NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
Nie zrobiłem tego!
To pan Lee. On go zabił.
Musicie mi zaufać.
Ja to wiem.
Sugerujesz, że dał ci niedziałający telefon i kazał wrzucić go do wody?
„Ten jest prawdziwy. Zostaw go na miejscu zbrodni".
To naprawdę pan Lee?
Hej.
Myślisz, że chciałem to zrobić?
Pomyśl, jak musiałem się czuć, robiąc to.
Byłem sfrustrowany!
Jaki masz dowód na winę pana Lee?
Nie domyślasz się?
Zresztą, czy jest potrzebny?
Posłuchaj, Si-mok!
Bądźmy ze sobą szczerzy.
Jak długo jeszcze mamy ignorować nasze przeczucia przez dowody i racje?
Też podejrzewasz pana Lee, prawda?
Zachowuje się pan niedorzecznie.
Co?
Wysuwa pan oskarżenie bez żadnego dowodu. To niedorzeczne.
To pani wina.
Nic by się nie stało, gdyby nie wspomniała pani, że Kyung-wan znał Min-ah.
Uszy więdną od słuchania pana.
Niech pan daruje. Chyba lubi pan zgrywać twardziela.
- Proszę być mężczyzną i pójść z nami. - Hej!
Dość już.
Jin-seob Kang panu nie wystarczy?
Co by się stało, gdybyśmy pana teraz nie złapali?
Kyung-wan trafiłby za kratki.
Jako wariat ojcobójca, który z zazdrości zaatakował ukochaną.
Zabić można nie tylko fizycznie.
Gdybyśmy pana nie aresztowali, zabiłby pan nadzieje Kyung-wana na przyszłość.
- Panie prokuratorze Seo? - To ten pokój?
Co...
Cóż...
O co tu chodzi?
Boże.
Nie wierzę. Może być już po nas.
Porozmawiam z komendantem.
Same problemy przez tę dziewczynę.
Puszczać!
Poradzi pan sobie sam?
- Proszę się tym zająć. - W porządku.
Zapnij pas.
Pan Lee odkryje powód,
dla którego musiałem działać szybko.
Potem zrobi ze mną to,
co z panem Parkiem albo tą dziewczyną.
Beze mnie nikt już nie będzie pamiętał, jak zepsutym jest człowiekiem.
Będzie udawał, że zawsze był szlachetny i honorowy.
Masz rację.
Ty...
Dlatego chciałem wrobić Kyung-wan Parka. By położyć temu kres.
Pan Lee przestałby zabijać, gdyby złapano inną osobę.
Chciałem zapobiec kolejnym ofiarom.
Rozumiem.
Hej.
Pamiętasz, że moja matka mieszka sama na wsi?
Jestem dla niej wszystkim.
Nie miałaby siły żyć, gdyby coś mi się stało.
Zróbmy tak.
Też chcesz dopaść sprawcę, prawda? Zróbmy to razem. Pomogę ci.
Potem z pokorą poniosę konsekwencje swoich czynów.
Ale pan Lee o niczym nie może się dowiedzieć.
Mógłby cię skrzywdzić, gdyby tak się stało?
Tak. Powiedz o tym tej policjantce.
Jeśli coś ci się stanie,
będziemy mieć pewność, że faktycznie to on za tym stoi.
Poświęć się.
Poświęć swoje życie, byśmy mogli schwytać zabójcę.
Twoim barankiem ofiarnym miał być Kyung-wan.
Moim będziesz ty.
Ty szujo.
Jak śmiesz. Ty...
Cholera!
Co to za bzdury?
WYMAGANA ZGODA
Gdyby do mnie zadzwoniła, spotkałbym się z nią.
Potem miałem zamiar wszystko panu zgłosić.
Nie brałbym ze sobą telefonu, gdybym wiedział, że zostanie porwana.
Ale tak się stało i bałem się, że podejrzenie padnie na mnie.
Nie miałem okazji panu o tym powiedzieć.
Tak, to moja wina.
Dziś udałem się do tego domu, by raz jeszcze zbadać miejsce zbrodni.
Nie miałem niecnych zamiarów.
Policjanci z Yongsan przyjechali na miejsce,
bo pan Seo powiedział im, że Kyung-wan Park
mógł ukryć na miejscu zbrodni telefon ofiary.
Byliśmy jednak świadkami tego,
jak pan Seo ściera z komórki
swoje odciski palców i chowa ją pod łóżkiem.
Chciałem tylko zrobić zdjęcie...
Co mi obiecałeś? Mówiłeś, że będziesz dyskretny
i przebijesz każdą tarczę.
Dlatego wezwałem do prokuratury generała.
Ujawniłeś niegodne praktyki w armii,
a tymczasem sam zostajesz
aresztowany przez policję, chcąc wrobić niewinną osobę w zabójstwo?
Mam to ogłosić światu?
O to chodzi?
Mam przyznać,
że moi prokuratorzy fabrykowali dowody
także po tym, jak zostałem prokuratorem rejonowym?
Proszę pana.
Kto o tym wie?
Kto jeszcze wie?
Myślicie, że to 1988 rok?
Po co go pobiliście?
Kazał nam pan zmusić go do przyznania się, więc...
Ile mamy czasu?
Jeśli nie zostanie aresztowany, to dzień.
Do jutrzejszego wieczora musielibyśmy go wypuścić.
Ile jeszcze potrzebujecie?
Śladów nie będzie po dwóch tygodniach.
Ma trochę siniaków. To wszystko.
Dlaczego nigdy nie rozumiecie, co się do was mówi?
Cholera jasna.
Boże.
Jest w gorszej sytuacji niż ja.
CHANG-JUN LEE
Czy moi ludzie muszą przez twoich wychodzić na idiotów?
Tak to może wyglądać. Przyznaję.
Skończmy z tym.
Tydzień?
A jak mam to uzasadnić?
Dobrze, zatrzymajcie go.
Za tydzień wycofamy oskarżenie.
Tak jest!
A w ogóle, telefon dziewczyny jest w laboratorium.
- Nie masz powodów do zmartwień, prawda? - Nie.
Dobrze.
Tak.
Czemu poza jego pokojem nie ma wolnych pomieszczeń?
Miej oko na swoich ludzi.
Dobrze.
Nawet jeśli Kyung-wan tylko wykonywał rozkazy,
fałszowanie alibi to przestępstwo.
W związku z tym, że wojsko rządzi się swoimi prawami,
za dwa tygodnie wycofamy oskarżenie.
Kyung-wan Park ma alibi na dzień porwania Ga-young Kim.
- Był z żoną generała... - Wstrzymać oskarżenie.
Tak jest.
Wobec Dong-jae zostanie wszczęta procedura dyscyplinarna, będzie zawieszony.
Sprawy przypisane do niego przejdą na innych.
Nadal ma stawiać się w swoim biurze.
Tak jest.
Gdybyś powiedział mi, że Dong-jae ma telefon Ga-young,
nic by się nie stało.
Proszę o wybaczenie.
Nie mogłem opierać się tylko na melodii dzwonka.
Chyba chodzi o coś innego.
Czułeś, że nie możesz mi ufać.
A co do telefonu:
skąd wiedziałeś, że tamten drugi nie jest prawdziwy?
Jeśli ktoś ma dwie komórki,
może mieć ich też więcej.
Około 15 pojechaliśmy na pole golfowe.
Jak zwykle prowadził szeregowy Park. Robił za naszego instruktora.
Si-mok.
Wiedział, że go podejrzewam i byłem w jego gabinecie,
więc założyłem, że łatwo nie wyjawi, że ma telefon.
Więc Dong-jae jest niewinny?
Użył telefonu ofiary, bym go nie znalazł.
Był pan świadomy tego,
że pana podejrzewa?
Jeśli ktoś podejrzewa innych,
to raczej jest niewinny.
Nie. To mógł być fortel.
Zrzucając podejrzenia na mnie,
oddala je od siebie.
Ma pan wątpliwości co do jego winy.
Rozważając za i przeciw, mówi pan sobie, że pan jest niewinny.
Mawiają, że jedno mądre słowo może być remedium na każdy problem.
Ty za to ściągasz na siebie kłopoty za każdym razem, gdy otwierasz usta.
Przepraszam.
Naprawdę? Z głębi serca?
Powiedział pan: „z głębi serca"?
Tak. Coś nie tak?
Większość ludzi powiedziałaby: „szczerze".
Ten atak nie wynikał ze skłonności do przemocy.
W dzieciństwie Si-mokowi stało się coś z mózgiem.
W wyniku operacji uszkodzona została jego część odpowiadająca za odczuwanie emocji.
Dowiedz się, czy Dong-jae znalazł telefon,
czy też zaatakował dziewczynę i go wziął.
Tak jest. Oprócz tego będę bacznie przyglądał się,
czy panu Seo...
coś się nie przydarzy.
Miłego wieczoru.
Jak prokurator może tak się pomylić?
Nie wierzę, by sądził, że młody zaatakował dwie osoby.
Też w to nie wierzysz?
- Hej. - Tak.
Nie zrobiłeś tego, prawda?
Nie. To nie ja.
Proszę. Zjedz jeszcze.
Wkrótce wyjdziesz na wolność.
Powinniśmy przekazać go prokuraturze i powiedzieć, że nie jest już podejrzany.
Ale ten prokurator ma podłe usposobienie.
Fakt.
Po tygodniu sprawy by nie było,
ale wezwałeś adwokata i nadepnąłeś prokuratorowi na odcisk.
On nie ma pieniędzy.
Jego rodzina zbankrutowała przez honorarium dla adwokata.
Na dodatek chłopak zalazł za skórę prokuratorowi.
- Jecie? - Tak.
Co powiedzieli? Mogą naprawić telefon?
Tak, mogą też odzyskać skasowane pliki.
Dostałaś mojego SMS-a? Musimy udawać,
że nic dziś nie widzieliśmy.
- Jasne. - Przy okazji,
prosiłem, byś informowała nas, co zamierza prokurator Hwang.
Więc?
Skoro wiedziałaś o telefonie Ga-young, powinnaś była mi powiedzieć.
Gdybym wiedziała, na pewno bym to panu zgłosiła.
Zjawiłam się na miejscu zbrodni, bo pan Hwang chciał się tam spotkać.
Też nie wiedziałaś?
Proszą, byśmy utrzymali to w tajemnicy.
To dla nich wstydliwa sytuacja.
Informuj mnie o nawet najdrobniejszych szczegółach. Dobrze?
Tak jest, panie kapitanie! Tymczasem będę szła.
Na razie.
Nie przepracujcie się.
Jedz.
- Wezmę go. - Dobrze.
Mówiłeś, że nigdy nie rozmawiałeś z Ga-young.
Skąd w twoim telefonie jej zdjęcia? Czemu je skasowałeś?
Dlaczego kłamałeś?
Bałem się, że wzbudzą podejrzenia śledczych.
Zrobiłem je potajemnie.
Z ukrycia? Dlaczego?
Podobała ci się?
Moi znajomi też tak robili.
Zrobiłem zdjęcia, gdy akurat była w pobliżu.
Powinieneś był nam powiedzieć. Myślałeś, że tego nie odkryjemy?
Przepraszam.
Czekaj chwilę.
Pani podkomisarz.
- Później. - To pilne.
- Muszę coś teraz zrobić. - To ma związek.
Za dwa tygodnie zostanie zwolniony.
Nie róbmy problemów.
Komendant prosił, by tego nie nagłaśniać.
Jeśli wywoła pani zamieszanie, zostanie pani odsunięta od sprawy.
To by skomplikowało sytuację.
Czyli...
wolno mi walczyć tylko o sprawy istotne dla dochodzenia?
Nie chce pan szukać
innego śledczego ze względu na tego młodego chłopaka?
Mówię tylko, że nie da się pani zastąpić.
Moje chęci nie mają znaczenia.
Wie pan, co mi powiedział?
Bym nie mówiła jego babci.
Nie rozumiem...
dlaczego pozwolił im to robić.
Im, czyli moim kolegom z pracy,
którzy wydawali się normalnymi ludźmi.
Jest mi przez to coraz ciężej.
Myśli pan, że dopuścili się tego, bo urodzili się źli?
Stali się tacy,
bo są bezkarni.
Wiedzą, że wszyscy przymkną oko.
To może się zmienić dopiero, gdy ktoś odważy się
powiedzieć „nie".
To od pani zależy, czy wypuszczą go za dwa tygodnie,
czy w nieokreślonej przyszłości.
Nie rozumiem?
Jeśli ze względu na naruszenie praw człowieka puścimy go teraz,
przyznamy, że przetrzymywaliśmy go pomimo niewinności.
Jeśli nie przymknie pani na to oka i tego nie przeboleje,
będzie zamknięty miesiącami.
Pani wybór.
Jak pan myśli, jak wielu osobom każe się zachować milczenie...
wmawiając im, że podejmują jakąś decyzję?
Nie pójdę na kompromis. Nie mogę.
Kyung-wan nie jest głównym świadkiem,
ale musimy go sprawdzić.
Do końca chcę dociekać prawdy.
W porządku.
Niech prawami człowieka zajmie się ekspert.
To ja. Masz jeszcze wizytówki tej kancelarii?
Mógłbyś być jutro w areszcie Seul-Południe?
ARESZT SEUL-POŁUDNIE
Tak, rano. Najwcześniej, jak się da.
Proszę.
TRANSPORT SPECJALNY
W DUCHU PRAWORZĄDNOŚCI
RESOCJALIZACJA W SŁUŻBIE GODNOŚCI LUDZKIEJ
Dalej.
Przebrać się.
Tędy.
Wyprostować się.
Ukucnij.
Obróć się i pochyl.
Ściągnij bieliznę. Nogi szeroko.
Kyung-wan Park?
Jestem Jung-bon Kim.
Jak sobie radzisz?
Moja babcia pana przysłała?
Można tak powiedzieć.
Niepotrzebny mi adwokat.
Niech pan odejdzie.
Jak widzisz...
JUNG-BON KIM
...nie jestem adwokatem.
Chłodno tu, nie uważasz?
PROKURATOR DONG-JAE SEO
Ostrożniej z tym.
Jesteśmy po tej samej stronie. Nie róbcie tego.
To tylko nasze...
Czy wy w ogóle...
NAGRYWANIE
Czy znałeś ofiarę, zanim miało miejsce zajście?
Tak czy nie?
Nie masz lepszych pytań?
Powinieneś zapytać, czy coś widziałem.
Co widziałeś?
Co powiedział kierowca, gdy zadzwonił?
Czy powiedział, że około 21 dał jej adres wariatowi?
O co chodzi?
Jeśli wyjechałeś z Yeoksam-dong około 21 i pojechałeś do Garwol-dong,
zajęło to około 30 minut.
Byłem szybszy o co najmniej 20.
Gdybyś przyjechał chwilę wcześniej, widziałbyś porwanie na własne oczy.
Skąd miałeś jej telefon?
Znalazłem go na ulicy. Nie mogłem go podnieść?
Podnosisz wszystko, co wala się na ziemi?
Chyba że zauważyłeś go
i wiedziałeś, do kogo należy,
bo dobrze znałeś dziewczynę?
Wyglądało na to, że już pojechała, ale założyłem, że może wrócić.
Zaparkowałem w pobliżu i czekałem.
Ale...
widać było, że wyszła w ogromnym pośpiechu.
Pomyślałem, że czekanie na nią będzie stratą czasu.
Uznałem, że będzie szukała telefonu. Chciałem odebrać, gdyby zadzwoniła.
Dlaczego tak zależało ci na tym, by się spotkać?
To było polecenie pana Lee?
Chciałem ją chronić.
Jak sądzisz, dlaczego nie powiedziałem panu Lee, że zdobyłem jej adres?
Wywołałeś awanturę w barze, bo chciałeś ją chronić?
Z początku założyłem, że chciał ją wytropić.
Gdy przysyłał podobne jej dziewczyny,
mówił po fakcie: „Jest nieletnia. Macie problem, panowie".
Wiedziałem, że taka jest jego taktyka.
Potem pan Park zginął. Jak sądzisz, co wtedy pomyślałem?
„Chce, bym odnalazł jego drugą ofiarę?"
Chciałeś mu ją dostarczyć?
Próbowałem ją ostrzec. Kazałbym jej się ukryć.
Miałem nie robić nic, choć wiedziałem, że ją ściga?
Nie dzwoniła przez całą noc,
nie miałem też żadnych wieści następnego dnia.
A młodym trudno wytrzymać chwili bez telefonu.
Zdałem się na intuicję.
Pomyślałem: „Nie zgubiła telefonu.
Dopadł ją".
I spójrz, co się stało.
Jak wyglądał telefon, gdy go zauważyłeś?
Co to za pytanie?
Miał stać czy o co chodzi?
Po prostu leżał na ulicy.
Dobra.
Porwałeś Ga-young Kim i zaatakowałeś ją?
Jesteś niemożliwy.
Uważasz, że zabiłem też pana Parka?
Hej.
Powiem to raz, więc słuchaj uważnie.
Niemało osób dzięki panu Parkowi po godzinach pracy oddawało się rozrywkom.
On po prostu opłacał rachunki.
Nie on przedstawiał dziewczyny. Nie robił tego nawet w przypadku naczelników.
W innych instytucjach na pewno działał tak samo.
Co ciekawe...
Gdy znalazłem dziewczynę,
zgłosiłem to...
do pana Lee.
Nie rozumiem tylko,
dlaczego zdecydował się na publiczną egzekucję, zamiast zrobić to po cichu.
Uważaj na niego.
Nie atakuj go, jeśli nie chcesz skończyć jak ona.
Dlaczego to zrobiłeś?
Mówię, że nie zrobiłem!
Dlaczego za pośrednictwem pana Parka
zdeprawowałeś współpracowników?
Zdeprawowałem ich?
Sami są sobie winni.
Oczekuję zgody, panie Seo.
Potrzebuję klucza do pana samochodu.
O co jej chodzi?
NAKAZ PRZEJĘCIA MAJĄTKU
Mam skonfiskować wszelkie dowody rzeczowe, które mogłyby ulec zniszczeniu.
Obaj panowie są podejrzanymi.
O 21.14 pan Seo dotarł pod dom Ga-young Kim w Garwol-dong.
Odjechał, gdy tylko uzyskał potwierdzenie, że jej tam nie ma.
Wtedy musiał znaleźć jej telefon.
Wszystko potwierdza jego zeznania.
A jednak
według sprawozdania
zadzwonił do pana Lee o 19.47, a więc przed zajściem.
I?
Jeśli pan Lee wtedy otrzymał informację o znalezieniu Ga-young,
miał dość czasu, by dać cynk wspólnikowi.
Dlaczego mi to pokazujesz?
Myślałem, że masz za zadanie trzymać materiał dowodowy z dala ode mnie.
Czy nie takie było polecenie pana Lee?
Kogo obchodzą jego polecenia?
Eun-soo.
Czy...
mogę ci zaufać?
Proszę, byś była moją prawą ręką.
Tak, panie Hwang.
Jak śmiesz nawet o tym marzyć?
Odciąłbym ją.
O co panu chodzi?
- Jak się czujesz? - A jak pan myśli?
Jak mógł pan coś takiego powiedzieć?
Zdradziłem cię po dziesięciu sekundach,
a Dong-jae służył Lee dziesięć lat.
Przez dekadę był jego prawą ręką. Wykonywał wszystkie jego polecenia.
Wspomniałaś, że pan Lee miał dość czasu, by poinformować wspólnika?
Więcej niż Dong-jae?
- Do czego pan zmierza? - Sprawcą jest Dong-jae.
Powiadomił swoją zaufaną osobę.
Skąd tak nagłe wnioski?
Gdy podejrzewałem pana Lee, zagadka zdawała się nie do rozwiązania.
Zastanawiał się pan, czemu nie zabił Min-ah
albo nie zakopał ciała w środku lasu?
Dong-jae chciał się na nim zemścić. Wpadł więc na pomysł,
że zdradzi najmroczniejsze tajemnice pana Lee
w ekstremalny sposób.
Czyli według pana winny jest pan Seo? Taki jest pana wniosek?
Tak.
Nie cieszysz się, że sprawa jest rozwiązana?
Wiesz coś więcej?
Co zobaczyłaś w dniu, kiedy nas śledziłaś?
- O czym pan mówi? - Wszystko nagrała kamera monitoringu.
Wyruszyliśmy wtedy szukać Ga-young.
Poszłam za wami, bo zastanawiałam się, skąd u was taki pośpiech.
To wszystko. Nie śledziłam was.
Nie? Z monitoringu wynika co innego.
Myli się pan.
Doprawdy? Powinnaś częściej za mną chodzić.
Trafiłabyś na miejsce zbrodni.
Albo natknęła się na wspólnika pana Seo.
Powiedziałabym panu o tym. Myśli pan, że zachowałabym to dla siebie?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
- Mam pytanie. - Tak?
Czy w magazynie dowodów jest coś, co mogłoby posłużyć za broń?
Proszę?
Broń?
Nie może pan tego użyć. Wpakuje się pan w kłopoty.
Niech go pan tylko nim nastraszy.
PROKURATOR YOUNG
Wiem, że próbował pan zabić dziewczynę.
Może pana zainteresować monitoring z tego dnia.
OCHRONA
Gdzie jesteś? Spotkajmy się i porozmawiajmy na żywo.
Nie wiedział pan, że pana śledzę, prawda?
Ale widziałam to na własne oczy.
Przyjechał pan tu i od razu wziął telefon Ga-young.
Uprzedził pana wspólnik.
Czy nie chodziło o komórkę?
Mówił pan, że leżała na ulicy, ale wiem, że to kłamstwo.
Dlaczego wygadujesz takie bzdury? Gdzie ty...
Przyjechał pan tu i od razu wziął telefon Ga-young.
„Tu"?
Nie zaskoczyłem cię.
Eun-soo.
Nie wiem, co widziałaś, ale...
Nie obchodzi mnie to.
Moim celem jest pan Lee.
- Co? - Wina musi być zrzucona na niego.
Skąd tak nagła zmiana?
Wcale nie nagła. Cierpliwie czekałam na nadarzającą się okazję.
To pana specjalność.
Wrabianie innych i robienie z nich zbrodniarzy.
Pan Hwang też pana podejrzewa.
Jeżeli mi pan odmówi, powiem mu, że jest pan winny.
Wszystko idealnie wskazywało na pana Lee. Dlaczego musiał pan...
Oszalałaś?
To byłaś ty?
Wina musi być po stronie pana Lee i jego teścia.
Niech pan o to zadba.
I co potem?
No?
W tym kraju przestępców nie spotyka kara.
Znajdą sposób, by się zemścić, choćby i zza krat.
Bogaci są bezkarni nawet, jeśli katują kogoś kawałkiem metalu.
Myślisz, że trafią do więzienia?
Oboje zginiemy.
Nie boję się śmierci.
Ale ja tak.
Mam dziecko.
Dla matki jestem całym światem.
Dla pana matki lepiej będzie, jeśli pan zginie,
niż będzie żył z piętnem zabójcy.
Nie pozostawia mi pan wyboru.
Zgłoszę, że widziałam pana ze wspólnikiem.
Ej!
Puszczaj! Puszczaj, mówię!
Puść!
Zostaw mnie!
Hej.
Eun-soo.
Eun-soo!
Boże.
Myślałem, że nie żyjesz.
Dlaczego musiałaś mnie sprowokować...
Nic ci nie jest?
Nie zrobiłeś tego, prawda?
Nie zabiłeś go?
Co? Nie, nie zabiłem.
Dobra.
Wiedziałam.
Masz układ z Si-mokiem?
Nie.
Pan Seo tego nie zrobił. Mam pewność.
Nie potrafiłby zabić.
Gdyby pan widział to, co ja, wiedziałby pan.
Gdyby był sprawcą, nie byłoby mnie tu teraz.
Przeczucie pana zawiodło.
Resztę powiem panu jutro.
- Co się stało? - Mogę pożyczyć jakieś ubrania?
Mama nie przestanie zadawać pytań, jeśli się tak pokażę.
Powiedz, że podczas przesłuchania pobił cię groźny przestępca.
Ile można czekać?
Dziękuję.
Przepraszam, ale...
Dobrze mi chyba we wszystkim?
Jutro oddam ubrania.
Niewykluczone, że w pewnym momencie się zreflektował, wiedząc, że to podstęp.
Może dlatego przestał.
To nie tak.
Skłamałam i groziłam mu.
Gdyby był zabójcą, nie przestałby ot tak,
nawet gdyby to odkrył.
Zna go pan.
Gdyby stanął przed perspektywą aresztowania za dokonane zbrodnie,
nie powstrzymałby się i próbował mnie uciszyć za wszelką cenę.
Sam nie wiem.
Może być bardziej racjonalny i metodyczny, niż się nam wydaje.
Zrobiłby to inaczej.
Użyłby paralizatora i zaciągnął mnie nieprzytomną jak Ga-young.
A może obawiał się...
że jestem w pobliżu?
Chciałabym, żeby pan był.
Nie mówiłby pan tak, gdyby pan to widział.
Jestem pewna, że pan Seo nie jest sprawcą.
Też nie jest pan przekonany co do jego winy, prawda?
Sprawiłam, że zaczął pan
mieć wątpliwości.
Uznam, że tak właśnie jest.
Do zobaczenia jutro.
Przy okazji, zawsze pan taki jest?
Nie słucha pan nawet żadnej muzyki?
Gdyby był zabójcą, nie przestałby ot tak,
nawet gdyby to odkrył.
Użyłby paralizatora i zaciągnął mnie nieprzytomną jak Ga-young.
Hej. Eun-soo.
Eun-soo bardzo zależało na tym, by dowieść niewinności Dong-jae.
Zdradziła przez to, jak bardzo chce, by odpowiedzialność
spadła na rodzinę pana Lee.
Jeśli tak łatwo ryzykuje własne życie,
czy miałaby opory w przypadku kogoś innego?
Co jest bardziej prawdopodobne?
Wina Dong-jae
czy to, że podejrzana jest Eun-soo?
Dziękuję za sweter.
PROKURATOR YOUNG
Udało się odzyskać wszystkie dane z telefonu Ga-young.
Są tam niemal wyłącznie jej selfie.
Nic użytecznego.
Mogła zrobić sobie zdjęcia z tymi facetami.
Nie są głupi. Czemu mieliby zgodzić się na coś, przez co mieliby kłopoty?
Udało się odzyskać też rejestr połączeń?
Ktoś próbuje się ze mną połączyć. Oddzwonię.
Hej, Sun-chang. Co słychać?
Pani podkomisarz.
Chwilę pani zajęło dotarcie tutaj. Jechała pani z daleka?
Tak. Kiedy weszła?
Chwilę temu.
Nie mogłem jej zabronić.
- Uznałem, że... - Dobrze, że zadzwoniłeś.
Znowu to robisz!
- Naprawdę? - Już nie będę palić.
- Boże. - Dobra, rzucę.
Zostaw mnie, śmierdzisz dymem.
Obiecuję, że rzucę palenie.
Cuchniesz papierochami.
Proszę pani.
Przyjechała pani od razu po spotkaniu z Kyung-wanem?
Będziemy tu mieszkać, gdy go wypuszczą. To już niedługo, prawda?
Oczywiście.
Akurat zastanawiałam się, jak dowieść jego alibi.
Jeszcze tylko kilka dni.
Mam poprosić policjanta czekającego na zewnątrz, by z panią pobył?
Cóż...
Kiedy Kyung-wan wyjdzie z aresztu...
Zresztą nieważne.
To nic takiego.
Czy...
- pomóc pani wynieść worki? - Ja...
Jeśli jest coś, co wymagałoby siły, mogę poprosić o pomoc kolegę.
Jestem wyższa rangą, musiałby wykonać moje polecenie.
Do zobaczenia w domu.
O rety.
Oszaleję.
Padnie na zawał, jeśli dowie się, co przeszedł Kyung-wan.
Mówi pani o pobiciu?
Przepraszam, nie potrafiłem ich powstrzymać.
Też tam byłeś?
Może powinienem był.
Lubisz może Astro Boya ?
Astro Boya ?
Tę kreskówkę? Słyszałem o tym filmie.
Słyszałeś?
Tylko słyszałeś o tym kultowym filmie?
Mniejsza o to. Jego ojciec powiedział takie jedno zdanie.
On ma ojca?
Myślałem, że jest robotem.
Mówię o autorze mangi, Osamu Tezuce.
Zresztą nieważne, kto to powiedział.
W każdym razie: „Rysownik może narysować wszystko.
Za wyjątkiem tego,
co uderza w prawa człowieka".
To komiks.
Nie wolno nam łamać praw, które chronią nawet postaci z komiksów.
Jako policjanci mamy swoją dumę.
Od następnego razu, od teraz
będę jej bronił.
Babcia Kyung-wana chce znowu tu zamieszkać. Pomagaj jej do tego czasu.
Oczywiście.
Rozkaz.
Więc akt oskarżenia Kyung-wan Parka będzie wstrzymany.
A co z Dong-jae? Podjęto decyzję?
Chyba wykazał się nadmierną ambicją. Poza tym nie miał złych intencji.
Myślisz, że powodem była ambicja?
Tylko generał dywizji siedzi po uszy w gównie.
Co z nim?
Słyszałam, że sprawą zajmie się dowództwo armii, ale na razie nic więcej.
Na pewno w pocie czoła ustalają wspólną wersję.
Nie mam im tego za złe.
Też nie chwalimy się tym, co zrobił Dong-jae.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę bardzo.
Miłego dnia.
- Dzień dobry. - Proszę bardzo.
Dzień dobry.
KAMPANIA PREWENCYJNA
Prowadzimy kampanię zapobiegania przestępstwom.
- Prosimy o przekazanie informacji. - Dzień dobry.
Do zobaczenia w domu.
Tak?
Ojciec znowu się na niego uwziął?
Abonent prowadzi w tej chwili rozmowę. Zostaw wiadomość.
Pani Lee.
Właśnie się dowiedziałem.
Tak. Ojcze?
Nawet jeśli ojciec będzie cię ganił, przytakuj mu.
Resztą się zajmę.
Włącz radio.
Z ostatniej chwili:
po południu Sungmoon Daily opublikowało artykuł
dotyczący możliwego przyjmowania korzyści majątkowych przez prokuratorów.
Powołując się na anonimowe źródła, Sungmoon Daily
donosi, że ofiara styczniowej zbrodni w Huam-dong
przed śmiercią regularnie oferowała
pracownikom Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód pieniądze i inne dobra.
Redakcja informuje,
że rewelacje te przesłano pocztą,
a list nie zawierał szczegółów, takich jak nazwiska konkretnych osób
czy kwoty przyjętych łapówek.
Przejedli wszystkie pieniądze i Park stał się niepotrzebny?
Są aż tak zepsuci?
Nie mają moralnego prawa nas ścigać i osądzać.
Wyjąłeś mi to z ust.
PROKURATURA
- Wiemy już coś o informatorze? - Jeszcze nie.
Do gazety przesłał tekst napisany na maszynie.
Zależało mu na tym, by nie znaleziono go po IP.
- Z którego urzędu wysłano list? - Ustalamy to.
To były prokurator rejonowy.
Nie będę przypominać, byście mieli oko na podwładnych.
Wiem, że części z was żyło się miło dzięki świętej pamięci panu Parkowi.
Właściciele lokali muszą współpracować.
Skontaktujcie się z nimi osobiście.
Nie telefonicznie – rozmowy mogą być nagrywane.
Muszą mieć świadomość, że jeśli nie zachowają milczenia,
pożegnają się z biznesem, a kto wie, czy nie czymś więcej.
Tak jest.
Od dziś zero grupowych wyjść.
Żadnych lunchów czy obiadów poza biurem.
Każdy bar, każda restauracja
w okolicy będą pełne reporterów udających klientów.
Jeśli ktokolwiek da im pożywkę do sensacji,
znajdę go. Sprawdzę każdy wydział.
Ekipy sprzątające i ochroniarze nie mają wstępu do gabinetów prokuratorów.
Potrzebujemy...
dyskrecji.
Tak jest.
PROKURATURA KRAJOWA
To niemożliwe.
Przepraszam.
Za każdym razem, gdy coś się dzieje, to w Seulu-Zachodzie.
Prokurator generalny musi mieć dość.
Przeze mnie obu panów dotknęła zniewaga.
Proszę przyjąć przeprosiny.
Ja również przepraszam.
Zniewaga dotknęła pana przez mojego zięcia.
Proszę nie przesadzać, panie Lee.
Niech nie liczy na taryfę ulgową.
Nie może się skarżyć nawet, jeśli zostanie surowo ukarany.
Czy to prawda?
W żadnym wypadku.
- Co z Moo-sung Parkiem? - Nigdy go nie spotkałem.
Jaki masz plan?
Weźmiemy byka za rogi.
Nie mamy nic do ukrycia. Nie boimy się.
Pokaż nam, na co cię stać.
Opinia publiczna szybko zapomina.
Może wymusić dymisję, ale jeśli umiejętnie nią pokierujemy, sprawa ucichnie.
Tak jest.
Proszę pana.
Gwarantuję, że będzie wierny jak pies, byle tylko nie dopuścić do skandalu.
Kto jest kretem?
I dlaczego spośród wszystkich gazet wybrał akurat Sungmoon Daily ?
Artykuł jest dziwny.
Nic tam nie ma.
Faktycznie, zero szczegółów.
Tylko że chodzi o korupcję.
To zastanawiające,
że akurat Sungmoon Daily , nie uważasz?
Informator swoje wie, ale nie chce podać wszystkiego.
Może to ktoś, komu zależy
na zamieszaniu, ale jednocześnie chroni prokuraturę.
Kto taki...
Może celowo zataił szczegóły.
Może to było ostrzeżenie.
Albo chodzi o pieniądze.
Pracujesz jeszcze nad zrzuceniem winy
na Si-moka i zamknięciem sprawy?
Przepraszam.
Znalazłem o nim to i owo, ale nagle we wszystko
wplątał się syn pana Parka.
Wstrzymaj się.
Jeśli powiemy, że sprawca popełnił samobójstwo, nikt nam nie uwierzy.
Si-mok nadal mnie podejrzewa.
Skupiasz się na nim, bo chcesz się go pozbyć.
Nie pozwól, by animozje cię spowolniły.
Podziwiam go, przewyższa cię sprytem.
Swoją drogą, masz jeszcze inną przełożoną.
Jak ona śmie dzwonić do mnie
i żądać, bym zostawił cię w spokoju?
Nie wiem, po kim ma taki charakter.
Nie poruszaj z nią tego tematu i nie mów, że ci powiedziałem.
Pomogłem ci z prokuratorem generalnym,
upewniłem się, że cię nie ruszy.
Ale proszę, powiedz jej wszystko.
Doceniam to, co zrobiłeś.
Skupmy się na dyskrecji.
Obyśmy dożyli jeszcze spokojnych dni.
Raz jeszcze przepraszam.
Kolejny po Pusan skandal z korupcją w prokuraturze
Korupcja w prokuraturze, ponowna kompromitacja
Kolejny po Pusan skandal z korupcją w prokuraturze
PODKOMISARZ HAN
Nie sądziłam, że będzie miał pan czas zadzwonić.
Myślałam, że wszyscy prokuratorzy mają przechlapane.
Wiem, kim jest sprawca.
Kto to?
Kto jest sprawcą?
„Ślimak, ślimak, wystaw rogi,
- dam ci sera..." - „Na pierogi"?
O co chodzi?
Ślimak wystawił rogi. Wszystko nabiera sensu.
Poproszę butelkę soju i miskę udon.
Niech pani weźmie ramen.
Albo ramen.
- I wodę. - Dobrze.
Dziękuję.
Smacznego.
Nawet jeśli nabawimy się nadciśnienia,
zdążymy przed śmiercią zobaczyć ślimaka bez muszli.
Ale tak naprawdę rogi
to ten informator.
Sprawca od początku czekał na ten moment.
Był wściekły, bo koneksje pana Parka nie zostały ujawnione
od razu po jego śmierci.
Rozumiem już, dlaczego zrobił z Ga-young to, co zrobił.
Poza tym kwestia telefonu.
Nie zostawiła na nim nawet jednego włosa.
Na pewno nie upuściła go na ziemię przez pomyłkę.
Jeśli pan Seo ma rację...
Mówił, że telefon był na widoku.
Tak jakby ofiara mówiła nam: „Porwał mnie tutaj!".
Proszę.
Dziękuję.
Zna pan kogoś w Sungmoon Daily ?
Przyjrzałem się temu, ale nic nie znalazłem.
Pracownicy też chyba nie wiedzą, kto ich poinformował.
Pójdę jutro do redakcji.
Właśnie, jutro! Rano wypuszczają Kyung-wana.
Nie potrafiłam powiedzieć jego babci o sytuacji chłopaka.
Dowie się z telewizji.
O co chodzi?
A może...
to pan dał im cynk?
Powiedziałem, że informator to sprawca.
Jeśli jest pan informatorem, to chcę wiedzieć.
Nie jestem.
Zdrowie.
Dlaczego właściwie sądzi pani, że można mi ufać?
A sądzę tak? Nie ufam panu.
Uśmiechnął się pan.
Widziałam. Tak było.
- Tak było? - Tak. Ma pan ładny uśmiech.
Zaraz.
- Moment. - Proszę...
nic mi nie dawać.
Z każdą poszlaką
dochodzę do wniosku, że kłopoty sprawcy wynikały z prezentów.
Pragnie zemsty
na prokuraturze lub Moo-sung Parku.
KIEROWNIK BIURA JUNG-BON KIM
Zacznę.
Może to dotknąć i ciebie.
ARESZT SEUL-POŁUDNIE
Jest pani wnuk.
- Jest zimno. - W porządku.
Obrońca praw człowieka Jung-bon Kim zwrócił się z wnioskiem do prokuratury,
twierdząc, że wobec podejrzanego zastosowano
nadmierne środki przymusu. Wywołało to kontrowersje.
Znajduję się teraz przed komisariatem w Yongsan.
Pan Park, aresztowany pod zarzutem zabójstwa,
twierdzi, że podczas dochodzenia był torturowany.
Słyszałem, że jako dowód upublicznione zostały fotografie.
To prawda.
Opublikowane przez aktywistę Jung-bon Kima zdjęcia
nie pozostawiają wątpliwości: funkcjonariusze byli brutalni
wobec podejrzanego.
Pan Park powiedział, że policjanci bili go,
by wymusić przyznanie się do winy.
Nie minął dzień, odkąd poznaliśmy rewelacje
dotyczące powiązań pana Parka seniora z Prokuraturą Rejonową Seul-Zachód,
a dowiedzieliśmy się, że policjanci z Yongsan
chcieli, by jego syn przyznał się
do ojcobójstwa i napaści na młodą kobietę.
Która prokuratura zajmowała się sprawą pana Parka?
Seul-Zachód.
Niech wszyscy wysocy rangą zbiorą się w auli.
PROKURATURA
O godzinie 10
nasz oddział prokuratury
rozpocznie śledztwo dotyczące podejrzeń o korupcję.
Sprawę powierzam prokuratorowi, który podejdzie do niej uczciwie, nie bacząc
na stanowiska podejrzanych.
By zagwarantować niezależność, prokurator ten będzie odpowiadać
jedynie przed prokuratorem okręgowym.
Osobą tą...
będzie Si-mok Hwang z III Wydziału.
Napisy: Mikołaj Gołębiewski