- Nowe długopisy. - Odhaczone.
- Zeszyty szkolne. - Odhaczone.
- Aktualna plakietka. - Odhaczone.
Nieintymny lubrykant do rączki.
Ten nieintymny. Odhaczone.
Chłopak i jego głaz rozsądku szykują się do liceum.
Czy może być coś lepszego?
O nie! Mój plecak!
Jeśli ustawisz rączkę równo, powinna się wsunąć.
Robię tak, Pete.
Zepsuł ci się plecak?
A jak myślisz, mamo?
Damy sobie z tym radę. Może czas na nowy?
Nowy plecak? Przecież to twój obiekt bezpieczeństwa.
Czy ona oszalała?!
Nie! Potrzebuję tego plecaka.
Chwila. Twoja mama ma dobry pomysł.
Możemy kupić ten sam model.
Dobrze, mamo. Zgadzam się na nowy plecak.
Świetnie. Pójdziemy do galerii po twojej cotygodniowej kawie z Matthew.
Do galerii handlowej? Tam jest tak głośno i jasno.
I często zdecydowanie za tłoczno.
Co będzie najlepsze w takiej sytuacji?
Biegunka stresowa?
Nie, plan.
Zgadza się. Wtajemnicz mnie w stylu Ocean’s Eleven.
Zaparkujemy po południowej stronie,
z dala od hali z jasnymi lampami, perfumami i głośnikami.
- Unikanie przebodźcowania. Klasyka. - Spacer potrwa około sześciu minut.
W sam raz na szybką rundkę po bieliźnianym.
Nie teraz, Maury.
To możliwe o 20.30. Wtedy się masturbuję.
Potem wchodzimy do sklepu sportowego.
Mama kupi plecak Sportalite Roadster, konkretnie model 118.
Następnie pójdziemy na precle, by to uczcić.
Świetny plan.
Dobrze, czuję się przygotowany.
Skoro kupujesz nowy plecak,
to znaczy, że możemy w końcu wyruchać stary?
- Takie rzeczy robię o 20.30, Maury. - Czyli nie wykluczasz tego.
Będzie super.
Ostatnie klasyczne nocowanko z chłopakami przed rozpoczęciem liceum.
Idziemy do różnych szkół,
ale wciąż mam kamery u ciebie, więc zawsze będę wiedział, co robisz.
Wciąż tego nie popieram.
Przepraszam, ale widok waszej dwójki,
być może po raz ostatni, rozwala mnie emocjonalnie.
Nie wytrzymam tak weekendu.
Naprawdę chcę być dla ciebie silny,
ale nie mogę uciec od myśli, że Pumba mnie zabije w poniedziałek.
Mój drogi Andy, obiecaj mi jedno.
Kiedy trafisz do nieba, zrzucisz coś z krzyża dla Boga.
Panowie, w związku z moją nieuniknioną śmiercią
przekazuję wam moje rzeczy osobiste.
W skali od jednego do spermy, jak obrzydliwa jest zawartość pudła?
To nie jest obrzydliwe. Są tam moje najcenniejsze rzeczy.
- Jayowi oddaję cyfrowy zegarek. - Niezły!
Działa do 30 metrów pod wodą.
Idealny do nurkowania w toi toiach.
Mój drogi Nicku, chcę ci pozostawić figurkę Jacoba deGroma.
Z jakiegoś powodu zrobionego na Jedi.
Dawali ją za darmo na meczu, na którym byliśmy razem.
Wiem, a ten może być twój.
Tyle wspomnień. Nie jestem gotów rzec adieu.
Będę za tobą tęsknić.
Zawsze byłeś takim innowatorem w sektorze perwersów.
Wiem. Te seksowne scenariusze po prostu ze mnie wychodzą.
- Dzięki za podwózkę. - Oczywiście, Jessi.
Podoba mi się wasza kobieca niezależność i wspólne zakupy do szkoły.
Ojejku.
Muszę użyć całej siły,
by nie zalać łzami tej sztruksowej kamizelki.
Uciekajmy od smutnego tatuśka, zanim zobaczy cię ktoś fajny.
Zejdź z niego, Mona.
Pierwszy raz robię zakupy do szkoły bez rodziców.
To prawda. Czas leci, a ty już nigdy nie będziesz dzieckiem!
Tylko pomyśl, Mona. Lada dzień pójdę do liceum.
- Koniec beztroski i udostępniania haseł. - Nie obędzie się bez ofiar.
Missy, idziesz?
Tak, podejmę rękawicę i wkroczę w dorosłość.
To tylko smutna galeria handlowa z pustostanami.
I kącikiem do zabawy, gdzie dzieci sprzedają sobie małpią ospę.
A potem uczcimy to z mamą, jedząc precle.
- Brzmi jak dobry plan. - Dziękuję.
Teraz według Przyjaźni dla nieporadnych warto zapytać Matthew o jego życie.
Zrobiłeś już swoje szkolne zakupy?
Nie.
Muszę olśnić B-Queer Chórek i zrobić boskie drugie wrażenie,
ale nie wiem, jak podkręcić swój styl.
Stresujesz się, bo prezentują się obłędnie,
a ty wyglądasz jak ten kierownik w średnim wieku.
Serio muszę zmienić wygląd.
Co powiesz na ten kowbojski outfit z lat 70.?
Zginął w nim człowiek.
Ten strój jest brzydki i niepraktyczny.
A myślałem, że chcesz ze mną gadać tylko o 20.30.
Wiesz co, Caleb?
Twoja bezlitosna szczerość mi się przyda, by stworzyć mój nowy licealny styl.
Pójdziemy zaraz na zakupy?
Mamo, mogę zaraz pójść z Matthew na zakupy?
Dobrze, panie niezależny. Może kupisz sobie przy okazji plecak?
Alarm! Nie taki był plan!
Nie taki był plan.
A jeśli zrobimy małe odchylenie? Tak jak to omawialiśmy?
Małe odchylenia prowadzą do wielkich odchyleń,
a te prowadzą prosto do katastrofy!
Według tej książki spontaniczne spotkania są warunkiem najlepszych przyjaźni.
Akceptuję to drobne odchylenie.
Pomogę ci wyglądać bardziej homo.
Nie o to mi chodziło.
- Błagam. Właśnie o to ci chodziło. - Zamknij się.
Ładny kombinezon,
ale czy będąc w toalecie, trzeba się z niego rozebrać do naga?
W tym cały urok!
Sranie nago w publicznej toalecie to jest życie.
Można poczuć plusk na plecach. Wtedy wiesz, że to był dobry zrzut.
Cholera. To pieprzona Lulu!
Szybko! Ukryj się jak tchórz.
- Co, do cholery? - Przyszła Lulu.
- Ta trudna nastolatka, która cię oblała? - Tak. Jest do dupy.
W liceum jest pełno takich jak ona. Złe duże dzieci w złej szkole.
Zostaw ją, Tito.
Liceum będzie seksowną przygodą. Będziemy robić nagie dwójki.
Ciekawe, co tam robi. Pewnie coś kradnie.
Albo bierze herę prosto z fiuta. Sama nie wiem.
Dzieciaki z liceum są onieśmielające. To też gnojki próbujące zaliczyć!
- A to źle? - Tak. Nie jestem na to gotowa.
Co my tu robimy? Stylizujemy się do piekła.
- Chyba tak. - Tak?
Tak, świat jest do bani.
Boga nie ma, a wszechświat jest okrutny i bezlitosny.
- Nie ma co panikować. - Błąd!
- Wielki błąd! - Wcale nie panikuję.
Zamknę się w przebieralni, a moje zęby nie zamienią się w pył od zgrzytania.
A co jeszcze zmienia zęby w pył? Meta!
Założę się, że Lulu ją zażywa w przebieralni.
Ma problem, Jessi.
J. Crew, The Gap, American Eagle. Wszystko takie sztampowe.
Kupując w galerii handlowej, będziesz wyglądał jak wszyscy inni.
- Co ja sobie myślałem? - Jest!
- Dick’s. To mi przywodzi na myśl… - Idziesz na łatwiznę.
Nie, ten sklep przypomina mi tatę.
Przyprowadzał mnie tu, zanim nagle zmarł. Nie miałem okazji się pożegnać.
O Boże, Maury. Tak mi przykro.
Nie no, żartuję. To mi się kojarzy z kutasem i jajami.
Trafiłem!
Nie wierzę, że umrę, zanim nauczę się robić wsady.
Byłeś bardzo blisko. To tragiczne.
Możemy spojrzeć prawdzie w oczy? Nie umrzesz.
No, będziesz tylko dostawał łomot codziennie przez cały rok.
Nie! Musisz mi pomóc. Moje kości są na to zbyt żydowskie.
Musisz się tylko nauczyć przyjmować lanie.
- Dzięki braciom jestem ekspertem. - No nie wiem.
Sztuka polega na tym, by mentalnie wyjść ze swojego ciała.
- To pourazowe wyparcie. - Co?
Mam w głowie sekretną jaskinię, do której udaję się podczas lania.
To naprawdę smutne.
Nie! To normalne i jest w dechę!
Moja umysłowa jaskinia ma klimę i gram tam sobie z Gniotkiem w UNO.
Cholera. Bierzesz cztery, Gniotku.
No dobra, jestem teraz z Gniotkiem. Uderz mnie.
- Nie chcę. - Kurwa, ja to zrobię.
Niczego nie czułem.
- O cholera! Działa. - Mówiłem.
Musisz tylko stworzyć w głowie swoje szczęśliwe miejsce.
Mamy już takie. To miejsce, o którym zawsze marzyliśmy.
Pralka pełna bielizny w żeńskim domu studenckim w Binghamton.
Panie, czyj to stanik?
„Prać tylko ręczne”. Ciuś, ciuś!
Jest w swojej zboczonej jaskini.
Dobra. Zaczynamy.
- O w mordę! - Nie zadziałało! Ani trochę.
Poza tym, że jest tu Matthew, a nie twoja mama,
wszystko idzie zgodnie z planem.
To cholernie dobre uczucie być teraz sobą.
Tam jest twój plecak.
Żółty, tak?
- To nie mój plecak. - Jesteś pewny? Wygląda tak samo.
Na pewno. W składzie jest za dużo poliestru.
Ten materiał jest nieprzyjemny.
- Taki szorstki! - Dźwięk zamka jest zły.
Odrażający!
Pozbyli się kieszeni na przybory szkolne.
- Nie. - Jak mogli?
Niezły bajzel.
Gdzie mój plecak?
Nie martw się.
Przepraszam? Potrzebujemy starszego modelu.
To musi być Sportalite Roadster Extreme, a konkretnie model numer 118.
Mamy tylko to, co jest na półkach.
- Mój Boże. - Liceum bez obiektu bezpieczeństwa.
- Zginiesz. - To się dzieje…
Wielkie odchylenie!
- Mam pomysł. - Co?
Masz tam pierwszoligową siatkarkę, która robi wślizgi na kolanach.
Mam kryzys!
- Jest wyższa od twego taty. - Zmieńmy kolejność.
Możemy pójść teraz na precle i zdobyć plecak w inny sposób.
Może przez Internet?
Tak, w Internecie jest wszystko.
- Mowa nienawiści. - Rysunki nagiego Shreka.
Dobra. Będziemy jeść niezasłużone precle, unikając mowy nienawiści.
Brzmi fajnie.
Lulu już naprawdę długo tam siedzi.
Pewnie zemdlała od mety.
Cholera, idzie!
Włożyła fartuch i czapkę w kształcie cipki?
To nie cipka. To wołowina.
Lulu musi pracować w stekowni Hot Stone.
To najgorsza robota w całej galerii.
Gorsza niż w Dippin’ Dots, gdzie rodzą te lodowe kuleczki.
- Missy, wyłaź. Idziemy do strefy gastro. - Idź beze mnie. Tu jest mi dobrze.
Idę do Hot Stone. Nie na lunch, tylko się zemścić.
Jessi mnie tu zostawi?
- Porzuca cię! - Tak jak Elijah.
Miał być moim kołem ratunkowym.
Teraz utoniesz w morzu samotności!
Wypierdalać mi stąd!
Nie. Tylko one mówią mi prawdę o liceum.
Zgadza się.
Będziesz samotna.
Jestem Missy. Mogę się przysiąść?
Nie!
Będziesz przerażona.
Ostrożnie. Są tu pierwszoroczniacy.
I będziesz obiektem seksualnego pożądania!
Uwielbiam płaskie dziewczyny.
- Może w sklepiku płacisz bitcoinami? - A belfer każe czytać jego powieść?
A jeśli cię przyciśnie na ćwiczeniu z zagrożenia?
Nie chcę robić kupy pod biurkiem.
Nic z tego się nie wydarzy! Wpadłaś w panikę!
- Testy! - Parkowanie równoległe!
- Podania na studia! - Koniec młodości!
To wszystko się zbliża.
- Cholera, Missy! To się dzieje. - Co?
Twój niepokój zmienia się w…
Strach.
Zostaw ją, Strachu.
Jest do bani, ale ją lubię.
Wiesz, że nie mogę, Mona.
Nie pozwolę ci jej zabrać!
- Mona! - Cholera!
Zostaliśmy tylko my, Missy.
Ty i ja.
Nie mogę znaleźć tego modelu w sklepie z domeną .com!
- W tym z .net też go nie ma. - Na .gov też nie widzę.
Plecakowe rezerwy strategiczne wyczerpały się.
Ocean ma fajny żakiet.
Tak powinieneś się nosić, a nie ciągle w tych łachach.
Wygląda świetnie.
Widzisz, Caleb? Takiej stylówki potrzebuję.
- Jest odważna, dzika, cipkowata… - Mój plecak!
Wygląda jak twój plecak, ale stylówka może być cipkowata?
Gdzie i kiedy zrobiono to zdjęcie?
Kilka dni temu w lumpeksie o nazwie Nic Po 1998.
To tylko trzy przecznice stąd. Chodźmy tam.
Naprawdę wyjdziesz z galerii?
Dla mojego plecaka
jeździłbym zatłoczonym autobusem przez półtorej godziny bez słuchawek.
Caleb jest tak zdeterminowany, że pizda nie siada.
Dobrze to powiedziałem? I nie przeholowałem?
- Ależ skąd. - Tak! Pizda.
Witajcie w stekowni Hot Stone. Jestem Lulu. Co mogę wam pociąć?
Spójrz, jak oporządza to mięso.
NAPIWKI
- Tak, dostała napiwek. - To znaczy, że musi zaśpiewać.
Śpiewaj, kanarku.
O tak!
Zanim skosztujesz tego nieba w gębie
Dziękuję, że mogłam je obrobić dla ciebie
Chyba jej mało śpiewania.
- Dalej, wołowinko. - To nie jest zabawne.
Bo jest człowiekiem z uczuciami?
Macie, kurwa, jakiś problem?
Cholera, wkurzyłeś córkę stekowej babki.
- Wykonuje swoją pracę. - Nieważne. Praca posysa.
- Cześć, Lulu. - Ja jebię.
Zabawna dziewczyna, którą oblałam polewą czekoladową.
- Wciąż żyjesz? - Tak, żyję.
Nie ma za co, tak w ogóle.
Nie potrzebuję frajerki, która mi współczuje.
Sama sobie współczuj z tą swoją tłustą grzywką.
- Co zrobiłam nie tak? - Może to wina odżywki?
Jessi! Kończymy zakupy.
- Muszę wracać do domu. - Wszystko gra?
Missy, idę po ciebie.
Nic mi nie jest. Zobaczyłam krew w moim stolcu.
Ja pierdolę. Niedobrze.
Biegnij, Missy. Ratuj się!
Muszę lecieć!
O Boże, są takie zimne.
Niezły zrzut.
No nie wiem, Nick.
Próbowałeś już tej głupiej jaskini umysłu Jaya.
To bilzeriańska kultura! Moi przodkowie żyli w jaskiniach.
- Nie potraficie czytać, zjeby? - Potrafimy. Proszę wybaczyć.
I tak, mamy się pierdolić albo zdechnąć, ale mam dla pana propozycję biznesową.
Słucham.
Otóż chciałbym, aby pan pobił mojego oprawcę, Pumbę.
W zamian oferuję słoik drobniaków
o wartości około 15 dolarów amerykańskich.
- Nie. - Tak jest.
Miłego dnia. Albo strasznego, jeśli taka pańska wola.
Twój plan jest do bani. Pumba i tak cię dopadnie.
To co mam zrobić? Mam się przeciwstawić temu zwierzęciu?
Pozwolić rozszarpać się pitbullowi?
Co robisz, gdy pitbull zaciska szczękę na twojej szyi?
- Umieram? - Nie!
Wsadzasz mu palec w dupę.
Mam wsadzić palec w dupę Pumby?
- To jakaś metafora, tak? - Nie, dosłownie.
- Robimy tak, gdy Luda ugryzie dziecko. - Co?
Sęk w tym, żeby się nie zakochać.
Jestem za pomysłem z palcem.
Nikt w to nie wątpił.
Dobra…
Dzięki Bogu jestem w domu.
Zostaw mnie w spokoju. Czego ode mnie chcesz?
- Zaakceptuj, że czeka cię zguba! - Naprawdę?
Jesteś za urocza na ten świat.
Za delikatna na liceum.
Nie, kocham szkołę.
- Nie przetrwasz tam. - Szkoła to przywilej.
I mam to szczęście mieszkać w dobrze finansowanym okręgu szkolnym.
Czy mnie słuch nie myli? Ktoś jest tu wdzięczny?
- Dziękczyropuch? - Cholera. To ten ropuch.
O kurka. Tak się cieszę, że cię widzę.
Kurde. To było miłe.
Naprawdę wierzysz, że Dziękczyropuch pokona Stracha?
A czy moja babcia robi najlepsze ciasto z rabarbarem?
Co? Nawet jej nie znam.
W takim razie dużo pan traci, bo ona jest cudowna.
Pieprzona żaba.
Tak! Mój plecak!
Nie!
To nie plecak, tylko brzydka żółta kurtka.
Przykro mi, Caleb.
Zrozumiem, jeśli nie jesteś już chętny, by mi pomagać.
Jesteś bardzo niechętny!
Chwila.
Według Przyjaźni dla nieporadnych przyjaciele są zawsze chętni.
Postanowiłem być chętny.
Świetnie, bo wybrałem już sześć potencjalnych outfitów.
To połączenie chłopa i zdziry.
Czujesz się przytłoczony, więc spróbujmy ćwiczeń relaksacyjnych.
- Usłysz trzy rzeczy. - Jej okres to lody.
Co w tym dziwnego?
Jak możesz coś słyszeć przez te niewiarygodnie głośne dziewczyny?
Za głośno!
Nie, te kuleczki to jej dzieci.
- To boli. - Wskaż trzy rzeczy.
Ale jest zbyt jasno.
To jak dźgnięcie igłą w oczy!
Trzy rzeczy, których możesz dotknąć!
Zamknij się! Wyrzucamy rozsądek przez okno!
I jak wyglądam? Czy to dzika orgia w stodole?
Powiedz coś. Cokolwiek!
Tu piszą, że najlepsi przyjaciele są ze sobą szczerzy.
Wyglądasz źle!
Cholera. Chyba że to zrani ich uczucia.
Coś ty zrobił? Matthew cię teraz znienawidzi. Katastrofa!
Caleb, czy…
Nie, nic nie jest w porządku!
Jak możesz to jeść, skoro widziałaś, jak powstaje?
- To niezły zrzut. - Ja jebię.
Szybko, umyj włosy.
Jest moja wybawczyni. Przerwę też chcesz mi zepsuć?
Przepraszam, że cię wkurzyłam. Chciałam być miła.
Dlaczego?
Może bo ci kolesie byli pieprzonymi dupkami?
Na świecie jest sporo dupków. Nie zmienisz tego.
Wiem, bo Boga nie ma, a wszechświat jest okrutny i bezlitosny.
W pełni się zgadzam.
- Tak? - Z Jessi?
- Tak, dlatego ćpam. - Czy to pomaga?
Na chwilę.
O mój Boże.
Connie, mam się naćpać z tą grzesznicą?
A co ci szkodzi? Nic innego ci nie pomogło.
Dobra.
Gładko wchodzi.
Uwielbiam czuć narkotyki w płucach.
No dobrze, zabawna dziewczyno.
- Obejrzysz ciało mojego zmarłego ojczyma? - Boże, nie.
To nie dla mnie. Dziękuję.
- Tylko cię wkręcam. - Zabawne.
Dustin jest najlepszy. Traktuje matkę zołzę jak królową.
Cholera. Zaprzyjaźniłyśmy się z Lulu?
Chyba tak.
Wiesz, co to znaczy? Darmowe steki!
Dobra. Wskaż trzy rzeczy.
- Skrzynka na listy, samochód, znak stopu. - Świetnie.
- I trzy rzeczy, które możesz… - Wyruchać?
- Maury, 20.30. - No co? Ruchanie jest relaksujące.
W pornosach nigdy nie uświadczysz ataku paniki.
- Caleb, czy mogę… - Tak, proszę. To bardzo pomocne.
Masz bzika na punkcie tego plecaka, co?
Już ich nie produkują.
Wiem. To jest do bani.
Ale czy ufasz mi na tyle, bym pomógł ci ustalić całkiem nowy plan?
Część pierwsza, rozdział pierwszy. Zaufanie to podstawa przyjaźni.
Ufam ci, ale nie chcę wracać do środka.
Jest zbyt jasno i głośno.
Dobra. Mogę coś na to poradzić.
Dobra, znalazłem porno z atakami paniki i podoba mi się,
ale może dlatego, że to coś nowego.
Nie wiem, co sądzić o tym całym palcu w dupie.
Jak przedrzeć się przez spodnie?
Zsuwasz palec po plecach i zahaczasz. To nic trudnego.
Właśnie.
Może poćwiczysz na mnie? Zaatakuję cię, żeby było wiarygodnie.
Judd tylko z tobą pogrywał. Uwielbia chaos.
Jeśli to zrobisz, Pumba może cię zabić.
Będę szczery. Chyba nie masz wyboru.
Nie mam innej opcji.
Jeśli chcę przetrwać, muszę się nauczyć, jak wsadzać palec brutalowi w dupę.
Do dzieła!
Zajebię cię.
O Boże. Przestań.
Andrew, nadszedł czas.
Spełnij swoje przeznaczenie.
Wiedziałem, że to zrobisz, a i tak musiałem przerwać.
- No i to zarąbiste uczucie. - No super. Potrzebuję mydła.
Tak sobie myślę.
Ty i Pumba możecie skończyć jako przyjaciele.
Dobra. Kazałem przyciemnić światła
i dałem tym paniusiom 20 dolców, żeby spierdalały.
- Jest lepiej? - Teraz jest akceptowalnie.
OKAŻ WDZIĘCZNOŚĆ
- Dziękuję, Matthew. - Oczywiście.
Powiedz, co najbardziej ci się podobało w twoim plecaku.
- Kółka, prawda? - Nie.
Według ważności: faktura zewnętrznej tkaniny,
jego walory organizacyjne i że ludzie go zauważali.
- Lubisz być zauważony? - Tak, ale nikomu nie mów.
Jasna sprawa.
- A ten? - Nie, materiał jest zbyt chropowaty.
Ten jest uroczy.
Wolałbym nie rujnować swojego seksapilu.
Oczywiście.
To może być wielki niewypał i pewnie ci się nie spodoba,
ale przyznasz, że jest fajna?
- Cześć, ślicznotko. - Jestem zainteresowany.
Przegrody, wystarczająco miejsca na laptopa i książki?
Kilkanaście kabur na długopisy?
- Wyglądam jak mężczyzna. - Który jest gotowy pozamiatać w liceum.
A ja wyglądam jak najsmutniejsza drag queen w Montanie.
- Racja. - Kurde.
Ale zdejmę ten płaszcz, bo gryzie się ze spodniami,
Podwinę nogawki, bo masz ładne kostki,
a ten wzór koszuli cię powali, pizdo.
- Jesteś geniuszem mody? - Tak.
O Boże.
Powiedzmy temu marudzie, jak bardzo doceniasz szkołę.
Szkoła to zguba.
Co? Tere-fere.
Właśnie. Tere-fere! Szkoła to moja ulubiona część dzieciństwa.
To najsmutniejsza rzecz, o jakiej słyszałem.
Jest wdzięczna za bibliotekę I porywające debaty
Jest wdzięczna za mikroformy i…
Dziękczyropuchu! Nie! Puść go!
Przykro mi, Missy. Powiedz mojej babci, że ją kocham i…
Święte berety!
Zgadza się, Missy.
Bez względu na to, co zrobisz, nie pozbędziesz się mnie.
Dobra. Wygrałeś.
Czerwony długopis do oceny rówieśniczej.
- I gotowe. - Podoba mi się ta torba.
Mucho seksapil.
Maury, jesteś minutę przed czasem.
Tak, ale muszę brać się za dokumentację dotyczącą tej pierwszoligowej siatkarki.
Chcesz podpisać formularze i się pomasturbować?
Tak, chcę.
Wierzę, że wniesie dużo dobrego do naszej listy.
Zaznaczyłem małymi penisami, gdzie musisz podpisać.
Doceniam wszystko, co robisz w związku z moją masturbacją.
Dziękuję, Caleb.
Nikt mi tego jeszcze nie powiedział. Jeszcze tu parafka.
Już czas.
Gniotku, nie powiedziałeś „makao”.
Nick, nie śpisz?
- Nie. - Denerwuję się poniedziałkiem.
Rozumiem. Też się denerwuję.
Dziwnie będzie chodzić do szkoły bez was.
Żałuję, że nie zobaczysz, jak wkładam palec w dupę Pumby.
Szczerze? Ja też.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Napisy: Krzysiek Igielski