz by stąd nie dzwonił.
To musi być osoba, która może swobodnie przeglądać akta.
Czy podejrzanym
nie jest ktoś z Seulu-Zachodu?
Nie możemy opierać się tylko na połączeniu telefonicznym.
Zepsuł się panu kiedyś telewizor?
Nie, zresztą rzadko kiedy z niego korzystam.
Parę dni temu musiałam wezwać serwisanta, bo odbiornik przestał działać.
Przyglądałam się jego pracy i to naprawdę proste.
W starych dekoderach są karty odpowiadające za odbiór sygnału.
Wystarczyło ją wyjąć i włożyć z powrotem.
W przypadku Parka też o to musiało chodzić.
Byłam w domu Moo-sung Parka.
Jego matka powiedziała mi, że rano w dniu jego śmierci,
tuż przed wyjściem z domu, oglądała w telewizji serial.
Na karcie nie znalazłam żadnych odcisków palców.
Czy to nie dziwne?
Ktoś przecież dotykał jej przy produkcji i montażu telewizora.
Więc jakim cudem nie było nic?
Ktoś musiał w pewnym momencie usunąć z niej odciski.
Pan Park często nie mógł zasnąć. Zwykle odsypiał rankami.
Dopiero po południu wstawał,
więc ta pora byłaby dogodna.
Sprawca czekał, wiedząc, że Moo-sung Park śpi.
Ukryć mógł się tylko w jednym miejscu.
Czekał tam cierpliwie, aż w końcu...
Dzwoniłem w sprawie awarii telewizora.
Jest pan w okolicy? Świetnie, to do zobaczenia niedługo.
Wyszedł mniej więcej wtedy, gdy przyjechał Jin-seob Kang.
Nie rozumiem.
Nic.
Po zamknięciu sprawy
wynajęta firma posprzątała dom, za wyjątkiem tego pokoju.
Musiał zostawić jakiś ślad, chyba że jest duchem.
Nie wie pani, że wziął nawet pod uwagę kąt kamery samochodu?
Właśnie wiem.
Nie mogę tego pojąć.
W tej sprawie jest tyle znaków zapytania.
Wie pan, z czym mam największy problem?
Z motywem.
Pozbycie się Moo-sung Parka?
Był w domu sam. Można było go zabić od razu.
Po co chować się tak długo w szafie?
Wystarczyło dźgnąć Parka i uciec.
Po co majstrować przy telewizorze i angażować we wszystko Kanga?
Potrzebował kogoś, by zrzucić na niego winę?
Łatwiej byłoby wykorzystać dostawcę pizzy.
A jednak konieczny był ktoś z kartoteką.
Osoba, w której niewinność nikt nie uwierzy.
Sprawdzenie w systemie DNA znalezionego w domu Parka
to dość, by uznać go za podejrzanego.
Właśnie.
Sprawca zaplanował każdy szczegół.
Nie jest tak łatwo znaleźć
byłego więźnia w otoczeniu ofiary.
Czy to w ogóle możliwe?
To musi być ktoś, kto może swobodnie przeglądać akta.
Z prokuratury albo z policji.
Ale nawet jeśli to możliwe, czy to nie za wiele zachodu?
Jeśli celem było wyłącznie wyeliminowanie Moo-sung Parka, to po co to wszystko?
Rozważałam nawet inny scenariusz.
A co, jeśli celem
był także Jin-seob Kang?
Może sprawca chciał pozbyć się obydwu?
- To... - To oczywiście mało prawdopodobne.
Wyprawienie na tamten świat dwóch osób,
grubej ryby i byłego więźnia dorabiającego sobie jako serwisant.
To...
Zresztą skąd mógł wiedzieć, że Jin-seob popełni samobójstwo?
Targnął się na swoje życie również,
gdy odbywał poprzednią karę.
Od jego samobójstwa wszystko się zaczęło.
Wszędzie rozesłał swój list apelacyjny.
Zabójca na pewno głęboko żałuje tego, co zrobił.
Sprawa zrobiła się głośna przez to, że był w nią zamieszany były więzień.
A może cieszy się z tego, jak się sprawy potoczyły.
- Proszę? - Krew.
Wszystko zaczęło się od krwi znalezionej w pobliskim domostwie.
Ale czemu miałoby mu to pasować?
Co, jeśli nie popełnił błędu?
Chciał zostawić ślad nakierowujący na sprawcę?
Jeśli pozostawił ten dowód celowo...
- Tylko po co? - Może zarówno Park, jak i Kang
byli dla niego tylko środkami do celu.
Zabił ich, by go osiągnąć?
O co tu chodzi?
Przepraszam, że przeszkadzam. Mamy wszyscy iść do auli.
Ponoć zemsta kobiety nie zna granic.
Co?
Mówi pan o mnie?
Czy osoba z Centrum Usług Publicznych to kobieta?
Dlatego mówił pan o tej sytuacji z narzeczonym.
Ponoć zemsta kobiety jest bezgraniczna.
Czy osoba z Centrum Usług Publicznych to kobieta?
Dlatego odwiedził tatę w szpitalu?
Bo podejrzewa mnie?
Drodzy koledzy i koleżanki
z Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód.
Ostatnich kilka dni
było dla nas niezwykle ciężkich.
Zarzucano nam niekompetencję i niewiarygodność.
Twierdzono, że jesteśmy organizacją
skupioną wyłącznie na walce o swoje przetrwanie.
Co szczególnie przykre,
zakwestionowano naszą prawość
i kwalifikacje do stania na straży prawa.
Przez jednego indywidualistę.
Mimo to, koledzy i koleżanki,
mogę z całym przekonaniem zapewnić was o jednym.
Zawsze przestrzegaliśmy
litery prawa
i ciężko pracowaliśmy,
dbając o to, by sprawiedliwości stało się zadość.
Mówię to, stojąc przed wami,
z dumą i podniesionym czołem.
- Przyjaciele. - Masz ją?
Odwagi.
Nie ma powodu,
by posypywać głowy popiołem.
Każde z was należy
do intelektualnej i moralnej elity narodu.
Miałem naciskać na pana Seo.
Dopóki w Seulu-Zachodzie ktoś jeszcze pracuje,
zawsze będę miał prawą rękę.
Przyjaciele. To nasza wspólna sprawa.
ŚLEDZTWO WS. PROSTYTUCJI
Ej!
Czego szukałeś?
Dlaczego przeglądałeś moje rzeczy?
Dołożymy wszelkich starań, by wyjaśnić tę zbrodnię.
Nie możemy jednak się poróżnić.
To niedopuszczalne. Musimy mówić jednym głosem.
W imieniu nas wszystkich
składam przysięgę wobec państwa i narodu.
Stojąc na straży interesu publicznego,
ślubuję walkę o sprawiedliwość i prawa człowieka.
Jako prokurator mam obowiązek rozświetlać mrok dotkniętym niesprawiedliwością,
służyć całym sercem słabszym
i prześladowanym,
postępować uczciwie
i w służbie prawdy.
Uroczyście przysięgam więc
wobec ojczyzny mojej, Korei,
najsurowszym będąc wobec samego siebie,
że do końca będę oddany
swemu krajowi i narodowi.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Co on znalazł?
Jak się domyślił?
SALON UCIECH STUDIO MASAŻU BAEKSONG
KLUB S
- Jest pan u nas pierwszy raz? - Wręcz przeciwnie.
Min-ah tu jest, prawda?
Boże.
Nie zapomniałabym takiej ładnej buzi.
A Min-ah jeszcze nie ma.
Jest jeszcze lepsza dziewczyna.
Najpierw Min-ah.
Chyba jest pan jej chłopakiem.
Pospieszę ją.
Zadzwoń po nią.
Nie mam przy sobie telefonu.
Tu się mieszczą tylko banknoty.
Przyniosę panu coś na koszt firmy.
Gdzie jesteś?
Zaraz będziesz?
Stały bywalec?
Kiedy niby miałby zdążyć u mnie bywać?
Jak wygląda?
Jak pani myśli, skąd jest?
Zrobiłaś coś złego?
Jeśli to wpłynie źle na interes... Boże!
Co pan robi?
Proszę to oddać!
Hej!
Taxi!
Hej!
Panie Seo!
Niech pan przyspieszy!
Odjedź!
Szlag by to!
Jest tu dopiero trzeci dzień.
Naprawdę nie wiem, gdzie mieszka.
Więc lokal trzeba zamknąć.
Nie znacie adresu Mi-nah, dziewczyny?
Powiedzcie mu.
Chyba bardzo wam zależy na tym, żeby klub upadł.
Co?
Czemu miałabym kłamać o Min-ah?
Nie wiem, co mam zrobić, żeby mi pan uwierzył. To frustrujące.
Dlaczego znowu jest zimno?
Dokąd pan idzie?
Proszę zostać. Potowarzyszę panu.
- Którą korporacją taksówkową jeździcie? - Słucham?
Proszę zadzwonić po taksówkę.
Chce się pan stąd ulotnić ze mną?
Już wracasz do domu? Źle się czujesz?
- Nie, po prostu... - Dziękuję.
Dziękuję.
Pan chyba od rana jest na rauszu.
- Dokąd jedziemy? - Gdzie mieszka Min-ah?
- Kim jest Min-ah? - Przyjeżdża pan po nią parę razy na dzień
i zabiera do salonu fryzjerskiego, pracy i z powrotem do domu.
Nie traćmy czasu.
Jest pan gliną?
Wie pan, że przewóz osób bez licencji jest nielegalny?
Proszę o adres i numer telefonu Min-ah.
Wysiadaj.
Nie jesteś gliną. Wysiadaj.
Wysiadaj z mojego auta, dupku.
Czego chcesz?
Podoba ci się? Chcesz ją przelecieć?
Jeśli masz na oku dziewczynę do towarzystwa, to zapłać jej za towarzystwo.
Ale ty chyba jesteś zboczeńcem i stalkerem. Śmiesz mi grozić?
Owszem, nie mam licencji. I co mi zrobisz?
Adres i numer.
DAEJUN VILLA
MIN-AH KWON
Mundurek.
Licealistka?
Tym pan Park mógł szantażować pana Lee?
MIN-AH KWON
Tu poczta głosowa. Po sygnale zostaw wiadomość.
„Prokuratorzy ślubują odkryć prawdę”.
PROKURATOR CHANG-JUN LEE JEST INNY NIŻ POZOSTALI
WOO-GYUN KIM
Halo.
Kobieta?
Też mnie to zaskoczyło.
Na pewno? Czy Hwang...
Hwang sam to powiedział?
Myślę, że odkrył, że ostatnia osoba, z którą widział się pan Park, to kobieta.
Wiemy o kimś konkretnym?
- Porozmawiajmy osobiście. - Dobrze. Zaraz będę.
Ja również.
Boże...
Gratuluję.
W kuluarach mówi się, że jesteś wyrozumiały
i charyzmatyczny. Zewsząd pochwały.
Taką reakcję chciałem wywołać.
Czyli wszystko dobrze. To dlaczego wyglądasz na zmartwionego?
Myślisz, że kobieta, którą Park spotkał przed śmiercią,
to może być ona?
Skąd mogłaby wiedzieć?
Trzy lata temu była żółtodziobem.
Pewnie dowiedziała się od ojca.
Mogę o coś zapytać?
Co się naprawdę stało z 800 milionami?
Faktycznie coś było nie tak przy przekazaniu ich?
Czy Young po prostu udaje niewiniątko?
Nie musisz odpowiadać.
Gdy pan Young odkrył,
że w pudle jest gotówka, zwrócił całość.
Problem polega na tym,
że tego samego dnia ktoś ją zabrał.
To tajemnica poliszynela.
Pytam, kto taki.
Kto może wiedzieć, jak nie ty?
Przeciętny człowiek nie miałby na co wydać tylu pieniędzy.
Nie próbuj się dowiadywać.
Naprawdę nie wiesz czy tylko udajesz?
Jeśli pan Young nie kłamie, twierdząc, że nie przyjął korzyści majątkowej,
to niesłusznie oskarżono go o brak zasad moralnych
i nieumiejętność przyznania się do winy.
Ma jeszcze jakieś dziecko?
Chyba nie. Z tego, co wiem, Eun-soo to jedynaczka.
Dziwne.
Gdyby to mój ojciec miał łatkę przekupnego,
a opinia publiczna nie dawałaby mu żyć, nie potrafiłbym wybaczyć
winnym tej sytuacji.
Poszłoby na noże.
Ale to musiał być mężczyzna.
Osoba nagrana przez kamerę to na pewno nie kobieta.
Chang-jun. Jeśli winna osoba miała wspólnika,
jeśli z zemsty zadźgała człowieka na śmierć,
to czy jest pewność, że ciebie zostawi w spokoju?
Nie powinieneś jej jak najszybciej aresztować?
- Nie mogę. - Co?
Nawet jeśli to prawda...
Jeśli to prawda, to tym bardziej...
nie możemy jej aresztować.
Nie może być złapana żywcem. Gdyby tak się stało,
wyjawiłaby nazwiska wszystkich powiązanych z panem Parkiem.
Gdzie znalazł wspólnika?
Ma syna, o którym nikt nie wie?
Wypuścimy dowody wskazujące na konkretną osobę.
Si-mok zainteresuje się sprawą.
Osaczony sprawca targnie się na swoje życie.
To będzie koniec.
Mieszkasz w okolicy?
Tak.
Wygodnie mieszkać blisko pracy.
Nie piję.
Co?
No dobra.
A ty gdzieś tu mieszkasz?
Ja?
Musiałem wpaść do komisariatu w Mapo.
Jeden kieliszek.
Wybacz, nie chcę.
Nie patrz tak na mnie.
Tylko ja wziąłem twoją stronę.
Zresztą na pewno wiesz.
Tak, dzięki.
Nadal jesteś okropnie arogancki.
Nic się nie zmieniłeś.
Zignorowałeś mój telefon po tym, jak spotkaliśmy się po 20 latach.
Jak miałbym świadomie zignorować połączenie od obcego numeru?
Co?
Nie dałem ci swojego numeru?
Dlaczego mi to wtedy zrobiłeś?
- Dlaczego złamałeś mi... - Bo byłeś głośno.
Bo byłem głośno?
Byłeś za głośno.
Uważasz, że jesteś lepszy od innych?
Myślisz, że możesz patrzeć na każdego z góry?
Jesteś prokuratorem. I co?
Zestarzejesz się w samotności.
Wybacz. Znowu za głośno.
Nie lubisz głośnych ludzi.
Nie o to chodzi.
Nie jesteś głośno.
Już mi to nie przeszkadza.
Tak jak wiele innych rzeczy.
Jakich?
Masz rację.
Zawsze...
będę samotny.
Poczekaj.
Co tu robisz?
Co jest? Nie stresuj mnie.
Wypadłeś znakomicie.
Widziałam w telewizji. Prawie cię nie poznałam.
Rany.
Znowu miałeś długi dzień.
Dobrze, że już jesteś w domu.
PRZYTULNIE JAK W DOMU
LICEUM ARTYSTYCZNE
Prześpij się.
Używała pani kiedyś tej maseczki?
Nakłada się bardzo łatwo.
- Jestem śpiąca. - Niech się pani nie wstydzi.
Nie!
Przepraszam, wystarczy...
Przyłożyć odpowiednie części do oczu, nosa i ust.
O tak. Pięknie!
No i proszę. Wygląda pani olśniewająco.
Skóra jest rozświetlona.
Proszę się odprężyć.
Rety, ledwo zdążyłyśmy przed końcem ważności.
Min-ah Kwon
- Gdzie poszedł? - Na korytarz.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Hej...
Pamiętaj o tym.
Ciągle na siebie wpadamy.
Masz dziś rozprawę, tak?
Co do wczoraj...
Nic nie pamiętam. Czy ja...
Skąd znasz Jin-seob Kanga? Stanąłeś w jego obronie.
Skąd pomysł, że go znałem?
Jego adwokat przegrał, a ty wyglądałeś na zmartwionego.
Zauważyłeś to?
Skontaktowała mnie z nim osoba z mojego kościoła.
Oczywiście nic byśmy nie zarobili, ale zależało mi.
Powiedziałem wszystkim, że na pewno wygramy.
Skąd miałeś tę pewność?
Skąd?
Zaufałem mu.
Gdy się spotkaliśmy, był z dzieckiem.
Trzymał je w ramionach.
Powtarzał, że jest niewinny. Przyrzekał na swoje dziecko.
Wiedziałem, że nie kłamie.
Jaki ojciec skłamałby po tym, jak zaklinał się na własnego syna?
Zaufałem mu.
O co chodzi?
Dobrze.
Przepraszam za wczoraj.
Nie będziesz przecież pracował tu jako woźny albo ochroniarz.
Urzędników jest tu na pęczki.
Jeśli chcesz znaleźć pracę, nie lepiej skontaktować się z kancelariami?
To aż tak oczywiste?
Nie, aczkolwiek zauważyłem, że nie nosisz ze sobą wizytówek.
Małe kancelarie przeżywają obecnie kryzys.
Gdybyś potrzebował pomocy ze śledztwem
albo czymkolwiek innym...
Zapisz mój numer.
Rozumiem, jesteś zajęty. Innym razem.
Na razie.
- Panie Seo. - Czemu wchodzisz nieproszony?
Przepraszam. Podejrzany...
- Wyjdź. - Dobrze, już idę.
DOWÓD OSOBISTY
MIN-AH KWON
Jesteście do bani. Tańczę lepiej od was.
Jak to? Moim zdaniem są ekstra.
Komedia.
- Pójdę do łazienki. - Tylko szybko.
Zaraz wracaj.
- Iść z tobą? - Nie, nie trzeba.
- Wszystko gra? - Wszystko dobrze?
Co się dzieje?
Co się stało?
- Nie żyje? - Co my zrobimy?
PROKURATOR SI-MOK HWANG
JUNG-BON KIM
Podkomisarz Han.
Niech się pani obudzi!
Podkomisarz Han!
Niech się pani obudzi!
STRANGER
Dlaczego wczoraj?
W tę noc. Nagle za nią ruszasz.
Si-mok Hwang
szedł za nią do jej domu. Tym razem potrzeba dokładności.
Oczywiście.
Kto jest w szpitalu?
Mamy tłum reporterów. Sprawca wkrótce to zauważy.
- Potrzebne nam wsparcie. - Sam tam przyszedł.
To nie dziwne? Moo-sung Park zginął pod okiem Si-moka.
- Sytuacja się powtarza. - Kto to?
- Co to za wariat? - Masz nóż?
Została zaatakowana przez ciebie?
Śledził mnie?
A może ja ich naprowadziłem?
Napisy: Mikołaj Gołębiewski