‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪- ยังมีชีวิตอยู่เหรอครับ ‪- ต้องมีชีวิตอยู่สิคะ
‪ใครกันที่เล่าให้ซอดงแจฟัง
‪และบอกเรื่องอะไรอีก ‪เราควรสืบเรื่องนั้นก่อนไม่ใช่หรือไง
‪ร้อยตำรวจโทฮันยอจิน ‪หัวหน้าทีมสืบสวนจากสำนักงานกลาง
‪ส่วนทีมที่สองรับผิดชอบคดีหน่วย ‪ลาดตระเวนเซกกที่ดงดูชอนกับฉันค่ะ
‪อะไรเนี่ย ตำรวจนี่
‪เดี๋ยวสิ คดีนี้กับคดีนี้ ‪เกี่ยวข้องกันเหรอ ครับ
‪หัวหน้าทีมผมก็ห้ามแล้ว ‪บอกให้ปล่อยจ่าซงไป
‪ซงกีฮยอนฆ่าตัวตายครับ
‪"สละหนึ่งชีวิต
‪เพื่อช่วยทีมทั้งหมด" ‪คิดแบบนั้นใช่ไหม
‪เด็กๆ กำลังรอให้พ่อกลับมาค่ะ
‪แม้จะเป็นแค่ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ‪แต่ว่าสำคัญกับดิฉันมากค่ะ
‪มีอะไรมานะคะ
‪ต้องมีคนเปิดเผยและมีจุดประสงค์สิ ‪ถึงได้ปล่อยข่าวแบบนี้
‪- ยังไม่มีอะไรชัดเจนนะครับ ‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪ถ้าซอดงแจกลับมาในสภาพเป็นศพจริงๆ
‪แต่นั่นเป็นฝีมือของตำรวจ
‪ทั้งที่เป็นแบบนั้น แต่ถ้ารัฐบาล ‪ยังสั่งให้มอบสิทธิ์สอบสวนแก่ตำรวจ
‪ได้เป็นสงครามรอบด้านแน่ครับ
‪ใช่แล้ว สงครามระหว่างอัยการตำรวจ
‪ได้เป็นอัยการกับศึกรอบด้าน ‪โดยรัฐบาลแทน
‪อัยการทั่วไปที่อดทนอยู่ ‪เพราะบรรยากาศของสังคม
‪ทั้งหมดจะลุกขึ้นมาต่อต้าน
‪แต่ว่า
‪รัฐบาลก็ทำแบบนั้นไม่ได้
‪ขั้วอำนาจทางการเมืองตอนนี้ ‪ก็แตะต้องสิทธิ์สืบสวนไม่ได้
‪ไม่ใช่ว่าอัยการซอ ‪จะกลายเป็นแบบนั้นจริงๆ สักหน่อย
‪หัวหน้าไม่ยอมเปิดใจเลย
‪โยนคำถามไปว่า ‪"แอบขุดคุ้ยเรื่องชเวบิทหรือเปล่า"
‪เขาไม่ตอบ
‪ไปถามเรื่องนั้น ‪กับหัวหน้าอูเลยเหรอครับ
‪นายพูดเพราะอยากให้ฉันไปถามนี่
‪ที่นายถามฉันว่าหัวหน้าอู ‪น่าจะแอบขุดคุ้ยหัวหน้าชเวหรือเปล่า
‪คือขอให้ฉันไปถามแทนนาย
‪- ดูออกเลยเหรอครับ ‪- ดูถูกฉันหรือไง
‪ขอโทษครับ
‪ขอโทษด้วยแฮะ
‪- นี่ดูถูกฉันจริงๆ เหรอ ‪- เปล่าครับ
‪นี่ ปฏิเสธได้แห้งแล้งมาก ให้ตายเถอะ
‪ฉันเองก็คิดว่าฉันแอบถามส่วนตัว
‪แล้วดึงคำตอบที่แท้จริง ‪ออกมาได้ก็คงจะดี
‪แต่ที่สำคัญ ‪ทำไมเขาถึงได้ดูจู้จี้นัก
‪- หัวหน้าอูเหรอครับ ‪- เพราะกังวลหรือเปล่านะ
‪แม้ว่ารุ่นน้องที่ทำงานที่ตัวเองสั่ง
‪หายไปโดยเหลือไว้แต่รอยเลือด ‪จะไม่ใช่เรื่องปกติก็ตาม
‪ถ้างั้นตอนนี้ ‪ปฏิกิริยานั้นของหัวหน้าอู
‪แค่ความเป็นห่วงอย่างจริงใจ ‪หรือเปล่าครับ
‪- จากที่นายเห็น คิดว่าไง ‪- จากที่ผมเห็นเหรอครับ
‪นายเองก็เป็นแบบนี้นะ
‪สนิทกับผู้สูญหายมาแต่ไหนแต่ไร
‪ทั้งที่เป็นห่วง ‪แต่ก็ดูไม่ได้ร้อนรนอะไร
‪ไม่ได้สนิทกันนะครับ
‪หา
‪ถ้างั้น นายมองว่า ‪หัวหน้าอูแค่เป็นห่วงเฉยๆ เหรอ
‪เรื่องนี้…
‪ถ้าเป็นห่วงแล้วจะเป็นยังไงเหรอครับ
‪- หือ ‪- แบบว่า ต้องรู้อาการของการเป็นห่วง
‪ถึงจะรู้ไม่ใช่เหรอครับ ‪ว่าอีกฝ่ายกำลังเป็นห่วงหรือเปล่า
‪ถ้าคนเราเป็นห่วงกัน ‪จะเป็นยังไงเหรอครับ
‪จะเป็นยังไงได้ล่ะ ก็แค่เป็นห่วงไง
‪กลับมาแล้วครับ
‪นี่ครับ อาหารมาแล้ว
‪จะกินให้อร่อยเลย
‪(ผู้หมวดฮันยอจิน)
‪ครับ ผู้หมวด
‪มีข้อความมาค่ะ
‪ข้อความที่คนร้ายส่งมา
‪(สองชั่วโมงก่อน)
‪(ใครจะไปคิดว่าจะจับตัวอัยการ)
‪(คุณอัยการสุดหล่อ ขอให้ปลอดภัยนะ)
‪คอมเมนต์อะไรที่เป็นประโยชน์หน่อยสิ
‪(ฉันล้างจานเรียบร้อยแล้ว ‪สายเกินไปแล้ว)
‪นี่มัน…
‪สีเลือดน่ะ
‪เพราะรูปมืดไปหรือเปล่า
‪มันไม่น่าจะนานมากเท่าไรนะ ‪สีมันไม่ได้ดำเข้มขนาดนั้น
‪ด้านล่างนั่นพื้นหรือเปล่า
‪หรือเอาขึ้นไปวางบนโต๊ะแล้วถ่ายรูป
‪- โอ๊ย น่าจะถ่ายให้มันสว่างหน่อยสิ ‪- มืดจังเลย
‪หรือถ่ายตอนกลางคืน ‪นี่เหมือนแสงหลอดไฟนะ
‪นี่เหมือนพื้นห้องนั่งเล่น ‪บ้านทั่วไปนะ
‪มีแค่รูปนี่ดูไม่ออกแฮะ
‪ถ้าเน็กไทชุ่มเลือดขนาดนี้ ‪ไม่ใช่เอาไปย้อมเลือดเหรอครับ
‪- เหมือนเอาชุบเลือดที่เพิ่งไหล ‪- จริงด้วย
‪- ยังมีชีวิตอยู่เหรอ ‪- ก็นั่นน่ะสิ
‪สีเลือดดูยังไม่ค่อยเปลี่ยนเท่าไร
‪ถ้าเกิดนี่ ‪คนร้ายถ่ายเตรียมไว้แต่แรก
‪แล้วเพิ่งส่งมาตอนนี้
‪ถ้าถ่ายแต่แรก ‪ทำไมถึงได้ส่งมาวันนี้ล่ะ
‪เขาอาจไม่รู้ว่า ‪จะส่งไปที่ไหนหรือเปล่า
‪ก่อนที่เราจะลงเบอร์โคชูจัง ‪ในวิดีโอน่ะ
‪ถ้าถ่ายทิ้งไว้ ‪ตั้งแต่วันที่ลักพาตัวไป
‪ก็ไม่มีทางรู้ว่ายังอยู่หรือตาย
‪- ชื่อที่อยู่ผู้ส่งมาล่ะ ‪- อ้อ
‪คนร้ายไม่น่าจะส่งที่บ้าน ‪ด้วยเบอร์ของตัวเองก็จริง
‪- แต่ก็ส่งคำร้องไปแล้วครับ ‪- อือ
‪สายสืบจาง ช่วยไปเอาจีพีเอสของ ‪สมาชิกหน่วยลาดตระเวนมาหน่อย
‪- ครับ ‪- เดี๋ยวพอได้ที่อยู่คนส่ง
‪ดูว่ามีเส้นทางของพวกหน่วย ‪ลาดตระเวนที่ตรงกับสถานที่ส่งไหม
‪ครับ
‪แต่ทางนั้นก็เป็นตำรวจเหมือนกัน ‪รู้เรื่องการสืบหาจากตำแหน่งดี
‪ถ้าจะมีใครในนี้เป็นคนร้าย
‪ตอนจะส่ง คงเอามือถือตัวเอง ‪ไปไว้ที่อื่นไกลๆ นะ
‪คงจะแบบนั้น เพราะถ้าปิดเครื่อง ‪ไว้ตลอดจะโจ่งแจ้งมากเกินไป
‪- แต่ยังไงก็ลองเทียบดูเถอะ ‪- ได้
‪คนร้ายจะอยู่ข้างๆ หรือเปล่าครับ ‪ไม่ว่าผู้สูญหายจะอยู่ในสภาพไหน
‪ผมคิดว่าถ้าคนร้ายเอาตัวอัยการซอ ‪ไปทิ้งสักแห่ง หรือขุดหลุมฝังแล้ว
‪เขาจะตัดเน็กไทส่งมาเหรอครับ
‪- ก็ถอดแค่เน็กไทออกก่อนฝังไง ‪- นั่นน่ะสิ
‪อาจมีแผนจะเอามาส่งแบบนี้แต่แรก
‪ตั้งใจให้ตกใจหรือเปล่า
‪ดูจากที่ตัดเน็กไทอาบเลือด ‪ส่งมาแบบนี้
‪ไอ้หมอนี่ไม่ปกติแล้วนะ
‪โอ๊ย ไม่ใช่แค่ไม่ปกติ ‪แบบนี้มันโรคจิตแล้ว
‪ส่งมาหาตำรวจประกาศว่าฉันเป็นคนทำเอง ‪แบบนั้นน่ะ มันใช่เรื่องปกติเหรอ
‪น่าจะเป็นศัตรูของผู้สูญหายนะครับ ‪ดูจากที่ใช้คำว่า "ล้างจาน"
‪พวกที่โดนอัยการส่งตัวเข้าคุก ‪มาล้างแค้นหรือเปล่านะ
‪ทำไมมานี่อยู่เรื่อย
‪วิดีโอมีความเห็นแย่ๆ ‪เกี่ยวกับคนร้ายเยอะไหม
‪เยอะมากครับ ไม่มีใครให้ข้อมูลเลย ‪มีแต่ด่าคนร้ายเต็มไปหมด
‪คนร้ายก็ดูวิดีโอสินะ
‪พอวิดีโออัปโหลดก็ส่งมาเบอร์นาย
‪ไปสร้างเรื่องไว้ก็ต้องคอยสอดส่องสิ
‪ว่าใครพูดเรื่องตัวเองอยู่บ้าง
‪ถ้างั้นก็คงอ่านความเห็นด้วยใช่ไหมคะ
‪ในความคิดเขา คิดว่านี่คือการแก้แค้น
‪คือการชำระล้างสิ่งสกปรก
‪จะเพราะความโกรธแค้น
‪หรือเพราะสิ่งที่อัยการซอเคยทำ ‪สร้างความเสียหายให้กับคนร้าย
‪แต่ว่าความเห็น ‪มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่โดนด่าอยู่
‪คนแบบนี้ก็เจ็บปวด ‪เพราะความเห็นแย่ๆ เหรอ
‪โกรธเป็นฟืนเป็นไฟไหม
‪ถ้าเป็นแบบนั้น ‪คงจะถ่ายนี่ส่งมาหลังดูวิดีโอ
‪ถ้างั้นอัยการซอ ‪อาจยังมีความหวังหรือเปล่า
‪แล้วครอบครัวเขา เราจะเอาไงครับ
‪นั่นน่ะ ควรเอาให้ดูไหม
‪"ฉันทำไปแล้ว
‪สายไปแล้ว"
‪ข้อความที่สั้นและกระชับ
‪คำอื่นๆ ก็ตรงไปตรงมา ‪แต่ทำไมถึงใช้คำอุปมาอุปไมย
‪อยากโอ้อวด ‪หรือว่ามีความแค้นฝังลึกกันแน่
‪ทำไมถึงส่งมานะ
‪(ฉันล้างจานเรียบร้อยแล้ว ‪สายเกินไปแล้ว)
‪จะบอกว่า "ฉันก็เป็นผู้เสียหาย
‪อัยการเป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนเอง" ‪หรือเปล่า
‪แต่ทำไมกัน
‪ได้แก้แค้นแล้วนี่
‪จะชี้แจงทำไม
‪คำตัดสินของผู้คนมันสำคัญเหรอ
‪หรือว่าโกรธแค้น
‪เพราะว่าคนที่เหมือนสวะ ‪กลับอยู่ในคราบคนดี อัยการที่ดีเหรอ
‪เพราะตำรวจปล่อยวิดีโอออกไป ‪เลยกระวนกระวายใจเหรอ
‪แล้วทำไมต้องเป็นเน็กไท
‪ถ้าอยากจะยืนยันว่าตัวเองเป็นคนร้าย…
‪อัยการฮวัง
‪บันทึกการโยกย้ายตำแหน่งของ ‪สำนักอัยการต้องไปขอที่ไหนคะ
‪สำนักงานอัยการ กระทรวงยุติธรรมครับ
‪เดี๋ยวนะครับ ‪ถามเรื่องนั้นทำไมเหรอครับ
‪จะสืบทุกสำนักอัยการที่ผู้สูญหาย ‪เคยไปประจำการเหรอครับ
‪คืองี้ อาชีพเขาคืออัยการ
‪ถ้าคนร้ายมีความแค้น
‪อย่างน้อยก็ต้องเช็ก ‪ตั้งแต่พวกที่โดนส่งเข้าคุกก่อน
‪ถึงจะหาเส้นด้ายเจอ
‪นี่มันไม่ใช่เส้นด้ายแล้วครับ ‪โรงงานด้ายชัดๆ
‪ไม่ได้มีแค่พวกนักโทษนะครับ ‪มีครอบครัวพวกเขาด้วย
‪ก็นั่นสิ คนที่ทำอาชีพอัยการ ‪มาสิบกว่าปี
‪จะให้ตรวจค้นทุกคดีที่เคยทำ ‪มันได้เหรอครับ ด้วยคนแค่นี้
‪หรือไม่ ตามตรงนะ ถ้านี่เกี่ยวกับ ‪เรื่องที่มีคนไหว้วานล่ะ
‪"นายรับเงินฉันไปแล้ว ‪ทำไมเมินไม่ทำตามที่ขอ"
‪ถ้าเป็นแค่เรื่องทะเลาะกันแบบนั้น ‪ไม่มีในบันทึกหรอก
‪เขาไม่ใช่คน ‪ที่จะทำแบบนั้นไม่ได้สักหน่อย
‪ถึงไม่มีปัญหาเรื่องเวลากับกำลังคน
‪- ก็สืบสวนเป็นพิเศษไม่ได้หรอกค่ะ ‪- นั่นสิ
‪ถ้าจะจำกัดวงผู้ต้องสงสัย
‪ต้องตรวจบันทึกสำนักงานอัยการ ‪ทั้งหมดที่อัยการซอรับผิดชอบ
‪แต่ทางอัยการจะให้บันทึกทั้งหมด ‪กับเราอย่างง่ายดายไหมคะ
‪ค่ะ ยังไงเราก็จะสืบค้นจาก ‪ที่เกิดเหตุ และสืบจากคนรู้จักต่อไป
‪เรื่องที่เหลือแบบนี้ ‪ทางอัยการต้องสืบเองนะคะ
‪รบกวนส่งข้อความนี่ให้ผมด้วยครับ
‪ครับ
‪- ดีมาก ‪- พูดได้ดี ค่อยโล่งอก
‪- ใช่ไหม ‪- จริง
‪ข้อความนี้บอกอะไรอยู่คะ
‪"พวกแกจับฉันไม่ได้หรอก
‪ฉันมีอะไรจะบอก
‪ฉันจะส่งของอาบเลือดไปให้ ฟังซะบ้าง"
‪คนร้ายหัวเราะเยาะตำรวจขนาดไหน ‪เขาถึงได้ส่งข้อความแบบนั้นมา
‪คิดว่าที่นี่ที่ไหน
‪โดนคนบ้าทำถึงขนาดนี้ ‪ยังไม่โกรธแค้นเหรอคะ
‪การไล่ให้ตำรวจทั้งหมดออกไปตาย ‪ทำให้โกรธกว่า
‪หรือนี่ทำให้โกรธกว่า ไม่รู้เลยเนี่ย
‪ตำรวจด้วยกันเองหรือเปล่านะ ‪ที่ปล่อยข่าวว่าตำรวจเป็นคนร้าย
‪ถ้าพวกเราหายไป พวกอัยการ ‪จะออกไปตามหาพวกเราทั้งคืนหรือไง
‪ถ้าเป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่ฝีมือ ‪พวกคนในหน่วยลาดตระเวนนี่
‪พวกเราแค่ยืนยันให้ได้ก็พอ
‪ส่งให้แล้วนะครับ
‪หมู่พัคซุนชาง ทำดีมาก
‪หา
‪ถ้าไม่มีวิดีโอ ‪ก็คงไม่ได้รับข้อความนี่
‪ไม่ว่าคนร้ายจะมีจุดประสงค์อะไร ‪ก็ได้หลักฐานที่มีค่ามาก
‪ทำได้ดีมาก
‪คนหนุ่มกว่านี่มันหัวไวดีจริงๆ
‪ไม่ใช่หนุ่มหรอก เป็นเด็กน้อย
‪- ขอบคุณครับ ‪- เก่งมาก
‪- โอ้โฮ ‪- เก่งมาก
‪สวัสดีค่ะ หน่วยกฎหมายคดีอาญาค่ะ ‪ท่านรองอยู่ไหมคะ
‪อ๋อ ขอบคุณค่ะ
‪อยู่ค่ะ
‪บอกสำนักงานอัยการให้ปรินต์ ‪เอกสารงานทั้งหมดของซอดงแจเดี๋ยวนี้
‪บอกว่าฉันส่งเอกสารขอแล้ว
‪ค่ะ
‪ได้ทีเลยเล่นสนุกหรือไง
‪เขาว่าอะไร
‪เขาขอให้ปรินต์ประวัติ ‪การใช้โทรศัพท์ภรรยาอัยการซอครับ
‪ได้กลิ่นอะไรหรือเปล่านะ
‪เมื่อวานอัยการฮวังพูดแบบนี้ ‪กับภรรยาอัยการซอครับ
‪"ทำไมคนร้ายถึงไม่เรียกค่าไถ่"
‪ถ้าคู่สมรสเป็นคนร้าย ‪ก็ไม่เรียกค่าไถ่หรอก
‪เพื่อเลี่ยงความสนใจ ‪อาจจะใช้อุบายตื้นๆ ก็ได้นี่ครับ
‪ทำเป็นเขียนว่าต้องการเงิน
‪ปกติไม่ทำกันขนาดนั้นหรอก
‪ถึงจะเห็นกรณีที่คนร้ายตัวจริง ‪ร้องห่มร้องไห้ในงานศพภรรยามาบ้าง
‪อวัยการฮวังคงจะสงสัยว่า ‪ที่เราได้รูปมาวันนี้
‪เป็นเพราะเมื่อวานภรรยาถูกสอบสวน
‪เลยใช้อุบายเพื่อแสร้ง ‪ว่าไม่ใช่คนร้ายหรือเปล่า
‪ภรรยาอัยการซอ ‪อยู่บ้านกับลูกๆ ไม่ใช่เหรอ
‪เรื่องนั้นต้องสืบอีกครั้งครับ ‪กับสิ่งที่เด็กๆ บ้านนั้นพูด
‪นี่ นายไปกับฉัน
‪ไปบ้านนั้นแล้วจะไปที่เกิดเหตุครับ
‪- อือ ตั้งใจทำงานล่ะ ‪- เช่นกันครับ
‪อือ ได้
‪ถ้ามีผู้สมรู้ร่วมคิดเป็นผู้ชาย
‪ผู้หญิงน่าจะยิ่งอยู่ติดบ้านสิครับ ‪แสร้งว่าตัวเองไม่เกี่ยว
‪เฮ้อ คดีคนหายมันแย่แบบนี้ไง
‪คนใกล้ตัวที่สุดของเหยื่อ ‪คงเจ็บปวดมาก
‪แต่ก็ถูกสงสัยว่าอาจจะเป็นคนร้าย
‪ถ้าต้องเฝ้าสังเกตบ้านผู้สูญหายด้วย ‪งานเราจะยิ่งเยอะขึ้นนะเนี่ย
‪แต่ยังไงเพราะผู้หมวดฮัน ‪เราเลยลดงานใหญ่ไปได้นะครับ
‪สมกับที่เราอยู่คนละระดับกัน
‪ใครๆ ก็รับฟังเธอ
‪- หมายความว่าไง ‪- เมื่อกี้ไงครับ
‪ที่ถามว่าพวกเราจะดูบันทึก ‪ของแต่ละสำนักอัยการได้ยังไง
‪เพราะผู้หมวดฮันพูด ‪อัยการถึงได้รับผิดชอบไปไง
‪ไม่ได้หมายความแบบนั้น เจ้าบ้า
‪อ้าว ถ้างั้น…
‪เพราะไม่ว่ายังไง ‪อัยการก็ไม่ให้บันทึกเราแน่ๆ
‪เราก็จะไม่ยื่นเรื่องขอ
‪"พวกอัยการชอบสิทธิ์สืบสวนเองนักนี่
‪งั้นนี่พวกนายก็เอาไปเองแล้วกัน ‪แต่ว่า…
‪หัดอายซะบ้างที่พวกสายสืบแนวหน้า
‪เอาแต่บ่นกลัวว่างานจะหนักขึ้น"
‪นี่คือความหมายที่หมวดฮันพูดเมื่อกี้
‪ตอนชมนายไม่รู้สึกหรือไง
‪ไม่ใช่เพื่อนร่วมงานชมว่าทำได้ดีมาก ‪ลำบากแย่เลย
‪แต่เป็นคำชมจากเจ้าหน้าที่ระดับสูง
‪นึกว่าหัวหน้าชเวมาเองเลยนะเนี่ย
‪ก็ไปอยู่หน่วยงานวางแผนนโยบายนี่ครับ
‪ผมมาอยู่ที่นี่สองปี ‪ได้เรียนรู้ไปตั้งเยอะ
‪ผู้หมวดฮันเองหลังย้ายไประหว่างนั้น ‪แบบว่า…
‪ก็คงได้เรียนรู้ ‪จากประสบการณ์ไงล่ะครับ
‪ว้าว นายนี่
‪- นายดีกว่าฉันนะเนี่ย ‪- ครับ แน่นอนอยู่แล้ว
‪ที่จริงเมื่อกี้ มันก็แอบ…
‪ตอนที่ผู้หมวดเรียกผมว่า ‪หมู่พัคซุนชางแทนโคชูจัง
‪นั่นน่ะ แค่จุดนั้นนิดหนึ่ง
‪นั่นสินะ
‪(สายเกินไปแล้ว)
‪(ฉันล้างจานเรียบร้อยแล้ว ‪สายเกินไปแล้ว)
‪(สายเกินไปแล้ว)
‪"สายเกินไปแล้ว"
‪"ตามหาตอนนี้สายเกินไปแล้ว" เหรอ
‪"พวกแกสายเกินไป" เหรอ
‪(สายเกินไปแล้ว)
‪(ฉันล้างจานเรียบร้อยแล้ว ‪สายเกินไปแล้ว)
‪แบบไหนกันนะ
‪ส่งข้อความที่คาดว่า ‪คนร้ายส่งมาให้แล้วค่ะ
‪ผู้รับคือสายสืบสถานีตำรวจยงซาน ‪ที่ลงประกาศเบอร์เพื่อรับเบาะแสค่ะ
‪ถ้านี่เป็นเรื่องจริง
‪เป็นคนที่มีความแค้นยาวนาน ‪กับอัยการสินะ
‪ค่ะ ‪หมายความว่าไม่ใช่หน่วยลาดตระเวนค่ะ
‪เนื้อหาผ่าเผยมากเลยนะ
‪จะละเลยเรื่องการรั่วไหลไม่ได้
‪จะแถลงข่าวก่อนค่ะ ‪เพราะต้องบรีฟช่วงกลางพอดี
‪อยู่เฉยๆ ก่อน ‪อาจจะเป็นเรื่องโกหกก็ได้
‪เรื่องนั้น ‪พอจับคนร้ายได้แล้วก็รู้เอง
‪พอถึงตอนนั้นจะทำยังไงก็ได้นี่คะ
‪ตอนนี้ตำรวจ ‪โดนโจมตีอย่างหนักอยู่นะคะ
‪เพราะเหมือนจะโดนจับทันที ‪พวกหน่วยลาดตระเวน
‪เลยสร้างเรื่อง ‪แกล้งส่งมาว่าไม่ใช่พวกเขา
‪แต่เป็นคนที่มีความแค้น จะทำยังไง
‪ถึงหัวหน้าชเวจะเป็นห่วงว่า ‪เรื่องสิทธิ์การสอบสวนจะจบสิ้นลง
‪แต่ฉันเป็นคนดูแลเรื่องการสืบสวนนะ
‪ในที่สุดก็โดนจนได้
‪คงโดนหินปาใส่เยอะเลยล่ะสิ
‪ใครปาหินเหรอครับ ‪ปาใส่ท่านอธิบดีเหรอครับ
‪บันทึกคำให้การของพวกสมาชิกทีม ‪หน่วยลาดตระเวนครับ
‪ไม่ครับ ของเก่าก็ได้ ‪แค่ลายมือที่เขียนด้วยตัวเองก็พอ
‪แล้วก็…
‪ข่าวลือเหรอคะ
‪ถ้าข่าวลือ ข่าวลือประเภทไหนเหรอคะ
‪เคยได้ยินว่า ‪อัยการซอมีสปอนเซอร์ไหมครับ
‪หรือสมัยฝึกงานที่ห้องเขา ‪เคยเห็นอะไรบ้างไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เขาให้สิทธิพิเศษใคร ‪หรือออกคำสั่งที่ไม่ยุติธรรมไหมครับ
‪ความเห็นเรื่องชีวิตส่วนตัวล่ะ
‪ความเห็นเรื่องชีวิตส่วนตัวเหรอคะ
‪ความสัมพันธ์กับเพศตรงข้ามครับ
‪เธอบอกว่ามีไหม
‪ไม่ครับ เธอบอกว่าไม่มีครับ
‪เพราะเป็นลูกน้องในสังกัด ‪เลยไม่อยากพูดหรือเปล่านะ
‪อาจจะจริงก็ได้ครับ
‪ผมเจออัยการซอสามครั้ง หลังกลับมาโซล
‪ทุกครั้งเขาใส่นาฬิกาเรือนเดิมครับ
‪รองเท้าก็ใส่คู่เดิมออกมาสองครั้ง
‪ถ้านึกถึงตัวเขาสมัยก่อน…
‪เป็นเรื่องหายากนะครับ
‪หมอนั่น ดูไม่หมดกำลังใจเลยเหรอ
‪หมดกำลังใจเหรอครับ
‪อธิบดีสำนักอัยการตะวันตกติดต่อฉันมา
‪ว่าสำนักอัยการสูงสุดมีคำสั่งลงมา
‪ให้รวบรวมคดีทั้งหมด
‪ที่ซอดงแจมีปัญหากับจำเลยมา
‪และพิจารณาอีกครั้ง
‪อธิบดีคนนี้ไม่รู้ว่า ‪ซอดงแจเป็นคนยังไง
‪เลยถามฉันว่าเขาเคยทำอะไร ‪ถึงได้มีคำสั่งมาแบบนี้
‪ดำเนินการจัดการเร็วดีนะครับ
‪นายเป็นคนยื่นเรื่องเหรอ ‪ให้รวบรวมเรื่องไม่ถูกต้อง
‪ครับ
‪- ทุกสำนักอัยการที่หมอนั่นเคยประจำ ‪- ครับ
‪เป็นทนายก็ได้นี่
‪หมอนั่นน่าจะทำได้ดี เพราะว่าไหลเก่ง
‪สำนักอัยการที่หมอนั่นเคยไปประจำ ‪อย่างน้อยก็หกถึงเจ็ดแห่ง
‪ต้องวิ่งเข้าไปตามที่เหล่านั้น
‪แล้วจัดการเปิดโปง ‪เรื่องทั้งหมดที่หมอนั่นเคยทำนี่นา
‪นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง
‪ยิ่งกว่านั้น ซอดงแจน่ะ
‪เพราะเป็นซอดงแจ
‪ถ้าไปค้นเรื่องที่เขาเคยทำ ‪ชื่อเสียงคงต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
‪อนาคตจะมีสำนักอัยการไหนชอบหมอนั่น
‪จะพูดว่าต้องพิจารณา ‪ถึงชื่อเสียงเขาด้วยใช่ไหมครับ
‪หมายถึง ต่อให้กลับมาอย่างปลอดภัย
‪ใครจะไปสนความอัปยศอดสู
‪ถ้าหาเจอก่อนที่จะสายเกินไปน่ะนะ
‪เฮ้อ
‪เขาว่าอยากมาหา ฉันบอกว่าไม่ต้อง
‪บอกว่าจะมาทำไม เพื่ออะไร
‪เมื่อไหร่ครับ
‪ที่เขาบอกว่าจะมาหาที่นี่
‪ไม่รู้สิ ก่อนหน้านี้ไม่นานมั้ง
‪หมอนั่นทำเหมือนสนิทกันเหมือนเคย ‪จะอับอายแค่ไหนกันนะ
‪เพราะฉันไม่ฟังเป็นครั้งที่สอง ‪แถมยังเพิกเฉยอีก
‪อัยการซอบอกว่าจะไปเช็กให้ครับ
‪นั่นคือการโทรก่อนเขาหายไปครับ
‪เขาว่าต้องใช้เวลาอีกสักพัก
‪ยังไม่เจออธิบดีสำนักอัยการตะวันออก
‪บอกว่ามีอะไรจะถามนี่
‪นายน่าจะยุ่ง รีบถามแล้วก็รีบไปสิ
‪เมื่อไม่นานมานี้ ‪ผมมีเรื่องวานอัยการซอ
‪หือ
‪รีบถามมาแล้วรีบไปตามหาสิ
‪ว่ามีเรื่องเกี่ยวกับ ‪สำนักอัยการตะวันออกที่เราควรรู้ไหม
‪อัยการซอ…
‪ว่ามีอะไรที่ฮันโจพอจะใช้โจมตี ‪เพื่อให้ได้เปรียบในการฟ้อง
‪สำนักอัยการตะวันออกเหรอครับ
‪หลังผมไปทงยอง เขาเป็นยังไงครับ
‪จะถามว่ามีปัญหาที่นายไม่รู้ ‪เกิดขึ้นอีกไหมเหรอ
‪ครับ
‪ไม่รู้สินะ
‪ช่วงท้ายฉันย้ายเขาไปอยู่แผนก ‪สอบสวนเยาวชนผู้กระทำความผิด
‪เทียบแล้วงานที่นั่นเขาทำได้ดีนะ
‪การทารุณกรรมเยาวชน ‪การคว่ำบาตรของวัยรุ่น
‪มันอารมณ์ต่างกันนิดหน่อยนี่นา
‪ซอดงแจเองก็โมโหควันออกหูเลยล่ะ
‪ครับ
‪ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับ
‪หมดแล้วเหรอ อุตส่าห์มาตั้งไกล
‪ไม่ไกลนะครับ
‪ใช้เวลาแค่ 30 นาทีเองครับ
‪อือ
‪ไหนว่าสืบสวนผู้ต้องหาแล้ว ตำรวจน่ะ
‪ทางนั้นยิ่งดูแย่เลยใช่ไหม
‪อย่างที่พูด ‪ยังเป็นแค่ผู้ต้องสงสัยครับ
‪อูแทฮาคงตื่นเต้นน่าดู
‪พวกเด็กของเราโวยวายกันว่า ‪ถ้าเป็นฝีมือตำรวจไม่มีทางอยู่เฉยแน่
‪อือ
‪ถึงการที่ผมพูดเองมันจะยังไงอยู่ ‪แต่ท่านประธานครับ
‪เมื่อสายผมไปเจอหัวหน้าชเวบิทมาแล้ว
‪ท่าทีเธอเป็นมิตรดีนะครับ
‪แล้วคนที่ชื่อหัวหน้าชเวบิท
‪บอกว่ารู้เรื่องอะไร ‪เกี่ยวกับพัคกวังซูไหมคะ
‪เรื่องนั้นผมยังสืบไม่ได้ครับ ‪จะเรียกว่าปัญหาด้านเวลาหรือเปล่านะ
‪ถ้าเปิดประเด็นตั้งแต่ครั้งแรก ‪ที่เจอหน้า เขาจะระวังตัวเกินไป
‪เพราะยังไงก็เป็นตำรวจ
‪แต่จะรีบสืบให้เร็วที่สุดครับ ‪ท่านประธาน
‪ผู้คนกำลังเกรี้ยวกราด ‪ไม่รู้ว่าตำรวจเป็นคนร้ายหรือเปล่า
‪ท่ามกลางสถานการณ์แบบนี้ยังต้อนรับ ‪อย่างเป็นมิตร น่าแปลกใจนะคะ
‪เอ่อ ท่านประธานครับ ผมได้บอกหรือยัง
‪วันนี้ผมนัดอธิบดี ‪สำนักอัยการตะวันออกไว้ด้วยครับ
‪เรื่องการฟ้องของฮันโจกรุ๊ป ‪ผมก็ต้องรีบดำเนินการด้วย
‪ดีเลยค่ะ ‪ฉันจะให้คุณพัครายงานให้ฟังอีกทีค่ะ
‪อ๋อ ครับ หลังพบเขา ‪ผมจะติดต่อคุณพัคทันทีเลยครับ
‪ถ้างั้นแค่นี้นะครับ ท่านประธาน
‪กำหนดวันพิจารณาค่าสาธารณูปโภค ‪เพิ่มเติมครั้งที่สองแล้วครับ
‪(ศาลเขตกลางโซล แจ้งการพิจารณาคดี)
‪แบ่งให้แผนกคดีปกครองสาม ‪ศาลสูงรับผิดชอบ
‪ไม่จบไม่สิ้นแฮะ
‪บอกว่าจะส่งเอกสารเพิ่ม ‪แล้วเลื่อนไปให้ได้ช้าที่สุด
‪ครับ
‪ทราบเหตุผลที่ทางประธานอีซองแจ ‪เก็บตัวเงียบหลังประชุมใหญ่แล้วครับ
‪ฮันโจเอ็นจิเนียริ่ง ‪กำลังจะถูกตรวจสอบการกระทำผิดครับ
‪ช่วงนี้ตั้งแต่ชั้น 12 ถึงชั้นบนสุด ‪ไม่ดับไฟเลยครับ
‪ถ้าตรวจสอบความผิด
‪ใครเป็นคนฟ้องก่อนหรือว่าโดนจับได้
‪สำนักอัยการตะวันออกเป็นคนเริ่มก่อน
‪แล้วส่งต่อไปที่ก.ล.ต.ครับ
‪สำนักอัยการตะวันออกของหมอนั่น ‪มีแต่ฮันโจขัดคอหอยอยู่หรือไง
‪ฝ่ายบัญชีเราอยู่ที่ชั้นแปดใช่ไหม
‪ครับ
‪ชั้นแปดเราก็คงไม่ได้ปิดไฟด้วยสินะ
‪เพื่อไม่ให้มีเรื่องเกี่ยวพัน ‪กับเอ็นจิเนียริ่ง
‪ผมจะให้ทีมบัญชีเตรียมตัวไว้ครับ
‪คุณพัคนี่ไม่ต้องพูดเยอะจริงๆ
‪นี่ใช่เน็กไทสามีคุณหรือเปล่าครับ
‪ได้โปรดช่วยเขา…
‪ทุกคนกำลังทำอย่างเต็มที่ครับ
‪ได้โปรดช่วยชีวิตเขาด้วยนะคะ
‪ไหนว่ามีผู้ต้องสงสัย ‪ไหนว่าสอบสวนไปหมดแล้ว
‪ทำไมเขาไม่กลับมาคะ
‪(ยุนชินยอง ซ้อมโซโล่ ‪สถาบันเปียโนอึมพา)
‪ขอโทษนะครับ ช่วยดูรูปนี้กับตา
‪แล้วช่วยเขียนคำให้การ ‪เพื่อยืนยันได้ไหมครับ
‪เพราะตามขั้นตอนต้องใช้ ‪ขอโทษด้วยนะครับ
‪อยู่บ้านเหรอ
‪เมื่อกี้มีสายสืบมา
‪วันที่ 29 มีนาคม เวลา 14:01 น.
‪(สถานีตำรวจยงซานทีมสาม)
‪(วันที่ 29 มีนาคม 14:01 น. ‪เช็กคู่สนทนาของภรรยาผู้สูญหาย)
‪นี่ กล้องวงจรปิดล่ะ
‪- โอ๊ะ ดูนี่หน่อยสิครับ ‪- ทำไมๆ เหมือนโกหกเหรอ
‪เด็กๆ ยืนยันให้แล้วนี่ครับ ‪ว่าวันนั้นแม่อยู่บ้านตลอด
‪วันเกิดเหตุ ภรรยาของผู้สูญหาย ‪กลับมาบ้านตอนประมาณทุ่มหนึ่งจริงๆ
‪แต่ว่า ถ้าดูตรงนี้
‪ครับ นี่เป็นวิดีโอที่ลูกคนเล็ก ‪ออกไปเรียนพิเศษตอนทุ่มครึ่ง
‪ปัญหาคือพอเป็นแบบนี้ ‪ลูกคนโตกลับมาตอนสี่ทุ่มกว่าครับ
‪หมายความว่าแม่ไม่มีหลักฐานยืนยัน ‪ที่อยู่เป็นเวลาสามชั่วโมงใช่ไหม
‪แต่ในระยะเวลานั้นก็ไม่มีวิดีโอ ‪ที่ภรรยาผู้สูญหายออกไปนะครับ
‪เมื่อสองเดือนก่อน ‪คุณยายนายหน้าอสังหาริมทรัพย์
‪อยู่บ้านดีๆ ก็หายตัวไป
‪กล้องวงจรปิดทางเข้า ‪หรือที่ไหนๆ ก็ถ่ายแกไม่ได้นี่
‪ในความคิดเด็กๆ
‪ลูกชายคนเล็กเห็นแม่อยู่บ้านตอนเย็น
‪ลูกชายคนโตเห็นแม่อยู่ที่บ้านตอนค่ำ
‪ก็เลยคิดว่าแม่ต้องอยู่บ้านตลอดแน่ๆ ‪หรือเปล่าครับ
‪ดีกว่าแม่สั่งให้เด็กโกหก ‪อย่างคล่องแคล่ว
‪นายยังเชื่อความเป็นแม่เหรอ
‪โธ่ ก็ ยังไงซะ…
‪- ยังมีอารมณ์ทาเล็บซ้ำอีกเหรอ ‪- อะไรนะครับ
‪ดูจากภรรยาฉันสมัยก่อน เล็บน่ะ
‪แป๊บเดียวก็ลอกแล้ว ‪ถึงจะผ่านไปแค่วันสองวัน
‪แต่ว่าภรรยาอัยการซอน่าจะทาทุกวัน
‪สีที่ทาสภาพเดิมเลย
‪เอ่อ ถ้าทำเล็บเจลล่ะครับ
‪เดี๋ยวนะ ตอนถ่ายวิดีโอผมเห็นนะ
‪ไม่ใช่ทำเล็บอาร์ต
‪นั่นมันพวกติดอะไรวิบวับ ‪วาดอะไรเล็กๆ บนเล็บแบบนั้นนี่
‪ของภรรยาอัยการซอไม่มีติดอะไรแบบนั้น
‪งั้นคงจะทำสีเดียวมั้งครับ
‪แบบนั้นสีไม่ลอกง่าย ‪แล้วถ้าจะลบก็ต้องใช้น้ำยาเฉพาะด้วย
‪แต่ว่า ถ้าสามีตัวเองหายไป ‪ก็ไปร้านทำเล็บ
‪แล้วบอกว่า "สามีฉันหายสาบสูญ ‪ช่วยล้างนี่หน่อยค่ะ"
‪คิดแบบนั้นมันก็แปลกไม่ใช่เหรอครับ
‪งั้นเหรอ
‪หรือจะเป็นแบบนั้น
‪(อพยพ)
‪(ย้ายกลับบ้านเกิด)
‪(ทำธุรกิจส่วนตัว)
‪ลาออกเหรอครับ
‪โอ๊ะ อะไรเนี่ย โอ้ ตกใจหมด
‪เอาหมอนพันเท้าไว้เหรอคะ ‪เดินเบาไม่มีเสียงเชียว
‪เป็นคนในทีมที่โดนย้ายเฉยๆ ‪แต่ลาออกเหรอครับ
‪ค่ะ คือ หลังจากเรื่องที่เซกก ‪ถูกเปิดโปง
‪ก็โดนส่งไปที่โพชอน ‪อยู่ได้แค่ 15 วัน ก็ลาออกค่ะ
‪ตอนนี้ทำร้านขายกระดาษบุผนังของแม่ ‪อยู่ที่พังซานค่ะ
‪ทำไมถึงถ่ายรูปเน็กไทส่งมานะ
‪เพื่อจะยืนยัน ‪ว่าตัวเองเป็นคนร้ายลักพาตัว
‪แค่ยืนยัน ‪ไม่ต้องอาบเลือดขนาดนั้นก็ได้
‪อยากจะอวดไงคะ
‪ถ้าส่งของแบบนี้มาได้ ‪ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอกค่ะ
‪โลกนี้น่ะ ต่อให้ขับรถชนคนตาย ‪คนมากมายก็อัปรูป
‪ลงอินเทอร์เน็ตก่อนนี่นา
‪หัวหน้าครับ
‪- มีอะไรมาน่ะ ‪- อะไรเหรอ
‪พวกขี้อวด…
‪การส่งรอยเลือด ของใช้ของผู้สูญหาย
‪มาสำนักงานสืบสวนเอง นับว่าใจกล้ามาก
‪บ้าเอ๊ย
‪- ถ้าเป็นคนร้ายขี้อวด ‪- อะไรน่ะ
‪น่าจะส่งของจริงมา ‪แทนที่จะเป็นรูปไม่ใช่เหรอครับ
‪แค่อยากจะอวดเฉยๆ ไง
‪ไม่ได้อยากโดนจับ
‪ตายจริง ‪ทำไมทุกคนมาไม่ให้สุ้มให้เสียง
‪ถ้าส่งของจริงมา เราต้องสืบได้ ‪ว่าไปรษณีย์ที่ส่งอยู่ไหน
‪ถ้าไปส่งที่ไปรษณีย์ ‪ยังไงก็ต้องเหลือร่องรอย
‪สมัยนี้คนเราไม่สนใจกันหรือเปล่านะ
‪แต่ตามท้องถนน ‪ก็ยังพอมีตู้ไปรษณีย์อยู่นะ
‪แค่หย่อนลงไปในนั้น ‪หนึ่งวินาทีก็เรียบร้อย
‪คนที่ส่งของจริงมา ‪จะมีคนเห็นตอนส่งไหมคะ
‪ส่งของจริงมา
‪ถ้าหาเบาะแสลายนิ้วมือหรือฝุ่นสักนิด ‪บนกระดาษได้ล่ะ
‪ตอนนี้ต่อให้เลือด ‪กระจัดกระจายขนาดนั้น
‪ยังวิเคราะห์อะไรไม่ได้สักอย่างเลย ‪เพราะเป็นแค่รูป
‪ที่สำคัญที่ผมว่าแปลกที่สุด
‪คนร้ายก่อเหตุแล้วส่งข้อความมา ‪บอกว่า "ฉันทำเอง" แบบนี้
‪ผมเป็นสายสืบมา 30 ปี ‪เพิ่งเคยเห็นแบบนี้เป็นครั้งแรก
‪แบบนี้มีทำกันแค่ในหนังอเมริกันหรอก
‪ชีวิตจริงน่าจะวุ่นกับการซ่อนตัวสิ ‪มาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ทำไม
‪แต่ว่า ทำไมถึงส่งรูปนั่นมานะ
‪ถ้าไม่ใช่การอวด หรือว่าดูวิดีโอ
‪แล้วโมโหขึ้นมาหรือเปล่าคะ
‪สำหรับคนร้าย
‪คนแบบนั้นที่เขาถึงขั้น ‪เปรียบเทียบกับการล้างจาน
‪กลับได้รับการยกย่องให้เป็นคนดี
‪ส่วนตัวเขาในความเป็นจริง
‪กลับกลายเป็นสวะไป ‪เลยรู้สึกไม่ยุติธรรม
‪ถ้าอย่างนั้น ‪เขายังไม่เอาอัยการไปทิ้ง
‪แทนที่จะค้นหาศพ เราต้องสืบแทน
‪จะเป็นหรือตาย เขาก็ต้องอยู่ข้างๆ ‪ถึงจะส่งนั่นมาได้หลังดูวิดีโอ
‪ยกเว้นจะเป็นคนโรคจิตสะสมเน็กไท
‪ของคนที่ตัวเองลักพาตัว
‪คนร้ายลักพาตัวประเทศเรา
‪จะเอาเป้าหมายที่ลักพาตัวไปเก็บไหน…
‪ไม่สิ ไปขังไว้ที่ไหนคะ
‪ถ้าคนร้ายเป็นคนธรรมดาเหมือนพวกเรา
‪เราไม่เหมือนอเมริกา ‪ที่มีบ้านใหญ่ๆ กลางทุ่งสักหน่อย
‪ประเทศที่มีความหนาแน่นของประชากร ‪สูงขนาดนี้
‪สถานที่ที่ไม่มีคนพบเห็นสักระยะ
‪ถ้าเป็นศพ ‪ใส่ไว้กระโปรงหลังรถน่าจะดีที่สุด
‪ตั้งแต่ตอนแรกที่จุดเกิดเหตุ ‪อาจจะเอาใส่กระโปรงหลังก็ได้ค่ะ
‪แต่ว่าตอนนั้นต่อให้อัยการซอสลบอยู่
‪แต่พออัยการซอตื่นขึ้นมา ‪ถ้าจะไม่ให้เขาโวยวายดิ้นหนี
‪ก็ต้องมัดมือมัดเท้า ‪หาอะไรอุดปากไว้ก่อน
‪เขาจะทำทั้งหมดนั่นพร้อมกัน ‪ณ ที่เกิดเหตุเหรอ
‪ต้องหนีก่อนสิ
‪จิตสำนึกของคนเราน่ะ จะหนีจากที่ ‪ที่ตัวเองก่อเหตุอาชญากรรมก่อน
‪หนำซ้ำ ไม่รู้จะมีใครมาเห็นเมื่อไหร่ ‪เพราะเป็นบ้านเดี่ยวอยู่หัวมุม
‪ถ้างั้นพาไปมัดมือมัดเท้าที่ไหนล่ะคะ
‪แล้วพาไปไว้ที่ไหนล่ะ
‪ที่จอดรถอพาร์ตเมนต์เหรอ ‪แต่ที่นั่นยิ่งเสี่ยงกว่านะ
‪ถ้าคนร้ายอาศัยอยู่ในบ้านเดี่ยว ‪ที่มีโรงรถล่ะ
‪ถ้าแบบนั้น ‪ก็ดีที่สุดสำหรับคนร้ายเลยค่ะ
‪แต่ว่าถ้าเป็นแบบนั้น ‪ก็มีอีกเงื่อนไขนะคะ
‪คนร้ายอาศัยอยู่ในบ้านเดี่ยว
‪ที่สันนิษฐานว่ามีโรงรถ ‪และอาศัยอยู่คนเดียว
‪ไม่มีครอบครัวที่จะจับได้
‪คนที่ไม่มีทางใช้รถรวมกับครอบครัว
‪ไม่ก็คนทั้งบ้าน ‪เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอครับ
‪อือ เหมือนกรณีก่อนหน้านี้
‪"พ่อฉันโดนชนแล้วหนี
‪อัยการซอรับเงินจากคนร้าย ‪แล้วช่วยให้เขาได้รับการปล่อยตัว"
‪ทั้งครอบครัวโกรธแค้น ‪เลยเอาอัยการซอมาซ่อนไว้ที่บ้านก็ได้
‪บ้านแน่ๆ เหมือนจะเป็นบ้านเดี่ยวนะ
‪อพาร์ตเมนต์ที่ใช้พื้นไม้ ‪ลักษณะแบบนั้นมีไม่เยอะนี่นา
‪พื้นไม้เหรอ
‪ใส่ได้ไม่นานเขาก็จากไปครับ
‪เพราะผมไม่มีปัญญาจะซื้อให้สักคู่
‪แต่เขาก็บอกว่าไม่เป็นไร
‪เดี๋ยวเขาจะหางานพาร์ตไทม์ทำเอง ‪ไม่ต้องใส่ใจหรอก
‪แค่นั้นก็รู้สึกแย่แล้ว
‪แต่คนเป็นอัยการมาพูดอะไรแปลกๆ
‪อัยการซอโทรมาแล้วพูดอะไร ‪พอจะจำได้เป็นเรื่องเป็นราวไหมคะ
‪ถ้าเกิดว่าตายในที่เกิดเหตุ
‪แล้วเอาขึ้นกระโปรงหลังรถ ‪ไปจากที่เกิดเหตุ
‪ถ้าเสียชีวิตตั้งแต่ที่เกิดเหตุ
‪ตอนนี้ทั้งร่างคงกำลังเน่าเปื่อย
‪ถ้าไม่สะเพร่าทิ้งศพไว้ ‪ก็ต้องเอาไว้ใกล้ๆ ตัวครับ
‪เพราะว่าต้องกลบกลิ่น
‪เวลาฆ่าคนในครอบครัว
‪คงต้องเอาศพไว้ในห้องน้ำ หรือกระทั่ง ‪ม้วนไว้ในผ้าห่ม ใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้า
‪ในความคิดพวกเรามันน่ากลัวเกินไป ‪จะเอาเก็บไว้ในบ้านได้ยังไงกัน
‪ถ้าแบบนั้นก็เปิดหน้าต่างไม่ได้สิ
‪ข้างบ้านคงได้กลิ่นแล้วแจ้งความแน่
‪เฮ้อ ‪ที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคนร้าย
‪คือที่ที่เขาสามารถปิดกั้นได้ ‪อย่างสมบูรณ์แบบ
‪แบบว่าเรื่องนี้น่ะ
‪ต่อให้เราไปค้นแถวที่เกิดเหตุ ‪ก็ไม่น่าจะได้ประโยชน์อะไร
‪การที่คนร้าย ‪ทิ้งรถของผู้สูญหายไว้ที่นั่น
‪หมายความว่าตัวเองหนีไปไกลแล้ว
‪โอ๊ย ไอ้หมอนี่ ไปไหนของมันนะ
‪ทำไมถึงเป็นเน็กไทล่ะ
‪หูหรือนิ้วก็มี
‪กลัวว่าเป็นแค่รูป ‪จะดูไม่รู้ว่าเป็นใครเหรอ
‪หรือว่ากลัวจะเสียแรงตัดไป ‪แล้วไม่รู้ว่าส่งของใครไป
‪เลือดก็เหมือนกัน
‪กลัวเหรอ
‪หรือเพราะหวั่นวิตก
‪(ฉันล้างจานเรียบร้อยแล้ว)
‪ไม่ใช่การแก้แค้นหรือเปล่า
‪เอ๊ะ ทั้งสองคนอยู่ด้วยเหรอ
‪คงจะไม่พอนะเนี่ย ‪สั่งเพิ่มอีกหน่อยไป
‪ทำไม อะไรเหรอคะ
‪อ๋อ เกี๊ยวแรดน่ะครับ ‪ขาเข้ามาพวกเราสั่งต็อกบกกีมา
‪โอ๊ะ กำลังคิดถึงร้านนั้นเลย
‪ครับ คุณป้า พวกผมที่เมื่อกี้สั่ง…
‪โอ๊ะ เดี๋ยวนะครับ ‪พวกผมจะสั่งเพิ่มครับ
‪ฉันเอาเกี๊ยวกับต็อกกดชิ
‪ฉันเอาออมุกกับซุนแด ของสายสืบซอด้วย
‪เอ่อ เกี๊ยวสำหรับสองที่ครับ
‪ออมุกกับซุนแดสองที่ แล้วก็ต็อกกดชิ…
‪อ๊ะ ‪คุณอัยการก็ทานต็อกกดชิใช่ไหมครับ
‪โอ๊ย ถ้ามีเวลาก็กินหมดแหละ
‪ครับ ต็อกกดชิห้าที่ครับ
‪ครับ ขอบคุณครับ ครับ
‪เมื่อไม่นานมานี้ฉันคิดถึงแรด ‪เลยอยากกินจนร้องไห้เลย
‪อะไร ถึงขั้นร้องไห้เลยเหรอ ‪รีบมากินก็ได้นี่
‪ก็รีบมาแล้ว แต่ร้านปิดก่อนน่ะ
‪อะไร
‪มาถึงหน้าร้านแล้ว ‪แต่กลับไปเฉยงั้นเหรอ
‪ให้ตายสิ ‪แค่ร้านต็อกบกกีปิดถึงกับน้ำตาไหล
‪เพื่อนร่วมงานที่ทำงานลำบากตรากตรำ ‪อยู่ตรงหน้า ไม่เห็นสนใจไยดี
‪ตอนนี้พวกเรา ‪ยังเหมือนเพื่อนร่วมงานเหรอครับ
‪นี่ครับ
‪เอกสารบันทึกคำให้การ ‪ลายมือภรรยาอัยการซอ
‪(เอกสารคำให้การ)
‪ปรินต์นี่ให้หน่อยได้ไหมครับ
‪ได้ครับ รบกวนส่งให้ผมทีครับ
‪เดี๋ยวผมปรินต์ให้ตรงนี้
‪อะไรคะ
‪เอกสารลายมือที่หน่วยลาดตระเวนเซกก ‪หกคน เขียนในปี 2017 ครับ
‪ครับ ได้รับแล้วครับ
‪หรือที่ส่งมาแบบนี้ ‪เพราะไม่รู้ว่าจะปรินต์ออกมา
‪ถ้าจะไม่ให้เช็กลายมือได้ ‪ก็ต้องเปลี่ยนมือเขียนสิ
‪ลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ
‪น่าจะพิมพ์ในคอม ‪แล้วปรินต์ส่งมาสิ ให้ตาย
‪นี่ครับ
‪(บันทึกคำให้การ)
‪นี่ครับ
‪อันนี้ใครครับ คล้ายที่สุดเลยนะ
‪อือ คนที่อพยพไปอยู่ที่อื่น
‪- ถ้าไปแล้วกลับมาสักพักล่ะครับ ‪- อือ
‪- งั้นรบกวนขอบันทึกคนเข้าเมืองค่ะ ‪- โธ่
‪งั้นเอกสารลายมือ ‪ส่งไปวิเคราะห์เทียบลายมือด้วยนะ
‪ครับ
‪โอ๊ะ คงจะมาแล้ว
‪- ครับ มาแล้วเหรอครับ ‪- นี่ เอาใบเสร็จมาด้วย
‪ครับ กำลังลงไปครับ
‪อันนี้ใช่ไฟเพดานไหมครับ
‪ที่เพดาน ‪มีหลอดไฟสองดวงไม่ใช่เหรอครับ
‪ตรงนี้ เหมือนมีอะไรเขียนอยู่นะครับ
‪โอ๊ย ปวดตาจัง
‪- นี่ส่งให้นิติเวชเช็กหรือยังคะ ‪- ไม่ได้ส่งนะ
‪ถึงจะเป็นรูปแต่ไม่รู้ว่าคนร้าย ‪ปรินต์เองแล้วส่งมาให้หรือเปล่า
‪พวกเราปรินต์ที่นี่ ‪เพราะคิดว่าจะมีอะไร
‪แต่ยังไงก็น่าจะวิเคราะห์ดูหน่อยค่ะ
‪- ดีกว่าดูด้วยตาเปล่านะ ‪- ได้
‪เฮ้อ ผลจะออกภายในวันพรุ่งนี้ไหมนะ
‪ทำไมต้องภายในพรุ่งนี้
‪แถลงความคืบหน้าในการสืบสวนค่ะ
‪เรื่องนี้ก็จะแถลงด้วยเหรอครับ
‪ยังหาข้อเท็จจริงไม่ได้เลย
‪- จะแถลงว่าคนร้ายส่งนี่มาเหรอ ‪- มาแล้วครับ
‪พิสูจน์ความจริงให้ได้ก่อนสิ ‪มีอะไรต้องรีบแถลงข่าว
‪รีบค่ะ ก็รู้นี่คะ
‪หัวหน้าทีมสอบสวน ฮันยอจินค่ะ
‪จากนี้ดิฉันจะแถลงการณ์เกี่ยวกับ ‪ผลการสืบสวนที่ได้จนถึงตอนนี้
‪เกี่ยวกับคดีการหายไปของอัยการซอ ‪สังกัดสำนักอัยการอึยจองบูค่ะ
‪เที่ยงคืนวันที่ 26 มีนาคม 2019
‪พบเลือดของอัยการซอ ‪สังกัดสำนักอัยการอึยจองบู
‪พร้อมกับรถยนต์ของเขา
‪บริเวณถนนที่อยู่ในย่านโบกวัง ‪เขตยงซาน โซล
‪ในรถมีบัตรประจำตัวของผู้สูญหาย
‪และเงินจำนวนหนึ่งเหลืออยู่
‪สถานีตำรวจยงซานได้ระดมพล ‪หน่วยปราบปรามอาชญากรรมร้ายแรง
‪รวมถึงหน่วยสืบสวนคดีพิเศษ ‪และทีมสนับสนุนการสืบสวน
‪และกำลังทุ่มเทอย่างเต็มที่ ‪ในการค้นหาตัวผู้สูญหายค่ะ
‪ตำรวจกำลังขยายขอบเขตในการสืบค้น
‪โดยยึดสถานที่เกิดเหตุ ‪เป็นจุดศูนย์กลางค่ะ
‪ใครจะว่าอะไรก็แถลงข่าวไป
‪รวบรวมนักข่าวทั้งหมดที่เล่นใหญ่ ‪หาว่าตำรวจเป็นคนทำ
‪พลิกเกมบอกต่อหน้าเลยว่า "ไม่ใช่"
‪อัยการซอที่หายตัวไป
‪หลายปีที่ผ่านมา ‪เขาทำหน้าที่เป็นทนายของรัฐ
‪ตรวจสอบการกระทำของวัยรุ่น และเยาวชน
‪ดังที่เขาได้แสดงความซื่อสัตย์และ ‪ความสามารถในการสืบสวนอย่างยอดเยี่ยม
‪ทางสำนักอัยการอึยจองบูเผยว่า ‪ก่อนหายตัวไป อัยการซอ
‪ได้รับเลือกเป็น ‪อัยการดีเด่นประจำเดือนมีนาคม
‪และจะมีการประกาศเกียรติคุณค่ะ
‪จะประกาศเกียรติคุณเหรอ
‪ไม่ครับ ผมไม่เคยได้ยินครับ
‪- ทำไมยกย่องเฉย ‪- ยกย่องเพื่อจะทำให้ตกลงมา
‪พิสูจน์ความจริงให้ได้ก่อนสิ ‪มีอะไรต้องรีบแถลงข่าว
‪รีบค่ะ ก็รู้นี่คะ
‪ถ้าประกาศเรื่องนี้ออกไป
‪ผู้คนจะเลิกกล่าวหาว่าเป็นฝีมือตำรวจ
‪เบื้องบนสั่งมาว่างั้นเหรอครับ
‪ขณะนี้กำลังดำเนินการสอบสวนผู้ต้องหา
‪ซึ่งเคยได้รับหมายเรียก ‪ให้มาสอบสวนโดยอัยการซอค่ะ
‪ไม่ใช่แค่นั้นหรอกค่ะ ฉันคิดว่า
‪ถ้าข้อความนี้ ‪ตั้งใจส่งมาเพื่อล่อเราไปผิดทาง
‪และถ้าฉันประกาศออกไปแบบนั้น
‪เจ้าหน้าที่เซกกก็จะคิดว่าเราหลงกล
‪หลังจากนั้นก็ต้องทำอะไรพลาดแน่ๆ
‪เมื่อเที่ยงวานนี้
‪ทางหน่วยสอบสวนของเรา ‪ได้รับรูปผ่านข้อความ
‪ที่คาดว่าส่งมาโดยคนร้าย
‪ในคดีหายสาบสูญค่ะ
‪หัวหน้าครับ
‪(คนร้ายส่งข้อความผ่านรูป)
‪แม่ครับ
‪ไม่หรอก
‪ไม่ใช่คำที่พูดกับพ่อหรอก
‪จากที่เห็น คนร้าย ‪มีความแค้นยาวนานกับผู้สูญหาย
‪ผู้ต้องสงสัยที่มีอยู่ ซึ่งรับรู้กัน ‪ว่าถูกอัยการเรียกตัวมาสอบสวน
‪ไม่มีความแค้นกับผู้สูญหาย
‪หน่วยสืบสวนของเรา ‪จึงไม่สืบจากผู้ต้องหาที่มี
‪แต่กำลังทุ่มเทสืบจากคดีเก่าๆ ‪ของอัยการซอค่ะ
‪จอดรถ
‪- อะไรนะครับ ‪- จอดรถสิ
‪หัวหน้า
‪โอ๊ย เดี๋ยว หัวหน้าครับ
‪อย่าครับ
‪ไปเถอะครับ
‪ใจเย็นๆ นะครับ
‪ไปเถอะครับ
‪ก่อนอื่น ทางเราได้ทำการตรวจสอบคดี
‪ที่ผู้สูญหายดูแลในสองสามปีที่ผ่านมา
‪และตำรวจจะเริ่มสืบโดยยึดพื้นฐาน
‪จากเบาะแสที่เกี่ยวข้องค่ะ
‪ขอความร่วมมือจากทุกท่าน
‪ช่วยให้ข้อมูลด้วยค่ะ
‪ตอนนี้เชิญถามคำถามได้…
‪หัวหน้าชเวทำเกินไปนะเนี่ย
‪มีความเห็นเกี่ยวกับคนร้ายครึ่งหนึ่ง
‪อีกครึ่งหนึ่งเกี่ยวกับอัยการซอค่ะ
‪เพราะว่าเมื่อสองปีก่อน ‪เขาถูกสอบสวนเรื่องคดีพิเศษ
‪แค่พิมพ์ชื่ออัยการซอก็ขึ้นมาหมดแล้ว ‪เลยเอนเอียงไปประณามกันค่ะ
‪มีเพียงจำนวนเล็กน้อย ‪ที่ต่อว่าตำรวจค่ะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณอะไร แค่บอกว่าเข้าใจแล้ว
‪ผ่านมาหลายวันแล้ว ปัญหาคือ ‪ความเป็นไปได้ยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ
‪แทบจะโดนถามว่าสำนักงานกลางลงไปลุย ‪ยังหาตัวคนร้ายไม่ได้อีกเหรอ
‪นั่นสิ
‪ยิ่งเป็นแบบนี้ ‪เหมือนพยายามไปเสียแรงเปล่า
‪พูดถึงเนื้อหาในจดหมายน่ะ
‪ทำเหมือนเขา ‪เป็นสิ่งที่ต้องถูกชำระล้าง
‪จะไว้ชีวิตเหรอ
‪พวกเราก็สืบหาผู้สูญหาย
‪และที่แอบฝังศพ กำลังสืบ ‪จากความเป็นไปได้ทั้งสองฝั่งค่ะ
‪ศพต้องอยู่กับผู้ต้องหา ‪ถึงจะคาดการณ์ได้
‪จะอยู่ไหนก็ไม่รู้
‪ถ้าเอาไปทิ้งข้างนอกก็ดี
‪ดีกว่าขุดหลุมฝังไว้ที่สวนหน้าบ้าน
‪ทำไม เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เหรอ
‪สายสืบจางค่ะ เรื่องคิมซูฮัง
‪หมู่ที่เคยอยู่หน่วยลาดตระเวนเซกก
‪รู้อยู่ ทำไม
‪ได้รับใบประวัติมาแล้ว
‪ร้านที่คิมซูฮัง ‪เคยทำงานหลังออกจากเรือนจำ
‪อยู่ห่างจากที่เกิดเหตุหายสาบสูญ ‪แค่ 650 เมตร
‪แต่ว่าร้านนั้นเป็นของอาหมู่คิมค่ะ
‪- ผู้กำกับสถานีตำรวจดงดูชอนเหรอ ‪- ค่ะ
‪ทั้งคู่มีหลักฐานยืนยันที่อยู่นี่ ‪ไหนว่าตรวจสอบเองแล้ว
‪ค่ะ แต่คิดดูแล้ว หมู่คิมมีแน่ค่ะ
‪เรื่องนั้นทำไมถึง "คิดดูแล้ว" ล่ะ
‪วันนั้นผู้กำกับก็ทำงานล่วงเวลา…
‪รายการเท็จ…
‪สถานการณ์แบบนี้ ‪ยังทำอย่างนั้นอีกเหรอ
‪ตรวจสอบได้ไหมคะ
‪จะตรวจสอบให้
‪เพราะปัญหาคือ ‪เขาใช่ผู้ต้องสงสัยหรือไม่
‪ค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪จัดการเงียบๆ นะ
‪ไม่มีอะไรให้วุ่นวายหรอกค่ะ
‪ถ้าสั่งให้ลูกน้องกรอกเอกสาร ‪ทำงานล่วงเวลาปลอมให้
‪กล้องวงจรปิดที่สถานีอึยจองบู
‪คงจะถ่ายภาพตอนออกจากงานเร็วได้ค่ะ
‪แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนรูปแบบนะคะ
‪กลับบ้านไปก่อนแล้วกลับมาใหม่
‪แล้วบอกเองว่า "ฉันทำงานล่วงเวลานะ" ‪กรอกข้อมูลแบบนี้ได้ค่ะ
‪เพราะบอกว่าออกไปทำงานข้างนอกได้
‪รู้เรื่องนั้นดีได้ยังไง
‪เดี๋ยวนี้ยังมีพวกโกงเบี้ยเลี้ยง ‪เยอะล่ะสิ พวกแนวหน้าน่ะ
‪ไม่ใช่แค่พวกแนวหน้านะคะ
‪ถือโอกาสนี้สอบสวนให้หมดเลยดีไหม
‪ไม่ใช่แอบออกไปกันเงียบๆ
‪พวกกินเงินเดือน ‪จะเอาสักกี่แสนวอนถึงได้ทำแบบนั้น
‪จริงๆ เลย ให้ตายสิ
‪กองอำนวยการสถานีอึยจองบูใช่ไหม ‪ที่หมอนั่นสังกัดอยู่
‪ค่ะ
‪ไปที่โต๊ะฉัน ‪ไม่ใช่ที่ห้องผอ.หน่วยข่าวกรอง
‪ลิ้นชักที่สอง ‪ของลิ้นชักเล็กๆ ใต้โต๊ะ
‪คยองกี…
‪อะไรนะ อันนั้น
‪- หน่วยงานในปริมณฑล ไปเอานั่นมาที ‪- จะทำยังไง
‪เรียกตัวคนที่โกงเงินน้อยที่สุด
‪ในสถานีตำรวจอึยจองบู ‪มาจัดการก็พอค่ะ
‪ไม่มีทางที่คนรอบตัว ‪จะไม่รู้ว่าเขามีนิสัยกรอกข้อมูลปลอม
‪พวกเด็กตรวจสอบความปลอดภัย ‪ที่มีจิตสำนึก
‪จะไม่ชอบหน้าพวกเบื้องบนที่ ‪ปลอมข้อมูลโกงเบี้ยเลี้ยง
‪พอบอกว่าสนง.กลางเรียกตัว ‪เดี๋ยวก็ไปกระจายข่าวเองค่ะ
‪ค่ะ เดี๋ยวไปเอามาให้นะคะ
‪ฉันก็เป็นเบื้องบนที่ไม่ชอบหน้าเหรอ
‪พูดอะไรคะเนี่ย
‪หัวหน้าชเวเอง ‪มีไปกระจายเรื่องเกี่ยวกับฉัน…
‪เป็นอะไรของเขา
‪(ผู้อำนวยการ ชเวบิท)
‪ลิ้นชักที่สอง…
‪โอ๊ะ เป็นอะไรคะ
‪อะไร
‪- ท่านสั่งให้เอาไป… ‪- ไม่ต้อง ฉันทำเอง
‪เธอไปที่นั่น ‪ไปที่ร้านของผู้กำกับดงดูชอนสิ
‪ไหนว่าอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ
‪หมู่คิมทำงานที่นั่น ‪ต้องรู้จักพื้นที่แถวที่เกิดเหตุดีสิ
‪ค่ะ ต้องไปสิคะ
‪แล้วจะรายงานนะคะ
‪(ประวัติการใช้โทรศัพท์)
‪อัยการคะ
‪สำนักงานอึยจองบู ‪โทรมาบอกว่าส่งเมลมาให้ฉบับหนึ่งค่ะ
‪- เป็นจนท.ประจำห้องอัยการซอค่ะ ‪- ครับ
‪(ประวัติการเข้าชมเว็บไซต์ ‪ของอัยการซอ)
‪(รายชื่อเว็บไซต์ที่เข้าชม)
‪อินเทอร์เน็ตไซต์ทั้งหมด ‪ที่อัยการซอเข้าชม
‪ตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม ‪ถึงวันที่หายตัวไป 26 มีนาคม
‪จัดเรียงตามวันและเวลาให้แล้วค่ะ
‪(พัคกวังซูเสียชีวิตแล้ว)
‪(อดีตอธิบดีสำนักอัยการแทจอน ‪เสียชีวิตด้วยหัวใจล้มเหลว)
‪(พัคกวังซู อดีตอธิบดี ‪สำนักอัยการแทจอน เสียชีวิตวันที่ 6)
‪(อดีตอธิบดีสำนักอัยการแทจอน ‪เสียชีวิตบนทางหลวงนัมยังจู)
‪(อดีตอธิบดีสำนักอัยการแทจอน ‪เสียชีวิตด้วยโรคประจำตัวขณะขับรถ)
‪(อดีตอธิบดีสำนักอัยการแทจอน ‪เสียชีวิตบนทางหลวงนัมยังจู)
‪(พบบนทางหลวงหมายเลข 45 ‪หมู่บ้านคึมนัม นัมยังจู)
‪(ฟิลเตอร์: พัคกวังซู)
‪(พัคกวังซู เสียชีวิต)
‪(อดีตอธิบดีสำนักอัยการแทจอน ‪เสียชีวิตด้วยโรคประจำตัวขณะขับรถ)
‪(พบบนทางหลวงหมายเลข 45 ‪หมู่บ้านคึมนัม นัมยังจู)
‪(วันที่เผยแพร่)
‪ปี 2018
‪ครับ ผมได้รับประวัติการค้นหา ‪ที่ส่งมาให้แล้วนะครับ
‪ข่าวอธิบดีอัยการที่เสียชีวิต ‪บนทางหลวงที่นัมยังจูนี่อะไรครับ
‪ไปกินข้าวเที่ยงกัน
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪อธิบดีพัคกวังซูครับ
‪อัยการซอดูจดจ่อกับการค้นหา ‪ข่าวการเสียชีวิตของท่านนี้นะครับ
‪- ไม่ไปเหรอ ‪- หา อ๋อ นั่น
‪เขตบ้านพักตากอากาศเหรอครับ
‪เดี๋ยวเขาก็ตามมาเองแหละ
‪ความเป็นไปได้ที่ทางนั้น…
‪เดี๋ยวนะครับ ไปก่อนเลยครับ
‪ไม่เป็นไร คุยเถอะ
‪น่าจะใช้เวลาสักพักเลยน่ะครับ ‪เดี๋ยวผมตามไปครับ
‪- ได้โต๊ะแล้วจะส่งข้อความมาบอกนะคะ ‪- ครับ
‪ฉันมีนัดก่อนแล้ว
‪- อะไรนะครับ ‪- มีนัด
‪ทีมสืบสวนหนึ่ง รับผิดชอบเรื่อง ‪อุบัติเหตุบนถนนด้วยใช่ไหมครับ
‪งั้นก็ต้องมีพวกกล่องดำ ‪หมดเลยสินะครับ
‪อะไรนะครับ ไม่มีแค่ของวันนั้นเหรอ
‪เดี๋ยวสิครับ วิดีโอหายไป ‪แค่วันที่คนขับเสียชีวิตได้เหรอครับ
‪สักครู่นะครับ
‪สถานที่ที่คนขับเสียชีวิต
‪หมู่บ้านคึมนัม นัมยังจูใช่ไหมครับ
‪(ประวัติเครื่องนำทางซอดงแจ)
‪ทางหลวงหมายเลข 45
‪ช่วยหาสำนวนคดีนี้ให้หน่อยครับ ‪ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ
‪ครับ ผมบอกว่าจะไปเดี๋ยวนี้
‪(ทางหลวงหมายเลข 45 ‪หมู่บ้านคึมนัม นัมยังจู)
‪โอ๊ย บ้าจริง
‪อะไรเนี่ย ถอยไปสิ
‪อะไรของเขา โอ๊ย
‪จริงๆ เลย
‪เฮ้อ ให้ตายสิ
‪โอ๊ะ อะไรน่ะ
‪ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‪ได้เช็กไหมครับว่าประมาณกี่โมง
‪ผมไม่รู้เวลาที่แน่นอนครับ
‪เมื่อกี้ผมขับรถมา ‪รถก็จอดนิ่งอยู่ตรงนั้นแล้ว
‪- ฟื้นสิครับ ‪- เอาออกมา
‪นอกจากเรื่องหน่วยลาดตระเวนตอนนั้น ‪ไม่ได้พูดถึงคดีอื่นอีกเหรอครับ
‪- มีแค่เรื่องหน่วยลาดตระเวน ‪- วันที่สามีที่เสียชีวิต
‪รู้ไหมครับเขาไปนัมยังจูทำไม
‪คงจะเป็นวีไอพีที่ระดับสูงพอสมควร
‪ทำไมล่ะครับ
‪รู้ใช่ไหม ว่าทำไมถึงบอกให้มา
‪มีความเป็นไปได้สูงว่าจะรู้อยู่แล้ว ‪ว่าทางเข้าที่เกิดเหตุ
‪จนถึงจุดที่สูญหายไม่มีกล้องวงจรปิด
‪หรือว่าการหายตัวไปของอัยการซอ
‪เกี่ยวข้องกับการที่คนเสียชีวิต ‪ด้วยโรคหัวใจเมื่อปีก่อน
‪งั้นเหรอครับ
‪เพราะเป็นที่ที่ผอ.ฉัน ‪เคยเป็นผู้กำกับค่ะ
‪ถ้าเกิดเล็งหัวหน้าชเว
‪ก็ต้องเอามันมาที่สำนักอัยการสูงสุด
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล