Ако останеш без десната рака, ќе наплатиме многу од осигурувањето.
Си ја жртвувал раката за неа. Тоа е нешто најромантично.
Ми должиш подобар живот.
Ти беше тоа! -Најдобрите двајца мои луѓе се мртви.
Не знаете со кого имате работа. -Треба да разговараме со шефот.
Ти ветив дека ќе најдам пари, за да може да заминеме оттука.
Кога ќе мислиш на себе? Кои се твоите сништа?
Ова е веќе премногу. Можеби треба да ги замениме улогите.
Не го бараме сведокот, туку осомничениот? -Не е исклучено.
Вие мора да сте Марта Анепол.
Никого не сум убила!
ЗАКОНОТ НА АРТУР
Колку е часот?
Извини, ми излезе нешто. -Нешто се случило?
Нешто прекрасно. Бев сведок на породување. -Навистина?
И тоа уште на вториот работен ден. Мало прасе!
Нешто слично. Прасицата од Заводот се породи, денеска.
Клаудија Леман? -Да. -Мислев, зборуваш за фармата.
Се беше брзо. Прво, шлап! Сите се прашуваа што се случило.
Воденикот пукна. Итната помош ја немаше, а породувањето почна.
Најпосле, јас ја породив. -Што? Ти си...
Бев... Бабица? "Бабец"? Мала работа. Брзо и безболно.
Не знам дали и Леманова го мисли тоа?
Помогнав малото, здраво момче да се роди.
Жалам што тогаш... Те оставив на цедило.
Можеби ќе помогнев. -Што велиш? Не можеше да спречиш ништо.
Тоа беше трагична несреќа. Никој не е виновен. Ни ти, ниту Марта.
Сакам да кажам, ниту јас!
Марта Доротеа Саломе Анепол, собери се!
Зошто не ми кажавте? -Јас сакав, но Марта не сакаше да те вмеша.
Марта. -Жалам, Артур. Верувај ми. -Марта.
Марта.
Не глумеше убедливо. Веднаш се посомневав.
Од синоќа. Сакав да те прашам, но помислив,
ми се чини дека би било лудо да ги заменат улогите.
Но, и покрај тоа, не сакав да престане.
Кога ја запознав Марта, ме обзеде нешто чудно.
Веднаш се вљубив. Преку уши, бум!
Бев сигурен дека таа е вистинската.
Љубовта на мојот живот.
Но 25 години во неа го барав чувството што го имав тогаш.
Но, го немаше. Колку и да сакав, не ми беше возвратено.
Чувството не се врати.
Тоа бев јас. Морав да и ветам дека нема да ти кажам.
Јас и ти се судривме тогаш. Кутрата јас!
Го чувствував истото, Артур. Како да ме погоди гром.
И до ден денес ништо не е поинаку. Се уште те сакам.
Кажи нешто, те молам.
25 години...
Цело време, тоа си била ти.
Таа ми го уништи животот.
Пречам ли? -На заминување сум.
Можам да те повезам. -Не треба. -Не биди таква. -Пушти ме!
Потпишете овде, ве молам.
Тогаш се уште се потпишував со десната рака.
А сега, каде одиш?
Заминувам. Ќе исчезнам. Што подалеку одовде.
Ќе побарам убаво езеро со прекрасен брег
и таму ќе изградам дрвена куќа. Како што отсекогаш сакав.
Не знам дали ќе успеам, но овде веќе не можам да издржам.
Збогум, Муриел!
Може да дојдам со тебе?
Може да побегнеме заедно и да продолжиме каде што застанавме.
Можам да ти помогнам во градењето на куќата...
Ќе барам дрва и ќе ги лепам.
Можам да ја држам правосмукалката додека дупчиш дупки во ѕидот.
Сакаш да дојдеш со мене? Веднаш?
Добро си размислила?
Секаде ќе дојдам со тебе. 25 год. се доволно долго, не мислиш така?
За два часа, овде пред хотелов? -Одам само да ја земам колата.
Џеси? Полека. Што се случило?
Ќе играме една игра. -Нема да играме.
Ќе ставиме еден куршум, нема да извадиме. Сфатив.
Така, Фреди. Каде беше до сега? -А каде требаше да бидам?
Инаку, седиш на аголот и вредно питаш. Одненадеж исчезна.
Постои ли причина за тоа? -Не постои.
Ми требаше годишен одмор. -Годишен одмор?
Да! Се чини, добро ти дошол.
фала, може да одиш. -Што правиш? -Рече... -Се шегував.
Но, мислев... -Секако дека не може да оди.
Леле, леле, леле!
Заортачен си со Албанците? Ти платиле за Стивен и Марио?
Немам врска со убиствата. Навистина!
Случајно бев на градилиштето.
А зошто џандарите те сметаат за убиец? -Тоа е маневар. -Да?
Тие се вмешани. Џандарката, сестра и и едноракиот.
Тие го убија вашиот човек, не јас!
Едноракиот? -Можам да докажам. Во џебот од мојата јакна.
Едноракиот го изгуби на градилиштето.
Му се скрши.
Аха!
Внимавај, Марта. Не е играчка. Ќе убиеш некого со тоа.
Никој немаше дома. Се исплашив, мислев дека нешто ви се случило.
Не, добро сме.
Каде бевте? И каде е Артур? -Бевме излезени.
Тогаш, во ред е.
Ми ја препуштате валканата работа додека вие се забавувате.
Мора да разговараме. -И јас мислам така.
Уште вечерва ќе го напуштиме Клајн Биденбах.
Можеби бегството е најдоброто решение за нас. Кога тргнуваме?
Не заминуваме зашто се плашиме, туку сакаме да почнеме одново.
Јас и Артур. Ние припаѓаме еден на друг.
Духовито, Муриел. Мило ми е што ти се вратила смислата за хумор.
Сепак, во моментов имам други проблеми.
Сакаше да ме повреди, Артур. Не сакаше да престане,
па му направив вака со прстите и падна. Што да правам?
Немаше никој да ме заштити.
Мора да се ослободиш од него. На некој начин е и твој мртовец.
Што чекаш? Мора да исчезне. Што ќе помислат моите муштерии?
Ми требаш, Артур. Ми треба твоја помош.
Не, Џеси, Тебе не ти треба никој. Најмалку заштитник.
Ниту јас, ниту некој друг. Добро внимаваш на себе.
Не смееш да се продаваш евтино.
Мислам, во преносно значење.
Ти благодарам за се. Уживав со тебе, Џеси. Збогум, Џеси!
И уште нешто. Се надевам, набргу ќе го чујам твојот глас на радио.
Артур? Врати се! Врати се, Артур! Артур!
Кучко!
Кутво!
Ѓубре низаедно! Несебично се сменив со тебе,
за да ти го спасам задникот, а ти ми го крадеш сопругот!
Не беше така, Марта.
Јас и Артур отсекогаш сме биле еден за друг. Ти ми го украде.
Стара приказна. -Сега е мој ред. И јас имам право на љубов.
Љубов? Што знаеш ти за љубовта. Имаш речиси 50 години,
а живееш како стара девица.
Веројатно не мислиш дека ќе ве пуштам тукутака.
Веќе воопшто не го сакаш Артур, а можеби никогаш не си го сакала.
Никогаш повеќе нема да бидете среќни, но јас и тој би биле.
Те молам, Марта, не прави ми го тоа.
Дојдов, зашто се надевав дека ќе се разделиме во мир.
Имаш право што се однесува за мене и Артур.
Со тек на време пламенот згасна.
И покрај целиот мој труд, тоа не можев да го спречам.
Извини, Муриел. Не сакам да сум пречка, ти си мојата сестричка.
Најмногу посакувам ти да бидеш среќна.
Пред да замениш ќе се смениме повторно.
Артур сака нов почеток со Муриел, не со Марта.
Ти благодарам. Фала, фала!
51. -51 и ајде!
Се уште не сум чул дека некој случајно оженил погрешна жена.
Лудо е. Но и дека 25 години останал со неа.
Пријателе, тоа може да ти се случи само тебе.
Ќе ми недостигаш, Артур. Знаеш ли?
И ти мене, Рони. -Но не е засекогаш, нели?
Испрати ни разгледница, за да знаеме каде си.
Ќе ти дојдеме на гости. -Ќе одиме на гости кај чичко Артур.
Ако новата жена ти прави проблеми, едноставно врати се.
Мислам дека собата кај нас ќе биде слободна за два месеци.
На здравје!
Имаше право.
Сонував дека ќе остарам во куќа покрај езеро.
Но, не сакав да бидам таму сам.
Откако ја запознав Муриел, сонот можеби и ќе се оствари.
Повторно се чувствувам како човек.
Боже! Жером. -Мртов е, нели?
Што... што се случило?
Размислив добро. -Не разбирам. -Ќе ти објаснам.
Си дознала дека твојот колега Жером ги извршил убиствата.
Си го конфронтирала. Полудел и пукал во тебе.
Не си имала избор, си морала да го застрелаш. Самоодбрана.
Што? -Без грижа, планот е без дупки.
Му го подметнав оружјето на Марио.
Ако се држиш до тоа, нема да може да ти докажат вина.
Постои само една мала финта.
Мора да бидеш повредена за да ти поверуваат. Инаку, ништо од тоа.
Ќе пукаш во сопствената сестра?
Не разбираш, Муриел. Не го правам тоа за да те повредам,
туку за да ти помогнам. Еден куршум во раката, ќе преживееш.
А сега, не мрдај! -Сосема си луда.
Реков, не мрдај! Види што стори сега.
Здраво, шефе! Извини што ти пречам олку доцна.
Не, јас сум, Холгер. Навистина. Имам проблем со гласните жици.
За неколку дена се ќе биде во ред. Не се јавувам заради тоа.
Знам кој ги убил нашите луѓе.
Се чини дека мојата сестра од почетокот имала право.
За кого се работи?
Сигурен си? -Да.
Користиш измама! 61.
Слушнете, што велите за ноќна прошетка? -Да!
Не пак!
Сигурен си?
Тогаш, да тргнеме. Облечете јакни, чевли, земете ги ламбите.
Тато секогаш сака да биде сам со гостите. -Возрасните се такви.
Ајде, ќе биде интересно. Ќе ја поведеме и баба. -Уште и неа!
Беше убаво со тебе, Артур. -Чао!
Дојди, Каи! -Доаѓам.
Јас сум Муриел Бетхер. Застрелана сум.
Напаѓачот не е веќе опасен. "Халерштајнер", бр. 45. Побрзо!
Ако е ова последното што ќе го чуеш, тогаш, те сакам, Муриел.
Децата не мора да слушнат се. -Не сакам повеќе. Мора да одам.
Денеска нема да одиш никаде.
Но ова е последното. На здравје, Рони!
Зборувај. Каков беше планот?
Сакаше парче колач? -Имате уште од колачот.
Тогаш, сакам.
Ќе те примев со отворени раце.
Само требаше да кажеш нешто. Како си дознал.
Ни џандарите не успеаја. -Што мислиш? Не те разбирам.
Со години успевав да останам под радарот. А, дозна токму ти.
Очигледно, сум те потценил. Жалам.
Замисли да соработувавме. Јас и ти. Двајца пријатели во бизнис.
Заедно можевме да имаме царство од дрога, оттука до границата.
Никој немаше да се посомнева во инвалид и неупадлив семеен човек.
Мора да одам. -Ти си ги убил Марио и Стивен!
Тоа беа моите најдобри луѓе. -Не знаев.
Не ја загрози само мојата работа, туку и моето семејство!
Сето ова е големо недоразбирање!
Сепак, не можам да те пуштам неказнет.
Срање! -Тоа беше мое пиво.
Качи се!
Ќе ти помогнам.
Таму каде што ги водат тие што не смеат да бидат најдени.
Требаше да размислиш порано. А сега, живеј со последиците...
Поточно, умри.
Извини, шеф! Извини!
Да ти се плукнам!
Убаво од тебе, Артур.
Не сакам да ја расипам забавата,
а имаш ли доволно пари со тебе?
Оставете сигнал. -Еј, Артур! Извини што бев таква со тебе.
Мислам дека бев во шок, такво нешто.
Сакав да ти кажам дека и мене ми беше убаво со тебе.
Тоа ми ги отвори очите. Одам оттука, ќе го живеам сонот.
Благодарејќи ти само на тебе.
Фала што веруваше во мене.
И внимавај на себе, добро?
Чао!
Јас сум Џеси. Супер што ме поведовте.
И тоа во ваква луда кола. Впрочем, каде одите?
Артур.
Страшно! Си можел да загинеш.
Трагично е што Рони Менцел не бил таков каков што се прикажувал.
Но штом зараснат раните, ќе можеш да се смееш за ова.
Рони ми беше пријател. Остави жена и две деца.
Само сакав да те расположам. Ми се крши срцето кога си несреќен.
Слушаш? Ја свират нашата песна.
Нели е прекрасно? Тоа е знак.
Марта веќе ќе прашаше од што ќе живееме.
Личи на неа. Мисли само на пари, пари, пари.
А ние може да живееме од воздух и од љубов.
Впрочем, како реагираше? -Марта? Знаеш каква е.
Не и се верувало, нели? -Полуде.
Рече дека не сака да ме види никогаш повеќе.
Требаше да го видиш тоа. Крена тревога како да оди на колење.
Не ми е јасно како си издржал со неа толку долго.
Муриел никогаш не би рекла нешто олку лошо за сестра и.
Немаше да тргнеме пред да се смири со неа.
Артур, душо! Сепак, можеби Рони те повредил сериозно.
Зборувај, Марта! Внимавај! Внимавај!
Не сум глува, бестрага! Сакаш да не убиеш?
Муриел е добро. На подобро место е од нас.
Што си и сторила? -Јас нејзе? Прашањето е што таа ми стори.
Секогаш сонував за подобар живот.
Заслужив нов почеток. -Запри ја колата.
Запри. Запри ја посраната кола!
Само благодарејќи им на моите вештина и балансирани хормони,
имам трпение за тебе. Сигурно нема да се откажам близу целта.
Ми должиш подобар живот, Артур.
Си полудел ли? Престани, Артур! Артур!
Тргни ја проклетата рака!
Смирете се, ве молам. Може да ве пече.
Каде да прашам дали во болницава е некој што го знам?
Прашајте на шалтерот. Видете што се случува овде.
Добро сум. Добро сум, навистина. Добро сум, благодарам.
Каде одите?
Се извинувам. -Само момент.
А, г. Анепол. -Што правите овде? -Спасувам животи?
Дали Муриел Бетхер е довезена овде?
Ноќеска, половина Клајн Биденбах е довезен овде. Шансите се 50:50.
Мора да знам. Ве молам! Морам. Ве молам!
Во ред. Муриел... -Бетхер.
Полн погодок. Муриел Бетхер, довезена со прострелна рана.
Прострелна рана? Како е? Ќе преживее ли?
Па, ова не е пренос во живо од хируршка сала.
Може да седнете како и другите? Ќе ве викнат ако има нешто ново.
Мора да провериш на Инстаграм. Олку крв се уште не си видел.
Хаштаг "јасакамсвојатаработа".
Што правите? -Сакам да знам како е. И тоа веднаш!
Пуштете го кутриот хоспитант, г. Анепол.
Тргнете ја главата, затворете го прозорецот. -Добро, д-р Штајн.
Се познаваме од порано. -Лекарот. -Се сеќавате? Тогаш, со раката?
За жал, немам добри вести. Таа не преживеа.
Значи... Не е можно. Не е можно!
Дадовме се од себе но повредата од ударот беше голема. Мртва е.
Удар? Удар? -Сте имале автомобилска несреќа.
Зборувате за Марта Анепол? -Секако. Добро сте?
Жена ми е. А не сум за неа овде, туку за нејзината сестра Муриел.
Заради г-ѓа Бетхер. -Прострелна рана. -Да, да.
Жалам, но ни таа не е подобро. Нема да ја преживее ноќта.
Не можеме да и го спасиме срцето. Бидете силен. Примете сочувство.
Рековте дека г-ѓа Бетхер е сестра на вашата сопруга? -Да.
Можеби, сепак може да ја спасиме.
Ќе и го трансплантираме срцето на вашата сопруга.
Но, ќе потрае додека дознаеме дали телото и го прифатило.
Но не грижете се, се ќе биде добро.
Нема да гледаш со мене? Смешно е.
Муриел, душо, имаме мал проблем. -Што се случило?
Мора да штедиме. Инаку брзо ќе го потрошиме осигурувањето на Марта.
Само куќава чинеше доволно...
Се надевам, нема да ја продадеш? Штотуку ја заврши.
Не, не!
Само треба да избегнуваме непотребни трошоци.
На пример, креветов за масажа се уште не е отплатен.
Да, имаш право. И твојата нова протеза за раката не беше евтина.
Знаеш дека би сакала да работам, но не смеам заради операцијата.
Не, не. И не треба да работиш.
Само, како железничар не заработувам доволно...
Железничар...
Имам идеја како да дојдеме до многу пари.
Не е едноставно за тебе, но...
Да речеме, возот доаѓа, а ти не успеваш да се тргнеш на време.
А твојата нога... Сфаќаш? Таа ќе...
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС