Andrew, nie wiem, czy to dobry pomysł.
Nabawisz się glutaminianu płuc.
Mam to gdzieś. I tak umrę.
Ten psychol Pumba groził, że mnie zabije pierwszego dnia liceum.
Nie groził, tylko obiecał.
Nie mogę zasnąć ani nic zjeść.
Nie licząc doritosów, dwulitrowej coli i kilku batoników.
Potrzebujesz się zrelaksować, mój ty bubele.
Żebyś wiedział.
Dobrze wiesz, co cię uspakaja.
Może uda mi się wytrzepać swoje zmartwienia.
Udaj się w myślach do klubu ze striptizem.
Wolę nazywać to klubem dżentelmenów,
ale tak, zwalmy już tego konia.
Pierwsza przystawka wieczoru
prosto z plakatu z gabinetu doktora Harmandariana.
Brawa dla Seksownej Górnej Szóstki.
Cześć. To ty okłamałeś dentystę w sprawie stosowania nici?
Tak. Tata mówi, że nici dentystyczne to przekręt.
Jest w niemal dziewiątym miesiącu ciąży, ale wciąż praktykująca jogę:
Kaczka Daisy w odzieży ciążowej marki Lululemon.
To dziecko Goofy’ego.
Ale to skomplikowane.
- Andrew! - Pumba!
Już nie żyjesz, zboczeńcu!
Ochrona! Pomocy!
To miała być prywatna fantazja.
Nie! Aktywowałeś łańcuch wydarzeń w stylu maszyny Goldberga.
- Puchary są ciężkie. - Twój penis jest zagrożony.
Zakryj klejnoty!
Cholera. To jak w teledysku OK Go, w którym walą konia na bieżniach.
Tata będzie wściekły na moje zwłoki.
No dobra. Bogu dzięki.
- O nie! - Pogotowie.
Zaczekaj. Na pewno nie jest tak źle. Zajrzę tylko.
Pogotowie!
Te licealistki nie wiedzą, co mówią.
Jestem niskim królem ze zwartymi bicepsami.
Myśli, że ma mięśnie.
Chłopczyk udaje byczka.
Kto jest małym mięśniaczkiem?
Przestańcie! Odwalcie się.
Mają rację. Mam ciało brzdąca.
Gdzie tam, obaj wymiatamy jak kangury.
Patrz na to!
Tylko nie ten gwizd.
Może muszę się napiąć mocniej.
Co za koszmar.
Pogotowie. Pogotowie dla zwierząt.
To mogło się zdarzyć każdemu, wasza eminencjo.
Przechodziłem koło drzewa, gdy usłyszałem wołające pisklę.
Jasne.
Wspinałem się po gałęziach, ale straciłem równowagę,
bo usłyszałem gwizdy podziwu.
- Niby kogo miałbyś zainteresować? - A młode kobiety.
Sekretarki na przerwie podniecone moim bohaterstwem.
Mówiłam, żebyś nie robił niczego odważnego!
Miałaś rację, bo spadłem, gdy tylko zaczęły gwizdać,
a moje niewinne jądra uderzyły o gałąź.
- Wystarczy! - Dobra.
- Wasz obleśny syn łże. - Tak.
Zapewne dziwnie się masturbował.
- Wiedziałem! - Andrew, dlaczego?
Bo ma obsesję na tym punkcie!
- Boże. - Pozbawmy go rąk!
Znając waszego syna, pewnie użyłby swoich stóp.
Bez względu na to, co odetniesz, chłopak znajdzie sposób.
Bardzo mnie boli.
Proszę powiedzieć wprost.
Mój ptaszek wyzdrowieje?
- Uszkodziłeś sobie najądrze, dziwaku. - Co?
Przylega ono do jąder i odprowadza nasienie.
Jest poważnie opuchnięte.
Co mam robić? Musi być na to jakaś tabletka.
Reklamują takie późną porą.
Zrób coś. Mój chłopak cierpi!
Nie ma na to tabletki. Lekarstwem jest odpoczynek genitaliów.
Czyli co? Dostanę małą poduszkę dla siusiaka?
Zalecam brak masturbacji przez jakieś… trzy tygodnie.
Trzy tygodnie?
To los gorszy od śmierci!
- Pierdol się, skurwielu! - Andrew!
- Też się pierdol, gnojku. - Doktorze!
To on zaczął.
Czy muszę zapłacić za wizytę, jeśli mam gdzieś los dzieciaka?
Tak.
BASEN ZAMKNIĘTY PRZEZ BIEGUNKĘ
Tak jest.
Wciągajcie się, aż dotkniecie sufitu.
Sorki za spóźnienie, trenerze.
- Mam zaświadczenie od lekarza. - To jest bardzo…
Dobra, przecież nie umiem czytać.
„Do wszystkich zainteresowanych: ten oblech zniszczył swoje genitalia
i powinien unikać aktywności fizycznej przez trzy tygodnie”.
Każdej aktywności?
- Czy to dotyczy też…? - Tak! Też!
Moje jedyne hobby. Moja jedyna radość.
Przynajmniej nie musisz się wspinać.
Zabiłbym, żeby móc wspiąć się na moją krótką, grubą linę.
Rozumiesz, Jessi? Tak bardzo chcę się masturbować.
Dobra, sama zagadałam, więc na to zasłużyłam.
Jak mogę być taki mały i jednocześnie taki ciężki?
Bo masz ręce jak ugotowany makaron.
O tak!
Ssij mój niewytarty tyłek, grawitacjo.
Jay? Ma w rękawach wielkie klopsiki.
- Faktycznie. - I jeszcze podtarcie na zakończenie.
Dziękuję, Pani Lino.
- Jay, jak stałeś się taki silny? - Kosztowało mnie to dużo pracy.
- Codziennie szlifuję w piwnicy. - Szlifujesz?
Ćwiczę.
To wielogodzinne dłutowanie surowego marmuru bilzeriańskiego
w najlepsze ciało w naszej klasie!
- Potrzebny ci twardy brzuszek. - Właśnie.
Pomożesz mi wyrzeźbić sylwetkę?
No kurwa!
Zabiorę twój chudy tyłek do pracowni rzeźbiarza.
Dobra, rzeźbiarzu.
Poczekaj, aż poczujesz tę siłownię.
Wyobraź sobie rosół o zapachu potu.
Wróciłam.
- Cześć, Jess. Klapnij sobie. - Nie trzeba.
Dam ci trochę prywatności na czas tego mlecznego widowiska.
Co? Nie, siadaj. To tylko karmienie piersią. Sama natura.
Wiem. Przepraszam. Lo siento.
- Opowiedz, jak ci minął dzień. - Pewnie.
Na WF-ie Andrew powiedział wszystkim o kontuzji penisa.
Cały Andrew, prawda?
- Właśnie. - Spójrz na te cycuszki do karmienia.
Nie!
Są duże i soczyste, a jednocześnie twarde.
W końcu Andrew się doigra i zostanie wyrzucony ze szkoły.
Wiem.
Albo chemicznie go wykastrują jak jakąś niebezpieczną osobę.
Tak, są oszałamiające.
Dziękuję. Te ziemniaczki są nieźle nafaszerowane.
- Ale to nie jest seksualne, prawda? - Nie. Może trochę?
Są nagie i piękne. I na wyciągnięcie ręki.
To bardziej coś pragmatycznego.
- To tylko pracujące piersi. - No, u mnie wypracowały podniecenie.
Kminisz?
O mój Boże, nie wierzę.
- Ja wierzę! - Że co? O co chodzi?
Tak bardzo urosły. Szaleństwo.
Istne wariactwo!
Urosły? Nawet nie zauważyłam.
No spoko.
Wiesz co? Pójdę odrobić lekcje.
Wystarczy tego sterczenia. Kurwa!
Dogonię cię.
Pogapię się jeszcze na wielkie cycki Caitlin.
Tak pragmatycznie czy jakoś tak.
Dalej, Nick! Kop głębiej. Aż znajdziesz kości wrogów mojego ojca.
Moje ręce płoną i chce mi się płakać.
Nie zmocz mojej ławeczki pizdeczkowymi łzami.
Dasz radę. Nie przestawaj, póki życie nie będzie bolało.
Mój tyłeczek wygląda soczyście od tej strony.
- Dobra, brachu. - O mój Boże.
- Najgorsze pięć minut mojego życia. - Teraz tak mówisz.
Ale jeśli będziesz ćwiczył codziennie, zyskasz świetną sylwetkę.
- Tak? - Za kilka lat.
Co? Za kilka lat?
Przykro mi, ale nie ma rzeźby bez rzeźbienia.
Pieprzyć to. Nie będę wypruwał sobie żył. Musi być jakiś skrót.
Chcesz skrótu? Nie mów nic więcej.
- Mam coś idealnego. - Bogu dzięki.
Nick, możesz odmówić,
ale mógłbyś posmarować moją głowę masłem, a potem wsadzić mi ją z powrotem w tyłek?
Zbliżają się nagrody muzyki country. Fajnie, prawda?
Ile tygodni minęło, odkąd się masturbowaliśmy?
- Nie minął nawet dzień. - Kurwa. Bóg umarł.
Wiem. Chyba nie dam rady.
Oczywiście, że nie dasz. Wiesz dlaczego?
Bo ostatnim raz nie zdążyłeś skończyć.
- Nie pożegnałem się należycie. - Musisz domknąć tę sprawę.
Czyli chcesz mi powiedzieć,
żebym pomimo zaleceń lekarza i pobudzania wizualnego
zrobił to jeden ostatni raz i to mnie uspokoi.
Właśnie. Ostatnie szarpanki z łapanki.
Jak mógłbym odmówić, kiedy tak rymujesz?
Ostatnie marszczenie na pocieszenie.
- Nie musisz już rymować. - Dobra.
Zaczynamy. Czuję lekkie mrowienie.
Tylko uprzedzam, że nie jest to przyjemne.
Boli.
Bądź ponad ból. Wierzę w ciebie.
- Gdy stoi, boli bardziej. - Czas na kosmate myśli.
Wyobraź sobie walkę na poduszki między Kaczką Daisy i Seksowną Szóstką.
Boże! Gorzki smak bólu!
Boże, kurwa! Niedobrze!
Udało ci się!
Jesteś twardzielem, a ja jestem dumny.
Krwiste wykończenie.
Rety. Truskawki ze śmietaną.
- Teraz boli jeszcze bardziej. - Przepraszam, stary.
To może być moja wina.
Czuję tętno moich jaj.
Gdzie to jest?
Huśtawka do pieprzenia, whiskey dla psów.
Mój mały pistolet do tatuażu.
Twój tata miał do czynienia z wieloma niebezpiecznymi produktami.
Cholera. Mam to.
„Mięśniaczki. Sterydy do żucia dla słabych chłopców”.
Od tych, co zrobili brandy dla dzieci. Poznałem ich za kratami.
„Wybuchowa mieszanka syntetycznych hormonów,
amfetaminy i syropu kukurydzianego z fruktozą”?
Sterydy anaboliczne dla dzieci od dzieci – DDOD.
Czy to w ogóle bezpieczne?
Wycofali to, ale chodziło o jakąś biurokratyczną bzdurę.
Parę dzieciaków padło czy coś.
- Nie podoba mi się to. - Ale te dzieciaki odeszły napakowane.
- Serio? - Aż trumny popękały.
Chcę być napakowany.
Zrób to, Nick!
Sterydy to leki, które trzepią.
No to jedziemy.
Smakują jak benzyna.
To ma sens.
„Może powodować łatwopalne kupy”.
- Jessi? - Connie, proszę.
- Spójrz na te wymiona. - Ja pierdolę.
Pękające i dojrzałe! Twarde i żylaste! Ciężkie i miękkie!
I przede wszystkim duże, skarbie.
Takie duże.
Takie miękkie.
Takie ciepłe.
Boże, czy to sutek?
Wiesz, co chcesz zrobić, słonko!
Nie mogę.
No dalej! Niech tryska!
- Dobra. - Tak jest!
Cudownie.
Cycki to cud natury!
To zupełnie normalne.
Jessi?
- Cześć. Nie patrzyłam. - No spoko.
Wybacz, jeśli to dziwne pytanie, ale kiedy mleko wychodzi,
czy to uczucie jak niebiańska eksplozja?
Nie, niezbyt. To bardziej jak…
Właściwie to Delilah skończyła, więc ją położę.
- Boże. - Wiem.
To był cholernie dobry sen na jawie.
Nie, to był bardzo zły sen na jawie i chciałabym umyć sobie mózg.
A ja chciałabym, żeby cycuszki Caitlin były dostępne na kanale telewizyjnym.
Mógłby się nazywać TCW, Tele-Cycki Witają.
Boże, przestań gadać.
Co robisz?
Jestem zbyt wkurzony, by spać.
Ja też. Mięśniaczki chyba zaczynają działać.
O tak!
Czas siać spustoszenie!
Czuję się cudownie. Mógłbym udusić tygrysa gołymi rękoma.
Nick i Rick zabijają wielkie koty!
Pobiegnę sprintem do szkoły.
Chodźmy. Czas pokazać wszystkim, kto tu rządzi.
Totalna rozwałka!
O tak!
Cokolwiek braliście, poproszę podwójną dawkę.
Moje najlepsze hity powstały na speedzie
Widzisz, Maury?
Znaleźliśmy zajęcie dla rąk i alternatywę dla masturbacji.
No, układanie puzzli jest jak orgazm całego ciała.
Dlaczego nie ma już białych?
W chmurach jest dziura. Brakuje białych elementów.
- Wiesz, co jest białe? - Proszę cię.
- Z odrobiną czerwieni. - Jestem kontuzjowany!
Wybacz.
Te wzgórza wyglądają jak…
Jędrny tyłek? Wielkie cycki?
Ciężarna kobieta na plecach z kolanami w górze?
Tak! Wszystko naraz.
Myślisz, że tego nie wiem, futrzaku? Mam oczy!
Andrew, wybieram się do sklepu.
Zabiorę się z tobą.
- Co? - Tak?
- Chcę spędzać z tobą więcej czasu. - Spoko.
Fantastycznie. Już idę.
Kurwa, co jest?
Muszę uciec od ciebie i tych zdzirowatych puzzli.
- Daj spokój. - Śmigam na zakupy z mamą.
I Bóg mi świadkiem, że pozostanę zwiotczały.
POCZEBNA KREKTA
- Mój cenny tyłek! - Odpadasz, Lump.
Ktoś jeszcze? Jestem, kurwa, nabuzowany.
To druga lekcja.
Nie drzyj się jak Alex Jones.
Siadaj, suko!
Dupku! Ostrożnie z tą twarzą!
Schodzisz, Nick. Żadnych uderzeń powyżej osady cycków.
Najeb temu małemu wąsaczowi!
Nie mogę zejść, trenerze Steve. Jestem zbijakiem, pieprzony idioto.
Przepraszam, zbijaku.
- O co ci dzisiaj chodzi? - Może o ciebie, Matthew.
Chcesz załatwić to na parkingu?
Na parkingu? To nie Grease Live!
Bulu-bulu, siuru-siuru, pierdol się!
Nieważne. To tylko zbijak.
Widzisz? Boi się, bo wie, że jestem loco.
Tak jak rapowali Cypress Hill!
- Może powinieneś trochę wrzucić na luz? - Z całym szacunkiem, pierdol się!
My nie wrzucamy na luz! Wrzucamy szósty bieg!
Jay, załatw mi więcej tych sterydów.
No nie wiem.
Może lepiej odpuść na chwilę?
„Może lepiej odpuść na chwilę?”
To było zajebiste.
O rany. Prawie nie ma szalotek.
- Czy to przez koronawirusa? - Świetny temat. Taki nieseksowny.
Boże, spójrz na te dojrzałe pomidory.
- Litości. Tylko nie dojrzałe pomidory. - Są absurdalnie jędrne.
To nie podróbki. Są naturalne.
I takie wilgotne w środku.
Maury! Oczywiście, że tu jesteś.
To miejsce ocieka surową zmysłowością.
Właśnie.
Brzoskwinie to tyłki,
melony to cycki…
O nie, pora na zwilżanie.
- Cześć. - Ruchaj mnie w miąższ.
Nie. Myśl o czymś nieerotycznym.
Wojna nuklearna, wdepnięcie w psie gówno,
obsada Tacy jesteśmy.
Tak. Włóż piñę do mojej colady.
Dlaczego mi to robisz, Maury?
Bo musisz zwalić konia. Jesteś uzależniony.
Wiem, ale dlaczego?
- Bo twój tatuś nigdy cię nie kochał. - Chyba nawet mnie nie lubi.
A teraz biegnij do toalety dla pracowników i zagrzej sobie kiełbaskę.
Muszę do łazienki.
Gdzie ona jest? Spójrz na te skrzynie.
Zrób to tutaj, na zimnej betonowej podłodze.
Obok brudnego wiadra na mop.
Na Boga! A więc to tak wygląda dno.
- Można upaść jeszcze niżej. - Nie, nie mogę.
Pomyśl o moim chorym najądrzu.
Ale musisz, bo czas uzupełnić zapasy nabiału.
To takie nieodpowiedzialne.
Truskawki ze śmietaną!
Obawiam się, że będą same truskawki.
Zauważyłaś, że za każdym razem, gdy dziecko ssie jednego cycuszka,
drugi robi się większy?
Oczywiście, że zauważyłam. To hipnotyzujące.
- Cześć, misiu-pysiu. - Cześć, tato.
- Gdzie Caitlin? - Wyszła.
Zabrała swoje fascynujące piersi?
Chciałem z tobą o czymś porozmawiać.
- Dobra. - Chyba chce pieniędzy.
To ostatnia rzecz, o której chciałbym z tobą rozmawiać.
Powiedz, że nie masz przy sobie gotówki.
Ale Caitlin uważa, że…
niesłychanie skupiałaś się na jej klatce piersiowej.
- Boże. - Ona wie!
Jak to możliwe? Byłyśmy takie dyskretne!
- Kiedy karmiła Delilah. - Naprawdę? To dziwne.
Rozumiem, bo też chcę się na nie gapić.
To tortury. Zabij mnie.
Ale ja mogę, bo jestem jej partnerem seksualnym.
Nie podoba mi się, gdy twój tata mówi „partner seksualny”.
Byłoby super, gdybyś mogła przestać.
Jasne, tato. Dobrze.
Ziemio, rozstąp się i zabierz mnie stąd!
Dziękuję!
- Proszę, nie gap się na jej cycki. - Nie będę.
- Dobra. Okropna rozmowa. - Jedna z najgorszych.
Toast za mojego ojca, Seamusa.
Życzę mu szczęścia w nowej społeczności emeryckiej i niech…
Ludzie w tych domach starców pieprzą się jak króliki.
Każdy po osiemdziesiątce ma syfilis.
- Nick! - Pierdol się. Doinformujcie się.
Twój ojciec wznosił toast.
I właśnie chciałem ci powiedzieć o syfilisie dziadka.
O mój Boże. Ciągle gadacie.
- Stul, kurwa, dziób, Elliot. - Dość, młodzieńcze. Idź do siebie.
Dobrze, Diane, ale zabieram białko.
- Muszę przypakować. - Fuj!
Nie dotykaj naszego jedzenia brudnymi gimnazjalnymi łapami.
Odłóż ptaka, skurwielu.
Nikt tak nie mówi do pana zbijaka. Skop tyłek Juddowi Apatowi!
Coś, kurwa, powiedział?
Odłóż ptaka, skurwielu.
To ty jesteś skurwielem, Judd!
Tak, mam dość twojej gadki…
- O cholera! - Brat przeciw bratu.
Judd! Dziękuję.
Jeśli będę potrzebny, jestem w swoich komnatach.
Co to ma być, do kurwy?
Usiądź, Andrew.
Dobra, kumam.
Powiecie mi, jaki jestem obrzydliwy.
W pewnym sensie.
I że splamiłem łazienkę dla mało zarabiających pracowników.
- Martwimy się o ciebie. - Posłuchajcie.
Cokolwiek to jest – doceniam.
To wytryskowa interwencja. Zakucie wacka w kajdany z troski.
Nie marnujcie na mnie czasu.
Maury ma rację.
Jestem obrzydliwą krową, która tryska truskawkowym mlekiem.
Andrew, nie!
Ależ jesteś kimś więcej niż onanistą. Jesteś bardziej złożony.
Zanim wyjdziesz, jest tu ktoś, kto chce ci coś powiedzieć.
Kawałek rozjechanego penne?
- Nie, jestem twoim najądrzem. - Przepraszam. Nie poznałem cię.
W porządku. Zwykle jestem w twojej mosznie.
Nic ci nie jest?
Nie. Dlatego chcę odczytać swój list.
Nie płacz. Rozpłaczę się przez ciebie.
„Drogi Andrew,
przeżyliśmy tyle wspaniałych chwil, pokrywając twój dom nasieniem”.
Tak było.
„Ale od wypadku bardzo cierpię”.
- Rety. - „I czuję, że cię to nie obchodzi”.
Nieprawda.
Jestem zestresowany i przerażony.
I nie mam innego sposobu na radzenie sobie z tym.
- Bo ojciec go nie kocha. - Przecież wiem.
„To nie będzie łatwe, ale jeśli nie posłuchasz lekarza,
to wybacz, ale nie będę ci już pomagać w produkcji nasienia”.
- Nie zrobisz tego. - Nie mam wyboru!
Przepraszam.
Wszyscy cię kochamy i chcemy dla ciebie jak najlepiej.
Dobrze, posłucham lekarza,
by zadowolić wszystkich tu zebranych.
Nie, Andrew, zrób to dla siebie.
Spróbuję.
Dobra, chodź. O to chodzi.
Wybaczcie spóźnienie. Lewe jądro Andrew.
Zamek mnie przyciął.
Już nieaktualne. Dokonał przełomu.
Czyli cały mój list na nic. Świetnie.
Byłaś głodna.
- Tylko to zarzucę. - Zasłużyłam sobie.
Nie. Chodzi o…
- Nie musisz nic mówić. - To gapienie się było…
Przepraszam.
Nie, to ja przepraszam.
A mnie nie jest przykro.
Ubóstwiam te cycki i jestem z tego dumna.
Będę odrabiać lekcje w swoim pokoju, aż Delilah dorośnie.
Przegapię wielkie cycuszki Caitlin.
Ja też.
Zasługuje, by karmić piersią bez obleśnego gapienia się na nią.
Chyba tak.
Czuję się jak Andrew.
Nie waż się tak mówić, kurwa!
Wybacz, tato.
Jedzenie czegokolwiek z garażu Jaya było straszną głupotą.
Sterydy mogą powodować skrzepy krwi i niewydolność wątroby,
nie mówiąc o skurczeniu jąder.
Patrzcie na moje ziarenka pieprzu. Są takie urocze.
Wiem, że sterydy są złe. Po prostu bycie takim małym jest do bani.
Też wolno dojrzewałem,
ale byłem cierpliwy, a teraz każda część mnie jest normalna.
- Poza moim… - Penisem. Wiem.
Ale rekompensujesz to „nieziemskimi zdolnościami językowymi”.
Nie trzeba sterydów, żeby mieć aktywny i ciekawski język.
Dzięki, tato?
Ale pięknie.
Jak kiedy twój tata wtyka język w twoją mamę.
ZADANIA I KARTY BASEBALLOWE
Dostałem twoją wiadomość, ale wyobraź sobie ciężarną Kaczkę Daisy.
A jeśli utkniesz z nią w holu banku?
- To chyba z Przyjaciół. - Mówisz poważnie?
Boże, Zaczekaj, aż powiem o tym Schwimmerowi.
Nie chcę przez jakiś czas myśleć o ciężarnej Kaczce Daisy.
No to o kim? O ciężarnych ludziach?
Nie. O niczym erotycznym.
Przez następne trzy tygodnie moje najądrze musi się zagoić,
więc ustalam pewne granice.
Co? Po co ten dramatyzm?
Bo jestem kimś więcej niż tylko obleśnym spermiarzem.
Jestem bardziej złożony.
Zwariowałeś. Działamy razem.
- Walisz konia, a ja cię w tym wspieram! - Już nie.
Odejdź.
Brzmisz poważnie.
Jestem poważny jak katolicka rozgłośnia, bracie.
Dobra, pójdę, ale wiedz,
że to twoja strata,
bo jestem naprawdę fajny.
Żegnaj, Maury.
Cóż, chyba się zobaczymy, gdy przestaniesz tryskać krwią.
No dobra.
Napisy: Krzysiek Igielski