Zacznijcie się zamykać.
Dobra.
Zabierajcie je.
Możecie zacząć się uczyć biologii.
Bierzcie!
Jak zwierzęta.
Widzicie, moje rezolutne cherubinki,
odchodzę stąd.
Nasza misja zakończyła się sukcesem.
Miles odchodzi ze Stanford,
a ja zajmę swoje miejsce, jako kierownik katedry filozofii,
gdzie mój intelekt docenią ludzie, którzy nie uprawiają seksu z poduszką.
Z tego, co wiem, to więcej na tym stanowisku administrowania niż uczenia.
Za tobą będę tęsknił najmniej.
Dostaniemy prawdziwego biologistę?
Tak!
Wreszcie będzie was uczył ktoś, kto się nie dostał na medycynę.
Wydaje się, że wczoraj planowaliśmy pierwszą misję Miles.
Tyle dobrych pomysłów.
Mnie się podobał ten z podrzuceniem jego DNA.
Nadal, co rano wypatruję w rzece topielca.
Tak?
Mnie się bardzo podobał nasz romans w sieci.
Nadal myśli, że mam 32 lata i nazywam się Linda!
Pójdziesz ze mną na potańcówkę?
Nabrałam cię!
Serio myślisz, że perkusistka umówiłaby się z saksofonistą?
Nieźle to przygotowali.
Co to za pewna siebie pannica?
To Dallas, jest okropna. Cała sekcja perkusyjna jest.
Raz jak ziewałam, zapchali mi buzię ziemniakami.
Chwila. Sekcja perkusyjna tu rządzi?
- To dość dziwne. - Są w hierarchii nad nami.
A dzieciaki z gazetki nad nimi.
Nie wiem, kto jest na szczycie. Może jakiś sportowiec uprawiający seks.
Nie. Zapomnijcie o tej całej hierarchii.
Nasze misje niczego was nie nauczyły?
Nic tak nie poprawia nastroju,
jak odpłacenie się komuś za krzywdy.
Ale panie Griffin...
Ona ma kolczyk w nosie.
No i co z tego?
Niech cię to nie zniechęca. O to jej chodzi.
Zemścimy się na sekcji perkusyjnej.
To właśnie zrobimy.
Tak. Podniesiemy waszą pozycję w łańcuchu pokarmowym.
Właściwie to dzieci Rosjan są niżej.
Nie na długo, szybko się przystosowują.
Komuchy.
To pożegnalny film. Postaraj się dla Jacka.
Jack, nie powiedziałem ci tego do tej pory,
ale przez te spodnie widać ci penisa.
Baw się dobrze w Hollywood!
Moment, co to było? Cofnij.
Zatrzymaj.
O tu. Widzicie?
Powiększ.
O mój boże.
Czy to jest duch?
Przybliż.
Nie.
To niemożliwe. Prawda?
- Wszyscy wiedzą, że duchy nie istnieją. - Tak.
Zajmijmy się edytowaniem.
Dobra.
Dzień dobry, piękna ptaszyno.
- Tak piszczał nur u mnie nad jeziorem. - Serio?
Zdechł zeszłego lata. Linia energetyczna go załatwiła.
Znaleźliśmy coś jak spalone żeberka...
Wyobraź sobie, że wreszcie opuszczam Toledo!
- Jestem wolny! - Co? Jesteś tu tylko 3 miesiące.
Tak, wiem.
Kiedyś przycięłam sobie dłuższą drzemkę.
Tylko wtedy rąbnęłam na nartach wodnych
w pionową część rampy.
Oczy miałam otwarte i rozmawiałam, ale byłam martwa.
Wracając do tematu...
Zmykam stąd, przejmuję katedrę filozofii na Stanford.
- Całkiem nieźle! - Prawda?
U sąsiada zawsze trawa jest zieleńsza, ale Kalifornia płonie.
Jak odejdziesz, mogłabym wziąć ten twój fikuśny, profesorski tron?
- Masz na myśli moje krzesło? - Tak.
Pewnie, czemu nie. Przyda ci się... relaks.
Dziękuję.
Cześć Ralph!
Po pierwsze, to nie mogłem uwierzyć, że odchodzisz.
A później...
opanowała mnie złość.
Wybiłeś dziurę w ścianie?
Nie.
Chciałem powiesić hamak.
Okazało się, że gipsowa ścianka nie utrzyma ciężaru człowieka.
W tej chwili jestem w trzecim stadium rozpaczy.
Będę się targował.
Mam ci do zaoferowania
dwa... miejsca parkingowe.
Niestety nie obok siebie.
Pomyślmy. Sześciocyfrowa pensja, czy drugie miejsce parkingowe?
Dobra, rozumiem.
Też chcę dla ciebie jak najlepiej.
Możesz chociaż wygłosić przemowę
na piątkowej potańcówce w stylu hitu lat 90' „Kongo”?
Tak. Zrobione.
Może coś o determinizmie środowiskowym.
Albo o dezodorancie.
Na trzeciej linii telemarketer od skupu złota.
- Już zabrałaś moje krzesło? - Owszem.
Jest bardzo wygodne.
Mój tyłek uśmiecha się od ucha do ucha.
Dobra. Jak się zemścimy na Dallas?
Można by jej przestawić metronom, żeby zgubiła tempo.
To już twój drugi zły pomysł dzisiaj.
Potrzebujemy większego rozmachu.
Widział pan film „Carrie”?
Dorzucimy kilka głosów, żeby wygrała konkurs na królową.
Podczas koronacji możemy ją upokorzyć, oblewając ją...
świńską krwią.
Tak!
Też dostaliście gęsiej skórki?
- Skąd weźmiemy świńską krew? - Ze sklepu mojego taty.
Mamy jej całe koryta.
Do dzieła!
Kontynuujcie, muszę odebrać. Stanford.
Miło się to mówi.
Nie zgadniesz, kto tu jest!
Rektor Richardson! Witam!
Świetny krawat!
Dziękuję Jack.
Ten odcień czerwieni to szkarłat stanfordzki.
Co za gość!
Właśnie wychodzę,
ale nie możemy się doczekać, jak do nas dołączysz.
Będzie pan zachwycony.
Jesteśmy jak jedna dusza w dwóch ciałach.
Jasne.
Uciekam.
Między nami...
Ostatnio bardzo prześwietlają wykładowców.
Jeden profesor angielskiego używał strony internetowej wydziału
do sprzedaży ekstazy.
Wyglądało, jakby rektor jedną łyknął.
Mówię poważnie, nie wpakuj się w kłopoty przez kolejne kilka dni,
ty seksowna mangustko.
Postaram się, ty... puchaty...
- Dawaj! - Nie czas na wygłupy.
Powiedzieć co wymyśliliśmy?
Wszyscy pójdziemy razem na potańcówkę...
Nie. Wystarczy!
Okazuje się, że mógłbym stracić nową posadę.
Mimo najszczerszych chęci,
nie mogę skąpać nastolatki we krwi.
Ja będę sobie szukał kawalerki do bzykania,
a wy się zepnijcie i opracujcie plan sami.
Dobra?
Zobaczmy... kawalerka do bzykania...
Nie, to zła strona.
Jakiej piosenki użyjemy do filmiku dla Jacka?
Ja głosuję na „What a Man, What a Man...”.
Za dużo razy to powtórzyłaś.
Nic nie poradzę! Jestem roztrzęsiona! Ciągle myślę o duchu.
Musi być proste wytłumaczenie.
To poświata.
Duchy nawiedzają tylko miejsca swojej śmierci.
W Whitlock nikt nie umarł.
Nie licząc Beverly z tapirem na głowie.
Umarła na zapalenie głowy.
Zapalenie głowy?
To legenda Whitlock!
Był rok 1964,
nauczycielka ekonomii Beverly Sills była chłopczycą.
To się nie podobało dyrektorowi Thorsonowi,
więc kazał jej nosić fryzurę a'la ul.
Któregoś dnia wyjmowała cukiniowe muffiny z piekarnika,
kiedy jej włosy się zapaliły.
Spaliła się do kości.
Powiadają, że nadal błąka się po korytarzach.
Z klątwą wiecznego ula na głowie.
Wiadra zamocujemy na sali dzień wcześniej.
Wejdziemy przez szyb wentylacyjny.
Beznadziejny plan.
- Sam jesteś beznadziejny. - Przestańcie.
- Jak się tam dostać? - Kanałem.
Panowie! Nie mieszam się, mówię tylko,
że każdy nauczyciel ma w biurku klucz uniwersalny.
Wystarczy go ukraść.
Ludzie, wmieszajcie się w tłum, bo wyglądacie podejrzanie.
Świetna robota, miłe panie!
Powinieneś mieć dzwoneczek.
Czkawka mi przeszła!
Przepraszam, że was wystraszyłem,
ale to jest fantastyczne!
Żywcem wyjęte z filmu!
Durb-a-dook, mamy problem.
Whitlock jest nawiedzone!
- Przez Beverly z fryzurą a'la ul. - To wszystko jest zmyślone.
Więc Beve...
Może nie powtarzajmy imienia po raz trzeci.
Na wszelki wypadek.
Depozytu za te kostiumy nam raczej nie zwrócą.
Ten śmierdzi jak sałatka jajeczna.
O rany! Witam wszystkich!
Królem i królową potańcówki w stylu „Kongo”,
zainspirowanej filmem na podstawie książki Michaela Crichtona,
zostali wybrani Dallas Chaffee i Joshua McLees!
Ruszcie tyłki na scenę!
Dobra robota.
Gratulacje dla Dallas i Joshuy!
- Nie działa, szarpnij mocniej. - Próbuję!
Zacięło się.
Czy wszyscy się dobrze bawią w zaginionym mieście Zinj?
Amy kocha film „Kongo”.
Nikt z nas tego nie łapie.
Nie znamy filmu. Do rzeczy!
O rany.
Wy Rosjanie szybko się przystosowujecie.
Bez dalszej zwłoki, pragnę przedstawić
naszego głównego prelegenta.
Powitajmy mojego byłego współlokatora,
pana Jacka Griffina!
Dobra ludzie...
Moje przemówienie będzie krótkie.
Musicie się wyrwać z Toledo.
Za wszelką cenę!
Ja się wyrwałem dzięki urodzie,
inteligencji i urokowi.
Wam tego brakuje, więc musicie wymyślić inny sposób.
Kim pan jest?
Ty możesz wstąpić do cyrku.
Może być fajnie.
Cyganie zwykle wolą zatrudniać swoich, ale możesz się wżenić w grupę.
Może nawet nie musiałbyś być cyrkowcem,
tylko na przykład kucharzem.
Lepiej z nimi dobrze żyć, bo inaczej ukradną ci dziecko.
Świetnie się bawiłem, ale cieszę się, że się stąd wynoszę.
Nara!
Myślę, że Cyganie są niesłusznie szkalowaną grupą.
Dzięki nim mamy tamburyny!
A Toledo to świetne miejsce do życia!
Jack, panie przygotowały pożegnalną niespodziankę.
- Zapraszam panie! - Dziękuję.
Jack, będzie nam ciebie brakowało.
Zrobiłyśmy obłędny film.
Krótkie ostrzeżenie dla publiczności:
to coś za trenerem, to na pewno nie duch.
Właściwie mamy 90 procent pewności, bo duchy nie istnieją.
Prawdopodobnie. Zdecydowanie! Pewnie nie istnieją.
Na pewno!
Wiemy tylko, że nie wiemy, czego nie wiemy.
Miles! Jak leci?
Chciałbym powiedzieć, że wszystko jest cacy,
ale jest wręcz przeciwnie.
Mam przesrane.
Jeszcze czekam na szczegóły,
ale podczas tego prześwietlania
namierzyli IP mojej internetowej dziewczyny, Lindy.
To adres IP liceum.
Okazuje się, że flirtowałem online z szesnastolatką.
Jutro będę się z tego tłumaczył u Oprah.
Jestem skończony.
To nie brzmi dobrze.
Cóż mogę rzec? Niektórzy...
podejmują złe decyzje z własnej winy
i muszą ponieść karę.
Nie Jack, nie rozumiesz.
Obawiam się, że to uderza też w ciebie.
Ja cię poleciłem, więc...
Stanford wycofuje ofertę.
Splamiłem swoje imię. I twoje też.
I to bardzo.
Stanford już cię nie chce.
Jak zobaczycie to coś za trenerem,
po prostu wiedzcie, że nie wiecie, co to jest.
To pewnie nic takiego.
Bo gdyby to był duch, dałby nam jakiś znak.
Zachowajcie spokój!
Nadal próbujemy ustalić sprawcę.
Dobrze się czuję. Ale to było przerażające.
Dobrze. Pa, mamo.
Usiądź.
Nie lubię błagać, ale jestem w tym świetny.
Więc błagam cię,
proszę, nie odchodź z Whitlock.
Mogę zaoferować te dwa miejsca parkingowe,
rabat w szkolnym sklepiku
oraz...
listwę przeciwprzepięciową!
No dobra.
- Naprawdę cię przekonałem? - Jasne. Zostaję.
To mi rekompensuje
tę krwawą rzeź z potańcówki.
Ale przecież pan odszedł...
Nie.
Rektor Stanford dowiedział się o internetowym podrywie Milesa.
Dostałem rykoszetem.
To koniec.
Utknąłem tu.
Jak u Szekspira. Sam pan siebie załatwił.
Może mała zemsta poprawi panu humor?
Stara dobra Misja Miles?
Nie wiem, czy pan widział,
ale wywiad u Oprah świetnie mu poszedł.
Ma dostać własny program.
Mam to gdzieś.
Zarzucę advil i pójdę spać.
Sprawdźmy, czy dziś...
zamieni się w jutro.
Nic tak nie poprawia nastroju, jak odpłacenie się komuś za krzywdy.
Będzie pan tak bezczynnie siedział?
Tak.
Co takiego ma Miles, czego nie ma pan Griffin?
Jest Anglikiem.
A to oznacza, że może zostać deportowany.
A jaka jest główna przyczyna deportacji?
Przemyt egzotycznych zwierząt.
Wystarczy zdobyć nielegalne egzotyczne zwierzęta,
podrzucić mu do domu, zadzwonić po FBI i bum!
Deportują go.
CZOŁEM
CHOLERA JASNA
Skąd weźmiecie zwierzęta?
Mój szemrany sąsiad hoduje węże.
Ciągle próbuje nam sprzedać jaja pytona.
Wiecie co?
Coś w tym jest.
Daj.
Skoro jesteśmy przy załatwianiu,
dodaję do listy rektora Stanford. Pieprzona hiena.
- Mogę dopisać instruktora karate? - Co?
Śmiał się, jak upadłem przy kopnięciu z półobrotu.
Co za chujek.
Dyktator w drogerii pozwala mi kupować tylko 7 zapalniczek.
Jasne. Załatwmy go.
Myślałem, że to jasne. Wracamy do strefy zdebiologizowanej.
Sarika, wrzucaj podręcznik do wora.
No już.
Doskonale.
Znakomicie! O to chodzi!
Kto jeszcze?
Dziadek chce mi obciąć włosy.
To niedobrze.
Dentysta chce, żebym nosił aparat, ale go nie potrzebuję.
Dalej! Kto jeszcze?
Trener Novak, bo każe mi robić pompki.
Kucharka z brodą!
Denzel Washington, bo chcę go poznać!
Dzieciak, który na stołówce pstryka mnie w sutki.
Billy Wolfe!