Dobra, zacznijcie zamykać dzioby.
Przejdźmy do jedynego tematu, który daje mi radość tu, w Toledo,
gdzie chwilowo utknąłem.
Klęska mojego rywala, Milesa.
Wpadłem na pewien pomysł.
Zhakujemy jego Teslę. To będzie betka.
Dacie radę, czy jesteście tylko nerdami z nosami w kompach?
Albo śmierdzielami w dziwnych pelerynach?
Płaszcz Jedi liczy się jako peleryna?
Odkładamy to na razie, bo dziewczyna, która spełnia moje wymagania,
właśnie mnie polajkowała.
Gdybyście nie kumali, o co biega, to to oznacza czas na bzykanko.
Tutaj? Na naszych oczach?
Nie, Anthony, nie na waszych oczach. Pogięło cię?
Idziemy na drinka. Mam dobre przeczucia.
- Może trochę wsparcia? - Powodzenia!
O to chodziło. W porząsiu.
Narka!
Kurs do Nowego Jorku.
Jak to będzie wpisane w prawku, nie będą mnie ratować.
- Zamiast tego pobiorą narządy. - Dokładnie!
Nie mam zamiaru umierać w karetce,
żeby jakiś pijaczyna dostał moja wątrobę.
- To nie w porządku. - To zdrowa wątroba.
- Sprawna. - Właśnie.
Idziemy do ciebie?
Naprawdę cię lubię,
ale chcę cię trochę lepiej poznać.
Jasne.
Więcej randek. Nigdzie się nie wybieram.
Dobranoc.
Pobudka! Jesteśmy w Toledo.
Czas do pracy.
- Dyrektorze, tu są poranne ogłoszenia. - Dzięki.
Zbiórka na szkołę kończy się w piątek.
To Jack!
„Spóźnię się, czy możesz mnie zastąpić, ziom?”
Nazwał mnie ziom! Helen, ty musisz się zająć ogłoszeniami.
Nie mogę! Za bardzo się denerwuję.
Na weselu kuzyna, zemdlałam i upadłam twarzą na świeczkę.
Koszmar. Dosłownie połknęłam ogień.
Nie dam rady.
Czytaj z kartki, będzie dobrze. To łatwe.
- Wyglądasz koszmarnie! - Miałem ciężką noc.
- Randka w Nowym Jorku. - Znów?
Patrzcie! Jestem Jack, jestem za dobry dla kobiet z Toledo.
Cieszę się, że chwytasz.
Dojazdy do Nowego Jorku to nie szczyt marzeń,
ale umawiam się z babką, która nie wierzy w aniołki.
- Opiekują się nami! - Pomagają!
Chodź dziś z nami do knajpy.
No chodź.
Jasne, oleję fundamentalne zasady i zacznę się umawiać z laskami z Toledo.
Przy okazji mogę zacząć jeść na kiblu.
- Ja jadłam! - Obrzydliwe!
Witam Liceum Whitlock...
Oto ogłoszenia.
W kafeterii dzień klopsa.
Będzie opcja wege.
Szkoda, że nie ma opcji jadalnej.
Będzie za to szpinak ze śmietaną.
A na deser rozstrój żołądka,
ciacho z salmonellą
i kolejka do klopa.
Zabawne.
A teraz gość specjalny ma ogłoszenie.
Tu trener Novak. Wszyscy oglądający świerszczyki idą do kozy.
Ale mi dała do pieca!
Moi drodzy, było super!
Tylko nikomu nie mówcie, że...
Wydawało mi się, że ogłoszenia służą przekazywaniu informacji.
Ale najwyraźniej bardziej się podobają głupie żarty.
Klaso, już jestem!
Wielkie dzięki za zastępstwo. Jesteś najlepszy!
Najlepszy w czym?!
- Dziwak z niego. - Było bzykanko?
Dzięki za troskę, ale nie było.
Na randki jeżdżę do Nowego Jorku,
a to dość kłopotliwe logistycznie.
Dlatego z przyczyn praktycznych, rozważam randki w Toledo.
Nie chcę się czepiać, ale czy już pan nie próbował w Toledo?
Pana szkolna dziewczyna tu mieszka.
No proszę. Jak zwykle.
Wspaniale. Dobrze cię widzieć. Tak.
Meredith to wyjątek.
Wyjątek się zawsze trafi. Ale mój typ to wyrafinowane nowojorskie babki.
Wiecie, co to typ?
Jaki jest twój typ?
Z kim byś się chciał spiknąć?
Gdybym chciał się ożenić?
Ożenić, jasne. Po prostu powiedz.
- Nie powiem. - Czemu?
- To jakieś dziwadło? Ktoś z rodziny? - Nie.
Duża lalka?
Powiesz, albo będę dalej zgadywał. Siostra?
Ona!
Świetnie, ktoś z obecnych, więc możemy sprawdzić.
Grace, lubisz Victora?
Szkoda. Ale pewnie ci lepiej po tym wyznaniu. Mamy jasność.
Dobrze się spisaliście. Do jutra.
Świetna robota. Sukces!
Któż to się pojawił!
Albo to, albo 15 godzin w autobusie na Long Island.
Rzuciłem monetą.
W coś ty się ubrał?
Wracasz z sądu?
Tak, sędzia uznał, że wyglądam świetnie.
Fajnie, że przyszedłeś.
- Co pijecie? - Ja nic.
Jak piję robię się bardzo emocjonalna i opróżniam torebkę.
Szajba.
- Długi synonim na „nie, dziękuję”. - Ona tak ma.
Wprowadzę cię w dyskusję.
Ja chcę upolować kogoś stabilnego finansowo,
do niezobowiązującego, ale pełnego szacunku związku.
Mary szuka kłamliwego drania.
Zawsze nienawidziłaś Marka.
Ukradł ci komputer.
- Czyści go z wirusów. - Nieprawda.
A mnie się podoba mój mąż, Keith!
Jest dla mnie taki dobry. Zrobił mi ogród w sekrecie.
Nie wiem, co zasiał. Chyba pomidory.
A ty czego szukasz?
Ta przy barze jest akceptowalna.
- „Akceptowalna!” - „Nada się do moich celów!”
Nie o to mi chodzi. Jest ładna.
To nasz nauczycielka jogi.
Dobra, pas przygotujemy, ale ty musisz wylądować.
Poradzę sobie.
Uprawiałem seks z szefową wydziału nauk kobiecych. Dam radę też Vicky od jogi.
Oto on.
Jest bardzo mądry. I ma dużo swetrów.
My skoczymy do baru.
Zajmiesz się naszą znajomą?
Jasne.
- Miło cię poznać. - Ciebie również.
Lubię poznawać ludzi. Dopiero się tu przeniosłem z Cambridge.
Tam jest Harvard.
Wykładałem tam. Byłem profesorem filozofii.
- Na Harvardzie. Prestiżowy uniwerek. - Wiem.
- Problem w pracy. - Na jodze?
- Tym się przecież zajmujesz. - No to mnie rozpracowałeś.
LICEUM WHITLOCK DOM BARANÓW
Czołem szefie! Przypudrować panu nos...?
Kręcimy. W nowej formie.
Dzień dobry, Liceum Whitlock!
Poranne ogłoszenia z przytupem!
Zgadnijcie, co dziś na lunch! Pizza!
Na przystawkę zapalenie wątroby.
Żarcie z kafeterii jest do niczego!
Wiecie, kto ma żółtaczkę?
W tej chwili przebywa w szpitalu dziecięcym.
Wszyscy się podpiszą pod życzeniami powrotu do zdrowia.
Właśnie odwiedziła nas wielka gwiazda!
To ja, Snoop D-zoggie Dog!
Kupcie bilety na potańcówkę „Panie proszą panów”.
To chyba rasizm.
- Co pan rozkminia? - Dzięki za pytanie. Nie wiem.
Próbowałem umówić się na randkę z kobietą stąd.
- Udało się? - Powinno, ale nie.
Cały wieczór na nic.
Całe życie poświęciłem studiowaniu logiki i motywów.
Wczorajszy wieczór uświadomił mi, że nic nie wiem.
Nie wiem, co poszło nie tak.
Pewnie nudził pan o filozofii i Harvardzie.
Możesz mieć rację.
Uważasz, że za bardzo się wywyższałem.
Niezupełnie...
Mówisz, że zawczasu sam się sabotuję. Ciekawa koncepcja. Omówmy to.
Proszę, nie...
Nigdy nie wyznałeś Grace swoich uczuć, bo bałeś się odtrącenia?
- Uważasz, że jesteś gorszy? - Obudź się.
Czy Victor ma jakieś szanse?
Czemu nie?
- Nie chcę mówić. - Ach tak...
Może to ty masz fetysze? Zacząć zgadywać?
- Mam sekretnego chłopaka. - Mnie?
Dla niego to nie sekret.
Świetnie.
Kim jest ten szczęściarz?
- To Marcus. - Mój najlepszy przyjaciel?
Szalenie produktywna lekcja. Dziękuję.
To bardzo pouczające.
Dobra robota.
Sama robiłaś? Chętnie spróbuję.
Macie rację. Źle to rozegrałem.
Doprawdy?
Obgadałem to z dzieciakami, i dotarło do mnie, że przez Harvard,
byłem jak Grace w barze pełnym Victorów.
Ale już kapuję. Będę potrzebował waszej pomocy.
Potraktujesz naszą radę poważnie?
Tak. Co to była za rada?
Po prostu bądź normalny.
Dziwnie to wymawiasz.
Mówi się normalny.
Teraz też nie mogę wymówić.
Przykro nam, ale nie.
- Stawiam drinki! - Dobra odpowiedź!
Normalny. Znów mogę wymówić.
Ten wielki wygląda, jakby mógł kosić trawnik w czasie tornada.
Daj sobie spokój z tymi bezkształtnymi maminsynkami.
I jak? Poszedłem za waszą radą!
Przepraszam, czy radziłyśmy, żebyś się przebrał
za sprzedawcę telefonów z galerii handlowej?
Nie chciałem onieśmielać tutejszych kobiet.
Uważasz, że wyglądasz normalnie?
Dziś jestem zwykły Jack z Toledo.
Poproszę talerz frytek z serem, i piwo z widoczkiem na puszce.
Zaczynajmy!
Gotowe na pomoc? Przygotujecie pas?
O nie, nie mieszamy się w to.
Ale zostaw otwarty rachunek.
- No to zaczynam. - Powodzenia.
- Spójrzcie na to. - Ale ma pasek.
Dobrze sobie klapnąć. Może drinka?
Jasne. Poproszę wino.
Kieliszek wina proszę.
ISIS.
Wściec się z nimi można.
Nie mogliby po prostu przestać? Rzygać się chce.
Tak, ISIS jest do dupy.
- Jesteś dawcą organów? - Oczywiście.
Ja też. Nie chcę umierać, ale gdyby się tak zdarzyło,
chcę dać jakiemuś dziecku wzrok.
Może spojrzałbym znów na świat oczami dziecka.
Da się tak?
Nie znam się, jestem zwykłym facetem, mało czytam.
Kocham gin z sokiem...
Śmieszne.
Wychodzę. Potrzebujesz jeszcze czegoś?
Nie. Zrobiłaś wystarczająco.
- Czy coś jest...? - Możesz zamknąć drzwi?
Czy to zbyt proste? Może sobie pożartuj?
Czy drzwi mogą zostać zamknięte? O więcej nie proszę.
Widzisz, to nietrudne.
To miejsce jest do dupy.
Myślałeś, że koszulka polo i gadka o organach zadziała?
Boisz się, że kogoś poznasz i polubisz Toledo.
Jaka przenikliwość!
W ten sposób przejdą ci koło nosa fantastyczne babki.
To prawda.
Dzięki za terapię, drogie koleżanki,
ale mam dosyć tego miejsca.
Zostań.
Weźmiemy ogniste skrzydełka i kamikadze.
Poza tym Michelle dziś pije, więc ktoś musi rozmawiać z glinami.
Było fajnie, ale zamknę już rachunek. Wybaczcie.
Chciałem zapłacić.
Żadnego zagranicznego piwa.
- Miasto pełne gówna. - Właściwie to szkła.
Dzięki, nie potrzebuję nowego planu taryfowego.
Te ciuchy to eksperyment społeczny.
Jestem w mieście tylko na chwilę.
Mam urlop od Harvardu.
Zresztą, nieważne.
Też nie jesteś stąd?
Z Baltimore.
Widzę, że też jesteś zachwycona tym miastem.
Jest najgorsze. Nie ma gdzie zjeść przyzwoitego sushi.
Mnie martwi opieka lekarska.
Czego by tu miał szukać dobry chirurg?
Czemu nie Chicago?
Przynajmniej ludzie są świetni.
Jak ten gość z wiszącym brzuchem.
Właśnie zaprosił mnie do Prowansji.
- Jedziesz? - Muszę.
- Powinnaś. - Jasne.
Obczaj to. Ten tam Da Vinci zapraszał mnie
na pokaz swojego szalonego wynalazku - widelca.
Nie powinniśmy się tak nabijać.
- W końcu tam jest stolik naukowy. - Serio?
Muszą być genialne.
Chcesz się stąd urwać, zanim zgłupiejemy?
Tylko się wygłupiają.
Szczerze mówiąc, to moje przyjaciółki.
Jasne, moja kumpela też tu jest!
To ta, która przyniosła noworodka do knajpy.
Psiapsióła.
Po pierwsze to umiesz naprawdę zarżnąć dowcip.
Po drugie, to są moje znajome.
Jednak zostawię otwarty rachunek.
Poproszę 3 niebieskie kamikadze.
Albo nie,
poproszę cztery.
A Baltimore to prowincja. I to beznadziejna.
A w parkach można znaleźć pochowane zwłoki kobiet.
Miłe panie! Szociki!
Wyglądało, że dobrze ci z nią idzie.
Co spieprzyłeś?
Kto wie? Ale wolałem przyłączyć się do was.
Taniec tornado!
Przepraszam?!
Przepraszam! To nasza wina.
Nie warto, daj spokój.
Coś z oświetleniem, jest cień. Mam poprawić?
Jasne, może w ogóle przejmiesz cały program?
Nie mogę już tego znieść! O co ci chodzi?
Dennis, zostaw nas.
Naprawdę nie wiesz?
Poranne ogłoszenia to moja okazja do pokazania uczniom,
że jestem luzakiem, a ty mi to odebrałaś.
Nigdy nie zrobiłabym nic przeciwko tobie!
Wziąłeś mnie z ulicy, świetny z ciebie gość.
Nigdy nie odebrałabym ci ogłoszeń.
Za późno, teraz to widzę.
Zdawało mi się, że w tym wymiatam, aż zjawiłaś się ty, byłaś świetna.
Jestem tylko podróbą.
Powinnaś je przejąć.
Ja? Dobre sobie.
Myślisz, że tego chce publika?
Oglądać, jak się wydurniam?
Robię tak przy moim siostrzeńcu, ale to pięciolatek.
Wieczny pięciolatek.
O cholera, nagrywa się?
Nie wiem, o co tu chodzi.
Powinniśmy się uczyć biologii.
No, no... ale zabawa.
Kto to zaczął?
Ty!
Ja? Super. A objaśnisz?
Przez pana wydało się, że Victor lubi Grace, a ta ma sekretnego chłopaka.
Ale to nieprawda, jej chłopakiem jest Devon.
Marcus w sekrecie chodzi z Sariką, która wściekła się z zazdrości
i z zemsty chciała się umówić z Devonem,
który jest bi i chyba mu się podobam.
A Colin zgubił aparat ortodontyczny.
Nikt już z nikim nie rozmawia, to jakieś bagno!
Colin, przyznaj się matce.
Dobra, ludzie!
Pohamujcie emocje.
Przecież szkolne miłostki są bez znaczenia.
Takie rzeczy liczą się tylko w dorosłości.
Powinniście się skupić na przyjaźni.
Nie przejmujcie się randkami,
bawcie się razem, pijcie i gibajcie idiotycznie.
Zapomnijcie o tamtym.
Inaczej utkwicie w Toledo, samotni.
Na randkowe perypetie macie całe życie.
A na teraz wystarczy wam masturbacja.
Masturbujecie się, prawda?
Kto to robi, ręka do góry!
Znowu...
Łatwo nie jest...
Nie uwikłałeś się w żaden trójkąt miłosny.
Unikasz konfliktów?
Nie bawią mnie dziecinne intrygi.
Czekam na prawdziwą kobietę.