O rany.
Zaszalejmy
Dajmy czadu
Zaszalejmy
Dajmy czadu
Jeśli nie podoba ci się twój świat
Rozejrzyj się Przynajmniej masz przyjaciół
Zadzwoniłem do żony By pogawędzić
Odebrała I upuściła słuchawkę
Tyle z pogawędki
Czy damy się zdołować Zjeżdżającej windzie?
Nie, więc jazda!
Zaszalejmy
Dajmy czadu
Szukajmy fioletowego banana Póki nas nie wsadzą do ciężarówki
Jazda!
Tak
Jesteśmy podekscytowani
Nie wiemy czemu
Może dlatego
Że umrzemy
Gdy przyjdzie na nas czas
Po co to wszystko?
Żyj, ile tchu Zanim przyjdzie Ponury Żniwiarz
Powiedz mi
Czy damy się zdołować Zjeżdżającej windzie?
Nie, więc jazda!
Zaszalejmy
Dajmy czadu
Szukajmy fioletowego banana Póki nas nie wsadzą do ciężarówki
Jazda!
Dawaj, skarbie
Dajmy czadu
Zaszalejmy
Czy damy się zdołować Zjeżdżającej windzie?
Nie, więc jazda!
Zaszalejmy
Dajmy czadu
Szukajmy fioletowego banana Póki nas nie wsadzą do ciężarówki
Jazda!
Lekarz od wszystkiego Tylko pogorszy sprawę
Tak, jazda
- Co jest? - Nie czas na wyjaśnienia. W nogi!
Sammy, naprawdę nauczyłaś się kroków.
- No pewnie, panie Moon. - Brawo!
Świetna robota.
- Dzięki, panie Moon. - Poszło odlotowo.
Przyszła?
Widzicie psa? W trzecim rzędzie.
Jaka młoda.
To najlepsza łowczyni talentów.
- Nie wiem, co myśli. - Sprawdźmy.
Jak leci, panno Crawly?
Dobrze, panie Moon.
Naliczyłam dziewięć uśmiechów, dwa śmiechy do rozpuku i pięć chichotów.
Ostatni mógł być przez puszczenia bąka.
Oto dowód. Podoba jej się.
- Serio tak myślisz? - Oby.
Dobra, tak trzymać.
Wracajcie na miejsca.
Nie może jej się nie podobać.
Nie bój się marzyć.
Tak zawsze mówię, nie?
Chyba wystąpimy
w światowej stolicy rozrywki.
Panie Moon, ona wychodzi.
Wychodzi z występu!
Proszę tu zostać.
- Co pan zrobi? - Pójdę za nią.
- Mój Boże! - Hej, Nana.
- Co robisz? - Łowczyni wychodzi.
Masz rację. Pospiesz się!
Saki? Saki Lane?
Buster Moon. Cieszę się, że przyszłaś.
- Popcornu? - Nie.
Nie zostanę na drugą połowę…
Wyglądało, że ci się podoba. Nie gapiliśmy się.
To uroczy występ.
- Ale nie tego szukamy. - Musisz zostać.
Druga połowa to czad.
- Mogę być szczera? - Jasne.
Na pewno? Mało kto chce szczerości.
Nie, proszę. Śmiało.
Nie nadajecie się.
Co?
Taxi!
Może jednak się skuszę.
To uroczy, mały teatrzyk.
Służy swojemu celowi.
Nie masz co mierzyć wyżej.
Pa.
ALICJA W KRAINIE CZARÓW BRAK BILETÓW
Co powiedziała?
Zaraz wrócę.
Nie.
Nawet zabawne. Trochę dziwne.
Nieważne. Co do czwartku…
- Mój… - Hej. To znowu ja.
Oddzwonię.
- Oszalałeś? - Kiedy są przesłuchania?
- Jutro. Ale nie macie… - Posłuchaj…
- Zjeżdżaj z drogi, kretynie! - Mam spotkanie.
Czy możemy wystąpić przed twoim szefem?
Może pan zgubić tego szaleńca?
Chwileczkę. Nie.
PROMENADA
ALICJA W KRAINIE CZARÓW
ZACHWYCI DZIECI DOBRA ZABAWA
Panie Moon?
SKUNKSICE
Do pioruna.
Jestem nieudacznikiem, Nana.
- Nonsens. - Za wiele chciałem.
Jeden negatywny komentarz i już się mazgaisz.
Według niej się nie nadaję.
To babsko
przekreśliło moje przeznaczenie,
- nadzieje i marzenia. - Na co liczyłeś?
Że padnie na kolana i złoży ci hołd?
Rozwińcie czerwony dywan dla Bustera Moona.
Zepchnęła mnie do kanału!
- Przeżyłeś, nie? - Tak, ale…
Ten, kto ma odwagę podążać za marzeniami,
stawia czoła gorszym rzeczom niż kanał.
Hobbs, tu jest.
Podstaw auto. Bardzo dziękuję.
Myślałem, że chociaż da nam szansę.
Nie znasz jej, więc się nie przejmuj.
- Nadajecie się? - Tak, ale…
Więc walcz o swoje.
Odwaga, siła, wiara.
Tyle wam teraz potrzeba. A jeśli tego brak…
to może łowczyni miała rację.
Może się nie nadajecie.
Wiem, Rosita. Ale zaufaj mi. Opłaci się.
Jestem u niej,
więc przyjedźcie tu za 30 minut.
Super, dzięki.
KLUB RICKA WIECZÓR ROCKA – WYPRZEDANY
Zetniemy wasze głowy
Tańczcie do utraty tchu
Głowy się potoczą
Potoczą po podłodze
Zetniemy wasze głowy
Tańczcie do utraty tchu
Zetniemy wasze głowy
Tańczcie do utraty tchu
Dziękuję. Dobranoc.
Moon! Hej!
Świetnie ci poszło.
Muszę wrócić na bis.
- Co robisz po koncercie? - Nic.
Wiem, że to nagle,
ale mówiłaś, że kiedyś wrócisz.
- Oczywiście. - Nadeszła ta chwila.
- Honorarium. - Zbieram ekipę
na przesłuchanie.
Chwileczkę.
Dlaczego płacisz mi połowę tego, co innym?
Tyle jesteś warta, mała.
Nie pozwalam kolesiom mówić mi, ile jestem warta.
O ile nie zapłacisz mi tyle, co innym, odchodzę.
To jedyny klub w mieście. Dokąd pójdziesz?
Nie wiem, ale na pewno tu nie zostanę.
Chodźmy.
Chwileczkę. Masz bis do wykonania!
Hej, Ash.
Radź sobie, mały.
DWORZEC
Autobus do Redshore odjeżdża ze stanowiska 15.
Mam bilety. Gdzie panna Crawly?
- Twój bilet. - Panie Moon.
Przepraszam, ale mam wątpliwości.
- Co? Nie… - Zaraz odjeżdżam. Wsiadajcie.
- Chwilę. - On ma rację.
Łowczyni mówiła, że się nie nadajemy.
- Głupia baba. - Ja, głupia.
Myli się.
Co wieczór mamy pełną widownię, nie?
Spodobamy się jej szefowi.
Może zróbmy coś innego?
Gunter, zaufaj mi.
Mam pomysł na musical w kosmosie.
Dobra, jedziemy.
Nie chcecie o nim usłyszeć?
Chodźcie!
Chwila!
Słuchajcie.
Od prosięcia chciałam wystąpić w Redshore City.
Poza tym mąż zajmie się dziećmi przez 24 godziny,
więc nie chcę przegapić takiej okazji.
Chodźcie! Nie mamy nic do stracenia.
Zaczynasz od strony drugiej.
Robimy próbę w autobusie?
- Tak. - No pewnie.
Musimy się przygotować.
Dobrze, że zdążyłaś.
Takiego anioła potrzebujemy…
Co do…
Miałam się ubrać, by zadać szyku, nie?
ALICJA W KRAINIE CZARÓW
Usuńmy tę kwestię. Będziesz grać
- na gitarze. - OK.
Dojechaliśmy.
WITAMY W CUDOWNYM REDSHORE CITY
ŻABI SHOW
INFO W PIGUŁCE
Pokażmy im, na co stać nasz teatr.
- Tak! - Chodźcie!
- Nie. - Jak to?
Żeby wejść, trzeba się umówić.
Mam wezwać ochronę?
- Chodźmy. - Tak.
- Następny. - Nie podoba mi się to!
- Tak? - Ja do pana Crystala.
To nie fair. Ta babka jest nie fair.
Czemu jest taka niemiła?
- A tak się odstawiłam. - Zjedzmy…
WEJŚCIE SŁUŻBOWE
Szybko, tędy.
- No już. - Ale tu ciemno.
- Muszę pomyśleć. - Nie lubię ciasnych pokoi.
- OK. - Stoisz mi na racicy.
- Wybacz. - Wyjdźmy stąd.
Spójrzcie!
Meena, to twój rozmiar?
Hej, Ricky.
Cześć.
Chwileczkę, łączę.
- O nie. - Trzymajcie się.
- Panie Moon… - Trzymaj się.
Dobra robota. Do windy. Ruchy.
Meena, chodź!
Mogą nas aresztować.
Bierzcie mopy.
Dokąd idziesz?
Musimy się gdzieś przebrać.
To on, patrzcie.
To pan Crystal.
Dno.
- Hej - Moje imię
- Co? - Moje imię
- Kto? - Moje imię to
Abra-abra-kadabra
Abra kadabra
Halo
Czego ode mnie chcesz?
Nad czym rozmyślasz? Co wiesz?
Czemu nie boisz się…
Dzwoniłaś na komórkę
Nocą, gdy potrzebowałaś mej miłości
Ustawcie się jeden za drugim
i wyjdźcie z audytorium.
Dziękujemy.
- Jerry, do stu… - Przepraszam.
Gdzie następni?
- Na co czekam? - Ja…
- Przydaj się, albo spadaj. - Tak jest.
Ty. Hej. Tak, ty. Mały, jesteś na przesłuchanie?
Tak, jesteśmy.
Nasza kolej, chodźcie.
- Teraz? - Co?
Jak się nazywasz?
Buster Moon z Nowego Moon Theatre.
Cieszymy się, że możemy tu wystąpić. Prawda?
Super. Do roboty.
Jasne.
Jak na próbach.
To opowieść o zwykłej licealistce, która odkrywa…
- Dość. - Dość?
Tak, dość.
Nie chcę być kojarzony ze „zwykłością” i „szkołą”.
Nigdy.
Co oni tu robią?
Wyjdźcie szybko z audytorium.
To musi być coś z rozmachem!
- Tak, rozmachem. - Ja mam pomysł.
Chodź, skarbie.
Spektakl sci-fi.
Ma rozmach, nie?
Są w nim ufoludki, roboty i lasery
oraz super kawałki, w tym Claya Callowaya…
Claya Callowaya? Uwielbiam go.
Tak jak wszyscy, nie?
Widzisz, Jerry?
Właśnie o taki rozmach mi chodzi.
- Tak jest. - Jak się nazywa spektakl?
Jaką ma nazwę?
Gunter, może powiesz…
panu Crystalowi?
Nazywa się Nie z tej Ziemi.
Nie z tej Ziemi.
Właśnie. Wyobraź to sobie.
Ash?
Jasne, robi się.
Spektakularny musical,
który zabiera publiczność w kosmos.
Chcę biec
Chcę się skryć
Chcę zburzyć mury Które mnie otaczają
Uwielbiam ją.
Chcę sięgnąć
I dotknąć płomienia
Gdzie ulice nie mają nazw
Pana spotkanie z…
- O mój… - Nie teraz!
- Jak tu wszedłeś? - „Nie teraz”.
Wiem. Dzięki, Jerry.
Clay Calloway pozwolił wam to zaśpiewać?
A co, jeśli tak?
Znacie go, czy jak?
- A jak inaczej. - Moon!
Skoro go znacie, to może wystąpi w spektaklu?
To byłoby coś. Naprawdę coś.
Pan tak serio?
Myśli pan, że ten mały załatwi jego występ w spektaklu?
Saki, chcę ci powiedzieć,
że nie jestem dłużej mały i znikąd.
Załatwione.
Masz trzy tygodnie.
Trzy tygodnie na spektakl.
Tak jest. Dziękuję!
- Znasz Callowaya? - Nie teraz.
- Jerry! - Jestem.
Niech zaczną od zaraz.
Daj im projektantów i tancerzy.
I załatw im hotel.
Najlepsze apartamenty.
Oczywiście.
I jeszcze jedno.
Nie zniszczcie mojego wizerunku. Jasne?
Nie pozwolę na to.
Oby. Bo zrzucę cię z dachu.
Dobra robota. Lecimy, Raul.
Rany. Czy to sen?
Wystąpimy w Redshore City!
Tak, Gunter.
Musical sci-fi? Jesteś geniuszem.
Mama zawsze mówiła:
„Nie jesteś tak głupi jak twój tata”.
Właśnie.
Saki. Nie gniewasz się?
Nie wiesz, w co się pakujesz.
- Oszalałeś? - Co?
Jestem największą fanką Claya Callowaya. To mega odludek.
Po śmierci jego żony 15 lat temu nikt go nie widział.
- Niedobrze. - Właśnie.
Trzeba go znaleźć.
Adres i telefon.
- Za wszelką cenę. - Dobra.
Dzień dobry!
Jestem Linda Le Bon i mam dla was gorące wieści.
Niesławny miliarder, Crystal, zatrudnił
- nieznanego… - Co?
…Bustera Moona.
Nadejdzie stąd i to będzie szalone.
A potem scena z super tangiem kosmitów.
„Tango kosmitów”.
- Super! - Mam lepszy pomysł.
A może wielka podwodna scena?
- Podwodna? - Tak, jestem pewien. Zapisz.
Dobra.
Czekaj, nie pisz. Mam lepszy pomysł.
- Nie zmieniaj tyle. - Czemu?
Za 20 minut przyjdzie ekipa,
by pracować nad spektaklem,
więc musimy mieć scenariusz.
O nie, są za wcześnie.
Chcę piękną scenę miłosną…
Panno Crawly, i jak?
- Jeszcze nic. - O rany.
Jesteśmy zespołem produkcyjnym i chcemy…
Przyszliście pomóc ze spektaklem.
Chętnie bym was zaprosił…
Zróbmy scenę bitwy!
Nie teraz.
Potrzebuję więcej czasu,
by dopracować kilka szczegółów.
Możecie wrócić za godzinę albo cztery?
Dzięki za cierpliwość. Naprawdę.
Dobra.
To nie był dobry początek.
To prezent od pana Crystala.
Jest tu napisane…
„Nie zawiedź mnie, Moon, albo…”.
Mam lepszy pomysł!
Może mambo w skafandrach kosmicznych?
Cóż za wyborny pomysł
Dzień dobry! Mogę prosić o uwagę?
Dziękuję.
Dobra…
Dla mnie i dla artystów
to zaszczyt móc pracować
z wami wszystkimi
w teatrze Crystal Tower.
Dzięki nam publiczność
dostanie spektakl nie z tej Ziemi.
NIE Z TEJ ZIEMI
Dzięki Steve, że w nocy
przygotowałeś ten projekt.
Dobra robota.
A oto i ona, gwiazda spektaklu, Rosita.
- To ty, skarbie! - Mam główną rolę?
Jesteś do niej stworzona.
Pochwalę się dzieciom.
Oto fabuła.
Rosita, astronautka, szuka zaginionego odkrywcy.
Wraz z oddanym robotem…
To ja!
Podążają tropem wśród planet.
Mamy planetę wojny, miłości,
nieszczęścia i radości.
Każda planeta ma utwór muzyczny,
który wykonają nasi artyści.
A zakończenie? Znajduję odkrywcę?
Nie mamy pojęcia.
Gunter. Nie.
Mamy pomysł na zakończenie. Tylko…
Mamy trzy tygodnie na realizację,
więc jazda.
Johnny, będziesz wojownikiem
w scenie bitewnej.
- Tak! - Chodź ze mną.
Poznaj swoich tancerzy.
- Hej, panowie. - Co tam?
- Mówiłeś, że to scena bitewna. - Tak.
Gunter chce bitwę taneczną.
- Tak! - Dobra…
Nie martw się. Masz choreografa.
Jest najlepszy w mieście.
Klaus Kickenklober?
Nauczy cię raz-dwa.
- Dobra. - Panie Moon?
Meena, nic ci nie jest?
Gunter mówi, że gram w scenie miłosnej i…
mam się całować.
Tak, będzie super, pięknie i romantycznie.
Panie Moon, ja nigdy nie miałam chłopaka.
Nie martw się. Załatwię ci super partnera.
- Obiecuje pan? - Tak.
Jesteśmy gotowi, by budować resztę planu…
Jeszcze nie wiem, jak będzie wyglądał,
więc dajcie mi jedną noc więcej.
Jeszcze nie ma pomysłu,
więc nie możemy pracować.
- Nie… - Słyszeliście?
Nie ma dopracowanego spektaklu.
- W jego oczach… - Cicho.
- …widzę strach. - Posłuchaj.
- I wstyd. - Wszyscy słyszeli, Mason.
Dzięki. Gunter, do roboty.
Myślę, że Ash mogłaby zagrać
w duecie z Clayem Callowayem,
bo jest gwiazdą, która prowadzi ich do domu.
Tak! To idealna rola dla Ash.
- Mamusiu! - Co wy tu robicie?
Hurra, Johnny!
Nie spodziewałam się was do rana.
Nie mogli się ciebie doczekać. Masz główną rolę?
Dasz wiarę?
- To spełnienie marzeń. - Wiem.
Jestem z ciebie dumny.
- Pomocy! - Znalazłam go.
PUSTELNIK
- Claya Callowaya? - Mam jego adres.
- Niemożliwe! - A jednak.
Proszę do niego jechać jutro rano.
- OK. - Wypożycz auto,
zawieź list i kosz z owocami.
- Tak, kosz. Jasne? - Pewnie.
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Tańczymy. Trzymamy.
Na palce, obrót i trzymamy!
Johnny, trzymamy. Nie trzyma.
- Raz, dwa, trzy… - Próbuję.
To Redshore City, a nie wasz teatrzyk.
Pięć, sześć, siedem, osiem. Wspaniale, Ryan.
Johnny, źle to robisz.
- Okropne. - Stać cię na więcej.
- Stresuje mnie! - Johnny!
- Próbuję! - Pchamy!
Nie pchasz, Johnny.
- Pchamy! - Pchaj!
Nie pchasz! Możesz pchać?
Pięć, sześć, siedem i dropimy.
Nie widzę, żebyś dropił.
Nabija się ze mnie.
Dropimy. No już.
Siedem i… To dramat. Coś potwornego.
Koleś mnie nie cierpi.
Spoko, pierwszy tydzień jest ciężki.
Masz rację.
- Meena, przyszedł twój partner. - Tu?
Darius to zdobywca wielu nagród.
Czuję, że będzie między wami chemia.
Gdybym był twoim facetem Nigdy bym cię nie zostawił
Trzymałbym ciebie blisko Nigdy nie byłabyś sama
Potrafię być dżentelmenem
Kim tylko zechcesz
To było super, Darius.
To scena z poprzedniego spektaklu.
Nadzieja przeciwko nadziei?
Zgarnąłem wszystkie nagrody w mieście.
Złotego Picollo za płacz,
nagrodę Archera Newmana za fryz.
O tak.
Panna z którą grałem, była jak ty, Gina…
- Meena. - Co?
Jestem Meena, nie Gina.
No jasne!
Lepiej mi więcej
nie przerywaj.
Czas na próbę.
Nie chcę zamykać oczu
Nie chcę zasnąć Bo tęskniłbym za tobą
Nie chcę stracić ani chwili
Nie. Ta piosenka jej nie pomaga.
Gdy zobaczyłem cię w tej sukience
Wyglądałaś tak pięknie
Nie zasługuję na ciebie
Kochanie, wyglądasz dziś idealnie
- O rany. - Gdzie Calloway?
Niedługo tu będzie.
- Ach tak? - W rzeczy samej.
Moja oddana asystentka właśnie do niego jedzie.
Obudź się
Makijaż
Stół
Chciałeś
Cel podróży po prawej.
Po prawej. Dobra.
TEREN PRYWATNY NIE WCHODZIĆ
Panie Calloway? Dzień dobry.
Czy ktoś jest w domu?
Mam cię.
Clay Calloway…
O nie.
Nie mogę teraz odebrać.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Panno Crawly, tu Moon.
Zaczynam się niepokoić.
Moon!
Pan Crystal.
Projekty scenografii są żałosne!
Co?
Jaja sobie robię. Gdzie twoje poczucie humoru?
To moja córka, Porsha.
Hej!
Miło mi.
Jest fanką. Chce poznać Callowaya.
Jarają mnie rzeczy z minionej epoki.
Gdzie jest?
Teraz nie spodziewam się go na planie.
- Bo… - Czekaj.
Czy to spektakl „sky-fi?”?
Masz na myśli sci-fi? Tak.
O rany. Kocham sky-fi.
Jesteśmy gotowi na wieży.
Dzięki, Sasha.
Robimy próbę, więc…
Róbcie swoje.
- Proszę. - Playback.
Wszystko gotowe.
Odblokuj bezpiecznik, zanim skoczysz.
Dobra.
- Mamusia będzie skakać? - No pewnie.
Jak czegoś chcesz, to bierz
Powinnam to powiedzieć wcześniej
Próbowałam to ukrywać i udawać
Ale dłużej nie mogę
O rany.
Gunter…
Rosita ma chyba atak paniki.
O nie.
Sądzisz, że mama świnka da radę?
„Mama świnka?”
Oczywiście!
Nie ma dla niej rzeczy niemożliwych.
Nie dam rady.
Masz lęk wysokości?
Nie mam. Nigdy się nie bałam.
Ale... Nagle, gdy…
Nie wiem, co się stało.
Dzieci widziały?
Hej, co tam się dzieje?
Kto to?
- Mogę spróbować? - Nie.
Nie możesz skoczyć.
Tatku! On mi nie pozwala!
Moon, pozwól jej.
- Hurra! - Porsha, czekaj!
Chwileczkę.
Ale super!
- Łatwizna! - Zejdźmy stąd, Rosita.
O rany!
Zupełnie jak w moim ostatnim śnie!
Serio. Wszyscy w nim byliście.
I ty, i ty,
i ten śmieszny typek. Wszyscy!
I prosiłeś, żebym zaśpiewała.
Serio?
Tak! Więc zrobiłam tak…
To ognista dziewczyna
Stąpa po płomieniach
To ognista dziewczyna
To bardzo fajny sen, Porsha.
Dobra, wracamy na pozycje.
Chcesz spróbować w kasku?
Teraz wiem, co oznaczał ten sen.
Ona się boi. Nie nadaje się do tej roli.
Ale oto jestem. Młoda i nieustraszona.
Nie mogę oddać roli Rosity…
Moon, chodź ze mną.
Co z tobą? Padło ci na mózg?
Napisałem tę rolę dla Rosity…
Powiem ci coś, Moon.
Masz szansę mnie uszczęśliwić.
Lepiej ją wykorzystaj.
Kumasz?
Myślisz, że moja córka się nie nadaje?
Nie. Jest cudowna.
Więc coś wymyślisz.
Tak, wymyślę.
- Tatku, chcę tost francuski. - Jerry!
- Tak. - Załatw tost.
Fajna scenografia.
Fajne ruchome pierścienie.
Kreatywne. Dziwne. Git.
Pa, tatku!
Zmierzmy Porshę, by zrobić kostium.
- Szybko. - Jerry, załatw ten tost.
Idę po tost, Saki.
- I jak? - Jestem roztrzęsiona, ale jest OK.
Może tak będzie lepiej.
Bałaś się tego.
- Tak. - Napiszę inną rolę.
Naprawdę dobrą.
- W porządku? - Tak.
- Serio? - Tak.
Jesteście kochani,
ale to dobra zmiana.
Serio?
Naprawdę. Nie przeszkadza mi to.
Kochanie.
Na pewno nie jesteś zła?
Nie, jest OK.
Mogę zostać w łazience sama?
Pewnie.
Dzieciaki, zakładać piżamki!
Dziękujemy za jazdę z nami.
Pa, pa.
Witaj, młodzieńcze.
Na pewno się ucieszysz, bo bak jest pełen.
I raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem.
- I… - Przepraszam za spóźnienie.
Ćwiczyłem i się zagapiłem.
Myślałem, że miałeś okropny wypadek
i nie będziemy musieli cię znosić.
Serio? Musisz być taki niemiły?
Cierpienie ukazuje
nasz potencjał.
Na miejsca!
Ryan, grasz przeciwnika w punkcie kulminacyjnym.
A teraz…
Sprawdźmy, czy Johnny nauczył się kroków.
Przepraszam.
- Źle. - Wybacz.
Jeszcze raz!
Wyżej!
Dno. Jeszcze raz!
Nie! Jeszcze raz!
Postaraj się!
Ohyda! Jeszcze raz!
No już!
O rany.
Dzięki. Bardzo dziękuję.
Jesteście super publicznością.
Jesteś odlotowa!
Dzięki. Miło mi.
Dzięki za przybycie.
Dzięki, mały. To miłe.
Pójdziemy na kawę albo zjemy coś?
Jesteś dość bezpośredni.
Co? Nie, to nie tak…
Chciałbym z tobą pogadać…
Masz pozwolenie na występ?
Chętnie. Chodźmy.
Proszę. Wulkan truskawkowy z podwójną czekoladą.
Nie do wiary.
Proszę, 50 $.
Gdybyś mogła nauczyć mnie tańczyć,
ocaliłabyś mi życie.
Jesteś w spektaklu
i nie masz choreografa?
Mam. Ale jest dziwakiem.
Skąd mam wiedzieć, że ty nim nie jesteś?
Nie ściemniasz?
Przyjdź na próbę i zobacz.
Nie pójdę za obcym facetem na próbę.
Udowodnić ci, że to nie ściema?
Co ty robisz?
A jednak jesteś dziwakiem.
- Czadowo! - Widzisz?
Pierwsza pozycja.
- Spójrz na to! - Kim jesteś?
- Spoko, jest ze mną. - Jestem Nooshy,
jego trenerka tańca. Klawa czapka.
Ma rację. Klawa czapka.
Myślisz, że uliczna tancereczka jest lepsza ode mnie?
- Uliczna? - Poczekaj.
Pomoże mi po godzinach.
Bo ja, mistrz choreografii, Klaus Kickenklober,
- nie nadaję się dla Johnny'ego. - To nie tak.
Nie liczę się. Jestem durną, grubą, starą małpą.
- Wcale nie. - Tak.
Proszę! Po prostu chce mi pomóc.
Stary. Daj mi dwa dni.
Dwa dni?
Raczej 200 lat.
- W dwa dni będzie mistrzem. - Ach tak?
Jeśli tak, zjem swój beret.
Dobra. Od początku.
Uwaga. Playback.
Dużo energii. I…
Panno Crawly?
Nie wolno tam panu jechać!
Co się stało?
Ten lew to szaleniec. Szaleniec!
Istny oszołom!
Źle z nią. Więc tam nie pojedziesz?
- Muszę. Bo… - Gotowi do ujęcia.
Dobra. Playback!
Rosita, zaczynamy.
Akcja!
Spójrz, co zrobiłam
Co przez ciebie zrobiłam
Spójrz, co przez ciebie zrobiłam
Spójrz, co zrobiłam
- I Porsha! - Co zrobiłam
Spójrz, co przez ciebie zrobiłam
A masz, okropny kosmiczny potworze.
Dobrze mi poszło?
Tak.
Bardzo dobrze.
Hurra.
Słyszałaś? Myśli, że jestem super.
Nie umie grać.
Tak, ale Crystal ma być zadowolony.
A masz, okropny kosmiczny potworze.
Pan Crystal prosi do siebie.
- A masz. - Może po południu.
Teraz. W tej chwili.
Dobra.
- Wołał mnie pan? - Tak. Wejdź.
Niesamowite biuro.
Fajne, nie?
Jak idzie z Callowayem?
Dobrze. Nawet bardzo.
Jasne. Mam pytanie.
- Dlaczego mnie nie szanujesz? - Co?
Myślisz, że jestem kretynem? Idiotą?
Nie, proszę pana. Bynajmniej.
Moi ludzie rozmawiali z prawnikiem Callowaya.
Podobno nie wie, kim jesteś.
Serio? Tak powiedzieli?
- Kłamca! - Nie chciałem.
Sądziłem, że go przekonam.
Nikt ze mną nie pogrywa!
Nie śmiałbym.
Nie wyrzucę cię tylko
ze względu na córkę.
Proszę! Przepraszam.
Masz czas do końca przyszłego tygodnia!
Załatwię go. Nie zawiodę pana.
Wiem o tym.
- Jerry, chodź tu! - Jestem.
Muszę lecieć do Callowaya.
- Proszę, nie. - Spokojnie.
To szaleniec, ale dam radę.
- Mogę iść z tobą? - Nie wiem.
Przydam ci się. Wiem o nim wszystko.
- Racja. - Tak!
Gunter,
musisz wymyślić zakończenie.
- Sam? - Tak.
Proszę mnie zastąpić.
- OK. - Dobra.
Proszę dać z siebie wszystko i być twarda.
Będę.
- Nieustępliwa. - Dobra.
I nie możesz dopuścić do opóźnień.
Nawet małych. Jasne?
Tak jest, panie Moon!
Mason! Wulkan miał być gotowy wczoraj.
- Robi się. - No ja myślę!
Meena, Darius, jeszcze raz.
Tym razem się przyłóżcie.
Robię, co mogę, panno Crawly.
Przyłożyć się?
Hej wszystkim!
Masz dwie godziny spóźnienia!
Gdzie jest koala? Kim jesteś?
Twoim szefem! Zabieraj ogon do garderoby!
TEREN PRYWATNY ZAKAZ WSTĘPU
O rany. Tam jest.
- To on. - Rajuśku, to naprawdę on.
Nie wygląda przerażająco.
Panie Calloway!
Idźcie sobie!
Nie, proszę.
Chcemy tylko porozmawiać.
Inaczej nie odejdziemy.
Dobra. Jeśli pan nie podejdzie, to my podejdziemy.
Nie dotykajcie ogrodzenia!
Nie słuchaj go.
Stop! Porsha, ciągle źle.
To nie moja wina! To on mnie nie łapie.
Chyba chce mnie zabić.
Jeszcze raz.
Meena! Darius! Zaraz wasza kolej.
Lepiej, żeby między wami iskrzyło.
Przećwiczmy kroki.
Muzyka, robię krok do przodu,
robię swoje kocie ruchy.
Kroki, przykuc.
Patrzymy sobie w oczy z płomiennym uczuciem…
Co z twoją twarzą?
Wygląda na zepsutą. Co to ma być?
Zakochuję się?
Gina, posłuchaj.
Nie tak wygląda zakochiwanie się we mnie.
Wiem, bo widzę to każdego dnia.
Jeszcze raz.
Od początku! Pięć, sześć, siedem, osiem…
PLAN 3
Chce pani lody?
A może raczej, królowo?
No bo… Wyglądasz jak bogini i…
masz szczęście. Dziś boginie mają lody za darmo.
Sernik wiśniowy. Moja robota.
Tam stoi moje auto.
Zapraszam…
wasza wysokość.
Nic ci nie jest?
Buster?
Jesteś cały?
Ash?
Gdzie jesteśmy?
W domu Claya.
O rany. Gadałaś z nim?
Tak?
Rozmawialiśmy o występie w spektaklu.
- I co? - Nie zgodził się.
Za żadne skarby.
Proszę, panie Calloway. Nie wie pan…
Nie wie pan, ile to dla nas znaczy.
Skończysz paplać?
Proszę.
Wasza znajoma zostawiła to u mnie.
Rano ma was nie być.
Dlatego nie powinno się poznawać idoli.
Krok, dwa, trzy, cztery.
Tak!
Stary.
Nie jesteś gotowy na te kroki.
- Wybacz. - Popatrz tylko.
Klaus dał ci trudny układ
i wyssał z ciebie pewność siebie…
Nie martw się. Odbudujemy ją.
Zapomnij o nim. Poczuj muzę.
Super!
Nie miałeś zjeść beretu?
Proszę. Pycha.
To już czwarty dzisiaj.
Wiem, ale nie mogę przestać.
Bardzo chcę z nim pogadać.
Ale…
Gdy się zbliżam,
strasznie się denerwuję…
Więc kupuję kolejne lody.
To będzie mój najlepszy spektakl.
POD NAPIĘCIEM
- Gdy zobaczysz… - Przekręć kurek.
Kurek? Pewnie.
Więc…
- Ups. - Moon! Nic ci nie jest?
Nic!
To herbata. Do picia.
To będzie najcudowniejszy,
fantastyczny spektakl.
- Jest w niej miód? - A zakończenie? Sztos.
Kończy się twoim występem.
Nie chcesz występować.
Poza tym straciłem głos, więc…
Brzmi całkiem nieźle.
To…
To przez to, że straciłeś żonę, prawda?
Dobra, jeżozwierzu, nie rozmawiamy o Ruby.
Była inspiracją wielu piosenek…
- Wszystkich. - No tak.
Nie wiem, jak to jest stracić kogoś tak wyjątkowego,
ale sądzisz, że Ruby by tego chciała?
Żebyś żył samotnie
na pustkowiu? Żebyś nie śpiewał?
Nie. Nic nie rozumiesz.
Ja…
Nie jestem już gwiazdą rocka.
Musisz po prostu zagrać.
Muzyka cię obudzi.
Możesz połączyć się z…
Nie mogę!
Od 15 lat nie słucham swoich utworów.
I mam ku temu powód.
Ruby była moim wszystkim.
I nie lubię herbaty z miodem.
Nie zmieni zdania.
Zmieni. Ale ty lepiej wracaj.
Ja? A ty?
Potrzebuję więcej czasu.
Nie zostawię go tak.
Uwaga!
Witamy z powrotem.
Dzięki.
Mam coś dla ciebie.
Dziękuję.
Możesz już wyluzować.
Tak.
- Udało się z Clayem? - Jeszcze nie.
Jeśli ktoś go przekona, to Ash…
Jutro robimy próbę całego występu,
więc się przygotujmy.
Porsha, twoja kolej.
Dziennik kapitana.
Muszę uważać, bo jestem na planecie wojny.
Zatrzymajmy się tutaj.
Pięciominutowa przerwa.
Czym jest dziennik kapitana?
Porsha, możemy pogadać?
Porsha.
Uważam, że to niemal fantastyczny spektakl.
Może idealny.
Dzięki.
Ale żeby był najlepszy…
Cóż, musimy wprowadzić zmiany.
Na przykład…
Oddam główną rolę Rosicie.
Co?
Zamienicie się rolami.
Zwalniasz mnie?
Nie, nie zwalniam.
Mój tatko się o tym dowie.
Nie zwalniam cię! Poczekaj!
O rany. Nienawidzicie mnie, nie?
Nie. To nie tak. Jesteś super.
- Mam to gdzieś. - Stój.
Jesteście głupi, a ten spektakl sky-fi też jest durny.
Porsha, poczekaj!
Już po mnie.
Niczego się nie boję
Niczym mnie nie złamiesz Słyszałam już wszystko
Próbuję znaleźć dobre brzmienie
Utwór, który mogę śpiewać w samotności
Nie sądziłam, że jesteś głupcem
Ale spójrz na siebie, skarbie
Stań dumnie I zmierz się z samym sobą
Te łzy są na nic
Musisz się pozbierać
Zatrzymałeś się w czasie
I nie możesz się wydostać
Kochany, spójrz na siebie
Zatrzymałeś się w czasie
I nie możesz się wydostać
Z ostatniej chwili
Wiadomość dnia.
Porsha Crystal została zwolniona ze spektaklu swojego ojca.
Zwolnił moją córkę?
Skończ. Przyniosłaś mi wstyd.
Ale tatku…
Wszyscy myślą, że jesteś beztalenciem.
Zawieź ją do domu.
Sprowadź Moona.
Ash? To nie jest dobry…
- Moon, mam go! - Co?
Przekonałam go.
Chce z tobą pogadać.
Bardziej mnie wkurza niż ty.
Nie słuchaj go. Jedziemy do Redshore.
- Tak? - Tak.
To wspaniałe wieści.
Ocaliłaś moją skórę.
Jazda.
Co pan zrobił?
Panie Crystal, mam świetne wieści.
Clay Calloway właśnie do nas jedzie!
Zostawcie nas.
Chyba wiem, o co chodzi, ale…
Zwolniłeś Porshę.
- Nie. - Jest kłamczuchą?
Nie. Po prostu źle zrozumiała.
Chciałem jej pomóc, żeby była lepsza…
Naprawdę chciałem dobrze.
Dobrze jest wtedy…
gdy mnie słuchasz!
Przygotowałem super spektakl.
Załatwiłem Claya.
Nie! Przestań!
Myślisz, że dam się upokorzyć komuś takiemu jak ty?
Proszę!
Zhańbiłeś mnie.
Nie chciałem!
Spadaj na drzewo.
Co?
Proszę pana…
Przepraszam, że przeszkadzam.
Za chwilę ma pan wywiad na żywo,
więc może warto z tym poczekać.
Prawie mnie zabiłeś.
Później dokończę.
Nie! Nie.
Nie!
Pomocy!
Pomocy! Jerry! Ktokolwiek!
Nie. Pomocy, proszę!
Musisz uciekać. Nigdy tu nie wracaj.
- Rozumiesz? Nigdy. - Jasne.
Mówiłam, że się nie nadajesz.
- Chciał mnie zabić. - Jak zobaczy,
że zniknąłeś, wyśle osiłków.
Dzięki, Saki. Jestem taki…
Spadaj stąd.
Co pan powiedział?
Uciekajcie wszyscy! Natychmiast!
Potem wyjaśnię.
Zabierz obsadę i idźcie do hotelu.
Jesteśmy na żywo za pięć, cztery, trzy, dwa…
Z ostatniej chwili
- Jerry, przekąski. - Dobrze.
Skandal związany ze spektaklem…
- Proszę pana? - …pan Redshore…
- Co? - …powitajcie pana Crystala.
Chodź, Jimmy. Nie każ nam czekać.
Moon uciekł. Znajdźcie go.
Facet wie, jak zrobić wejście.
Dobrze was widzieć.
Mam dla ciebie wieści. Wyglądasz odlotowo.
Dobrze cię widzieć.
Dzięki za zaproszenie.
Buster?
Ash?
- Ash! Tutaj! - Buster?
Utknąłem.
To jakieś jaja.
Nie ruszaj się. Co tam robisz?
Spektakl odwołany.
- Crystal chciał mnie zabić. - Co?
Myślałem, że to jego osiłki.
O nie, to oni.
Bądźcie cicho.
Pierwsze wyjście z domu po 15 latach i co?
Spektakl odwołany i koala w walizce.
Nie otwieraj drzwi.
Nie…
Clay Calloway.
Pamiętam cię.
Panno Crawly…
Proszę się obudzić.
Musimy uciekać.
Droga wolna.
- Szybciej. - No już.
W domu będziemy bezpieczni.
Jesteś pewien?
Uciekanie i chowanie się
nie jest takie super.
Nie mamy wyjścia.
Przez lata myślałem tak samo,
ale okazuje się, że zawsze jest wybór.
Tylko brakuje odwagi.
- Wyjaśnijmy to. - Jak to?
Moja Porsha jest ofiarą, jasne?
Odwołałem spektakl przez Bustera Moona.
Co za beztalencie.
Szkoda, że go nie widziałaś.
Banda żałosnych amatorów.
Lepiej niech wracają, skąd przyszli.
To miasto nie jest dla nich.
Nie.
Clay ma rację.
To wymaga odwagi.
Nie pozwólmy, by ten dręczyciel odebrał nam nadzieje i marzenia.
Nie. Tu już nie chodzi o śpiew i taniec.
Wystarczy jeden wieczór
- w teatrze… - Serio?
Nie możemy się zakraść i wystąpić za jego plecami.
Właśnie to zrobimy.
Tak!
Może to obsługa hotelowa?
Otwieraj, albo zginiesz!
Nie, to nie obsługa.
Lepiej, żeby was tam nie było!
- Co zrobimy? - Musimy być dzielni.
Mamy z nimi walczyć?
Nie. Zniszczą nas.
Wystąpimy, czy Crystal tego chce, czy nie.
Ale najpierw…
skoczymy z okna.
Co?
Zaczyna mi się podobać.
Ochrona. Są na rzecznej zjeżdżalni.
Powtarzam. Na zjeżdżalni.
Trzymajcie się!
Ochrona basenu. Nikogo nie widzę.
Tam!
Kierują się na wschód!
Ruchy.
Dlaczego mam takie tycie stópki?
Dzięki, Linda. Dzięki wszystkim!
- I jak? - Przepadli.
Opuścili miasto.
GARDEROBA
Tu jest zakaz wstępu.
- Kim jesteście? - Nocna zmiana.
Nie potrzebujemy sprzątania,
ale lepiej zostańcie.
Ktoś z was umie stepować?
Do roboty!
Rosita, to twoja rola.
Znajdźmy nowego ufoludka.
Dobrze, panie Moon.
Wstawaj, rybeńko!
Przyszłaś!
Chyba trochę przesadziłam.
Trochę? Jesteś królową dramy.
Ale już jest OK.
Tata się wkurzy, jak się dowie.
- Jesteśmy bezpieczni… - Co?
Nic z tych rzeczy.
Znam kogoś, kto nas ochroni.
No tak.
Tak.
Ochrona?
Pewnie, synu. Jedziemy.
PRACE SPOŁECZNE KATERING
Dobranoc, Porsha.
Niech ci będzie. Rozpuszczona gówniara.
W porządku.
Czas zebrać publiczność.
Jak zaczniesz zapraszać ludzi,
ochrona hotelu nas zamknie.
Rosita się tym zajęła.
Norman, wypuść prosięta.
Hej, nie!
Ochrona, idźcie na 17 piętro.
Powtarzam. Wszyscy na 17 piętro.
To najlepszy dzień w moim życiu!
Powtarzam! Wszyscy na 17 piętro!
- Działa? - Tak, działa.
Teraz? Tak.
Zanim bla, bla, bla. Jasne.
Dobry wieczór! Jestem Buster Moon.
Z przyjemnością zapraszam państwa
do teatru Crystal Tower…
Jerry przy telefonie.
…na nowy spektakl Nie z tej Ziemi.
Musical o odysei kosmicznej
w którym wystąpi legendarny Clay Calloway.
Tak. Clay Calloway.
Co więcej, spektakl jest za darmo.
Przyjdźcie i zajmijcie miejsca.
Czeka was przygoda życia.
Dobra, gotowi?
Tam jest!
Tato!
- Cześć. - Co to za ciuchy?
Nadal pracujemy społecznie. Nie, panowie?
Tak.
O rany. Przyszedł.
Crystal?
Nie.
Sprzedawca lodów.
Jest w pierwszym rzędzie.
Panie Crystal!
Jerry!
- Pobudka! - Próbowałem…
Przepraszam.
To Moon. Przejął teatr i robi spektakl.
Co?
- Już czas. Gotowi? - Naprawdę gramy?
Lepiej uwierz.
To nasza chwila!
Przed nami tylko jedna droga:
w górę!
- Tak! - Dajmy czadu!
Robot Gunter aktywuje świńską moc.
Playback!
Wszystkie stworzenia, małe i duże,
witamy w przestrzeni kosmicznej.
Jestem kapitan Rosita.
Mam za zadanie ocalić odkrywcę, który dawno zaginął
w tajemniczych okolicznościach.
Pani kapitan, mam sygnał.
Wspaniale. Z której planety?
Widzę przed nami cztery.
Nie sposób wiedzieć.
Rozumiem.
Muszę sprawdzić wszystkie.
Lądujmy.
Dasz radę.
Pamiętaj, czuj muzę.
Raport z misji.
Muszę uważać,
bo jestem na planecie wojny.
Jesteś niebem Niebem pełnym gwiazd
Oddam ci me serce
Bo jesteś niebem Niebem pełnym gwiazd
Oświetlasz mi drogę
To mój syn.
Nie dbam o to
Rozerwij mnie na strzępy
Nie obchodzi mnie, jeśli to zrobisz
Bo w niebie
W niebie pełnym gwiazd
Chyba dostrzegłem ciebie
Tak!
Oddaj mi to!
I kostium! Już!
- Co? - Zdejmuj go!
Zaraz dojedziemy.
Nie chcę zaraz, chcę teraz.
- Właśnie. Teraz. - Oczywiście.
Nie dbam o to
Bo w niebie W niebie pełnym gwiazd
Chyba dostrzegłem ciebie
Widzisz? Nigdy nie będziesz wielki, Johnny.
Serio?
Nie dbam o to
Rozerwij mnie na strzępy
Nie obchodzi mnie, jeśli to zrobisz
Bo w niebie
- W niebie pełnym gwiazd - Właśnie tak.
Chyba dostrzegłem ciebie
Tak!
Tu Barry. Odbiór.
Dawaj, Barry.
Przyjechał.
Crystal przyjechał. Odbiór.
Zrozumiałem.
Do roboty.
Raport z misji.
Jestem na drugiej planecie.
To planeta radości.
Porsha, teraz ty.
Pokaż światu, kim jesteś.
A wy to kto? Gdzie ochrona?
Teraz my jesteśmy ochroną.
Co?
Porsha!
Złaź stamtąd!
Nie każ mi tam iść!
Zdrajczyni.
Dość. Idę tam.
Panna Crawly zostawiła poduchy
i przekąski
- na czas spektaklu. - Ty…
Raport z misji.
Nigdzie nie widzę
zaginionego odkrywcy.
- Gotowa, Gina. - Meena.
- Co? - Nieważne.
Odnajdź w sobie uczucie.
Teraz albo nigdy.
Teraz jestem gotowa.
Modlę się za ciebie
Gdy tylko się budzę
- Zanim zrobię makijaż - Makijaż
Modlę się za ciebie
Gdy rozczesuję włosy
Zastanawiam się, w co się ubrać
Ubrać
- Modlę się za ciebie - Za ciebie
Skarbie
Na zawsze
Zostaniesz w moim sercu A ja będę cię kochać
Na zawsze
Nigdy się nie rozstaniemy Bardzo cię kocham
- Na zawsze razem - Razem
Gdzie pan jest?
Jestem uwięziony pod sceną.
Znajdę pana.
Nadchodzę!
Biegnę na autobus
- Gdy jadę, myślę o nas - O nas, skarbie
Modlę się…
Za ciebie
Maleńka
- W pracy się nie spieszę - Nie spieszę
- A w przerwie na kawę - Na kawę
Modlę się za ciebie
Na zawsze
Będę cię kochać
Na zawsze
- Modlę się za ciebie - Kocham cię
Razem
Złamałoby mi się serce
Moje serce
Złamałoby się
Dostanę za to mnóstwo nagród!
Cześć!
Cześć.
Jestem Meena.
Alfonso.
Byłaś niesamowita.
Ty też!
Co?
Nieważne.
Spotkamy się później?
- Dobra. - Super. Pa.
Nie możemy tu wylądować.
Jest tu tunel w czasoprzestrzeni.
Statek nie podoła.
Masz rację. Nie podoła.
Ale ja tak.
Jeśli tego chcesz
To bierz
Powinnam to powiedzieć wcześniej
- Próbowałam to ukryć - Palce.
Udawać
Dłużej już nie mogę
Chcę umrzeć, czując że żyję
Nigdy z rąk złamanego serca
Nie chcę dziś słyszeć twych kłamstw
Rosita, skacz.
Skarbie.
Dawaj, Rosita.
- Uwaga! - Tatku, nie!
- Panie Moon! - Panie Crystal, nie!
Dopadłem cię, nieudaczniku.
Nie.
Nie jestem nieudacznikiem.
Osiągnęliśmy nasz cel.
I nic co zrobisz ani powiesz, tego nie zmieni.
Mogę zrobić, co zechcę.
To jest
Chwila, w której mówię, że cię nie chcę
Jestem silniejsza niż kiedykolwiek
To jest
Chwila, w której się uwalniam
Dłużej nie mogę się opierać
Na myśl o twoim ciele
Budzę się do życia
To było zabójcze
Zgubne
W moich snach było idealne
Ale budziłam się
Za każdym razem
Skarbie
To jest
Chwila, w której mówię, że cię nie chcę
Jestem silniejsza niż kiedykolwiek
To jest
Chwila, w której się uwalniam
Dłużej nie mogę się opierać
Kocham cię!
Nic panu nie jest?
Czuję się doskonale.
Gdzie Ash i Clay?
Clay.
Jesteś tam? Zaraz nasza kolej.
W porządku?
Raport z misji.
Przeżyliśmy.
Tak!
To ostatnia planeta.
Zaginiony odkrywca musi tu być,
ale skaner nikogo nie wykrywa.
Twoja kolej.
Clay, czas na ciebie.
Ale nikogo nie widzę.
Tylko pustą jaskinię.
- Clay. - O nie.
Spokojnie. Zaśpiewaj. Muzyka cię poniesie.
Nie. To błąd.
- Proszę. - Minęło tyle czasu.
Nie jestem gotowy. Przepraszam.
Nie jestem gotowy.
Wspięłam się na najwyższy szczyt
Przebiegłam przez pola
Tylko po to, by z tobą być
By z tobą być
Jednak nadal nie znalazłam
Tego, czego szukam
Jednak nadal nie znalazłam
Tego, czego szukam
Jednak nadal nie znalazłam
Tego, czego szukam
Wierzę w królestwo niebieskie
Gdzie wszystkie barwy zleją się w jedną
W jedną
Ale tak, nadal biegnę
Zdjęłaś moje okowy
Poluzowałaś łańcuchy
Niosłaś mój krzyż
Wstydu
Mojego wstydu
Wiesz, że w to wierzę
Jednak nadal nie znalazłem
Tego, czego szukam
Jednak nadal nie znalazłem
Tego, czego szukam
Nadal nie znalazłem
Tego, czego szukam
Nadal nie znalazłem
Tego, czego szukam
Nadal nie znalazłem
Tego, czego szukam
- Nadal nie znalazłem… - Misja wykonana. Wracamy do domu.
Tego, czego szukam
- Panie Moon! - Proszę podejść.
Posłuchaj tego tłumu, Jimmy!
Jest pan geniuszem.
To prawda.
Racja, Linda.
Dziękuję. To zbyt wiele.
Bardzo dziękuję.
Jestem dumny.
Kawał dobrej roboty.
Dobrze znów widzieć
mego przyjaciela, Claya.
Tak!
Ten spektakl będzie można oglądać
w moim teatrze przez wiele lat.
Prawda, Moon?
Moon?
Proszę aresztować tego wilka.
Chwila! Jest niewinny.
Kocham pana, panie Crystal!
ŻABI MONODRAMAT
WITAMY W CUDOWNYM REDSHORE CITY
Zatrzymać autobus!
- Co jest? - Co się stało?
Zadzwonili z The Majestic.
Uwielbiają spektakl
i chcą go u siebie wystawić!
Co pan na to, panie Calloway?
Wchodzi pan w to?
TEATR THE MAJESTIC PALACE
NIE Z TEJ ZIEMI
Napisy: Małgorzata Banaszak