‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪"ตอนนี้ขอรวบรวมความกล้าให้ข้อมูล
‪วันนั้นอยู่ในที่เกิดเหตุ"
‪ผมเห็นใครบางคนแบกอะไรสักอย่าง ‪ใส่กระโปรงหลังรถ
‪คนไหนครับ
‪เพราะมาโดยรู้ว่า ‪มีตำรวจตกเป็นผู้ต้องสงสัย
‪เลยกลายเป็นพวกเราโยนเหยื่อให้สินะ
‪วันที่ 26 นายไม่ได้อยู่ที่นี่ใช่ไหม
‪- ไม่เห็นอะไรใช่ไหม ‪- ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ครับ
‪ทำไมอะไรล่ะ
‪มาแล้วๆ
‪เขาจะตัดเน็กไทส่งมาเหรอครับ
‪รู้จักคนทางเราใช่ไหม
‪(ตอน 15)
‪ไปจับพยานมาเดี๋ยวนี้
‪ทั้งจดหมายปลอม เบาะแสจากพยานปลอม
‪ปลอมทั้งสองอย่างในคราวเดียว ‪นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
‪มัดอยู่ที่ข้อมืออัยการซอค่ะ
‪- ยังมีชีวิตอยู่สินะ ‪- อ๋อ ครับ
‪- จะไปไหนเหรอครับ ‪- ไปไหนล่ะ กลับบ้านสิ
‪มีที่แบบนี้ด้วยแฮะ ดีจังครับ
‪ค่ะ ดีค่ะ พูดเรื่องงานเถอะค่ะ
‪เพื่อนัดเจอกันแบบเดิมอีกครั้ง ‪เสียเวลาไปตั้งหนึ่งปี
‪ระหว่างนั้น ‪ฉันแพ้การไต่สวนครั้งแรกไป
‪การไต่สวนครั้งที่สองจะทำยังไงคะ
‪ทำไมพูดเรื่องการพิจารณาคดี ‪ของฮันโจกับผมครับ
‪ตอนนี้คุณเป็นคนของเราแล้วนี่คะ
‪- ผมเหรอครับ ‪- อือ
‪ต้องการเท่าไรล่ะ
‪พูดเรื่องเงินแล้วลำบากใจเหรอ
‪ฉันพูดเรื่องเงินเก่งนะคะ ‪พูดเป็นประจำ
‪ทางบ้านภรรยาคุณรวยมากนี่ ‪ให้เยอะแค่ไหนคงยังไม่พอ
‪ลองเรียกมาค่ะ
‪เงินน่ะ ผมหาได้เท่าที่ต้องการครับ ‪ผมมีเงินครับ
‪เท่จังนะ
‪เสียเวลาแหละครับ
‪เพราะเส้นสายที่วางไว้ตอนนั้น ‪กระจัดกระจายไปหมดแล้ว
‪ตอนนั้นเหรอ
‪หนึ่งปีก่อน รุ่นพี่พัคบอกต่อหน้าผม ‪ว่าได้ทำงานกับฮันโจ
‪ถ้าว่าตามที่รุ่นพี่พูด
‪เขาบอกว่าฮันโจไหว้วานเขา
‪ถ้าแบบนั้นไม่ใช่ไหว้วาน ‪แต่สั่งให้ทำต่างหาก
‪ถึงผมจะคิดแบบนั้นในใจ
‪แต่ผมก็ไม่ได้ตำหนิอะไรเรื่องนั้น
‪งั้นตำหนิอะไรไปล่ะ
‪ผมบอกว่า "พูดเรื่องแบบนั้น ‪ออกมาปากเปล่า ใครจะชอบ
‪ถึงผมจะเข้าใจก็เถอะ
‪เพราะผมเห็นมาหมดแล้ว เพื่อนที่ ‪แก้ผ้าเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก
‪คบกัน ดีต่อกันมานาน ‪ทั้งช่วงสุขและทุกข์
‪ทำไมคนเราชอบพากันไปร้านเหล้า
‪พากันไปซาวน่าเป็นกลุ่มคณะ ‪รู้ไหมครับ
‪เพราะจะทำเป็นได้ดี ‪ทำเป็นสะอาดสะอ้านคนเดียวไม่ได้"
‪เพราะงั้นจะบอกว่า
‪ที่ไปรวมตัวกันที่บ้านพักตากอากาศ
‪เป็นไอเดียหัวหน้าอูเหรอคะ
‪ครับ ผมเองครับ ผมเป็นคนทำเอง
‪ไม่ใช่แค่วันนั้น แต่วันอื่นๆ ‪จะเรียกใครมาอีก
‪จะมีวันแบบนี้อีกกี่ครั้ง ‪ผมเป็นคนจัดการทั้งหมดครับ
‪ก่อนหน้าที่ท่านประธานจะมานั่ง ‪ต่อหน้าและพูดเรื่องเงินกับผมนานแล้ว
‪ทำไมคะ
‪เพื่ออำนาจทางการเมืองครับ
‪อำนาจทางการเมือง
‪เมื่อปีก่อนวุ่นวายเพราะปัญหา ‪เรื่องสิทธิ์การสืบสวน
‪ผมคิดอยู่ว่าใครจะมาเป็น ‪หัวเรือใหญ่เรื่องยุ่งยากแบบนั้น
‪ผมได้ยินมาว่าจะเป็นผม
‪แล้วคราวนี้คงจะไม่เป็นไปตาม ‪ที่สำนักอัยการต้องการ
‪ขณะที่คิดอยากจะสละหน้าที่ทิ้ง
‪อยู่ๆ รุ่นพี่พัค ‪ก็บอกว่ามาเจอกันหน่อย
‪ผมเลยถามก่อนว่าเรื่องอะไร
‪เพราะผมไม่ใช่พวกที่ ‪พอรุ่นพี่เรียกไปเจอ
‪ก็วิ่งไปหาทุกที่ครับ
‪แล้วเขาก็เลย…
‪พูดเรื่องฮันโจออกมา
‪"ชีวิตไม่สิ้น ก็ต้องดิ้นต่อไป"
‪ผมเลยคิดแบบนั้น
‪สนับสนุนนักการเมือง ‪เป็นงานหนักก็จริง
‪แต่การมีคอนเน็กชั่นกับทางนั้น ‪ทางเราก็ไม่เสียหายอะไร
‪แต่ว่า
‪ทนายพัคบอกว่าตัวเอง ‪เป็นคนจัดการทั้งหมดนี่
‪"ทั้งหมดสั่งให้รุ่นน้องจัดการครับ ‪ผมแค่ส่งเงินให้"
‪เป็นผมก็คงไม่พูดแบบนั้นหรอก
‪- ก็ใช่ค่ะ ‪- ตอนนี้ถึงผมออกหน้าเองอีกครั้ง
‪ก็พลิกคดีเลยไม่ได้หรอกครับ
‪ไม่ได้ให้พลิกคดีค่ะ
‪จะให้จ่ายค่าสาธารณูปโภคเพิ่มเติม ‪ด้วยเงินของอีซองแจ
‪แบบนี้ถูกแล้วนี่ เพราะเขาเป็นคนทำ
‪ถ้าอย่างนั้น…
‪ก็ต้องเอาของทางนั้นมาให้หมดครับ
‪ถ้าจะเอามา ฉันต้องใช้กระสุน
‪ให้เป็นค่าสาธารณูปโภคก่อน ‪ไม่ได้สินะครับ
‪เพราะงั้นถึงได้รำคาญ ‪สำนักอัยการตะวันออกมาก
‪และทางนั้นก็เหมือนกัน
‪แม้แต่ตอนนี้ ‪แผนกสืบสวนอาชญากรรมร้ายแรง
‪พอเบื่อๆ ก็ยังออกมาวิจารณ์ฮันโจ
‪อาชญากรรมร้ายแรงอะไร ‪เราทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่างหาก
‪แผนกสืบสวนอาชญากรรมร้ายแรง ‪สังกัดอยู่สำนักงานตำรวจก็จริง…
‪ผมเข้าใจที่ท่านบอกครับ
‪ชอบที่นี่เหรอคะ
‪ครับ ก็ ดีครับ
‪ที่นี่ไม่ได้ใช้นัดพบใครก็ได้นะคะ
‪ก็น่าจะอย่างนั้นครับ
‪จากนี้หัวหน้าอู ‪มาเจอกันที่นี่ก็ได้ค่ะ
‪พวกโรงแรมน่ะ
‪น่ารำคาญจะตาย
‪ถ้าท่านเรียก ผมพร้อมทุกเมื่อครับ
‪ตั้งใจทำงานนะคะ
‪ทำไมทะเลาะกันคะ
‪อะไรนะครับ
‪ไม่ได้ทะเลาะกันเหรอคะ
‪แล้วทำไม…
‪ถึงได้ตายแบบนั้นนะ
‪มีความเห็นขัดแย้งกันนิดหน่อยครับ
‪ผมเลยออกมาก่อนหน้ารุ่นพี่พัค
‪แต่ไม่นึกจริงๆ ว่านั่น ‪จะเป็นครั้งสุดท้ายครับ ท่านประธาน
‪เห็นที่จับคนร้ายได้แล้วใช่ไหมครับ ‪ท่านประธาน
‪ทุกอย่างจบแล้วครับ
‪ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป อัยการฮวัง ‪คงจะยุ่งมากกับงานแผนกกฎหมายคดีอาญา
‪ไม่ได้ทะเลาะกันเหรอคะ
‪แล้วทำไมถึงได้ตายแบบนั้นนะ
‪(คิมซาฮยอน)
‪อือ ทำไม
‪ถามทำไมแบบนี้ ยังไม่เห็นสินะครับ
‪ต้องเห็นอะไรเหรอ ฉันขับรถอยู่
‪ลองฟังวิทยุดูครับ
‪ขอหมายค้นและตรวจยึด ‪ของจอนกีฮยอกแล้วค่ะ
‪ดูซิ ว่าจะได้หมายศาลมาดีๆ ไหม
‪คนทำเรื่องนี้ รู้ดีว่าคนร้ายตัวจริง ‪อาจถูกเปิดโปงได้ทุกเมื่อ
‪พวกนั้นเดินหน้าลุยเต็มที่ ‪เราเองก็ไม่มีอะไรต้องเห็นอกเห็นใจ
‪ฟังเผินๆ ถึงจะซับซ้อน
‪แต่นี่คือคำถามว่าใครกันนะ ‪ที่เป็นคนทำเรื่องแบบนี้
‪คือว่า ทางแผนกไม่ได้เกี่ยว ‪อะไรด้วยกับเรื่องนั้น
‪ถึงแม้ว่าสิทธิ์การสืบสวนจะเป็น ‪ที่สนใจของสำนักอัยการทั้งหมดก็จริง
‪แต่เป็นไปได้เหรอครับ ที่อยู่ๆ ‪จะมีอัยการจากสำนักอัยการท้องถิ่น
‪คิดอยากสละชีวิต ‪เพื่อรักษาสิทธิ์การสืบสวน
‪เลยส่งจดหมายปลอม ‪และให้คนออกมาแสดงตัวเป็นพยานปลอม
‪มันชัดเจนว่า ‪ไม่ใช่แค่การแกล้งเล่นไปเรื่อย
‪เพราะผู้สูญหายเป็นอัยการ
‪แล้วดูนี่นะครับ
‪นี่คือสิ่งที่นักพนันซึ่งกลายเป็น ‪อดีตนักโทษคดีปลอมแปลงเอกสาร
‪แกล้งทำตัวเป็นคนร้ายส่งมา
‪แล้วในนี้มีอะไรปรากฏอยู่
‪นี่ครับทุกคน ตรงนี้ ตราตำรวจครับ
‪แล้วก็นี่ ได้มาจากอัยการ ‪ที่เราช่วยชีวิตไว้ครับ
‪ด้านหลังเห็นไหมครับ
‪มันเล็กเกินไป ‪ข้างหลังมองไม่เห็นหรือเปล่า
‪ทุกท่านมัวแต่พิมพ์กันอยู่สินะ ‪เห็นแต่ศีรษะทุกท่านเท่านั้น
‪แล้วก็พื้นห้องนั่งเล่นนี่ และโต๊ะ
‪พิสูจน์แล้วว่า
‪ถ่ายที่บ้านของพยานปลอม ‪ซึ่งยืนยันว่าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
‪ที่ตำรวจลักพาตัวอัยการครับ
‪เรื่องนั้นยังไม่ได้พิสูจน์นะคะ…
‪ทางตำรวจ ‪ไม่ได้ปัดความรับผิดชอบนะครับ
‪เราได้จับกุมตำรวจ ‪ที่ถูกชี้ตัวในฐานะคนร้าย
‪แต่ว่าทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหก
‪ใครกันที่จัดฉาก
‪ตำรวจในราชการจะฟาดหัวอัยการในราชการ ‪แล้วก็ลักพาตัวไป
‪ถึงขั้นเอาเลือดมาป้าย ‪ทำแบบนี้น่ะเหรอครับ
‪ใครกันที่จะได้ผลประโยชน์
‪อัยการหน่วยกฎหมายคดีอาญาทำแบบนี้ ‪เพราะไม่อยากยกสิทธิ์สอบสวนให้
‪เรื่องนี้พิสูจน์ง่ายมาก
‪แค่เราตรวจค้นและยึดโทรศัพท์ ‪กับคอมพิวเตอร์ของพยานปลอม…
‪ถ้าอยู่ในหน่วยงานกฎหมายคดีอาญาจริงๆ ‪คือใครเหรอคะ
‪จะเป็นใครก็ได้
‪จะอูแทฮา หรือคิมซาฮยอน ‪ใครก็ได้ ขอแค่มีเบื้องหลังพอ
‪แบบนั้นเราถึงจะชนะ
‪ถ้าพวกอัยการหน่วยกฎหมายคดีอาญา ‪รู้สึกไม่ยุติธรรม
‪ก็แค่ออกหมายศาลมาก็พอครับ
‪หมายศาลที่ควรจะออกให้แต่แรก
‪ขณะนี้เราต้องเรียกร้อง ‪ขอให้ออกให้ครับ
‪อย่างที่ชมกันไปเมื่อสักครู่นะครับ
‪ตำรวจได้ออกมาแถลงเองว่า ‪เรื่องนี้อัยการเข้ามาแทรกแซงครับ
‪เพื่อเป็นข้อมูลนะครับ
‪ตอนนี้เรา ‪มาพูดถึงหน่วยกฎหมายคดีอาญาหน่อย
‪หน่วยนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อรักษาสิทธิ์ ‪การสืบสวนของอัยการไม่ใช่เหรอครับ
‪ถ้าเช่นนั้นหมายความว่าเป็นการจัดฉาก ‪ของหน่วยกฎหมายคดีอาญา
‪เพื่อต้อนให้ฝ่ายตำรวจจนมุม ‪จะได้โจมตีข้อเรียกร้องตามยุคสมัย
‪เกี่ยวกับการแก้ไขสิทธิ์ ‪ในการสืบสวนสินะครับ
‪นี่มันไร้สาระมากเลยครับ
‪อัยการที่ไหนจะไปร่วมมือกับคนร้าย ‪คดีต้มตุ๋น จัดฉากทำเรื่องแบบนี้ครับ
‪จนถึงตอนนี้อัยการแสดงให้เห็นว่า
‪ทำเรื่องไร้สาระมา ‪มากมายแค่ไหนแล้วครับ
‪ก่อนที่เราจะมาโต้แย้งกันนะครับ
‪ทางอัยการ ‪ที่ถูกระบุว่าเป็นเบื้องหลังเอง
‪ได้ออกมาตอบรับหรือตอบโต้ ‪ต่อเรื่องนี้เมื่อเช้านี้ครับ
‪เราไปชมกันก่อน ‪แล้วเดี๋ยวมาโต้แย้งกันครับ
‪ถ้าผู้มีประวัติทางอาชญากรรมคนหนึ่ง
‪ออกมาชี้ตัวว่าตำรวจเป็นคนร้ายแบบนี้
‪ก็ต้องดูก่อนว่าพวกเขาเคย ‪เกี่ยวพันกันในเรื่องไม่ดีไหม
‪หรือมีความแค้นอะไรหรือเปล่า ‪ก่อนสิครับ
‪มาโยนความผิดให้พวกผมแบบนี้ ‪มันสมควรเหรอครับ
‪นึกถึงคอมมอนเซนส์
‪ถ้าไขคดีได้ต้องกลายเป็นประเด็นแน่ๆ
‪เราจะใช้อุบายตื้นๆ แบบนี้เหรอครับ
‪แต่ถึงอย่างนั้น ‪ยังจัดงานแถลงข่าวกลางดึก
‪ให้คนที่เป็นถึงพลตำรวจเอก ‪มาแถลงถึงความเป็นไปได้ที่คาดการณ์
‪คนแบบนี้มีคุณสมบัติ ‪ที่จะรับตำแหน่งพลตำรวจเอกไหม
‪นี่คือสิ่งที่ผมเศร้าใจครับ
‪ครับ ฝั่งอัยการ ‪สังกัดหน่วยกฎหมายคดีอาญา
‪สำนักงานอัยการสูงสุด ‪ที่ถูกระบุว่าเป็นเบื้องหลัง
‪ได้ออกมาปฏิเสธเองว่า "ไม่จริง" ‪อย่างที่เห็นกันตอนนี้นะครับ
‪แต่ว่าเมื่อสักครู่นี้
‪มีข่าวที่คนทั่วไปอย่างพวกผม ‪ก็รับไม่ได้แจ้งเข้ามาครับ
‪ครับ ปฏิเสธการออกหมายศาลครับ
‪ทางอัยการปฏิเสธที่จะออกหมายศาล ‪ตรวจค้นและยึดข้าวของ
‪ของจอนกีฮยอกซึ่งเป็นพยานปลอมครับ
‪เมื่อสักครู่อัยการยังพูดถึง ‪คอมมอนเซนส์อยู่เลย
‪ถ้ามั่นใจจริง ‪ก็เปิดเผยความจริงผ่านการสืบสวน
‪แบบนั้นสิคอมมอนเซนส์
‪หมายศาลนั่น สำนักอัยการกลาง ‪เป็นฝ่ายปฏิเสธการออกหมายศาลครับ
‪ไม่ใช่ไม่ให้นะครับ
‪เพราะเป็นคดีสำคัญ ‪จึงอยากให้มีการสืบสวนเพิ่มเติม
‪เพราะยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด
‪ให้ตำรวจไปสืบสวนมาเพิ่มต่างหากครับ
‪ถ้าจะสืบก็ต้องใช้หมายศาลสิครับ
‪- ไม่งั้นจะขอหมายศาลทำไมครับ ‪- การสืบสวนพยานปลอม
‪เป็นหน้าที่ของสำนักอัยการกลาง ‪แต่แรกแล้วครับ
‪นี่พูดเหมือนหน่วยกฎหมายคดีอาญา
‪สั่งให้สำนักอัยการกลาง ‪ห้ามออกหมายศาลเลยนะครับ
‪- นี่มันยุคไหนกันแล้วครับ ‪- ก็ใช่ไงครับ
‪- ค่ะ ‪- มีอะไรให้เปิดโปงอูแทฮาไหม
‪- หรือคิมซาฮยอนก็ได้ ‪- อะไรนะคะ
‪หน่วยข่าวกรองนี่ ‪ฉันถามว่ารู้จุดอ่อนอะไรไหม
‪ฉันจะลองหาดูค่ะ
‪หมอนั่นภายนอกมันเป็นหมี ‪แท้จริงเป็นจิ้งจอก
‪น่าจะรีบแจ้งความเลย
‪ถ้าโดนถามว่ารอทำไมถึงตอนนี้ ‪จะทำยังไง
‪- อยู่เฉยๆ ก่อนได้ไหมคะ ‪- จะให้ผมอยู่เฉยได้ยังไง
‪ได้แล้วค่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪อะไร ถึงต้องหลบๆ ซ่อนๆ
‪หมายศาลค่ะ
‪เมื่อเช้าพอมาถึงก็วานฉันแยกเลยค่ะ
‪อยู่ๆ กล้องก็เข้ามาแต่เช้า ‪ผมไม่รู้เลยว่ามีหมายศาลอะไรมาด้วย
‪แต่ว่า เรื่องนั้นไม่จริงใช่ไหมคะ
‪คงไม่ถึงขั้นนั้นหรอกเนอะ
‪ท่านอธิบดีเสนอว่า นอกจาก ‪ที่สำนักอัยการกลางกับอีกสามเขตแล้ว
‪ให้ยุบหน่วยพิเศษสำนักอัยการท้องถิ่น ‪ทั่วประเทศที่เหลือซะ
‪และเพื่อให้ตรง ‪กับหน้าที่หลักของอัยการ
‪น่าจะเสริมกำลังแผนกคดีอาญา
‪แต่ว่าเรื่องนั้น ‪รู้ทางโทรศัพท์เหรอครับ
‪นายช่วยจัดการเรียบเรียง ‪พวกเป้าหมาย นัยสำคัญ
‪และแนวโน้มในอนาคตของแต่ละหัวข้อ
‪ตามที่ท่านอธิบดีเสนอมาให้สวยงามทีนะ
‪ครับ
‪จะไม่มีการเปลี่ยนกฎหมาย ‪การฟ้องร้องคดีอาญา
‪ต้องเอาอาชีพเป็นเดิมพัน ‪ขัดขวางไว้ให้ได้
‪เข้าใจไหม
‪สิทธิ์การสืบสวนเอง ‪พวกเรารักษาไว้ใช่ไหมครับ
‪รูปถ่ายที่มีนาฬิกาตำรวจ ‪เป็นเรื่องจริงนี่นา
‪งั้นก็หมายความว่า ‪ทางนั้นอาจเป็นคนร้ายอยู่ดี
‪ต่อให้เกิดอะไรขึ้นก็ต้องรักษาไว้สิ
‪ถ้าไม่รับรู้และสอบสวนไปพร้อมตำรวจ ‪เท่ากับยอมแพ้เรื่องสิทธิ์การสืบสวน
‪แล้วก็การประชุมหารือครั้งที่สาม
‪ดูจากบรรยากาศตอนนี้ คงยุติแล้ว
‪ถ้าอย่างนั้น…
‪ทางสถานีตำรวจยงซาน ‪บอกว่าปล่อยตัวจอนกีฮยอกแล้วครับ
‪เขาไม่ยอมเปิดปากเลย
‪ทางนั้นบอกว่าปล่อยตัวไปแล้ว ‪จะจับตาดูว่าเขาติดต่อใคร
‪จะติดต่อทันทีเลยหรือไง ‪เขาไม่ได้โง่สักหน่อย
‪โง่หรือเปล่าไม่รู้ แต่ไม่ควรมีใคร ‪ที่เขาจะติดต่อไปไม่ใช่เหรอครับ
‪เพราะเป็นความแค้นส่วนตัว ‪ระหว่างอดีตนักโทษกับตำรวจ
‪อย่างที่พูด
‪จอนกีฮยอกอาจจะถูกตำรวจคนนั้นจับกุม ‪ก็เลยผูกใจเจ็บก็ได้
‪แต่ว่า…
‪มีการประกาศไปแค่ว่า ‪ผู้ต้องสงสัยเป็นตำรวจในราชการ
‪นอกเหนือจากนั้นไม่มีรายงานอื่นๆ เลย
‪แล้วจอนกีฮยอกรู้ได้ยังไงครับว่า
‪ผู้ต้องสงสัยคนนั้นคือ ‪ตำรวจที่ตนเองแค้น
‪พวกกันเองก็คงจะรู้นั่นแหละ
‪พวกกันเองอะไร
‪ในปี 2017 พยานจอนกีฮยอก ‪ก็ถูกฟ้องคดีอาญาข้อหาฉ้อโกง
‪ที่แผนกคดีอาญาสอง ศาลาว่าการซองนัม
‪ฉันไม่เห็นอยากจะถามนายเลย
‪ว่าจำงานทุกอย่าง ‪ที่สำนักอัยการเดิมได้ไหม
‪นายพูดถูก
‪ฉันก็ไม่คิดว่านี่เป็นความแค้น
‪แล้วทำไมถึงบอกว่าใช่ล่ะ
‪ผมทำแบบนั้นทำไมเหรอครับ
‪ทำไมหัวหน้าถึงอยู่เฉยๆ ล่ะครับ
‪หัวหน้านั่นแหละ ‪ที่ควรจะกระตือรือร้นที่สุด
‪ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ทำแบบนี้ ‪แกล้งพวกเรา
‪ควรจะสืบหาตัวมันสิ
‪ถ้าเกิดใครสักคนในพวกเรา
‪คิดว่าตอนนี้เรามีความสามารถไม่พอ ‪ไปต่อด้วยวิธีนี้ไม่ได้แน่ๆ
‪เลยยอมมือเปื้อน ‪เพื่อลดปัญหาเรื่องนั้น
‪ฉันจะปรบมือให้
‪ต้องรู้จักขอบคุณการเสียสละ ‪ของผู้มีพระคุณสิ หือ
‪เรียกว่าผู้มีพระคุณได้ยังไง
‪นักสู้เพื่อเอกราชสำหรับพวกเรา ‪ก็เป็นผู้ก่อการร้ายสำหรับคนญี่ปุ่น
‪ฮวังชีมก ออกไปก่อน
‪มีเรื่องอะไรใหญ่โต ‪ถึงต้องให้เขาออกไปก่อน
‪พี่ครับ
‪ไปธนาคารครับ
‪ซอดงแจล่ะครับ
‪ป่านนี้เขาต้องตายแล้ว ‪ถ้าเป็นอย่างที่พี่วางแผนไว้
‪- แผนใครสักคน ‪- ถ้าเป็นตามแผนที่ใครสักคนวางไว้
‪เรื่องคงจบที่สมาชิกหน่วยลาดตระเวน ‪เป็นคนร้าย
‪แล้วการสืบสวนก็วนเวียนอยู่แค่นั้น
‪เพราะเขาไม่ได้ทำ ‪ยังไงเขาก็สารภาพอะไรไม่ได้
‪แล้วซอดงแจคงตายไปแล้ว
‪คนที่รอดกลับมาตอนนี้
‪ทั้งที่เลือดออก กระดูกหัก ‪จริงๆ คงตายไปแล้ว
‪แล้วสมาชิก ‪หน่วยลาดตระเวนคนนั้นจะเป็นยังไง
‪ก็เป็นตำรวจไม่ดีมั้ง
‪ทั้งฆ่าเพื่อนร่วมงานพวกเรา
‪แถมไม่ยอมรับสารภาพ ‪คนที่ไม่สำนึกผิดแม้แต่นิดเดียว
‪ไม่ว่าจะอัยการคนไหนก็ต้องเอาคืน ‪ด้วยกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด
‪คนที่พี่ควรจะขอบคุณน่ะ
‪ไม่ใช่ใครสักคน ‪ที่ทำให้อัยการอับอายขายขี้หน้า
‪แต่คือฮวังชีมก
‪ถ้าเขาจับไม่ได้ว่าจอนกีฮยอกโกหก ‪พี่ได้…
‪พี่ได้กลายเป็นฆาตกรแน่
‪ได้พังกันทั้งสองบ้านแล้ว
‪คิดว่าใครคนนั้นเขาตั้งใจ ‪จะทำอย่างนั้นแต่แรกเหรอ
‪เพราะอัยการหายตัวไป ‪เขาก็คงจะเป็นห่วงเหมือนกัน
‪แต่ว่าพอดูสถานการณ์ไปเรื่อยๆ
‪นี่คือโอกาสที่มีแค่ครั้งเดียว
‪นี่มันระดับระเบิดนิวเคลียร์ ‪คงจะรู้สึกแบบนั้น
‪แต่จะไม่ให้ทำอะไรงั้นเหรอ
‪คิดว่าเขาคนนั้นจะไม่รู้เหรอ ‪ว่าอาจจะลำบากในภายหลัง
‪แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังลงมือ
‪เพื่อทุกคน
‪ไม่มีใครตายสักหน่อย
‪เขาบอกว่าจะไปธนาคารครับ
‪บ้าชะมัด
‪(หมายค้นและยึดทรัพย์)
‪เนื้อหาบอกว่าต้องการรายละเอียด ‪ธุรกรรมจากบัญชีผู้เสียชีวิต
‪ครับ
‪ตั้งแต่วันเสียชีวิต 6 เมษายน 2018 ‪ย้อนหลังไปหนึ่งเดือนก็พอครับ
‪อ๋อ สักครู่นะครับ
‪เพราะทางเราเองไม่ค่อยเจอกรณี
‪ที่หน่วยงานสืบสวน ‪มาขอตรวจสอบบัญชีผู้เสียชีวิตเอง
‪รอสักครู่นะครับ
‪นี่ได้รับอนุญาตจากครอบครัว ‪ผู้เสียชีวิตแล้วใช่ไหมครับ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪อธิบดีพัคกวังซูครับ
‪อัยการซอดูจดจ่อกับการค้นหา
‪- ข่าวเสียชีวิตของท่านนี้นะครับ ‪- หา อ๋อ นั่น
‪เขตบ้านพักตากอากาศเหรอครับ
‪ไปก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมตามไปครับ
‪เขาขอให้หาให้สามคดี ‪เลยถ่ายเอกสารให้ทีเดียวค่ะ
‪ตอนที่อัยการซอไปหาหัวหน้า ‪ที่สำนักอัยการสูงสุดคราวก่อน…
‪ในบรรดาแฟ้มที่อัยการซอให้หัวหน้า
‪มีอย่างอื่นนอกจาก ‪เรื่องหน่วยลาดตระเวนไหมครับ
‪- อย่างอื่นอะไร ‪- ทนายพัคกวังซูครับ
‪นายพูดถูกแล้ว
‪นี่มันไร้ประโยชน์ ‪ในการตามหาอัยการซอ
‪ได้ยินว่า ‪เจอตัวอัยการจากอึยจองบูแล้ว
‪มีเรื่องอะไรแต่เช้าคะ
‪พูดเรื่องอึยจองบูทำไมครับ
‪คราวที่แล้วคุณพูดนี่คะ
‪ว่าเพราะอัยการที่หายไป
‪วันนั้นรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ
‪ว่าผมจะมา
‪เปล่านี่คะ
‪คำแรกที่คุณนายพูดกับผม
‪ซึ่งอยู่ๆ ก็มาถามเรื่องสามี ‪ที่เสียชีวิตไปแล้ว
‪คือ "เชิญถามเลยค่ะ"
‪ไม่ใช่ "มีเรื่องอะไร ‪ทำไมเพิ่งมาถามตอนนี้"
‪คุณไม่ได้ถามครับ
‪งั้นเหรอคะ
‪ครับ
‪วันนั้นมีใครสักคนมาที่นี่ก่อนผม
‪แล้วบอกว่าผมจะมาหา ‪มาถามเรื่องสามีคุณ
‪ที่บอกว่าเพราะสำนักอัยการอึยจองบู
‪ก็ได้ยินมาตอนนั้นใช่ไหมครับ
‪ไม่ใช่ค่ะ
‪ฉันขอตัว…
‪ทำไมถึงส่งผม ‪ไปหาเลขาที่สำนักงานกฎหมายล่ะครับ
‪ต้องการประวัติธุรกรรมเข้าออก ‪ทั้งหมดเลยไหมครับ
‪- ครับ ช่วยพิมพ์ให้ทั้งหมดเลยนะครับ ‪- ครับ
‪รู้นี่ครับว่าถ้าผมไปหาเลขาคนนั้น
‪ผมต้องถามมากขึ้นแน่ๆ
‪คุณนายไม่เชื่อใจเขาใช่ไหมครับ ‪คนที่มาหาที่นี่
‪ครับ ผมก็ไม่เชื่อเขาเหมือนกัน
‪จะให้ฉันบอกเรื่องอะไรคะ
‪นี่ครับ
‪(ประวัติการทำธุรกรรม ‪เจ้าของบัญชี: พัคกวังซู)
‪(โอนเงิน)
‪(ชินซอยอน ยังยูบิน จางซูจอง)
‪- คือ… ‪- ครับ
‪- ผมขอปากกาไฮไลท์ ‪- อ๋อ
‪(ชินซอยอน ยังยูบิน จางซูจอง)
‪(อัยการฮวังชีมก)
‪คนที่ไปดื่มเหล้านอกเมือง ‪แล้วเสียชีวิต
‪โอนเงินให้ผู้หญิงสามคนก่อนหน้า ‪เสียชีวิตสองวัน คนละสองล้านเนี่ยนะ
‪(ร้อยตำรวจโทฮันยอจิน)
‪(ไม่มีทางที่จะดื่มเหล้าบนถนน…)
‪ได้กลิ่นตุๆ ที่คุ้นเคย ‪จากที่ไหนสักแห่งเลยค่ะ
‪ไม่มีทางที่จะดื่มเหล้าบนถนนด้วย
‪ถ้าได้ประวัติการจ่ายเงิน ‪ของบริษัทเซอร์วิส
‪ผมว่าจะไปที่นั่นสักหน่อย
‪งั้นต้องไปเยี่ยมคนสินะคะ
‪แต่ตอนนี้ฉันลำบากค่ะ
‪ผอ.ฉันอารมณ์ไม่ดีมาก
‪ผมด้วยครับ หัวหน้าทั้งสองคนเลย
‪ตายจริง
‪ไว้จะลองสืบดูนะคะ
‪(ขอบคุณครับ ผมก็จะลองสืบดู)
‪(โอเค)
‪สวัสดีค่ะ
‪ค่ะ สวัสดีค่ะ
‪เมื่อปีก่อน สามคนนี้ได้รับเงิน ‪จากบัญชีของคุณพัคกวังซูใช่ไหมคะ
‪ตอนนั้นทุกคนทำงานอยู่ที่คลับนี้
‪ยังยูบิน ชินซอยอน จางซูจอง
‪จำได้ใช่ไหมคะ
‪ไม่รู้สิคะ
‪เพราะเวลาทำงานเขาไม่ใช้ชื่อจริงกัน
‪ถึงตอนทำงานจะไม่ใช้ชื่อจริง
‪แต่ตอนที่บอกให้คุณพัคกวังซู ‪โอนเงินให้
‪ต้องบอกชื่อจริงกับเลขบัญชี ‪ของทั้งสามคนนี่คะ
‪คุณถูกไหว้วานให้ส่งสาวๆ ไปให้
‪เลยเลือกสามคนนี้ ‪จากพนักงานที่มีอยู่ตอนนั้น
‪แล้วติดต่อหาคุณพัคกวังซู ‪บอกว่าจะส่งใครไปบ้าง
‪ให้โอนเงินให้เด็กๆ ด้วยนะ ใช่ไหมคะ
‪คุณสายสืบ
‪เราไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
‪เมื่อปีก่อนทำใช่ไหมคะ
‪นี่ คุณผู้จัดการคะ
‪ฉันจะถามอีกครั้งนะ
‪ปีก่อน วันที่ 6 เมษายน 2018
‪คุณได้รับการไหว้วานจากทนายพัคกวังซู
‪ให้ส่งสาวๆ สามคน ‪ไปที่นัมยังจูใช่ไหมคะ
‪เดี๋ยวนะคะ ถ้าเรื่องนั้น ‪ส่งไปเป็นผู้ช่วยในปาร์ตี้นะคะ
‪อ๋อ ผู้ช่วยค่าแรงสูงนะเนี่ย
‪ส่งไปส่วนไหนของนัมยังจูเหรอคะ
‪คนที่ทำงานอยู่คังนัม
‪ออกไปทำงานนอกเมืองแบบนั้น ‪เป็นเรื่องปกติเหรอครับ
‪ถ้าถึงขั้นจำไม่ได้ ‪ว่าเคยไปที่นัมยังจู
‪พวกเราไม่ออกจากร้านค่ะ
‪มีแค่สำนักอัยการสองแห่ง ‪ที่รู้ว่าผมจะมาที่นี่ครับ
‪สำนักอัยการอึยจองบู
‪สำนักอัยการสูงสุด
‪หน่วยกฎหมายคดีอาญาใช่ไหมครับ
‪หัวหน้าอูแทฮา
‪หลังจากวันนั้นเมื่อหนึ่งปีก่อน ‪ได้เจอเขาคนนี้อีกไหมครับ
‪คนที่เคยเจอครั้งเดียวเมื่อปีก่อน ‪จะจำได้ยังไงคะ
‪เคยเจอครั้งหนึ่งสินะครับ
‪คุณยังยูบิน
‪ผมได้ประวัติการโอนเงินมาแล้ว
‪มีประโยชน์อะไรที่จะช่วยปกปิดอีกครับ
‪ไม่ใช่ช่วยปกปิดค่ะ
‪จะส่งไปแบบไม่กี่ชั่วโมงหรือค้างคืน ‪ก็เลือกได้ใช่ไหมคะ
‪แล้วก็เรียกเงินตามจำนวน
‪ถ้าสองล้านนี่อยู่กี่ชั่วโมงเหรอคะ
‪จะให้ไปเจอกันข้างนอกทำไมคะ ‪รายได้ไม่เข้าร้าน ต้องกินที่ร้านสิ
‪ไหนบอกว่าส่งไปไงคะ
‪คะ คุณอัยการ
‪สาวคนนั้นยอมรับแล้วเหรอคะ
‪อ๋อ
‪ค่ะ ไปนัมยังจู ‪ตามที่ผู้จัดการสั่งสินะ
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪บอกว่าฉันสั่งเหรอคะ ใครบอก
‪เธอบอกว่าเรียกรถคันเดียว
‪ไปตามสถานที่ ‪ที่ผู้จัดการให้มาด้วยกันค่ะ
‪โธ่ บางครั้งลูกค้าของเรา ‪ก็มีที่ติดต่อมาเรื่องนั้นค่ะ
‪บอกให้ส่งเด็กไปนั่นไปนี่หน่อย
‪เพราะจัดปาร์ตี้ก็อยากได้คน ‪ไปร้องเพลงไปสนุกสนานด้วยกัน
‪และสาวๆ เราก็ชนะการประกวดร้องเพลง ‪ของมหาวิทยาลัย ร้องเพลงเพราะจะตาย
‪นั่นมันตั้งแต่สมัยไหนคะเนี่ย
‪ตายจริง ทำไมคะ
‪เขาจัดถึงปี 2012 ค่ะ ‪ฉันยังไปแข่งอยู่เลย
‪ยังมีข้อความ ‪ที่ส่งหากันตอนนั้นใช่ไหมคะ
‪จะเก็บข้อความที่คุยกับคนตาย ‪ไว้ให้ขนลุกทำไมคะ
‪ยังไงตอนได้ยินเรื่องราวจากเด็กๆ ‪ก็ไม่สบายใจ…
‪เรื่องราวเหรอคะ
‪ได้ยินอะไรมาเหรอคะ
‪พอไปถึง เหมือนจะเป็นบ้านพักตากอากาศ
‪และคนนี้รออยู่ที่นั่นค่ะ
‪สักพักคนนี้ก็มา
‪อีกคนมาเป็นคนสุดท้ายเลยค่ะ
‪มีอีกคนด้วยเหรอครับ ใครเหรอครับ
‪เรื่องนั้นฉันจะไปรู้ได้ยังไงคะ
‪เรียกแทนตัวกันว่าอะไรเหรอครับ
‪พี่ไม่ก็ป๋าค่ะ
‪เปล่าครับ ‪ผมถามว่าเขาเรียกกันเองว่าอะไร
‪เรื่องนั้นฉันจำไม่ได้จริงๆ ค่ะ ‪คุณอัยการ
‪คนที่เจอกันแค่แป๊บเดียวเมื่อปีก่อน
‪ใครจะไปจำได้คะ ‪ว่าเขาเรียกกันว่าอะไร
‪ทำไมถึงแค่แป๊บเดียวล่ะครับ
‪อุตส่าห์ไปรวมตัวกัน ‪น่าจะอยู่ด้วยกันสักสองสามชั่วโมงนะ
‪อยู่ที่บ้านพักตากอากาศนานแค่ไหนครับ
‪ไปถึงประมาณกี่โมง ‪แล้วออกมาตอนประมาณกี่โมง
‪แค่ครู่เดียวก็ออกมาค่ะ
‪ทางนั้นไล่ให้กลับเหรอครับ
‪ปฏิเสธการต้อนรับของสาวๆ อะไรแบบนั้น
‪พอนั่งปุ๊บ เขาก็มือซนทันทีค่ะ
‪คุณยังยูบิน
‪ตอนออกมาจากบ้านพักตากอากาศ
‪เขาคนนี้สภาพเป็นยังไงครับ
‪ก็ได้ ‪เพราะที่เขาห้ามพูดไม่ใช่เรื่องนั้น
‪รุ่นพี่
‪รุ่นพี่ครับ
‪แบบว่า พวกเด็กๆ ตกใจก็เลยกลับมาค่ะ
‪ไม่นึกว่าอยู่ๆ จะมีคนตายแบบนั้น
‪เขาบอกขอยาช่วยย่อยหน่อย ‪แล้วจู่ๆ ก็…
‪ไม่ถึงนาทีเลยมั้งคะ
‪แต่วันต่อมาดันมีข่าวว่าเขา ‪เสียชีวิตขณะขับรถ
‪ฉันนึกว่าทั้งหมด ‪มีแค่ที่เห็นที่บ้านพักตากอากาศ
‪หลังจากนั้น
‪ฉันก็เดาไม่ถูกเหมือนกันค่ะ
‪ผู้หญิงที่ชื่อจางซูจอง ‪ก็พูดเหมือนกันค่ะ
‪หัวหน้าอูเรียกคนที่เสียชีวิต ‪ว่ารุ่นพี่
‪แต่คนที่มาคนสุดท้าย เธอจำไม่ได้ค่ะ
‪เพราะพอเขามาก็เกิดเรื่องทันทีเลย
‪(จุดหมายล่าสุด)
‪(ลบ)
‪แค่ทิ้งศพไว้ยังไม่พอ
‪ยังจะใช้โทรศัพท์คนตาย ‪สร้างเรื่องหลอกอีก
‪คุณจางซูจองบอกว่า ถ้าถามว่า ‪อะไรที่เธอจำได้ชัดเจนที่สุด
‪คือการที่หัวหน้าอู ‪สั่งให้เก็บกวาดโต๊ะเหล้า
‪เขาสั่งให้เก็บอย่าให้เหลือร่องรอย
‪ดูจากที่สั่งแบบนั้น เหมือนว่าเขา ‪ไม่ได้ตั้งใจจะย้ายศพแต่แรกนะคะ
‪ถ้าจะย้ายศพแล้วปิดปากสาวๆ
‪บ้านพักตากอากาศ ‪ก็ไม่น่าอยู่ในการสืบสวนด้วยซ้ำ
‪ถ้างั้นตอนแรกหัวหน้าอู ‪ก็ตั้งใจจะเรียกรถฉุกเฉิน
‪เลยสั่งให้เก็บกวาดวงเหล้า
‪ใช่ แล้วก็ไล่สาวๆ ออกจากที่เกิดเหตุ
‪เพราะบอกว่าคนมาทีหลัง ‪ต่อจากหัวหน้าอู
‪พาสาวๆ ขึ้นรถ ‪แล้วพาไปส่งไกลจากที่เกิดเหตุ
‪ถ้างั้นคุณจางซูจอง ‪จำทะเบียนรถคันนั้นไม่ได้ใช่ไหมครับ
‪ต่อให้เป็นฉันก็จำไม่ได้ค่ะ
‪อ๋อ แล้วก็ผู้หมวดครับ ‪ผมรบกวนอะไรหน่อยได้ไหมครับ
‪คงต้องยืมมือคนอื่นหน่อย
‪คนอื่นอะไรเหรอคะ
‪คนที่ไม่เคยเจอกับหัวหน้าอูครับ
‪คนที่ไม่รู้จักหน้าเขา
‪กับผู้เกี่ยวข้อง ‪สมาคมทนายความเกาหลีใต้ครับ
‪ครับ ทั้งหมด 12 คน
‪ครับ เฉพาะคนที่ตอบกลับมาจนถึงตอนนี้
‪ครับ
‪รองอธิบดี เดี๋ยวผมไปเช็ก ‪แล้วโทรแจ้งอีกทีได้ไหมครับ
‪ครับ ผมจะแจ้งทันทีครับ
‪ไปเรียนมารยาทแบบนี้มาจากไหน
‪ยิ่งนานวันยิ่งไม่สนใจอะไรเลยหรือไง
‪นี่
‪รู้ไหมครับ ‪ว่าฮันโจเป็นคนนัดให้ไปที่นั่น
‪หรือเพราะหัวใจทนายพัคกวังซู ‪หยุดเต้นไปก่อน
‪เลยไม่ทันได้พูดเรื่องฮันโจกันครับ
‪ทำไมทนายพัคกับฮันโจ ‪ถึงได้เป็นพวกเดียวกัน
‪ไม่ถามหน่อยเหรอครับ
‪ก็ต้องรู้อะไรถึงจะถามสิ
‪นี่พูดเรื่องอะไร
‪อูแทฮา หัวหน้าแผนกตรวจสอบ ‪การค้าโดยชอบธรรม สนง.อัยการกลาง
‪วันที่ 6 เมษายน 2018 ได้นัดพบ ‪กับทนายพัคกวังซูที่เสียชีวิตไปแล้ว
‪และอีกหนึ่งคนที่บ้านพักตากอากาศ ‪ในนัมยังจู ยืนยันแล้วว่าจริง
‪เธอบอกว่า มือของหัวหน้าซุกซนมากครับ
‪- นี่ ‪- ครับ
‪ตอนนี้จะแก้ตัวว่ายังไงครับ
‪นายควรจะขอบคุณนะ
‪ที่ฉันทนกับนายมาจนถึงตอนนี้
‪จริงๆ แค่จัดการทิ้งซะก็จบแล้ว
‪มีคนที่ไม่ดื่มเหล้าที่ไหน
‪ฉันจะไปไหน กินอะไรหรือไม่กินอะไร
‪นายเป็นใคร มาจุ้นจ้านอะไรด้วย
‪หัวหน้าเป็นผู้ต้องสงสัย
‪คนที่นัดเจอด้วยเป็นผู้ต้องสงสัยร่วม ‪รายที่หนึ่ง สอง สาม
‪ข้อหาค้าประเวณี…
‪อะไรอีกเนี่ย
‪ถ้ารู้สึกไม่ยุติธรรม ‪เรื่องค้าประเวณี
‪- ทิ้งศพเป็นยังไงครับ ‪- ฉันไม่ได้ทำ
‪ทนายพัคตายคาที่ใช่ไหมครับ
‪เพราะตัวตนจะถูกเปิดเผย ‪ถ้าเรียกรถฉุกเฉินไปที่บ้านพัก
‪เลยรอให้ตายหมดลมหายใจก่อนใช่ไหมครับ
‪ฉันพอจะเข้าใจแล้ว ‪ทำไมอีชางจุนถึงตาย
‪ตอนนั้นนายก็ทำแบบนี้ใช่ไหม หือ
‪ต้อนให้จนมุม ทำให้คลั่ง ‪จนเขาถึงขั้นฆ่าตัวตาย
‪"ยังไงรุ่นพี่ก็ผิดอยู่แล้ว ‪รีบบอกลาเลยครับ" แบบนั้นใช่ไหม
‪ว้าว ฮวังชีมกน่ากลัวนะเนี่ย หา
‪ไม่ควรเป็นศัตรูกับนายเลยนะ
‪ถึงเอาไปเทียบกับเรื่องนั้น
‪ก็ไม่ทำให้สิ่งที่หัวหน้าทำลงไป ‪เบาลงหรอกครับ
‪ฉันไม่ได้ฆ่าคน
‪เขาแค่มาตายตรงหน้าฉัน ‪เพราะอาการกำเริบ
‪เรื่องแบบนี้ มันก็แค่ "ซวยชะมัด"
‪แล้วก็จบแค่นั้น
‪ถ้าไม่ไปที่บ้านพักตากอากาศ ‪ตั้งแต่แรก ก็คงไม่ดวงซวย
‪รู้แต่แรกแล้วใช่ไหมครับ ‪ว่ามันไม่ใช่การนัดพบกันทั่วไป
‪หวังอะไรเหรอครับ ‪ถึงได้ต้องไปไกลขนาดนั้น
‪สถานการณ์แบบนั้น
‪ร้อยทั้งร้อยก็ต้องทำแบบฉัน หา
‪ไม่ว่าใครก็ต้องทำแบบนั้น
‪ไม่ครับ หัวหน้าเป็นผู้รับใช้กฎหมาย
‪เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ที่จะซ่อนตัว ‪หลังคำว่า "ไม่ว่าใคร" ไม่ได้
‪แต่ถ้าจะเอาแต่แก้ตัว ‪บอกว่า "ไม่ใช่ฉัน"
‪ถ้างั้นร่างของทนายพัค
‪เดินไปไกลขนาดนั้นด้วยตัวเองเหรอครับ
‪นิ้วของคนตาย ‪ติดต่อเบอร์ฉุกเฉินเองได้เหรอ
‪ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ฉัน
‪ฉันไม่ได้โทร
‪งั้นใครครับ
‪ผู้ชายคนที่สามที่บ้านพักตากอากาศ
‪จะไปไหนครับ
‪ต้องเคลียร์พวกหล่อนก่อนสิ
‪ถ้าเรียกรถตอนนี้ ‪อีกหนึ่งถึงสองชั่วโมงถึงจะมา
‪แบบนั้นจะกลายเป็นเราอยู่กับพวกเธอ ‪สองสามชั่วโมง
‪ทีนี้ได้ซวยกันหมดแน่
‪เดี๋ยวผมขับรถผมพาพวกเธอออกไป
‪พาไปส่งไกลจากที่นี่แล้วจะรีบกลับมา
‪คุณเฝ้าอยู่นี่แป๊บหนึ่งแล้วกัน
‪ตามมา
‪คนที่มาทีหลังคือใครครับ
‪คนหน้าไม่อาย
‪ผอ.หน่วยข่าวกรอง คิมมยองฮัน
‪สนง.ตำรวจเหรอครับ
‪ผมจะตั้งข้อกล่าวหาผู้ที่เกี่ยวข้อง ‪แล้วเริ่มสืบสวนอย่างเป็นทางการ
‪นี่
‪เขตบ้านพักตากอากาศเหรอครับ
‪ไปฮันโจทำไม
‪ค่ะ คุณอัยการ
‪ผอ.หน่วยข่าวกรองของเราเหรอคะ
‪ตอนนี้อยู่ที่เรือนจำใต้ค่ะ ‪ทำไมเหรอคะ
‪(สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪(เอกสาร)
‪(ใส่รหัสปลดล็อกแฟ้ม)
‪(ข้อมูลการวิจัย)
‪(ส่วนตัว)
‪เธอบอกว่า มือของหัวหน้าซุกซนมากครับ
‪(ข้อมูลส่วนตัว)
‪(ประวัติส่วนตัว)
‪(ชื่อ: ยังยูบิน)
‪อือ
‪ขออภัยครับ ท่านรองอธิบดี
‪อัยการทั่วไปในหน่วยกฎหมายคดีอาญา
‪รู้เรื่องพัคกวังซูแล้วครับ
‪แน่นอนว่าเส้นสายของผม ‪สามารถที่จะสกัดเองได้
‪แต่ยังไงก็ควรมาบอกท่านรองอธิบดี
‪ผมเลยมาทั้งที่ละอายใจครับ
‪ขอโทษครับ
‪จำเรื่องทนาย ‪ที่บอกเมื่อปีก่อนได้ไหมครับ
‪(รองอธิบดีอัยการ ชินดงอุน)
‪นายเนี่ย ไปแตะต้องคนตายแล้วทำไม
‪- ตอนนั้น… ‪- แล้วทำไมต้องทำท่าทางขึงขังแบบนั้น
‪ตกอกตกใจแทบตาย
‪- แค่นั้นเหรอ ‪- ครับ ทั้งหมดมีแค่นี้ครับ
‪อัยการทั่วไปหน่วยนาย
‪หมอนั่นเหรอ ‪ที่เคยอยู่สำนักอัยการตะวันตก
‪ครับ ฮวังชีมกครับ
‪เพราะแยกแยะไม่ได้ว่าไหนมิตรไหนศัตรู ‪มันถึงได้วุ่นวายไง
‪แล้วมีปัญหาอะไร ก็ย้ายไปที่อื่นสิ
‪- ไม่ก็ไล่ออกไปซะ ‪- ครับ
‪ใครที่ควรสั่งให้ปิดปากก็ไปสั่งซะ
‪หัวหน้าอู ฉันนั่งตำแหน่งนี้แล้ว ‪ยังต้องจัดการทุกอย่างเองด้วยเหรอ
‪ขอโทษครับ ผมจะจัดการทุกอย่าง ‪แล้วรายงานให้ทราบครับ
‪(เอกสารขอเข้าเยี่ยม)
‪(ตู้ฝากโทรศัพท์มือถือ)
‪ก็บอกแล้วไงว่าไม่รู้จริงๆ
‪ฉันรู้ตอนเห็นข่าววันต่อมา
‪ว่าศพย้ายไปที่อื่น เปลี่ยนสถานที่
‪เรื่องนั้น ‪ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลยสักนิด
‪เมื่อกี้นี้ ฉันตรวจสอบกับผู้หญิง ‪ที่นั่งข้างท่านผอ.ตอนนั้นมาค่ะ
‪เธอบอกว่าคนที่มาถึง ‪บ้านพักตากอากาศเป็นคนสุดท้าย
‪คือท่านผอ.ค่ะ
‪เจ้าหน้าที่ฮัน
‪พูดไม่รู้เรื่องแบบนี้ ‪แล้วจะทำงานได้ดีเหรอ
‪ฉันยอมรับแล้วไงว่าฉันไปที่นั่น
‪เพราะเพื่อนสมัยเรียนขอร้อง ‪ให้มาเจอสักครั้ง มีธุระจะคุยด้วย
‪ฉันก็เสียใจอยู่เหมือนกัน
‪แต่ว่า อือ ใช่แล้ว
‪เจอผู้หญิงพวกนั้นแล้วยังไง
‪ก็น่าจะได้ยินนี่ ฉันพาพวกเธอไปส่ง ‪แล้วแยกตัวกลับไปก่อน
‪(ชุนชอน โซล)
‪พอคิดว่าจะกลับไปที่ที่กวังซู ‪นอนตายอยู่
‪ฉันเกลียดยิ่งกว่าต้องตายอีก
‪ฉันไม่ได้คิดจะหนีไปคนเดียว ‪แต่แรกหรอกนะ
‪แต่พอคิดว่า ‪ต้องกลับไปที่นั่นอีกครั้ง…
‪ก็เลยกลับโซลเลยเหรอครับ
‪งั้นก็หมายความว่า ‪เหลือหัวหน้าอูอยู่ที่นั่นคนเดียว
‪หัวหน้าอูที่รู้ว่าโดนผอ.ทรยศ
‪เขาย้ายศพ ‪จะได้ไม่ถูกใส่ความว่าผิดอยู่คนเดียว
‪เขาต้องขับรถสองคันพร้อมกัน
‪รถของทนายพัค แล้วก็รถของตัวเอง
‪จากที่เกิดเหตุไปบ้านพักตากอากาศ ‪ใช้เวลา 15 นาที
‪ถ้าหัวหน้าอูย้ายศพคนเดียว ‪หลังจากจอดรถของทนายพัคทิ้งไว้
‪เขาต้องเดินมาที่บ้านพักตากอากาศ
‪ถ้าขับรถใช้เวลา 15 นาที ‪จะใช้เวลาเดินประมาณสองชั่วโมง
‪ถนนทางหลวงที่เรียกแท็กซี่ไม่ได้
‪จะเดินกลางดึกแบบนั้นสองชั่วโมงเหรอ ‪หัวหน้าอูน่ะ
‪ไม่ครับ มีคนขับรถสองคน
‪ก็บอกแล้วไง ‪ว่าไม่รู้เรื่องหลังจากนั้น
‪นี่ปล่อยให้อัยการ ‪จัดการทุกอย่างเองเลยเหรอคะ
‪รู้เหรอคะว่าเขาจะทำอะไรยังไง
‪ท่านผอ.น่าจะรู้ว่าเขาอาจ ‪โยนความผิดทั้งหมดให้ท่านผอ.ก็ได้
‪- ฉันน่ะ… ‪- กลับไปอีกครั้งใช่ไหมคะ
‪พาพวกสาวๆ ไปส่ง ‪แล้วกลับมาที่บ้านพักตากอากาศ
‪จัดการที่เกิดเหตุใช่ไหมคะ
‪ตอนนี้หัวหน้าอูยืนยันว่า ‪ผอ.เป็นคนโทรหาเบอร์ฉุกเฉินนะครับ
‪ฉันก็บอกไปแล้วไง ‪ว่าฉันได้ยินเรื่องนั้นทีหลัง
‪หัวหน้าอูจัดการยังไง
‪เขารายงานเหตุการณ์ ‪ให้ทราบด้วยเหรอครับ
‪มีคนอื่นอยู่สินะครับ ใครเหรอครับ
‪ฉัน…
‪ฉันส่งคนของฉันคนหนึ่งให้ไปจัดการ
‪ฉันบอกให้ไปจัดการ ‪แต่ไม่ได้ให้ทำแบบนั้น
‪ที่บ้านพักตากอากาศวันนั้น ‪ฉันไม่ได้ทำอะไรใครจริงๆ
‪ฉันไม่ได้รับอภิสิทธิ์พิเศษ ‪อะไรใดๆ ทั้งนั้น
‪สิ่งสุดท้ายที่ฉันเห็น
‪คือกวังซูนอนอยู่ที่เดิมที่เขาตาย
‪เพราะงั้นฉันเป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ‪กับเรื่องวันนั้นแม้แต่นิดเดียว
‪แล้วใครกันล่ะครับ คนของผอ.
‪คนคนนั้นไปเพราะฉันไหว้วานไว้
‪ฉันไม่ได้พูดอะไรชัดเจน
‪แค่บอกว่าที่นี่มีคนตายให้รีบมา ‪ก็เลยมา
‪ผอ.ของฉันเหรอคะ
‪ผอ.ชเวบิทเหรอคะ
‪นี่ ก็ลองคิดดูสิ ‪ถ้าเป็นฉันมันแน่นอนอยู่แล้ว
‪ศพจะเป็นยังไงก็ต้องแจ้งความ
‪เพราะงั้นหัวหน้าชเวเป็นสายตรง
‪เขาเป็น เป็นผู้กำกับการที่นั่น
‪เพราะงั้น…
‪จากผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธร
‪เลยได้ขึ้นตรง ‪มาอยู่หน่วยข่าวกรองเหรอคะ
‪เพื่อตอบแทนที่ช่วยตามล้างตามเช็ด ‪ให้ท่านผอ.
‪เลยได้เป็น ‪หัวหน้าหน่วยข่าวกรองเหรอคะ
‪ผอ.ของพวกเราน่ะ
‪ใครจะไม่เอาล่ะ
‪ไม่รู้จริงๆ สินะ ‪ว่าโดนลากเข้ามายุ่งกับเรื่องอะไร
‪สิ่งที่เธอกำลังเผชิญ ‪มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ
‪เธอจะทำยังไงล่ะ เจ้าหน้าที่ฮัน
‪ถ้าฉันโดนจับ เธอจะปล่อยไปงั้นเหรอ
‪(ตู้ฝากโทรศัพท์มือถือ)
‪มาที่สำนักงาน
‪(ข้อความซ่อน)
‪(ฮันยอจิน)
‪(มาที่สำนักงาน)
‪ทำไมหัวหน้าอูส่งหาฉัน…
‪ผู้หมวดด้วยเหรอครับ
‪ปกติเลิกงานเร็วแบบนี้เหรอคะ
‪เจ้าหน้าที่ฮัน
‪ช่วยอำพรางความผิดลูกชายส.ส.เหรอ
‪คนทำผิดคดีค้ายาเสพติด
‪จะแสดงให้เห็นว่าสิทธิ์ฟ้องคดีอาญา ‪อยู่กับอัยการแล้วมันเป็นยังไง
‪ฉันจะฟ้องเธอ
‪ฉันจะช่วยทำให้เธอเป็นคนร้าย
‪มีประวัติอาชญากรรมในฐานะตำรวจทุจริต
‪ถ้าเกิดว่าฉันต้องจบหน้าที่การงาน
‪ยังไงการฝังเธอให้จม ‪ก็ทำได้ง่ายๆ อยู่ดี
‪พอใจหรือยัง อัยการฮวัง
‪เจ้าหน้าที่ฮัน มาเบิกตากว้างเป็น ‪กระต่ายมองฉันแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ
‪ตอนนี้ฉันบอกว่า ‪จะช่วยหัวหน้าชเวอยู่นะ
‪พวกเธอไปเรือนจำมานี่
‪คนที่เรียกรุ่นน้อง ‪ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย
‪ให้จัดการเรื่องที่ตัวเองสร้างไว้
‪ไม่มีทางปิดบัง ‪ชื่อรุ่นน้องตัวเองอยู่แล้ว
‪ใครกันเป็นคนที่ชวนให้ย้ายศพแต่แรก
‪ทั้งเรื่องย้ายสถานที่
‪แล้วก็โทรหาเบอร์ฉุกเฉิน ‪ด้วยโทรศัพท์พัคกวังซู
‪ทั้งหมดเป็นความคิดหัวหน้าชเวบิท
‪ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามหัวหน้าเธอดูสิ
‪"คนหน้าไม่อาย"
‪ไอ้หมอนี่…
‪เพราะผอ.หน่วยข่าวกรอง ‪หนีไปคนเดียวอย่างหน้าไม่อาย
‪ก็เลยวางแผนไว้เหรอครับ
‪ก็เลยขยายระยะเวลาการคุมตัวต่อไปอีก
‪ผอ.หน่วยข่าวกรองมีความผิดจริง
‪คนจะถึงฆาตอยู่แล้ว ‪ก็ต้องช่วยผลักไปให้ถึงสิ
‪เจ้าหน้าที่ฮัน ต้องลากหัวหน้าชเว ‪มาข้องเกี่ยวด้วยเหรอ
‪ต้องทำให้ร่วงลงมาเลยเหรอ
‪เรื่องนี้ได้พูดกับผอ.ฉันหรือยังคะ
‪เขาเห็นด้วยหรือเปล่า
‪เจ้าหน้าที่ฮัน ‪อย่าทำให้หัวหน้าชเวผิดหวังเลย
‪อยากจะปกป้องเขาไม่ใช่เหรอ
‪ฉันดูออกว่าถึงตาย รุ่นน้องก็ไม่มีใจ ‪จะปกป้องรุ่นพี่อย่างฉัน
‪แต่ฉันจะปกป้องรุ่นน้อง
‪ฉันจะไม่ขุดคุ้ยเรื่องที่อัยการฮวัง ‪ไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง
‪และส่งไปคังวอนด้วยดี
‪เอาล่ะ อัยการฮวัง ‪ปกป้องเจ้าหน้าที่ฮัน
‪แล้วเจ้าหน้าที่ฮัน ‪ก็ปกป้องเจ้านายตัวเอง
‪ส่วนฉันก็ปกป้องตัวเอง งดงามจะตายไป
‪แค่ทั้งสองคนปิดปากเงียบไว้ก็พอ
‪เรื่องนั้นไม่ใช่คดีฆาตกรรมสยองขวัญ ‪หรือคดีผิดกฎหมายร้ายแรงสักหน่อย
‪ก็แค่คนที่เสียชีวิตด้วยโรคประจำตัว
‪เสียชีวิตที่นี่ ‪หรือเสียชีวิตที่นั่น
‪เรื่องแค่นั้นเอง จำเป็นจะต้องทำให้ ‪ชีวิตคนหลายคนพังพินาศเหรอ
‪แม้จะเป็นแบบนั้น
‪ถึงนี่จะเหมือนอวยตัวเอง ‪แต่มันก็เป็นความจริง
‪ฉันเป็นหัวหน้าอัยการสูงสุด
‪ต่อให้ลาออกเลยตอนนี้ ‪เดี๋ยวก็มีคนเรียกไปทำงานเยอะแยะ
‪งั้นทำแบบนั้นก็ได้นี่ครับ
‪แล้วที่พล่ามอยู่นี่อะไรเหรอครับ
‪เพราะทำได้ไง
‪พวกเธอสองคน
‪ฉันทำให้พังพินาศได้
‪เอาล่ะ จะเตือนดีๆ ถึงแค่วันนี้นะ
‪เอ้า
‪ถ้าจัดการทางโทรศัพท์ ‪กลัวจะโดนอัดเสียงเหรอครับ
‪ส่วนพวกเรากลัวว่า ‪จะคุยจบทางโทรศัพท์ค่ะ
‪นาย จนถึงตอนนี้ ‪นายเรียนรู้อะไรมาบ้างเนี่ย
‪อัยการเกาหลีใต้เป็นหนึ่งเดียวกัน
‪เล่นงานอัยการด้วยกันแบบนี้ได้ยังไง
‪นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ‪แต่ทำไมถึงประหลาดใจจังเลยล่ะคะ
‪แล้วที่ผ่านมามันเป็นยังไง
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ก็จะปิดปากเงียบงั้นเหรอ
‪เข้าใจแล้ว
‪ไม่ใช่คำพูดลอยๆ นะครับ ที่บอกว่า ‪จะทำให้ผู้หมวดมีประวัติอาชญากรรม
‪ฉันรู้ค่ะ ว่าเขาสามารถทำได้
‪การที่ผมจะย้ายไปเมื่อไหร่ ‪ไปอยู่ที่ไหน
‪สิทธิ์ในการตัดสินใจ ‪ไม่ได้ขึ้นอยู่กับหัวหน้าเท่านั้น
‪ดูท่าจะคุยกับเบื้องบน ‪มาเรียบร้อยแล้วนะคะ
‪ใช้เวลานานเหมือนกันนะคะ
‪ที่สำนักงานบอกว่าออกมาเมื่อกี้
‪ฉันว่าจะดื่มจนกว่าจะกลับมาถึง
‪แต่ผอ.มาช้าค่ะ
‪ฉันไปเจอใครบางคนมาน่ะ
‪ถ้างั้นก็คงจะได้ยิน…
‪จากหัวหน้าอูหมดแล้วสินะคะ
‪จะมาโทษกันเหรอ
‪เรื่องลูกชายนัมแจอิก ‪เพราะตอนนั้นฉันสั่งให้เธอเงียบไว้
‪ตอนนี้หัวหน้าอูเลยเอามาล่ามเท้าเธอ
‪ไม่ควรทำแบบนั้นเลยค่ะ
‪ควรจะผลักดันออกไป
‪ฉันไม่ได้โทษค่ะ
‪ตอนนั้นที่ผอ.พูด ‪เหมือนจะถูกต้องจริงๆ
‪คนเราต้องมีความยืดหยุ่นสิ
‪ไม่ใช่ยืนกรานทำตามกฎเท่านั้น
‪ฉันจะไม่เป็นแบบนั้นแล้วค่ะ
‪จะบอกว่าทั้งเรื่องคราวนี้
‪และก็เรื่องที่ฉันเกี่ยวข้อง ‪เธอจะทำตามกฎเหรอ
‪ที่บอกให้ย้ายศพ
‪ที่โทรเบอร์ฉุกเฉิน
‪ฝีมือผอ.ทั้งหมดจริงๆ เหรอคะ
‪ใช่ ฉันเอง
‪ไม่เคยลองคิดดูเหรอ
‪คราวนี้
‪เธออยู่ในตำแหน่งฉัน ‪และฉันอยู่ในตำแหน่งผอ.
‪คราวนี้ฉันจับมือเธอ ‪แล้วดึงเธอขึ้นมาได้…
‪ทำไม ทำไมทำแบบนี้คะ
‪ทำไมต้องทำร้ายตัวเองด้วย
‪ต่อให้ไม่จับมือนั่น
‪ผอ.ก็ไปอยู่ตำแหน่งดีๆ ได้
‪อย่างผอ.น่ะ ‪เป็นได้อย่างที่ตัวเองหวังอยู่แล้ว
‪ถึงจะเร็วขึ้นไม่กี่ปีก็จริง
‪แต่แลกมากับความคิดที่ว่าคนอื่น ‪ทำให้ฉันมานั่งตรงนี้ ไม่ใช่ได้มาเอง
‪ให้ตายสิ
‪ถึงเรื่องที่บ้านพักตากอากาศ ‪จะถูกเปิดโปง
‪ก็อาจจะพอหาทางปล่อยเบลอไปก็ได้ค่ะ
‪แต่ถ้าเกิดว่า ‪ผอ.ต้องเสียหายด้วยเรื่องนี้
‪มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อน
‪คนที่ทำให้ฉันอยากเจริญรอยตาม ‪เป็นครั้งแรกตั้งแต่เป็นตำรวจมา
‪ฉันไม่นึกเลยว่าจะต้องทำให้จบอาชีพ ‪ด้วยมือของฉันเอง
‪เธอไม่รู้จักฉันดีสินะ
‪ไม่มีทางที่ฉันจะจบสิ้นด้วยมือเธอ
‪ฉันคงอยู่ต่อไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
‪ฉันเริ่มกลัวแล้วค่ะ…
‪ว่าสุดท้ายแล้วผอ.จะทำอะไรแย่ๆ
‪เหมือนใครบางคน
‪ไม่รับๆ ให้ตายสิ
‪คนที่หนีไป ไม่มีทางรับหรอก
‪น่าจะแจ้งความตั้งแต่เมื่อกี้
‪ถ้าโดนถามว่ารอทำไมถึงตอนนี้ ‪จะทำยังไง
‪คิมมยองฮันว่ายังไง ‪พวกคุณสองคนวางแผนกันสินะ
‪ก็บอกแล้วไงว่าฉันมาที่นี่ ‪เพราะคิดว่าผอ.อยู่ด้วย
‪ฉันนึกว่าโทรจากที่เกิดเหตุ
‪เพราะงั้นยิ่งปล่อยไว้ไม่ได้เลย
‪ตอนนี้เรื่องนั้นใช่ปัญหาเหรอคะ
‪ปล่อยทิ้งไว้แล้วไปเลยดีไหม ‪คงจะมีคนมาเจอไม่ใช่หรือไง
‪ประวัติการโทร ‪เบอร์สุดท้ายน่าจะเป็นผมนะ
‪อยู่เฉยๆ ก่อนได้ไหมคะ
‪จะให้ผมอยู่เฉยได้ยังไง
‪รถทะเบียน 7524 ของหัวหน้าเหรอคะ
‪- ทำไม ‪- กล่องดำปิดอยู่ค่ะ
‪ฉันเห็นตอนเข้ามา
‪ทะเบียน 7524 กล่องดำปิดอยู่
‪รถคุณเหรอ
‪ไม่ใช่
‪แล้วยังไงครับ
‪ตอนสุดท้ายที่โทรไปเบอร์ฉุกเฉิน ‪ยิ่งเหมือนจริง
‪ไม่ได้ทำเพื่อให้เหมือนจริงค่ะ
‪งั้นโทรทำไมครับ
‪เพื่อให้มาพบไวๆ
‪จะได้ไม่ต้อง…
‪อยู่แบบนั้นบนถนนนานๆ
‪ด้านหลังที่ผมยืนอยู่ ‪คือบ้านพักตากอากาศ
‪ที่ทนายอดีตอธิบดีอัยการ ‪เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ
‪เมษายน ปี 2018 เมื่อปีก่อน
‪เมื่อความจริงที่ถูกปิดไว้นาน ‪ถูกเปิดเผยว่าอัยการและตำรวจระดับสูง
‪ได้ทำการเคลื่อนย้ายศพ
‪เพื่อปกปิดการนัดพบที่ไม่ถูกต้อง ‪ทำให้เกิดผลกระทบในขณะนี้
‪นอกจากนี้ เมื่อมีการเปิดเผย ‪ความจริงว่าทั้งที่พวกเขารู้ว่า
‪ลูกชายส.ส.ทำผิดฐานใช้ยาเสพติด ‪แต่กลับระงับการสืบสวน
‪ทำให้ตอนนี้สถานการณ์ยิ่งเลวร้าย ‪ลงไปกว่าเดิมครับ
‪ถ้าจะเปิดเผยต่อสื่อ ‪ก็น่าจะรายงานก่อนสิ
‪ทำตามใจชอบได้ยังไง
‪ขอโทษค่ะ แต่ฉันรายงานไปแล้ว
‪รายงานให้หัวหน้าชเวฟังเหรอ
‪ต้องได้รับอนุญาตก่อนสิ ‪ได้รับอนุญาตน่ะ
‪"เป็นการแถลงที่ผิดพลาด
‪เขาถูกลากไปยุ่งกับ ‪สิ่งที่พวกอัยการทำ"
‪เธอก็บอกไปแบบนั้นแล้วกัน
‪ไม่สิ ไม่ต้องพูดอะไรดีกว่า ‪ไม่ต้องติดต่อกับคนนอกเลย
‪เพราะแบบนี้ไงคะ
‪ฉันถึงไม่ขออนุญาตก่อน
‪ฟังที่บอก เจ้าหน้าที่ฮัน
‪ขอโทษค่ะ
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪ผม อูแทฮา
‪ไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่ ‪ของบ้านพักตากอากาศที่นัมยังจู
‪ดังนั้นอัยการผู้เกี่ยวข้อง ‪ที่ข่าวพาดพิงถึง
‪ผมขอยืนยันว่า ‪ไม่ใช่ตัวผมอย่างแน่นอน และ…
‪ความผิดฐานใช้ยาเสพติดของลูกชายส.ส.
‪ความจริงที่ว่าทั้งที่ตำรวจได้จับกุม ‪ผู้กระทำผิดคดีที่เกี่ยวข้องแล้ว
‪แต่ได้มีการสั่งให้ยุติ ‪การสอบสวนภายในนั้น
‪ทางอัยการได้ทราบก่อนแล้ว
‪ทว่ากำลังสืบสวน
‪ความเชื่อมโยงที่ตำรวจใช้ความผิด ‪ฐานใช้ยาเสพติดของลูกชาย
‪เพื่อต่อรองกับส.ส.นัมแจอิก ‪คณะกรรมาธิการตุลาการ
‪ไม่ได้ปิดปากไม่พูดอะไร
‪นี่เอาหมายคุมตัว ‪หัวหน้าอูมาให้ฉันได้ยังไง
‪งั้นให้เอาไปให้หัวหน้าอูไหมครับ
‪ไม่ได้ยินเสียงนั่นเหรอ ‪แล้วฉันจะกลายเป็นอะไร
‪ไม่จำเป็นต้องเป็นอะไรอีกแล้วนี่ครับ
‪เพราะเป็นหัวหน้าอัยการ ‪ที่มีอำนาจในการตัดสินใจอยู่แล้ว
‪อย่าถึงขั้นเอาหมายศาลมาทำแบบนี้เลย
‪ประเภทความผิดของหัวหน้าอูแทฮา
‪เข้าเงื่อนไขการจับกุม ‪และมีหลักฐานน่าสงสัยเพียงพอ
‪ทั้งยังเคยทำลายหลักฐานด้วยครับ
‪นี่ไม่ใช่เรื่องที่ระดับหัวหน้า ‪จะตัดสินได้
‪งั้นผมจะไปให้คนที่มีอำนาจตัดสินใจ ‪เซ็นมาให้ครับ
‪โอ๊ย หมอนี่จริงๆ เลย
‪ขอตัวก่อนนะคะ
‪(ห้องแถลงข่าว)
‪- มาแล้วๆ ‪- มาแล้วๆ
‪(สำนักงานอัยการ)
‪(สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪ในฐานะข้าราชการ ‪ที่ควรรักษากฎหมายให้ถูกต้อง
‪ต้องลากหัวหน้าอูลงมาก่อนสินะ
‪ฉันให้โอกาสทำลายหัวหน้า ‪ที่ไม่ชอบสักครั้งดีไหม
‪สุดท้ายแล้ว เพื่อนอัยการ ‪ของท่านอธิบดีจะเลือกยืนข้างใคร
‪ได้ยินเขาพูดแบบนั้น แล้วยังจะ ‪พูดคำว่าพาร์ตเนอร์ได้อีกเหรอ
‪องค์กรเฮงซวยอะไร ‪ขึ้นอยู่กับคนคนเดียว
‪เพราะจะมีจุดจบยังไง ‪หัวหน้าชเวสามารถเลือกได้เองครับ
‪เหลือแค่คุณซอดงแจนะ
‪ต้องตายสิถึงจะจบ ‪ผมยังไม่จบแค่นี้หรอก
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล