Według plotkarskich artykułów, mój wróg Miles spotyka się z Lisą Loeb.
Tą Lisę Loeb.
Seksownym słowiczkiem w okularach.
Podczas gdy ja bzyknąłem zero razy, odkąd przeniosłem się do tego śmietnika.
Tak nie może być. Więc... wdrażam nowy plan!
Rozbicie związku Milesa i Lisy.
Co do diabła?
Dziś jest dzień z rodzicami.
Zatem, witam na fakultecie z biologii.
- Nie może pan mówić o bzykaniu! - Chcę zobaczyć sylabus.
Zero bzyknięć?
Proszę posłuchać. Nie wiem, co dzieciaki o mnie mówiły, ale skończyłem Harvard.
Czyli wiem, jak tam się dostać.
Na inne uniwerki też, bo są gorsze od Harvardu.
Nie opuszczajcie rąk, jeśli nie chcecie, żeby dzieciaki się tam dostały.
Myślę, że na pozostałe pytania mogę prosto odpowiedzieć.
Wasze dzieci doskonale wiedzą, jak zaliczyć moje zajęcia.
Prawda?
Do tej pory, wszystkie dzieciaki, owoce waszych lędźwi, mają A.
Życzę wszystkim miłego dnia!
Przepraszam, będą indywidualne rozmowy?
- Naprawdę pani tego chce? - Tak.
Ma po prostu gównianą osobowość.
Ale państwo też wyglądacie na sztywniaków.
Heather jest świetna.
Czai się w niej coś niebezpiecznego. Nieposkromionego.
- Wspierajcie to. - No właśnie! Kupcie mi szybkowar.
Chcę zrobić szponder. Szybko.
- Jesteś za młoda na szybkowar. - A na szczepienie przeciwko HPV nie?
Ma zerowe poczucie humoru. Śmieje się kiedykolwiek?
W ogóle nie ma rozrywek.
Czy chcę co sobotę tracić 5 godzin na jej dziesięciobój naukowy?
Nie.
Wolę basen, leżak i sączenie malibu!
Ktoś powinien zrezygnować z trwałej.
A jak się zgubimy? W kościele albo w wesołym miasteczku?
Zawsze szukamy loczków.
Możecie się prowadzać na smyczy. Idźcie już.
Pani...
Nie jestem... mężatką.
Trish, mama Colina.
Mama Colina!
Widać, po kim odziedziczył...
plecak.
To pani wybrała, prawda?
Ładny. Ma pani świetny gust.
Dziękuję.
Jestem znawczynią plecaków i ciuchów.
Nie wzięłabym pierwszego lepszego.
To nowe prace.
WITAMY RODZICÓW. DZIEŃ OTWARTY.
To dzieło z lekcji o rysowaniu postaci.
Doskonałe kontury, świetne cieniowanie!
- Piękny. - Przepraszam, ale to nagość.
- To jest nagość? - Czy dzieciom pozowała naga modelka?
Nie! Ja pozowałam i nie byłam nago.
Miałam kostium i biodrówki.
Technicznie, to nie nagość.
Nie była naga!
Czy to przez to mój Trey nagle obsesyjnie bierze długie prysznice?
Gaś ten pożar, Durb.
Założę się, że ta wulgarna wystawa zainteresuje radę szkoły.
Wulgarna? Wypraszam sobie.
Mam plecy jak z obrazów Gauguina.
Zajmę się tym.
Proszę bardzo.
Karmiłem pisklaka strzykawką przez tydzień,
aż nabrał sił i odleciał.
Nie jestem rodzicem, ale rozumiem.
- Mam awersję do ptaków. - Są ohydne.
Przepraszam, że przegapiłam powitanie. Próba się przedłużyła.
Jest wiolonczelistką w Orkiestrze Symfonicznej Toledo.
- Mam awersję do wiolonczeli. - Są ohydne.
Na razie, mamo.
- Umówmy się. Może dziś? - Pewnie.
- Wpadniesz na obiad? - Miałem zjeść mrożone burrito, ale...
ma rok przydatności do spożycia, więc tak!
- Podać ci mój numer? - Dyktuj.
Już zapisujesz! 419-555-0199.
Zadzwonię albo napiszę.
Zobaczymy.
- Lubisz Pino? - Tak.
No proszę, szarpnąłeś się, 27 dolców.
- Luksusowo! - Gość w sklepie chciał zdrapać cenę.
Kazałem zostawić, żebyś zobaczyła, że mam klasę.
Jestem pod wrażeniem.
Pachnie przepysznie.
Dzięki. Spaghetti bolognese, moja jedyna specjalność.
- Kiepskie żarcie na pierwszą randkę. - Nie da się seksownie jeść.
Chyba, że jesteś kundlem z Disneya.
Albo snobem, który nawija makaron na łyżce.
- To takie nieamerykańskie. - Zaraz.
- To ty położyłaś łyżki! Po co? - Do lodów, komunisto!
Jest miło. Dawno nie spędzałam czasu z miłym facetem.
Wróciłem!
Odwołali film, bo w kinie był szczur i ugryzł jakąś idiotkę.
Do kina się nosi trampki, nie sandały.
Dzień dobry panu.
Może z nami zjeść?
Jasne! Oczywiście.
- Na nic innego bym się nie zgodził. - Opowiadać dalej?
Jasne, skarbie.
Pewnie! Opowiedz o szczurze!
To jak kornwalijska kura, gołąb, no wiesz...
W zasadzie to historyczne odtworzenie...
Historyczne odtworzenie diety Beethovena.
Dziennik żywieniowy.
Fajna sprawa.
Pokroisz? Przylepia mi się do podniebienia.
Jesteś duży, dasz radę to sam pokroić, chłopie.
Wracając do tematu.
Jak Beethoven ogłuchł...
reszta zmysłów mu się wyostrzyła.
Co? Przepraszam. Daj, ja to potnę.
Znasz jakieś dzienniki żywieniowe?
Anne Frank w swoim dzienniku pisała o monotonii ziemniaków.
To się liczy?
- Nie. - Uważam, że tak.
Bo czemu nie?
- Podam deser. - Świetnie.
Brzmi dobrze.
- Dam ci 20 dolców... - 40.
Dobra, 40.
- Lody o smaku słonego karmelu. - Pan Griffin dał mi 40 dolców!
- Za co? - Nie wiem!
Czasem tyle gram, że od ustnika dostaję wysypki na języku.
Nie jest taka zła, bo można ją drapać zębami.
Jestem zmęczony.
Idę spać.
Dobranoc, kaczusiu.
Przeniesiemy się na kanapę?
Możemy porozmawiać o dziennikach żywieniowych.
Wybacz. To było nudne?
Ale chyba ciekawsze niż wysypka na języku.
Nie jestem pewna. To chyba wygrywa.
Może, jak ty to robisz. Czekaj!
Pokaż język.
To może być wysypka, ale nie jestem pewien.
Muszę się bliżej przyjrzeć.
Skaleczyłem się w nos nożyczkami! Leci mi krew.
Przepraszam, muszę mu pomóc.
Dzieciak ma rude włosy w nosie, ukrzyżują go, jak zobaczą.
Dzięki za wizytę.
Powinienem iść.
Kichnąłem na ręcznik dla gości.
Nadaje się do wyrzucenia.
- Wybacz. - Nie ma sprawy.
- Dobrej nocy. - Tobie też. Sam wyjdę.
Start!
Sarah Baker, II rok, koszykówka, alergia na orzechy.
Dokładniutko!
Oddać jej plecy!
No nie!
Ciężarna mysz znowu wlazła do fontanny?
Proszę, pozwól jej tam urodzić.
Jest stara!
Oddać jej plecy!
CZY TO PORNO?
- Musicie! - Oddać jej plecy!
Proszę, wracajcie na lekcje.
Drogie panie i... trenerze.
Wszyscy wiemy, że nienawidzisz sztuki.
- Nienawidzisz! - Nie nienawidzę sztuki.
Rodzice uznali, że plecy to prawie nagość.
Jak się zastanowić, niedaleko od pleców są piersi, a tuż poniżej tyłek.
Czyżby Ralph za dużo myślał o piersiach i tyłkach?
Walczymy tu o sztukę!
To szkoła, czy dyktatura, sekretarzu Mralph?
Sekretarz Mralph!
Ludzie!
Sekretarz Mralph to lekka przesada.
Załatwię to.
Świetnie, załatw!
- Co z tobą? - Tak się pocę, że chyba zemdleję.
- To zdejmij ten golf. - Nie mogę!
I nie chcę o tym mówić!
Co?
Jest pan! Wyszopiłem pogrążające zdjęcie do wysłania Lisie Loeb.
Miles liżący Alanis Morissette po szyi.
Artysta z ciebie. Ogarnij to.
Tak się zastanawiałem...
Bzyknąłeś wczoraj matkę?
- Bo ja nie. - Nie!
Spotyka się pan z jego mamą?
- To konflikt interesów. - Dostanie fory, bo bzyka pan mu mamę?
- Nie bzyknął mojej mamy! - Bo mi w tym przeszkodziłeś!
- I oddawaj 40 dolców! - Chciałem pójść spać.
Cały wieczór mnie blokowałeś!
Wyciągnąłeś saksofon, zatrzymałeś wiatrak ręką, to nie było fajne!
Czy pan się kiedyś spotykał z samotną matką?
Tak, jeden raz.
Ale miała cesarkę, więc było spoko.
- Jest pan złym człowiekiem. - Twoja mama by doceniła ten żart.
Samotną matkę zdobywa się przez jej dziecko.
- Powinien pan okazać Colinowi miłość. - Kompletnie by zmiękła.
Dobra, wyjaśnijmy jedną rzecz.
To nie Jerry Maguire.
Nie zdobędę matki przez pokochanie jej dziwnego dzieciaka.
Jeśli tak, to żegnaj Trish.
Zamknij się. Niech pomyślę.
Musimy spisać za i przeciw.
Dobra, Victor, do tablicy.
Po stronie za: jest zjawiskowa.
Mądra.
Zabawna.
Utalentowana.
Przeciw: właściwie...
tylko Colin.
Nienawidzę wątku Colina.
Jak pan zostanie jego tatą, będzie pan oglądał tę twarz do śmierci.
Wiem, ale nie mogę przestać o niej myśleć.
Pewnie bierze kąpiel.
Jest w pracy!
Mam pytanie.
Ma pan przez nią motyle?
W brzuchu?
Jeszcze jak!
Jak to prawdziwe motyle, to czy nie warto poudawać jego tatę?
Tak.
Tak ludziska! To jest tego warte!
Zrobię to! Totalnie na nią lecę!
Do dzieła! Co chcesz zrobić Colin?
- Pograć w piłkę? - Nie.
Muszę zbudować rakietę na na Konkurs Rakietowy Ojców i Synów.
Okropna nazwa.
Dobra, nie ma sprawy! Zbudujmy rakietę!
Przecierpię to. Oczadziałem z miłości!
Muszę ją mieć!
Uczniowie muszą opuścić korytarz i wrócić do klas.
O co chodzi z tym golfem?
Mam wstydliwy tatuaż.
M kocha KJ?
Zaraz, to inicjały twojego męża.
Michelle kocha Keitha Jonesa. Co w tym wstydliwego?
Zrobiłam go przed poznaniem Keitha. To Kendall-Jackson.
Chardonnay.
Nie mów mu, że mam tatuaż. Nienawidzi chardonnay!
Nie widział twoich pleców?
Nigdy?
- A bikini? - Co z nim?
Teraz wymieniamy cokolwiek? Może kosiarki?
Wszyscy wiecie, co robić.
- Musisz być plecami! - By uwolnić plecy!
Plecy nie są złe, tak jest! Musisz...
Słyszę, że domagacie się sprawiedliwości.
I myślę, że znalazłem rozwiązanie, które zadowoli wszystkich.
BARANY Z WHITLOCK
To piętnowanie ciała!
Piętnowanie ciała!
Nie dajcie mu uciec!
Trzeba idealnie przykleić stateczniki.
Utrzemy nosa innym rakietom.
Chłopaki, upiekłam wam ciasteczka.
Nie poparzcie się.
- Dobrze się bawisz? - On zrobił większość.
Nieprawda! Właśnie mówiłem mu o zaletach żywicy epoksydowej.
Masz naprawdę wyjątkowego chłopaka.
Kocham twojego syna.
Twój ojciec mówił, że dzwoniłeś z prośbą o pompkę.
Dziś nie da rady.
Szlag!
- Uważaj na rakietę! - W nosie mam rakietę!
Chciałem, żeby ojciec zobaczył nas razem i był zazdrosny.
Chwila!
Wykorzystałeś mnie?
- Ja wykorzystywałem ciebie. - Zgadza się.
Ale się nie udało. Więc sio!
Powiedziałeś sio?
- Jeszcze tu jesteś? Sio! - Żadne sio!
Trzymamy się planu. Budujemy rakietę, a twoja mama mięknie.
Słucham?
To nie moje wyrażenie. Jedna z dziewczyn w klasie go użyła.
- To jeszcze gorzej! - Źle zabrzmiało.
- Naprawdę, nie to miałem na myśli. - Słyszałeś panią.
- Sio! - Co wy z tym sio? Nie!
Męczy mnie to, musisz wybrać.
On, albo ja.
Co?
Oczywiście, że on!
Daj spokój. Serio?
- Sio. - Dobra. Zabieram moją żywicę!
Jak ci nie wstyd?
Odbiło wam?!
Piniata Durbin?
Przegięliście. Wszyscy wracać do klas!
Moje królestwo...
Co się z nim stało?
Powiem ci, co.
Byłeś zajebistym królem, ale stałeś się mdły i miękki.
Zakończyłam protest, bo cię wspieram, nawet jeśli ty mnie nie.
Niesłychane podobieństwo.
Jest z masy papierowej.
- Jestem dobrą nauczycielką. - Wiem! Najlepszą.
Powinienem był cię wesprzeć, a podkuliłem ogon.
Powiem ci, co zrobimy.
W ramach przeprosin, postawię to tutaj.
Żeby twoje piękne, silne, seksowne, odważne i wyzwolone plecy,
obserwowały każdy mój królewski krok w tej szkole.
Zrobiło się dziwnie.
To sztuka!
Tylko spójrz na te gładkie łopatki, ponętny kręgosłup...
Zabieram to. Nie można ci ufać.
Za bardzo go chcesz.
Sprośny Durb ma patrzeć na moje plecy? Nie, dzięki.
Dobra dzieciaki!
Aktualizacja ocen. Wszyscy mają A, tylko Colin F.
Złości się pan, bo moja mama dała panu F.
Serio? Teraz będziemy buczeć?
- Czemu, tak naprawdę jesteś zły? - Jest wściekły na ojca.
Mam nowinę. Wszyscy ojcowie są do dupy.
Tylko krzyczą do telewizora i bekają, jak mówią.
Zapominają cię wziąć na ryby.
Nawet jak za kasę z prezentów kupiłeś wodery.
Ojcowie to idioci!
Cierpienie głęboko w panu siedzi.
- Damska koszulka? - Męski trykot! Na protest.
Który się skończył. Ma ktoś blezer albo chustę?
Rzecz w tym, że nikt nie lubi ojców.
Kto lubi swojego ojca, ręka w górę.
- Jest dla mnie bohaterem. - Kocham tatę, nawet jak zabiera net.
- Ty też, Devin? - Tak. Problemem jest matka.
Chyba tylko my mamy kiepskich ojców.
KONKURS RAKIETOWY OJCÓW I SYNÓW
Dobra. Uważaj.
Celnie uderzymy w jedną z rakiet i spowodujemy efekt domina.
- Mama by się ucieszyła, że to robimy. - Nie chodzi o nią.
Ustaw się do uderzenia.
Śmiało.
Trochę szerszy rozkrok.
Dobrze.
Dobra.
Wczuj się.
- Pudło. - Spoko.
Zamach miał moc.
Aż poczułem pęd powietrza.
Ja spróbuję.
Stary, nie stój tak! Wiejemy!
Witam, Liso Loeb, mój robaczku tulaczku.
Co to ma być, do cholery?
- To nie ja. - Przeczytaj nagłówek.
Lizanie szyi na parkingu knajpy DQ.
DQ?
Wszystkie swoje umuzykalnione dziewczyny tam zabierasz?
Alanis Morissette?
Tylko nie moją pamiątkową Michelle...
Była droga.
Przeoczyłaś, kotku.
Przestań, wyskoczy ci dysk!
Tamto nie jest prawdziwe.
Wyjątkowo dobra robota, ale to fałszywka.
Ta namiętność.
Ten ogień, cały ten bałagan. To jest prawdziwe.
- Nienawidzę cię. - Dobrze.
Można nienawidzić tylko rzeczy, które się kocha.
Dobra.