Gising na, Andy.
Andrew, sweetie, gising.
Maury, Diyos ko po. Bakit ka nakapatong?
Nasasabik lang ako.
-Sa unang araw ng high school? -Hindi.
Sa pagtusok mo sa puwit ni Pumbaa.
Diyos ko, lagot ako.
Ako si Andrew Glouberman
Booger man 'yon sa Yiddish.
Isa akong 13 taong gulang na manyak
Na mamamatay sa unang araw sa high school
Posible.
Daliri sa puwit lang ang pag-asa ko
Magandang plano 'yan.
Siya si Andrew Glouberman
Wow.
-Isa siyang 13 taong gulang na manyak -Na mamamatay sa unang araw sa high school
Daliri sa puwit lang ang pag-asa niya
Ladies and gentlemen, ang Bridgeton High Quee-Choi.
Magiging pahirap ito
Nakakasabik at malupit
Lalabas tayo sa comfort zone natin
Tapos na tayo sa middle school
-Panibagong gulo ito -Na nakakasabik, masakit, at nakakatakot
Oo, high school na ang Big Mouth
Ito na ang araw na 'yon
Magiging mag-isa ang ilan Di kasali sa grupo
Takot at malungkot
Para sa ilan, chapter lang ito Sa mundong walang pag-asa at madilim
Madilim ang mundo
Ang ilan nama'y sabik magsimula Kasama ang mga mag-isa, at loko-loko
Oo, high school na ang Big Mouth Nagsisimula na ang hinaharap
Nangangahulugan ito ng apat na taong Stress at takot
Para sa mahiyain at inggit
Tanggapin ang takot Wala na itong atrasan
Itatapon na natin ang mga laos
At magiging maporma sa ninth grade
Magiging masalimuot ito At magiging dominante at mangwawasak ako
Magdo-drawing sila ng bagong background
Baka lagyan nila kami ng suso at balbas
Sasabak kami sa walang kasiguraduhan
Baka patay na kami sa graduation
Pero ang Big Mouth kids Ay magha-high school na
Pagkatapos mong laktawan ang intro
Unang araw sa high school. May halaga na lahat ng gagawin natin.
Narinig mo 'yon?
Pag tinusok mo ang daliri mo sa puwit ni Pumbaa,
nakatatak na 'yon sa record mo.
Para sa akin, masamang ideya 'yang plano n'yo sa daliri.
-May iba ba akong choice? -Hala.
Para maka-survive, dapat ipasok ko ang hintuturo ko sa tumbong ng iba.
Walang ibang choice.
Bakit di ka na lang mag-sorry kay Timon sa paghawak sa suso niya?
Mag-sorry? Bakit? Aksidente lang 'yon.
Pero sumama pa rin ang loob niya.
Minsan, gusto lang nilang masabihan ng sorry.
Hindi. Para sa mga ungas at sosyalista lang ang pagso-sorry.
Itigil mo ang kakasabi…
Uulit-ulitin ko ang law commercials ng tatay ko!
Missy? Ano'ng nangyayari riyan?
Male-late ka na sa unang araw ng school
Diyos ko, ayos ka lang ba?
Hindi, may sakit ako.
-Hindi yata ako makakapasok ngayon. -Ano'ng problema?
Wag kayong papasok sa banyo, please. Para sa inyo rin 'to.
Diyos ko po! Duming may dugo?
Naku po!
Dread, gumagana na. Nalinlang ko sila gamit ang V8 at carob.
Oo, masuwerte ka't tanga ang mga magulang mo.
Tatawag ako sa school.
Wag, Monica, sandali.
Mag-emergency council of parents tayo.
Pumapayag ako.
Nagpapanggap lang si Missy.
Amoy gulay at carob itong banyo.
Pero nae-enjoy ni Missy ang school.
Umiyak pa nga siya kasi may summer vacation.
Pero high school na siya ngayon. Lumalayo na sa atin ang anak natin.
Cyrus, hindi mangyayari 'yan.
Nangyayari na.
Una, nagsinungaling siya, tapos lalayas siya.
Baka sa susunod nagpapaka-high na siya sa cocaine
at nakikipag-anal sex sa Bugatti ng sugar daddy niya.
-Bugatti? -Para makabili ng droga.
Ano'ng gagawin natin?
Aalamin natin ang totoo.
Missy, kung may sakit ka, dapat pumunta tayo sa doktor.
Wag kang pumayag, Missy. Makinig ka kundi papapasukin ka nila.
Siyempre, ang doktor,
dahil malubha ang sakit ko.
Oo, nag-aalala ako sa'yo dahil may dugo ang dumi mo.
Oo, sobrang sakit no'ng lumabas 'yon sa puwit ko.
Siyempre,
dahil madugo at sobrang laki no'n.
Ayos lang na kabahan ka, Nicky.
Bagong school ito, may mayayama't magagandang bata.
Di ako kinakabahan, Ma. Siga na't gawin mo na ang mga ginagawa mo.
Ayos, unang araw ng high school.
Teka, nasaan sina Andrew, Jessi, at Jay?
Wala sila rito dahil bagong school itong papasukan ko.
Naku. Wala kang kilala rito. Tiyak kinakabahan ka.
Di ako kinakabahan. Kakilala ko si Danni. Ayon siya.
Hi, girl.
Ito ang unang araw ng saya.
Uy, hi, Nick.
Ano'ng pinag-uusapan n'yo? Ano'ng pinagchi-chikahan n'yo?
Nagpa-pool party si Travis nitong weekend.
Pool party. Wow.
Alam mo kung ano'ng magandang gawin sa pool?
Punuin mo ng Sprite ang pool.
-Di ba? -Oo.
Dahil puwede mo 'yong inumin, pero puwede mo 'yong inumin lang o…
-Oo, puwede mong inumin ang pool. -Diyos ko po.
Nick, nakakailang ito, pero di na tayo puwedeng magsama.
Okay.
Ang weird kasi kalandian ko si Travis…
-Oo. -…at ang Sprite.
Oo, kalokohan 'yong Sprite pool. Gets ko na ngayon.
Sorry, 15 lang ako, di ko alam kung paano 'to gawin, kaya bye.
Lintik.
PAMPUBLIKONG SUNTUKAN
Guys, baka nasa tabi-tabi lang si Pumbaa. Wag na wag n'yo akong iiwang mag-isa.
Uy, Jess. Dito.
-Hi, Leah. -Iniwan niya ako.
Ayos, kasama mo ang mga sikat na babae.
Tiyak di magtatagal at may manliligaw na sa atin.
Gusto ko 'yang outfit mo, Jessi. Zara ba yan?
Di ako bumibili ng mass produced na damit dahil sa child labor at climate change.
-Sayang. -May kasama pala tayong environmentalist.
-Kaya nga. -Naku! Di sila natutuwa sa 'yo.
Nagpapakatotoo lang ako.
Puwes, itigil mo. Pangit 'yan.
-Kumusta, Jess? -Hi, Lulu.
Teka.
Di ba, galit sa 'yo si Lulu?
Oo, noon siguro…
Wala siyang motibasyon.
Lagi lang siyang high at di siya nagshe-shave ng buhok sa puki.
Grabe, gets naman naming mapulitika siya. Haynako.
Hoy! Andrew Glouberman.
-Yari. -Saan mo gustong masuntok?
Sa mukha o sa titi?
Sa titi siguro? Hindi ko alam.
-Bugbugin siya! -Durugin ang titi niya!
Nagsisimula na.
Oras na para tusukin mo siya ng daliri mo.
Bahala na.
Hashem, wag mo akong bibiguin.
Pumbaa! Bitawan mo siya.
Salamat, tanda.
Bawal magpatayan hangga't may klase pa,
hintayin n'yo munang makalabas ang teachers.
-Ano? -Mamayang 3:05 p.m.,
papatayin kita at ibibigay ko sa nanay mo ang bangkay mo.
-Mamaya ulit, booger man.. -Marunong siyang mag-Yiddish.
Yari ako.
Tiningnan ko na lahat pero wala namang problema.
Pero ang sakit, Dok.
Sasabihin ko na ang suspetsa nating lahat.
Cancer ito!
Naninigarilyo ka, tama?
Hindi. Di nga siya kumakain ng smoked turkey.
'Yon ang alam natin.
May insurance ba kayo, may babayaran kasi akong inflatable hot tub.
-Simulan na natin ito. -Teka, ano?
Blood work, CT scan MRI, colonoscopy, lahat na.
Kailangan ba lahat 'yon?
Di ba, may sakit ka, Missy?
Tama.
Handa ka bang mag-pinky swear?
Di ko kaya.
Sa secular home namin, sagrado ang pinky swear.
Pero kailangan mo akong itago kundi papapasukin ka nila.
Kaya makinig ka sa akin.
Okay, makikinig ako sa 'yo, pambihira.
Akin na 'yang hinliliit mo.
Fred and Wilma, Sonny and Cher, makikipag-pinky swear ako.
Okay, level 10 ang kaguwapuhan niya,
pero naka-samsung galaxy siya.
Yuck, 6. Ayokong makatanggap ng regular text.
-Tatay ko ba siya? -Kaya nga.
Ang sisimple nilang mag-isip.
Oo, astig si Leah, pero hindi ang mga kaibigan niya.
Pero dapat ko yatang tanggaping ito na ang grupo ko?
Kasi si Matthew, nasa Quee-Choi na, si Jay nasa mga taga-basement na.
Kasama ni Lola ang 21 Jump Street?
Paano kung level 10 ang ganda niya pero ayaw niya kay Billy Joel?
-Two siya. -Zero siya.
Para siyang sosyal na babae.
Okay, nakikita mo ba, sila ang vibe ko.
-'Yong mga nagma-marijuana? -Sina Lulu.
Ewan ko, pero mas bata at astig 'yong mga kasama ni Lola.
Uy, Lola, usapang teen sa teen ito,
bakit di na kami nagse-sex ng misis ko?
Paano ako napunta rito? Bakit nagkaganito ang buhay ko?
Paano natin ito sosolusyunan bago suntukin ni Punbaa ang bayag mo?
Ang dami kong maling desisyon at pagkakamali.
Di ko na mararanasang mai-oral sex.
Wag mong sabihin 'yan!
Sorry. Nasusuka ako.
Medyo gumaan ang pakiramdam ko…
Diyos ko, Andrew. Kailan ka kumain ng tao?
Ano 'to?
Sino ang lalaking ito?
Ako ang future na bersyon mo.
Diyos ko, ang pangit ko sa future.
Hindi, hindi ikaw.
Siya.
Hay, salamat. Nakaiwas ako sa masamang pangyayari.
Grabe, Trav.
Loser talaga ako.
Ang hirap makibagay sa bagong school, 'no?
Sorry, sino ho kayo?
Ako ang librarian, sweetheart.
Ako si Ms. Cornhill.
Nakita kita ritong mag-isa,
maamo, malungkot.
Oo, medyo mahirap ang unang araw ko rito.
Alam ko.
Sumama ka kaya sa akin? Alam ko kung saan ka nababagay.
-Talaga? -Hawakan mo ang malamig kong kamay,
at damhin mo kung gaano kanipis ang balat ko.
Sige.
Umiinom ako ng blood thinner.
Di mo ako pinaniniwalaan? Tingnan mo itong kaliwang paa ko.
Kulugo ito na mukhang…
…Batang Tom Colicchio.
Ako nga siya Maury. Ako siya.
Okay, bakit ka nandito?
-Dahil dito. -Diyos ko.
Sa araw na ito, mamayang 3:09 p.m.,
'yong Pumbaa na 'yon,
babaliin niya ang daliring ito gamit ang sphincter niya.
Ang daliri ko? Ang sphincty niya?
Marami pa. Tumahimik ka!
Magsisimula 'yon ng sakuna
na sisira lalo sa sira na nating buhay forever.
-Okay lang ba ako? -Patapusin mo siya.
Magiging mag-isa ka't makikilala bilang ang "Batang Mabaho ang Daliri."
Diyos ko po.
Isa kang taong walang pera at di minamahal,
at may maikling titi, na matandang virgin.
Hindi!
Pero bakit di ka bumalik bago ko mahawakan ang suso ni Timon?
Bago ako napasok sa problemang ito?
Baka dahil tanga ako?
Siyempre. Ako ikaw.
Lintik! Kailangan ko uling bumalik.
Lintik na time machine ito.
Teka, gusto ko ring sumama.
Bitawan mo ako!
Ano ba 'yan! $68 ang bili ko rito sa Costco Optical, sinira mo lang.
Isinuka ko ang sarili ko.
Ano 'to? Iisa lang ba tayo?
Tumabi ka, tanga!
Ayos 'to.
Yuck. Manyak.
Hoy! Bitawan mo ang suso ng girlfriend ko.
-Nagawa natin! -Oo!
Si Lump na ang papatayin niya imbes na ako.
Inayos natin ang kasaysayan. Puwede tayong bumalik at gawin ito.
Naku, hindi. Dapat bumalik na ang daliri ko.
Wala pa ring nagbago?
Hindi pala rito matatapos ang problema ko?
-Hindi. Huli ka na. -Lintik.
Nagsimula ang problema natin noong…
Okay, magsasalsal ako para kay Zayde.
-Ang bangkay ni Zayde! -Sino kayo?
-Kami ay ikaw. -Mula sa hinaharap.
Ah, ganoon pala 'to.
Para 'tong sci-fi, time travel na eksena kasama ang mga Andrew.
Sa loob-loob ko, "Para saan kaya ito?" Astig. Nakakasabik 'to.
Uy, kumusta, mga nagma-marijuana?
May damo ba kayo riyan para kay mama?
-Sorry, ikaw si mama? -Oo, sa eksenang ito, ako si mama.
-Oo. -Sige, mama.
Salamat. Ang hirap ng unang araw ko rito.
-Oo, nakakainis sa school. -Tanga silang lahat.
Sabi ng bio teacher ko, nagkataon lang ang global warming.
Naku.
Tiyak naniniwala rin siya sa clean coal.
Gaya ng sinabi ni Camus, "Nakakabuwisit ang mga tao."
Grabe, Connie. Nakakatuwa itong si Camus boy.
At nakakainis siya, gaya mo.
Bakit pala kasama mo 'yong mga engot na babaeng 'yon?
Sa amin ka dapat sumasama.
-Talaga? -Oo.
-Kaya nga. -Mag-army jacket ka lang.
Ang astig, 'no?
Patay na kaya 'yong sundalong nagsuot niyan noon?
-Ayokong isipin 'yan. -Oo, kalimutan na natin siya.
Sa kasamaang palad,
malulungkot ang accountant kong pag nalaman niyang malusog ka.
Talaga? Nakakagulat 'yan kasi sobrang kirot na talaga.
Wow.
Tawagan n'yo si Cecil B. DeMille
dahil nahanap na natin ang bagong Viola Davis.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Itigil mo na ang pag-arte mo.
Aminin mo na! Wala kang sakit.
Cyrus!
Wag kang bibigay, Missy. Pakinggan mo ako.
Papa, please.
Isa kang punk teen,
at nagsinungaling ka para maka-absent dahil akala mo matalino ka.
Hindi sa ganoon.
-Aminin mo na! Nagsinungaling ka. -Hindi.
-Di mo na ginalang ang pinky swear. -Papa.
Tatagan mo.
Oo na. Nagsinungaling ako.
Pero hindi dahil punk teen ako.
Kundi dahil natatakot ako sa high school, Papa.
Hindi! Ano'ng ginagawa mo?
Naku, Missy.
Natatakot akong mawalan ng halaga sa lugar na puno ng palaban
at puno ng flesh-eating bacteria.
-Naku, Missy. Natatakot din ako. -Talaga?
Oo. Natatakot akong mawala ka.
Ayokong pumasok ka sa malaking school kung saan lalaki ka't malilimutan mo kami.
-Hindi kita makakalimutan, Papa. -Wag!
Sorry, Missy.
Ako rin.
Nakakainis pag gumagaan ang pakiramdam ng mga bata. Nasisira ang plano ko.
Ms. Cornhill, ano ito?
Ito ang Sad Boys Club.
Mag-hello kayo, mga bata.
-Hi. -Ms. Cornhill, basa na naman ang upuan ko.
Wag ngayon, Myron! Halina kayo rito.
Subuan n'yo ako ng pistachio, at suklayan ang mahaba kong buhok.
-Susubuan kita. -Susuklayan kita.
Diyos ko, Rick, kagaya ba nila ako? Ganiyan ba ako kalungkot at nakakaawa?
Tatapatin kita. Kagaya ka nila.
Ms. Cornhill, may tree nut allergy ako, kaya di kita puwedeng subuan ng pistachio.
Puwes kuskusin mo na lang ang kalyo sa paa ko, Andrew.
Andrew? Kapangalan mo ang best friend ko.
Edgar Ramos naman ang best friend ko. 'Yon ba ang pangalan mo?
Hindi, pero malapit na. Nick Birch.
Nice to meet you, Nick. "Hi" pala.
-Di ako French, di rin ako matalino. -Ako rin.
Mga bata, halina kayo.
Puro dry skin ang paa ko.
-Yuck. -Ang lala.
-Sandali. -Okay, teka.
Bakit n'yo naisip
na rito nagsimula ang problema ko?
Nagsasalsal ka sa harap ng patay mong lolo.
Kasi nalibugan siya sa pinsan niya.
Ano'ng pakialam ko? Wala pa rin akong daliri.
Dapat bumalik tayo sa nakaraan pa.
-Wag mong hilahin si Lars sa wheelchair. -Tayo!
-Dito nasira ang buhay natin. -Okay. Pero baka kasi nakakalakad siya.
-Nakakapaglakad siya. -Manloloko siya.
Nakakatakbo siya.
-Di ako sang-ayon sa inyong lahat. -Lintik. Wala pa rin akong daliri.
Tigil.
-Nasa public ka. -Trolls World Tour ito.
Dali, kunin n'yo ang titi.
-Wag mong pagsalsalan ang bathing suit. -Kanan ito, tama?
-Lintik. -Gaano kalayo ang iaatras natin?
Tumahimik kayo.
Bumalik tayo sa umpisa.
Dinosaur Andrew?
Hindi, lintik.
'Yong araw kung saan nagbago ang lahat.
Diyos ko, ang sarap sa pakiramdam.
Nakaimbento yata ako ng bago at masayang gawain.
Yayaman ako!
-Sandali! -Tigil.
-Tama na. -Ano 'to?
Akala ko, may lalabas sa titi ko.
Lintik. Wala pa rin akong daliri!
Naku po. Di na natin malalaman kung kailan nagsimula ang problema.
Nagkaproblema ako dahil sa inyo. Sinira n'yong lahat ang buhay ko.
Paano naman ang buhay ko? 80 taong gulang na ako,
at di ko pa nararamdaman ang init ng babae.
-Gago ka, tanda. -Manyak ka.
-Di ako magbabayad. -Tama na. Tumahimik kayong lahat!
Di n'yo ba nakikita, mga Andrew?
Di mahalaga kung kailan nagsimula ang problema,
o kung sino ang dapat sisihin,
ang mahalaga ay ang ginagawa n'yo ngayon,
sa kasalukuyan.
-Maury, sa tingin ko, tama ka. -Sabi ko na nga ba tama ako.
Ilabas natin ang mga titi natin at tayong,
isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito, walong Andrew ay magsalsal.
Ano? Hindi. Itago n'yo 'yan.
-Tangina mo. -Itabi n'yo 'yan.
Di ko na mababago ang nakaraan,
kaya dapat bumalik ako sa kasalukuyan at gawin ang tama,
ang mag-sorry kay Timon.
Mas gusto ko ang ideya ko.
Tara na, tanda, at itama natin ito.
Gusto ko sanang manatili rito, at magsalsal kasama sila.
-Oo. -Subukan natin 'yon.
Diyos ko po! Dapat yata, wala akong daliri.
Oras na para gawin ang tama.
Jessi, bakit ka nakaganiyang jacket?
Nagustuhan mo ba? Galing 'to sa Iraq War.
Isa sa mga pinakaayaw ko. Sorry.
Ano'ng nakakatawa sa Iraq War?
Diyos ko. Jessi, high ka ba?
-Ano ka, nanay niya? -Nag-aalala lang ako sa kaibigan ko.
-Hala. Pinag-aagawan ka nila. -Wow.
-Lintik. -Dapat pumili ka na ng grupo.
Dito ka ba sa mga walang motibasyon o sa mga simpleng mag-isip?
-Leah? -Bakit?
High school ito, at pananagutan na ko ang kilos ko,
kaya dapat tama ang piliin ko…
Okay.
…at humithit ng damo araw-araw.
Seryoso ka ba?
-Ayos, mama. -Grabe.
Halika na, Jessi, pausukan natin ang Mazda ko.
Zoom-zoom, mga bruha.
Ang oras na ay 3:05 p.m., oras na para sa naka-schedule na suntukan.
Suntukan!
Iniisip ko pa lang na bubugbugin si Andrew, humuhupa na ang tama ako.
Oo, nag-aalala akong baka matawa ko, o mapasabi ng, "Ayos, gusto ko 'to!"
Ayos lang, friends.
Kung mamamatay man ako ngayon, hinarap ko naman siya.
Tumakbo ka na, Andrew.
Hindi, kailangan kong gawin ito.
Okay, kayong lahat.
Handa na ba kayong makita siyang mamatay?
-Oo, Pumbaa! -Patayin!
Andrew, nakarating ako.
Naisip ko, kung ito na ang katapusan, dapat nandito ako.
Salamat, Maury. Mahal kita.
Salamat, tol.
-Halikan mo ako, pampasuwerte. -Wag na.
Ang dila mo ang kailangan ko sa bibig ko.
Pumbaa, bago mo ako patayin, may gusto akong sabihin.
Talaga? Magmamakaawa ka bang wag kitang patayin?
Actually, di ito para sa iyo. Para kay Timon.
-Ano? -Timon, sorry.
Aksidente ang pagkakahawak ko sa 'yo, pero alam kong nabastusan ka pa rin,
kaya sorry talaga.
Wow, salamat. Nakakagaan ng loob.
Wow. Ang galing mo.
Sinuri ko ang sarili ko at nalaman mo na ang mahalaga…
-Ayos! Gusto ko ito! -Isipin mong titi ang kamao ko't isubo mo.
Andrew, isubo mo.
Ang sarap.
Kalokohan ito.
Patay na yata ang paang 'to.
Sobrang lamig.
-Ang init nitong sa akin. -Ano'ng nangyayari?
Nalimutan n'yo yata na bawal ang nagtatawanan sa Sad Boys Club.
Ngayong nahanap na natin ang isa't isa,
parang di naman tayo Sad Boys.
Mahihiluhin ako, pero di ako malungkot. Umalis na kaya tayo?
Oo, tara.
Ms. Cornhill, masaya pala kaming mga bata.
-At proud boys kami. -Ingat ka riyan.
-Oo, tama. Sorry. Umalis na tayo. -Oo.
Ang kakapal ng mukha n'yo. Hindi umaalis ang Sad Boys!
Totoo 'yon!
Babalik rin kayo.
Isinusumpa ko sa napakalamig kong paa,
babalik kayo!
-Andrew? -Ayos ka lang ba?
Ano'ng nangyari? Tinanggap ba ang sorry ko?
Hindi, honey. Nabigo ka.
Napadumi ka pa sa pantalon.
Binomba ka ng tubig ng janitor. Vinideohan ka nilang lahat.
Pero nakakagulat na nag-sorry ka kay Timon.
Oo. Ibig bang sabihin, gusto na ako ng mga tao?
Well, nabawasan ang galit nila sa 'yo.
Talaga? Malaking bagay na 'yon sa akin.
At bumalik na ang daliri ni matandang Andrew.
Salamat, Andrew.
Gusto ko nang kumuha ng pickle sa garapon.
-Kunin mo ang pickle, Future Andrew. -Dalhin kaya natin siya sa ospital?
Proud ako sa 'yo.
Simula ngayon, bibitawan ko na ang nakaraan,
at pananagutan ko ang mga kilos ko.
Tungkol nga pala sa kilos mo,
di na nakontrol ang pagsasalsal ng mga Andrew.
Sabi ko na nga ba. Ikuwento mo ang nangyari.
Sabihin na lang natin na para kang lolo mo.
Congratulations.
-Missy? -Po?
Alam naming natatakot ka, pero kailangan mong pumasok.
-Hindi ko yata kakayanin. -Kung mag-homeschooling ka kaya?
-Talaga? -Cyrus!
Binibigo rin naman ng public school system ang mga estudyante.
Totoo. Di patas ang tests, kulang ang pondo,
puwedeng pumunta ang Kaiju sa school.
Kaiju?
-Mga higanteng halimaw. Gaya ni Godzilla. -Oo!
At dito sa bahay, may dalawa siyang beteranong propesor.
Adjunct ka, Cyrus.
Paano ang pakikisalamuha niya? Ang mga kaibigan niya?
Tayo ang kaibigan niya.
Monica, ang bilis niyang lumaki.
Miss ko na ang cute niyang overall at headband.
Ako rin.
-Please? -Sa palagay ko, puwede. Pansamantala.
Ayos! Pansamantala, forever, kahit ano pa.
Okay na. Missy, magho-homeschooling ka na.
Talaga? Salamat, Papa.
Salamat, Papa.
Yan ang sinabi ko no'ng nakita ko si Willem Dafoe na nakahubad fitting room.
Mona! Nagbalik ka!
At mukhang mas masaya ka, darling.
Magho-homeschool ako.
Ano? Mananatili ka sa bahay nang walang lalaki o ibang bata?
Di ko yata napag-isipan 'yan.
Naku, sino na ang magfi-finger sa 'yo?
Ang Amazon delivery guy?
Diyos ko. Wala kaming chemistry.
Di ka maniniwala sa nangyari sa libreng public school kanina.
Hala, ang mukha mo.
Isinuka ko ang matanda kong sarili, wag ko raw i-finger si Pumbaa.
tapos isinuka ko ang mga Andrew, nagsalsal sila…
Okay. Ngayon, handa na ako sa meryenda.
Sino ka naman?
Siya ang bago kong kaibigan mula sa Cobblestones na Andrew din ang pangalan.
Andrew din pala ang pangalan mo?
-Yon ang tawag sa 'kin ng mama ko. -Matandang bruha siya.
-Guys, please. -Wag kang makialam.
Sa tingin ko, sasang-ayon sa akin lahat pag sinabi kong, oras na para umalis ka.
Actually, komportable ako rito.
Kakadumi ko lang sa banyo ng kaibigan mo.
Wag ako. Palagi akong dumudumi riyan. Bumara pa nga 'yan dahil sa akin.
Napabara ko na rin 'yan.
Lintik, magaling siya.
At araw-araw silang magkakasama ni Nick. Aagawin niya ang kaibigan ko.
Maaari. Hintayin na lang natin ang mangyayari sa next season.
Ano? Katapusan na ito ng isang season?
-Oo. -Hindi!
Wag mong i-play ang credits. Gusto kong malaman ang mangyayari.
Isang taon ang hihintayin ko para malaman ang mangyayari?
Kaka-high school pa lang namin.
Buwisit. Kalokohan ito.
Putang inang kalokohan ito. Si John Mulay, ang consulting producer?
Buwisit ang mga representative niya.
Ano 'to, sampu kada taon? Anak ng teteng.
Nagtrabaho ang kaibigan ko sa Raymond. Naka-22 sila.
Lintik. Katangahan 'to.
Di 'to puwedeng magtapos nang ganito.
Wag ka munang maghanap ng ibang palabas.
Wag mong tingnan 'yang Ozarks.
Putang ina n'yong lahat. Putang inang 'to!
Putang ina n'yo.
Tagapagsalin ng subtitle: Neneth Dimaano