(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(สเตรนเจอร์)
เริ่มถ่ายแล้วนะครับ
- เช็กเสียงไมโครโฟน หนึ่ง สอง สาม - เริ่มเลย
บ้านที่ทุกท่านเห็นอยู่ข้างหลังผม
คือบ้านของคุณพัคมูซอง ผู้ถูกฆาตกรรม เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา
และคดีอาชญากรรมอันโหดร้าย ก็เกิดขึ้นที่นี่อีกครั้งครับ
เหมือนว่าที่นี่จะมีคนตายอีกแล้ว
- แม่เจ้า - ซึ่งได้ถูกเปิดเผย
สู่สาธารณชน หลังจากนักเรียนคนหนึ่ง ได้โพ้สต์รูปเหยื่อลงในโซเชียล
หลังจากคุณพัคมูซองเสียชีวิต นักเรียนก็มาสังสรรค์ที่บ้านร้างนี้
และหลังจากที่พบศพ พวกเขาได้โพ้สต์รูปลงโซเชียล
แทนที่จะแจ้งตำรวจ
- ซึ่งน่าสะเทือนขวัญอย่างยิ่งครับ - เด็ก ๆ ออกมาแล้ว
- พวกเขาออกมาแล้ว - มากันแล้ว
- พูดอะไรหน่อย - บอกเราหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
- บังกล้องด้วย - พูดอะไรหน่อยครับ
- เดี๋ยว - ห้ามถ่ายรูปนะครับ
ไม่ได้นะครับ กั้นพวกเขาไว้
- พูดอะไรหน่อยครับ - เกิดอะไรขึ้นครับ
- มองกล้องหน่อยครับ - บอกหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
- เกิดอะไรขึ้น - พวกคุณเข้าไปในบ้านได้ยังไงครับ
- คุณตำรวจครับ - ขอเราถามคำถามหน่อยครับ
- ช่วยกันนะครับ - เกิดอะไรขึ้น
ขอความร่วมมือด้วยครับ
คุณมาที่นี่ทำไมครับ
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคดีก่อนหน้า หรือเป็นการฆาตกรรมเลียนแบบครับ
พวกคุณปฏิญาณตนกันไป แต่กลับเกิดคดีฆาตกรรมขึ้นอีกครั้ง
- มีอะไรจะพูดไหมครับ - ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ
- เป็นการฆาตกรรมต่อเนื่องใช่ไหมครับ - ใช่ไหมครับ คุณอัยการ
- อัยการฮวังครับ - อัยการรู้สึกอย่างไรบ้างครับ
- อัยการฮวังครับ - ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ
(เจ้าหน้าที่นิติวิทยาศาสตร์)
นายน่ะ
ลองหาทรัพย์สินของเธอดู
อะไรก็ตามที่สามารถหาได้
ครับ
แล้วเจ้าของบ้านหายหัวไปไหนเนี่ย
เธอถูกทิ้งไว้แบบนั้น ไม่มีชุดของเธออยู่แถวนี้เลยครับ
อะไรนะ
ไม่มีแม้แต่กระเป๋าสตางค์ หรือสมบัติอย่างอื่นเลย
ฉันรู้ว่าเจ้าของบ้านอยู่ที่ไหน
ไม่ง่ายเลยที่จะมัดเธอไว้แบบนั้น ต่อให้เธอหมดสติอยู่ก็ตาม
ไม่มีเลือดอยู่บนผนัง
- เฮ้ย - เธอยังมีชีวิต
- เธอยังไม่ตาย - อะไรนะ คุณพูดว่าอะไรนะ
เธอยังมีชีวิตอยู่
- ยังมีชีวิตอยู่เหรอ - มานี่
นี่ เร็วเข้า
- เร็วเข้า แก้เชือกหน่อย - เธอตายไปแล้วนะ
แก้เชือกหน่อย
ใช้กรรไกรตัดเลย
ส่งกรรไกรมาหน่อย
- รีบแก้เชือกให้เธอเร็ว - แก้เชือกเร็ว
- ถอยไป - อุ้มเธอขึ้นมา
หนึ่ง สอง สาม
ระวัง ๆ
- พาไปไหน - พาไปข้างนอกเลย
เธอยังไม่ตาย
- เธอยังไม่ตายเหรอ - หลีกไป ๆ เธอยังไม่ตาย
คุณครับ ตั้งสติไว้นะครับ
- ใครทำแบบนี้กับคุณครับ - ให้ตายเถอะ
เธอลืมตาขึ้นมาเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อ ไม่ใช่ช่วยเราจับคนร้าย
หน่วยกู้ภัย โทรเรียกหน่วยกู้ภัยเลยค่ะ
ทำไมเขาถึงไม่ฆ่าเธอให้ตายนะ
ทั้งที่มาถึงขั้นนี้แล้วแท้ ๆ
แล้วทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วย
เขาได้อะไรจากการทำแบบนี้
เอาล่ะ หนึ่ง สอง
เปิดประตูด้วยครับ ช่วยเปิดประตูด้วย
- น่าจะยังไม่ตายนะ - ยังไม่ตายเหรอ
- เธอยังไม่ตายเหรอครับ - บอกเราหน่อยครับ
- เธอยังไม่ตายเหรอครับ - ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ เหรอครับ
- เธอยังไม่ตายเหรอครับ - ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ
เธอยังไม่ตายค่ะ กำลังพาไปที่โรงพยาบาลนัมซานค่ะ
มีนักข่าวแห่มาที่นี่ค่ะ อีกไม่ช้าคนร้ายจะต้องรู้แน่
ช่วยส่งกำลังเสริมมาด้วยค่ะ ตอนนี้เลยนะคะ รับทราบค่ะ
ช่วยระวังหน่อยได้ไหม
- นักสืบคิม - ว่าไง
หัวหน้าโทรมา
- เรายังไม่รู้อะไรเลย เขาโทรมาทำไม - ฉันก็ไม่รู้
เธอชื่อควอนมินอา บอกเขาไปว่าอายุประมาณ 25 ปีครับ
ใคร เหยื่อเหรอ
คุณรู้จักเธอด้วยเหรอ
ผมไม่รู้จักเธอ แต่รู้จักบ้านเธอครับ
- อะไรนะ - หัวหน้ารอสายอยู่นะ
จัดการไปเลย
คุณฮวัง รอเดี๋ยว
คุณไม่รู้จักเธอ แล้วรู้จักบ้านเธอได้ยังไง
เธอทำงานที่สถานบันเทิงที่ถูกปิด
โดยข้อหาค้าประเวณีครับ
เธอทำงานในบาร์เหรอ
เธอถูกจับระหว่างบุกทลายซ่องเมื่อคืน
และเธอหนีไปก่อนแล้ว ตอนผมรู้ที่อยู่ของเธอ
ซึ่งก็คือเมื่อสองคืนก่อนครับ
ทำไมผู้หญิงกลางคืน ถึงมาอยู่ที่บ้านนี้ล่ะ
ผมก็อยากรู้เหมือนกัน
ว่ามันหมายความว่าอะไร
เธอต้องเห็นหน้าคนร้ายแน่ ๆ
เธอต้องรอดนะ
- คุณอัยการครับ - คุณอัยการ
- คุณอัยการครับ - คุณอัยการ พูดอะไรหน่อยครับ
พบผู้ต้องสงสัยหรือยังครับ
คุณคิดยังไงกับคดีนี้ครับ
- คุณอัยการครับ จะมี... - บอกเราหน่อยครับ
ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ
- ช่วยบอกหน่อยครับว่าคิดยังไง - บอกเราหน่อยครับ
คุณอัยการ มั่นใจไหมครับ ว่าจะสามารถจับคนร้ายได้
- ผมจะสอดท่อแล้ว - พาตัวเธอไปทันทีนะ
- เอาเลือดมาอีกหกถุง น้ำเกลือด้วย - ค่ะ
- เธอมีภาวะช็อกไหมครับ - ค่ะ มีแล้วค่ะ
- ได้แล้วครับ - พาเธอไปเลย
- เธอจะรอดไหมคะ - เธอช็อกจากการเสียเลือด
ขาดออกซิเจนและความดันเลือดต่ำ
เธอจะรอดใช่ไหม
บาดแผลที่ปอดเป็นเหตุให้เสียเลือด และขาดออกซิเจนครับ
ถ้ามาช้ากว่านี้อาจไม่ทันการ
เธอเห็นหน้าฆาตกรต่อเนื่อง เป็นพยานเพียงคนเดียวในคดีนี้ค่ะ
ช่วยเธอด้วยนะคะ
ผมจะช่วยเธอเต็มที่ครับ ไม่ว่าจะเป็นพยานหรือไม่
(แผนกศัลยกรรม)
ไม่ว่าเธอจะเป็นพยานหรือไม่
เธอต้องรอดนะ อย่าให้เขาเอาชนะเธอได้
เธอคงกลัวมาก มันเลวร้ายมากเลย
อย่าให้นั่นเป็นความทรงจำสุดท้าย บนโลกใบนี้ของเธอ
ต้องรอดนะ
หมวดฮัน
- ค่ะ หัวหน้า - ว่าไง
เป็นยังไงบ้าง
เธอเข้าห้องผ่าตัดไปแล้วค่ะ คุณหมอยังรับรองอะไรไม่ได้
ระบุตัวเธอได้แล้ว
อัยการรู้ที่อยู่ของเธอ
เขากำลังไปที่นั่นกับนักสืบคิม
- หมายถึงอัยการฮวังชีมกเหรอคะ - ใช่
อัยการฮวังรู้จักบ้านเธอได้ยังไงคะ
อัยการติดตามเธออยู่ ในข้อหาค้าประเวณี
หมู่พัค ฉันฝากที่นี่หน่อยนะ
อย่าให้คลาดสายตาเชียวล่ะ
นี่ หมวดฮัน ฮันยอจิน
(น่ากลัวสุด ๆ ไปเลย)
ที่รักคะ
มีอะไรเหรอคะ
ทำไมถามแบบนั้น
เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
ไม่มีอะไรทั้งนั้น
จริง ๆ เลย
ให้ตาย
ผมเปิดประตูให้คุณก็ได้ จะเข้ามาทางนั้นทำไม
นั่นสิครับ
มีการทะเลาะวิวาทหรือเปล่า
คนร้าย
มาค้นของของเธอเหรอ
อย่าแตะนะ
เธออาจถูกลักพาตัวที่นี่ก็ได้
ผมเองนะ
ส่งหน่วยนิติเวชมาที่นี่ด้วย
น้ำหอม
กระบอกน้ำ
แปรงแต่งหน้า
ก็ใช่ไง พอเสร็จจากที่นั่นค่อยมา
อะไรนะ
คุณฮวัง ที่อยู่ของที่นี่คืออะไรนะ
ไหนบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงกลางคืนไง
ตายจริง เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นเหรอ
ฉันไม่รู้เลย ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่
สวัสดีค่ะ ทำงานกันหนักมากเลยนะ
มาแล้วเหรอ แล้วเด็กผู้หญิงล่ะ
กำลังผ่าตัด หมู่พัคเฝ้าไว้อยู่
หน่วยนิติเวชล่ะ
เขามาไม่ได้เพราะจุดเกิดเหตุ ที่ย่านฮูอัมเละเทะไปหมด
ที่นี่ก็เละพอกัน
อัยการฮวังไม่รู้ว่า เธอถูกลักพาตัวจากที่นี่
เขาเดินไปทั่วเลย
แล้วอัยการฮวังล่ะ
- เขาไปแล้ว - อะไรนะ นี่
ได้รอยนิ้วมือเขามาไหม
เราเข้ามาทางหน้าต่าง ก็อาจมี รอยนิ้วมือของเราอยู่ทั่วเหมือนกัน
ทำไมถึงเข้ามาทางหน้าต่างล่ะ
ทำไมล่ะ จะให้เราพังประตูเข้ามาเหรอ
คุณบอกว่าเธอถูกลักพาตัวที่นี่ ประตูล็อกอยู่เหรอคะ
คนร้ายลักพาตัวจะใจดีล็อกประตูให้ ตอนออกไปเหรอคะ
มันไม่ใช่ประตูอัตโนมัติ ไม่น่าจะล็อกเองด้วย
ถ้าเข้าทางประตูก็อาจจะมีคนเห็น
ยังไงก็เถอะ
ที่นี่ก็โดนรื้อเหมือนกัน คุณไม่คิดว่า
เป็นเพราะเธอถูกข่มขู่เหรอ
ให้ตายเถอะ
ผมทำไปเพื่ออะไรเนี่ย
(ตำรวจ)
ไม่มีโลชั่น
ผมไม่เห็นของใช้ประจำวัน บนโต๊ะเครื่องแป้งเลย
ผมคิดว่ามันอาจไม่ใช่อุบัติเหตุ
เธอเก็บข้าวของและออกไปจากบ้านเอง
แต่จุดเกิดเหตุกลับเป็นที่นี่ แค่ไม่กี่ก้าวจากบ้านของเธอ
ผมมาช้าไปอีกแล้ว
ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก
ใครจะไปรู้ว่าเธอจะถูกลักพาตัวแบบนี้
มันเป็นแผน
อะไรนะ
เขาทิ้งโน้ตบุ๊กเอาไว้
จงใจทิ้งรอยเลือดไว้
และฝังศพหมาไว้ตรงนั้น
ทุกอย่างอาจจะถูกวางแผน มาตั้งแต่ต้นแล้วก็ได้
คุณคิดว่ามันเป็นข้อความถึงผมไหมครับ
ฉันก็รู้สึกว่า
มีใครบางคนจงใจทิ้งหลักฐานไว้
แต่ทำไมถึงเป็นข้อความถึงคุณล่ะ
ผมมีโอกาสจับคนร้ายได้ เหมือนตอนพัคมูซอง
แต่ผมกลับมาช้าไปอีกครั้ง ทำไมกันนะ
มีใครรู้ไหมว่าคุณจะมาที่นี่
ถ้าใครบางคนทำร้ายคนที่อยู่รอบตัวคุณ
เขาก็คงไม่พอใจคุณ หรือไม่ก็ต้องการใส่ร้ายคุณ
อัยการฮวัง หรือว่า...
คุณมีความสัมพันธ์กับเธอด้วยเหรอ
เหยื่อคนเมื่อกี้ ใช่ที่คุณเคยบอกฉันใช่ไหม
ว่าพัคมูซองเป็นเหมือนผู้สนับสนุน และเขาใช้ทั้งเงินและผู้หญิง
เขาใช้เธอเพื่อจุดประสงค์นั้น ใช่ไหมคะ
เขาติดสินบนคุณแบบนั้นเหรอ
ถ้าคนร้าย
เป็นคนที่ตกหลุมรักเหยื่อ
เขาก็อาจจะไม่พอใจคุณ
และพัคมูซองด้วยแน่ ๆ
ทำไมคุณถึงไม่ตอบฉันล่ะ
มีเรื่องแบบนั้นจริง ๆ เหรอ
ไม่มีครับ
ดูนี่สิ
ฉันเห็นตอนอยู่ในบ้านของเธอแล้ว
บันทึกของเครือข่ายโทรศัพท์ ระบุว่าเธอเกิดปี 1993
ผู้ชายบางคนอาจมีรสนิยมแบบนี้
เป็นไปได้ว่าเธอเกิดปี 1993 จริง ๆ
ถ้ามันไม่ใช่แค่ชุดแต่งเล่นล่ะ
แต่เป็นชุดนักเรียนของเธอจริง ๆ
เธอก็คงเป็นเหมือน ระเบิดเวลาเคลื่อนที่
สำหรับผู้ชายบางคน
แต่มันไม่ใช่แบบนั้นนี่
ถ้าเขาอยากปิดปากเธอ เขาจะฆ่าเธอเงียบ ๆ ก็ได้
นี่มันเหมือนว่าเขาอยากประกาศไปทั่ว
ทำไมต้องมัดเธอไว้ที่นั่นด้วย
มาจับเขาให้ได้กันเถอะ
ตอนนี้ฉันอยากเห็นหน้าไอ้เวรนี่แล้ว
ฉันจะลองสืบเรื่องนี้เอง
ตายจริง
ทำไมถึงคิดว่าคุณเป็นเป้าหมายล่ะ
ใครกัน
ทำไมนะ
ค่ะ ฉันเจอจุดที่เธอถูกพาตัวแล้ว
(สำนักงานใหญ่ หน่วยสืบสวนคดีพิเศษ)
การประพฤติไม่เหมาะสมของวัยรุ่น ก็เป็นที่น่าตกใจพออยู่แล้ว
แต่ความจริงที่ว่าเด็กพวกนั้น สามารถแอบเข้าไปในจุดเกิดเหตุ
ของคดีปริศนาที่ปิดไม่ลงมาหลายเดือน โดยไม่ได้รับอนุญาต
ทำให้ความสามารถ ของตำรวจยิ่งเป็นที่กังขาครับ
นอกจากนี้ ยังไม่มีความคืบหน้าใด ๆ ทั้งที่มีเหยื่อเพิ่มขึ้นมา
เราอยากจะถามไปยังตำรวจอีกครั้งว่า
พวกเขาตั้งใจจะจับคนร้ายจริงหรือไม่
เมื่อไหร่ที่พวกเขาจะหยุด วิ่งเต้นไปทั่วหลังจากเกิดเรื่องแล้ว
และจะต้องมีเหยื่ออีกกี่คน
เกาหลีใต้จึงจะปลอดภัย
เมื่อไหร่ที่เกาหลีใต้ จะหลุดพ้นจากคำครหา
ว่าเป็นประเทศ ที่ผู้คนฆ่ากันเองเป็นปกติทุกวัน
ขอบคุณที่รับชมข่าวเด่นวันนี้ครับ
ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะครับ
พวกเธอทำใช่ไหม
เธอจัดฉากให้เป็นการฆาตกรรม เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไง
หลังจากลักพาตัวหล่อนมาใช่ไหม
ไม่ใช่นะคะ
ไม่ใช่เธอเหรอ งั้นใครเป็นตัวต้นคิดล่ะ
ตอนนี้เพื่อน ๆ ของเธอ อยู่ในห้องแต่ละห้อง
เธอต้องสารภาพก่อน ถ้าอยากรับโทษเบาลงนะ
ฉันบอกว่าพวกเราไม่ได้ฆ่าเธอไงคะ
ไม่งั้นเราคงไม่โพ้สต์รูปลงหรอกค่ะ
เธอทำแบบนั้น เพื่อใช้เป็นข้ออ้างแบบนี้ไง
เธอคิดว่าตัวเองฉลาดมากใช่ไหม
ลุงคะ ฉันไม่ต้องรับโทษหรอกค่ะ เพราะฉันอายุต่ำกว่า 14 ปี
กล้าดียังไง นี่ รู้ความจริงไว้ด้วย
ถึงรอดกฎหมายอาญา ก็หนีกฎหมายครอบครัวไม่พ้นหรอก
เธอยังเด็กอยู่เลย ถ้าเป็นแบบนี้ อนาคตจะทำยังไง
ลุงคะ
- ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ - ยายนี่...
นี่ เงียบเลย
อยู่เฉย ๆ สิ
ทำอะไรเนี่ย ฉันเจ็บนะ
- สวัสดีค่ะ - คุณเป็นใครคะ
(เจ้าหน้าที่ตำรวจ ฮันยอจิน)
คุณแม่ของคุณควอนมินอาหรือเปล่าคะ
ตอนนี้มินอาไม่อยู่บ้านค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ
ตอนนี้ลูกสาวของคุณ อยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ
อะไรนะคะ
โรงพยาบาลเหรอ
เธอไปญี่ปุ่นนี่ เกิดอะไรขึ้นคะ
- ญี่ปุ่นเหรอคะ - ค่ะ
ใช่ลูกสาวคุณไหมคะ
ไม่ค่ะ ไม่ใช่ลูกสาวฉัน
คุณทำฉันตกใจหมดเลย
(อัยการยอง)
- มีอะไร - ตอนนี้คุณอยู่ไหนคะ
มีประชุมด่วน ที่ห้องหัวหน้าฝ่ายคังค่ะ
ตอนนี้เหรอ
เข้าใจแล้ว
พวกคุณคงรู้สถานการณ์ดี ว่าเรามีงานต้องทำหลายอย่าง
มาเริ่มกันเถอะ
อัยการซอยังไม่มาเลยค่ะ
เขาแวะไปที่สถานีตำรวจยงซานน่ะ
อัยการซอจะรับคดีใหม่ ที่ย่านฮูอัมเหรอคะ
ใช้เกณฑ์อะไรครับ
เกณฑ์อะไรเหรอ
อะไรทำให้นายคิดว่า จะตั้งคำถามเรื่องเกณฑ์ของฉันได้
ทุกคน ฟังให้ดีนะ
ผมไม่สนว่าพวกคุณ จะมีเพื่อนเป็นนักข่าวกี่คน
แต่รูดซิปปากเรื่องคดีนี้ให้ดี
คนร้ายต้องการเล่นตลกกับเราแน่ ๆ
อย่าให้มีเรื่องซุบซิบถึงเราอีก เข้าใจไหม
- ครับ - ค่ะ
ฮวังชีมก
ครอบครัวของคังจินซอบ ตัดสินใจฟ้องร้อง
รัฐบาล เจ้าหน้าที่เรือนจำ และพวกเรา
เพื่อเรียกค่าชดเชยทางอาญา และค่าชดเชยความเสียหาย
เราอาจไม่ต้องพิจารณาคดี
แต่นี่เป็นความผิดของนาย ทำตัวดี ๆ ด้วย
จะไปออกทีวีอีกไหม
ไม่ครับ
รู้ตัวนี่ว่าต้องตอบอะไร
ส่วนนี่เป็นภาพร่างของผู้ต้องสงสัย
ชื่อยูฮยองจุน เขาเป็นสมาชิกแก๊งยองนัม
เคยอยู่ที่มกโพ
พ้นโทษปุ๊บก็ก่อเรื่องทันทีเลยนะ
(คนที่พบกับควอนมินอา)
ไม่ใช่พวกเขาเหรอครับ
สวัสดีครับ
เราไม่เจอรอยเลือดบนตัวพวกเขาครับ
ถ้าพวกเขาทำ เรื่องคงง่ายขึ้นเยอะ
กลายเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องไปแล้วสิ
(หกหมื่นโวลต์)
หกหมื่นโวลต์เหรอ
กำลังไฟขนาดนี้ต้องมีใบอนุญาตนะ
เรากำลังตรวจสอบอยู่ครับ แต่...
สักครู่นะครับ
ครับ
อะไรนะ ไม่ใช่เธอเหรอ
แล้วใครคือควอนมินอากันเนี่ย
ให้ตายเถอะ ปล่อยแถลงการณ์ไปแล้วด้วย
เข้าใจแล้ว แค่นี้นะ เดี๋ยว ๆ
ส่งข้อความไปในกลุ่มสนทนาด้วย
- ระบุตัวตนเธอผิดเหรอครับ - เปล่าครับ
ทั้งสัญญาณโทรศัพท์และห้องเช่า ก็เป็นเลขบัตรประจำตัวของเธอ
แต่ว่าไม่ใช่เธอครับ
นั่นเป็นเหตุผล ที่เราต้องจับตาดูผู้หญิงคนนี้ครับ
เธอจะต้องเกี่ยวข้องกับคนที่จัดหา บัตรประชาชนปลอมให้เยาวชนแน่
แต่ว่า...
ตอนนี้เรื่องมันซับซ้อนไปหมด ผมไม่รู้จะทำความเข้าใจยังไงเลย
ตอนนี้ใครอยู่ที่โรงพยาบาลครับ
ครับ มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง เฝ้าอยู่ที่นั่นครับ
ถึงเขาจะอยู่คนเดียว
แต่เขาจะไม่ให้เธอคลาดสายตาแน่ครับ
เจ้าหน้าที่เราไม่เคยพอเลยใช่ไหมครับ
ให้ตายเถอะ
(อัยการ คังวอนชอล)
ปกติคุณรับผิดชอบคดีฆาตกรรม เหยื่อผู้หญิงโดยไม่เจตนาใช่ไหมคะ
เพราะมันเป็นคดีใหญ่ เขาคงอยากให้ คนมีประสบการณ์มากกว่ามารับผิดชอบ
ไม่สำคัญสักหน่อยว่า
ใครไปถึงจุดเกิดเหตุก่อน หรือรู้เกี่ยวกับคดีมากกว่า
นี่เธอปลอบใจหรือกำลังเสียดสีฉันอยู่
คุณจะโรยเกลือใส่แผลได้
ก็ต่อเมื่อมีแผลนี่คะ
เรื่องแบบนี้ ไม่เคยกระทบกระเทือนคุณนี่นา
ดูเหมือนคุณจะระวัง ความประพฤติจริง ๆ นะคะ
(สำนักงานอัยการ)
(ห้องประชุม)
เข้ามา
พวกเขาสืบพบแล้ว
ว่าควอนมินอาเป็นชื่อปลอมครับ
ทำไม
- อะไรนะครับ - ทำไมถึงต้องเป็นเมื่อคืน
คืนนั้นที่นายตามเธอไป
ทำไมถึงมีเหยื่อเพิ่มมาอีกคนได้
ทำไมท่านถึงมาถามผมล่ะครับ
ตอนนี้
ท่านกำลังสงสัยผมเหรอครับ
ทำไมถึงด่วนสรุปนักล่ะ
นายรู้สึกผิดอะไรอยู่เหรอ
นายเข้าไปในบาร์ด้วย
ไม่เจออะไรแปลก ๆ บ้างเหรอ
มีใครตามนายไปไหม
เรื่องนั้น...
ฮวังชีมกครับ
เขาเป็นคนให้ข้อมูลคนร้าย กับตำรวจครับ
เขาสะกดรอยตามผม
และเขาคงตามรอยควอนมินอาไปถึงบ้าน
ท่านครับ มันไม่แปลกเหรอครับ
ประธานพัคตายภายใต้การเฝ้าดู ของฮวังชีมก แล้วมาครั้งนี้อีก
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ครับ
นายบอกว่าเขาสะกดรอยตามนาย
แล้วเขารู้จักบ้านของเธอ ทั้งที่นายไม่รู้ได้ยังไง
นายไปแค่ที่บาร์เท่านั้น
สำหรับผม เรื่องที่แปลกกว่าเวลาเกิดเหตุ
คือทำไมคนร้ายถึงมุ่งเป้า ไปที่ควอนมินอาครับ
ตอนที่พัคมูซองถูกฆ่า
ผมก็คิดว่าคงเป็นฝีมือของ
คนใดคนหนึ่งที่พัวพันอยู่กับเขา
แต่ครั้งนี้กลับเป็นควอนมินอา
นี่มันเหมือนว่า
มีมือที่มองไม่เห็นเข้ามาช่วย
เมื่อท่านมีปัญหา
นายลืมฉายาของเธอแล้วเหรอ
ฉันถามว่านายลืมชื่อที่ ประธานพัคเรียกเธอไปหรือยัง
ทำไมคนร้ายถึงมัดเธอไว้ที่นั่นครับ
ทำไมกัน
ทำไมเขาถึงไม่กำจัดเธอไปให้พ้น ๆ
เขาคงไม่คิดว่าจะมีคนพบเธอเร็วแบบนี้
เขาคงไม่รู้ว่ามีวัยรุ่น เข้าไปสังสรรค์ในที่เกิดเหตุ
ถ้าไม่ใช่เพราะเด็กพวกนั้น เธอก็อาจจะตายไปแล้ว
ใช่ เด็ก ๆ ใช้ที่นั่นเป็นที่กบดาน
เด็กพวกนั้นจะต้องไป สังสรรค์ที่นั่นหลายครั้ง
ยังไงคนร้ายที่ใช้บ้านนั้น ฆ่าพัคมูซองอย่างรอบคอบก็ต้องรู้
อาจไม่ใช่คนร้ายคนเดียวกัน
หรือไม่เขาก็อาจ ต้องการรับโทษที่หนักขึ้น
ต่อให้เธอฟื้นขึ้นมาก็ไม่มีประโยชน์
เขาอาจต้องการแบบนั้นก็ได้ครับ
ทำไมถึงต้องเป็นเมื่อคืน
คืนนั้นที่นายตามเธอไป
ทำไมถึงมีเหยื่อเพิ่มมาอีกคนได้
เรื่องบังเอิญงั้นเหรอ
มันเกิดขึ้นในวันที่ซอดงแจตามตัวเธอ
นายเข้าไปในบาร์ด้วย ไม่เจออะไรแปลก ๆ บ้างเหรอ
มีใครตามนายไปไหม
เขาสะกดรอยตามฉัน
หรือฉันเองที่เป็นคนนำทางเขา
นายจะทำไม
ที่อยู่และเบอร์ของเธอ
ย่านคัลวอล...
- คนร้ายอาจได้ยินตอนนั้น... - หลังโรงเรียนประถมซูวอล
ในตึกแดจินวิลล่า
เขาอาจจะเดินทางไปที่นั่นก่อนฉัน
ไม่ใช่ ๆ
- แท็กซี่ ๆ - นี่
(ควอนมินอา)
ฉันใช้เวลา 46 นาที
ถ้าเขารู้ที่อยู่เธอ จากการสะกดรอยตามฉัน
เขาจะต้องมาถึงที่นี่หลังจากเธอมาถึง
ประมาณ 40 นาที
เธอจะใช้เวลาถึง 40 นาที ตอนที่กำลังจะหนีเหรอ
ทั้งที่เห็นว่าซอดงแจ กำลังตามล่าเธออยู่
เธอจะยอมเสียเวลากว่า 40 นาที
ที่บ้านอย่างนั้นเหรอ
ที่นั่นอยู่ห่างไป ไม่ถึง 20 เมตรด้วยซ้ำ
เขาจะต้องรอเธออยู่ก่อนแล้ว
เหตุจะไม่เกิดเลย ถ้าเขามาถึงหลังเธอ 40 นาที
ถ้างั้นคงไม่ใช่ฉัน แต่เขาต้องใช้เส้นทางอื่นแน่
ถ้าเขาเป็นคนที่เธอรู้จักและนัดพบกัน
เขาคงไม่ใช้เครื่องช็อตไฟฟ้า
ในตรอกที่อาจจะมีใครมาเห็น
เขาจะต้องพาเธอขึ้นรถออกไปก่อน
ใช่แล้ว เขารู้อยู่ก่อนแล้ว
เขาต้องดักรออยู่ที่นั่นแน่
เพราะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนและเธอจะมา
แต่ว่า...
แต่เขาก็รู้ด้วยว่าพวกเราตามหาตัวเธอ
เขาจะต้องรอให้เราพบตัวเธอ
แล้วค่อยให้พวกเราขึ้นเวที
ในฉากก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม
แต่เขารู้ได้ยังไง ว่าเรากำลังตามหาตัวเธอ
สองวันก่อนเหรอครับ
ถ้าเป็นเมื่อตอนเย็นสองวันก่อน...
นี่ครับ
เขาเป็นคนใน
เขารู้ว่าคนของเรากำลังตามหาตัวเธอ
แสดงว่าเขาต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง
เขาไม่น่าจะเห็นเรา ขณะที่ป้วนเปี้ยนรอบตัวเธอทั้งวัน
เขาน่าจะเป็นคนที่ทำงานอยู่ที่นี่
หรือไม่ก็ต้องเกี่ยวข้อง กับทางนี้สักอย่าง
ทำไมโล่งแบบนี้นะ
ปกติแล้ว...
ใช่แล้ว เวลานี้เมื่อสองวันก่อน
รองอธิบดีอัยการกำลัง กล่าวปราศรัยในที่ประชุมไงครับ
ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นตอนเลิกงานด้วย
ซอดงแจ เจ้าหน้าที่สอบสวนในห้องทำงานเขา
รองอธิบดีอัยการที่ได้รับรายงาน แล้วก็ฉัน
ในตึกนี้ มีแค่สี่คนที่รู้...
ไม่สิ ห้าคน
นี่ ไม่รับโทรศัพท์เหรอ
ให้ตาย
ครับ สถานีตำรวจยงซานครับ
สวัสดีครับ ๆ พูดมาได้เลยครับ
คุณครับ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
พูดมาได้เลยนะครับ
โทรมาจากไหนครับ
นักสืบคิม เรามีปัญหาใหญ่แล้วครับ
ทำไม มีใครถูกฆ่าอีกหรือไง
ดูสิครับว่าเราเจออะไรบนอาวุธ
(การวิเคราะห์ลายนิ้วมือ)
(ผลการวิเคราะห์)
นายแน่ใจนะว่าผลออกมาถูกต้อง
คุณเอารอยนิ้วมือมาเองนี่ ผมแน่ใจครับ
สวัสดีครับ
คุณครับ
ไม่เป็นไรจริง ๆ ครับ
คุณพูดมาได้เลยครับ
ผมจะเก็บเป็นความลับให้ครับ
คือผมคิดว่า...
ผมเห็นคนร้ายครับ
อะไรเหรอครับ
(บันทึกเสียง)
คุณเห็นคนร้ายเหรอครับ
พูดต่อได้เลยครับ
ชางจุน ทำยังไงดี
ฉันเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากท่านประธาน
เขาโทรหานายโดยตรงเหรอ มีเรื่องอะไร
เรื่องคดีย่านฮูอัมน่ะ เขามาถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็เลยบอกเขาไป
ฉันบอกเขาไม่ได้ ว่าเรายังไม่ได้ระบุตัวผู้ต้องสงสัย
แล้วนายบอกอะไรเขาไป
ฉันเพิ่งได้รับรายงานมาเหมือนกัน
ฉันก็ตั้งใจว่าจะบอกนายก่อน แต่ว่า...
เลิกพูดอ้อมค้อมได้แล้ว
อะไรนะ
นายว่ายังไงนะ
ทั้งหมดนี่เลยเหรอคะ
- เอาไปไว้ที่ห้องเอกสาร - ฉันไปให้เองค่ะ
ไม่ต้องแล้ว
ทำอะไรของคุณคะ
สวัสดีครับ
ฉันขอตัวไปไปรษณีย์นะคะ
ทำไมที่นี่ถึงตึงเครียดได้ทุกวันนะ ให้ตายเถอะ
นายไปจับมีดมาเหรอ
นายเป็นคนแทงเธอเหรอ
ไม่ใช่ครับ
พบรอยนิ้วมือของนาย
อยู่ทั่วอาวุธที่ใช้ฆาตกรรม นี่มันหมายความว่ายังไง
ผมจับมันครับ
บอกฉันมา
นายร่วมมือกับใคร เพื่อขัดขวางการเลื่อนขั้นของฉัน
ผมขอโทษครับ
แต่ผมไม่เคยเห็นใคร อยากร่วมมือกับผมเลย
ฉันไม่ได้ล้อเล่นกับนายนะ
รอยนิ้วมือของนายอยู่บนอาวุธ และของทุกชิ้นในบ้านของเธอ
แถมยังมีพยานบอกว่านายเป็นคนร้ายอีก
ไม่มีวันไหนเลย ที่เราไม่มีปัญหาเพราะนาย
หลักฐานทุกอย่างชี้มาที่ผม
แต่ทำไมท่านไม่คิดว่า ผมเป็นคนร้ายครับ
- นายนี่มัน... - ผมเคยถูกเรียกว่าเป็นโรคจิต
แม้แต่หลักฐานก็ยังสมบูรณ์แบบ
แล้วทำไมท่านถึง ไม่สงสัยในตัวผมเลยครับ
เพราะท่านรู้ว่า คนร้ายเป็นใครเหรอครับ
- นายกล้าดียังไง... - เรื่องควอนมินอา
ท่านเป็นคนทำใช่ไหมครับ
คนเราน่ะ
ไม่ว่าจะจนตรอกแค่ไหน
ก็ต้องรู้ว่าสิ่งไหนไม่ควรทำ
เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว
พัคมูซองส่งเด็กสาว ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะให้ท่าน
และเขาคงข่มขู่ท่านว่าจะเปิดโปง ถ้าท่านไม่ช่วยเหลือเขา
แต่สุดท้าย
เขาก็ถูกปิดปากไปตลอดกาล
และวันนี้
ผู้หญิงคนนั้นก็ถูกพบตัวครับ
ผู้หญิงที่ท่านหาตัวแทบเป็นแทบตาย
อยู่ในสภาพใกล้ตาย
มันเป็นเรื่องบังเอิญเหรอครับ
บอกความจริงผมมาเถอะครับ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ไม่ใช่เพราะฉันเป็นคนจุกจิก ว่าใครจะตั้งคำถามเรื่องรสนิยมของฉัน
ตอนนั้นชีวิตประธานพัคกำลังตกต่ำ
ฉันแค่เปิดประตูให้เขา เพื่อไม่ให้ คนเห็นแล้วกลายเป็นเรื่องใหญ่
แต่กลับเจอผู้หญิง ไม่ใช่เขา
ใครจะไปคิดว่าเธอเป็นผู้เยาว์
ใช่ ฉันยอมรับว่าเกือบหลงกล
แต่ฉันไล่เธอไป ทำไมน่ะเหรอ
เพราะฉันรู้ว่ามันคือกับดัก
ฉันรู้ว่ามันคือทางลูกรัง
ฉันรู้ว่านายคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุด
แต่รู้ไว้ด้วยนะ ว่าเหนือกว่านายยังมีฉัน
เธอคงข่มขู่ท่านว่าจะเปิดเผยความลับ เพราะเธอขาดรายได้จากการตายของคุณพัค
และไม่ว่าท่านจะพยายาม พิสูจน์ความบริสุทธิ์แค่ไหน
ทั้งโลกก็จะเชื่อเธอ
ประธานพัคเรียกเธอว่าเบลล์
หมายถึงอะไรครับ
เพราะเธอมักจะปรากฏตัวเสมอ
เหมือนกริ่งประตูที่มีคนตอบรับทันที
นายคิดว่าเขาจะกดกริ่งนั่น ให้ฉันคนเดียวเหรอ
พวกเราเป็นอัยการ
บางคนรับสินบนเป็นเงิน หรือความบันเทิง
บางคนที่เคยมีอำนาจ ก็คาดหวังการปฏิบัติด้วยเป็นพิเศษ
เป็นเพราะคนอย่างเรารู้จักแค่ การเพิ่มเกียรติยศและอำนาจ
บางคนอาจทำตัวเด็กและไม่เหมาะสม แต่เราก็ยังเป็นอัยการ
เรามาที่นี่เพื่อปกป้องกฎหมาย และต่อสู้เพื่อความเป็นธรรม
ฉันมีศรัทธา
ฉันเชื่อว่าในตึกนี้ มีคนอยู่สองประเภท
ผู้พิทักษ์และอาชญากร ชุดอัยการและชุดนักโทษ
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหน
ฉันเชื่อว่าเราต่างจาก พวกคนที่เราต้องลงโทษ
ฉันเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าเราจะ ไม่ทำร้ายใคร ไม่ว่าเราหละหลวมแค่ไหน
แต่นายกำลังกล่าวหาฉันเรื่องอะไร
ท่านยังไม่ได้ตอบผมครับ
ฉันไม่ได้ฆ่าใคร
ขออภัยที่เสียมารยาทครับ
อัยการฮวัง คุณอัยการ
อัยการฮวังอยู่ไหมครับ
ถึงตานายแล้ว
มีเรื่องอะไรครับ
ผมต้องเป็นคนถามสิครับ มันเกิดอะไร...
ท่านรองอธิบดี
ผมมีเรื่องต้องถามเขา สำหรับการสอบสวนนิดหน่อยครับ
อัยการฮวัง เวลาประมาณห้าทุ่มถึงตีหนึ่งเมื่อคืน
คุณอยู่ที่ไหนครับ
มีพนักงานคนอื่นอยู่ด้วยใช่ไหมครับ
ไม่ครับ ทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้ว
คุณอยู่คนเดียวเหรอ ทำยังไงดี
เราไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน
ผมจับมีดที่ใช้ในการ พยายามฆ่าควอนมินอา
ด้วยมือเปล่าเมื่อสิบวันก่อนครับ
มันเกิดขึ้นได้ยังไงครับ
ผมพยายามจำลองเหตุการณ์ ที่จุดเกิดเหตุครับ
เพื่อดูว่าคำให้การของคังจินซอบ เป็นจริงได้หรือไม่
ผมใช้มีดในครัว ที่ดูเหมือนอาวุธของฆาตกร
เป็นมีดที่เล็กกว่านิดหน่อยครับ
คุณมีหลักฐานพิสูจน์ไหมครับ
นอกเหนือจากคำให้การของคุณ
ไม่พบรอยนิ้วมือคนร้าย ที่อาวุธเลยเหรอครับ
ครับ เราเจอแต่รอยนิ้วมือคุณ
ที่คุณถามแบบนั้น
เหมือนจะบอกว่ารอยนิ้วมือของคนร้าย
ไม่ควรจะเหมือนของคุณนะครับ
แต่ผมขอพูดหน่อยนะครับ
การมาที่นี่ไม่ง่ายสำหรับเราเลย
รอยนิ้วมือไม่ใช่ปัญหาเดียว
มีคนโทรมาหาเรา อ้างว่าคุณเป็นคนร้าย
คุณพูดถึงคนขับรถแท็กซี่เถื่อน ใช่ไหมครับ
ผมทราบที่อยู่ของควอนมินอา จากเขาครับ
ซอดงแจ
ผมก็ไม่คิดว่าคุณจะเป็นคนร้าย
แต่พยานบอกว่าคุณใช้กำลัง ทำร้ายเขาอย่างรุนแรง
เขาพยายามจะไม่ให้ที่อยู่กับคุณ เพราะซื่อสัตย์กับสาว ๆ พวกนั้น
แต่เขากลัวว่าจะตาย ถ้าไม่ยอมทำตาม
ผมไม่เชื่อเขาอยู่แล้วครับ
เพราะทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง
ครับ มองในมุมของคนขับรถแท็กซี่
ผมก็อาจจะเหมือนคนร้ายก็ได้
เพราะเกิดเหตุในวันเดียวกัน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
ก็ไม่ต่างจากที่ผมเคยบอกคุณ
ตอนพาคุณไปที่บ้านของเหยื่อ
ว่าผมได้ที่อยู่เธอมา
- แต่เธอก็หนีไปแล้ว - นายพาเขาไปเหรอ
นายจะบอกว่าเราช่วยตำรวจ ยืนยันตัวเหยื่อเหรอ
ผู้กำกับไม่พูดเรื่องนี้กับฉันเลย
พวกเขาคงอยากได้ความชอบทั้งหมด มันก็เกิดขึ้นได้
เพราะแบบนั้น
ผมก็เลยมาลองคิดดูเหมือนกัน
ผมคิดว่าถ้าคุณมีเรื่องที่รู้สึกผิด
คุณจะพาเราไปที่นั่นทำไม
แต่แล้วความคิดนี้ก็แวบขึ้นมาในหัวผม
ถ้าคุณให้การเท็จว่าไม่เจอเธอที่บ้าน
แต่ความจริงคุณตามเธอไป
และเข้าไปในบ้านของเธอเมื่อคืน
คุณจะต้องคิดหนักว่าจะทำยังไง
กับร่องรอยของคุณที่อยู่ในบ้านของเธอ
คุณถึงต้องไปที่นั่น พร้อมกับตำรวจอย่างเรา
รอยนิ้วมือของคุณจะถูกพบ และเราก็มีพยาน
คุณน่าจะเป็นคนที่พบเหยื่อ เป็นคนสุดท้าย
ถ้าเจอผู้ต้องสงสัยแบบนี้ คุณจะทำยังไงครับ
ผมว่าผมอธิบายทุกสิ่งไปหมดแล้ว
เมื่อไม่นานมานี้ มีใครบางคน เรียกร้องความบริสุทธิ์ของเขา
แล้วคุณทำยังไงนะ
ผมจับกุมเขาครับ
พวกคุณมาทำอะไรตรงนี้ครับ
ถ้าจะพาตัวคนของผมไป ก็หาหลักฐานแน่นหนากว่านี้มา
เหลวไหลจริง ๆ
หลักฐานอะไรจะแน่นหนา กว่ารอยนิ้วมืออีกเหรอ
ให้ตายเถอะ เขากล้าดียังไง
ตลกสิ้นดีเลย
ถ้าพวกบ้านั่นเป็นฉัน ก็คงลากเขาเข้าตะรางไปแล้ว
ใช่แล้ว พวกเราจะลากเขาเข้าตะรางทันที
ผมหมายถึง...
เพราะงั้น
เราจะต้องรอบคอบ
แน่นอนครับ
นี่ค่ะ
นี่เหรอคะ ชุดนักเรียน ของโรงเรียนมัธยมปลายยังกังค่ะ
พวกเขาเปลี่ยนแบบไปเมื่อปีที่แล้ว เราไม่มีชุดแบบนี้แล้วล่ะค่ะ
อยากได้ทำไมเหรอคะ
โรงเรียนมัธยมปลายยังกังเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ
นี่ ลงมาได้แล้ว
(โรงเรียนมัธยมปลายยังกัง)
นี่ อย่าตามฉันมานะ
นี่ เดี๋ยวสิ รอฉันด้วย
นี่
เธอก็น่าจะเป็นแบบนี้เหมือนกันสิ
ขอโทษที่มารบกวนในคาบเรียนนะคะ
คุณเป็นครูประจำชั้น ของเด็กคนนี้หรือเปล่าคะ
ตายจริง กายองนี่นา
คุณเจอเธอที่ไหนคะ
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนคะ
เธอหนีออกจากบ้านเหรอคะ
เราเคยแจ้งความไปแล้วด้วยค่ะ
ไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้นเหรอคะ
เธอถูกพบไม่ได้สติ
ที่ย่านฮูอัมเมื่อเช้ามืดวันนี้ค่ะ
อะไรนะคะ
เธอหนีออกจากบ้านไป ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ตอนนั้นเธออายุเท่าไรเหรอคะ
ถ้าเป็นย่านฮูอัม...
ฉันเห็นในข่าวว่าเกิดเหตุ ที่บ้านของคยองวานค่ะ
ที่นั่นเหรอคะ
คยองวานเหรอคะ คยองวานคือใคร...
นี่หลานชายของฉันค่ะ
ได้ยินว่าคุณรับใช้ชาติอยู่ในกรมทหาร
สักครู่นะคะ
พัคมูซองโอนเงินประมาณห้าล้านวอน เข้าบัญชีควอนมินอาทุกเดือน
จนถึงเมื่อสิ้นปีก่อน
ควอนมินอา ไม่สิ คิมกายอง
เกิดปีอะไรคะ
เมื่อปีที่แล้ว เธออยู่มัธยมหกค่ะ
เด็กมัธยมหกปีที่แล้ว...
เกิดปี 1998 ค่ะ
ค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันไม่รู้เรื่องเลยค่ะ
เธอบอกว่าตัวเองเกิดปี 1993 และเอาบัตรประชาชนมาให้ดู
ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอเป็นผู้เยาว์
คุณเห็นเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เมื่อสามวันก่อน ที่ที่ทำงานค่ะ
แล้วทำไมสองวันที่ผ่านมา เธอไม่มาทำงาน
มีอัยการมาเอะอะโวยวาย เธอจะมาทำงานเหรอคะ
คุณก็เลยให้ที่อยู่เธอไปใช่ไหม
คุณเอาที่อยู่เธอไปให้ใครอีก
ฉันไม่รู้ว่ามินอาอยู่ที่ไหนค่ะ
ถ้าฉันไม่รู้ แล้วฉันจะให้เขาได้ยังไงคะ
ถึงฉันจะรู้ที่อยู่ของเธอ
ฉันก็ไม่เอาไปบอกใครหรอกค่ะ
ยอดฉันจะตก ถ้าเด็กของฉันไปพบลูกค้าที่อื่น
คุณรู้จักเขาใช่ไหม
ไม่เคยเห็นเลยค่ะ
ดูให้ดี ๆ
- คุณรู้จักเขาใช่ไหม - ฉันบอกว่าไม่รู้ไงคะ
เขียนสถานที่ ที่ควอนมินอาเคยไปทำงานมา
- เธอเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วัน... - เขียนลงไป
เราป้องกันความเสียหายของอวัยวะได้ แต่ปัญหาคือเลือดออกในสมองครับ
เธออาจจะหัวฟาดอย่างรุนแรง หรือโดนทำร้าย
เลยมีเลือดออกในสมองครับ
เราจะต้องเปิดกะโหลก เพื่อถ่ายเลือดออก
แต่ร่างกายของเธอคงรับไม่ไหว
การสอดท่อเพื่อดูดออกในภายหลัง อาจจะดีกว่า แต่ว่า...
แต่ว่าอะไรครับ
กรณีที่เลวร้ายที่สุด
สมองเธออาจใช้งานไม่ได้อีกครับ
แล้วมีร่องรอย การถูกทำร้ายที่อื่นไหมครับ
ไม่ครับ ไม่มีเลยครับ
ขอบคุณมากครับ
ตกใจหมด
- ขอโทษด้วยครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
ทำไมมันถึงหลุดนะ
เกือบงานเข้าแล้วไงฉัน
กายอง ลูกแม่
ตายจริง
กายอง ๆ
กายอง
เราจะทำยังไงดีคะ
ดูเหมือนเขาช็อกไปเลยนะ
ฉันมีศรัทธา
ฉันเชื่อว่าในตึกนี้ มีคนอยู่สองประเภท
ผู้พิทักษ์และอาชญากร ชุดอัยการและชุดนักโทษ
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหน
ฉันเชื่อว่าเราต่างจาก พวกคนที่เราต้องลงโทษ
ฉันเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่า
เราจะไม่ทำร้ายใคร ไม่ว่าเราหละหลวมแค่ไหน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันยอมรับว่าเกือบหลงกล
แต่ฉันไล่เธอไป ทำไมน่ะเหรอ
เพราะฉันรู้ว่ามันเป็นกับดัก
ทำยังไงดีคะ
(ฮันซอง)
(ฮันซองซอรัครีสอร์ต)
(ความสุขท่ามกลางธรรมชาติ ฮันซองซอรัครีสอร์ต)
ครับ สวัสดีครับ
อัยการฮวังชีมก จากสำนักอัยการโซลตะวันตกครับ
ไม่ทราบว่าคุณเก็บภาพ จากกล้องวงจรปิดไว้นานเท่าไรครับ
ครับ แล้วคุณสำรองไฟล์
หรือเก็บสำเนาไว้ใช้ภายในไหมครับ
ครับ
ครับ เมื่อวันที่ 27 ตุลาคมปีที่แล้ว
เวลาบ่ายสองโมง ที่ชั้นสิบครับ
ผมต้องการวิดีโอ ตรงทางเดินฝั่งตะวันตกครับ
ครับ เมื่อปีที่แล้วครับ
รบกวนหาให้หน่อยนะครับ ผมจะส่งหมายขอทางการไปให้ทันทีครับ
ขอบคุณครับ
- กลับมาแล้วเหรอคะ - ใช่
พ่อคะ
ผมกลับมาแล้วครับ
- กลับดึกนะ - ครับ
ถ้าเป็นแบบนี้ ลูกสาวของฉัน
คงได้รางวัล ภรรยาที่อดทนและซื่อสัตย์แน่
ถ้าเป็นอย่างนั้น แม่คงได้รางวัลมานานแล้วนะคะ
เอาใจสามีลูกเถอะ ไม่ต้องพาลใส่พ่อ
พ่อหิวแล้ว
- ไปล้างมือเถอะค่ะ - ได้
คุณกับพ่อนินทาผมใช่ไหม สนุกไหมล่ะ
คิดว่าเราคุยกัน แต่เรื่องคุณอย่างเดียวเหรอ
- ผู้ชายคนนั้นจะต้องมีอะไรแน่นอน - อะไรนะครับ
เพื่อนนายยังไม่ได้บอกเหรอ
โดยปกติแล้วนักแสดง จะปรากฏตัวบนเวทีเอง
คุณพ่อพูดถึงฮวังชีมกเหรอครับ
ตอนฉันได้ยินจากผู้กำกับ ฉันพูดไม่ออกเลย
ฉันคิดว่า "คงได้หนวกหูไปอีกสักพักแน่"
แต่ว่า...
ทุกสิ่งดูเหมือน จะเข้าที่เข้าทางอย่างลงตัว
คนที่ประกาศออกทีวีว่า จะจับฆาตกรให้ได้ เป็นคนร้ายเสียเอง
ข่าวทุกอย่างคงถูกกลบ เพราะผู้คนคงจะตกใจมาก
ถ้าฮวังชีมกเป็นคนร้ายจริง ๆ ทุกคนจะต้องตกใจมากครับ
เขาอยู่ในจุดเกิดเหตุคดีพัคมูซอง ครั้งนี้ก็ด้วย...
นั่นน่ะสิ
ทุกครั้งที่เหยื่อถูกพบ เขาจะอยู่ที่นั่น
ผู้คนจะเชื่อว่าเขาจับกุมคังจินซอบ
เพื่อปกปิดสิ่งที่เขาทำ
- เขายิงเข้าเป้าเลย - แต่ว่า...
การที่เธอถูกมัดไว้แบบนั้นมันแปลกมาก
ก็จริง
ถ้าคนที่ฆ่าพัคมูซอง ทำร้ายผู้หญิงคนนี้ด้วย
ก็ไม่ใช่คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง ธรรมดาแน่
เขาจะต้องมีจุดประสงค์
ผมไม่คิดว่าการฆาตกรรม เป็นเป้าหมายของเขา
ถ้าเราทำให้ฮวังชีมกหรือใคร เป็นคนร้าย
แล้วเกิดคดีต่อเนื่องขึ้นมาอีก...
ฉันไม่สนว่าจะมีเหยื่อคนอื่นหรือไม่
เราแค่ต้องตัดตัวเองจากประธานพัค
ต้องไม่มีเรื่องเกี่ยวข้องกับเขา
มันคงไม่มีเรื่องเกิดขึ้น ที่บ้านหลังนั้นอีกแล้ว
หรือต่อให้เกิดขึ้นอีก
เราจะมีคำว่า "อาชญากรรมเลียนแบบ" ไว้ทำไมกันล่ะ
เราแค่บอกว่ามีใครบางคน ฆ่าคนที่อยากฆ่า
และทิ้งศพไว้ที่บ้านหลังนั้น เพื่อเลี่ยงการจับกุม
ถ้าปล่อยให้เรื่องเล็ก ๆ มารั้งแกไว้ แกจะเดินต่อไปไม่ได้
ครับ
แกไม่ได้อยู่ใน สำนักอัยการสูงสุดด้วยซ้ำ
แกอยู่แค่แผนกอาชญากรรม
แกควรเร่งดำเนินการซะ ฉันเพิ่งบอกไปเองไม่ใช่เหรอ
จะมาเป็นห่วงอะไร
ผมขอโทษครับ
ไม่ช้าก็เร็ว ผู้คนก็จะรู้ว่า
ประธานพัคตายยังไง
- จัดการซะ - ครับ คุณพ่อ
จริง ๆ เลย หนูอุตส่าห์อุ่นอาหารให้แล้ว
เข้าใจแล้ว กินข้าวกันเถอะ
พ่อคะ
เมื่อตัดสินใจทำอะไรแล้ว เขาจะทำอย่างรวดเร็วค่ะ
เขาข่มขู่ว่าจะฆ่าบีบคอผม
ผมไม่มีทางเลือก เลยต้องให้เขาไป
แต่ผมจดเลขทะเบียนเขาไว้แล้วครับ
ผมไม่คิดเลย ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
ไอ้โรคจิตนั่นเป็นคนร้ายครับ
แล้วคุณได้บอกควอนมินอาไหมครับ
ว่า "มีผู้ชายน่ากลัวกำลังไปบ้านเธอ รีบหนีเร็ว" ได้เตือนเธอไหม
ถ้าผมบอกเธอว่าให้ที่อยู่เธอไป
ก็ไม่มีใครมานั่งรถผมสิครับ
รถเหรอครับ
ฮัลโหล คุณครับ ฮัลโหล
ไม่ว่าจะฟังกี่ครั้ง เขาก็เลวจริง ๆ เลย
ถ้าเขาโทรหาเธอ ก็คงไม่เกิดเรื่อง
เขาให้ผู้หญิงคนหนึ่งเสี่ยงชีวิต
เพื่อไม่ให้ตัวเองขาดรายได้ได้ยังไง
เราได้ทะเบียนมาแล้ว ต้องสืบหาตัวเขาให้ได้
ใครเหรอคะ ไอ้โรคจิตที่เขาพูดถึง
อัยการฮวังชีมก
อะไรนะคะ
เราจะนั่งรอเฉย ๆ จริง ๆ เหรอครับ
เราไม่ต้องไปคุ้มกันพยานเหรอครับ
ผู้กำกับบอกให้เรารอก่อนนี่
อัยการฮวังบอกเราไปแล้ว ว่าเขาไล่ตามเธอ
จากบาร์ไปบ้านของเธอไงคะ
เขาโกหก
เขาบอกพวกเราว่า เขารู้แค่ที่อยู่ของเธอ
แต่มันไม่จริงแน่ ๆ
เขาจะต้องเจอผู้หญิงคนนั้นในคืนนั้น
ผมแน่ใจว่าเพราะแบบนั้น เขาเลยพาเราไปที่นั่น
เขาจะต้องอยากให้ ร่องรอยของพวกเราไปปะปน
กับร่องรอยที่เขาทิ้งไว้
ยังไง...
(คิมกายอง อายุ 20 ปี)
ดูนี่สิ
ฉันเห็นตอนอยู่ในบ้านของเธอแล้ว
บันทึกของเครือข่ายโทรศัพท์ ระบุว่าเธอเกิดปี 1993
ฉันเองค่ะ
ฉันเป็นคน
นัดเจอพัคมูซอง คืนก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
ฉันทำเองคนเดียวค่ะ
เชื่อสิ อัยการฮวังกับผู้หญิงคนนั้น
จะต้องรู้จักกันมาก่อนแน่ ผมมั่นใจเลย
เขาเอาเวลาที่ไหนไปพิมพ์รูปนี้นะ
เขาไม่ได้ถ่ายรูปนี้มาตอนที่ไป กับนักสืบคิม เขามีอยู่ก่อนแล้ว
ตั้งแต่ก่อนที่จะเกิดเหตุ
เขาแอบเข้าไปในบ้านของเธอ
และพบกับคิมกายองงั้นเหรอ
ถ้ามันไม่ใช่แค่ชุดแต่งเล่นล่ะ
แต่เป็นชุดนักเรียนของเธอจริง ๆ
เธอก็คงเป็นเหมือน ระเบิดเวลาเคลื่อนที่
สำหรับผู้ชายบางคน
ไม่จริง เขาพูดถึงตัวเองงั้นเหรอ
(สเตรนเจอร์)
อัยการซอจะมาที่นี่ เพื่อสอบสวนพัคคยองวาน
เป็นรุ่นพี่ของคิมกายองหนึ่งปี เรียนโรงเรียนเดียวกันค่ะ
ฉันถามว่านายลืมชื่อที่ ประธานพัคเรียกเธอไปหรือยัง
เบลล์
นายคิดว่าเขาจะกดกริ่งนั่น ให้ฉันคนเดียวเหรอ
ผมได้ยินเสียงเพลงนี้ตอนโทรหาเธอ
ผู้ชายที่อยู่ในห้อง สุดทางเดินของรีสอร์ต
- ซอดงแจ - เพลงนี้เป็นเสียงเรียกเข้าของเขา
กลิ่นน้ำหอมที่ผมได้กลิ่นจาก อัยการซอดงแจ คงเป็นของคุณสินะครับ
ทำไมเขาถึงมาพบคุณอีกครั้งครับ
- ปล่อยนะ - คุณก็ปล่อยก่อนสิครับ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน