Zacznijcie zamykać dzioby.
Kończcie zdania, niech zapanuje cisza.
Dan mnie podsiadł.
Skąd miałem wiedzieć?
Nie wiem, o co biega w tej dziwnej klasie.
Wyluzuj. Nie bądźmy takimi pedantami.
W dorosłości nie ma przypisanych miejsc. Chyba, że w samolocie.
I w sądzie.
Jak już spuentowałem, to nic nie dodawaj.
W tym tygodniu zajmujemy się
psychicznym gnębieniem mojego rywala.
Jest Brytyjczykiem.
Jak również jest adoptowany.
W tym tygodniu uczymy się brytyjskiego akcentu.
Najlepszy z was do niego zadzwoni, udając jego biologiczną matkę,
której nigdy nie znał, i zdradzi mu druzgocący sekret.
SIEROCINIEC
MATKA?
SEKRET SKSUALNY?
Pytania?
- Serio nie będzie pan uczył biologii? - Będę.
A Picasso poprowadzi kurs prawa jazdy.
Jestem uznanym profesorem filozofii,
nie interesuje mnie uczenie biologii. Więc odpuśćcie.
Mamy dobry układ. Wy nie marudzicie, ja daję A.
Dajmy sobie luz.
Chcę tylko przetrwać rok w Toledo, gdzie kawa smakuje jak siki.
Opuść rękę.
Dawaj. Chcę usłyszeć brytyjski akcent.
Księgarnia w centrum serwuje dobrą kawę.
Milordzie.
Nieźle!
Anthony jest na prowadzeniu.
Świetnie. Nie krępujcie się.
Brytyjski, kobiecy, bolesny.
Start.
Co to za klasa?
To będzie mój azyl.
POLECAMY
Nie ma sprawy.
Wyrzucili mnie z księgarni.
Chciałem wyjaśnić, że ich „Polecamy”
to marne czytadło dla gospodyń domowych.
Niechcący oblałem gościa paroma kroplami kawy,
a ten stwierdził, że go poparzyłem.
W następnej chwili to bydle kazało karkom z ochrony mnie wywalić.
Zatem, mam nowy plan.
Ten z akcentem i tak nie idzie.
Skupimy się na zdjęciu z wystawy książki Milesa.
Zatrudnicie się tam
i zmienicie wybór polecanych pozycji. Potrzebuję jakiegoś azylu w tej dziurze.
Czy to przez Milesa wyleciał pan z Harvardu?
Nie, ale ma w sobie coś takiego...
Są tacy ludzie...
Nigdy nie zdejmuje szalika.
Jak się uśmiecha, robi tak.
No wiecie, jak ci ludzie...
Kontynuować, czy łapiecie?
Można znaleźć inny azyl. To prostsze rozwiązanie.
Też to słyszycie?
Protekcjonalny ton? Do dupy na rozmowie o pracę.
Nie możemy pracować.
Ależ owszem. To proste.
Dwoje z was się zatrudnia, zmienia wystawę i rzuca robotę.
W tych miejscach jest szybka rotacja z powodu płacy minimalnej.
Kto z was był na rozmowie o pracę?
Babcia mnie kiedyś poprosiła o wykopanie cebuli w ogrodzie.
Cóż, praktyka czyni mistrza.
Sorka, że przeszkadzam. Mówi dyrektor Durbin, z pracy.
Możesz do mnie podejść w wolnej chwili?
Może teraz?
- Prowadzisz lekcję, nie możesz teraz. - Już idę.
Heather, zastąpisz mnie. Poćwicz z nimi rozmowy kwalifikacyjne.
Dacie radę, tylko musicie poćwiczyć.
To twój znak rozpoznawczy, nie może ci tego zabrać.
Uciekaj.
Dzieciaki mają pierwszeństwo. Jack, prawda?
H.H. DeMarcus. Mów mi Helen.
- Jak Harvard? - Znaczy, cały calutki Harvard?
Uznajmy, że w porządku. Jeśli Durbin jest wolny to chciałbym...
Zbliża się doroczny kiermasz.
Wszyscy muszą coś upiec.
Ja robię ptysie.
Ludzie je uwielbiają.
Ale najważniejsze, że robimy zbiórkę pieniędzy na szkołę.
Zapiszę sobie nazwę na ciastko. Zawsze notuję, co mi wpadnie do głowy.
To będzie coś prostego. Ciasteczka z czekoladą.
Mogłem przerwać ci wcześniej. Czemu miałbym to robić?
Bo jesteś dumnym Baranem!
Ach tak, rozumiem. Zapisz, że mowy nie ma.
Chyba cię jeszcze żaden baran nie użarł.
Zbliża się Baran Pam, uwaga!
Baran ma na imię Pam?
- Barany są samcami. - Pam jest transbaranem.
Wchodzi!
Czas wypić, co nawarzyłeś, Jack.
Podoba mi się, cokolwiek to jest. To z jakiegoś filmu?
Z reklamy mercedesa.
Żadnych kompromisów.
Świetnie wyszło. Zamieniam się w słuch.
Musisz zapłacić za rozwalony znak.
Był granitowy. To misterna robota.
Sporo kosztował.
Załatw to.
Nie uznaję kompromisów.
Sam chciałem o tym pogadać.
Mój prawnik chce wiedzieć,
czy był w przepisowej odległości od ulicy.
A szyja mi się naprawdę daje we znaki.
Widzisz, ja też nie uznaję kompromisów.
Więc jako osoba bezkompromisowa, muszę to szanować.
Zrobię cięcia budżetowe.
Utnę tym, którzy w przeciwieństwie do nas, idą na kompromisy.
Whitlock górą! Durbin na wojennej ścieżce!
Dobra, jestem, więc mordy w...
kubeł.
Skończyłaś rozmowy o pracę?
Kogo byś zatrudniła? Może kogoś z referencjami?
Bratanka szefa?
Tak myślałem.
Pieprzone podręczniki.
Dan jest zajebisty, a nie wertuje podręczników.
- Bo nie mam. - Nie dostałeś? Ale czad.
Podejdźcie tu z książkami.
Widzicie otwarte okna?
Ktoś zgadnie, co się teraz wydarzy?
- Nie wyrzucimy ich, mamy zaliczenie. - Doprawdy?
Jazda, wywalać.
- Przeżyjesz? - Nie bez książki.
- Skąd pan wiedział? - Nie wiedziałem, słowo.
Mogłem ci zrobić krzywdę.
Miałem zacząć rozmowy, ale nie mogę.
Mogliby mnie za to zapuszkować.
Muszę z tobą omówić budżet.
Trzeba...
Musisz ograniczyć zużycie kredy do boiska.
Nie trzeba codziennie poprawiać linii. Nie ugnę się.
- Jasne, gramy do tej samej bramki. - Serio?
Jak gadamy o kosztach, potrzebuję chustę do WF.
Dzieciak poszarpał starą o sprzączkę.
Przeleciał przez salę, rozdzierając chustę w drobny mak.
Żadnych kompromisów.
Po pierwsze, chcę wiedzieć, czemu przeleciał przez salę.
Po drugie, jestem w trybie cięć.
Rozumiem. Najpierw zabierasz WF-iście
- Jestem najniżej w piramidzie. - Rozumiem, jak ważny jest WF.
Łapiesz, co robię? Męczę chłopaków.
Wiesz, co banda szalejących nastolatków zrobiłaby ze szkołą?
Kupię ci chustę.
Coś wymyślę.
Gdybym nie męczył chłopaków, roznieśliby tę szkołę przed lunchem.
ROZMOWA O PRACĘ.
To wam się przyda.
Postawa. Kontakt wzrokowy.
Jak poczuję, że się nie przykładacie, dostajecie F.
Lubię duże książki i nie umiem kłamać.
- Mam średnią 4,125. - Nigdy nie mówimy o ocenach.
Nie mają żadnego znaczenia.
Następny!
Największa słabość?
- Szyja. - Co masz na myśli?
Do 5 roku życia nie mogłem podnieść głowy.
Jedyna praca, jaką wykonywałem to opieka nad młodszym bratem.
Staracie się zrobić dobre wrażenie. Musicie łgać.
Inni na pewno będą, ale spoko. To holistyczny konsekwencjalizm.
Tak czy siak, wynik będzie ten sam.
Kłamcie!
Moim ojcem jest Stephen King.
Mam normalną szyję.
Jak usłyszę coś z tyłu, kręcę nią bez wysiłku.
Obyście mieli skitrane wory kasy, bo jesteście niezatrudnialni.
Nie mam wyjścia, muszę to zrobić sam.
Wynocha.
Przez brak książek, możemy zawalić rok.
- Trzeba coś zrobić. - Co? Ma władzę.
Możemy go złapać w domu, z zaskoczenia.
I nie wychodzić, póki ich nie odda.
- Kto jest ze mną? - Ja.
Może jego dom wygląda, jak biblioteka z „Pięknej i Bestii”.
Zapytaj Dana Deckera, jest groźny, ale pan Griffin go lubi.
KIERMASZ WYPIEKÓW SAME CIACHA!
Gdzie ten skur...
UWAGI DO KSIĘGARNI
Ale ściskasz ten długopis.
Co to?
Zemsta.
- Wołajcie Shondę! - Cóż za dramatyzm.
Kogo?
- Tu jesteś! - Helen, błagam, nie teraz.
Pracuję nad bardzo ważnym projektem.
Jasne... Ty geniuszu z wielkimi myślami.
Nie masz czasu na ciasteczka, więc ułatwię ci sprawę.
Nie jestem szalonym profesorem, który nie ogarnia pieczenia.
- Zwyczajnie nie chcę tego robić. - Szalony profesor! Idealna nazwa!
Ta wariatka ma w nosie pierwsze wrażenie.
Zluzuj trochę majty, Jack.
- Słuchaj. - Tak Batmanie?
Nie piekę ciastek.
- To się nie zmieni. - Patrz, jak mu drgają nozdrza.
- Widział ktoś mój kubek? - Który?
Ten z moim imieniem.
Księgarnia Bartholomew's, dziękujemy za telefon.
Czym jest czas? Po co tu jesteśmy? Jestem Miles Leonard, filozof...
Figurant!
Czym jest czas?
Po co tu jesteśmy?
Jestem Miles Leonard, filozof, geniusz McArthura...
Figurant!
Pytanie jest odpowiedzią.
Zamknij się.
Wejdźmy od tyłu.
Bartholomew's, mówi Kyle.
Już odbieram...
Jak to nie mieszacie się?
A jakby wybrali „Mein Kampf”?
To Manifest Adolfa Hitlera. Sprawdź sobie.
„Mein” pisze się jak chow mein.
„Kampf” kam jak kamfora i pf, jak pf.
Nie powinniśmy go nachodzić. Chodźmy.
Żartujesz?
Możemy to wykorzystać.
Nowy plan.
Jeśli ma nas uczyć, trzeba mu pomóc.
Nie możemy tego wykorzystać... czymkolwiek to jest.
Wracajcie.
Mamy okazję, jest w rozsypce.
Mięczaki.
Mogłam wziąć dziewczyny.
Idzie. Pamiętajcie, delikatnie.
Jest na skraju załamania.
Wszyscy cisza!
Ten plan się nie klei.
- Co to? Szkółka niedzielna? - Nie, głuptasie.
Chcemy poćwiczyć rozmowy o pracę. Prawda?
Tak, nie mogę się doczekać.
- Przygotowałem oficjalne CV. - Obejrzałam „Pracującą dziewczynę”.
Cóż za zmiana nastawienia.
To dużo ciekawsze, niż biologia.
Dziękuję. Nienawidzę wiedzy.
Nie sugeruj, że nienawidzę wiedzy.
Lecimy z tematem.
Na początek, widzę za dużo krawatów bolo.
- Durbin zaopatrzeniowiec. - Podobno rozdajesz kasę?
- Skąd wiesz? Ludzie o tym gadają? - Moje dzieciaki potrzebują monitora.
Moje mikrofonu do prezentacji.
Moje tego urządzenia, które wyświetla teksty piosenek
i kobietę na koniu na tle wodospadu.
Karaoke?
Nie mogę kupić karaoke, szukam oszczędności.
Proszę, Durbs.
Sprzęt do karaoke zepsuł się trzy semestry temu.
Wiem, że w duszy ci gra.
Świetnie śpiewam „Thriller”, recytuję też Vincenta Price'a.
Wiedziałam!
Cholera, kupiłem maszynę do karaoke.
Jest mój smutny chłopczyk.
Na boga, co robisz?
Twoje dzieciaki mi powiedziały, co się stało.
Jak wrzuciłeś do mikrofali taco z sałatą!
Dzieciaki u mnie były?
Widzieli jak pijesz i trenujesz boks.
Martwią się, że miałeś załamanie i chcą coś dla ciebie zrobić.
Dlatego dziś nie marudzili? Z litości?
Duma Barana.
Jak któremuś rogi się zaplączą w płot, reszta go wyciągnie za kopyta.
I dlatego, nic nie musisz piec. Żyjesz w zbyt dużym stresie.
W żadnym stresie. Mam świetne życie.
A w pieczeniu ciastek nie ma nic trudnego.
Sorki koleś, ale nie. To byłyby krwawe ciastka.
- Przypłacone załamaniem nerwowym. - Jesteś niedorzeczna.
Idę.
Żałuje mnie banda kujonów?
Też brałeś udział w tym szpiegowaniu mnie przez okno?
Nie.
Nikt ze mną nie gada.
Zawsze jesz tu sam?
Myślałem, że szybko znajdziesz sobie jakąś ekipę.
No dalej.
W czym rzecz?
Przyjechałem tu z Florydy rok temu.
Mam problem z zawieraniem przyjaźni.
Nawet z nerdami nie umiem gadać.
- Czy to Heather w ciele Wonder Woman? - Nie.
Musisz znaleźć coś, co lubią.
Wystarczy powiedzieć „Dumbledore”, a oszaleją.
Ale to pewnie i tak nie dla ciebie.
Widzę w tobie samotnego wilka.
Ludzie będą cię wrabiać w ciasteczkowe kiermasze,
ale uwierz mi, życie samotnego wilka może być słodkie.
Nie chcę być jak pan. Pana życie to porażka.
Moje życie?
Jadasz koło śmietnika!
Gdzie się z tym wybierasz?
Croquembouche.
Coś jak twoje ptysie, tylko bardziej imponujące.
To ty będziesz miała załamanie.
Jednorazowy wyjątek, notujcie wszystko, co powiem.
Po pierwsze nie ubierajcie się tak. Po drugie, spaliłem kartonowego Milesa.
Mam zakaz wstępu do księgarni, ale nie szkodzi.
Prawdziwy azyl w tym mieście, będzie między uszami.
Po trzecie, nie litujcie się nade mną.
Ktoś z was skończył Harvard? Przeleciał 24 kobiety?
Widzieliście faceta, który je, co chce?
Pije, co chce.
Ubiera się, jak chce.
Wymarzony styl życia większości nastolatków.
Smutne, że tego nie widzicie.
Wstydliwa część mojego dnia,
to 55 minut, które muszę tu spędzić.
Jeszcze jedno.
Ma ktoś coś do powiedzenia na temat... Dumbledora?
Cisza! Uspokójcie się.
Pojedynczo. Zacznie Dan.
Śmiało.
Skoro tak się pan wstydzi, pewnie by pan nie chciał, żeby Miles dostał zdjęcie.
Nie dostanie, jeśli zwróci pan podręczniki.
Sam pan mówił: „Znajdź coś co lubią”.
Jeden rozdział.
Ze środka książki. Ja wybieram.
Dasz radę.
Żadnych kompromisów.
Skończyłem z kompromisami. Idzie o coś więcej niż znak.
Będziesz się musiał obejść bez sprzętu laboratoryjnego.
Nie ma sprawy.
Serio? Nie zaburzy ci to pracy?
Sprzęt nie ma znaczenia.