‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪หัวหน้าเป็นผู้รับใช้กฎหมาย
‪เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ที่จะซ่อนตัว ‪หลังคำว่า "ไม่ว่าใคร" ไม่ได้
‪คนที่ทำให้ฉันอยากเจริญรอยตาม ‪เป็นครั้งแรกตั้งแต่เป็นตำรวจมา
‪ฉันไม่นึกเลยว่าจะต้องทำให้จบอาชีพ ‪ด้วยมือของฉันเอง
‪อย่าถึงขั้นเอาหมายศาลมาทำแบบนี้เลย
‪ประเภทความผิดของหัวหน้าอูแทฮา
‪เข้าเงื่อนไขการจับกุม ‪และมีหลักฐานน่าสงสัยเพียงพอ
‪ทั้งยังเคยทำลายหลักฐานด้วยครับ
‪จะแสดงให้เห็นว่าสิทธิ์ฟ้องคดีอาญา ‪อยู่กับอัยการแล้วมันเป็นยังไง
‪ฉันจะฟ้องเธอ
‪ฉันจะช่วยทำให้เธอเป็นคนร้าย
‪มีประวัติอาชญากรรมในฐานะตำรวจทุจริต
‪หัวหน้าอูแทฮาข่มขู่ว่าจะเล่นงาน ‪เจ้าหน้าที่ตำรวจในกระบวนการยุติธรรม
‪และบันทึกเสียงการเข้าพบคิมมยองฮัน ‪อดีตผอ.หน่วยข่าวกรองในเรือนจำ
‪ซึ่งเป็นหลักฐานแสดง ‪การทิ้งศพของหัวหน้าอู
‪คำให้การทั้งหมดของผู้เกี่ยวข้อง
‪แนบอยู่กับสาเหตุการขอหมายศาลครับ
‪(หัวหน้าอูแทฮา)
‪(ตอนอวสาน)
‪(ห้องแถลงข่าว)
‪(สำนักงานอัยการ)
‪สาเหตุการเสียชีวิต ‪ของทนายพัคกวังซูผู้ล่วงลับ
‪คือโรคหลอดเลือดหัวใจอุดตัน ‪ตามผลชันสูตรที่ระบุตอนเสียชีวิตค่ะ
‪เนื่องมาจากความน่าสงสัย ‪ของสถานที่เสียชีวิต
‪ผลการตรวจสอบภายในของตำรวจและอัยการ
‪ซึ่งสรุปว่ามีการเคลื่อนย้ายศพนั้น
‪เป็นความจริงค่ะ
‪เนื้อหาที่ระบุว่า
‪จุดประสงค์ในการเคลื่อนย้ายศพ ‪เพื่อปกปิดการนัดพบที่ไม่เหมาะสม
‪ที่บ้านพักตากอากาศในนัมยังจู
‪ก็เป็นความจริงค่ะ
‪เขาไม่ใช่คนพูดลอยๆ ครับ
‪อำนาจและลักษณะด้านคุณธรรมของเขา ‪เมื่อคำนึงถึงสองอย่างนั้น
‪หัวหน้าอูเป็นคนที่สามารถพังชีวิต ‪ผู้หมวดฮันได้แน่ครับ
‪ต่อให้พยายามปิดปากพวกผมยังไง
‪แต่ก็ไม่มีทางปิดปาก ‪ผอ.คิมมยองฮันได้หรอกครับ
‪เพราะทางเดียวที่เขาจะหลบหนีออกมาได้ ‪มีเพียงหัวหน้าชเวเท่านั้น
‪ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า ‪ตัวเองอยู่ที่บ้านพักตากอากาศด้วย
‪ทางเดียวที่เขาจะพ้นข้อหาทิ้งศพได้
‪ก็คือลากหัวหน้าชเว ‪เข้ามายุ่งเกี่ยวอีกครั้งครับ
‪เหมือนวันนั้น ‪ที่ทนายพัคกวังซูเสียชีวิต
‪พูดเรื่องคุณธรรมคนอื่น ‪แต่เรียนรู้นิสัยแย่ๆ ไวจังเลยนะ
‪นี่จะทำกับฉันเหมือนที่เจ้านายตัวเอง ‪ทำกับเจ้าหน้าที่ฮันเหรอ
‪วันที่เกิดเหตุ
‪ดิฉันซึ่งได้รับการขอร้องจากนายตำรวจ ‪ยศสูงซึ่งอยู่ที่บ้านพักตากอากาศ
‪ในฐานะผู้กำกับการสถานีตำรวจ ‪นัมยังจูในตอนนั้น
‪เพื่อจัดการกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ‪ดิฉันจึงไปที่เกิดเหตุ
‪และได้ทำการเคลื่อนย้ายศพทนายพัค ‪ไปยังถนนทางหลวงนัมยังจู
‪ร่วมกับเจ้าหน้าที่อัยการระดับสูง
‪ซึ่งอยู่ที่บ้านพักตากอากาศในตอนนั้น
‪จะทำยังไงฉันก็จบเห่อยู่ดี ‪แล้วมาหาฉันทำไมคะ
‪เพราะจะมีจุดจบยังไง
‪หัวหน้าชเวสามารถเลือกได้เองครับ
‪ถ้าปฏิเสธว่าตัวเอง ‪ไม่ได้แทรกแซงจนถึงที่สุด
‪หัวหน้าอยู่ในกำมือผอ.หน่วยข่าวกรอง ‪ส่วนผู้หมวดฮันอยู่ในกำมือหัวหน้าอู
‪ทั้งสองคนจะดิ่งลงเหวทั้งคู่
‪แต่หัวหน้าก็เลือกที่จะ ‪เปิดเผยเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
‪และก้าวลงมาด้วยตัวเองได้ครับ
‪แล้วก็ได้ช่วย ‪ผู้หมวดฮันไปด้วยน่ะเหรอ
‪คุณอัยการนี่ดูคนไม่เป็นจริงๆ นะ
‪ฉันดูเป็นคนที่จะพลีชีพ ‪เพื่อช่วยผู้หมวดฮันเหรอ
‪ก่อนหน้านี้ไม่นาน
‪ผมเคยเห็นผู้หมวดฮัน ‪โมโหเป็นฟืนเป็นไฟครับ
‪แค่เพราะอีกฝ่ายไม่เรียกยศตำรวจ ‪ของหัวหน้าชเว
‪ไม่ได้ด่าหยาบคายด้วยซ้ำ
‪ผู้หมวดฮันเปิดใจให้คนอื่นง่ายก็จริง
‪แต่ก็ไม่ได้หลับหูหลับตาเปิดใจ ‪เชื่อใจทุกคนหรือใครก็ได้ครับ
‪ผมคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกคุณสองคน ‪ไม่มีทางเป็นความสัมพันธ์ข้างเดียว
‪และผมเชื่อความสามารถในการมองคน ‪ของผู้หมวดฮัน ก็เลยมาที่นี่ครับ
‪ไม่ใช่เพราะ…
‪ผมคาดหวังถึงจิตสำนึกอะไร
‪ไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิดนอกจากนี้
‪หลังจากนี้เป็นต้นไป ‪ดิฉันจะขอลงจากตำแหน่ง
‪และเพื่อไม่ให้เหลือความข้องใจ ‪แม้แต่นิดเดียว
‪ดิฉันสัญญาว่าจะเข้ารับการสอบสวน ‪อย่างซื่อสัตย์ค่ะ
‪ในฐานะข้าราชการ ‪ที่ควรรักษากฎหมายให้ถูกต้อง
‪การเข้าไปก่อความวุ่นวาย ‪ในที่เกิดเหตุเสียชีวิต
‪ดิฉันขอแสดงความเสียใจ
‪ต่อประชาชนทุกท่านและ ‪ครอบครัวผู้เสียชีวิตอย่างสุดซึ้งค่ะ
‪ตอนพบท่านประธาน ทั้งหัวหน้าชเว ‪และหัวหน้าอูโกหกทั้งคู่ครับ
‪พัคกวังซูไม่ได้ไปจากบ้านพักตากอากาศ ‪ตอนที่เขายังมีชีวิต
‪พวกโง่เง่า
‪ขุดหลุมฝังตัวเองยังไม่รู้ตัว
‪โชคดีที่ไม่มีชื่อบริษัทของเรา ‪ปรากฏที่ไหนสักแห่งครับ
‪ปัญหาคือถ้ามันไปเข้าหูอีซองแจน่ะสิ
‪คงได้ร่วมมือกันเอามาใช้ประโยชน์แน่
‪เป็นไปได้สูงที่เขาจะทราบครับ
‪หัวหน้าอูที่ยืนยันว่าตัวเอง ‪สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ
‪ดูจากที่โดนซัดไปเต็มๆ แล้ว…
‪ควบคุมเหรอ
‪ยังมีคนสุดท้าย ‪ที่จะฝากให้ควบคุมได้อยู่นะ
‪ให้ทนายโอเคลื่อนไหวไหมครับ
‪กำลังจะพูดอยู่พอดีเลย
‪ขอโทษครับ ผมจะฟังครับ
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪บางครั้งก็เหมือนคุณพัค ‪อ่านใจฉันได้เลยนะ
‪โล่งอกที่ตอนนี้คุณเป็นคนของฉัน
‪แต่ถ้ากลายเป็นคนของคนอื่นขึ้นมา
‪คงแย่แน่เลย
‪เรื่องนัด ให้ทนายโอจัดการแล้วกัน
‪เจตนารมณ์ของเรา
‪ให้คุณพัคเป็นคนบอก
‪รับทราบครับ
‪ไม่มีเรื่องแย่เกิดขึ้นกับ ‪ท่านประธานหรอกครับ
‪ไม่ว่ายังไงก็ตาม
‪ฉันก็มีงานมีการนะ
‪มีที่ไหน โทรมากริ๊งเดียว ‪แล้วเรียกคนอื่นให้ไปหา
‪ไอ้พวกนี้นี่ ‪ฉันเป็นอดีตหัวหน้าผู้พิพากษานะเว้ย
‪บ้าชะมัด
‪(อัยการผู้สั่งบังคับคดี)
‪ความสัมพันธ์ในทีมคงไม่ดีเท่าไรสินะ
‪ฉันให้โอกาสทำลายหัวหน้า ‪ที่ไม่ชอบสักครั้งดีไหม
‪ให้อัยการฮวัง ‪สอบสวนหัวหน้าอูเหรอครับ
‪นายทำเองแล้วกัน
‪เข้าใจแล้วครับ
‪หัวหน้าคิม
‪ครับ
‪หัวหน้าอูเหรอ
‪พยานปลอมกับจดหมายปลอม
‪เหมือนจะใช่ครับ
‪หมอนั่นก็รู้เหรอ
‪ครับ
‪คิดในแง่ดีเถอะ
‪พาร์ตเนอร์ระดับนี้จะหาจากไหนได้อีก
‪นี่ขนาด…
‪ได้ยินเขาพูดแบบนั้น แล้วยังจะ ‪พูดคำว่าพาร์ตเนอร์ได้อีกเหรอ
‪ให้ตายสิ
‪ตัวผมนะ อธิบดีคัง
‪ชีวิตผมคาดหวังสิ่งเดียวเท่านั้น
‪พอลูกๆ ผมเรียนจบมหาวิทยาลัย ‪ผมจะเกษียณ
‪พอเกษียณแล้วจะตัดขาดจากประเทศนี้
‪ไปกินเที่ยวอยู่ในที่ ‪อย่างมหาสมุทรแปซิฟิกใต้จนกว่าจะตาย
‪ในเมื่อผมกับอธิบดีคัง ‪ทุ่มเทอย่างมากมาทั้งชีวิตแล้ว
‪จะใช้ฟุ่มเฟือยก็ได้นี่นา
‪ถ้าอยากจะมีชีวิตแบบนั้น ‪ตอนนี้ก็ต้องทนไว้สิ
‪ผมขอร้องล่ะ นะ
‪หัวหน้าโอ
‪ไง อือๆ
‪ต้องเรียกคุณทนายแท้ๆ ‪แต่ผมติดนิสัยเก่าอยู่เรื่อยเลยครับ
‪นี่รองอธิบดี ‪แล้วก็เป็นรุ่นน้องผมด้วย
‪ส่วนทางนี้…
‪ถ้าว่างเมื่อไหร่ทานข้าว…
‪ได้ ไว้เดี๋ยวค่อยไปกินกันนะ
‪- ครับ ไว้เจอกันใหม่นะครับ ‪- อือ ได้
‪รองอธิบดี ‪ก็ตำแหน่งสูงในสำนักอัยการนี้
‪เป็นรุ่นน้อง ‪ที่มีมารยาทกับรุ่นพี่จริงๆ
‪สำนักอัยการตะวันออก กรุณาอย่ายุ่ง ‪กับบริษัทของเราอีกนะครับ
‪ถ้าปฏิเสธคำขอของเรา
‪ผมจะทำให้กลายเป็นว่าอธิบดีคังวอนชอล ‪รู้สึกไม่พอใจฮันโจในหลายด้าน
‪สุดท้ายจึงขโมยงบการเงินของบริษัท ‪ในเครือเราไปอย่างผิดกฎหมาย
‪ตรงนี้…
‪มีคนช่วยยืนยันอยู่ด้วย
‪ผมถามเพราะไม่รู้กฎหมายนะครับ
‪ถ้าเปิดเผยข้อมูลส่วนตัว ‪โดยไม่ได้รับอนุญาต
‪จำคุกไม่เกินห้าปีหรือเปล่าครับ
‪น่าสงสัยนะครับ
‪ถ้าท่านอธิบดีปะทะกับบริษัทของเรา ‪อย่างเป็นทางการ
‪สุดท้ายแล้ว เพื่อนอัยการ ‪ของท่านอธิบดีจะเลือกยืนข้างใคร
‪(หน่วยปฏิรูปการสืบสวนสอบสวน ‪ผู้อำนวยการ ชเวบิท)
‪เอาตัวรอดคนเดียวชอบไหมครับ
‪นี่เรียกว่าฉันรอดเหรอ
‪ยังไงผมก็ว่า…
‪จะกันหัวหน้าชเวออกอยู่แล้ว
‪ตอนนั้น
‪เป็นช่วงเวลา ‪ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผม
‪ก่อนจะถึงวันนี้น่ะนะ
‪คนที่บอกจะกลับมาอีกครั้ง ‪หนีไปอย่างไร้ร่องรอย
‪ตรงหน้าก็มีศพอยู่
‪ผมคิดอะไรมากมายหลายอย่าง
‪แล้วคุณก็มาที่นั่น
‪มาตามที่ผู้บังคับบัญชาบอก ‪โดยที่ไม่รู้อะไร
‪ไม่ถึง 30 นาทีด้วยมั้ง
‪ช่วงเวลาที่เราเห็นหน้ากันวันนั้น
‪ช่วงเวลาสั้นๆ นั้น
‪เราก็กลายเป็นพวกกัน
‪พวกกันอย่างสมบูรณ์แบบ
‪เรื่องนั้นผมยังไม่ลืม ยังจำได้ดี
‪ผมตั้งใจจะไม่ให้คุณ ‪เกี่ยวข้องอยู่แล้ว
‪คุณหลอกใช้ฉัน
‪ใช้เหรอ ผมลากคุณมาเกี่ยวหรือไง
‪คำพูดแบบนั้นไปพูดกับผอ.ของคุณเถอะ
‪คุณตั้งใจส่งพวกเขาไปที่เรือนจำ
‪ถ้าไปเจอผอ.หน่วยข่าวกรอง ‪พวกเขาต้องได้ยินชื่อชเวบิทแน่ๆ
‪คนที่ชิ่งหนีไปแบบนั้นเมื่อปีก่อน ‪ไม่มีทางปกปิดชื่อฉันแน่ๆ
‪ใช้ให้ผอ.พูด ‪แทนที่จะพูดจากปากตัวเองแต่แรก
‪แล้วก็รอล่ะสิ รอให้เจ้าหน้าที่ฮัน ‪ออกมาจากเรือนจำ
‪แล้วคราวนี้ก็คิดจะใช้ฉัน
‪เพราะจะข่มขู่เจ้าหน้าที่ฮัน ‪จำเป็นต้องใช้ฉัน
‪ถ้าคุณคิดจะกันฉัน ‪ออกจากเรื่องนี้จริงๆ
‪คงไม่พาดพิงถึงผอ.หรอก
‪ถ้างั้นผมล่ะ ถ้าไม่พาดพิงถึงเขา ‪จะเหลือใครอีก
‪ผม เหลือแค่ผม
‪ทำไมผมต้องรับผิดคนเดียว
‪คุณคงไม่ยอมทำแบบนั้นหรอก ‪แล้วก็ไม่ยอมจริงๆ ด้วย
‪ก็นี่ไง…
‪ก็เลยจบแบบนี้
‪ต้องตายสิถึงจะจบ
‪ผมยังไม่จบแค่นี้หรอก
‪ในฐานะตำรวจ
‪ถ้าผมพูดว่านี่คือโอกาสสุดท้าย ‪ที่จะทำเพื่อส่วนรวม เป็นไงครับ
‪พยานปลอม
‪ไม่มีทางเปิดปากแน่ หากหัวหน้าอู ‪ยังอยู่ในตำแหน่งนี้อย่างผาสุก
‪คนร้ายคดีเล็กๆ ‪ที่เข้าออกคุกมาทั้งชีวิต
‪อยู่ๆ ก็มีหัวหน้าอัยการสูงสุด ‪มาหนุนหลังให้
‪จะบอกว่า ถ้าจะเปิดปากหมอนั่น ‪ต้องลากหัวหน้าอูลงมาก่อนสินะ
‪ครับ
‪จะให้ฉันเป็นคนทำเหรอ
‪เพราะคุณเป็นคนเดียวที่ทำได้ครับ
‪หัวหน้าอูจะไม่มีหนทางปฏิเสธ
‪คำให้การของพันตำรวจเอก
‪ที่ย้ายศพด้วยกันได้หรอกครับ
‪อย่าทำแบบนี้ ‪เดี๋ยวข้างนอกเห็นแล้วโดนด่า
‪- วันทยหัตถ์ ‪- วันทยหัตถ์
‪เขาถึงบอกว่า ‪คำที่คนสมัยก่อนพูดไว้ไม่เคยผิด
‪"อย่าไว้ใจคน"
‪ไม่ใช่ ‪"สันดอนขุดง่ายสันดานขุดยาก" เหรอ
‪ถ้ามีอะไรจะพูดเกี่ยวกับ ‪คำให้การของผู้คนที่อยู่ด้วยกัน
‪ที่บ้านพักตากอากาศนั่น ‪พูดได้เลยครับ
‪งั้นจะถือว่าไม่มีความเห็นอื่น ‪เกี่ยวกับคำให้การนะครับ
‪มีความสัมพันธ์ยังไงกับจอนกีฮยอกครับ
‪สมบูรณ์แบบเลย
‪ถ้าไม่ใช่เพราะซอดงแจ
‪ถ้าไม่ต้องไปค้นหาร่องรอยของหมอนั่น
‪ก็ไม่ต้องกลับไปสนใจ ‪เรื่องพัคกวังซูอีกครั้ง
‪ก็คงไม่มีเรื่องเกี่ยวข้องกับฉัน
‪ไม่ว่าจะยังไง
‪คงไม่มีปัญหาอะไรสักอย่าง
‪ยอมรับไหมครับ ว่าแทรกแซง ‪การสืบสวนคดีลักพาตัวอัยการซอ
‪และก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวาย
‪ฮวังชีมก
‪อย่าอวดดี
‪ถ้าไม่มีคนที่ดึงป้ายเตือนออก
‪ถ้าไม่อัปโหลดรูปพวกนั้น
‪ถ้าไม่ใช้เส้นสายอดีตผู้พิพากษา
‪และถ้าไม่ไปเตะตาอัยการซอเข้า…
‪ต่างจากตรรกะของคนร้ายลักพาตัว ‪ตรงไหนครับ
‪ทางนั้นอย่างน้อย ‪ก็มีข้ออ้างว่าโดนข่มเหงไม่หยุด
‪ข้ออ้างของหัวหน้าคืออะไรครับ
‪สอบสวนต่อพรุ่งนี้ไหมครับ
‪(ห้องแชท)
‪(เป็นยังไงบ้าง)
‪อือ
‪ทีนี้สบายใจหรือยัง
‪โดนเล่นทุกวันแล้วได้เอาคืน
‪พูดเรื่องอะไรครับ
‪คิดว่าทำไมถึงให้อัยการฮวัง ‪รับผิดชอบเรื่องหัวหน้าอูล่ะ
‪นั่งสิ
‪ฉันจะไม่พูดเป็นครั้งที่สองนะ
‪ให้จบที่คดีเดียวพอ ‪เป็นเรื่องส่วนตัวหัวหน้าอู
‪ใช่ เขาทำผิด
‪เรื่องทนายพัคเขาผิดจริงๆ
‪แต่ว่าหัวหน้าอัยการ ‪จัดฉากคดีเพราะปัญหาอัยการตำรวจ
‪ระดับมันต่างกันนะ
‪ถ้าต้องการมาก ก็จะปลดหัวหน้าอูให้
‪เล่นแค่คดีทิ้งศพเถอะ
‪ทำไม กังวลว่าต่อให้ปิดปาก
‪แล้วตำรวจคัดค้านจะทำยังไงงั้นเหรอ
‪เปล่าครับ
‪ต้องอย่างนั้นสิ แบบนั้นถึงจะถูก
‪ฉันเองก็ใส่ใจนายกับเรื่องนี้มาก
‪ถ้าเป็นคนอื่น ไม่มีโอกาสที่สอง ‪ไล่ออกไปแล้ว
‪ไม่มารั้งอัยการธรรมดาไว้แบบนี้หรอก
‪ถ้ามีการแถลงออกไปว่า
‪เรื่องใส่ความตำรวจ ‪เป็นแผนการของหัวหน้าอูจริงๆ
‪ตอนนั้นสิทธิ์สืบสวนได้ปลิวหายไปแน่
‪ได้กลายเป็นโลกของตำรวจ ‪ถ้าเป็นแบบนั้นนายโอเคเหรอ
‪ไม่โอเคครับ
‪ก็ใช่ไง
‪หัวหน้าอูกับปัญหาอัยการตำรวจ ‪มันคนละเรื่องนะ
‪ไม่เกี่ยวข้องกันเลย โอเคนะ
‪คงไม่ได้ครับ
‪นี่
‪ใครเชิญนายมาเจรจาหรือไง
‪สั่งให้ทำก็ทำ
‪ขอโทษครับ
‪ให้ฉันตราหน้านายว่าเป็นคนที่เอา
‪สิทธิ์สอบสวน 70 ปีของอัยการ ‪ไปขายกินไหม
‪ถ้าผมเอาไปขายกินได้
‪ก็คงมีคนที่ ‪เอาไปขายก่อนแล้วเหมือนกัน
‪ผมหมายถึงคนที่เอาอำนาจและสิทธิ์
‪ที่รักษามาได้กว่า 70 ปี ‪มาเป็นของตอบแทนการเจรจาครับ
‪พวกคนที่ใช้อำนาจในทางที่มิชอบ
‪จึงรักษาไว้อย่างที่ควรไม่ได้
‪ที่พูดนี่หมายถึงใคร
‪กล้าดีมาจากไหน บ้าเอ๊ย
‪นายจะต้องชดใช้
‪ครับ
‪ฮวังชีมก
‪ครับ หัวหน้า เอ่อ ท่านอธิบดี
‪(ห้องผู้ป่วยหนัก)
‪ฮัลโหล
‪สำนักอัยการตะวันออก กรุณาอย่ายุ่ง ‪กับบริษัทของเราอีกนะครับ
‪และอีกอย่าง
‪อัยการกับตำรวจกำลังมีข่าว ‪เรื่องบ้านพักตากอากาศ
‪พูดมาเลยครับ
‪"อย่าให้มีการพูดถึงชื่อบริษัทฮันโจ"
‪ช่วยบอกให้ดีด้วยนะครับ
‪อัยการฮวัง
‪ครับ มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪- อยู่ไหนเหรอครับ ‪- ฉันวุ่น แค่นี้นะ
‪คุณหมอคะ เชิญทางนี้หน่อยค่ะ
‪- ตรงนี้เข้าไม่ได้นะคะ ‪- ครับ
‪(ห้องผู้ป่วยหนัก)
‪คุณซอดงแจ
‪คุณซอดงแจ ได้ยินไหมคะ
‪(ห้องพักญาติผู้ป่วย)
‪ซอดงแจ…
‪คุณแม่คยองจุน
‪คุณแม่คยองจุนครับ
‪คุณซอดงแจ
‪คุณซอดงแจได้ยินไหมคะ
‪ถ้าเห็นฉัน ขยับลูกตาหน่อยนะคะ
‪มือ…
‪เขาน่าจะรู้ค่ะ เขาจับมือ
‪คงจะได้ยินค่ะ
‪อยู่ที่นี่ไม่ได้นะคะ
‪เดี๋ยวคุณหมอมา เชิญด้านนอกนะคะ
‪ขอบคุณค่ะๆ
‪อือ
‪รู้แล้วน่า เดี๋ยวซื้อไปให้
‪โอ๊ย ฉันก็ง่วงจะตายแล้วเหมือนกัน
‪อือ
‪ขอบคุณครับ
‪โอ๊ย เฮ้ย อะไรเนี่ย
‪- อ้าว มาแล้วเหรอ ‪- อะไรครับเนี่ย มาแต่เช้า
‪เมื่อวานไม่ได้กลับบ้านเหรอ
‪อือ
‪อ้อ เมื่อกี้เขาโทรมาว่า ‪ยกเลิกประชุมหารือแล้ว
‪จากนี้ไม่ประชุมแล้ว
‪หัวหน้าทั้งสองฝ่ายพากันพังพินาศ ‪ถ้าประชุมต่อก็แปลกแล้วครับ
‪คนที่ต้องการสิทธิ์สืบสวนจริงๆ ‪คือพวกเราแท้ๆ
‪แต่พวกเบื้องบนดันทำพังกันหมด
‪โธ่ ต่อให้ประชุมต่อ ‪ก็คงไม่ได้อะไรหรอกครับ
‪มีแต่สร้างความหงุดหงิด ‪ไม่ก็ทะเลาะกัน
‪รอบตัวมีแต่บรรยากาศแบบนั้น
‪ประเทศจะเป็นยังไงเนี่ย
‪แต่ยังไงพอลองคิดดู
‪สมัยก่อนถ้าโดนตำรวจจราจรเรียก
‪จ่ายสักหมื่น สองหมื่นวอน เรื่องก็จบ
‪แต่ถ้าทำตอนนี้ เป็นเรื่องเลยนะ
‪ประเทศเรายิ่งนานวัน ‪ถึงจะดูเหมือนยุ่งเหยิงวุ่นวาย
‪แต่ก็มีสิ่งที่ดีขึ้นเหมือนกัน ‪ทุกคนเลยอยู่ได้ไงครับ
‪นี่ ที่เรื่องติดสินบน ‪ตำรวจจราจรหมดไปน่ะ
‪เพราะค่าปรับ ‪หักผ่านบัญชีโดยอัตโนมัติ
‪นี่
‪เพื่อฉลองที่การประชุมหารือจบลงแล้ว ‪เดี๋ยวไปดื่มกันไหม
‪ครับ
‪- เดี๋ยวผมจองให้นะครับ ‪- มาเร็วๆ ไม่เป็นเหรอ
‪รู้เหรอจะไปไหน มาบอกจะจองให้
‪ว่าแต่เรื่องนั้น ‪ต้องฉลองเชียวเหรอครับ
‪- แล้วไง ไม่ชอบเหรอ ‪- เปล่าครับ
‪ไอ้น้องเล็ก ‪นี่คาราเมลอะไรไม่รู้ที่ฝากซื้อ
‪จะดื่มอย่างดีเลยครับ
‪นี่ไม่ได้ใส่น้ำเชื่อมใช่ไหม
‪ผอ.หน่วยข่าวกรองของเรา เนื่องจาก ‪สำนึกผิดเรื่องบ้านพักตากอากาศ
‪ขณะที่อาสาจะเปิดเผยเรื่องราว ‪ด้วยตัวเอง
‪อัยการที่รู้เรื่องนี้เข้า ‪ได้ทำการสืบสวนผอ.
‪และจับกุมด้วยข้อหาอื่น
‪การประชุมหารือยุติแล้ว
‪ทั้งตำรวจและอัยการ ‪ไม่มีคุณสมบัติทั้งคู่
‪กรรมาธิการนิติบัญญัติ ‪กับรัฐบาลบอกว่าจะจัดการกันเอง
‪จะทำยังไงได้
‪ดังนั้นหน่วยปฏิรูปการสืบสวน ‪ซึ่งเป็นทีมพิเศษก็จะยุบด้วย
‪- ยุบเหรอ ‪- ยุบหน่วยเหรอ
‪คนส่วนใหญ่ในทีม ‪จะเข้าไปสังกัดหน่วยข่าวกรอง
‪ก่อนจะถึงตอนนั้นให้รายงานฉัน
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪เรามาคุยกันหน่อยดีกว่า
‪ที่ว่าหน่วยปฏิรูปส่วนใหญ่ ‪จะไปอยู่หน่วยข่าวกรองนี่น่าขำเนอะ
‪อะไรคะ
‪ยังไงผอ.ของเราก็ควบตำแหน่ง ‪ที่หน่วยข่าวกรองอยู่แล้ว
‪และที่หน่วยข่าวกรองก็รู้ดีว่าใคร ‪ทำให้หัวหน้าหลุดจากตำแหน่งไป
‪ถ้าเจ้าหน้าที่ฮัน ‪ไปที่นั่นจะเป็นยังไงนะ
‪เราลองคุยกับทางนั้นดูแล้ว
‪เจ้าหน้าที่ฮันจำเป็นต้องอยู่ที่ ‪สำนักงานกลางเหรอ
‪โธ่ ไม่ใช่ว่าไม่มีที่ไปสักหน่อย
‪นั่นสิ ดูยังไงผมว่าเจ้าหน้าที่ฮัน ‪เหมาะไปวิ่งแนวหน้ามากกว่า
‪ต้องสืบสวนสิ
‪แค่พูดมาครับ ผมจะไปบอกผอ.
‪แล้วช่วยส่งกลับยงซานเอง
‪ฉันไม่สนเลยนะคะ ‪ว่าพวกคุณสองคนจะย้ายไปไหน
‪ทำไมพวกคุณสองคน ‪ต้องมาสนเรื่องฉันด้วย
‪นี่ ไหนๆ ก็พูดแล้ว
‪ตัวเองทำเรื่องแบบนี้ลงไป
‪จะมีแผนกไหนต้อนรับเหรอ
‪คนอื่นเขาจะเดือดร้อน ไม่รู้เหรอ
‪มีความสามารถรู้ล่วงหน้าเหรอคะ
‪สกัดฉัน ‪ตั้งแต่ก่อนจะทำเรื่องนี้อีกนะ
‪หรือเพราะอยากมีชื่อเสียง
‪เพราะต้องอยู่สำนักงานกลาง ‪ถึงจะมีชื่อเสียง
‪เจ้าหน้าที่ฮัน
‪เส้นทางการเลื่อนขั้น ‪ที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
‪เขามีคนหนุนหลังกันหมด ‪ต้องรู้จักกับคนที่มีเส้นสาย
‪คนหนุนหลังเจ้าหน้าที่ฮัน ‪มีแต่ผอ.ไม่ใช่เหรอ
‪เรานึกถึงคุณนะ ถึงได้มาบอก
‪ฉันน่ะ
‪เพราะนึกถึง ‪ที่ผ่านมาถึงได้ปล่อยผ่าน
‪แต่ว่า…
‪ในที่สุดก็ล้ำเส้นนะ
‪- นี่จะเอาใช่ไหม ‪- จะทำอะไร
‪ก็เอาสิ ฉันจะแสดงให้เห็นว่า ‪ที่พวกคุณคิดน่ะถูกแล้ว
‪ที่คอยสกัดและพยายามกดฉันลงไป ‪พวกคุณไม่ได้คิดมากไปเอง
‪ฉันไม่ต้องมีคนหนุนหลังก็ได้
‪ถ้าวันข้างหน้าต้องเป็นลูกทีมผม ‪อย่าร้องไห้ซะล่ะ
‪โอ๊ย เด็กน้อยชะมัด
‪ช่างเถอะ อย่าเอาพิมเสนไปแลกเกลือ
‪ฮัลโหล สายสืบจาง
‪คุยโทรศัพท์ได้ไหม
‪ได้ ว่ามาเลย
‪ตอนค่ำว่างหรือเปล่า ‪เดี๋ยวเราจะไปดื่มกัน มาไหม
‪ชวนฉันด้วยเหรอ
‪ร้านไส้ย่างหน้าสถานีดีไหม
‪เอ๊ะ ไม่กินไส้ย่างหรือเปล่านะ
‪ฮัลโหล
‪อีกเดี๋ยวฉัน…
‪ที่นั่นไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
‪โธ่ สถานีตำรวจถ้าไม่มีเรื่อง ‪ก็ต้องปิดโรงพักแล้ว
‪เออใช่ คิมฮูจองไปเรือนจำแล้วนะ
‪เขารู้สึกไม่ยุติธรรมสุดๆ
‪- อย่างนี้นี่เอง ‪- อือ เขาบอกว่าดวงไม่ดี
‪ถ้าเด็กที่ตายไปไม่ส่งรูปให้พ่อดู
‪และรูปนั้นไม่ออกข่าว
‪อัยการซอก็คงไม่เห็น ‪และคงไม่คิดว่ามีอะไรแปลกๆ
‪เหรอ
‪ผู้หมวดอยู่ไหนเหรอ
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪จะอยู่ไหนได้ล่ะ ก็ต้องทำงานสิ
‪ตอนนี้ฉันต้องไปแล้ว
‪เดี๋ยวฉันโทรหาใหม่ทีหลังแล้วกันนะ
‪ได้
‪ดูท่าทางไม่ดีนะครับ
‪แน่นอนสิ
‪ทำเหมือนว่าคนที่ผิดไม่ใช่หัวหน้าชเว
‪แต่เป็นฮันยอจินน่ะสิ
‪เป็นงั้นจริงเหรอครับ
‪เรื่องแบบนั้น ไม่กล้าถามหรอก
‪ไม่ต้องทนดูขี้หน้า ‪พวกน่ารังเกียจหรอก
‪รีบกลับมาเถอะ
‪การประชุมหารือพังพินาศ
‪กลายเป็นว่าทำให้คนอื่นเห็น ‪ว่าเราเองที่ควรถูกปฏิรูป
‪ไม่ใช่เป็นผู้นำการปฏิรูปอัยการตำรวจ
‪ไม่มีอะไรให้แก้ตัวด้วย
‪อ้อ แล้วก็…
‪นายได้กลับไปรับตำแหน่งที่เดิม ‪ที่จะไปตอนแรก
‪วอนจูใช่ไหม
‪ครับ
‪ตั้งแต่สัปดาห์หน้า ไปทำงานที่นั่นนะ
‪เข้าใจแล้วครับ
‪แค่นั้นเหรอ ไม่มีอะไรจะพูดอีกเหรอ
‪ก็ คงต้องเตรียมตัวแล้วครับ
‪นี่นาย สงสัยว่าฉันรู้จักจอนกีฮยอก ‪มาตั้งแต่ตอนอยู่ซองนัมเหรอ
‪มีโอกาส 50-50 ครับ
‪เพราะพิสูจน์แล้วว่าเป็นหัวหน้าอู ‪ก็เลยโยงกับเรื่องบ้านพักตากอากาศได้
‪แต่ถ้าเกิดเป็นฉันล่ะ
‪ถ้าฉันอยู่เบื้องหลังจอนกีฮยอก ‪จะจับฉันยังไง
‪ผมคิดว่า…
‪การที่ผลออกมาว่าทั้งสองคดีเป็นฝีมือ ‪คนเดียวกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับ
‪ผมเห็นว่าเขามีความเคยชิน
‪ในการอภัยตัวเองพอตัว
‪นิสัยนั้น ‪ซึมซับไม่ได้ในวันสองวันหรอกครับ
‪นายก็ทำงานของนายไป
‪ฉันต้องอยู่ที่นี่วางแผนของฉัน
‪ถึงจะไม่รู้ว่า ‪หน่วยนี้จะหายไปเมื่อไหร่
‪ขอโทษนะครับ
‪- ไปกินข้าวกัน ‪- ครับ
‪ถ้าทำงานกันแบบนายกับเจ้าหน้าที่ฮัน
‪คงไม่ต้องแย่งสิทธิ์สืบสวนกันหรอก
‪จริงสิ ทางนั้นเองก็ร่วมมือกัน
‪หัวหน้าอูกับหัวหน้าชเว
‪แต่ทำไมจุดจบถึงแตกต่างกันนะ
‪- ไปกินข้าวกันเถอะ ‪- ครับ
‪พอไปอยู่คังวอน ‪ใช้ชีวิตเหมือนตายหน่อยแล้วได้ไหม
‪ไม่ให้เตะตา
‪ไม่ได้สินะ
‪นั่นสิ ‪อย่างน้อยนายก็ควรใช้ชีวิตให้แตกต่าง
‪ขอโทษครับ
‪อธิบดีคังวอนชอลมารออยู่ด้านนอกครับ
‪มาโดยไม่ได้นัด ให้ไล่กลับไปไหมครับ
‪เมื่อครู่เพิ่งมีประกาศว่า ‪อธิบดีคังวอนชอลลาออกจากตำแหน่งครับ
‪น่าจะเหนื่อยเพราะส่งต่องานนะคะ
‪ข่าวเร็วนะครับ
‪รู้ข่าวการโยกย้ายของอัยการ ‪ภายในวันเดียวเลย
‪ฮันโจเองก็มาเยี่ยมสำนักอัยการผม
‪ผมก็ควรจะมาสักครั้ง
‪แล้วมานี่หวังอะไรเหรอคะ
‪การรับรองอย่างผิดกฎหมายที่นัมยังจู ‪สำนักอัยการกลางเป็นผู้สืบสวนครับ
‪อีกเดี๋ยวท่านก็รู้ข่าว
‪และการพบกันของพัคกวังซูกับ ‪จนท.อัยการตำรวจที่บ้านพักตากอากาศ
‪ซึ่งสันนิษฐาน ‪ว่าเป็นการบงการของฮันโจ
‪ทีมสอบสวนภายในระบุไว้ ‪ในสำนวนสอบสวนที่เขียนอย่างชัดเจน
‪ทีมสอบสวนภายในเหรอ
‪ฉันพอจะรู้ว่าเป็นใคร
‪ได้โปรดอย่ายุ่งกับเขา
‪ถึงผมจะจากไปแล้ว ‪แต่อย่าแตะต้องอัยการฮวัง
‪จะไปเองหรือโดนลากลงมา
‪ยังไงก็เป็นความผิดตัวเองไม่ใช่เหรอ
‪มาเพราะเรื่องนั้นเหรอคะ ‪มาปกป้องรุ่นน้อง
‪คิดว่าฉันจะประทับใจ ‪จนน้ำตาไหลเป็นสายเหรอ
‪รุ่นพี่อีชางจุน ‪คิดผิดจนถึงตอนสุดท้ายจริงๆ
‪เขาบอกว่าการตัดพัคมูซองทิ้งไม่ได้ ‪เป็นความผิดพลาดแค่ครั้งเดียวของเขา
‪แต่มันไม่ใช่
‪ความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ ‪ในชีวิตรุ่นพี่
‪คือการถูกขายให้กับฮันโจ
‪การได้เจอท่านประธาน
‪เชิญกลับได้แล้วครับ เชิญลุกครับ
‪ถ้าท่านประธาน ‪ไม่พารุ่นพี่อีชางจุนไปฮันโจ
‪ถ้าเขายังอยู่ฝั่งอัยการต่อไปเรื่อยๆ
‪เขาคงไม่ตายหรอกครับ
‪องค์กรเรา ‪คงกำลังไปสู่เส้นทางที่ดีกว่านี้
‪ฉันน่ะ
‪สามีฉันโดดตึกตาย
‪เขาแฉเรื่องพ่อฉัน เรื่องในบ้านฉัน
‪สิ่งที่คุยกันตอนทำธุรกิจตอนกำลังเมา
‪เปิดโปงทุกอย่างแย่ๆ ออกมา
‪ถ้าเขาไม่มาเจอฉัน
‪ก็คงได้มีชีวิตแบบอื่น
‪แต่ฉันกลับไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด
‪ช่วงเวลาสุดท้ายของเขา ฉันต้อง ‪เอามามีผลกับงานของฉันด้วยเหรอ
‪ฉันต้องตัดสินใจเพื่อบริษัท ‪ให้ตรงความต้องการของเขาเหรอ
‪ไม่มีทางหรอก
‪ไปสู่เส้นทางที่ดีกว่าเหรอ
‪องค์กรเฮงซวยอะไร ‪ขึ้นอยู่กับคนคนเดียว
‪องค์กรก็คือคนทุกคนครับ
‪บริษัทก็เป็นองค์กร
‪สิ่งที่รุ่นพี่อีพยายามจะทำให้สำเร็จ
‪ท่านประธานสามารถทำให้สำเร็จได้ครับ
‪ท่านประธานสามารถเปลี่ยนแปลงได้
‪จะทำตามรุ่นพ่อตัวเอง ‪ไปถึงเมื่อไหร่ครับ
‪ใช้วิธีที่ไม่โปร่งใส ติดสินบน ‪ใช้ทางลัด
‪ท่านประธานไม่ทำแบบนั้นก็ได้
‪ถ้าไม่ออกไป จะลากออกไปนะครับ
‪ซอดงแจก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
‪ถึงจะพอมีสตินิดหน่อยแล้ว ‪แต่ยังยืนยันไม่ได้
‪ส่วนฮวังชีมก
‪เป็นอัยการที่สามีของท่านซึ่งเสียไป ‪เชื่อใจจนถึงที่สุด
‪ได้โปรดปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ
‪อย่ายุ่งกับพวกเขาเลย
‪ไอ้บ้าเอ๊ย
‪ท่านประธาน
‪ในการแข่งขันชิงอำนาจการบริหาร ‪กับประธานอีซองแจ
‪ท่านนำหน้าเขาแค่ก้าวเดียวเองนะครับ
‪สำนักอัยการกลาง
‪ครับ
‪ไปสืบอัยการที่รับผิดชอบมา
‪ทราบแล้วครับ ท่านประธาน
‪น่าจะสั่งอะไรมากินก่อนนะคะ
‪โอ๊ะ ผม…
‪- แปลกอีกแล้วเหรอคะ ‪- เปลี่ยนไปครับ
‪โทษทีค่ะ
‪- เอามักก็อลลีเกาลัดหรือโซจูดีคะ ‪- โซจูครับ
‪ขอโซจูขวดหนึ่งนะคะ พาจอนไหมคะ
‪ค่ะ ขอพาจอนหนึ่งที่ ‪กับผักกาดขาวเยอะๆ
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เหมือนตอนเจอกันครั้งแรกเลยนะครับ
‪พอตัดผมสั้น
‪ใช่ไหมคะ ไม่เปลี่ยนไปสักนิดเลยเนอะ
‪ว่าแต่ อยู่ๆ เรียกมาเจอทำไมเหรอคะ ‪มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‪อ๋อ ผมต้องไปอยู่คังวอนแล้วครับ
‪หา เมื่อไหร่คะ
‪สุดสัปดาห์นี้
‪เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‪ผมมาเพราะเรื่องประชุมหารือนี่
‪ในเมื่อยกเลิกไปแล้ว ไม่มีเหตุผล ‪ต้องอยู่สำนักอัยการสูงสุดต่อ
‪ถ้ารีบไปขนาดนั้น
‪แล้วใครจะรับช่วงต่อ ‪งานของคุณอัยการล่ะคะ
‪อย่างคดีบ้านพักตากอากาศ
‪ยังไงก็เป็นการสืบสวน ‪อย่างเป็นทางการแล้ว ต้องส่งต่อครับ
‪วันนี้ส่งไปทางสำนักอัยการกลางแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪การประชุมหารือ…
‪ไม่นึกเลยนะคะ ว่าจะจบลงด้วยวิธีนี้
‪ฉันทุ่มเทอยู่แต่กับมันมาปีครึ่ง
‪ถ้าออกไปตั้งหน้าตั้งตาจับคนไม่ดี ‪ระหว่างนั้น
‪คนเบื้องบนจะโปร่งใสขึ้นบ้างไหมนะ
‪ทำไมพูดเหมือนว่า ‪สองฝ่ายนั้นเหมือนกันเลยล่ะครับ
‪ตาแดงนิดหน่อย แล้วก็ดูเหนื่อยๆ นะคะ
‪เพราะเตรียมส่งต่องานหรือเปล่าคะ
‪ผมนอนแล้วตื่นตอนเช้ามืด ‪หลังจากนั้นก็นอนไม่หลับอีกครับ
‪แถมยังฝันด้วย
‪ฝันอะไรคะ ฝันน่ากลัวเหรอ
‪ไม่ครับ ฝันถึงสำนักอัยการตะวันตก
‪โอ้ ฝันถึงที่ทำงาน ‪เลวร้ายสุดๆ ไปเลยนะคะ
‪ยิ่งถ้าฝันถึงผู้บังคับบัญชาอีก ‪ยิ่งแย่ไปกันใหญ่
‪ฝันถึงทุกคนเลยครับ ทุกคนตอนนั้น
‪มี ยองอึนซู ‪อธิบดีสำนักอัยการตะวันออก
‪หัวหน้ายุน อธิบดีอีชางจุน ‪รวมถึงอัยการซอด้วย
‪ทำอะไรกันในฝันบ้างคะ
‪เหมือนจะไปที่ไหนสักแห่งด้วยกันครับ
‪แต่ว่าอัยการซอหยุดระหว่างทาง
‪แล้วอธิบดีสำนักอัยการตะวันออก ‪ก็ไปอีกทาง
‪- เดี๋ยวนะคะ ‪- หือ
‪อัยการยอง อธิบดีสำนักอัยการตะวันออก
‪ถ้าไม่นับคุณอัยการ เคยมีกันห้าคน
‪อัยการซอหยุด
‪- วันนี้เขาตื่นแล้วนี่คะ ‪- ครับ
‪อธิบดีสำนักอัยการตะวันออกไปทางอื่น
‪เขาลาออกแล้วนี่คะ
‪- ครับ ‪- แต่สามคนไปด้วยกันเหรอคะ
‪อธิบดีอีชางจุน อัยการยอง
‪แล้วก็หัวหน้ายุน
‪ครับ พวกเขาสามคนหายไปพร้อมกัน
‪ถ้าจะย้ายไปสุดสัปดาห์นี้
‪ก่อนหน้านั้นคงไม่มีเวลาไปไหนสินะคะ
‪คงจะแบบนั้นครับ
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪เดินทางดีๆ นะคะ
‪เหมือนเราเอาแต่พูดแบบนี้ตลอดเลย
‪"เดินทางดีๆ ล่ะ อยู่ดีมีสุขล่ะ"
‪อยู่ดีมีสุขนะครับ ผู้หมวด
‪ฉันเหรอคะ
‪ต้องอยู่ดีมีสุขอยู่แล้วล่ะ
‪มีความเป็นไปได้ว่าจะไม่สุขไหมครับ
‪ชนแก้ว
‪โอ้ ขอบคุณค่ะ
‪น่าอร่อยจังเลย หือ
‪- ทานให้อร่อยนะคะ ‪- ค่ะ จะกินให้อร่อยเลยค่ะ
‪ตายจริง พาจอนใส่กุ้งด้วย
‪ฉันกินแล้วนะคะ
‪อือ อร่อยค่ะ อร่อย
‪สวัสดีค่ะ
‪ถ้ามีอะไรจะพูด พูดได้เลยค่ะ
‪เขารับรู้ทุกอย่างค่ะ
‪เหมือนว่าเขาจะเข้าใจค่ะ
‪สัญญา
‪ว่าจะไปกินข้าวกันนี่คะ
‪ถ้าคุณไปตอนนี้
‪สามีฉันจะโมโห ‪ถามว่า "รีบมาทำไม" นะคะ
‪ผู้คนบอกว่า…
‪เขาเชื่ออัยการฮวังจนถึงที่สุด ‪แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ค่ะ
‪ฉันได้ยินเองกับหูค่ะ เขา…
‪ก็รักอัยการซอมากเหมือนกัน
‪เขาบอกว่า "รุ่นน้องคนนั้นใช้ชีวิต ‪จัดการเรื่องตัวเองได้เป็นอย่างดี
‪แต่กลับรู้สึกเป็นห่วงยังไงไม่รู้
‪เป็นคนที่ให้อยู่ห่างสักพักได้
‪แต่ก็อดนึกถึงไม่ได้อยู่ดี"
‪รีบกลับมานะคะ
‪ต้องกลับมา
‪แต่งหล่อไปไหนมาไหนเหมือนเดิมสิ
‪เหลือแค่คุณซอดงแจนะ
‪สิ่งที่จะเชื่อมโยง ‪ทนายที่ตายไปแล้วกับฉันได้
‪เพราะครอบครัวทนาย ‪เราจัดการไปเรียบร้อยแล้ว
‪หายเร็วๆ นะคะ
‪คงจะเหนื่อยแย่เลยนะคะ
‪ไม่เลยค่ะ ‪ขอบคุณที่มานะคะ ท่านประธาน
‪กลับมาอีกครั้งนะครับ
‪ผมเห็นข่าวแล้วนะครับ ว่าตามหา ‪อัยการซอดงแจเจออย่างปลอดภัย
‪ยังไม่ถึงขั้นปลอดภัยค่ะ
‪เพราะยังไม่รู้สึกตัวดีนัก
‪วันนี้ก็มีธุระที่นี่เหรอครับ
‪คือ…
‪พัสดุนั่น
‪ฉันรู้แล้วนะคะว่าใครส่งมา
‪พัสดุที่ส่งหาผมเหรอ
‪ใครเหรอครับ
‪คยองวานค่ะ ลูกชายคุณพัคมูซอง
‪น่าจะเข้าใจผิดอะไร…
‪ไม่ได้เข้าใจผิด มีเหตุผลนะคะ
‪เหตุผลอะไรครับ
‪นั่นสิคะ
‪บางครั้งก็เห็นกรณีแบบนั้น ‪ในบรรดาผู้เสียหายค่ะ
‪กรณีที่ส่งอะไร ‪ให้ผู้ประทุษร้ายที่ติดคุก
‪ถ้าทำแบบนั้นคงจะใจสงบขึ้นมั้งคะ
‪เพราะงั้น ‪การที่หัวหน้ายุนมีชีวิตอยู่ต่อ
‪คงมีความหมายต่อคยองวานนะคะ
‪แต่ว่านี่ก็เป็นความคิดของฉันเอง
‪แต่ความตั้งใจจริงๆ ของคยองวาน ‪ไปฟังจากเขาเองเถอะค่ะ
‪เขามา…
‪ที่นี่เหรอครับ
‪ก่อนหน้านี้
‪ที่เคยบอกว่าการตัดสินใจ ‪ของหัวหน้ายุนมันผิดสุดๆ
‪ตอนนี้ฉันก็ยังคิดแบบนั้น แต่ว่า…
‪แต่แค่เรื่องนั้น อธิบายตัวตน ‪ของคนที่ชื่อยุนเซวอนไม่ได้หรอกค่ะ
‪ไม่แน่สักวันหนึ่ง อาจมีพัสดุ ‪ที่เขียนชื่อผู้ส่งมาก็ได้นะคะ
‪ไม่แน่สักวันผู้ส่ง
‪อาจจะมานั่งอยู่ตรงนี้ก็ได้
‪จะรอวันนั้นใช่ไหมคะ
‪อีกสักเดือนสองเดือนหลังจากนี้
‪ฉันน่าจะมีธุระต้องมาที่นี่อีก
‪ไว้เจอกันอีกตอนนั้นนะคะ
‪โอเคนะคะ
‪เห็นข่าวแล้วใช่ไหมครับ
‪ที่อัยการอูแทฮาถูกไล่ออก
‪มีการขอหมายค้นอีกครั้งแล้ว
‪คราวนี้ได้หมายศาลมาแน่ๆ
‪คนรอบตัวคุณจอนกีฮยอก ‪จะโดนสอบสวนกันหมดแน่
‪ยังไงก็จะยอมรับผิดคนเดียวเหรอครับ
‪จริงๆ ผมน่ะ
‪เอ่อ แบบว่า คือผมแค่สงสัย
‪ล้างจานนั่นคืออะไร ‪ทำไมถึงได้เขียนแบบนั้นครับ
‪เรื่องนั้นแค่ ‪ให้สับสนเนื้อหาเท่านั้นครับ
‪เพราะสัญลักษณ์ตำรวจสำคัญกว่า
‪แต่เขาก็บอกว่าให้เห็นชัดมากไม่ได้
‪อัยการอูสั่งสินะ
‪แล้วตอนแรกไปรู้จักกับอัยการอู ‪ได้ยังไงครับ
‪แต่ก่อนผมทะเลาะ ‪กับพี่ที่รู้จักนิดหน่อย
‪เลยโดนเขาสอบสวนเรื่องนั้นครับ
‪อย่างนี้นี่เอง
‪หือ เป็นยังไงบ้าง
‪เขาได้อะไรจากอัยการ ‪ถึงได้ยอมร่วมมือด้วย
‪บอกว่าจากนี้ไปเรื่องที่หยวนๆ ได้ ‪จะไม่ส่งฟ้องให้ครับ
‪ไม่ได้เรื่องจริงๆ ‪คิดว่าตัวเองเป็นกฎหมายเหรอ เฮอะ
‪- นี่ ยังไม่มาอีกเหรอ ‪- ครับ
‪เห็นว่าทำเรื่องเอกสารกันอยู่ครับ
‪ไม่ได้มีกำลังเสริม ‪นานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‪สวัสดีครับ
‪- มาแล้วเหรอ ‪- ครับ
‪อ้าวนี่ ทำไมหน้าดำขึ้นแบบนั้นล่ะ
‪เดินมานี่มองเห็นแต่ฟัน
‪- ส่งมาครับ มาๆ ‪- ครับ
‪- นั่งนี่ ตรงนี้ ‪- สวัสดีครับ
‪- สบายดีไหม
‪ครับ
‪- รู้จักสายสืบซอใช่ไหม ‪- แน่อยู่แล้ว
‪- สบายดีใช่ไหมครับ ‪- สบายดี
‪- เจ้าของที่ตรงนั้นได้เลื่อนตำแหน่ง ‪- เหรอครับ
‪สวัสดีค่ะ ฉันฮันยอจิน ‪ที่จะมาร่วมงานตั้งแต่วันนี้ค่ะ
‪รบกวนให้คำชี้แนะ ‪หลายๆ อย่างด้วยนะคะ
‪ไปดื่มกาแฟกันเถอะ
‪(หัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ชเวบิท)
‪(อัยการสำนักอัยการสูงสุด ‪ถูกสอบสวนเรื่องการปลอมแปลงหลักฐาน)
‪(สั่งให้พยานปลอมปรากฏตัว)
‪โอ๊ะ
‪มาจริงด้วยแฮะ
‪ว้าว ดูเป็นผู้เป็นคน ‪ขึ้นมาแล้วนะเนี่ย
‪เพราะฉันเลยนะ
‪สงสัยชะตาฉัน ตายไปคงได้ขึ้นสวรรค์
‪จับปลาไม่ได้เลยสักตัว
‪ทั้งที่กินแกงปลาทุกเที่ยง ‪แบบนั้นเหรอครับ
‪อือ เพราะงั้นเลยว่าจะจับมาต้มกินไง
‪นายก็กินแล้วค่อยไปสิ
‪ผมต้องไปภายในวันนี้ครับ
‪ว่าไปนายก็ย้ายบ่อยพอตัวนะ
‪นั่งสิ
‪ถึงอูแทฮาจะทำแบบนั้น ‪ก็ไม่โดนจับกุมเหรอ
‪รับฟ้องคดีอาญาแล้วครับ
‪สำนักงานกฎหมายที่ไหน ‪ก็คงไม่รับเขาเข้าทำงาน
‪อย่างน้อยก็สักพักแหละ
‪ได้ยินว่าท่านอธิบดีปฏิเสธ ‪สำนักงานกฎหมายทุกแห่งเลยนี่ครับ
‪ถ้าเข้าไปทำเลย จะเป็นอดีตจนท.รัฐ
‪ถ้าจะให้อำนาจลดลง ‪ต้องอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหนนะ
‪จะอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน
‪สิ่งที่เคยทำไว้ก็ไม่หายไปหรอกครับ
‪เลือดเย็นจริงๆ
‪เพราะฮันโจเหรอครับ
‪เพราะฉันเอง
‪เป็นการใช้เส้นสายจริงๆ
‪ฉันเป็นคนรีบปิดคดีทงยองเอง
‪ถ้าตรวจสอบดูอีกสักครั้งหนึ่ง
‪คงรู้ว่าที่แปลก ‪ไม่ใช่พวกที่ดึงป้ายออก
‪แต่เป็นเด็กที่เป็นคนร้าย
‪ถ้าแบบนั้น ดงแจก็คงไม่เป็นอย่างนี้
‪ไม่ใช่แค่หมอนั่นหรอกนะ
‪จะมีเหยื่อและผู้เสียหาย
‪จากการกระทำของฉันที่ฉันไม่รู้ ‪อีกมากมายแค่ไหนกันนะ
‪ที่บอกว่าต่อให้เวลาผ่านไป ‪สิ่งที่ฉันทำไว้ก็ไม่มีวันหายไป
‪นายไม่ได้พูดถึง ‪ประวัติการทำงานของฉัน
‪สิ่งที่นายอยากจะพูดจริงๆ คือ
‪สิ่งที่อัยการคังวอนชอลทำ
‪เป็นเงาที่จะติดตามตัว ‪ไปอีกนานต่างหาก
‪ในหน่วยลาดตระเวนเซกก ‪เคยมีการกลั่นแกล้งกันครับ
‪ทางตำรวจคงจะพยายามปกปิดเรื่องนี้
‪ผมย้ายแล้ว
‪จากนี้เป็นหน้าที่สำนักอัยการ ‪ที่รับผิดชอบอย่างสมบูรณ์แบบ
‪อัยการจองช่วยดำเนินการด้วยนะครับ
‪(คำสั่งเสีย)
‪"ที่นี่คือนรก"
‪(ห้องอัยการ อัยการซอดงแจ)
‪การพยายามตามหาความจริง
‪การมุ่งหน้าไปสู่วิถีทางที่ถูกต้อง
‪ทั้งหมดนี้ คือกระบวนการไร้จุดจบ
‪หากหยุดเมื่อใด เท่ากับล้มเหลวทันที
‪การมุ่งหน้าสู่ความเปลี่ยนแปลง
‪ราวกับว่าสองเท้ากลายเป็นเข็ม
‪ซึ่งร้อยอยู่ ‪กับเส้นด้ายที่มองไม่เห็น
‪ในขณะที่เดินต่อไปโดยไม่หยุดพัก
‪ด้วยความเชื่อว่าความหวังน้อยนิด ‪ย่อมดีกว่าหลายร้อยความสิ้นหวัง
‪เราก้าวไปด้วยใจที่ไม่คิดหยุดยั้ง
‪อีกครั้ง
‪(สำนักงานอัยการวอนจู)
‪ผอ.หน่วยข่าวกรองมา
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪ยินดีที่ได้พบ
‪ตั้งใจทำงานนะ
‪ทางนี้ครับ
‪หัวหน้าชเวพูดเรื่องเธอให้ฟังเยอะเลย
‪จากนี้มาตั้งใจทำงานด้วยกันนะ
‪เจ้าหน้าที่ฮันยอจิน
‪ขอบคุณค่ะ
‪อือ
‪รู้เรื่องบ้านพักตากอากาศนัมยังจู ‪เมื่อไหร่ครับ
‪คดีฆาตกรรมทงยองศาลให้อุทธรณ์แล้ว ‪มีความเห็นยังไงบ้างคะ
‪- พูดอะไรหน่อยค่ะ ‪- ตอบหน่อยครับ
‪ไม่มีอะไรจะพูดเหรอคะ
‪- อาการบาดเจ็บเป็นยังไงครับ ‪- ช่วยพูดอะไรหน่อยค่ะ
‪เขายื่นอุทธรณ์จริงไหมครับ
‪ช่วยพูดอะไรหน่อยสิคะ
‪อัยการคะ พูดอะไรหน่อยค่ะ
‪อัยการ พูดอะไรหน่อยสิคะ
‪ทนายพัคกวังซูที่เสียชีวิต ‪เกี่ยวข้องกับฮันโจกรุ๊ปไหมครับ
‪เคยได้ยินเรื่องที่ทนายพัค ‪ทำงานให้ฮันโจหรือเปล่าครับ
‪อัยการซอดงแจ
‪อัยการฮวัง
‪อ้าว หัวหน้าคิมโฮซอบ
‪ใช่ ใช่จริงๆ อยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย
‪ย้ายมาอยู่วอนจูเหรอครับ
‪ครับ ผมเพิ่งมาถึงเมื่อกี้ ‪แล้วก็เห็นชื่อคุณอัยการ
‪ผมยังคิดอยู่เลยว่า ‪"โอ๊ะ ชื่อนี้ไม่ใช่ชื่อโหลนะ"
‪ไม่นึกเลยว่าจะเจอกันที่นี่
‪- อยู่ห้องไหนเหรอครับ ‪- ห้อง 507 ครับ คุณล่ะ
‪ผมอยู่ 506 ครับ
‪โธ่ อยู่ห้องข้างกันนี่เอง
‪นี่ ได้ยินข่าว ‪เจ้าหน้าที่ชเวยองไหมครับ
‪ถูกส่งไปอยู่ฮวาซุนครับ
‪อ๋อ ไปบ้านเกิดสินะครับ
‪หือ จำได้ด้วยเหรอครับ
‪ถ้างั้น บ้านเกิดผมล่ะ
‪ชุงบุก เชชอนครับ
‪โอ้ คุณอัยการของเรา ‪เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย
‪โอ๊ะ เมื่อกี้ยิ้มด้วย…
‪บ้านเกิดผมล่ะครับ
‪โซล เกาะเชจูเหรอครับ เกาะคอเจ
‪วานโด ปูซานเหรอ อุลซาน ชางวอน มาซาน
‪หรือแดกู กวังจู เอ่อ…
‪(ขอขอบคุณนักแสดงยูแจมยอง ชินฮเยซอน)
‪(อีกยูฮยอง แทอินโฮ คิมวอนแฮ)
‪(ชเวฮีซอ อีแทฮยอง และยูซองจู)
‪(ขอขอบคุณที่ติดตามรับชม ‪"สเตรนเจอร์" ซีซั่นสอง)
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล