NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
Kiedy się obudziła?
Co?
Pani Kim.
Ga-young.
Słyszysz mnie?
Ga-young, słyszysz mnie?
Ga-young.
Co z nią?
Doznała urazu głowy. Nie ma z nią kontaktu.
Nie jest nawet świadoma tego, w jakim stanie się znajduje.
Lekarze mówią, że może się to utrzymywać miesiącami.
Ga-young.
- Ga-young. - Niech pan zaczeka, kapitanie.
Moment.
Potrzebuję tylko chwili.
Ga-young.
Już dobrze. Jesteśmy z policji.
Jesteś w szpitalu.
Wszystko w porządku.
Możesz mówić.
Mamo...
Mamo?
Chodzi ci o twoją mamę?
Mamo...
Ga-young. To ja.
Jestem przy tobie.
Wszystko już dobrze.
Już dobrze.
Dziękuję.
Boże, córeczko.
- Boże... - Tak, szefie?
Nie może jeszcze powiedzieć nic konkretnego.
Rozumiem.
Dobrze, dziękuję. W porządku.
Komendant przyśle sierżanta Kima.
Powiedział, żebyśmy się przespali. Odpocznijmy.
- Tak jest. - Oczy mi się zamykają.
Przyniosę nam coś do picia.
- Dobrze, dziękuję. - Ma pan jakieś drobne?
Komisarz musi być podenerwowany, że Ga-young odzyskała przytomność.
Zastanawia się pewnie, jak ją uciszyć.
Musimy ją przenieść.
Znajdę spokojne miejsce.
- Czy pani Choi... - Chwileczkę.
Co jest?
Panie Hwang, Tae-gyun Kim chyba próbuje uciec.
Co?
Człowiek, który przywiózł ojcu pieniądze.
Tae-gyun Kim. Ucieka. Teraz.
Nie chciałam, by uciekł, więc go śledzę.
Gdzie teraz jesteś? Czy...
PAN YOON
Tak, panie Yoon?
Dzień dobry, panie Hwang. Jadę za nią. Widzę ją.
Proszę jechać do Bupyeong.
Dobrze, niech pan wyśle lokalizację.
To chyba pilne, niech pan jedzie.
Zajmę się przeniesieniem Ga-young do innego szpitala.
Niestety muszę zostawić to pani.
Co jest?
Cholera, co on robi?
Co się dzieje?
Co za...
Co ty tu robisz?
Co za szaleństwo.
Tae-gyun Kim!
- Ej! - Czekaj, co...
Dlaczego mi to robisz?
Kim ty jesteś?
Kim ty, do cholery, jesteś?
Co to za dziewczyna?
Już dobrze.
- Nic ci nie jest? - Już dobrze.
Jak radzą sobie detektyw Jang i inni? Mam nadzieję, że nie stresują się zanadto.
Robią to, co ja od wielu lat.
Skoro Moo-sung Park był jak sponsor...
czy to znaczy, że był alfonsem?
Na pewno nie zwykłym klientem. Wykorzystywał dziewczyny jako łapówki.
Niewykluczone.
Prokuratorzy z Seulu-Zachodu na pewno ją znają.
Musimy dowiedzieć się, kto i jak dobrze.
Możliwe, że prokuratura nie jest jedyną organizacją, z którą związana jest Kim.
Fakt, że to nie jedna czy dwie osoby...
Sprawca jest niespokojny.
Wkrótce dowie się, że Ga-young odzyskała przytomność.
Przy okazji, co dzieje się z Kyung-wanem?
Nie wiem.
Zanim zajmie się tym komisja praw człowieka, miną wieki.
Nie przejmuj się tym.
Dobrze.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Woda dla pani.
Musi trafić do innego szpitala.
Nikt nie może się o tym dowiedzieć.
Nikt.
- Będę szła, panie kapitanie. - Dobrze.
- Tymczasem. - Nie przepracuj się.
Do widzenia.
Kluczem do rozwiązania sprawy będzie ustalenie, kto miał styczność z Kim.
Dziewczyna się obudziła.
Halo?
Słyszę.
Soo-jung na pewno wypiękniała.
Minęło tyle czasu. Też na pewno się cieszysz.
Czy...
Czy wie pan, kogo tam wczoraj widziałem?
Nie wiem. Kogo?
Jego żonę.
Żonę Il-jae Younga.
Byłem zupełnie zaskoczony. Kogo jak kogo, ale jej się tam nie spodziewałem.
Przy drzwiach napisali zresztą:
„Sprawa korupcji w prokuraturze".
Nie wierzyłem własnym oczom, gdy zobaczyłem tam żonę byłego ministra.
Zna pan może prokuratora Si-mok Hwanga?
On zajmuje się tym śledztwem.
Zaproponował mi układ.
Jaki układ?
Bada sprawę sprzed trzech lat.
Powiedział, że mogę liczyć na taryfę ulgową, jeśli powiem mu, co wiem.
Byłem rozdarty.
Ciągle zastanawiałem się, czy przyjąć jego ofertę.
W zamyśleniu spadłem ze schodów.
O co chodzi?
Będę z panem szczery.
Proszę pana.
Niech mi pan pomoże.
Nie mogą mnie aresztować.
Czy ja jestem prezydentem?
Gdyby prezydent mógł mi pomóc,
nie zajmowałbym pana cennego czasu.
Wiem, jak ciężko pan pracuje, by wspomagać rozwój gospodarki kraju.
Jestem biznesmenem.
Co chce mi pan sprzedać?
Wczoraj spędziłem trzy godziny w prokuraturze okręgowej.
Nie mam się czym chwalić, ale pojawię się tam jeszcze kilka razy.
Mogę się dowiedzieć, co dokładnie
próbuje odkryć zespół Hwanga.
Dlaczego ma to być dla mnie wartościowa informacja?
Nie obchodzi mnie, czego szukają.
Słucham?
Proszę przyjąć moje najszczersze przeprosiny.
Dlaczego mnie pan przeprasza?
Myliłem się!
- Mówił pan, że Chang-jun mi nie... - Przejęzyczyłem się.
Przepraszam.
Zmienia pan strategię?
Mam uwierzyć, że nie zdradziłby mnie pan przy najbliższej okazji?
Przepraszam pana.
Z całego serca przepraszam.
Proszę o wybaczenie.
Jedna przeszkoda z głowy.
Gdzie jest teraz Chang-jun?
Wkrótce będzie w Tokio.
- Niech wraca. - Oczywiście.
Szukam osób powiązanych ze sprawą Il-jae Younga.
Nigdzie nie ma dostawcy, Tae-gyun Kima.
Słyszałem też,
że dziewczyna
odzyskała przytomność.
Wygląda na to, panie Woo,
że ma pan coraz więcej pracy.
Rozumiem.
GRUPA HANJO PREZES YUN-BEOM LEE
Kapitan Choi proszony do administracji...
Kto mnie szuka?
Kapitan Choi proszony jest na drugie piętro.
Załatwcie to najszybciej, jak się da.
- Co się dzieje? - Prędko.
Gdzie ją zabieracie? Podkomisarz Han!
Uspokój się.
- Gdzie z nią idziecie? - Ciszej.
O co chodzi?
Musimy ją przenieść. To ściśle tajne.
Jej życie zależy od pani.
Ode mnie?
Czy kapitan o tym wie?
Ufasz mi?
Pani detektyw!
Sierżancie Kim!
Tutaj. Proszę wejść.
Dlaczego to tak długo trwało?
Musimy się pospieszyć.
- Tak? - Ta pacjentka...
Wtedy myślałam, że to zwykły atak.
Ale gdy powiedziała pani, że jej życie jest zagrożone...
To?
Przypomniałam sobie, że tamtego dnia miała poważne konwulsje.
Nie przypominałam sobie, by kiedykolwiek było gorzej.
Jedźcie beze mnie, dogonię was.
Gdzie mogę sprawdzić nagrania z monitoringu?
Zabrał je.
Kim... Jak on miał na imię?
W każdym razie dałem je policjantowi.
Macie oryginalny plik?
Pospieszał nas
i nie mieliśmy czasu zrobić kopii. Zabrał twardy dysk.
Co?
Pozwolił mu pan zabrać dysk?
Nie mogłem odmówić funkcjonariuszowi policji.
- Gdzie sierżant Kim? - Ga-young zniknęła.
Gdzie sierżant Kim?
A kogo on obchodzi? Świadek rozpłynął się w powietrzu.
Nie ma go tu!
Zaraz oszaleję.
Kazałeś mi iść porozmawiać z Parkiem.
Wyraźnie dałeś mi do zrozumienia, że ty tylko przekazujesz pieniądze.
Mówię, że nigdy wcześniej cię nie widziałem.
Nie znam Moo-sung Parka, czy jak on się nazywa.
- Będziesz tak dalej udawał? - Czego chcesz?
Czemu mi to robisz?
Idę stąd.
A ty musisz być taki silny?
Śledziła go od wczoraj.
Pani Young chyba próbuje nam pomóc.
Panie Kim.
Spotkaliśmy się trzy lata temu.
Wie pan, że już za to zapłaciłem.
Chodziło o wyprowadzenie dolarów.
Krzywoprzysięstwo jeszcze się nie przedawniło.
Może mnie pan zamknąć. To i tak lepsze niż paść ofiarą nożownika.
Przyznajesz się do krzywoprzysięstwa?
Wrobiłeś mojego ojca?
Myśli pan, że kłamstwo obroni pana przed nożownikiem?
Nie pan był w telewizji?
Sam pan powiedział, że sprawca przebrał się za Moo-sung Parka.
Uważa pan, że zostawiłby mnie w spokoju, gdybym zaczął gadać?
Jeśli pan nie zacznie, zginie pan.
Co?
Sprawcy zależy na ujawnieniu tajemnic pana Parka.
Nie chce też, by grzeszników ominęła kara.
Możliwe, że zapłaci pan wysoką cenę, jeżeli będzie pan milczeć.
- Co to... - Może mnie pan zignorować,
jeśli mi pan nie ufa. Jestem ciekaw, gdzie to pana zaprowadzi.
Panie Kim, niech nam pan z tym pomoże.
Jeśli pana wkład będzie znaczący, zapomnimy o krzywoprzysięstwie.
Powiedział, że przymknie oko na dolary, jeśli dostarczy pan za niego pieniądze?
Niech pan powie, że ojciec zwrócił panu gotówkę.
- Na co czekamy? - Chodźmy.
Panie Yoon.
Niech pan to potwierdzi, proszę.
Wie pan, co stało się z dziewczyną znalezioną w domu Moo-sung Parka?
Chce pan skończyć jak ona?
Skoro to już się stało, nie będziemy pana zabierać do siebie.
Doprowadzacie mnie do szału.
Przyznaje pan, że Il-jae Young oddał panu 800 milionów wonów
i że składa pan te zeznania dobrowolnie?
Tak.
Panie Kim, niech pan jedzie z nim do prokuratury okręgowej.
- Przesłuchamy pana ws. krzywoprzysięstwa. - Nie to mi pan obiecał.
Tak będzie najbezpieczniej.
Gdy prawda będzie znana, nikt nie weźmie pana na cel.
Pani Young, proszę pojechać z nami.
Panie Hwang.
Bardzo panu dziękuję.
Straciłaś rozum?
Co próbowałaś osiągnąć?
Musiałam coś zrobić.
- Pracuje pan ciężko, żeby... - Myślisz, że robię to dla ciebie?
Dziękuję. Doceniam to.
Nie! To nie tak!
To, co robisz, nie jest normalne.
Ma pan rację. Nie myślę trzeźwo.
Ale jak miałabym?
Rozpaczliwie czekaliśmy na ten dzień.
Rodzice, którzy byli niewinni, od trzech lat żyją jak przestępcy.
Pan rozwiązał nasz problem.
Szczerze panu dziękuję.
ZASTĘPCA PROKURATORA REJONOWEGO
- Halo. - Długo jeszcze mam czekać?
- Przepraszam. - Myślisz, że teraz ty dowodzisz?
Przyjedź tu natychmiast.
Może mnie pan wysadzić po drodze.
Czy kobieta, którą widziała tu pani tamtego dnia,
to ona?
Tak, to ona.
Może pani opowiedzieć o tym dniu?
To była tylko chwila, ale...
Jej poduszka leżała na ziemi?
Ciągle ma dziś ataki.
Czy ataki były na tyle silne, że mogła się odłączyć od respiratora?
Nie.
Przepraszam, jest pani jej opiekunem?
Nigdy.
Jestem pewna, że była tu żona pana Lee.
Idę sprawdzić nagrania z monitoringu.
Twierdzą, że dysk zabrał sierżant Kim.
Jeśli oglądał taśmy,
na pewno już wie, kto zabrał Ga-young.
Nie mam wyboru.
Wiedziałam, że komendant przyjrzy się taśmom, gdy tylko odkryje, że jej nie ma.
No dobrze.
Co to ma być?
Dlaczego tam była?
Poszła zobaczyć się z kobietą męża.
USUŃ
Funkcjonariusz Park wie. Jest jednym z nich.
Mówię prawdę.
Myślałem, że kapitan wie o przenosinach.
Nie zdajesz sobie sprawy, jak ważnym jest świadkiem?
Gdzie ona jest? Dokąd ją wzięli?
Naprawdę nie wiem.
Podkomisarz Han i ten prokurator, Si-mok Hwang czy jakoś tak...
Ona wykonuje jego rozkazy. Nie wiesz?
Trafiła kosa na kamień.
Dobrze się składa.
Na co się tak gapisz? Idź stąd.
Daj mi nagrania.
Wszystko w swoim czasie.
Dokąd zabraliście Ga-young Kim?
Dam ci nagranie, jeśli powiesz.
Dla ciebie to korzystne.
Zrób kopię.
Próbuj, ile wlezie. Nie dam ci nagrań, póki nie powiesz, gdzie jest dziewczyna.
Choćbyś mnie męczył 100 lat, to ci nie powiem.
Patrzcie. Ucieka, bo wie, że nie może wygrać.
Kiedy wróciłaś?
Co robisz?
Czego szukasz? To nie twoje biurko.
- Dowodów. - Wystarczy poprosić sierżanta.
Nie chce mi ich dać!
Przepraszam.
Dałeś mi znać, dlaczego masz zamiar spóźnić się na przesłuchanie?
Nie. Raz jeszcze przepraszam.
Wytłumacz się, dlaczego kazałeś mi czekać prawie dwie godziny.
Jeśli nie było dobrego powodu,
pożegnasz się ze stanowiskiem po zakończeniu tego śledztwa.
Rozumiem.
Panie Kang.
Druga ofiara, Ga-young Kim, odzyskała przytomność.
- Kto jest sprawcą? - Dziewczyna jeszcze nie mówi.
- Mogłaby to napisać. - Ledwo może otworzyć oczy.
Powiedzmy, że to dobry powód.
Chciałem cię zapytać o jeszcze kilka spraw, ale najpierw...
Przyznaję, parę razy jadałem z panem Parkiem.
Tak, wiem.
Proszę.
Napisał pan ten raport trzy lata temu w Seulu-Wschodzie.
Pamięta pan?
SYGN. AKT 14GA3541
Zamierzasz się temu przyjrzeć?
Śledztwo ma na celu
złapanie ich co do jednego.
Jak pan myśli, kto przekupił najwięcej osób w tym kraju?
Gnojek, który przyjął najwięcej łapówek.
Dawno nie widziałem Tae-gyuna.
Co twoim zdaniem było wtedy kluczowe?
Że mieszkanie pana Younga
było na pierwszym piętrze.
Niezły jesteś.
To był stary apartamentowiec, miał zostać przebudowany.
Na korytarzu nie było kamer.
Tae-gyun miał być zatrzymany za naruszenie Ustawy o wymianie międzynarodowej.
Przyniósł po południu do domu pana Younga pudło z 800 milionami wonów.
Pan Young otworzył je, gdy wrócił do domu, i był zdziwiony.
Zadzwonił pod numer podany na dołączonej wizytówce. Wrócił Tae-gyun.
Było to dziesięć godzin po tym, jak żona pana Younga przyjęła przesyłkę.
Nie zgłosił tego na policję.
Zadzwonił tylko do Tae-gyuna i oddał mu pudło.
Jednak gdy Tae-gyun wychodził z budynku, nic ze sobą nie miał.
Widać to na monitoringu.
Twierdził też, że pan Young nie zwrócił pudła.
Ale co, jeśli...
To już nie kwestia „jeśli".
Zeznania Tae-gyun Kima
pokrywają się z pana wersją.
- Jakie zeznania? - Widziałem się z nim, zanim przyjechałem.
Dlaczego od razu mi o tym nie powiedziałeś?
Co mówił?
Przyznał, że pan Young oddał pieniądze.
W takim razie powinniśmy...
- Ogłosisz to, prawda? - Tak.
Dobra robota. Znakomita.
Fałszywe oskarżenia musiały go boleć.
Atakowaliśmy niewinnego człowieka.
Wiedziałem, że nie zrobiłby czegoś takiego.
Jak mógł pan być taki pewny?
Nagle zmieniasz podejście?
Sam przed chwilą przyznałeś, że jest niewinny.
Dowiedziałem się o tym dopiero dzisiaj, bo Tae-gyun Kim się przyznał.
Wtedy nie miałem pojęcia,
czy pan Young przyjął pieniądze.
Wynika to z tego, jak potoczyły się sprawy.
Nie rozumiem.
Minister jest podejrzany o korupcję.
Sprawa powinna być analogiczna do śledztwa, które prowadzisz.
To była nasza jurysdykcja,
zajęliśmy się postępowaniem wstępnym.
Myślałem, że dalszy ciąg to tylko kwestia czasu.
Ale co się stało?
Nie powołano zespołu specjalnego. Po dwóch dniach nie było sprawy.
Mówi pan, że ktoś wymusił na nas, by stwierdzić winę pana Younga
i zamknąć postępowanie?
Na to wychodzi.
Dlaczego zajmujący się sprawą dostali przeniesienia?
Ni stąd, ni zowąd przypisano mnie do procesu.
Ty też byłeś tam pierwszego dnia, ale później wysłano cię do...
- Dokąd? - Cheongju.
Zgadza się, Cheongju.
To samo z resztą. Każdego przeniesiono na jakieś zadupie.
Ktoś upokorzył ministra, rozwiązał zespół, pozbywając się członków jeden po drugim.
Kto ma na tyle władzy?
Naprawdę nie wie pan, dlaczego tak się stało
i kto za tym stoi?
Czemu to rozgrzebujesz?
Nie ma to związku z twoim śledztwem.
Wtedy Moo-sung Park zaczął czuć się swobodnie w prokuraturze,
przy milczącej aprobacie pana Chang-jun Lee.
To było niedługo po oskarżeniu pana Younga.
To był początek.
Trzy lata temu byłem jeszcze młody.
Gdybym znowu poległ,
teraz nie doszedłbym do siebie.
Fakt, że boi się pan zemsty...
sugeruje, że pan o czymś wie.
Robi się późno.
Zmarnowałeś dwie godziny.
Choć zespół istniał tylko dwa dni,
prowadził pan śledztwo na własną rękę, prawda?
- Panie Kang. - Daj mi czas.
- Muszę to sobie poukładać. - Ile?
Nie tak dużo. Jest niewiele do poukładania.
Gdzie jest Dong-jae? Nadal w szpitalu?
To nadal mój człowiek. Odwiedzić go?
Wkrótce tak czy inaczej go pan zobaczy.
Czy to nie dziwne?
Gdy rozeszliśmy się każdy w swoją stronę z Seulu-Wschodu,
nie sądziłem, że będziemy razem pracować.
Swoją drogą...
To nie dziwne?
To dziwne.
Dziękuję.
To strasznie dziwne.
Nic się nie zgadza.
Za parking można zapłacić tylko kartą kredytową.
Z tego dnia. I z tego.
Gdzie to jest? Dobra, mam.
Ta też. Wszystkie rezerwacje na nazwisko Min-ah Kwon.
Ale to się nie pokrywa z transakcjami kartami kredytowymi.
Opłacał go co miesiąc?
Myśli pani, że wziąłby to pod uwagę?
Chyba nie jest agentem NIS, co?
A może w ogóle nie przyjeżdżał swoim autem.
Może za każdym razem używał innej karty kredytowej?
Żaden zwyczajny człowiek nie ma tylu kart.
Podejrzewałem, że to ktoś ważny.
To musiał być ktoś ważny.
Czy to było latem? Ona stała w holu i rozmawiała przez telefon.
Czemu dzwoniła z holu?
Z holu?
LISTA GOŚCI
Po zarezerwowaniu pokoju
na pewno od razu podała mężczyźnie jego numer, prawda?
To po co dzwoniła, gdy już dotarła do hotelu?
Przepraszam, czy latem był okres, w którym pokój numer 501 był wyłączony z użytku?
Albo całe 5. piętro. Nagle.
Nagle?
W momencie rezerwacji wszystko było jeszcze dobrze.
Ale czy nastąpił jakiś problem już po tym, jak przygotowano pokój?
Czy to nie było...
Kiedy?
Na czwartym i piątym piętrze nie działała klimatyzacja.
Musieliśmy przenieść gości.
Niech pan sprawdzi, kiedy dokładnie.
Potrzebuję też historii połączeń telefonu w holu.
SZPITAL MIRAE
Ga-young.
Jestem policjantką.
Niektórzy czują się pewniej i bezpieczniej, gdy nas widzą
w chwilach zagrożenia...
ale uważam,
że powinnam cię przeprosić.
Pamiętasz mężczyznę, który dzwonił do ciebie, gdy miałaś wolne?
Nie wiem, czego się spodziewałaś, idąc na spotkanie.
Ale – czy tego chciałaś czy nie –
muszę cię przeprosić.
Czy widziałaś sprawcę, który ci to zrobił?
Czy to nie mężczyzna, z którym spotykałaś się w poniedziałki?
Pani Kim.
W porządku. On jest po naszej stronie. Możesz mu zaufać.
Pani Kim.
Jestem prokuratorem.
Sprawca jest z prokuratury?
Słyszała albo pamięta coś pani?
Poprosiła pani o pieniądze mężczyznę, z którym się pani spotykała?
Tego, którego widywała pani w poniedziałki?
To komendant.
Nasz komendant.
Policja zrobiła coś, czego nie powinna.
Kto dziś używa telefonów hotelowych?
Wykonano wtedy tylko trzy połączenia.
W tym jedno bezpośrednio po jej zameldowaniu, więc...
HISTORIA POŁĄCZEŃ
KOMENDANT
Mogłaby być jego córką.
Nie udało mi się dotrzeć do monitoringu.
Pielęgniarki na OIOM-ie pomagają pacjentom przebierać się
czy wychodzić do toalety,
więc nie ma tam kamer.
Na korytarzu przy wejściu jest jedna, ale z niej nie dowiemy się,
co zaszło w środku.
Muszę zobaczyć się z żoną pana Lee.
Racja. Jeszcze jedno.
Czy kierowca komendanta
mógłby potwierdzić, że w poniedziałki zawoził go do hotelu?
Według dokumentów rezerwacje były zrobione do końca zeszłego roku.
Detektywie Jang.
Znasz kierowcę komendanta?
Dowiedz się, czy zawoził go do hotelu,
w którym Ga-young spotykała się z mężczyznami w poniedziałki.
Tak, mówię o naszym komendancie.
Hala do gry w golfa?
Rozumiem. Tam jeździł co poniedziałek przez ostatni rok.
Tak myślałem.
Nie, nic. Dziękuję. Dobra.
Jak może go podejrzewać?
PODKOMISARZ HAN
HALA DO GRY W GOLFA
To jeszcze raz ja.
W kwestii hali, do której woziłeś komendanta...
Gdzie ona się znajduje?
JUNG-BON KIM ZESPÓŁ ŚLEDCZY
Dziękuję państwu za przybycie pomimo późnej pory.
Rozpoczynamy oficjalną konferencję prasową
poświęconą śledztwu w sprawie korupcji w prokuraturze.
Poinformuję państwa o dotychczasowych postępach.
Po pierwsze,
potwierdziliśmy, że zarzuty korupcji
wobec ówczesnego ministra sprawiedliwości Younga postawione w lutym 2014 roku
były bezpodstawne.
Dowodzące tego zeznania
zostaną państwu przedstawione po konferencji.
Po drugie, nasz zespół zabezpieczył materiał dowodowy,
który wskazuje, że mężczyzną, którego druga ofiara, Ga-young Kim,
poznała za sprawą swego sponsora Moo-sung Parka,
był komisarz Woo-gyun Kim,
komendant komisariatu w Yongsan w Seulu.
Więcej informacji otrzymają państwo
po jutrzejszym przesłuchaniu pana Kima.
Po trzecie, przyglądamy się
kilku prokuratorom z Seulu-Zachodu. Czekamy na nakaz aresztowania
jednego z nich.
To wszystko. Czy mają państwo pytania?
Ja, panie Hwang.
Czy ofiara potwierdziła, że świadczyła wobec komendanta usługi seksualne?
Nie odzyskała jeszcze w pełni świadomości,
ale posiadamy materiał, który tego dowodzi.
- Panie Hwang! - Mam pytanie.
Jak nazywa się prokurator, który zostanie zatrzymany?
Śledztwo jest w toku.
Szczegóły poznają państwo w późniejszym czasie.
Tutaj! Mam pytanie.
Co będzie z panem Il-jae Youngiem?
To zależy od jego reakcji na sytuację.
Do niej dostosujemy tok działania.
- Też chcę zadać pytanie. - Panie Hwang!
Mam pytanie!
- Panie Hwang, tutaj! - Zaraz!
Jakie dowody ma prokuratura na winę Kima?
Czy po jutrzejszym przesłuchaniu
wniesiecie o nakaz aresztowania?
Mam pytanie!
Zrobi się nieprzyjemnie.
KOMENDA POLICJI W YONGSAN
Tam jest!
- Wychodzi! - Idzie!
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Nieważne, jak byś się starał,
nie odkryjesz wszystkiego, co zamierza pan Lee.
Hej.
Myślisz, że odszedł z prokuratury, bo uznał, że jego życie nie ma sensu?
Dołączy do Grupy Hanjo. Sam nie dasz rady.
Z korporacjami może być trudniej niż z Błękitnym Domem.
Zapłacę za to, co zrobiłem.
Ale pozwól mi sobie pomóc.
Mogę dać ci informacje o nim.
Przy okazji rozważając, czyją stronę wziąć?
Jeśli wykaraskam się z tego, będąc po twojej stronie,
dam ci wszystko.
Co? Nie chcesz tego przetrwać?
Ja przeżyję najgorszy kryzys.
Dlatego mnie potrzebujesz.
Jesteś zbyt bezpośredni. Ciągle chcesz więcej.
A stracisz wszystko.
Naprawdę ci pomogę.
Co mógłbym zrobić?
Czego potrzebujesz?
Tato.
Nie chciałbyś może udzielić wywiadu dla prasy?
Odrzuciłabym propozycję z góry,
gdyby nie było to Sungmoon Daily .
Oni wszyscy są tacy sami.
Dzięki ich artykułowi wyszliśmy na prostą.
Myślisz, że opublikowali go, by mi pomóc?
To wszystko polityka.
Mówisz o Sungmoon Daily ?
Co dokładnie masz na myśli?
Że nie jestem zainteresowany.
Co u twojej mamy?
Mówiła, że nie może spać.
Chyba ze szczęścia.
Ty też, prawda?
Boże.
Jestem zmęczony.
Miłych snów.
Już jesteśmy.
WOO-GYUN KIM
- To wy? - Tak, jesteśmy.
Nie udało nam się spotkać z Soo-jung.
Nie prosiłem, byś ty wracała.
To dlaczego jemu kazałeś wracać z Japonii? Tak długo tam nie był...
Bo dał mi po temu powód!
Pewnie jesteś zmęczona.
Przepraszam.
Dziękuję. Możesz iść.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, że Si-mok zacznie węszyć.
Zaczął od sprawy Parka z wypadkiem,
więc założyłem, że szuka tylko brudów na innych prokuratorów.
Też nie wiedziałem, że posunie się tak daleko.
Chce wydobyć ze mnie prawdę.
Celowo wmieszał w to moją żonę,
bym ja wyznał to, co wiem.
Co za bezczelność,
ledwie dzień wcześniej jadł u mnie kolację.
Nawet Il-jae jako minister sprawiedliwości nic nie wskórał.
Co może zwykły prokurator?
Zresztą minęły już trzy lata.
Istotnie.
Il-jae Young musiałby mieć asa w rękawie.
Nie ma powodów do zmartwień.
W rękawach nie trzyma nic poza słabowitymi rękami.
Nie martwię się. Po prostu zadziwia mnie ich bezczelność.
Uporządkowałem szachownicę. Ogłoszenie nastąpi jutro.
Nawet dla mnie nie było to łatwe.
To życiowa szansa.
Dziękuję, wykorzystam ją najlepiej, jak...
Nie do końca tak to sobie zaplanowałem.
Chciałem ogłosić to później.
Ale wiesz, dlaczego się spieszę.
Tak. Zakończę śledztwo Si-moka.
Na pewno się obudziła?
Jak to nie wiesz, gdzie jest? Co za niekompetencja.
Zapomnij o tym.
Skup się na drugim zadaniu.
PROKURATURA OKRĘGOWA SEUL
To chyba jego samochód!
Zrób zdjęcie!
Jesteśmy na miejscu.
- Jest pan w środku? - Proszę wyjść!
- Czy oskarżenia są prawdziwe? - To prawda?
To oskarżenia oparte na sfabrykowanych dowodach!
Prokurator
wymyślił tę historię,
bo wywarto na nim presję, by znalazł winnych.
Jestem niewinny.
Będę walczył do końca.
Żałosne.
Daje pani sobie radę? To pani przełożony.
Nie tylko przełożony.
Także gruba ryba.
Praca to praca.
Gdy skończę z komendantem, pojadę do Hannam-dong spotkać się z panią Lee.
Dobrze.
Materiały na naczelnika I Wydziału.
Jest kilka podejrzanych transakcji.
- Postępujemy według protokołu? - Tak.
Niech pan dopełni formalności.
Dopóki nie wystąpimy z wnioskiem o aresztowanie, załatwiamy to sami.
- Jasne. - Park też takie dostawał.
Sądzę, że jednocześnie przyjmował i dawał łapówki.
Przyjął ogromne sumy od kilku firm.
- Sprawdź je. - Dobrze.
Do pracy.
- Dobra, do zobaczenia. - Do zobaczenia.
Pani podkomisarz.
Wie pani, czy któryś z pani kolegów był świadkiem
bicia Kyung-wana?
Według Komisji Praw Człowieka nie będzie łatwo?
Obawiam się, że Kyung-wan zostanie uznany za wariata.
Same zdjęcia nie wystarczą,
by odeprzeć zarzut, że siniaki powstały podczas aresztowania.
Czemu pan ją o to prosi?
Chce pan, by pożarli ją żywcem na komisariacie?
Śledztwo kiedyś się skończy.
Ma rację.
Proszę puścić to w niepamięć.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Dziwne.
Pani Choi nigdy nie brała urlopu ze względu na sprawy rodzinne.
Tęskni pan za nią?
Cicho tam.
Bynajmniej.
Jeżeli ma pan na początek coś do powiedzenia, słucham.
Jak poznał pan Moo-sung Parka?
Kiedy widział go pan po raz ostatni?
Mam coś do powiedzenia.
Min-ah Kwon czy Ga-young Kim – nie znam jej.
Nigdy jej nie widziałem.
Niech pan usiądzie.
Czy Moo-sung Park panu groził?
Dlaczego ciągle poruszasz jego temat?
Bo jest ofiarą.
Niech pan usiądzie.
Wezwałaś mnie,
by zrzucić na mnie całą winę?
Oskarżysz mnie o zabicie jego, bo nie masz
dowodów, by powiązać mnie z dziewczyną?
Mam podać alibi?
Detektyw Jang widział pana na komisariacie, gdy zginął Moo-sung Park.
W przypadku Ga-young
pana kierowca potwierdził, że odwoził pana do domu.
Musiałaś wszystko wywęszyć?
Rozumiesz, co narobiłaś?
Jestem mężem i ojcem.
Przez ciebie
dla żony i dzieci mógłbym równie dobrze nie żyć.
Teraz jeszcze oskarżasz mnie o zabójstwo?
Uważasz, że jestem mordercą?
Wszystko w porządku.
Tylko tyle mam ci do powiedzenia.
Więc posłuchaj.
Nie wiem, kim jest dziewczyna
znaleziona w domu Parka.
Nigdy jej nie tknąłem.
Jeśli nadal będzie pan się wypierać,
nie pozostawi mi pan wyboru. Opublikuję te zdjęcia.
Proszę się przyznać
i przeprosić.
Tyle mogę zrobić dla...
Tyle pan
może zrobić
dla obrony honoru
demokratycznej i uczciwej policji.
Oraz dla kolegów z komisariatu.
Niech pan to dla nas zrobi.
Proszę z nami.
Łazienka.
Słucham?
Muszę iść do łazienki.
Oczywiście. Tutaj.
Poczekam na zewnątrz.
Muszę prosić cię o pomoc.
O co chodzi?
To fałszywki, tak?
Musiały być przerobione. Dał je pani prokurator Hwang?
Pewnie są z monitoringu.
Nie proszę o kradzież dysku czy skasowanie pliku.
Tylko o kopię.
Nikt się nie dowie.
Nie chcę tego oglądać.
Masz rację, nie chcesz.
Muszę jechać do Hannam-dong.
Niech pani zaczeka.
Dawno was razem nie widziałem.
Najwięksi rozrabiacze wydziału.
Z Eun-soo bylibyście świętą trójcą.
Rani pan moje uczucia.
Proszę nie być takim skromnym. Pan też narozrabiał.
Nigdy się nie zniechęcasz?
Zewsząd reporterzy. Musiałeś być przerażony.
Pan też był w telewizji.
Obu nas przesłuchiwano.
Słyszałem dużo pochlebnych opinii o moim wyglądzie.
Brawo ty.
Dobra. Co wiesz?
Wiele dowiedziałem się bezpośrednio od pana Parka.
Te 800 milionów należało do niego.
Wiemy.
Pan Young zwrócił pieniądze.
To też wiemy.
Powiedział mi, że pan Lee kazał mu to zrobić.
Wiecie, co pan Park zrobił, by podejść pana Lee?
Potrzebował kontraktów z Hanjo Constructions,
ale nie miał funduszy.
Więc w końcu...
Do rzeczy. Co się wydarzyło?
Skontaktował się z nim
asystent prezesa Lee, pan Woo.
Dla prezesa takiego konglomeratu 800 milionów wonów to drobne.
Po co był mu pan Park?
Chciał go w to wplątać.
Wiedział wszystko o posunięciach swojego zięcia.
Trafił w jego czuły punkt.
Dzięki panu Parkowi pan Lee zabawiał się za plecami żony.
Prezes Lee o tym wiedział.
Nie wiem czemu, ale prezes Lee
chciał zneutralizować pana Younga i potrzebował po swej stronie pana Lee.
Człowiek, który wiedział o jego niemoralności,
był przy jego złowrogim teściu.
Czyli pan Lee musiał wykonywać polecenia teścia
i zaatakować pana Younga ze względu na tę wstydliwą tajemnicę?
Pan Young był dla pana Lee jak ojciec.
Czy to na pewno pan Park oferował panu Lee dziewczyny?
Oczywiście, co to za pytanie?
Nie musiałem widzieć tego osobiście.
Jeśli tak było,
to czemu Yun-beom Lee chciał pozbyć się pana Younga
i dlaczego potrzebny był mu do tego zięć?
Panie Kang.
Pan musi coś wiedzieć.
Nie wiem. Nie wypytuj mnie.
Hanjo Distribution. Słyszeliście?
Wiem.
Pan Park zainwestował cały majątek w akcje tej firmy.
Zyskał dziesiątki miliardów wonów.
Wydał na akcje 1,4 miliarda,
ale po pierwszej ofercie publicznej z tej kwoty zrobiło się 19 miliardów.
Musiał być wniebowzięty.
Ale Komisja Nadzoru Finansowego ostudziła jego zapał.
„Słuchaj, to chyba nielegalne?
Kupiłeś akcje za pożyczone pieniądze, bo wiedziałeś o pierwszej ofercie".
Próbowali go w ten sposób przekonać do współpracy.
Miał wtedy liczne kontrakty z Hanjo.
Ewidentnie insider trading.
- Czy pan Park coś ujawnił? - Nie.
Robię za eksperta finansowego, więc mi się nie wcinaj.
Każdy o tym słyszał.
A o tym?
Grupa Hanjo chroniła pana Parka przed KNF.
Nie tak było. Park twierdził,
że przeciągnął na swoją stronę wszystkich urzędników.
Myślisz, że w KNF pracują sami idioci?
Pan Park nie mógł na nich naciskać.
Jest jeszcze coś.
Dzieci Yun-beom Lee także posiadały akcje firmy.
Informacje o kwocie zainwestowanej przez panią Lee są publiczne?
Nie, ale dotarłem do nich.
Zainwestowała 1,5 miliarda,
a jej przyrodni brat 3,5 miliarda.
MOO-SUNG PARK POSIADA 19 MILIARDÓW W AKCJACH Z HANJO CONSTRUCTION
Jak to się łączy ze sprawą korupcji pana Younga?
Też tego nie wiem.
Pan Park mi nie powiedział, a to dziwne.
Panie Kang, słyszał pan coś od pana Younga?
Został wrobiony, bo za dużo wie.
Nic mi nie mówił.
Zainwestowali tylko 3,5 i 1,5 miliarda, choć ich ojciec
jest prezesem jednej z największych korporacji.
Mało.
To razem pięć miliardów. Uważasz, że to mało?
Dla ciebie to nic?
Słucham?
Dokąd?
Z ostatniej chwili.
Były prokurator rejonowy Chang-jun Lee
został mianowany sekretarzem generalnym prezydenta.
Błękitny Dom zwołał konferencję,
by ogłosić nominację Chang-jun Lee,
byłego prokuratora rejonowego na Seul-Zachód,
na sekretarza generalnego.
Jeszcze niedawno Chang-jun Lee był w prokuraturze rejonowej
zastępcą i...
Tego się nie spodziewałem.
Jak to mogło się tak skończyć?
Idę.
Cały wydział kryminalny będzie składać gratulacje.
- Zrobię to kiedy indziej. - Dlaczego?
Muszę coś zrobić.
Dobra, idź.
BYŁY PROKURATOR REJONOWY LEE
SEKRETARZEM PREZYDENTA
Można mu ufać?
Nie mam wyboru.
Nie zatrzymam się tam, gdzie Moo-sung Park.
Nie wżeniłem się w bogatą rodzinę. Poza panem Seo
nie znam nikogo, kogo mógłbym wysłać do Hanjo.
A co, jeśli tylko udaje, że rozmawiał z prezesem Lee? Kupujesz to?
Ze szpitala pojechał prosto do Hanjo.
Był tam jakiś czas. Pewnie się spotkali.
Nawet prezydent nie ma kontroli nad prezesem Lee.
Mam cię powstrzymać czy ci pomóc?
Proszę zaczekać z dymisją pana Seo.
Nie powinien pełnić żadnej funkcji.
Zostanie aresztowany. Ale proszę poczekać.
Chodźmy. Wszyscy są na parkingu.
Panie Kang.
Nie uważa pan, że Yun-beom Lee pierwszy raz usłyszał o Parku,
gdy zainwestował w akcje?
Poza dziećmi był to największy udziałowiec.
Przyjrzę się temu.
Widzę, że jesteś zdeterminowany. Pomogę ci.
- Pan Yoon się sprawdza? - Tak.
Traktuj go dobrze. To porządny człowiek.
Traktuj go dobrze, czyli jak?
Gdyby ktoś inny zadał to pytanie, założyłbym, że się zgrywa.
Ty mówiłeś takim tonem, jakbyś faktycznie chciał dla niego dobrze.
Zdaj się na intuicję.
Myśląc o nagrodzie, znajdziesz sposób, jak to urzeczywistnić.
Dobrze.
Mnie też powinieneś dobrze traktować.
Tak jest.
W takich chwilach ludzie działają szybko.
Dopiero co dostał nominację.
I zobacz, jak mu kadzą.
Proszę pani.
Przyszła policjantka. Co mam zrobić?
NOMINACJA CHANG-JUN LEE
KOMISARZ WOO-GYUN KIM
ZABLOKUJ NUMER
Proszę wejść.
Gratulacje, panie Lee. Jestem zaszczycona, że dalej mogę z panem pracować.
Dziękuję za zaufanie i chęć dalszej współpracy.
To ja powinnam dziękować.
To od ministra spraw wewnętrznych.
A to prezent od komisarza Woo-gyun Kima.
Przyszli do pana goście z Seulu-Zachodu.
Dziękuję ci.
To z nagrań monitoringu.
Czy mam ujawnić, kto był w pokoju z dziewczyną
na podstawie dokumentów hotelu,
panie sekretarzu?
Gratuluję, panie sekretarzu.
Dziękuję.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Gratuluję.
Dziękuję.
SEKRETARZ GENERALNY BŁĘKITNEGO DOMU CHANG-JUN LEE
STRANGER
Nie będziesz mogła jechać za granicę.
Zażądał tego zespół dochodzeniowy. Proszę o potwierdzenie.
- Nie ma mowy. - Zakaz wyjazdu?
Gdyby nie ta gnida, nikt by się nie dowiedział.
Jego żona jest oskarżona o zabójstwo.
Ale nie zastanawia go, kogo i z jakiego powodu?
- Pracuj dla mnie. - Kto by pomyślał, że mi tak pomoże?
Prezes Lee coś planuje.
Spróbuj sobie przypomnieć. Wszystko może pomóc.
Zależy nam na czasie.
Zero...
Siedem...
Napisy: Mikołaj Gołębiewski