LICEUM WHITLOCK DOM BARANÓW
WITAMY PIERWSZOKLASISTÓW
Prawie mnie zabiłeś!
Sorka, że cię wystraszyłem. Czekaj!
Chciałeś rozmawiać!
Coś mówiłeś? Co się stało?
Witam, zacznijmy od zamknięcia dziobów.
Wróćcie na swoje miejsca
i mordy w kubeł.
Dobra, lecimy.
Jestem Jack Griffin.
I nie chcę tu być.
Jestem cenionym wykładowcą filozofii.
Mam roczną przerwę, nie powiem dlaczego.
Mieszkam w domu mojej zmarłej mamy.
Spędzę ten czas mając z wami
fakultet z biologii.
Słuchajcie. W nosie mam biologię.
Nie będzie żadnej biologii.
Żeby było jasne,
nie będzie tak, że przez rok,
będę jej uczył cichcem.
Nie będzie też tak, że nauczę się od was więcej, niż wy ode mnie.
Wiem więcej, niż wy wszyscy razem,
więc to nie ma sensu.
Większość czasu poświęcę
na pognębienie mojego wroga.
Chcę odebrać posadę dziekana Wydziału Filozofii Milesowi Leonardowi.
A potem przelecę jak najwięcej lasek
w całej Kalifornii.
To akurat nie wasza brocha.
Zapomniałem o czymś...?
Pognębić wroga, seks... Nie, to wszystko!
Witam na moim fakultecie.
Ale syf.
Wszyscy jesteście nerdami i chcecie mieć dobrą średnią.
Zgadza się?
Zrobimy tak.
Wypaplacie, że nie uczę biologii, daję F.
Trzymacie dziób na kłódkę, daję A+.
Zobaczcie.
Jesteście przemęczonymi nastolatkami.
Macie okazję się zdrzemnąć.
Jak czujecie się zbyt rześko,
to weźcie Advil.
Zetnie was z nóg.
Co robisz? Opuść rękę.
Zachowujcie się jak dorośli.
Po prostu mówcie.
Jestem Sarika Sarkar.
W imieniu wszystkich uczniów pragnę wyrazić skrajne oburzenie
z powodu braku biologii.
Powtórz.
Nie te pierdoły.
Imię.
Sarika Sarkar.
Świetne imię.
Kocham filozofa Prabhata Sarkara.
Wszechświat istnieje w obrębie kosmicznego umysłu.
Co robicie?
Nie notujcie. Nie uczę was.
Kim jest Książę Ciemności? Twoja książka?
ANARCHIA W DZIAŁANIU
Co z tego?
Chyba ma pan kłopoty.
Możemy porozmawiać na zewnątrz?
- Dostanę nowe krzesło? - Nie wiem, czy mamy budżet.
Nieważne.
Jak leci?
Dzisiaj dzień prania?
Co to niby znaczy?
Pewnie nie mówiłem...
Mamy tu określony styl ubierania się.
Ja chcę nosić dresy.
A ty chwalić się, że w szkole uczy profesor z Harvardu.
To dobre dla szkoły.
Nie chciałem być natrętny...
Zraniły mnie twoje słowa.
Najgorsze, że cię polubiłem.
Jak kumpla od cotygodniowego piwka.
Możemy skoczyć na piwko.
Robisz z igły widły.
Jestem luzackim dyrektorem.
Nie chcę się codziennie tak stroić, ale muszę.
Bo jestem autorytetem. Ale luzackim, zobaczysz.
Wiesz co?
Zapomnijmy o tym.
Chodź.
Jesteś swój chłop.
- Idziemy na to piwo wieczorem? - Nie.
Planuję zerżnąć moją byłą, najostrzej jak się da.
O takich rzeczach lepiej szeptem.
Próbuję ją urobić.
Zniszczyłeś znak. Dlatego tu przyszedłem.
Za późno.
Przepustka? Trzymasz ją, dobrze.
Miles, tu Jack.
Pozdrowienia z Kalifornii!
Ponoć pracujesz w Stanford.
Gratuluję też nowego bestsellera.
Wróżę ci dalsze sukcesy, o ile nie dopadnie cię...
załamanie nerwowe.
Wywalenie cię z Harvardu było przesadą.
Jestem pewien, że szkoły się o ciebie biją.
I to jak. Rozważam różne opcje.
Muszę lecieć.
Spotkanie, jak będzie w okolicy?
Ani drgnęło.
Fajny plecak, ofermo. Oddawaj go, świrusie.
Słyszałeś?
Głuchy jesteś? Dawaj plecak!
Szaleństwo.
Mój wymarzony facet puka do drzwi, w mokrej koszulce,
i mówi, że właśnie brał kąpiel.
Który dorosły facet kąpie się w wannie?
- Dokładnie! Co to ma być? - Mój się kąpie.
Tak czy siak, randka była mocno średnia.
A on przysyła mi wiadomość z prośbą o fotkę mojego tyłka.
To faktycznie palant.
Ale, sfotografować ci tyłek?
Tak się to robi.
Ci najgłupsi nie orientują się, że to ręka.
Biorę aparat,
kadruję, łapię ostrość i gotowe!
- Ale tyłeczek! - Jaki rowek!
Nowy wie o co chodzi.
Jack? Z Harvardu?
Miałeś jakieś randki ostatnio?
Właściwie to planuję zerżnąć wieczorem moją byłą,
najostrzej, jak się da.
Zerżnie ją najostrzej. Nie po prostu ostro.
Agresywnie ostro.
- Podoba ci się tu? - Ani trochę.
Uczę w liceum w Toledo. Coś okropnego.
Wiecie, co dziś robią moi uczniowie?
Mają mnie ładnie narysować,
i dać rysunki swoim ojcom.
Moich uczę o recyklingu. Wiecie, co im powiedziałam?
Żeby posprzątali śmieci z mojej fury.
Zabierać wory i do kontenerów.
Zaraz...
Możemy kazać dzieciakom robić, co chcemy?
- Oby się udało. - Zawsze działa.
Witam, czas stulić dzioby.
Zająć miejsca.
To krzesło jest do dupy.
- Słuchajcie. - Nie! Ty słuchaj.
Nie chcesz nas uczyć biologii.
Lubisz uczyć filozofii.
Myślimy, że biolo...
Zamknąć się!
Wyłącz muzykę.
Siadać. Pojebało was?
Żadnych rap-niespodzianek.
Żadnego rapu o nauce.
Rap z saksofonową solówką?
Szkoda.
Wyłaź stamtąd, stary.
Wyrzucisz to do śmieci?
W rapie nie ma miejsca na saksofony.
Miały spadać z nieba?
Mokre zeszyty też do rapu?
Wiem, że nie wykorzystuję sensownie czasu zajęć.
Ale to się zmieni. W tej chwili.
Próbuję psychicznie złamać mojego wroga.
Ukradł mi pracę. Chcę ją odzyskać.
Na razie wygrywa, ale jak z nim skończymy,
będzie w wariatkowie, marząc o śmierci.
Nie lepiej skupić się na ciężkiej pracy, zamiast doprowadzać go do szaleństwa?
Moje działania podjęte w tej sprawie są zasadne,
bo dają lepsze rezultaty, niż wszystkie inne.
Podstawy filozofii.
Utylitaryzm. Jeremy Bentham.
Nie notujcie.
Wiem, że Miles nie ma teraz dziewczyny.
Zadanie na dziś, to poderwać go na fejsie.
duszona kaczka
Na co czekacie? Do roboty!
Napiszecie flirciarską wiadomość pod fałszywym imieniem.
Na przykład „Linda”. Najlepszą wiadomość mu wyślemy.
W tej chwili powinniście pisać, albo głęboko spać.
Patrzcie, co znalazłem o Jacku Griffinie.
Stary gość załatwia ciut młodszego gościa.
Akademicka porażka.
Zacznijcie zamykać dzioby.
Mordy w kubeł, zająć miejsca.
Posłuchajmy flirciarskich wiadomości.
Zaczniesz?
Książę Ciemności, co tam skrobiesz? Dawaj.
Drogi Milesie, nie znasz mnie, ale poznasz.
Ślubu udzieli nam sam Władca Ciemności.
Moją twarz zobaczysz, jako ostatnią, gdy obejmę twoją szyję i wyssam duszę.
Dzwońcie na policję.
Żartuję. To naprawdę świetne.
Bardzo obrazowe.
Może odrobinę za mało kobiece.
Twoja kolej.
- Hej, chłopcze... - Głośniej.
Jesteś gładki jak masło i roztopiona czekolada.
Całego cię wyliżę.
Chlup, siorb, mniam.
Porozrabiajmy razem.
Pamiętajmy, że to będzie pierwsza wiadomość, jaką otrzyma od nieznajomej.
Ale świetnie zaczęłaś.
Ale się podkradłeś!
Zgłosiłem zapotrzebowanie na krzesło, rada się tym zajmuje.
Git, daj znać, jak zagłosują.
- To jest biologia? - Oczywiście.
- Porozrabiajmy razem? - Jak widać! Na razie.
Książę C. ostro coś tam skrobie. Dajesz.
Oczami pełnymi ognia i krwi spojrzę na twe okaleczone ciało.
A tak w ogóle to jestem demonicą.
Widzę w tobie dużo siebie. Osiągniesz sukces.
Nieźli jesteście Fajna zabawa?
Kto następny?
Chcę, byś się rumienił, i czuł się błogo.
Chcę leżeć z tobą i śmiać się do łez.
Chcę się z tobą zestarzeć.
A jak już będziemy starzy, powiemy: „To nic, mamy siebie.”
O to mi chodziło.
Oklaski.
Dobra, idziemy do domu.
Ale mamy inne lekcje.
Nieważne.
I to mniej więcej wszystko, co się działo odkąd zerwaliśmy.
Część ominąłeś.
Tak?
Podobno zawaliłeś szansę na posadę i żaden uniwerek cię nie chce.
Słyszałam też, że jakiś staruszek cię przydusił.
Jak mogłem o tym zapomnieć?
Może po kolacji pojedziemy do ciebie?
Widzę się z moim chłopakiem. Za godzinę kończy zmianę w szpitalu.
Kurwa!
MILES LEONARD ZDOBYWA GRANT.
Witam wszystkich.
Pana Griffina dziś nie będzie.
Przekazał,
że trafił za kratki.
Ale, cytuję: „To nie dożywocie”.
Trener Novak.
Wyciągać książki.
- Czego? - Witam.
Jestem Sarika Sarkar.
Że jak się nazywasz?
Jak ten filozof.
Będę mówił Sara, dobra? Na czym skończyliście?
Jesteśmy...
Robisz 10 pompek.
- Słucham? - 20.
Wisisz mi 10 pompek, za każde słowo bez podniesienia ręki.
Do diabła, co to za kałuża?
Leć po mopa.
Potem idź do dyrektora i uprzedź, że w sobotę zostajesz w kozie.
Biologia. Ty w okularach, czytaj.
Komórka jest podstawową...
Dzięki. Dalej ja poprowadzę.
- Zawsze kończę lekcję, którą zacząłem. - Winszuję.
- Działam od przerwy do przerwy. - Tę lekcję przejmę.
Dobra, najświeższe wieści.
Wieczorem dowiedziałem się, że Miles dostał grant MacArthura.
Moja eks nie dała mi się przelecieć.
Wkurwiłem się, zalałem w trzy dupy i obsikałem szpital, w którym pracuje.
Policjant zasugerował, żebym przestał.
Ja zasugerowałem, żeby zrobił mi dobrze.
Nie zrobił.
Zamiast tego wykręcił mi rękę i zapuszkował.
To by było na tyle z nowości.
Wróćmy do pracy nad załamaniem nerwowym.
Moment!
Spotykacie się?
Devin był w areszcie.
Za oddawanie moczu w miejscu publicznym i stawianie oporu.
Zwinęli mnie za to samo.
Dosłownie.
Okazuje się,
że Devin obsikał dom chłopaka, który go prześladuje.
Dziś opowiadałem dzieciakom, jak robiłem podobne rzeczy.
Cholera.
Zatem...
Od jak dawna ten łobuz wrzuca ci plecak do wody?
- Jakiś rok. - Rok?
Nic nie wiedziałeś?
Nie stawia cię to w dobrym świetle.
Myślę, że to była cenna lekcja i możemy zamknąć temat.
Ralph, dawaj przytulasa.
Teraz nie chcę.
Weź odpowiedzialność i z nim pogadaj.
Inny dyrektor ciebie by zwolnił, a ciebie wywalił.
Ja jestem luzakiem.
Ale teraz utrudniacie mi wyluzowanie.
Stanowczość. Nie znałem cię z tej strony.
Podoba mi się.
Dziękuję.
Możesz nas na chwilę zostawić?
Tak. Jasne.
- Jadę na górę. - Trochę to zajmie.
Nie znam się na takich gadkach. Nie mam dzieci.
Zawsze używałem gumek, mimo że ich nienawidzę.
Mniej się przez nie czuje.
Wygląda to tak.
Chce być wobec was otwarty i szczery.
Ale jak mam nas przez to pakować w kłopoty,
będę się musiał zachowywać, jak reszta belfrów.
Łapiesz?
Jakbyś znów chciał mnie naśladować, albo zrobić coś szurniętego,
daj mi wcześniej znać.
Dobrze.
Nadal jestem na górze!
Gotów do zjazdu.
Może oszalałem, ale widzę szopa.
Nie, jeden tam mieszka.
Teraz nie wiem,
czy mąż przysyłał mi fotki swojego tyłka, czy ręki.
Mąż wysyła ci fotki tyłka?
- Jak wygląda? - Nie chcę wiedzieć.
Ma mięsień...
No proszę, duży facet, duże krzesło.
Z opcją masażu.
Podoba mi się. Miękkie, z gładkiej skóry...
Bardzo wygodne.
Potrzebuję pomocy ze szkolnym problemem.
Co robić, jak uczniowie się prześladują?
To proste.
Musisz ich trzymać razem. Bez przerwy.
Tak, to zawsze działa!
My się tak zaprzyjaźniłyśmy.
Stef i ja prześladowałyśmy Michelle.
Dyrektor Durbin zmusił nas do przebywania razem.
Nadgryzałam jej wszystkie kanapki.
A ja w tym pomagałam.
Raz podpaliłam jej torebkę.
Straciłam kupę kasy.
Sto dolców.
Czyli trzymać ich razem?
To niekonwencjonalne, ale całkiem niegłupie.
- Niegłupie? Wielkie dzięki. - Łaskawca.
Nie o to mi chodziło.
Każda z nas przeczytała książkę, tak tylko mówię.
Wystarczy, wracam do klasy. Dzięki.
Nie ma za co. Bądź ostrożny.
Ma jeszcze minutę.
Albo się pojawi, albo...
Albo co?
Nie wiem.
Wchodź! Idź.
Cześć wszystkim. Jak leci, Ralph?
To Dan Decker.
Dołącza do fakultetu.
Siadaj koło Devina.
Ty! Możesz się przesiąść?
Pedagog szkolny o tym wie?
Nie jesteś moim szefem.
W zasadzie to jestem, dosłownie.
Słuchajcie!
Trochę rzeczy się tu zmieni.
Żadnych szykan, albo skopię wam tyłki.
Stłukę was po dorosłemu.
Jak robię coś głupiego, nie znaczy, że wy też.
Powtórzcie.
Chlup, siorb, mniam. Porozrabiajmy razem...
Cześć Linda.