Yeni yağlanmış.
Kimse var mı?
Sıcak.
Tuhaf.
Seni duyabiliyorum.
Silahlıyım ve senin kadar mutlu değilim...
...o yüzden yolumu kesmek istemezsin.
Kedi gibi refleksler.
Biri burada ya bir Sözcü'nün heykelini bırakmış ya da...
Bir canavar.
Taş gözlü canavar.
Masaldan fırlamış gibi.
Tanrı yine yemeğimin içine etti.
Haydi.
Gel bakalım. Sen ölüsün!
Dur ve ölü olduğunu fark et.
Piç kurusu.
Torunu kızmış demek.
Keşke Sözcüler bunu yapmasa.
- Neyi? - Kızlarını erkek gibi giydirmeseler.
Yolculuk ettiğimiz zamanlar böylesi daha güvenli oluyor. Ne oldu?
Bir canavarla karşılaştın.
Bakışıyla seni taşa çevirir ve seni korkularınla besler,
sen kendi bedeninde hapsolmuşken.
Sen... Benim üzerime mi tırmandın?
- Biraz. - Kaba bir davranıştı.
- Pardon? - Hem sen de kimsin?
Büyükbabanla tanıştım.
Cesedini almadan şehri terk etmiyordu.
Sözcüler güvenli bir yere gidebilsin diye seni bulmaya geldim.
Ama Uyuyan Savaşçı hâlâ burada.
Uyuyan Savaşçı filan yok.
Onu arayacak aptalları bekleyen bir canavar var.
Ahmak Sözcüler için bir tuzak bu.
Buralarda popüler değilsiniz.
- Yaşlı bilge mezarın korunduğunu söylüyor. - Evet. Haydi.
Eve gitme zamanı. Ailen öldüğünü sanıyor.
En azından o yaşlı adamı rahatlatabilirsin.
Öldüğümü mü düşünüyor?
Peki de yanılmamıştı.
Kurbanı kurtarmak, canavarı öldürmekten geçer.
Bunu yapabileceğimi sanmıyordum.
Kimsin sen?
Trevor Belmont.
Ama Belmontlar canavarlarla savaşır.
Formda değilim.
Seni büyükbabana götürelim,
sonra buraya inip yeniden öldürülebilirsin. Anlaştık mı?
Tamam, peki.
- Ben Sypha Belnades. - Umurumda değil.
Teşekkürler.
Bir şey değil.
Uyuyan'ı bulmayı başaramadım. Üzgünüm.
Sus şimdi tatlım.
Orada birilerinin olduğundan şüpheliyim.
Muhtemelen bubi tuzaklı bir efsane bu.
Kızınız gibi, canavarla karşılaşıp orada kalan insanları düşünerek
tabutunda zevkten dört köşe olan biri var şu an.
Ya da orada o kadar önemli bir şey var ki
canavarların koruması gerekiyor.
Mesihiniz orada değil.
Nasıl bu kadar emin olabilirsin?
Siz Sözcüler nesilden nesile bilgi aktarıyorsunuz.
Biz Belmontlar da böyle aktarım yapıyoruz.
Orada gördüğümüz şeyi hatırlıyor musun?
Sıcak sıvı pompalayan metal damarlar.
Kendi kendine yanan meşaleler,
büyükbabam tarafından yazılmış tasvirlere tam olarak uyuyordu.
Dracula'nın kalesinin içini anlatan tasvirler.
Aşağıda ne var bilmiyorum ama bir mesih olmadığı kesin.
- Şimdi hepsini size bırakıyorum. - Hayır. Hiç de değil.
Lütfen bizimle kalın, istediğiniz kadar.
Size borcumu asla ödeyemem.
Bu gece buradan ayrılıyorsunuz, değil mi?
Şey... Evet.
- O zamana kadar. - Tabii.
Daha sonra gelirim.
Bira bulabilecek misiniz ona bakın.
Kovaya işeyip ona bira olduğunu söyleyebilirim.
Sypha.
- Senin hayatını kurtardı. - Çok kaba.
Dikkat et. Elim titrek.
Yanlışlıkla kayarsa gözünü çıkartabilirim.
Greşit'in piskoposu senin kiliseye gelmeni istiyor.
Kiliseye girmeye iznim olduğunu sanmıyorum.
Piskopos senin için bir istisna yapacağını söyledi.
Hayır, gerçekten.
Beni tehditkar bir şekilde kaçırmaya çalışıyorsunuz ama ben kiliseden atıldım.
Piskopos, kiliseden atıldığında eğer kilise seni çağırırsa,
gitmeye zorunlu olduğunu sana söylememizi istedi.
Kahretsin.
Bakın, kiliseye girdiğimde birden yanmaya başlarsam... Bu sizin suçunuz.
Ben Greşit'in piskoposuyum.
Sen buralardan değilsin.
Hayır. Ben Targovişte'denim.
Başpiskoposun hizmetindeydim.
Bunu nereden anladın?
Yerel halkın yaptığı gibi
çığlıklar atarak kaçmıyorsun.
Senden mi?
Greşit'e her gece akın eden bebek yiyen ucubelerden.
- Ben Greşit'i kurtarmak için buradayım. - Peki bunu nasıl yapacaksın?
Buraya bazı soruları cevaplaman için gelmeni istedim, soru sorman için değil.
Yok ya.
Bu insanlara tam olarak nasıl yardım etmeyi düşünüyorsun?
Sözcüleri öldürerek mi?
Sözcüler, başlarına bu belayı kendileri sardılar.
Kimse Tanrı olmadan yaşayamaz.
Hele bu zamanda, tam anlamıyla.
Gece ordularının, halk yeterince dindar olmadığı için mi saldırdığını sanıyorsun?
Targovişte'deydin, öyle mi?
Başpiskoposun bazı... İlgi alanları vardı.
Bence bunlar ülkeyi ve şehri koruma becerisini kısıtladı.
Dracula Targovişte'ye gelmeden çok önce gönderilmiştim.
Ruhbani disiplinle ilgili bazı konularda anlaşamadık.
Ama Dracula'nın karısı yakılırken oradaydın. Hepsini duydum.
Tabii ki. Hatta bunu ben organize ettim.
Kadın cadıydı.
Şu anda hiç şüphe yok ki kötülükle düşüp kalmıştı.
- Hatta onunla evlendi. - Anlıyorum.
- Ben disiplin edilmek üzere mi buradayım? - Öyle değil.
Sana bir hediye vereceğim.
Hayatını, Belmont.
Hayatını al ve git.
Bu gece Sözcülerin çaresine bakılacak ve Greşit yeniden güvenli olacak.
Şehrin ruhunu kurtarmak için surlarının içinde
kiliseden atılmış bir kafirle uğraşmayı reddediyorum.
Varlığınla her şeyi mahvedebilirsin.
Tanrım.
Gerçekten inanıyorsun. öyle değil mi?
Gün batımına kadar Greşit'i terk edeceksin ya da gün doğumunu görmeyeceksin.
Yeterince açık mı?
Yardımcılarıma karşı işlediğin suçlara rağmen,
ailenin Tanrı'ya karşı işlediği suçlara rağmen,
güvende olacaksın... Gün batımına kadar.
Ailem suç işlemedi.
Bu toprakları doğaüstü güçlere karşı
korumamızın yanlış olduğunu siz düşündünüz. Ve...
Siz Belmontlar Tanrı'nın sözünün gücünü hiçbir zaman anlamadınız.
Bu şehrin halkı şimdi bana ve Tanrı'ya ait,
ve onun adına istediğim şeyleri yapacaklar.
Yarın sabah Sözcüler bu sokakları kirletemeyecek,
ve sen de ya gitmiş ya da ölmüş olacaksın.
Anlıyor musun?
Evet.
Bunu benim için yaparsan, kiliseden atılman
tartışabileceğimiz bir şey olur.
Pardon ama sen sadece bir piskopossun.
Kiliseden atılma emri biraz daha yukarıdan geldi sanki.
Targovişte bitti.
Diğer şehirler de ya düştüler ya da düşüyorlar.
Greşit, Eflak'taki son önemli şehir olacak.
Kilise, her şeyiyle ben olacağım.
Trevor. Bize katıl.
Tabii. Bu arada hepiniz öleceksiniz.
Ne?
Bu şehrin mevcut piskoposu... Deliden de öte.
Keçileri tümüyle kaçırmış bir deli.
Greşit'in kurtuluşunun sizin, ayak takımı tarafından
linç edilmenizle mümkün olduğuna inanıyor.
- Ne zaman? - Güneş batmadan önce.
Ona göre,
gece yaratıkları akın etmeden önce ölmeniz gerekiyor.
Ya burada kalır ve hayatta kalırsak?
Gece yaratıkları her halükarda gelecek ve kilise sizi suçlayacak,
ve her şey yeniden başlayacak.
Bu doğru değil.
Bu halkı lanetleyecek bir yalanla buradan sürülmek.
Sözcülere yaraşır bir şey değil.
Bir anlaşma yapmıştık.
Bence bu Belmontlara yaraşır bir şey de değil.
Umurumda değil. Buradan gitmelisiniz. Hem de hemen!
Bu insanları bırakabileceğimizi sanmıyorum. Yardıma ihtiyaçları var.
Bu insanlar, sizin yüzünüzden yardıma muhtaç olduklarını sanıyor.
Yalnızca kilise onları yanlış yönlendirdiği için.
Biri yalan söyledi diye insan kaçar mı?
Kilise Belmontlar hakkında ne demişti?
Doğaüstü güçlerle ilişki kurarak yozlaştığınızı.
Tanrı'yla alay ettiğinizi.
Herkes için bir tehdit oluşturduğunuzu ve kötülüğü her yere taşıdığınızı.
Sen bu durumda ne yaptın?
- Kaçmadım. - Gerçekten mi?
Peki, nereye gidiyorsun?
Aklında bir yer var mı?
- Bana korkak mı diyorsun? - Hayır.
Sana yenilmiş olduğunu söylüyorum, Trevor Belmont.
Mücadele ettin ve kaybettiğine karar verdin.
- Seçeneğimiz yoktu. - Belki de.
Ama bizim var.
Biz bu büyük ülkenin bilgelik birikimine sahibiz.
Mücadele etmek için bunu kullanacağız.
- Kaybedeceksiniz. - Kaybedebiliriz tabii.
Hiç olmazsa birilerine, mücadeleler kazanılsa
ya da kaybedilse de, ortada daha büyük bir savaşın olduğunu gösterebiliriz.
- Dracula'nın ordularıyla mı? - Hayır.
Halkımızın ruhu için başlatılan savaş.
Gerçekten deli bir adamın fantazileri doğrultusunda
birbirimizi öldürebilecek insanlarsak,
belki de, cehennemden ucubelerin çıkıp
bizi buradan silmesini hak ediyoruz.
Bu savaşa katılanların karşı çıkıp,
sorumluluk almasının zamanıdır, Trevor Belmont.
Artık gitmelisin.
Hayır.
Siz gidiyorsunuz.
Hem de hemen.
Sözcüler nerede?
Güvenli bir yerdeler.
Kıpırdadı, yemin ederim.
Kötülüğü savunuyorsun.
Onları bize ver.
Kes sesini.
- Ne? - Kes sesini.
Sözcüleri alamayacaksın.
Bugün sana kan yok. O yüzden sesini kes!
Bu şehri kurtarabilmemiz için bize Sözcüleri vereceksin.
Bu şehir düştü.
Sen ve pislik adamların buraya geldiğinde düşmüştü.
Peki neymiş?
Bizimle savaşmaya mı geldin?
Göçebe büyücülerin Greşit için iyi olduğuna,
ve Tanrı'nın yeryüzündeki temsilcisinin
gece ordularını getirdiğine mi inandıracaksın insanları?
- Biliyorsun... - Sus!
Kendine bak. Berbat durumdasın.
Kokuyorsun. Gözünü zor açıyorsun.
Bize karşı ne kazanabilirsin?
Kesinlikle hiçbir şey.
O zaman bir hiç uğruna mı öleceksin?
Tanımadığın insanlar için.
Hiçbirinizi tanımıyorum.
Ama bunun önemi yok, değil mi?
Ailem, o şeytanlaştırıp kiliseden attığınız aile
bu ülke için nesiller boyu savaştı ve öldü.
Biz bunu Eflak ve Eflak halkı için yapıyoruz.
Hepinizi tanımamıza gerek yok.
Yine de yapıyoruz.
Ve bizi korkutan ölüm değil.
Sizin için hiç mücadele etmemiş olmak.
Ben, Belmont Hanedan'ından Trevor Belmont.
Ve ölüm beni hiçbir zaman korkutmadı.
Güzel.
Orada!
Alt yazı çevirmeni: Duygu Yenal